- Wróciłeś. - Ty też.
- Zabawny był? - Ani trochę.
Raczej zdenerwowany.
- Wypytywał o ciebie. - Co mu powiedziałaś?
Co u Sary?
Jest...
młoda, pobudliwa.
Sam nie wiem.
Śliczna?
Widziałam ją.
Niby tak.
Ale ta jej cała gadka szmatka była beznadziejna.
- Robiliśmy coś. - Tak?
Było dziwnie. Miał inne ruchy.
Na przykład?
Próbował przeliterować moje imię.
W Elizabeth jest ich dziewięć. To sporo w scrabble.
Plus dla niego.
Potem położył...
Wystarczy tych szczegółów.
Dobranoc.
- Użyłeś prezerwatywy? - Pytasz serio?
Musiałam.
Tak, ale nie umoczyłem.
Nie pozwoliła ci, gdy wspomniałeś o moczeniu?
Dobrze się czujesz? Dobrze?
Tak.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Było dziwnie?
Trochę, ale i fajnie.
Cieszę się, wróciłem do ciebie.
Ja też.
POKREWNE DUSZE
Dzień dobry, Los Angelinos. Jest 08.07. Mamy 25 stopni.
Na drogach nie ma korków i, szczerze mówiąc...
Po prostu to powiem: Jestem dobrej myśli!
Znacie te dni, kiedy wszystko wam się układa?
Cieszycie się z życia. Jesteście zdrowi, odnosicie sukcesy.
Nad wszystkim panujecie.
Dziś tak właśnie się czuję.
Dzwońcie, jeśli też macie wspaniały ranek. 818 833 6000.
Siema, Ralph.
Cześć, mały.
- Dzień dobry, sir! - Mikey!
- Powiedziałeś „sir”? - Tak.
Wyglądam ci na rycerza?
- Tak. - Tak?
Chcesz...
zagrać ze mną i lady Libby, skoro już tu jesteś?
Zagrasz ze mną?
Chciałabym, ale muszę iść do pracy.
Boję się, że gra mnie wciągnie
i będę musiała iść, zanim skończymy.
Będzie ci smutno.
Lady Libby nie umie rozmawiać z rycerzami w twoim wieku.
Ale ja z tobą zagram.
Piona! Zmykaj.
Zawsze mnie zadziwia, jak nie radzisz sobie z dziećmi.
Szybciej. Spóźnimy się.
Śmigaj do pracy.
- Opiekuj się nią. - Jak zawsze.
Cześć. Jak tam?
Dobrze.
Zaproponowałam to mężowi.
Stwierdził, że jeśli się z kimś umówię,
zabije mnie.
Cytuję: „Zadźgam cię twoim ulubionym nożem".
Adam pewnie skacze z radości.
To był mój pomysł.
Jesteś straszna.
Będziemy razem na zawsze. Nie chcę...
dojrzeć
- i mieć mu coś za złe. - A jeśli się zakochasz?
Nie zakocham się.
On też nie.
Mamy zasady.
Pierwsza: tylko przez aplikację. Druga: tylko na jedną noc.
To niegroźne przygody,
które podsycają żar między nami.
Chyba odkryliśmy sekret monogamii.
Pewnie.
Jeszcze...
Wciąż cię kocham.
Pocałuj mnie.
Pocałować?
- Kurde! - Co?
Ktoś chce się spotkać?
To nie z apki.
Nie z tej.
SOUL CONNEX WYKRYTO ZGODNOŚĆ
Zły jesteś?
Dlaczego pytasz?
Nie mamy sekretów.
To był przypadek.
Potknęłaś się i... znalazłaś pokrewną duszę?
- Przeszłam badanie lata temu. - Jak miałaś 12?
Gdy mieliśmy przerwę.
Kiedy?
Gdy nie byłam pewna, czy chcę mieć dzieci.
Posłuchaj. Boisz się dzieci. I tyle.
Pracowaliśmy nad tym. Będzie tak, jak postanowisz.
Myślałam, że już po nas. Poddałam się badaniu.
Nikt się nie trafił.
Uznałam, że ty jesteś moją bratnią duszą.
Zapomniałam o tym.
Kim on jest?
Kim?
Przestań!
Ale dziwnie!
- Bardzo. - Wariactwo.
Nie jesteś bi ani les?
Całowałam się z laskami w college’u.
Żeby zaimponować kolesiom z bractw.
Wtedy byłam feministką.
Już mi przeszło.
Fajnie, że jesteś.
Mam wakacje.
Jestem nauczycielką rezerwową. Mam sporo wolnego czasu.
Żartujesz. Adam też jest nauczycielem.
- Serio? - Tak.
- Czego? - Uczę klasy 1-2 metodą Montessori.
”Podążaj za szczęściem”?
A ty czego uczysz?
Wszystkiego na niskim poziomie.
Najlepiej idą mi zajęcia z pierwszakami.
Napijmy się.
Świetny pomysł.
My dwie. Jeśli pozwolisz.
Oczywiście.
Powinnyście się lepiej poznać.
Zrobię obiad.
Nie trzeba. Już jadłam.
Nie przejmuj się mną.
- Ja zjem na mieście. - W porządku.
Oglądałam twoje dzieła.
Co?
To nie żadne dzieła.
- Przestań! - Przyjmuję zlecenia.
Robię to, czego chce klient.
Są świetne.
Daj spokój.
Wykłócanie się z klientami musi być irytujące.
Nie. Odpuściłam sobie dawno temu.
Robię to, czego sobie życzą. I wracam do domu.
Dzięki temu jestem szczęśliwsza.
Byłam z tym gościem przez prawie rok.
To był mój najdłuższy związek.
Nakryłam go, jak szukał pierścionka.
- O, cholera! - Spanikowałam i palnęłam:
"Jesteśmy pokrewnymi duszami. Zbadajmy na dowód".
Zbadałaś się, bo nie umiałaś z nim zerwać?
- Tak! - Pięknie!
Tak było!
Wkurzyłaś się, gdy się okazało, że to ja?
Sama nie wiem.
Myśl, że gdzieś istnieje osoba, która będzie dla mnie wszystkim,
trochę mnie przeraża.
Gdy się okazało, że masz męża,
uznałam, że to ma sens.
Bo bratnia dusza powinna być moim przyjacielem, nie partnerem.
Adamowi ulżyło.
Na pewno.
Jeszcze jak.
To świetny facet.
Ale przystojny!
Matt. Chciał się wprowadzić po miesiącu.
Nie odróżniał miłości od współuzależnienia.
Smutne.
Wprowadziłam się do Adama po dwóch tygodniach.
To była miłość.
Pewnie masz rację.
Przepraszam.
Bardzo przystojny. Wariatka.
Przez ciebie zacznę żałować.
- Co to? - Nie...
Moment..
- To twoje? - Nie.
- Jestem nauczycielką. - Artystką?
To nic takiego.
Artystka. Dlaczego nie powiedziałaś?
Strasznie mi głupio.
Dlaczego na tym nie zarabiasz?
Są magiczne.
Cześć!
Adam, jest świetna. To prawdziwa artystka!
Jakbyśmy się znały od lat.
- Tak łatwo nam się rozmawiało... - Mam powód do zmartwień?
- Co? - Pytam poważnie?
Nie.
Będziemy najlepszymi przyjaciółkami.
Powinieneś ją poznać.
Polubiłbyś ją.
Nie prześpisz się z nią.
Co?
Poważnie.
Nie mówię, że bym chciała, ale to żadna nowość.
To co innego. Jeśli pójdziecie do łóżka,
- to będzie coś znaczyć. - Niepotrzebnie się martwisz.
Obiecaj mi.
To by nas zniszczyło.
- Dramatyzujesz. - Nie rozumiesz tego?
Ma paranoję.
Posłuchaj.
Dobrze, że przyjechała.
Musisz ją poznać. Nie masz powodu do obaw.
Jasne?
Jasne.
Boże.
- 17, 18... - Mogę więcej.
Dalej. 19, 20.
21, o rany, 22.
- Nieźle. - Jeszcze nie koniec.
23, 24, 25!
Zawstydzasz mnie.
Sam mnie zmusiłeś.
Nie. To ty zasuwałaś jak w więziennym filmie. Obłęd.
Jezu.
Cześć.
- Dobrze spałaś? - Tak.
Śniadanie jest w lodówce.
Dobra.
Jedziemy!
To był Nowy Rok. Bardzo się upiła.
Pięknie.
To było...
w Santa Barbara w 2026.
- Wtedy się pobraliśmy. - No proszę.
- Ale słodziaki. - Dzięki.
Tacy zakochani.
Byłeś pewien uczucia, jak tylko ją poznałeś?
Takie rzeczy się wie.
- Cześć! - Cześć.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Cieszę się.
Chodźmy już, bo się spóźnimy.
Dobrze.
Miałaś rację.
Dobrze, że ją poznałem.
Jest fajna.
Nie musiałeś pokazywać jej zdjęć ze ślubu.
Żartujesz.
To było obraźliwe dla mnie i dla niej.
Nie żartujesz.
Równie dobrze mogłeś nasikać wkoło niej.
- To było żenujące. - Zaprzyjaźniałem się. Kazałaś mi.
Szanuj mnie.
Szanuję cię i to bardzo.
Od początku
robię wszystko, o co prosisz. Zgodziłem się na apkę.
I na spotkanie z twoją bratnią duszą. Robię wszystko.
Więc nie mów mi, że cię nie szanuję, kotku.
Spotykamy się dziś z Mirandą?
Fascynujące.
Wszystkie są super.
Mnie się podoba to.
Nie tego chcą. Mówią, że za mało krzykliwe.
Tak, ale...
Dlatego się wyróżnia.
Kiedy ktoś szepcze, musisz się przysunąć.
Fajnie.
Urocza!
Chcesz potrzymać?
- Cześć! - Czytałam, że im więcej ludzi
trzyma twoje dziecko w pierwszych sześciu miesiącach,
- tym lepiej się wychowa. - Więc to bardzo ważne!
Aleś ty słodka! Prawda?
Najsłodsza.
Hej.
- Chcesz potrzymać? - Nie, dzięki.
Na pewno chcesz.
Nie, jestem uczulona na dzieci. Mała się rozpłacze.
Wybrała cię.
- Nie, dzięki. - Na pewno?
Wystarczy, że potrzymasz.
Musi się poczuć bezpiecznie.
Cześć.
Dobrze.
Widzisz?
- Masz talent. - Nie płacze.
Cześć.
Dlaczego twój najdłuższy związek trwał tylko rok?
Bo jestem straszna.
Bo nie chciałam być z nikim dłużej.
Dlaczego?
Nie wiem.
Dobra, wiem.
Coś przykrego?
Tak, ale da się wytrzymać.
Tata zmarł, gdy byłam mała.
Mama od zawsze chorowała.
Opiekowałam się nią od ósmego, do siedemnastego roku życia.
To smutne.
Wiem. Miałam jej to za złe.
Nie potrzebowała aż tyle pomocy. Nie na początku.
Kiedy zmarła, przysięgłam sobie, że więcej tego nie zrobię
Ludzie mogą radzić sobie sami.
Jesteśmy silni.
Potrafisz potrzymać dziecko, jeśli trzeba.
Miło być cię poznać.
Jesteś wspaniała.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Uściskaj mnie. - Czaruś!
Do zobaczenia.
Pewnie.
Będę tęsknić.
Trzymaj się.
Dlaczego się tak czuję?
Chodźmy.
Gotowy?
Przepraszam.
Co jest grane?
Nic. Wygłupiamy się. Zbieramy pomidory.
Chcesz jednego?
A co u ciebie?
W porządku. Dziękuję.
Tęsknimy. Przyjedź do nas.
Spróbuję się wyrwać na tydzień.
- Zgadnijcie co. - Co?
Mam nowego chłopaka!
Serio?!
Co?
To ojciec jednego z moich uczniów.
Zaprosił mnie na randkę na wywiadówce.
- To dozwolone? - Nie wiem, ale jest seksowny.
Przyjedź z nim następnym razem.
Nie.
Za wcześnie na zapoznanie z rodziną.
I jak wam się układa?
Możemy dziś nie rozmawiać?
Jak chcesz.
MIRANDA NIE ODZYWASZ SIĘ!
WSZYSTKO W PORZĄDKU? MYŚLĘ O TOBIE.
Czas na przygodę.
- Już sporo minęło. - Myślałem, że z tym skończyliśmy.
Nie.
Dobra.
Może być.
- Wiesz, czego jeszcze nie robiliśmy? - Czego?
To Daniel i Zora.
Para?
To wyższa szkoła jazdy.
- Jest w twoim typie. - Co?
- Mężatka? - Falowane włosy, duże usta.
Falowane włosy i duże usta? Ma wszystko!
Cieszę się, że cię mam.
Jak to?
Ja też się cieszę.
MIRANDO GDZIE SIĘ PODZIAŁAŚ?
Mamy tu wszystko.
Energię. Ambicję. Wyniki.
Libby?
Nie podoba mi się.
Słucham?
Jest generyczne.
Wszyscy chcą czegoś krzykliwego.
Postawmy na spokój.
Żeby wyróżnić się pośród tego hałasu,
trzeba szeptać.
Niesamowite.
Zdecydowali się. Powiedziałam: „Zróbmy coś, wygląda fajnie",
a oni przytaknęli.
Mówiłem ci. Jesteś wielka!
Miranda! Zgadnij co.
Chcę się spotkać.
Ten facet był straszny. Nawet go nie lubiłam.
Chciałam tylko mieć zajęcie. Ciągle za wami tęsknię.
Cześć.
Adam jeszcze pracuje...
Co na to powie?
Nie wiem.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Tutaj. - Jak ładnie.
To Daniel i Zora.
Mówiłem ci.
To nie to samo.
Byli z apki.
Z apki.
Obiecałaś mi.
Nie. To ty postawiłeś ultimatum.
To nie to samo.
Jest twoją pokrewną duszą!
To się musiało stać.
Kochasz ją?
- Ciebie też. Bardzo. - Nie możesz mieć nas obojga.
- Dlaczego? - Bo to się nie uda.
Dlaczego?
Mówiłem ci.
Że to nas zniszczy.
Nie musi.
Musi.
- Nie. - Tak.
Musisz wybrać.
Nie możesz
mnie o to prosić.
Nie możesz.
Adamie, proszę.
Ona albo ja.
Adamie..
Ona...
albo ja.
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
Dzień dobry!
Nie zrobiłam śniadania.
To nic. Zjem coś w pracy.
Cieszysz się?
Dlaczego mnie namówiłaś? Jestem nauczycielką!
Wszystkim się spodoba. Obiecuję.
Kawy?
Nie. Muszę jechać po plakaty.
Jasne.
Nie zapomniałam.
Powodzenia z prezentacją. Będziesz świetna.
Dziękuję.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Pa!
Drzwi się otwierają.
Uwielbiam nową ciebie.
- Niebywałe. - Nie do wiary, że na to poszli.
- Dałaś im... - Brawo, Libby.
Muszę siusiu.
POSZŁO MI ŚWIETNIE.
Jasny i konkretny przekaz.
- I odważny. - Właśnie.
Jej oko. Czegoś w nim brakuje.
Mówisz, że życie nigdy nie jest skończone.
Nie pomyślałam o tym.
Nie?
Najwyższy czas.
Było świetnie.
Dziękuję.
Świeca cię zasłoni.
Jest ogromny.
Cześć!
Przepraszam.
Moje gratulacje.
Gratulujemy!
Zdrowie!
- Chrapiesz. Znowu. - Wcale nie.
Śpij na boku.
ADAM JEST ONLINE
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ
Wielu ludzi po akademii sztuk pięknych
wcale nie tworzy sztuki.
Czy to znaczy, że nie mogą?
I że ja nie powinienem?
To swego rodzaju potwierdzenie.
Po raz kolejny pozbawiamy się władzy.
Zwątpienie w siebie...
to część gry.
Zduszenie go i znalezienie pracy
oznacza sukces.
Kochałabyś mnie, gdybym tak wyglądała?
Uczcie się wszystkiego.
Gdybyś miała złamany nos?
Nie. Gdybym wyglądała...
o, tak.
Czy musicie rezygnować z pracy?
Głowię się nad tym od lat.
Jedno wiem na pewno...
Wysiadasz?
Nie chcę go zarazić.
Psychopatka z ciebie.
- Cześć. - Jak leci?
W porządku.
Chyba coś złapałam.
Odpocznij.
Wyjdziemy, jeśli chcesz pospać.
Nie. Już sobie pójdziemy.
Gerry gra później w Los Ochos, jeśli masz ochotę.
OK.
Pa, Libby.
- Na razie. - Pa, dziewczyny.
Nie przywitałaś się.
Codziennie zapraszasz gości.
- Nie lubisz się bawić? - Lubię.
Ale kiedy jestem chora,
wolę pogapić się w telewizor ze swoją dziewczyną.
Przeprowadziłam się tu dla ciebie.
Mam nową pracę i życie.
To wciąż za mało?
Wściekasz się, bo się przeziębiłam.
Nie.
Nie pocałowałaś mnie na przywitanie.
Lepiej, żebyśmy nie chorowały obie.
Jasne.
Myślałam...
Nieważne.
Że co?
Że się mną zaopiekujesz.
To przeziębienie, nie dżuma!
- Kiedy Adam chorował... - Nie jestem nim!
Nie jestem życzliwa,
troskliwa, zabawna ani wyluzowana.
Jestem inna.
Potrzebuję trochę wolności. Jestem zestresowana.
Nie wiem, co robić.
Myślałam, że tamto badanie całkowicie mnie odmieni,
ale wciąż jestem sobą.
Nadal mam ochotę uciec.
To się za szybko potoczyło.
Kocham cię.
Bardzo.
Ale nie wiem, co robić.
Szkoda, że nie ma tu Adama.
Zarazisz mnie.
Wszyscy do środka!
Masz trzy wyjścia.
Wejdziesz, aresztują nas
albo cię zabiję.
Wypad z mojego auta.
Idź i powiedz swoje.
Cześć.
Nie powinnam była jej wybrać.
Powinnam jakoś ułożyć sobie życie.
Z wami obojgiem.
Od kiedy jesteś chciwa?
Czy nie byłoby super?
Wiesz...
Często chciałem o ciebie walczyć.
Ale nie było sensu.
Przegrałbym.
Wiedziałem to, gdy zobaczyłem cię w kawiarni z bobasem.
Nie miałaś ataku paniki.
To było niezwykłe.
Ona to sprawiła.
Nie ja.
Ale to ciebie chcę.
Jesteś moim sercem.
Przy tobie czuję, że wszystko będzie dobrze.
Zawsze tak było.
Zbadałem się.
OK.
Rozmawialiśmy.
Jest Angielką.
- Pomidor? - Pomidor.
Przylatuje w przyszłym tygodniu.
Nie widzisz dla nas szansy?
Cześć.
Mamy nadzieję, że spanikujesz.
Dobra.
To moja żona, Libby.
Jesteś bardzo ładna.
A to jej bratnia dusza, Miranda.
Opowiadał nam o tobie. Lubi cię.
Kocham go. Jestem z nim od 18. roku życia.
Ja też ją kocham. Jest nam dobrze, ale nie idealnie.
Moje niedostatki uzupełnia Miranda.
Kocham Libby, ale nie chcę być z nią bez przerwy.
Wariuję w stałych związkach. Przez matkę.
Chcę cię w swoim życiu, od naszej rozmowy przez telefon wiem,
że jesteś dla mnie stworzona.
No tak.
Nie tego się spodziewałaś,
ale pomyśleliśmy, że moglibyśmy żyć razem.
To ograniczy presję.
Jedna osoba nie może być całym światem.
Jeśli zechcesz wyjść, nie będziemy cię oceniać.
A może...
Zaczniemy od kawy?
Pomalutku.
Krok za krokiem.
Tłumaczenie: Piotr Mielańczuk