Kochankowie Magritte’a.
Według niektórych - to historia niespełnionej żądzy.
Według innych - przedstawia miłość, namiętny uścisk kochanków.
Kto ma rację?
Może należy zapytać samego malarza?
Magritte od początku utrzymywał, że dzieło nie ma przesłania.
Mawiał krytykom: „Ten obraz nic nie znaczy”.
A co z samym Magritte’em?
Jego matka utopiła się, gdy miał 14 lat.
Patrzył, jak wyławiają ją z rzeki.
Na twarzy miała podwiniętą białą koszulę nocną.
Ale przecież ten obraz...
nic nie znaczy.
To przyczynek do szerszej dyskusji o znaczeniu.
Kto o nim decyduje?
Wiedzą, że są banalni?
Papużki nierozłączki.
Pewnie czyta jej Baudelaire’a.
Prawdziwą książkę.
Chryste.
Oblałaś moje zajęcia, Hanno.
Mam kaca, okres i żadnej ochoty na motywacyjną gadkę.
Co u mamy?
Nowe leki pomagają.
To jakaś staroświecka ironia?
Może po prostu...
lubię starocie.
I kto tu jest banalny?
Uciekaj.
Szybko!
Jezu!
Profesorze Gospel.
Walterze? O co chodzi?
Zmarła matka Carla.
- Przykro mi. - Bierze wolne.
Nie będzie przemawiał do rady nadzorczej we wtorek.
Poprosili o ciebie.
Naturalnie. Przygotuję prezentację do oceny.
David Maddox?
- Dzień dobry. - Witam.
Alison Jones.
Przepraszam. Nie pamiętam pani. Spotkaliśmy się już?
Nie, ale...
mam panu do powiedzenia coś ważnego.
O co chodzi?
Cóż...
O wyniki mojego badania.
Naszych badań.
WYNIK PRZEŚWIETLENIA DAVID MADDOX
TWOJA POKREWNA DUSZA ALISON JONES
Utajniłem swój profil. Nie powinna pani tego mieć.
Wiem. Zrobiłam coś, z czego nie jestem dumna.
Musiałam się przekonać.
- Jak zdobyła pani te informacje? - Nielegalnie.
Postąpiłam źle, ale przeszłam badania dwa lata temu.
Codziennie zachodziłam w głowę, kto jest mi pisany.
I po co się zbadał, skoro nie chce mnie poznać?
Mam żonę.
Domyśliłam się. Ja mam męża.
I bardzo go kocham.
Pewnego dnia się obudziłam i wszystko było...
inne.
Rozumiesz?
Przykro mi.
Sama nie wiem, na co liczyłam.
Wiesz co?
Przyjechałam służbowo na parę dni.
Może wyskoczymy na kawę?
Może mamy się... zaprzyjaźnić.
Mój numer.
To tyle.
POKREWNE DUSZE
Powiesz coś?
- Nienawidzi mnie. - Nieprawda.
Uważa, że nie jesteś dla mnie dość dobry.
I tu ma rację.
- Pięknie wyglądasz. - Dziękuję.
Powiesz coś?
Davidzie?
Proszę o spokój.
Miejmy to z głowy.
Zdrowie jubilata.
Naszego ulubionego marudy.
Człowieka tysiąca słów - wydanych drukiem.
Choć mówiącego niewiele.
Za mojego ojca...
i wzór,
Waltera Pigasco.
- Na zdrowie. - Twoje zdrowie, tato.
David. Teraz ty.
Jeszcze ja.
Za wspaniałego człowieka, kochającego ojca
i surowego szefa...
Walter. Cieszysz się, że przyszli wszyscy bliscy?
Z końcem semestru przechodzę na emeryturę.
Zanim odejdę, polecę radzie przyznanie ci etatu.
Nie wiem, co powiedzieć.
Dziękuję.
Pomyślą, że robię to, bo jesteś mężem mojej córki.
Wiedz, że tak właśnie jest.
Co się stało?
Walter odchodzi na emeryturę.
- Powiedział ci? Kiedy? - Dzisiaj.
Poleci radzie przyjęcie mnie na etat.
Fantastycznie!
To zwieńczenie kariery.
Dlaczego nie polewamy się szampanem w wannie?
Myśli, że jestem z tobą dla pieniędzy
i jego koneksji.
- Tak powiedział? - Zasugerował.
To nic, bo ja jestem z tobą wyłącznie dla twojego ciała.
Wiesz, że cię kocham?
Cicho bądź, staruszku!
Jestem z ciebie dumna.
Nie zgadzam się, że Kahlo postrzega siebie samą
przez pryzmat próżności i egocentryzmu.
Więc dlaczego tak często się malowała?
55 obrazów, jedna trzecia wszystkich. To mnóstwo selfie.
Nie podważaj rangi jej sztuki.
Autoportrety wyrażają fizyczny ból po jej wypadku,
cierpienie wywołane zdradami Diega i próbami samobójczymi.
Podróżuję przez dwa tygodnie miesięcznie.
Latałabym, ale sumienie mi nie pozwala.
I lubię kawiarenki na postojach dla tirów.
Kocham żonę.
A ja męża.
Więc dlaczego mnie szukałaś?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Włamałaś się na moje konto. Za to grozi 20 lat więzienia.
Myślisz, że nie wiem?
Nigdy nie złamałam prawa.
Pomyślałam, że jeśli tu przyjadę i się spotkamy, to...
mi wystarczy.
Ale jest tylko gorzej.
Przykro mi, Alison.
Naprawdę.
Zbadałem się dawno temu. Teraz jestem inny.
Nie powiedziałam mężowi.
Myśli, że jestem tu tylko służbowo.
A ty powiedziałeś żonie?
Może masz rację
i powinniśmy się zaprzyjaźnić.
Wymieńmy się numerami. Pogadamy za miesiąc.
Dobrze.
Brzmi nieźle, dojrzale i rozsądnie.
Teraz oficjalnie dla siebie istniejemy.
- Więc pozwól, że oficjalnie zapłacę. - Dziękuję.
Miło było cię poznać. Chyba. Nie jestem pewna.
Dobrze, że się odezwałaś.
- Na pewno? - Nie.
Uściskamy się?
- Sama nie wiem. - Pewnie.
Przepraszam. Nie powinnam.
Boże.
BASTON GREEK PRZY CRANMORE POKÓJ 309
- Barolo w dzień powszedni? - To był dziwny dzień.
Mam nadzieję, że nie chcesz pogadać, bo napiję się, wysiusiam i lulu.
- Idziesz? - Tylko skończę.
- Piękny, prawda? - Boski.
Witajcie.
- Miło, że jesteście. - Jest cudownie.
- Jak się miewasz? - Cześć.
Jeszcze dwa „nie, dziękuję”, a zrzucę te obcasy i łyknę valium.
W porządku?
Boże, jest Francis. Chodź ze mną.
- Francis? - Sarah!
Przyjechaliście.
Wspaniale, że jesteście. Cześć, Lauro.
Zanim zaczniemy...
TY TEŻ TO POCZUŁEŚ, PRAWDA? POWIEDZ, ŻE NIE ZWARIOWAŁAM.
Davidzie?
- Francis. - Bardzo mi miło.
- Fantastycznie. - To Laura, jego żona.
Miło mi.
TEŻ TO POCZUŁEŚ, PRAWDA?
POWIEDZ, ŻE NIE ZWARIOWAŁAM.
NIE ZWARIOWAŁAŚ.
Cześć.
- Cześć. - Spotkamy się.
- Tak. - Jutro?
Tak.
Cześć.
Mam alkohol.
Kocham żonę.
Ciągle to powtarzasz.
Dlatego utajniłem wyniki.
Niczego nie potrzebowałem. Jest nam dobrze.
Dlaczego się zbadałeś?
W college’u można poznać świetnych ludzie. Gdy się studiuje.
W środowisku naukowym trudno o kobiety w moim wieku.
Skupiłem się na karierze.
Byłem przed czterdziestką i jeszcze nie zdążyłem
się zakochać.
Nigdy?
Więc się zbadałem.
Czekałem.
A potem poznałem Sarę.
Zakochaliśmy się w sobie i podjąłem decyzję.
Kochałam prawdziwie tylko jedną osobę.
Nie jego.
Kogo?
To było dawno temu.
Wszystko robiłyśmy razem.
Ale poszła na studia, zakochała się w wykładowcy...
Resztę słyszałeś.
Ona?
I wykładowca?
Kiedy usłyszałam twoją historię...
Wszechświat upodobał sobie ironię.
Gdy zobaczyłam cię na parkingu, wiedziałam, że nie ma odwrotu.
To, co czułam do niej, wróciło.
Gdy cię zobaczyłem, miałem przemożne wrażenie, że cię znam.
Bo mnie znasz.
Co tam?
Słuchaj...
Po seminarium chcą mnie zabrać na kolację.
- Pewnie się przedłuży. - Jak bardzo?
Nie wiem.
Chyba przenocuję.
- W porządku? - Tak. Jestem zmęczony.
I trochę rozkojarzony.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Alison?
Tu Alison Jones. Nie mogę odebrać.
Zostaw imię i numer, a oddzwonię.
Gentileschi podkreśla fizyczność dekapitacji.
Może czerpała z własnych doświadczeń z silnymi mężczyznami.
Młoda służka Judyty pomaga przytrzymać Holofernesa.
To niezwykły szczegół.
Chwila kobiecej solidarności.
Jeśli porównacie ten obraz z wizją Caravaggia...
Fuj!
Dobra.
Bardzo zabawne.
Kiedy dowiem się,
kto to zrobił,
pogadamy sobie o świetle i kompozycji.
Jak mówiłem...
- Alison. - Cześć.
- Gdzie się podziałaś? - Nie chciałam cię budzić.
- Tak niewinnie spałeś. - Dzwoniłem.
Wracam dziś wieczorem. Chcę się spotkać.
Nie wiem, czy...
Postąpiliśmy, źle, ale ciągle o tobie myślę. Proszę.
Zgoda.
- Tam gdzie wtedy? - Tak.
Zostawię klucz w recepcji.
- Dobrze. - Pa.
Włącz telewizor.
Co tu się dzieje?
Hanno, co tu robisz?
- Żartuje pan? - Co tu robisz?
My...
Wysłałam ci zdjęcia.
Nie. Jakie zdjęcia?
A ty mnie.
- Niczego ci nie wysłałem. - Tak było.
Jakie zdjęcia? O czym ty mówisz?
- Oddychaj. Hanno? - Nie.
- Zaczekaj! Stój! - Nie...
- Hanno... - Puszczaj mnie!
ALISON JONES: TYM RAZEM NIKT CI NIE UWIERZY. CAŁUSY.
Tu Alison Jones. Podaj imię i numer, a oddzwonię.
Gdzie jesteś?
Zadzwoń i powiedz mi, co tu się, do cholery, dzieje!
Zakończ połączenie.
Małpa ściągnął mi okulary. Krzyczę: “David, łap małpę”.
A wszyscy na to...
Jesteś! Davidzie, poznaj Alison.
David?
- Cześć. - Uratowałam ją.
Coś jest nie tak z akumulatorem. Nie cierpię aut.
Natknęłam się na nią. Stała na środku ulicy.
Damulka w opałach.
Była moim rycerzem.
Alison chce się tu przeprowadzić.
Ma sekret.
Zbadała się.
Jej druga połowa mieszka w okolicy.
Nie chce powiedzieć, kto to.
Ma żonę.
Jeszcze.
Pikantna sprawa.
Muszę iść. Mamy się spotkać.
Spóźnię się.
Dam ci kontakt do Harry’ego Carmichaela.
To świetny agent. Przyniosę telefon.
David wykłada na tutejszej uczelni.
Co ty wyprawiasz?
Nie mogłam się powstrzymać.
Musiałam się przekonać, jakie masz życie. Niezłe.
Miałeś rację. Urocza ta twoja żona.
Nie wiem, co to za chora gierka, ale masz ją skończyć.
Jeśli ściśniesz jeszcze mocniej, zostanie ślad.
Proszę.
Teraz oficjalnie dla siebie istniejemy.
Miło było cię poznać, Saro.
- Masz piękny dom. - Dziękuję.
Do widzenia, David.
Odprowadzę cię.
Informuj mnie.
UŻYTKOWNIK
HASŁO
BRAK POKREWNEJ DUSZY
TWOJA DRUGA POŁOWA JESZCZE NIE PODDAŁA SIĘ BADANIU
SOUL CONNEX
Ile razy sprawdzaliście?
Wasza baza danych nie jest bezpieczna.
Porozmawiam z kimś innym.
Ktoś włamał się do systemu i wykradł mojego dane.
Sprawdźcie jeszcze raz! Miała moje dane! Popełniono...
- Wszystko gra? - Student ma kłopot.
Kawy?
Poproszę.
Tak, jestem.
Chcę złożyć oficjalną skargę.
Zachowywał się na luzie...
- Muszę rozmawiać z Hanną. - Ona nie chce.
- Hanno. - Cofnij się.
- Musimy porozmawiać. - Ona nie chce.
Oblech.
COLLEGE MIDDLETON
Biedaczka. Zadurzyła się w tobie.
Łatwo ją przekonałam, że ty też jej pragniesz.
Zobaczymy, komu uwierzą. Ma zdjęcia twojego fiuta.
- Kim jesteś? - Jestem twoją pokrewną duszą.
- Pójdę na policję. - I co im powiesz?
Włamałaś się na moje konto, sfałszowałaś dokumenty...
Kto taki? Alison Jones?
Chcesz pieniędzy?
Nie. Chcę, żebyś był sam.
Masz się zastanawiać, dlaczego ktoś ci to zrobił.
- Ile chcesz? - Nie chodzi o pieniądze, Davidzie.
Wracaj do domu i powiedz o nas żonie.
Przestań.
Jak wmówiłeś sobie, że to prawdziwa miłość,
tylko żeby mnie przelecieć.
Myślałem, że to prawda.
Zakochałem się.
Powiedz jej, a ja skasuję SMS-y i zdjęcia.
- Brudy znikną. Zachowasz posadę. - Skąd mam wiedzieć, że to zrobisz?
Nie możesz.
Ale bądź pewien, że cię zniszczę, jeśli odmówisz.
Do jutra rano masz powiedzieć żonie.
Dlaczego to robisz?
Z miłości.
Powodzenia, Davidzie. Oby ci wybaczyła.
Będę obserwować.
Dziś rano wszyscy członkowie rady dostali e-mail.
O tobie.
Zdajesz sobie sprawę,
że popierając ciebie,
naraziłem swoją reputację?
Jestem wdzięczny. Uwierz mi.
Mam ci uwierzyć?
Kiedy zamierzałeś mi powiedzieć o zarzutach,
które stawiano ci w Berkeley?
Napastowanie seksualne studentki?!
Niech cię szlag!
To były insynuacje.
Bezpodstawne oskarżenia.
Ręczyłem nie tylko za twoje kompetencje,
ale i za uczciwość.
Że można ci powierzyć troskę o dobro studentów.
Do dziś wszyscy członkowie rady zdawali się na mój osąd.
Ale ty... Nie uznałeś, że warto o tym wspomnieć.
- To było 15 lat temu. - Bez znaczenia. Zdarzyło się.
Nie zdarzyło.
Byłem ofiarą.
Chloe Lamb była moją studentką. Miała urojenia.
Chorowała psychicznie. Próbowałem jej pomóc.
Miała obsesję na moim punkcie. Do niczego nie doszło.
Sprawa nie wyszła poza uczelnię.
Rada spotka się po południu, żeby omówić twoje zgłoszenie.
Zrobimy to jak należy.
David, powiedz mi teraz.
Czy powinienem wiedzieć coś jeszcze?
Nie.
Tu David Maddox. Zostaw wiadomość.
Mówi Walter.
Rada nie podjęła jeszcze decyzji w sprawie twojej aplikacji.
Wiem, że odpierasz zarzuty.
Ale przez to, co Chloe Lamb... zrobiła później...
niektórym trudno podjąć decyzję.
Mnie również.
Za kilka dni ją poznasz.
CHLOE LAMB
SAMOBÓJSTWO
POGRZEB
JODIE LAMB OPŁAKUJE SIOSTRĘ Z BLISKIMI
Kochałam prawdziwie tylko jedną osobę.
Wszystko robiłyśmy razem.
Ale poszła na studia, zakochała się w wykładowcy...
Znasz mnie.
Chcę, żebyś był sam.
Masz się zastanawiać, dlaczego ktoś ci to zrobił.
- Wysłałeś mi zdjęcia. - Jakie? Stój!
Zostaw mnie!
Dlaczego to robisz?
Z miłości.
Jeśli chciałaś się ukryć,
trzeba było zapłacić za pokój gotówką, Jodie.
Gdzie on jest?
Telefon!
Gdzie?! Gdzie masz telefon?
Gdzie on jest?
Sklonowałaś mój?
Odblokuj.
Ale już.
- Odblokuj! - Puszczaj!
- Mogę krzyknąć. - Nikt nie przyjdzie.
Odblokuj!
Pomogłam jej. Już nic jej nie grozi.
Nie zamierzałaś niczego skasować.
Co planowałaś?
Powiedz.
Przekonać Hannę Green do złożenia skargi.
Pokazać zdjęcia członkom rady.
Dlaczego?
Żeby cię zniszczyć tak, jak ty zniszczyłeś moją siostrę.
Wiedziałeś, że jest wrażliwa.
Wiedziałeś, co powiedzieć, żeby się z tobą przespała.
- To nie było tak. - Właśnie że tak!
A kiedy zaczęła ci zawadzać, oczerniłeś ją
i wyrzuciłeś z college’u, żeby chronić posadę.
Musiałam wyważyć drzwi.
- Kochałem ją. - Nie waż się.
Kochałem. Kiedy się rozstaliśmy,
- odbiło jej. Próbowałem jej pomóc. - Nie.
Co miałem zrobić?
Nie żyje przez ciebie.
Moja siostra nie myślała o samobójstwie, zanim cię poznała.
Włamałaś się do szyfrowanej bazy danych i wykradłaś informacje.
Mógłbym pójść na policję i posłać cię za kraty.
Jeśli to zrobisz, twoja żona o wszystkim się dowie.
O nas też.
Co będzie z twoim etatem?
Jeśli uważasz mnie za potwora, lepiej sobie daruj.
Bo zemszczę się nie tylko na tobie.
Sprawdziłem cię, Jodie.
Poszperałem.
Dopadnę twoją żonę, Beth.
I waszego synka.
Tak.
Wiem, kim jesteś.
Niczego mi nie odbierzesz.
11 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Kochankowie Magritte’a.
Według niektórych - to historia niespełnionej żądzy.
Według innych - przedstawia miłość,
namiętny uścisk kochanków.
Kto ma rację?
Może należy zapytać samego malarza?
Magri...
GRATULUJEMY ETATU, PROFESORZE MADDOX!
Dziękuję.
Ale nie zakłócajcie mi wykładu.
W ramach gratulacji chętnie przyjmę gotówkę.
Na czym skończyliśmy?
Magritte od początku utrzymywał, że dzieło nie ma przesłania.
A co z samym Magritte’em?
I jego historią?
Odblokuj.
Ale już.
Puszczaj mnie.
Przerwać prezentację.
Nie.
Koniec wykładu. Niech wszyscy wyjdą.
Idźcie do domu. To jakiś kawał.
- Głupi żart. - Mogę krzyknąć.
Nikt nie przyjdzie.
Koniec wykładu.
Wynocha stąd!
David. Davidzie?
Davidzie?
Skarbie...
Davidzie? Co zrobiłeś?
Potwór z ciebie!
Kompromitujesz mojego ojca!
Wynoś się z mojego domu!
Jak mogłeś?
Tłumaczenie: Piotr Mielańczuk