จดหมาย
ถึงอเล็กซ์
ผมเปลี่ยนที่อยู่ชั่วคราวนะ
เป็นบ้านโรเบิร์ตพ่อผม
กัสกับผมมาอยู่ที่นี่เพราะแม่ติดคุก
กัสเริ่มกลับไปวาดรูปแล้ว ส่วนนึงก็เพื่อปิดรูที่กำแพง
แต่ทุกรูปประหลาดมาก
เมื่อวานเขาวาดรูปผมผมสีแดง
กำลังเดินออกมาจาก ร้านขายไก่สีแดงร้านใหญ่บนถนนบาร์เร็ต
เขาตั้งชื่อรูปนั้นว่า "แดงดีกว่าตาย"
และตอนนี้เขากำลังเล่าเรื่อง ว่าพ่อกับแม่เราเจอกันยังไง
แม่ไม่เคยเล่าให้เราฟังว่า อะไรทำให้แม่ออกจากบ้านและหนีไปแบบนั้น
แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร แม่ก็โบกรถขึ้นเหนือมา
แม่อยู่นอกเมืองทาวน์สวิลล์ ตอนที่ไอ้โรคจิตผลักแม่ขึ้นรถบรรทุก
แล้วมันก็ออกรถไป ขับเข้าไปในไร่อ้อย
พวกเขาเจอถนนกำลังซ่อม มันเลยต้องขับช้าลง
อย่าสะเออะพูดแม้แต่คำเดียว
ช่างแม่งโว้ย!
แล้วแม่ผมก็กระโจนลงไปบนยางมะตอย
เชี่ยเอ๊ย!
เฮ้ย ขับช้าๆ หน่อย!
เป็นอะไรรึเปล่า ที่รัก ผมจะช่วยคุณเอง ไม่เป็นไรนะ
ให้ตายสิ
ขอบคุณค่ะ
แม่จ้องมองตาสีฟ้าเข้ม ของผู้ชายที่เพิ่งช่วยชีวิตแม่ไว้
และผู้ชายคนนั้นคือโรเบิร์ต เบลล์…
สวัสดี
พ่อผมเอง
(เด็กชายปะทะจักรวาล)
(ตอนที่ 4: สูญเสียพ่อ)
(การแหกคุกอันโด่งดังในออสเตรเลีย)
ช่างแม่ง
หวัดดี
สุดยอดเลย
เชี่ยเอ๊ย
เชี่ย!
ช่วยด้วย!
- พ่อ อะไรเนี่ย… - เชี่ย!
ทำแบบนั้นทำไมวะ
- ก็ไฟไหม้กางเกงพ่อ - ฉันถอดมันออกแล้ว ไอ้ควาย
ทุกอย่างโอเคไหม โรเบิร์ต
โอเค ทุกคน ละครจบแล้ว
- โอเค - ขอบคุณ
- ไปกันเถอะ - แว่นตาฉันอยู่ไหน
อีไล แว่นตาฉันอยู่ไหน เพื่อน
ในนี้เหม็นน้ำมันสนชะมัด
เกิดอะไรขึ้น
ฉันก็แค่อยากหาอะไรดื่ม
งั้นพ่อก็น่าจะไปผับนะ
พวกแกก็น่าจะเลิกใช้ค่าเลี้ยงดูบุตรของฉัน ไปกับสีและนู่นนี่นั่นนะ
พ่อน่าจะพาเราหาแม่บ้างนะ
มันเรียกว่าโรคกลัวที่ชุมชน อีไล
โรคกลัวที่ชุมชน "ความกลัวสถานที่สาธารณะ ที่มีคนอยู่จำนวนมาก"
ตามที่พจนานุกรมออกซ์ฟอร์ดนิยามไว้
- ให้คนอื่นพาแกไปก็ได้นี่ - เช่นใครล่ะ
จะไปรู้เหรอ สลิม ฮัลลิเดย์เพื่อนเก่าแกมั้ง
สลิมไม่ยอมเข้าใกล้คุกหรอก เราถามเขาแล้ว
อย่ารับสายนะ ต้องเป็นกรมคุ้มครองเด็กแน่ๆ
แล้วแกสองคนก็รีบกลับไปเรียนหนังสือกันได้แล้ว ก่อนที่พวกเขาจะพาไปอยู่บ้านอุปถัมภ์
อย่ามองฉันแบบนั้นนะ อีไล เบลล์
ไม่ใช่ความผิดฉันที่พ่อเลี้ยงแกโดนฉลามกิน
โธ่ ฉันขอโทษ
เอาละ ฟังนะ ฉันจะไปรับเงินบ่ายวันนี้
แล้วพวกแกจะได้ไปซื้อไก่กับมันฝรั่งทอด มากินด้วยกันมื้อเย็น เคมะ
มื้อเย็นของครอบครัว ดีมะ
ไก่ มันฝรั่งทอด พรุ่งนี้ฉันจะดีขึ้น
โทษทีนะ เพื่อน
(กระทรวงสาธารณสุข และสวัสดิการรัฐควีนส์แลนด์)
(เรียนคุณฮัลลิเดย์)
(นี่คือคำขอด่วนให้คุณมาที่)
(โรงพยาบาลรอยัลบริสเบน เพื่อตรวจชิ้นเนื้อต่อมน้ำเหลือง)
ทิงเกอร์เบลล์
จริงรึเปล่าวะที่ว่าพี่นายใช้ขวานตัดนิ้วนาย
มันเป็นอุบัติเหตุ
อยากให้เราแก้แค้นให้ไหม
ต้องยืนหยัดเพื่อตัวเองนะเว้ย ไม่งั้นไม่มีทางรู้หรอกว่ามันจะไปจบตรงไหน
คราวหน้าเขาอาจตัดจู๋นายก็ได้
- เรากำลังตั้งแก๊งกัน อยากเข้าแก๊งไหม - นึกว่านายอยู่แก๊งดาร์เรนซะอีก
ดาร์เรนออกจากโรงเรียนไปช่วยแม่ทำธุรกิจแล้ว
อะไร เขาช่วยบิคดูแลร้านอาหารแล้วเหรอ
ธุรกิจอื่นน่ะ ไอ้เห็ดสด
เรื่องนั้นฉันไม่รู้เลย
แหงล่ะ
ได้ข่าวว่าแม่นายติดคุกสี่ปีเพราะขายยานี่
อยู่ที่บ็อกโกโร้ดเธอเป็นไงบ้าง หรือนายยังไม่ได้ไปเยี่ยมเลย
ได้ยินว่าที่นั่นเป็นเบี้ยนกันหมด หรือไม่ก็เย่อกับผู้คุม
ถ้านายจะไปเยี่ยม นายต้องทำตัวให้ดูดีก่อนนะ
ใช้แชมพูดีๆ สระผมหน่อย
- มันเสร็จฉันละ ใครช่วยหน่อย - ไม่!
- เอาละ กางแขนมันออก - ใจเย็นนะ เพื่อน
ไม่เอาน่า ไปให้พ้นนะ บ็อบบี้
- ไม่เอาน่ะ พวก! - รู้สึกยังไงบ้าง
ถูให้ทั่วเลย บำรุงรากผม อย่างนั้นแหละ
- เจ๋ง - ปล่อยฉันนะ
รู้สึกยังไงบ้าง อีไล
ได้วิดีโอมาไหม
นี่ อีไล
เกิดอะไรขึ้น
ก็แค่ซอสมะเขือเทศน่ะ บ็อบบี้ ลินเยตต์กับเพื่อนๆ มันแกล้งฉัน
- อยากให้ฉันไปกระทืบพวกมันไหม - ไม่
ฉันควรจะหัดสู้เอง
แดงดีกว่าตาย ใช่ไหมล่ะ
มันจะดีขึ้นนะ
อะไรดีขึ้น
ชีวิตนี้
ดีมากจนจะลืมไปเลยว่ามันเคยแย่
แน่นอน
แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงเหรอ
เดี๋ยวมันก็เป็นไปเอง
ฉันเคยเจอมาก่อน
พูดบ้าอะไรของนายวะ กัส
เราใช้ชีวิตแบบเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
พอนายตาย นายก็กลับไปทำเหมือนเดิมอีก เหมือนเดิมแต่ต่างออกไป
สลิมมีทฤษฎีที่ต่างออกไปนะ
มันไม่ใช่ทฤษฎี
นายกับฉันเคยตายไปแล้วครั้งนึง จำได้ไหม
แล้วเราก็กลับมา
ทุกครั้งฉันพยายามนึกภาพความผิดพลาดที่เราทำ
ฉันเลยรู้ว่าต้องแก้ไขยังไง
ชิ้นส่วนต่างๆ กลับมารวมกันเป็นตัวฉันแบบมั่วๆ
แต่มันคือวิธีที่อนาคตพูดกับเรา
จำเสียงจากโทรศัพท์สีแดงนั่นได้ไหม
จำได้
จำได้ไหมว่านายคิดว่ามันเป็นยังไง
ฉันคิดว่านั่นคือฉันละ
คุยกับนายจากอนาคต
นี่
กัส ฉันชอบนะที่เรากำลังคุยกัน แต่…
ขอร้อง อย่ามาโรคจิตใส่ฉันเลย
แค่นี้ชีวิตก็ยากพอแล้ว
ช่วยด้วย!
นี่ นี่ ผู้คุม!
แฟรงกี้ เลิกเคาะแบบนี้ได้แล้วนะ คราวนี้อะไรอีกล่ะ
ฉันยังรอที่จะติดต่อกับลูกๆ ฉันอยู่
- มีโทรศัพท์นะ เธอมีเบอร์โทรศัพท์ไหมล่ะ - มี เบอร์แฟนเก่าฉันและเขาไม่รับสาย
- ก็เขียนจดหมายไปสิ - ฉันพยายามแล้ว ไม่ตอบเลย
งั้นก็คงต้องเขียนอีก
ฉันรู้นะว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
บอกมาสิ เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ไอ้ระยำทิม คอตตอน ไม่อยากให้ฉันคุยกับครอบครัวฉัน
- ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร - ถามนักสืบคอตตอนดูสิ
ฉันแค่อยากคุยกับครอบครัวเหมือนคนอื่น
ช่วยบอกเขาทีได้ไหม ขอร้องล่ะ
แฟรงกี้ที่รัก เราแค่อยากให้ ทุกคนที่นี่ได้กินมื้อเที่ยงกัน
ฝากข้อความถึงเบื้องบนได้ ที่กล่องรับเรื่องร้องเรียนนะ
อยากลองไหม
ไม่
ไม่ ขอบคุณ
ฉันต้องการเวลาคิด
จัดไป
ที่นี่ให้เธอคิดได้ทั้งวัน
(สลิม ฮัลลิเดย์ การหลบหนีอันซับซ้อนของเขาเป็นเรื่องจริง)
("ฮูดินีแห่งบ็อกโกโร้ด" พยายามหนีทั้งหมดสิบครั้ง)
(สำเร็จสองครั้ง)
(การกระโดดของฮัลลิเดย์ - ยังไง)
บ้าเอ๊ย
นี่ ดูนี่สิ ดูซะเด็กๆ
พวกนายต้องรีบกลับไปเรียนหนังสือกันได้แล้ว
(ด่วน เรื่อง: การไม่เข้าเรียน)
เราจะไปเรียนเมื่อพ่อพาเราไปหาแม่
เออ ก็ได้ แกจะถูกพาไปจากที่นี่
แกจะต้องไปอยู่บ้านอุปถัมภ์
แล้วแกก็จะได้โตไปเป็นอาชญากร เหมือนเพื่อนเก่าแก่ สลิม ฮัลลิเดย์น่ะ
แม่จะคิดว่าเราลืมแม่ไปแล้ว
นี่ ฉันไม่ได้ทำตัวกวนตีนไปวันๆ นะเว้ย
ฉันพยายามปกป้องแกอยู่
อย่ารับสายนะ
(เบล เจบี)
นี่คือไลล์ ออร์ลิค
พ่อค้ายาระดับกลางจากดาร์รา ที่มีรายงานว่าหลบหนีอยู่
เอาละ เราทุกคนรู้ว่า แก๊งจากเวียดนามคุมการนำเข้าเฮโรอีนอยู่
การตัดแขนขาเพื่อแก้แค้น เป็นเหมือนเอกลักษณ์ของพวกเขา
คุณจะบอกว่าคุณออร์ลิค ไม่ได้โดนฉลามกัดจริงงั้นเหรอ
"ข้อเข่าตัดขาดรุ่งริ่ง ไม่ทราบสาเหตุ"
(แฟรงกี้)
แล้วเราเจอตัวแฟรงกี้รึยัง
แฟรงกี้ เบลล์ ภรรยาโดยพฤตินัยของไลล์ ออร์ลิค
ถูกจับเข้าคุกสักพักแล้ว ข้อหาค้ายาและครอบครองยา
เธอมีลูกชายสองคน อายุ 13 และ 15 ปี เรียนอยู่ที่โรงเรียนกรีนวิวสเตท
อีไลลูกชายคนเล็กมาที่นี่เมื่อวันก่อน
มือบาดเจ็บมา บอกว่าคนชั่ว มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องมือเขา
- คนชั่วแบบไหน - ไม่รู้เลย
เขาวิ่งหนีไปตอนตำรวจโผล่มา
ไททัสเพิ่งมาถึงเพื่อประชุมคณะกรรมการ
และเรย์มอนด์ เลียรี่ พยายามเอาหัวโขกประตูหน้าเข้ามาน่ะ
ทางโรงพยาบาลบันทึกว่าอาการบาดเจ็บ ที่มือของอีไลเป็นอุบัติเหตุในครัวเรือน
บอกว่าพี่ชายเขาเป็นคนทำ ใช้ขวาน
คนที่อายุ 15 น่ะเหรอ
พี่ชายผมเคยใช้คราดทำสวน ฟาดผมสลบตอนผมอายุ 15
เราพยายามเลียนแบบหนังเรื่องเอลซิด
โรงเรียนไม่ยอมให้ที่อยู่เด็กๆ กับฉัน และฉันไม่แน่ใจด้วยว่าพวกเขารู้ที่อยู่ไหม
ติดต่อทิม คอตตอนเพื่อนคุณดูสิ เขาอาจจะยอมให้ข้อมูลวงในเราก็ได้
เขาไม่ใช่เพื่อนฉัน
ถูก แต่เขาชอบคุณ ซึ่งก็นับว่าดีเหมือนกัน
ไม่เอาน่า อย่าหน้าบูด
ใช้ความสามารถของคุณซะ
ไปเอาข่าวมา และเอาของพวกนี้ออกไปจากโต๊ะผม
ไง… ทิม
เคทลิน หวัดดี
- มาสมัครงานที่นี่เหรอ - ไม่แน่ใจว่าฉันมีคุณสมบัติพอไหมน่ะสิ
ไม่เอาน่า ก็แค่งู มันจะยากแค่ไหนเชียว
ดื่มอะไรดีคะ
ขอน้ำเปล่าค่ะ
- คุณต้องสั่งค็อกเทลถึงจะนั่งที่นี่ได้ค่ะ - เธอมากับผม บอนนี่
ไปไหนก็ไป รักนะ
- ว่าไง - สงครามยาเสพติดเอเชีย
ฉันกำลังดูการฆ่าล้างแค้นในอดีตย้อนหลังไปห้าปี
ส่วนใหญ่เป็นคนส่งยา ส่วนใหญ่คดียังไม่คลี่คลาย
อาชญากรรมระหว่างรัฐพวกนั้น มันคลี่คลายยากน่ะ
ตำรวจนิวเซาท์เวลส์ขี้ฉ้อยิ่งกว่าอะไรดี
ไม่เหมือนตำรวจควีนส์แลนด์เหรอ
หวังว่าคุณคงไม่ได้ตัดสิน มาตรฐานศีลธรรมอันสูงส่งของเราอยู่นะ
แล้วไลล์ ออร์ลิคล่ะ
ใครนะ คนที่โดนฉลามกัดเหรอ เขาทำไม
อีไล เบลล์ลูกเขาแวะไปที่ออฟฟิศหนังสือพิมพ์
นิ้วหายไปนิ้วนึง
เขาบอกว่ามีเรื่องจะเล่า
จริงเหรอ
- แต่ฉันยังไม่ได้คุยกับเขาเลย - อย่าคุย
ตอนนี้เรากำลังสืบสวนอยู่
ผมแอบบอกคุณได้เลยว่า
เราจับตาดูดัสติน แวงอยู่
หัวหน้าแก๊งบีทีเคจากซิดนีย์น่ะเหรอ
แปลว่าคุณคิดว่าไลล์ ออร์ลิค อาจเป็นการฆ่ากันเรื่องยาเสพติด
ฟังนะ เรื่องทั้งหมดนี้ ห้ามเอาไปตีพิมพ์เด็ดขาดเลย เข้าใจไหม
อะไร จนถึงเมื่อไหร่
จนกว่าเราจะได้อะไรมายืนยันในศาล
คุณต้องอย่ายุ่งกับเรื่องนี้ จริงๆ นะ
- แล้วมันต้องใช้เวลานานแค่ไหนเหรอ - หลายเดือน
- หลายปี - ฉันไม่ต้องทำข่าวเลยสินะ
เสียใจด้วย เคที่
ผมสัญญาว่าคุณจะเป็นคนแรกที่รู้ เมื่อใกล้จะตัดสินลงโทษ
จนกว่าจะถึงตอนนั้น มันจะช่วยเราได้มาก
ถ้าคุณปล่อยให้ลูกนี้ผ่านผู้รักษาไปซะ ถ้าคุณคุ้นเคยกับคำนี้นะ
คุ้นสิ ฉันถูกขอให้ทำแบบนั้นบ่อยมาก เป็นเหตุผลนึงที่ฉันโคตรเกลียดคริกเก็ตเลย
หวัดดี
นัดใครไว้รึเปล่า
- หวัดดี - แป๊บนึงครับ
สวัสดีครับ ครูเบิร์คเบ็ก
หวัดดี อีไล พ่ออยู่บ้านไหม
อยู่ครับ เขาทำงานกะกลางคืน
ตอนนี้เขาเลยหลับอยู่น่ะครับ
ปลุกเขาให้หน่อยได้ไหม
ได้ครับ
- พ่อ - อะไร ไปให้พ้นนะ
พ็อปปี้ เบิร์คเบ็กมากับตำรวจ มีกุญแจมืออยู่ที่เข็มขัดเธอ และเธอ…
ใครคือพ็อปปี้ เบิร์คเบ็กวะ
จิตแพทย์ที่โรงเรียน
เปิดม่านหน่อยได้ไหม
โอ้ อีไล
- บอกมาซิ แกชอบเธอไหม - เธอก็โอเค
คือเธอขี้เผือกมาก น่ารำคาญ แต่เธอโอเค
บอกเธอว่าอีกแป๊บฉันออกไป เคมะ
- โอเค - โอเค
พ่อกำลังมาครับ
โอเค
มาแล้วๆ
กัส
มานี่
มานี่ เก็บของให้เรียบร้อยหน่อยนะ เรามีแขก
เก็บของให้เรียบร้อยนะ ขอบใจ
โอเค
สวัสดีครับ ผมโรเบิร์ต เบลล์
พ็อปปี้ เบิร์คเบ็กค่ะ ครูที่ปรึกษา
อีไลเล่าให้ผมฟัง
เรื่องการให้คำปรึกษาที่ยอดเยี่ยม ที่คุณมีให้พวกเขามาตลอด
เราตั้งใจทำเต็มที่น่ะค่ะ
การได้รู้จักความเป็นเด็กในตัวเด็ก ก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่โรงเรียนจะให้ได้
จริงครับ
ให้ความรู้แก่สมอง โดยที่หัวใจปราศจากการเรียนรู้
มีค่าเท่ากับการไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
ใช่เลยค่ะ ฉันใช้ชีวิตตามคำพูดนั้น
คำพูดของอริสโตเติล
เป็นคนกรีกโบราณที่น่ารักจริงๆ เขาชอบเดินเล่นนะ
นี่เจ้าหน้าที่เดลีย์ค่ะ
ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก เจ้าหน้าที่เดลีย์
ประเด็นคือ โรเบิร์ต… ขอเรียกคุณว่าโรเบิร์ตได้ไหม
ได้สิ พิปปี้ พ็อปปี้
เด็กๆ ไม่ไปโรงเรียนมาสามอาทิตย์แล้ว และเรากลัว…
ครับ เรายังปรับตัว ให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ของเรา
ที่แม่ของเด็กๆ โดนจับไป
ได้ข่าวว่าไฟไหม้
กระทะทอดมันฝรั่งน่ะ เรื่องปกติ
- มีใครบาดเจ็บไหม - ไม่ครับ เราสบายดี
เราทุกคน… เราสบายดี เราปกติดี
- ขอเข้าไปแป๊บนึงได้ไหมคะ คุณเบลล์ - ไม่ได้ครับ
ไม่ครับ ไม่ได้เด็ดขาด
- กำลังเข้าไปในบ้าน - รับทราบ ทางนี้เตรียมพร้อม
กำลังทำความสะอาดครั้งใหญ่น่ะครับ มันเละเทะนิดหน่อย
กัส อีไล นี่เจ้าหน้าที่เดลีย์
เธอมาจากกรมคุ้มครองเด็ก
เธอเป็นไงบ้าง
ดีครับ ดีมากเลย ดีครับ
- เสียใจด้วยเรื่องนิ้วนะ อีไล - ได้ข่าวว่าเป็นอุบัติเหตุจากขวาน
ครับ ใช่ ผมโง่เองแหละ ไม่น่าเล่นเลย
น่าสงสารกัสซี่จริงๆ คงเสียใจมาก
กัสไม่ได้เสียใจอะไรหรอก เอ่อ นั่งดีกว่าไหมครับ พ็อปปี้
เด็กๆ ออกไปสิ เราจะได้ทำความรู้จักกัน
พูดคุยและ…
โอ้ นี่ครับ ขอโทษที
ขอบคุณครับ
ไปหาชากับบิสกิตมาหน่อยดีไหม
- โอเค นั่นแหละ เด็กดี - ไปกันเถอะ อีไล
(สลิม ฮัลลิเดย์)
เอาละ…
"ชากับบิสกิต" เหรอ
คงดีมากเลยนะคะที่มีเด็กๆ อยู่ที่บ้าน
เป็นของขวัญที่ยิ่งใหญ่ และความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่กว่าอีกครับ
คุณเข้าใจใช่ไหมว่าพวกเขา ขาดเรียนแบบไม่มีกำหนดไม่ได้
ผมบอกพวกเขาแบบนั้นตลอดเลย ใช่ไหมเด็กๆ
- ใช่ครับ - ใช่ครับ
บ้าฉิบ
บันทึกของเราระบุว่า
เด็กๆ ยังไม่ได้ไปเยี่ยมแม่ในคุกเลย
ใช่ครับ เราทุกคนยุ่งมาก
ขนแฟ้มมาเพียบเลยนะครับ
มันรวมๆ กันน่ะค่ะ
ครับ
ชัดเจนว่าเด็กๆ มีความบอบช้ำทางจิตใจ มาตลอดหลายปี
ชีวิตแต่งงานคุณที่พัง การก่ออาชญากรรมของพ่อเลี้ยงพวกเขา
และตอนนี้แม่ก็โดนจับไปอีก
นี่
โอเค
ขอบใจนะ กัส อีกเดี๋ยวเราจะคุยกับเธอและอีไลนะ
จัดกระเป๋าสำหรับค้างคืนหนึ่งคืน ให้ตัวเองกับน้องชายก็ดีนะ
เดี๋ยวนะ อะไรเนี่ย
ประเด็นคือ โรเบิร์ต เจ้าหน้าที่ทุกคนที่โรงเรียน ให้ความสำคัญกับลูกๆ คุณมาก
เราทุกคนคิดว่าพวกเขามีจิตใจที่ดีเยี่ยม ดีเยี่ยมมากจริงๆ
แล้วที่ให้จัดกระเป๋าค้างคืนนี่มันยังไง
เรามาที่นี่เพราะหวังว่าคุณจะโน้มน้าวเราได้ ว่าเราไม่ต้องทำอะไร
นี่คุณกำลังขู่ว่าจะเอาลูกไปจากผมเหรอ
- ไม่มีใครขู่ใครทั้งนั้น คุณเบลล์ - ไม่เหรอ
เพราะผมคิดว่าผมมีชีวิตอยู่มานานพอ ที่จะฟังออกว่าโดนขู่
โรเบิร์ต
คุณเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางเป็นคนดี
และจิกถามนั่นนี่
คุณเบลล์ เกิดเหตุไฟไหม้ในบ้านคุณ และลูกคุณคนนึงบาดเจ็บสาหัสนะ
เราไม่ได้มีหน้าที่ทำให้คุณสบายใจ
ดีที่ได้รู้ เพราะคุณทำให้ผมไม่สบายใจเลยเต็มๆ
ประเด็นคือตอนนี้เด็กสองคน อยู่ในความดูแลของคุณคนเดียว
เพราะผมเป็นพ่อพวกเขาไง
ประวัติอาชญากรรมของคุณก็ไม่ได้ไร้ที่ตินะ
ฟังนะ ผมจะไม่ปฏิเสธ
ว่าผมมีปัญหาเรื่องการดื่มเป็นบางครั้ง
แล้วเรื่องนึงก็นำไปสู่อีกเรื่องนึง อย่างที่เราทุกคนรู้
การก่อกวนความสงบ ทำร้ายร่างกาย บางครั้งทำให้ร่างกายบาดเจ็บ
ส่วนใหญ่นะ ผมขอเสริม ผมเป็นฝ่ายโดนกระทำ
เคยทำร้ายเด็กๆ ไหม
ก็อาจจะมีบ้องหูบ้างเพื่อให้พวกเขามีระเบียบ
ไม่มีอะไรรุนแรงกว่านั้นเหรอ
นี่ ผมไม่รู้ว่าคุณ… คุณกำลังกล่าวหาอะไรผม
ฉันไม่ได้กล่าวหา แค่ถามเฉยๆ
เราคุยเรื่องงานศิลปะของกัสกันได้ไหม
ได้ ผม…
คุยเลย ผมอยากคุย พ็อปปี้ มาคุยเรื่องงานศิลปะกัน
ภาพวาดพวกนี้ มันดีมาก
สำหรับเด็กอายุ 15 ปี ที่จริงมันไม่ธรรมดาเลยละ
แต่บางครั้งการเลือกหัวข้อ ก็ทำให้ไม่สบายใจนิดหน่อย
จินตนาการเชิงรุก มันมีอยู่ในสายเลือดน่ะ
ให้ตายสิ พวกคุณมีแฟ้มเกี่ยวกับเรากี่เล่มเนี่ย
เล่มนี้มีแค่งานศิลปะที่โรงเรียนของกัสค่ะ
ฉันบอกเจ้าหน้าที่เดลีย์ว่า
กัสยึดติดอยู่กับภาพภาพนึงมาสักพัก
มันก็ไม่ได้ผิดกฎหมายนี่ครับ
นี่คือรูปที่เขาวาด ตอนร่วมการแข่งขันนิยายวิทยาศาสตร์
ดีนี่ครับ สวยดี
และนี่คือภาพครอบครัวของเขา
ครับ สวยมากเลย
เขาชอบเดินทางด้วยรถยนต์ เขาชอบมาตลอด
อีไลบอกฉันว่ากัสวาดรูปความฝันที่ทั้งคู่ฝัน
เขาอธิบายความฝันได้ชัดเจนมาก
เสียงเครื่องยนต์ขณะแล่นออกจากถนน
กลิ่นเบาะ
ใช่ อีไลของเราเป็นแบบนั้นแหละ
เขาใส่ใจรายละเอียดมาก
ประเด็นคือ การฝันร่วมกันไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่มันผิดปกติมาก
ฉันเลยอยากรู้ว่า มันจะมีประโยชน์กับเรามากขึ้นไหม
ถ้าเราเรียกเหตุการณ์นี้ตามที่มันเป็นจริงๆ
ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นความทรงจำ
เกิดอุบัติเหตุรถยนต์ขึ้น หลังจากที่ภรรยาคุณทิ้งคุณไปสองวัน คุณเบลล์
ไม่เอาน่า จะขุดเรื่องนี้มาพูดทำไมเนี่ย
ในคำให้การเบื้องต้นของเธอ ซึ่งต่อมาได้กลับคำให้การ เธอบอกว่าเธอคิดว่า
คุณพยายามฆ่าเด็กๆ
ไร้สาระ!
กลับคำให้การเหรอ
เธอก็แค่โกรธผม
- แปลว่าคุณไม่ได้พยายามฆ่าพวกเขา - ก็ใช่น่ะสิ
พวกคุณชอบเรื่องแบบนี้
พวกคุณชอบเรื่องแบบนี้กันใช่ไหม พวกคุณชอบเรื่องแบบนี้
ไม่ โรเบิร์ต
ฉันมาด้วยเจตนาที่ดีเพื่อฟังเรื่องราวในมุมของคุณ
ฉันมั่นใจว่าเราทั้งคู่ ต้องการให้เด็กๆ ได้สิ่งที่ดีที่สุด
แล้วสิ่งที่ดีที่สุด คือการพรากพวกเขาไปจากผมงั้นเหรอ
ไม่มีใครพูดแบบนั้นค่ะ
แต่พวกคุณก็คิดแบบนั้นอยู่ใช่ไหมล่ะ
แล้วมันจะช่วยได้ยังไงเหรอ
คุณแยกพวกเขาจากกัน
พวกเขามีกันแค่สองคนนะ
คุณพาพวกเขาไปอยู่บ้านอุปถัมภ์ บอกพวกเขาว่าพ่อเป็นปีศาจ
ผมรักพวกเขานะ
พวกเขาเป็นลูกผม
สมัยพวกเขาเล็กๆ
เป็นช่วงที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิตเลย
คุณขับรถพาพวกเขาไปชนบท ตอนกลางคืนทั้งชุดนอน
แล้วพวกคุณสามคน ก็ลงไปอยู่ในก้นทะเลสาบได้ยังไงไม่รู้
เชี่ยเอ๊ย!
โอเค ก็ได้ ผมจะเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ผมกำลังจะพาเด็กๆ ไปที่น้ำตกเซดาร์ครีก
เพื่อตั้งแคมป์กัน
แม่พวกเขากับผมมีปัญหากันมาตลอด
แต่เด็กๆ พวกนั้นชอบตั้งแคมป์
ใต้แสงดาว
ผมจะมีอาการตื่นตระหนกเวลาที่ผมเครียด
และผมเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่เด็กแล้ว
ตัวผมสั่น
สั่นมาก
ผมกำลังเข้าสู่ทางหักศอก ผมมองไม่เห็นว่ากำลังจะไปที่ไหน
และผมไม่รู้ตัวว่าผมขับรถเร็วมาก
มานี่!
อีไล
อีไล อีไล ฟื้นสิ
ให้ตายสิ อย่าตายนะ
ผมนึกว่าจะเสียอีไลไปแล้ว
ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยที!
อีไล เฮ้
คนที่อาศัยอยู่ในกระท่อมบนเขื่อน เขาไปตามคนมาช่วย
ขอร้องล่ะ ฟื้นเถอะ
ผมเขย่าตัวเขา
ตะโกนเรียกหาพระเจ้า และภาวนาให้ช่วยให้เขาฟื้น
ลูกรักของพ่อ
ไม่เป็นไรนะ มานี่สิ
- รถพยาบาลกำลังมาแล้ว - อีไล
โอ้ พระเจ้า พ่อตกใจหมดเลย
ตอนที่รถพยาบาลมา
พวกเขาบอกว่าเราไม่ใช่คนแรกที่ตกลงไปในนั้น
และมันเป็นปาฏิหาริย์ที่ไม่มีใครไม่บาดเจ็บ
ผมคิดว่าเราก็แค่โชคดี
พ่อ
โอ้ ขอเวลาพวกเราแป๊บนึงนะ เด็กๆ
เรายุ่งกันอยู่
เร็วเข้า ออกไปก่อนนะ
จะเอาอะไรเหรอ
ให้พวกเขาพาเราไปนะ พ่อ เราไม่ไป
เราไม่สนว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้
กัสกับผมไม่อยากอยู่ที่ไหนนอกจากที่นี่
โรเบิร์ต ถ้าคุณรับประกันกับฉันได้ ว่าเด็กๆ จะกลับไปเรียน
และคุณจะพาพวกเขาไปเยี่ยมแม่ งั้นก็เป็นไปได้ค่ะ
นี่ ผมรู้นะว่าผมเป็นพ่อที่ห่วยแตกมาตลอด
แต่ผมทำได้ ผมจะกลับตัวกลับใจ
คอยดูสิ
คอยดูนะ เด็กๆ
แล้วเจอกันนะ
โธ่เอ๊ย ไอ้เวร
ให้ตายสิ แกมันขี้เหร่ชะมัด
มันคงคิดกับนายแบบเดียวกัน
เคยมีผู้ชายคนนึงโดนจับ ข้อหาล่วงละเมิดทางเพศเจ้าพวกนี้ด้วยนะ
ตัวเมียดูดีกว่านี้ใช่ไหม
ฉันว่าหน้าตาไม่ใช่ประเด็นแล้วละ ถ้านายชอบเย่อกับสัตว์
นั่นเอาไว้ทำอะไร
ตัดฟันมันที่ชอบกัด
มันจะได้ไม่กัดเนื้อตัวผู้ตัวอื่น
เรื่องไลล์ ออร์ลิคน่ะ…
เรื่องฉลามกัดน่ะเหรอ
มีคนสองสามคนอยากรู้ ว่าหมอนั่นยังมีชีวิตอยู่รึเปล่า
บาดเจ็บแบบนั้น ฉันว่าต้องเฮงมากถึงจะรอด
เขาคิดว่านายเป็นคนดวงเฮงรึเปล่า
ไร้ซึ่งความเฮงคือลักษณะโดยรวมของฉัน
ไอ้นี่เอาไว้ทำอะไร
ตัดเล็บเท้ามัน
ดูเหมือนว่าลูกชายหมอนั่น จะเสียนิ้วไปเพราะเกิดเรื่องวุ่นวายในบ้าน
โลกข้างนอกมันอันตรายน่ะ
ผู้หญิงที่ฉันรู้จักจากเดอะคูเรียร์เมล กำลังหาข้อมูลเรื่องนี้อยู่
ฉันจะไปคุยกับเจ้านาย ดูว่าเขาอยากให้เราอุดรอยรั่วไหม
คืองี้ การอุดรอยรั่วเป็นเรื่องที่ฉันกังวลที่สุด
- ฉันขอแนะนำอย่างจริงจัง… - ทิม มาพูดกันตรงๆ ดีกว่านะ
ถ้านายไม่ได้เป็นคนจ้างเรา และเราเป็นคนจ้างนาย
นายก็ไม่มีสิทธิ์พูดว่า "ขอแนะนำอย่างจริงจัง"
ฉันอยู่ข้างนายนะ ไอแวน
ฉันแค่พยายาม ทำให้เรื่องฉลามกัดเป็นเรื่องเล็กที่สุด
ถ้าอย่างนั้นนายก็ควรทำหน้าที่ของนาย
จัดการเด็กพวกนั้นให้อย่ามาวุ่นวาย
และจะหยุดนักข่าวคนนั้น ให้เลิกเสือกเรื่องชาวบ้านด้วยก็ดี
- ฉันจัดการอยู่ - เห็นๆ อยู่ว่าไม่ดีพอ
แค่อย่าทำอะไรรุนแรงก็พอ ตกลงไหม
นักข่าวรู้แล้วว่าต้องเลิกยุ่ง และฉันกำลังจัดการเรื่องเด็กๆ อยู่
จัดการซะ
ไม่งั้นฉันจะจัดการแทนนายเอง
- นายจะไม่เป็นไรใช่ไหม - ใช่
ยินดีต้อนรับกลับมา ทิงเกอร์เบลล์ ฉันขอพรได้ปะ
ถึงกัสและอีไล
นี่สลิม เพื่อนเก่าพวกนายเอง
พยายามโทรหาพวกนายสองสามครั้ง แต่ไม่มีคนรับสาย
เลยเดาว่าพวกนายยุ่งๆ กันอยู่
แค่จะบอกพวกนายว่า…
แค่จะแจ้งว่าฉันมีข่าวร้ายนิดหน่อย
ฉันไม่อยากให้จากกันแบบขุ่นข้องหมองใจ เพราะงั้นถ้าพวกอยากตกปลากันสักหน่อย…
แม่งเอ๊ย
มานี่มา เดี๋ยวเอาข้าวเย็นให้กิน มาเร็ว
พ่อ พวกเราเสร็จแล้ว เดี๋ยวขึ้นรถเมล์ไม่ทันนะ
ได้เวลาเยี่ยมแม่แล้ว
เอาละ ฟังนะ เด็กๆ…
ฉันทำไม่ได้ว่ะ โทษที
อะไรวะเนี่ย พ่อ พ่อสัญญาแล้วนะ ทำไม่ได้หมายความว่าไง
เออ ไม่รู้ดิ เธอยังเกลียดฉัน
และโทษฉันเรื่องอุบัติเหตุทางรถยนต์ มัน…
ไม่เป็นไรน่า เราจะอธิบายให้แม่ฟัง เหมือนที่พ่ออธิบายให้ครูเบิร์คเบ็กฟังเอง
ไม่ดีหรอก เธอไม่เชื่อหรอก
- ไม่ - ไปเอากางเกงพ่อมา
ได้ โอเค
พ่อ พวกเขาไม่ให้เราเยี่ยมแม่ ถ้าพ่อไม่ไปด้วย พ่อต้องไป
ใช่ ฟังนะ ฉันขอโทษว่ะเพื่อน ฉันขอโทษ
- จับเขาไว้ - ไม่ อะไรเนี่ย
- จับเขา ฉันจะใส่กางเกงให้เขา - ไม่
- จับเขาไว้ กัส จับไว้ - โรคกลัวที่ชุมชน
- ไม่ไป! - ต้องไป
- ต้องไป! - พระเจ้า
พระเจ้า
คราวนี้อะไรอีกล่ะ ให้ตายสิ
ใจฉัน ฉันพูดจริงๆ นะ
- ไม่นะ หยุด - เรียกรถพยาบาล
- หัวใจพ่อไม่ได้เป็นอะไรเลย - เป็นสิ เรียกรถพยาบาลเร็ว
ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
หมุนเลขศูนย์สามตัว
เอาละ ถอยไป เราจะช่วยเขาเอง
เอาละ โรเบิร์ต หายใจลึกๆ
ยกหัวขึ้น คุณจะไม่เป็นไร เราจะพาคุณไปตรวจร่างกายนะ
- เคยเป็นแบบนี้มาก่อนไหม - ตลอดเวลาเลยเพื่อน
ภาวะวิตกกังวลน่ะ
ฉันจะตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจและตรวจเลือด นายจะได้ตัวเขากลับมาเย็นนี้
หวัดดี จิม
ไง ร็อบ
- ไง - เสียใจด้วย แฟรงกี้ พวกเขาไม่มา
- หมายความว่าไง - พ่อเด็กป่วยกะทันหันน่ะ
พวกเขามาที่แผนกต้อนรับเมื่อช่วงสาย แต่เข้ามาหาเธอไม่ได้ถ้าไม่มีผู้ใหญ่
ช่างแม่งดิ
เฮ้ย แฟรงกี้ ไม่เอาน่า อย่าก่อเรื่อง
ฉันอยากเจอลูกฉัน
- ฉันอยากเจอลูกฉัน! - แฟรงกี้!
ถ้าเธอไม่ทำตัวดีๆ พวกเขาจะตัดสิทธิ์เข้าเยี่ยมเธอนะ
เธอจะไม่ได้เจอใครก่อนคริสต์มาสแน่
ฉันอยากเจอลูกฉัน!
แม่!
นี่ นายสองคน ไปซะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ
จัดมา
หวัดดี เชลลี่
หวัดดี กัส
ขอบใจ
แม่นายเป็นไงบ้าง
ยังไม่รู้เลย ตอนแรกพ่อจะพาเราไปหาแม่เหมือนกัน
ฉันชอบแม่นาย ฝากกอดแน่นๆ ทีนึงนะ
ฉันว่าไปเยี่ยมในคุกห้ามกอดนะ
ใช้ไม้ค้ำก็กอดไม่ได้เหมือนกัน
การรักษาเป็นยังไงบ้าง
ไม่มีทางรักษา
กล้ามเนื้อเสื่อมน่ะ
ชนิดที่แย่ที่สุด
ทำอะไรไม่ได้นอกจากดูมันแย่ลง
อีกสักพักฉันจะอ่อนแอจนใช้ไม้ค้ำไม่ได้
แล้วก็ต้องนั่งรถเข็น จนกว่าจะอ่อนแอจนหายใจไม่ได้
แต่ปาฏิหาริย์ก็ยังเกิดขึ้นนะ
นายกลับมาพูดแล้ว
ช่างปาฏิหาริย์เถอะ
บอกทีว่าฉันช่วยยังไงได้บ้าง
อยากกินเบอร์เกอร์ไหม
ยังไงก็ได้
(ตะขอเกี่ยว)
(เชือก)
(ตะขอเกี่ยวทำจากไม้เปลญวนสองท่อน)
(การกระโดดของฮัลลิเดย์)
ครับ กิลล์ใช่ไหม
ผมอยากนัดเจอกับสลิม ฮัลลิเดย์
อีไลครับ
ผมเป็นเพื่อนเขา
แค่บอกว่าผมต้องการคำแนะนำจริงๆ
จับอะไรได้บ้างไหม
ได้ตัวเล็กๆ มาสองตัว
กลับไปเรียนแล้วเหรอ
ใช่
ตำรวจบังคับให้เราไป
- ดีแล้วละ ไปเยี่ยมแม่มารึยัง - แม่ไม่ตอบจดหมายเราด้วยซ้ำ
- เธออาจจะอายก็ได้ - เรื่องอะไร
แม่ไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย
เออ นั่นแหละ บางทีผู้หญิงก็ประหลาดน่ะ
คิดว่าไอ้พวกเลวนั่นไม่อยากให้เราคุยกับแม่
เผื่อเราพูดเรื่องไลล์กับไอแวน โครลล์
ฉันมั่นใจว่าเธอคิดถึงนายนะ แต่…
เธอคงอยากให้พวกนายลืมเรื่องทั้งหมด
และใช้ชีวิตกันต่อไป
ส่งพุดดิ้งพลัมให้เธอวันคริสต์มาสสิ
แม่คงไม่ได้รับหรอก พวกเขายังไม่ให้จดหมายเราผ่านไปถึงแม่เลย
ใช่ บางทีพวกเขาก็ทำแบบนั้น
ยังมีทางอื่นนอกจากบริการไปรษณีย์ของราชินีนะ
เช่นอะไร
รอเดี๋ยวนะ
ปลากินเบ็ดเหรอ
ตอดๆ
ตกลงทางอื่นคืออะไร
ฉันรู้จักเพื่อนคนนึง
จอร์จ มาซูไม
เขาส่งผลไม้ให้บ็อกโกโร้ดมา 12 ปีแล้ว
พวกผู้คุมรู้จักเขา
และยอมไม่ตรวจช่องใต้ลังผลไม้เขา
เขาแอบขนอะไรเข้าไปบ้างล่ะ
อะไรก็ได้ที่ต้องการ บุหรี่ กางเกงในเซ็กซี่
เอากางเกงในเซ็กซี่ไปในคุกเพื่ออะไร
อีกหนึ่งความลึกลับที่อมตะของชีวิต
แปลว่าถ้าผมอยากแอบส่งพัสดุให้แม่
ผมก็แค่เอาเงินให้จอร์จ
ไม่ต้องจ่ายเขาหรอก ฉันช่วยพี่ชายเขา
ตลอดช่วงที่ติดคุกยาว เขาติดหนี้บุญคุณฉันอยู่
- อยากส่งอะไรให้แม่ล่ะ - อุปกรณ์แหกคุก
ตื่นเถอะ อีไล แม่นายจะโดนจับได้ และติดคุกเป็นสองเท่า
คุณยังหนีมาได้เลย
แต่ฉันไม่มีอะไรจะเสีย ฉันต้องอยู่ในนั้นตลอดชีวิต
- อีกสี่คริสต์มาสเธอก็ออกมาแล้ว - สี่ปีนะ สลิม
ผมจะอายุ 17 แล้ว
ขอโทษนะ ผมแค่คิดถึงแม่มากน่ะ
ตอนนี้ผมไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วยเลย
มีแค่คุณกับโรเบิร์ต
ใช่ ฉันรู้ แต่ถ้าคิดให้ดี สี่ปีมันแป๊บเดียวเองนะ
และเธอจะได้ลดโทษด้วย ถ้าความประพฤติดี
ตั้งใจเรียนดีกว่า ทำให้แม่ภูมิใจในตัวนาย
เฮ้ย เดี๋ยวนะ
ปลากินเบ็ดอีกแล้วเหรอ
ใช่ มันคือปลากะพงแดงตัวนั้น
เจ้านี่ต้องหนักสิบกิโลได้
ฉันแอบตามมันตั้งแต่มาอยู่ที่นี่แล้ว
ฉลาดเป็นกรดเลยละ
คงเสียดายแย่ถ้าฉันตายก่อนมัน
ผมว่าคุณยังอยู่ได้อีกสองสามปีนะ สลิม
ไม่หรอก
มะเร็งปอดชนิดเซลล์เล็ก ระยะที่สี่
มีกี่ระยะเหรอ
สี่
แล้วคุณอยู่ได้อีกนานแค่ไหน
อีกแค่ไม่กี่เดือน
ไม่กี่เดือนเหรอ
ไม่นะ สลิม ทำไมคุณไม่บอกผม
ฉันว่าจะเขียนจดหมายไปบอกนาย แต่รู้ไหม
ฉันเขียนไม่เก่งน่ะ
บอกผมทีว่าคุณจะรับการรักษา
ฉันไม่เอาของแบบนั้นใส่ตัวหรอก แบบนั้นยิ่งตายง่าย
แต่คุณจะตายไม่ได้นะ สลิม ตอนนี้คุณเป็นพ่อคนเดียวที่เราเหลืออยู่
โรเบิร์ตเป็นพ่อนาย
และบอกตามตรงนะ
ฉันคงสอนนายมามากที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว
คุณต้องไปรักษานะ สลิม
ผมอยากให้คุณมีชีวิตอยู่
นะ
"นิ้วขยับลงมือเขียน และให้ข้อความเคลื่อนที่ไป
ไม่ว่าความเลื่อมใสหรือความเวทนาของท่าน
ก็ล่อมันกลับมาเพื่อลบล้างครึ่งบรรทัดไม่ได้
น้ำตาสักหยดของท่าน ก็มิอาจลบมันได้สักคำ"
รุไบยาตของโอมาร์ คัยยาม บทกวีที่โคตรจะดีที่สุดในโลก
จับคันเบ็ดไว้!
ไอ้ปลาเวรนั่นแหละ
จับไว้ จับคันเบ็ดไว้
- เออ ดึงมันเข้ามา - ฉลามรึเปล่าเนี่ย
มันคือปลากะพงแดงที่ฉันเล่าให้นายฟังเลย ดึงไอ้เวรนั่นมา!
เร็วเข้า จับมัน! เร็วเข้า
เร็วเข้า ผ่อนเบ็ดให้มันหน่อย
ให้มันเล่นหน่อย ให้มันได้สู้ชีวิตหน่อย
หยุดมัน! หยุดมันไว้! บ้าเอ๊ย!
ให้มัน… อย่าปล่อยมัน ดึง…
โอ้พระเจ้า เราจับมันได้แล้ว มันขึ้นมาแล้ว
ไม่นะ อย่าเชียว มานี่เลย
โอ้พระเจ้า
สลิม ผมจับมันได้แล้ว!
สลิม เอาตาข่ายมา
สลิม ฟื้นสิ
พูดกับผมสิ สลิม
ขอร้องล่ะ สลิม ตื่นสิ
ตื่นสิ สลิม ขอร้อง
ช่วยด้วย!
ช่วยด้วยครับ!
ช่วยด้วย!
(สร้างจากหนังสือของ เทรนต์ ดาลตัน)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล