1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,006 --> 00:00:09,009
‎(ผลงานสแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,843 --> 00:00:11,094
‎ฮาวาย

5
00:00:11,970 --> 00:00:14,055
‎พร้อมหรือยัง

6
00:00:16,683 --> 00:00:18,601
‎ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี

7
00:00:19,102 --> 00:00:20,311
‎ขอเสียงต้อนรับ

8
00:00:20,395 --> 00:00:24,357
‎โจ คอย!

9
00:00:40,915 --> 00:00:42,417
‎ต้องแบบนี้สิ

10
00:00:43,251 --> 00:00:44,127
‎ใช่!

11
00:00:45,420 --> 00:00:47,088
‎ต้องเอามาที่ฮาวายเลย ที่รัก

12
00:00:50,216 --> 00:00:51,509
‎อโลฮานั่นของจริง

13
00:00:51,801 --> 00:00:54,345
‎ถ้าคุณอารมณ์ไม่ดี
‎แค่ใส่อโลฮาเข้าไป

14
00:00:56,014 --> 00:00:58,850
‎พวกคุณเหมือนเป็นหมีแคร์
‎มันออกมาจากอกคุณเลย

15
00:00:59,601 --> 00:01:01,352
‎"มีคนมีวันแย่ๆ เหรอ"

16
00:01:06,066 --> 00:01:09,194
‎คนในฮาวายอวดเรื่องที่ไม่มีคนอื่นอวด

17
00:01:10,445 --> 00:01:11,821
‎มันจริงนะ

18
00:01:11,905 --> 00:01:14,657
‎เพราะคุณเห็นคุณค่าในสิ่งที่คุณมี

19
00:01:15,200 --> 00:01:17,410
‎มันเป็นของคุณ
‎ผมชอบนะ มันเป็นของผม เพื่อน

20
00:01:20,121 --> 00:01:21,081
‎มีคนหนึ่งเดินมาหาผม

21
00:01:21,164 --> 00:01:24,000
‎เขาบอกว่า "นี่พี่ชาย
‎อยากเห็นรถ

22
00:01:24,292 --> 00:01:26,377
‎โตโยต้าทาโคม่าปี 2003 ใหม่เอี่ยมของผมไหม

23
00:01:29,464 --> 00:01:30,507
‎สีเชอร์รี่เลยนะ

24
00:01:31,966 --> 00:01:33,426
‎สีเชอร์รี่!

25
00:01:35,136 --> 00:01:37,138
‎ยกสูงด้วย ยกสูง

26
00:01:38,431 --> 00:01:40,683
‎ยกสูง ปี 2003

27
00:01:41,643 --> 00:01:43,812
‎ใหม่เอี่ยม  ปี 2003

28
00:01:45,939 --> 00:01:47,273
‎โตโยต้า ทาโคมา

29
00:01:53,571 --> 00:01:55,240
‎คุณไม่สน คุณชิวๆ

30
00:01:55,323 --> 00:01:56,449
‎คุณอยู่ในสวรรค์

31
00:01:56,533 --> 00:01:58,660
‎คุณไม่มีเวลา...คุณไม่เครียด

32
00:01:58,785 --> 00:02:00,537
‎คุณออกไปเที่ยว "ดี เราออกไปเที่ยว"

33
00:02:01,955 --> 00:02:03,790
‎แต่งตัวสวย "โอเค แต่งตัวสวย"

34
00:02:05,291 --> 00:02:07,252
‎ชุดสวย "รองเท้าแตะฉันอยู่ไหน

35
00:02:12,257 --> 00:02:13,466
‎รองเท้าแตะฉันอยู่ไหน"

36
00:02:15,051 --> 00:02:16,594
‎พวกคุณจะใส่ "รองเท้าแตะ"

37
00:02:17,345 --> 00:02:18,263
‎"รองเท้าแตะ!"

38
00:02:18,513 --> 00:02:19,806
‎"รองเท้าแตะ" เสมอ

39
00:02:21,015 --> 00:02:22,851
‎"รองเท้าแตะ" ชุดใหม่เอี่ยม

40
00:02:22,934 --> 00:02:23,768
‎"รองเท้าแตะ"

41
00:02:26,020 --> 00:02:28,189
‎ไม่มีใครนอกฮาวาย
‎ที่รู้เรื่อง "รองเท้าแตะ"

42
00:02:28,273 --> 00:02:30,984
‎ผมจะบอกให้ว่า "รองเท้าแตะ" คืออะไร
‎มันคือ ดูสิ...

43
00:02:31,067 --> 00:02:32,318
‎ดู "รองเท้าแตะ"

44
00:02:33,069 --> 00:02:36,489
‎รองเท้าแตะ"

45
00:02:37,699 --> 00:02:41,161
‎รองเท้าแตะ"

46
00:02:43,705 --> 00:02:46,875
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใส่ทำไม
‎มันปิดเท้าแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ

47
00:02:52,881 --> 00:02:54,132
‎พวกคุณเดินกันแบบนี้

48
00:02:56,634 --> 00:02:59,053
‎"รองเท้าแตะ" ด้านหน้าเท้าคุณ
‎คุณไม่...

49
00:02:59,679 --> 00:03:01,973
‎มันไม่ได้อยู่บนเท้าคุณด้วยซ้ำ
‎คุณแค่ ก้าวเตะ "รองเท้าแตะ" ไป

50
00:03:02,056 --> 00:03:03,016
‎เตะ ก้าว

51
00:03:03,099 --> 00:03:05,018
‎เตะ "รองเท้าแตะ" ก้าว

52
00:03:05,101 --> 00:03:05,935
‎เตะ

53
00:03:10,440 --> 00:03:12,525
‎พวกคุณชอบสระ
‎พวกคุณชอบสระไหม

54
00:03:13,818 --> 00:03:15,862
‎คุณไม่สน "เอ ตัวอักษรเอ"

55
00:03:16,863 --> 00:03:19,073
‎คุณจะใส่ตัวเอไว้บนชื่อถนนได้มากแค่ไหน

56
00:03:20,533 --> 00:03:22,493
‎มีตัวเอมากแค่ไหน นั่นเอมากเกินไปแล้ว

57
00:03:23,828 --> 00:03:26,414
‎นั่นคือเหตุผลที่ถ้ามีใครก็ตามมาฮาวายตอนนี้
‎ผมกำลังพูดถึงคนทั้งโลก

58
00:03:26,497 --> 00:03:28,917
‎ถ้าคุณมาที่ฮาวาย
‎อย่าได้ถามทาง

59
00:03:29,626 --> 00:03:31,211
‎ถนนทุกสายฟังดูเหมือนกันหมด

60
00:03:31,836 --> 00:03:33,296
‎คุณถามทาง
‎มันก็จะเป็นแบบว่า

61
00:03:33,379 --> 00:03:35,465
‎"โอ้ ง่ายมากเลย
‎คุณไปแบบนี้นะ

62
00:03:36,049 --> 00:03:39,677
‎คุณต้องไปที่คาเลอาคาลาคาคา

63
00:03:40,470 --> 00:03:45,350
‎เลี้ยวขวาที่ลาอูคาลาดาคาลาคาอู

64
00:03:45,433 --> 00:03:49,854
‎เลี้ยวซ้ายที่นาอูคาอูอาคาลา

65
00:03:50,021 --> 00:03:56,903
‎แล้วก็เลี้ยวขวาที่อาฮาอาฮาอาฮาอาฮา อาๆๆๆ

66
00:04:04,244 --> 00:04:05,995
‎รักทุกสิ่งเกี่ยวกับฮาวาย

67
00:04:06,537 --> 00:04:07,789
‎เท่าไหร่ก็ไม่พอ

68
00:04:08,539 --> 00:04:10,667
‎ผมไม่ฟังเพลงด้วยซ้ำ
‎แต่ผมชอบมาก ผมอยู่...

69
00:04:10,750 --> 00:04:12,126
‎ตอนที่ผมมาที่นี่
‎ผมหยุดฟังไม่ได้

70
00:04:12,210 --> 00:04:14,087
‎ฟังไม่ออกเลย ผมไม่สน

71
00:04:15,797 --> 00:04:16,923
‎ผมขับรถแล้วร้องเพลง...

72
00:04:33,815 --> 00:04:34,691
‎คุณปรบมือ

73
00:04:34,774 --> 00:04:36,276
‎ผมมั่วเพลงนั้นขึ้นมา

74
00:04:37,443 --> 00:04:39,946
‎พวกคุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมพูดว่าอะไร

75
00:04:41,030 --> 00:04:42,407
‎ผมแค่ใส่เสียงสระลงไป

76
00:04:58,631 --> 00:05:00,383
‎ฮูล่ามันคือสิ่งนี้

77
00:05:01,509 --> 00:05:02,468
‎ฮูล่าคือทุกอย่าง

78
00:05:02,552 --> 00:05:04,595
‎เป็นการเต้นที่เซ็กซี่ที่สุด

79
00:05:04,971 --> 00:05:07,390
‎ทุกอย่างที่เขาทำกันตอนนี้
‎ท่าเต้นเซ็กซี่ๆ ที่ทำกัน

80
00:05:07,473 --> 00:05:08,933
‎ก็ขโมยมาจากฮูล่าทั้งนั้น

81
00:05:09,892 --> 00:05:12,145
‎ฮูล่า... มันเซ็กซี่

82
00:05:13,229 --> 00:05:15,356
‎เธอคุยกับผู้ชายผ่านการเต้น

83
00:05:16,232 --> 00:05:17,150
‎มันเซ็กซี่

84
00:05:17,233 --> 00:05:19,360
‎เธอบอกเขาว่าต้องการอะไรผ่านการเต้น

85
00:05:20,653 --> 00:05:22,822
‎"มาหาฉัน

86
00:05:26,159 --> 00:05:27,952
‎ตอนพระอาทิตย์ตกดิน

87
00:05:30,246 --> 00:05:31,706
‎พาฉันไปทานอาหารเย็น

88
00:05:33,750 --> 00:05:35,001
‎ถ้าฉันชอบคุณ

89
00:05:36,377 --> 00:05:37,754
‎ฉันจะให้จิ๊มิ๊กับคุณ"

90
00:05:44,677 --> 00:05:47,305
‎ทุกคน ดูสิ่งนี้
‎ทุกวัฒนธรรม ทุกเชื้อชาติ

91
00:05:47,388 --> 00:05:48,973
‎ทุกชาติพันธุ์อยู่ในสิ่งนี้

92
00:05:49,057 --> 00:05:50,183
‎เที่ยวด้วยกัน หัวเราะกัน

93
00:05:50,266 --> 00:05:53,311
‎"เวลาดีๆ" พวกเขาไม่สน
‎"เวลาดีๆ" พวกเขาไม่ใส่ใจ

94
00:05:54,645 --> 00:05:58,066
‎แล้วเราก็ดู...เรามองไปที่ฝูงชน
‎คุณแยกเราไม่ออก คุณทำไม่ได้

95
00:05:58,149 --> 00:06:01,527
‎คุณรู้ไหมว่ามีคนเม็กซิกันกี่คนที่แม่ผมเดินเข้าไป
‎ถามว่า "ฟิลิปปินส์หรือเปล่า"

96
00:06:07,492 --> 00:06:08,743
‎"เม็กซิกัน"

97
00:06:09,494 --> 00:06:13,581
‎"ขอโทษที"

98
00:06:16,417 --> 00:06:20,254
‎มีวิธีที่คุณจะแยกคนเอเชียจากกันได้

99
00:06:21,214 --> 00:06:24,967
‎โดยสำเนียงของพวกเขา
‎และทำได้ถ้าพวกเขาพูดติดสำเนียงเท่านั้น

100
00:06:25,968 --> 00:06:28,304
‎ในบรรดาคนเอเชีย
‎คนเกาหลีดูออกง่ายสุด

101
00:06:28,388 --> 00:06:30,390
‎เพราะตอนที่คนเกาหลีพูด

102
00:06:30,473 --> 00:06:33,142
‎มันฟังดูเหมือนว่าพวกเขาสูบกัญชามาทั้งวัน

103
00:06:34,936 --> 00:06:36,687
‎เหมือนเพิ่งสูบมาก่อนคุยกับคุณ

104
00:06:49,951 --> 00:06:52,328
‎เกาหลีฟังดูเหมือนผีเอเชีย

105
00:06:56,833 --> 00:06:59,377
‎เพื่อนรักผมที่โตขึ้นมาด้วยกันเป็นคนเกาหลี

106
00:06:59,710 --> 00:07:01,379
‎ผมจำครั้งแรกที่ผมไปบ้านเขาได้

107
00:07:01,462 --> 00:07:02,880
‎พ่อเขาตะโกนมาจากบนบ้าน

108
00:07:02,964 --> 00:07:04,966
‎ผมนึกว่าบ้านหลังนั้นมีผีสิง

109
00:07:06,092 --> 00:07:07,468
‎สาบานเลย พอผมเดินเข้าไป

110
00:07:16,686 --> 00:07:18,312
‎ผมก็แบบว่า "นั่นมันบ้าอะไรวะ"

111
00:07:19,147 --> 00:07:22,066
‎"อ้า นั่นพ่อฉัน เขาอยากรู้ว่านายหิวไหม"

112
00:07:24,485 --> 00:07:26,320
‎คุณทำแบบนั้นกับชาวเอเชียคนไหนก็ได้

113
00:07:26,696 --> 00:07:27,530
‎คนเวียดนาม

114
00:07:28,656 --> 00:07:30,950
‎อะไร ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย

115
00:07:33,411 --> 00:07:35,663
‎คนเวียดนาม ผมรักคนเวียดนาม

116
00:07:36,164 --> 00:07:39,083
‎พวกคุณคือ... ผมรักคุณ
‎คุณคือคนเอเชียที่เล็กที่สุด

117
00:07:42,128 --> 00:07:43,379
‎คุณตัวเล็กกว่า

118
00:07:43,588 --> 00:07:44,839
‎แต่ผมจะบอกคุณอย่างนี้

119
00:07:44,922 --> 00:07:46,924
‎อย่าไปแหยมกับคนเวียดนาม

120
00:07:47,800 --> 00:07:49,510
‎พวกเขาพร้อมสู้กับทุกคน

121
00:07:50,428 --> 00:07:52,930
‎เจ้าตัวน้อยพวกนี้จะสู้กับ...
‎พวกเขาไม่สนหรอก

122
00:07:53,014 --> 00:07:54,640
‎พวกเขาไม่สนว่าคุณจะแข็งแรงแค่ไหน

123
00:07:54,724 --> 00:07:57,643
‎พวกเขาจะสู้กับคุณ
‎พวกเขาจะวิ่งใส่คุณแล้วด่าคุณ

124
00:08:00,188 --> 00:08:01,439
‎นั่นเท้าเล็กๆ ของพวกเขา

125
00:08:04,317 --> 00:08:06,611
‎มีคนหนึ่งวิ่งมาหาผมตอนทำการแสดงจบ

126
00:08:08,070 --> 00:08:10,323
‎"นี่พวก
‎ทำไมพูดกับผมแบบนั้น"

127
00:08:16,621 --> 00:08:19,290
‎พวกเขาพูด...
‎พวกเขาพูดเร็วมาก

128
00:08:19,624 --> 00:08:21,042
‎พวกเขาพูดแบบนี้ เร็วมาก แบบ

129
00:08:21,125 --> 00:08:23,044
‎"พวก ทำไมพูดกับฉันแบบนั้นวะ"

130
00:08:23,961 --> 00:08:25,796
‎พวกเขาพูดเร็วแบบนั้นเลย

131
00:08:26,839 --> 00:08:29,217
‎คนเกาหลีฟังดูเหมือนพวกเขาสูบกัญชามาทั้งวัน

132
00:08:29,300 --> 00:08:32,929
‎คนเวียดนามฟังดูเหมือน
‎พวกเขาเล่นโคเคนมาทั้งชีวิต

133
00:08:33,638 --> 00:08:35,598
‎"นี่พวก ทำไมพูดกับฉันแบบนั้นวะ

134
00:08:35,681 --> 00:08:37,391
‎อย่าพูดกับฉันแบบนั้น

135
00:08:37,475 --> 00:08:39,060
‎ทำไมพูดกับฉันแบบนั้น"

136
00:08:40,478 --> 00:08:43,147
‎คนเวียดนามใส่จุดฟูลสต็อปหลังคำทุกคำ

137
00:08:43,231 --> 00:08:45,900
‎"นี่.พวก.ทำไม.นาย.
‎พูด.กับ.ฉัน.แบบ.นั้น.หา."

138
00:08:48,402 --> 00:08:49,779
‎คนเวียดนามพูดเสียงสูงมาก

139
00:08:49,862 --> 00:08:51,489
‎พวกเขาเสียงสูงแบบนั้นเลย

140
00:08:51,572 --> 00:08:54,534
‎พวกเขาเสียงต่ำแบบนั้น
‎เริ่มจากเสียงต่ำแบบนั้น

141
00:08:54,617 --> 00:08:56,744
‎แล้วก็ไปเสียงสูงแบบนั้น

142
00:08:59,872 --> 00:09:01,874
‎คนเวียดนามฟังดูเหมือนพวกเขาอยู่ในรถไกลๆ

143
00:09:01,958 --> 00:09:04,168
‎แล้วขับผ่านคุณไปอย่างรวดเร็ว
‎ตอนที่พวกเขาพูดกับคุณ

144
00:09:04,377 --> 00:09:07,296
‎เหมือนว่า "นี่พวก ทำไมพูดกับฉันแบบนั้น
‎อย่าพูดแบบนั้น"

145
00:09:07,547 --> 00:09:10,174
‎นี่ พูดอีกทีสิ
‎ลงรถมาพูดอีกทีสิ

146
00:09:15,429 --> 00:09:16,305
‎คนญี่ปุ่น

147
00:09:17,223 --> 00:09:18,182
‎อะไร

148
00:09:23,145 --> 00:09:27,441
‎คนญี่ปุ่น ถ้าเขาพูดปิดสำเนียง
‎คุณก็จะแยกพวกเราออก

149
00:09:27,817 --> 00:09:28,651
‎คนญี่ปุ่น

150
00:09:28,734 --> 00:09:29,777
‎แตกต่างอย่างชัดเจน

151
00:09:30,361 --> 00:09:32,822
‎ตอนที่ชายชาวญี่ปุ่นพูด

152
00:09:32,905 --> 00:09:34,323
‎มันมาจากกระบังลม

153
00:09:37,535 --> 00:09:38,578
‎นี่คือที่

154
00:09:38,744 --> 00:09:40,830
‎ที่ชายชาวญี่ปุ่นครางเหมือนแมว

155
00:09:43,374 --> 00:09:44,208
‎หา!

156
00:09:45,459 --> 00:09:46,294
‎ไง!

157
00:09:47,420 --> 00:09:48,296
‎ญี่ปุ่น

158
00:09:52,633 --> 00:09:53,801
‎ผู้หญิงญี่ปุ่น

159
00:09:54,635 --> 00:09:56,596
‎ไม่ว่าจะ 12 ขวบ

160
00:09:57,138 --> 00:09:58,973
‎หรืออายุ 75 ปี

161
00:09:59,724 --> 00:10:01,684
‎พวกเธอเสียงเหมือน 12 ขวบตลอด

162
00:10:02,518 --> 00:10:03,352
‎โอเค

163
00:10:04,186 --> 00:10:05,146
‎ไปกัน

164
00:10:05,229 --> 00:10:06,230
‎โอเค

165
00:10:10,568 --> 00:10:13,404
‎นั่นคือเหตุผลที่ไม่มีใครดูหนังโป๊ญี่ปุ่น

166
00:10:14,947 --> 00:10:16,490
‎ไม่มีใครดูหนังโป๊ญี่ปุ่น

167
00:10:16,574 --> 00:10:18,075
‎คุณรู้ไหมว่ามันน่ารำคาญมากแค่ไหน

168
00:10:21,787 --> 00:10:22,955
‎เอาล่ะ ไปกัน

169
00:10:27,418 --> 00:10:29,211
‎อ้า โอ้ ทำต่อ

170
00:10:31,547 --> 00:10:33,591
‎อ้า โอ้ ตรงตาฉันเลย

171
00:10:48,064 --> 00:10:49,649
‎ตั้งแต่ที่ผมทำรายการเน็ตฟลิกซ์คราวที่แล้ว

172
00:10:49,732 --> 00:10:52,234
‎ก็มีคนเม็กซิกันมาดูการแสดงของผมมาก

173
00:10:52,860 --> 00:10:55,029
‎คนเม็กซิกันหลายคนมาดูผมตอนนี้

174
00:10:55,613 --> 00:10:56,739
‎และพวกเขาก็มาหาผม

175
00:10:56,822 --> 00:10:58,532
‎แล้วพูดเหมือนเดิมตลอด
‎ตอนที่ผมแสดงเสร็จ

176
00:10:58,908 --> 00:11:00,660
‎พวกเขาบอกแบบนี้เสมอ "นี่ ไอ้บ้า"

177
00:11:05,539 --> 00:11:07,249
‎มันเหยียดมาก ผมไม่รู้ว่าทำไม

178
00:11:08,125 --> 00:11:09,543
‎ผมไม่รู้ว่าทำไม "นี่ ไอ้บ้า"

179
00:11:09,627 --> 00:11:13,297
‎ทำไมตอนที่ผมทำเลียนแบบคนเม็กซิกัน
‎ผมต้องทำเสียงเหมือนแบบว่า

180
00:11:13,714 --> 00:11:16,092
‎ผมฟังดูเหมือนว่าผมกำลังจะตกผา

181
00:11:17,093 --> 00:11:18,219
‎นั่นมันแย่มาก

182
00:11:20,513 --> 00:11:23,432
‎มันเป็นการเลียนแบบที่แย่มาก
‎แต่พวกเขาฟังดูเป็นแบบนั้น

183
00:11:24,183 --> 00:11:26,852
‎พวกเขาฟังดูเหมือน
‎กำลังจะตกผา

184
00:11:27,561 --> 00:11:29,897
‎ยิ่งประโยคยาวแค่ไหน
‎ก็ตกลงไปไกลแค่นั้น

185
00:11:37,863 --> 00:11:39,949
‎ชาวเม็กซิกันมาหาผมตลอด

186
00:11:40,032 --> 00:11:42,660
‎แล้วพูดแบบเดิมตอนผมแสดงเสร็จ
‎ตลอดเลย

187
00:11:42,743 --> 00:11:45,079
‎พวกเขาบอกว่า
‎"นี่ แม่คุณก็เหมือนแม่ผม

188
00:11:45,746 --> 00:11:48,290
‎ทุกสิ่งที่แม่คุณทำ แม่ผมก็ทำ"

189
00:11:49,208 --> 00:11:50,209
‎ผมจะบอกอะไรได้

190
00:11:50,292 --> 00:11:53,003
‎"ทุกสิ่ง..."
‎คุณดูเหมือนพวกโชโลเลย สาบานได้

191
00:11:53,379 --> 00:11:55,381
‎คุณทำผมตกใจหมด

192
00:11:59,135 --> 00:12:01,178
‎ผมพยายามเล่นมุกนี้
‎แล้วหมอนี่ก็แบบ

193
00:12:01,262 --> 00:12:02,430
‎"พูดให้ดีนะ ไอ้บ้า"

194
00:12:04,223 --> 00:12:05,850
‎"พูดให้ดีนะ ไอ้บ้า อย่า..."

195
00:12:08,394 --> 00:12:11,522
‎คุณรู้ไหมว่ามันยากแค่ไหนที่จะทำเป็นตลก
‎ตอนที่โชโล่มองมาที่ผมแบบนี้

196
00:12:15,943 --> 00:12:17,069
‎คุณชื่ออะไรครับ

197
00:12:17,445 --> 00:12:18,571
‎- เจสัน
‎- เจสันเหรอ

198
00:12:18,654 --> 00:12:20,865
‎- คุณเป็นคนฟิลิปปินส์หรือเม็กซิกัน
‎- ฟิลิปปินส์ครับ

199
00:12:20,948 --> 00:12:22,366
‎เขาเป็นคนฟิลิปปินส์

200
00:12:22,575 --> 00:12:23,534
‎ให้ตายสิ

201
00:12:24,535 --> 00:12:26,370
‎เห็นไหมว่าผมหมายถึงอะไร

202
00:12:30,583 --> 00:12:32,209
‎คุณดูเหมือนพี่ชายผมเลย

203
00:12:33,085 --> 00:12:33,919
‎เจสัน

204
00:12:35,629 --> 00:12:37,673
‎เห็นไหม นี่คือสิ่งที่ผมอยากให้ทุกคนรู้

205
00:12:37,757 --> 00:12:40,968
‎มีเหตุผลที่คนเม็กซิกันกับฟิลิปปินส์หน้าเหมือนกัน

206
00:12:41,051 --> 00:12:43,763
‎มีเหตุผลว่าทำไมคนเม็กซิกัน
‎กับฟิลิปปินส์ถึงเกี่ยวข้องกัน

207
00:12:43,888 --> 00:12:45,890
‎มันลึกซึ้งกว่าวิคส์ วาโปรับ

208
00:12:47,850 --> 00:12:50,728
‎นั่นไม่ใช่ความสัมพันธ์เดียวที่เรามี

209
00:12:50,811 --> 00:12:52,605
‎ผมไม่อยากให้คุณมาหาผม
‎ตอนแสดงเสร็จแล้วบอกว่า

210
00:12:52,688 --> 00:12:55,149
‎"นี่ แม่ผมก็ใช้วิคส์ วาโปรับเหมือนกัน
‎บ้ามากเลย"

211
00:12:55,232 --> 00:12:56,150
‎ไม่ใช่อย่างนั้น

212
00:12:56,942 --> 00:12:58,319
‎มันมีเหตุผลอยู่

213
00:12:58,402 --> 00:13:01,071
‎มีเหตุผลที่เราข้องเกี่ยวกันอยู่หลายระดับ

214
00:13:01,447 --> 00:13:05,201
‎สเปนยึดครองฟิลิปปินส์มากว่า 350 ปี

215
00:13:05,534 --> 00:13:06,702
‎นั่นคือเรื่องจริง

216
00:13:06,869 --> 00:13:08,537
‎พวกคุณผสมกับเรา

217
00:13:10,247 --> 00:13:11,874
‎เราเป็นสายพันธ์ุผสมสายพันธุ์แรก

218
00:13:12,082 --> 00:13:13,501
‎นั่นคือชาวฟิลิปปินส์

219
00:13:13,584 --> 00:13:14,710
‎สเปน เอเชีย

220
00:13:14,794 --> 00:13:15,669
‎ฟิลิปปินส์

221
00:13:19,715 --> 00:13:21,008
‎นั่นคือพวกเรา

222
00:13:21,926 --> 00:13:24,345
‎มันเป็นสิ่งเลวร้ายที่เกิดขึ้น
‎แต่ก็เป็นสิ่งที่ดีด้วยเช่นกัน

223
00:13:24,428 --> 00:13:26,430
‎เราได้รับคุณสมบัติมากมาย
‎เราได้รับวัฒนธรรม

224
00:13:26,514 --> 00:13:27,848
‎รู้ใช่ไหมว่าอะไร
‎เราดูเหมือนพวกเขา

225
00:13:27,932 --> 00:13:30,392
‎ดูเราสิ
‎เราอยู่ห่างจากญี่ปุ่นสองชั่วโมง

226
00:13:30,476 --> 00:13:33,395
‎เราอยู่ใจกลางเอเชีย
‎นั่นคือที่ที่ฟิลิปปินส์ตั้งอยู่

227
00:13:33,479 --> 00:13:34,313
‎แต่ดูเราสิ

228
00:13:34,396 --> 00:13:37,191
‎เราไม่มีนามสกุลแบบเอเชียด้วยซ้ำ

229
00:13:38,400 --> 00:13:40,611
‎เพราะพวกเขาทิ้งนามสกุลของพวกเขาไว้

230
00:13:41,487 --> 00:13:44,114
‎เราไม่มีชื่อแบบเอเชีย
‎เรามีนามสกุลแบบลาติน

231
00:13:44,198 --> 00:13:45,783
‎ดูนามสกุลเราสิ

232
00:13:45,866 --> 00:13:46,909
‎เอาแค่ครอบครัวผม

233
00:13:46,992 --> 00:13:48,619
‎เดอ ลา ฟวนเต ซานโตส กอนซาเลซ

234
00:13:48,702 --> 00:13:50,538
‎เราคือชาวเม็กซิกัน

235
00:13:54,625 --> 00:13:56,961
‎เราคือเม็กซิกันแห่งเอเชีย

236
00:13:59,129 --> 00:14:00,798
‎พูดจริงเลย

237
00:14:00,923 --> 00:14:03,342
‎ทุกสิ่งที่เม็กซิกันทำ ฟิลิปปินส์ก็ทำ

238
00:14:03,634 --> 00:14:04,468
‎ทุกอย่าง

239
00:14:04,677 --> 00:14:06,762
‎พวกคุณมีอะไร
‎ควินเซียเญรา เรามีเดบูต์

240
00:14:08,055 --> 00:14:09,682
‎เราได้มาจากพวกเขาใช่ไหม

241
00:14:09,765 --> 00:14:12,518
‎เราฉลองให้ลูกสาวเราตอนเธออายุ 15 ใช่ไหม

242
00:14:12,601 --> 00:14:14,061
‎เธออายุ 15 เหรอ เหมือนกัน

243
00:14:14,144 --> 00:14:15,271
‎จัดงานเลี้ยงใหญ่

244
00:14:15,896 --> 00:14:18,023
‎คนเม็กซิกันทำเรื่องนั้นตลอดใช่ไหม

245
00:14:18,274 --> 00:14:21,735
‎"ลูก 15  แล้ว ลูกพร้อมที่จะเป็นผู้หญิงนะลูกสาว
‎นี่คืองานควินเซียเญราของลูก"

246
00:14:22,695 --> 00:14:24,572
‎"แน่ใจเหรอพ่อ หนูเพิ่ง 15 เอง"

247
00:14:26,448 --> 00:14:27,533
‎"แน่ใจสิ

248
00:14:28,742 --> 00:14:30,077
‎แม่ลูกเพิ่ง 30"

249
00:14:32,872 --> 00:14:33,706
‎โอเค

250
00:14:33,789 --> 00:14:34,999
‎นั่นมันแย่มาก

251
00:14:35,082 --> 00:14:36,709
‎แต่มันตลกน่า

252
00:14:43,007 --> 00:14:44,967
‎มันแย่มากเหรอ เป็นแค่มุกน่า

253
00:14:45,926 --> 00:14:47,469
‎ให้ตาย อย่าอ่อนไหวนักสิ

254
00:14:47,553 --> 00:14:48,846
‎ไปตายเถอะ

255
00:14:50,306 --> 00:14:53,142
‎การเหมารวมนี่มันตลกอยู่
‎เพราะมันคือเรื่องจริง

256
00:14:53,934 --> 00:14:56,645
‎เราต่างมีลักษณะที่เหมือนกันอยู่
‎ยอมรับมัน ช่างมัน หัวเราะไปกับมัน

257
00:14:56,729 --> 00:14:58,731
‎ใครจะสน
‎คนฟิลิปปินส์ไม่ใช่พยาบาลทุกคน

258
00:14:58,814 --> 00:15:00,608
‎แต่ก็มีหลายคนอยู่

259
00:15:05,863 --> 00:15:08,073
‎ผมไม่รู้จักคนฟิลิปปินส์ทุกคนที่นี่หรอก
‎แต่ผมรู้อย่างหนึ่ง

260
00:15:08,157 --> 00:15:09,366
‎เรามีลุงคนเดียวกัน

261
00:15:11,452 --> 00:15:13,662
‎ในทุกวันหยุด
‎เขาต้องพูดกับทุกคน

262
00:15:14,246 --> 00:15:16,999
‎และเราก็กลัวมาก
‎เพราะจะพูดกับเขาได้มันนานมาก

263
00:15:17,499 --> 00:15:19,418
‎เพราะเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยากพูดอะไร

264
00:15:20,044 --> 00:15:22,796
‎เขามักเริ่มบทสนทนาแบบนี้ "อ้า...

265
00:15:24,256 --> 00:15:25,424
‎รู้ไหม...

266
00:15:25,507 --> 00:15:26,675
‎โจเซฟ...

267
00:15:27,801 --> 00:15:29,803
‎จำ...

268
00:15:30,971 --> 00:15:32,306
‎ไอ้...

269
00:15:33,182 --> 00:15:34,683
‎นั่น..."

270
00:15:38,687 --> 00:15:40,314
‎"อ้า..." ตลอด

271
00:15:41,398 --> 00:15:42,524
‎ผมพา...

272
00:15:43,525 --> 00:15:46,904
‎ผมพาลุงไปห้าง
‎และเราก็ไปที่ศูนย์อาหาร

273
00:15:46,987 --> 00:15:48,739
‎แล้วเรานั่งอยู่ตรงนั้น
‎เขาก็พยายามจะพูด

274
00:15:48,822 --> 00:15:50,741
‎เขาเสียงดังมาก ทุกคนหันมามอง

275
00:15:50,908 --> 00:15:52,242
‎นั่นคือส่วนที่ทำให้ผมอายที่สุด

276
00:15:52,326 --> 00:15:55,746
‎เพราะเขาเสียงดังและทุกคนมองมา
‎แล้วเขาก็ "อ้า...

277
00:15:56,664 --> 00:15:59,625
‎โจเซฟ จำตอน...

278
00:16:00,334 --> 00:16:01,710
‎นั้น...

279
00:16:01,794 --> 00:16:03,295
‎ครั้งหนึ่งแก...

280
00:16:03,379 --> 00:16:05,005
‎เอา...

281
00:16:05,589 --> 00:16:07,466
‎- มาให้ฉัน..."
‎- ผมก็แบบ "อะไร จะพูดอะไร"

282
00:16:07,549 --> 00:16:09,301
‎"เอ่อ พยายามบอกอยู่ เดี๋ยว

283
00:16:11,220 --> 00:16:13,597
‎อย่าเร่งสิ
‎พยายามคิดอยู่แล้วมาเร่ง

284
00:16:13,681 --> 00:16:14,807
‎อย่าเร่งฉัน

285
00:16:16,767 --> 00:16:19,645
‎ครั้งนั้นที่แกเอามาให้"

286
00:16:19,728 --> 00:16:22,648
‎ทุกคนมองมา
‎ทุกคนที่อยู่ในศูนย์อาหารมองมา

287
00:16:22,731 --> 00:16:23,732
‎"อ้า..."

288
00:16:24,108 --> 00:16:26,068
‎ที่เอาเครื่องดื่มมาให้

289
00:16:27,152 --> 00:16:28,320
‎เอาเครื่องดื่มมาให้ไง"

290
00:16:28,404 --> 00:16:30,072
‎"ใช่ ทำไมเหรอ
‎ผมเอาเครื่องดื่มมาให้ แล้วไง"

291
00:16:30,155 --> 00:16:32,533
‎"แล้วแกก็กลับมา มันมี...

292
00:16:32,616 --> 00:16:33,659
‎หลอดใหญ่ๆ

293
00:16:34,618 --> 00:16:36,203
‎จำได้ว่ามันมีหลอดใหญ่ๆ
‎และฉันมองไป

294
00:16:36,286 --> 00:16:37,955
‎ให้ตาย หลอดใหญ่ชะมัด"

295
00:16:38,998 --> 00:16:42,251
‎จำได้ไหม นายมองไปที่หลอดใหญ่นั่น
‎แล้วก็โกรธฉัน"

296
00:16:42,334 --> 00:16:45,421
‎- ใช่ แล้วไง
‎- แกบอกให้ฉันดื่มๆ ไป

297
00:16:45,838 --> 00:16:48,048
‎จำได้ไหมว่าบอกให้ดื่มๆ ไป"

298
00:16:48,132 --> 00:16:49,258
‎"ใช่ แล้วไง"

299
00:16:49,341 --> 00:16:51,635
‎ทุกคนมองมา

300
00:16:51,927 --> 00:16:54,179
‎"ฉันเลยเริ่มดื่มแบบนี้

301
00:16:54,680 --> 00:16:55,681
‎แล้ว...

302
00:16:56,598 --> 00:16:57,474
‎ฉัน...

303
00:16:58,183 --> 00:17:01,812
‎ดื่มแบบนี้แล้วเริ่มดูดหลอด

304
00:17:02,646 --> 00:17:05,524
‎แล้วไอ้ก้อนดำๆ ก็เริ่มยิงเข้ามาในปากฉัน

305
00:17:06,650 --> 00:17:08,068
‎แล้วฉันก็ดูดไป

306
00:17:08,152 --> 00:17:10,279
‎ฉันดูดไปแบบนี้แล้วฉัน...

307
00:17:10,362 --> 00:17:12,281
‎ลูกๆ สีดำอยู่ในปากฉันแล้วฉัน...

308
00:17:12,364 --> 00:17:14,742
‎ดูดไปแล้วก็สำลักไอ้ลูกดำๆ นั่น

309
00:17:14,825 --> 00:17:18,328
‎ปากฉันเต็มไปด้วยลูกดำๆ
‎แล้วฉันก็สำลัก ดูด..."

310
00:17:18,412 --> 00:17:19,455
‎"หุบปากเลย

311
00:17:22,583 --> 00:17:24,293
‎ไข่มุก เป็นชาไข่มุก"

312
00:17:27,921 --> 00:17:29,757
‎"ใช่ ไข่มุก โคตรเกลียดเลย"

313
00:17:34,678 --> 00:17:35,679
‎นั่นคือเหตุผลที่คนฟิลิปปินส์

314
00:17:35,763 --> 00:17:37,097
‎ควรเป็นพยาบาล

315
00:17:38,557 --> 00:17:40,601
‎เป็นพยาบาลพอ อย่าเป็นหมอ

316
00:17:41,435 --> 00:17:43,103
‎คิดดูถ้าลุงผมเป็นหมอ

317
00:17:44,063 --> 00:17:45,314
‎ระหว่างผ่าตัด

318
00:17:47,608 --> 00:17:49,943
‎"พยาบาล ผมขอ...

319
00:17:51,737 --> 00:17:52,571
‎ให้ตาย

320
00:17:52,654 --> 00:17:54,406
‎แบบว่า อันนั้น...

321
00:17:54,490 --> 00:17:55,824
‎แบบว่า เอามาตัด...

322
00:17:56,408 --> 00:17:57,409
‎เอามาตัด...

323
00:17:57,493 --> 00:17:58,869
‎แบบว่า..."

324
00:17:58,952 --> 00:18:01,371
‎พยาบาลคงแบบ "อะไรวะ
‎ก็เอามาตัดหมด อะไร

325
00:18:01,455 --> 00:18:02,539
‎คุณต้องการอะไรหมอ"

326
00:18:02,623 --> 00:18:03,582
‎"ไอ้นั่น...

327
00:18:03,665 --> 00:18:05,876
‎ไอ้..."

328
00:18:05,959 --> 00:18:07,795
‎"เขากำลังจะตาย คุณต้องการอะไร

329
00:18:07,878 --> 00:18:09,421
‎อะไร

330
00:18:09,505 --> 00:18:10,380
‎ว่ามา"

331
00:18:10,464 --> 00:18:12,341
‎"ไอ้นั่น...

332
00:18:12,424 --> 00:18:13,759
‎ไอ้..."

333
00:18:18,263 --> 00:18:19,681
‎เราเหมือนกันหมด

334
00:18:20,307 --> 00:18:22,726
‎ชาวฟิลิปปินส์หลอมรวมมาเป็นแบบเดียวกัน

335
00:18:23,018 --> 00:18:24,144
‎ผมไม่รู้ว่าคืออะไร

336
00:18:24,228 --> 00:18:26,438
‎พวกเขาแค่รวมเป็นแบบเดียวกัน

337
00:18:26,522 --> 00:18:28,565
‎ผมพูดถึงเรื่องนั้นตอนแสดงครั้งที่แล้ว
‎แต่ลองมองไปรอบๆ

338
00:18:28,649 --> 00:18:29,525
‎พวกเขาอยุ่ที่นี่

339
00:18:30,442 --> 00:18:33,946
‎แม่ผมไม่ได้มาคืนนี้
‎แต่ผมมองไปแล้วก็ นั่นไงแม่

340
00:18:36,657 --> 00:18:38,200
‎ผมสั้น ใส่แว่น

341
00:18:39,618 --> 00:18:42,079
‎เอากระเป๋าวางบนตัก ตรงนั้น
‎แม่อยู่นั่น

342
00:18:42,830 --> 00:18:43,747
‎อยู่นั่นเอง

343
00:18:43,997 --> 00:18:45,749
‎ผ้าเช็ดหน้า

344
00:18:47,417 --> 00:18:48,669
‎กระเป๋าหลุยส์

345
00:18:49,586 --> 00:18:51,004
‎สับสัน "เราอยู่ที่ไหน

346
00:18:55,175 --> 00:18:56,135
‎เราอยู่ที่ไหน

347
00:18:56,218 --> 00:18:57,219
‎นี่มันอะไร"

348
00:19:01,140 --> 00:19:01,974
‎ผมชอบพวกเรา

349
00:19:02,057 --> 00:19:05,144
‎พวกเธอต้องมีกระเป๋าหลุยส์
‎นั่นกระเป๋าของพวกเธอ

350
00:19:05,519 --> 00:19:08,730
‎คุณรู้ไหมว่าผมซื้อกระเป๋าหลุยส์ให้แม่กี่ใบ
‎เยอะมาก

351
00:19:09,022 --> 00:19:11,316
‎รู้ไหมว่าเธอเอาไว้ใส่อะไร ขนม

352
00:19:12,693 --> 00:19:15,195
‎นั่นเป็นกล่องข้าวที่แพงที่สุดที่คุณเคยเห็น

353
00:19:16,280 --> 00:19:17,948
‎ไม่ใช่ขนมดีๆ ด้วยซ้ำ

354
00:19:19,408 --> 00:19:22,119
‎เพื่อนทุกคนของผมตอนผมเป็นเด็ก
‎พวกเขาจะไปหาแม่

355
00:19:22,202 --> 00:19:23,203
‎"แม่ ขอขนมหน่อย"

356
00:19:23,287 --> 00:19:25,581
‎แล้วแม่ก็จะเอาขนมอร่อยๆ ออกมาจากกระเป๋า

357
00:19:25,664 --> 00:19:26,623
‎ดอริโตส

358
00:19:26,915 --> 00:19:28,208
‎สนิกเกอร์ห่อเล็ก

359
00:19:28,333 --> 00:19:29,585
‎ผมวิ่งไปหาแม่

360
00:19:29,793 --> 00:19:30,627
‎ให้ตาย

361
00:19:31,753 --> 00:19:34,131
‎ขนมของแม่คืออะไรที่แม่เอามาจากร้านอาหาร

362
00:19:39,887 --> 00:19:40,762
‎วิ่งไปหาแม่

363
00:19:40,846 --> 00:19:42,097
‎"แม่ ขอขนมหน่อย"

364
00:19:42,431 --> 00:19:44,099
‎"นี่แคร็กเกอร์หอยนางรม"

365
00:19:48,687 --> 00:19:50,898
‎แคร็กเกอร์หอยนางรมเอาไว้ดูดน้ำซุป

366
00:19:52,024 --> 00:19:54,193
‎แม่อยากให้ผมกินก่อนเข้าเรียน

367
00:19:54,276 --> 00:19:55,694
‎"เอาใส่ท้องไว้"

368
00:19:56,195 --> 00:19:57,154
‎ผมเอาใส่...

369
00:20:00,073 --> 00:20:00,991
‎"กลืนลงไป"

370
00:20:07,331 --> 00:20:08,707
‎นั่นคือความรีบเร่งของแม่ผม

371
00:20:09,833 --> 00:20:11,960
‎นั่นคือความรีบเร่งของแม่ทุกคน สาบานได้

372
00:20:12,377 --> 00:20:15,339
‎เรื่องของเรื่องคือ
‎มันไม่สำคัญว่าจะหาเงินได้เท่าไหร่

373
00:20:15,422 --> 00:20:17,424
‎ไม่สำคัญเลย อย่างไรก็เอาของฟรี

374
00:20:18,717 --> 00:20:20,052
‎ถ้ามันอยู่นั่น "เอามา"

375
00:20:20,427 --> 00:20:22,721
‎แม่ผมพูดแบบนั้นกับผมตลอด
‎"เอามา

376
00:20:23,430 --> 00:20:24,890
‎กลับเข้าไปเอามา"

377
00:20:25,933 --> 00:20:26,767
‎"เอาอะไร'

378
00:20:26,850 --> 00:20:29,061
‎"อะไรก็ได้ทั้งนั้น

379
00:20:33,023 --> 00:20:34,900
‎เอามาอีก เอาอีก

380
00:20:36,652 --> 00:20:38,237
‎เอาใส่ในกระเป๋า

381
00:20:38,320 --> 00:20:39,154
‎ไป

382
00:20:41,323 --> 00:20:44,159
‎ไป เอามาอีก"
‎แม่พูดอย่างนั้นเสมอ "เอามาอีก

383
00:20:44,243 --> 00:20:46,620
‎โจเซฟ กลับเข้าไปเอามาอีก

384
00:20:46,870 --> 00:20:47,704
‎เอามาอีก"

385
00:20:47,788 --> 00:20:50,082
‎รู้ไหมว่าเอามาอีกหมายถึงอะไร ขโมย

386
00:20:51,583 --> 00:20:52,417
‎ขโมย

387
00:20:52,501 --> 00:20:54,503
‎เธออยากให้ลูกขโมย

388
00:20:55,671 --> 00:20:56,880
‎"เอามาอีก"

389
00:20:57,756 --> 00:20:59,675
‎ผมเคยเกลียดการที่ต้องไปแมคโดดัล

390
00:21:00,634 --> 00:21:05,305
‎เพราะแม่จะสั่งให้ผมกลับเข้าไปตลอด
‎"กลับเข้าไปเอากระดาษเช็ดปากมาอีก"

391
00:21:11,228 --> 00:21:12,104
‎"ทำไม"

392
00:21:12,771 --> 00:21:15,607
‎"เพราะเราต้องการไว้เพิ่มที่บ้าน

393
00:21:17,776 --> 00:21:19,778
‎เอามาอีก โจ กลับเข้าไป"

394
00:21:20,112 --> 00:21:21,613
‎"พระเจ้า จะเอาเท่าไหร่"

395
00:21:23,615 --> 00:21:26,285
‎"ใกล้ถึงวันเกิดแกแล้วนี่
‎กลับเข้าไป"

396
00:21:34,626 --> 00:21:36,586
‎เอากระดาษยัดใส่เต็มกระเป๋า

397
00:21:36,920 --> 00:21:38,880
‎ผมโกรธมาก ผมมองแม่ผม

398
00:21:39,548 --> 00:21:41,341
‎แม่ออกไปที่ลานจอดรถ

399
00:21:42,134 --> 00:21:42,968
‎ผมร้องไห้

400
00:21:44,678 --> 00:21:45,554
‎แม่ไม่สน

401
00:21:45,637 --> 00:21:47,014
‎"กระเป๋าอีกข้าง"

402
00:21:55,272 --> 00:21:57,190
‎ลูกผมไม่รู้ว่ามันรู้สึกอย่างไร

403
00:21:57,899 --> 00:21:58,900
‎เขาไม่รู้

404
00:21:58,984 --> 00:22:00,319
‎ผมซื้อกระดาษเช็ดปาก

405
00:22:01,194 --> 00:22:04,197
‎ผมซื้อกระดาษเช็ดปากแพงๆ
‎เพราะผมทนทุกข์ทรมาน

406
00:22:05,240 --> 00:22:06,742
‎ขโมยกระดาษเช็ดปากมาทั้งชีวิต

407
00:22:06,825 --> 00:22:08,493
‎ผมไม่อยากให้ลูกผมต้องเจอเรื่องนั้น

408
00:22:09,036 --> 00:22:11,621
‎ลูกผมไม่รู้ว่าวันเกิดที่น่าขายหน้าเป็นอย่างไร

409
00:22:12,122 --> 00:22:13,373
‎งานวันเกิดผมมันห่วย

410
00:22:13,874 --> 00:22:17,711
‎แม่ผมยื่นเค้กให้เด็กทุกคน
‎แล้วก็เอากระดาษเช็ดปากให้

411
00:22:17,794 --> 00:22:18,754
‎มันไม่เหมือนกันเลย

412
00:22:18,837 --> 00:22:21,340
‎"เคเอฟซี แมคโดนัล ทาโคเบล

413
00:22:21,423 --> 00:22:23,258
‎เบอร์เกอร์คิง เคเอฟซี

414
00:22:23,342 --> 00:22:25,469
‎ซีสเค้กแฟคตอรี่ โอ้นั่นของดี

415
00:22:25,552 --> 00:22:28,388
‎หนากว่าแผ่นอื่น"

416
00:22:32,476 --> 00:22:34,019
‎เด็กๆ ได้ของดีอยู่

417
00:22:34,269 --> 00:22:36,897
‎เด็กอายุ 15 ลูกผมไม่รู้หรอก

418
00:22:37,230 --> 00:22:39,107
‎เขาไม่รู้ว่าเขาดีแค่ไหน

419
00:22:39,649 --> 00:22:41,651
‎ไอ้พวกมิลเลเนียลพวกนี้

420
00:22:41,777 --> 00:22:45,322
‎เขาเรียกกันแบบนั้นใช่ไหม
‎มิลเลเนียลใช่ไหม เจนเอ็กซ์ มิลเลเนียลเหรอ

421
00:22:46,323 --> 00:22:47,157
‎ไอ้อ่อน

422
00:22:49,076 --> 00:22:52,454
‎เรียกแบบนั้นใช่ไหม พวกอ่อน
‎พวกเขาอ่อน ทั้งหมดเลย อ่อน

423
00:22:52,537 --> 00:22:55,874
‎ถ้ามีเด็กอายุ 15 อยู่
‎พวกเธอมันอ่อน ทุกคนเลย

424
00:22:57,834 --> 00:22:59,169
‎อ่อนมาก ใช่ไหม

425
00:22:59,252 --> 00:23:01,171
‎ผมพูดถูกไหม พวกเขาบ่น

426
00:23:01,254 --> 00:23:02,631
‎คุณด่าพวกเขาไม่ได้

427
00:23:02,714 --> 00:23:04,966
‎พวกเขาจะพูดอะไรบางอย่าง
‎คุณจะเดือดร้อน

428
00:23:05,050 --> 00:23:08,178
‎พวกเขาจะบอกว่า "พระเจ้า แม่ฉันตะโกนด่าใส่

429
00:23:08,261 --> 00:23:11,306
‎ฉันกลัวที่จะต้องกลับบ้าน

430
00:23:11,390 --> 00:23:13,058
‎เพราะแม่ฉันด่าใส่"

431
00:23:13,141 --> 00:23:15,435
‎ไปตายซะเถอะ ล้อเล่นหรือเปล่า

432
00:23:16,395 --> 00:23:18,605
‎กลัวที่จะกลับบ้านเพราะแม่ตะโกนด่าใส่เนี่ยนะ

433
00:23:18,688 --> 00:23:20,816
‎แม่ผมทำแต่อย่างนั้น ตะโกนด่าผมตลอด

434
00:23:21,149 --> 00:23:23,944
‎นั่นเป็นภาษาเดียวที่แม่ผมพูด
‎คือตะโกนด่า

435
00:23:24,027 --> 00:23:24,945
‎"หา

436
00:23:25,529 --> 00:23:26,446
‎อะไร

437
00:23:27,364 --> 00:23:28,198
‎ว่าอีกทีสิ

438
00:23:28,907 --> 00:23:29,908
‎ว่าอีกทีสิ

439
00:23:30,075 --> 00:23:30,909
‎ว่ามา

440
00:23:30,992 --> 00:23:32,244
‎ว่าอะไรนะ โจเซฟ

441
00:23:32,911 --> 00:23:34,496
‎ว่าอะไรนะ หันมาสิ

442
00:23:34,579 --> 00:23:35,497
‎หันมา โจเซฟ"

443
00:23:40,460 --> 00:23:42,421
‎แม่ผมพูดแต่แบบนี้

444
00:23:42,504 --> 00:23:43,755
‎ตะโกน "หา

445
00:23:44,047 --> 00:23:45,882
‎เมื่อไหร่ ทำเมื่อไหร่

446
00:23:45,966 --> 00:23:47,592
‎ที่ไหน ไปที่ไหน

447
00:23:47,801 --> 00:23:49,261
‎หา อะไร

448
00:23:50,887 --> 00:23:52,556
‎ทำกล่องข้าวหายเหรอ"

449
00:23:52,639 --> 00:23:55,392
‎ผมจำได้ตอนที่ผมทำกล่องข้าวหายครั้งหนึ่ง
‎ให้ตายเถอะ

450
00:23:56,351 --> 00:23:57,853
‎นั่นคือวิธีที่แม่อบรมผม

451
00:23:58,061 --> 00:24:00,605
‎ผ่านทาง...
‎แม่ไม่ได้แตะต้องตัวผมเลย

452
00:24:00,689 --> 00:24:03,150
‎แม่ใช้คำพูดโจมตีคุณ
‎นั่นคือตอนที่แม่ไล่หลังคุณ

453
00:24:03,233 --> 00:24:04,776
‎ทำให้คุณแตกสลายด้วยคำพูด

454
00:24:05,527 --> 00:24:06,570
‎สอบสวน

455
00:24:06,653 --> 00:24:08,280
‎ตะโกนใส่สองชั่วโมงครึ่ง

456
00:24:09,030 --> 00:24:09,865
‎"อะไรนะ

457
00:24:09,948 --> 00:24:11,783
‎กล่องข้าวอยู่ไหน โจเซฟ

458
00:24:11,992 --> 00:24:13,118
‎เอาไปไว้ที่ไหน"

459
00:24:13,201 --> 00:24:14,995
‎"ผมไม่รู้"

460
00:24:16,246 --> 00:24:19,249
‎"หมายความว่าไงที่ว่า 'ไม่รู้'
‎ที่ไหน แกไปที่ไหนมา

461
00:24:19,708 --> 00:24:22,711
‎แกออกจากบ้านไปโรงเรียน
‎จากโรงเรียนกลับบ้าน

462
00:24:23,128 --> 00:24:24,713
‎แกเอาไปทำหายที่ไหน

463
00:24:26,882 --> 00:24:30,635
‎อะไร แกเอากล่องข้าวไปวางเรี่ยราด
‎'โอ้ ไม่รู้ว่าที่ไหน

464
00:24:30,760 --> 00:24:32,345
‎ไม่รู้อะไรอยู่ที่ไหนเลย

465
00:24:32,429 --> 00:24:33,597
‎ไม่รู้ว่าที่ไหน'

466
00:24:35,515 --> 00:24:37,100
‎กล่องข้าวอยู่ไหน โจเซฟ

467
00:24:37,434 --> 00:24:38,268
‎อยู่ที่ไหน

468
00:24:38,351 --> 00:24:39,644
‎เอาไปไว้ที่ไหน"

469
00:24:39,853 --> 00:24:42,147
‎"ผมไม่รู้"

470
00:24:42,856 --> 00:24:45,567
‎แล้วแม่ก็จะพูดตามผม
‎ด้วยเสียงงี่เง่าๆ

471
00:24:45,859 --> 00:24:47,486
‎"ผมไม่รู้

472
00:24:54,159 --> 00:24:56,161
‎จะไม่รู้ได้ยังไง โจเซฟ ได้ยังไง"

473
00:24:56,244 --> 00:24:59,372
‎"ไม่รู้ แม่
‎จะให้ผมบอกอะไร"

474
00:24:59,456 --> 00:25:00,415
‎"บอกมาสิว่าอยู่ไหน"

475
00:25:00,499 --> 00:25:01,833
‎"ผมไม่..."

476
00:25:02,584 --> 00:25:03,502
‎แบบนั้นอยู่สองชั่วโมง

477
00:25:03,585 --> 00:25:05,045
‎- "ที่ไหน"
‎- "ผมไม่รู้"

478
00:25:05,837 --> 00:25:07,714
‎- "หา"
‎- "ผมไม่..."

479
00:25:09,424 --> 00:25:12,260
‎แม่อยากให้น้ำมูกผม

480
00:25:12,385 --> 00:25:15,514
‎ไหลออกปาก
‎แล้วก็สูดเข้าไปในเวลาเดียวกัน

481
00:25:15,597 --> 00:25:16,806
‎นั่นคือสิ่งที่ทำให้แม่มีความสุข

482
00:25:17,265 --> 00:25:19,059
‎นั่นคือตอนที่แม่ผมรู้ว่าจัดการผมได้แล้ว

483
00:25:26,858 --> 00:25:27,984
‎นั่นคือตอนที่แม่เดินมาหาผม

484
00:25:28,068 --> 00:25:29,778
‎"โอเค หายใจก่อน โจเซฟ

485
00:25:29,861 --> 00:25:31,238
‎หายใจก่อน พระเจ้า"

486
00:25:33,281 --> 00:25:36,785
‎"หายใจสิ พระเจ้า โจเซฟ หายใจ"

487
00:25:38,620 --> 00:25:40,455
‎"แค่กล่องข้าวเอง"

488
00:25:47,254 --> 00:25:48,755
‎แล้วแม่ก็จะกอดผม

489
00:25:49,839 --> 00:25:52,509
‎แล้วแม่ก็จะเอามื้อเที่ยงผม
‎ใส่กล่องทัปเปอร์แวร์

490
00:25:53,009 --> 00:25:54,719
‎นั่นคือวิธีที่แม่ทำให้ผมขายหน้า
‎แม่พูดแบบนี้เสมอ

491
00:25:54,803 --> 00:25:57,305
‎"ฉันจะเอาข้าวเที่ยงแกใส่กล่องทัปเปอร์แวร์"

492
00:25:57,806 --> 00:25:59,349
‎แล้วผมยิ่งร้องไห้หนัก "ทำไม

493
00:26:00,475 --> 00:26:01,977
‎ผมไม่อยากไปโรงเรียน"

494
00:26:02,727 --> 00:26:03,645
‎"ทำไมล่ะ"

495
00:26:04,062 --> 00:26:08,483
‎"เพราะผมไม่อยากห่อข้าว
‎ใส่ทัปเปอร์แวร์ไปโรงเรียน"

496
00:26:10,402 --> 00:26:12,028
‎เพราะมันน่าขายหน้ามาก

497
00:26:12,654 --> 00:26:14,906
‎ถ้าผมห่อข้าวใส่ทัปเปอร์แวร์ให้ลูกผมไปโรงเรียน

498
00:26:14,990 --> 00:26:18,034
‎เขาไปโรงเรียนพร้อมกล่องใสที่มีฝาสีน้ำเงิน

499
00:26:18,118 --> 00:26:19,869
‎เขียนคำว่าทัปเปอร์แวร์ไว้บนฝา

500
00:26:20,161 --> 00:26:22,414
‎ลูกผมคงภูมิใจที่ได้พกมันไปโรงเรียน

501
00:26:23,039 --> 00:26:24,374
‎ทัปเปอร์แวร์ของแม่ผม...

502
00:26:26,710 --> 00:26:28,753
‎ปกติแล้วคือกล่องวิปครีมเปล่า

503
00:26:35,844 --> 00:26:37,345
‎กล่องเคาน์ตี้ครอค

504
00:26:39,806 --> 00:26:43,727
‎ครั้งหนึ่งแม่เอาใส่กล่องไอสกรีมเนโปลิตัน

505
00:26:44,352 --> 00:26:46,104
‎มีที่จับสีแดง แม่เอาการบ้าน

506
00:26:46,187 --> 00:26:48,815
‎กับข้าวเที่ยวของผมไว้
‎มันดูเหมือนกระเป๋าเอกสาร แบบว่าอะไรวะ

507
00:26:55,655 --> 00:26:59,075
‎ห่อข้าวใส่กล่องคูลวิปมันน่าขายหน้า

508
00:27:00,952 --> 00:27:03,580
‎แล้วก็บอกว่า "ไปหยิบเอาปากกามา
‎จะได้เขียนชื่อไว้บนฝา"

509
00:27:03,663 --> 00:27:04,539
‎เหมือนว่า

510
00:27:04,623 --> 00:27:07,375
‎เหมือนว่าคนอื่นมีกล่องข้าวทำจากกล่องคูลวิป

511
00:27:08,835 --> 00:27:12,047
‎"ผมค่อนข้างแน่ใจว่าผมเป็นคนเดียว
‎ที่ใช้กล่องคูลวิปเป็นกล่องข้าว"

512
00:27:12,672 --> 00:27:13,715
‎"ไม่มีทางรู้หรอก โจเซฟ"

513
00:27:13,798 --> 00:27:14,716
‎"ผมรู้สิ"

514
00:27:19,888 --> 00:27:21,640
‎ผมเดินไปรอบๆ โรงอาหาร

515
00:27:22,015 --> 00:27:23,516
‎หาที่นั่ง

516
00:27:24,517 --> 00:27:26,561
‎พร้อมถือกล่องข้าวคูลวิป

517
00:27:27,896 --> 00:27:29,773
‎เด็กคนอื่นมองมาที่ผม

518
00:27:33,693 --> 00:27:35,820
‎"แม่ให้กินคูลวิปเหรอ"

519
00:27:42,911 --> 00:27:44,579
‎"ฉันไม่รู้ว่าอะไรอยู่ข้างใน"

520
00:27:47,290 --> 00:27:49,167
‎ผมนั่งลงที่โต๊ะอาหาร

521
00:27:50,126 --> 00:27:52,170
‎พร้อมกับกล่องข้าวคูลวิป

522
00:27:52,545 --> 00:27:55,382
‎เด็กคนอื่นๆ แลกอาหารกันกินตรงหน้าผม

523
00:27:55,674 --> 00:27:58,134
‎แต่ไม่มีใครอยากแลกกล่องปริศนากับผม

524
00:28:00,845 --> 00:28:02,514
‎ผมนั่งน้ำลายไหล

525
00:28:02,722 --> 00:28:05,392
‎เพราะเห็นคนแลกอาหารอร่อยๆ กันตรงหน้า

526
00:28:06,643 --> 00:28:09,270
‎"ฉันจะเอาแซนด์วิซไก่งวงกับเชดดาร์ชีสแลกกับ

527
00:28:09,813 --> 00:28:11,773
‎ขนมปังเนยถั่วกับแยมนั่น"

528
00:28:12,524 --> 00:28:14,943
‎"ฉันขอแลกคุ้กกี้ช็อกโกแลตชิพ

529
00:28:15,026 --> 00:28:16,486
‎กับพริงเกิลส์นั่น

530
00:28:17,862 --> 00:28:19,572
‎"ฉันขอแลกนมช็อกโกแลต

531
00:28:19,656 --> 00:28:20,865
‎กับแกโตเรดนั่น"

532
00:28:21,950 --> 00:28:23,535
‎แล้วผมมองไปที่พวกเขาทุกคน

533
00:28:25,453 --> 00:28:26,996
‎"มีใครอยากได้ซุปถั่วเขียวไหม

534
00:28:34,295 --> 00:28:35,130
‎ซุปถั่วเขียวไหม

535
00:28:36,297 --> 00:28:37,132
‎ซุปถั่วเขียวไหม

536
00:28:38,341 --> 00:28:40,176
‎ไม่เอาเหรอ มันอร่อยนะ ซุปถั่วเขียว

537
00:28:41,344 --> 00:28:42,929
‎เก็บกล่องไว้ได้เลย"

538
00:28:47,016 --> 00:28:49,894
‎เด็กบางคนก็บอกว่า
‎"ซุปถั่วเขียวมันคืออะไร"

539
00:28:52,439 --> 00:28:53,982
‎ผมต้องอธิบายให้เขาฟัง

540
00:28:55,024 --> 00:28:57,193
‎"มันคือถั่วสีเขียวเม็ดกลมๆ เล็กๆ

541
00:28:58,153 --> 00:29:00,572
‎แล้วราดข้าวลงไป

542
00:29:01,156 --> 00:29:04,242
‎แล้วถ้าตักลงไปลึกพอ
‎ก็อาจเจอกุ้งตัวสองตัว"

543
00:29:07,620 --> 00:29:09,122
‎เด็กคนอื่นก็แบบว่า

544
00:29:09,205 --> 00:29:11,207
‎"แล้วถุงซอสที่อยู่ข้างๆ

545
00:29:11,291 --> 00:29:12,292
‎นั่นมันอะไร"

546
00:29:14,419 --> 00:29:15,253
‎"น้ำปลา

547
00:29:17,380 --> 00:29:18,965
‎น้ำปลาฟิลิปปินส์

548
00:29:20,425 --> 00:29:22,093
‎ช่วยชูรสชาติ

549
00:29:22,177 --> 00:29:23,094
‎ของซุปถั่วเขียวจริงๆ

550
00:29:24,012 --> 00:29:27,140
‎อย่าทำเลาะเสื้อ
‎เดี๋ยวจะมีกลิ่นเหมือนจิ๊มิ๊ไปทั้งวัน"

551
00:29:33,438 --> 00:29:35,231
‎นี่คือเรื่องของลูกผม

552
00:29:35,815 --> 00:29:37,692
‎เขาไม่รู้จักว่ากล่องข้าวคืออะไร

553
00:29:37,984 --> 00:29:39,527
‎เด็กนี่มีบัตรเดบิต

554
00:29:40,028 --> 00:29:41,863
‎ผมเองยังอายเลยที่พูดแบบนี้

555
00:29:42,197 --> 00:29:44,699
‎โรงเรียนเขารับบัตรเครดิต
‎แล้วเขาก็มีบัตรเดบิต

556
00:29:44,783 --> 00:29:45,742
‎มันแย่มาก

557
00:29:46,201 --> 00:29:48,495
‎ไม่รู้จักความรับผิดชอบต่อกล่องข้าว

558
00:29:48,578 --> 00:29:50,330
‎แค่ไปโรงเรียนแล้วรูดบัตร

559
00:29:50,538 --> 00:29:52,040
‎ผมยังอบรมสั่งสอนเขา

560
00:29:52,123 --> 00:29:53,374
‎ผมยังโกรธเขา

561
00:29:53,458 --> 00:29:56,419
‎วันพุธหนึ่งเขาโทรหาผม
‎"นี่พ่อ

562
00:29:56,503 --> 00:29:59,172
‎บัตรเดบิตของผม
‎เหลือเงินแค่ 0.40 เหรียญเอง"

563
00:30:00,548 --> 00:30:02,008
‎ผมก็บอกว่า "พระเจ้า

564
00:30:03,635 --> 00:30:04,761
‎ไปตายซะ

565
00:30:09,390 --> 00:30:12,227
‎แกกินอะไรวันจันทร์ ไอ้บ้า
‎ฟิเลมิยองหรือไง

566
00:30:13,353 --> 00:30:15,438
‎อะไร แกเดินเข้าไปในโรงอาหาร
‎เหมือนไปคลับเหรอ

567
00:30:15,522 --> 00:30:18,066
‎"เลี้ยงนมช็อกโกแลตไอ้นี่เลย
‎ไปกัน"

568
00:30:21,110 --> 00:30:24,864
‎ผมรู้ว่ามันประหลาดที่ผมจะพูด
‎แต่ลูกผมไม่รู้จักข้าวด้วยซ้ำ

569
00:30:24,948 --> 00:30:25,990
‎แบบที่ผมรู้จักข้าว

570
00:30:26,074 --> 00:30:28,159
‎ข้าวคือทุกสิ่งสำหรับผม

571
00:30:28,576 --> 00:30:32,247
‎ข้าวมื้อเช้า ข้าวมื้อเที่ยง ข้าวมื้อเย็น

572
00:30:32,705 --> 00:30:33,957
‎และผมรู้ว่าหลายคนตรงนั้นคงคิดว่า

573
00:30:34,040 --> 00:30:36,251
‎"คนฟิลิปปินส์กินข้าวเช้าด้วยเหรอ"
‎ใช่ครับ

574
00:30:36,543 --> 00:30:39,003
‎มันคืออาหารเย็นเมื่อวานกับไข่

575
00:30:39,087 --> 00:30:40,421
‎แค่นั้นแหละ

576
00:30:44,926 --> 00:30:46,386
‎และมันก็อร่อย

577
00:30:47,262 --> 00:30:48,930
‎เรากินแต่ข้าว

578
00:30:49,973 --> 00:30:52,350
‎มันเป็นกุญแจหลักของบ้านชาวเอเชีย

579
00:30:52,433 --> 00:30:53,309
‎ข้าว

580
00:30:53,810 --> 00:30:55,228
‎หุงอยู่ตลอด

581
00:30:55,311 --> 00:30:57,480
‎มีหม้อหุงข้าวตลอด

582
00:30:57,730 --> 00:30:59,399
‎หม้อหุงข้าวหุงอยู่ตลอด

583
00:30:59,858 --> 00:31:01,901
‎คุณสามารถถูกขังในบ้านคนเอเชีย

584
00:31:01,985 --> 00:31:04,195
‎ปิดไฟมืดหมด
‎แต่คุณยังหาครัวเจอ

585
00:31:05,113 --> 00:31:07,323
‎แค่มองหาไฟสี่เหลี่ยมเล็กๆ สีแดง

586
00:31:08,825 --> 00:31:10,743
‎นั่นคือข้าว ตรงนั้น

587
00:31:13,913 --> 00:31:16,165
‎ผมบอกให้ลูกไปเอาข้าวอยู่วันหนึ่ง

588
00:31:16,249 --> 00:31:18,209
‎"โจ หยิบถุงข้าวมา"

589
00:31:18,293 --> 00:31:20,253
‎แล้วเขาก็วิ่งไปตามทางเดิน
‎แล้วกลับมา

590
00:31:20,336 --> 00:31:21,880
‎พร้อมถุงข้าวเล็กๆ

591
00:31:22,463 --> 00:31:23,840
‎อยู่ในมืออย่างนั้น

592
00:31:24,340 --> 00:31:27,135
‎แม้ผมจะรู้ว่านั่นคือถุงข้าว
‎ที่เขาควรไปหยิบมา

593
00:31:27,218 --> 00:31:29,637
‎ผมเริ่มนึกย้อนไปตอนที่ผมอายุเท่าเขา

594
00:31:30,138 --> 00:31:31,764
‎ถุงข้าวที่ผมต้องไปหยิบ

595
00:31:32,599 --> 00:31:34,475
‎มีขนาดเท่าเก้าอี้ตัวนี้

596
00:31:36,644 --> 00:31:38,396
‎มันหนักกว่าตัวผมสองเท่า

597
00:31:38,479 --> 00:31:40,440
‎ผมต้องลากไปให้แม่ผม

598
00:31:43,860 --> 00:31:45,612
‎เป็นถุงไนล่อนใหญ่ๆ

599
00:31:46,154 --> 00:31:47,989
‎พร้อมตัวหนังสือจีนด้านหน้า

600
00:31:48,656 --> 00:31:50,575
‎ด้านล่างระบุไว้ว่า 50 ปอนด์

601
00:31:51,451 --> 00:31:54,829
‎แม่ผมเอาวางไว้ในครัวข้างถังขยะ

602
00:31:55,455 --> 00:31:56,915
‎เปิดปากถุงออก

603
00:31:57,749 --> 00:32:00,627
‎ข้างในมีแก้วกาแฟที่หูจับหัก

604
00:32:01,628 --> 00:32:03,463
‎แม่เรียกว่านั่นคือถ้วยตวง

605
00:32:08,551 --> 00:32:10,136
‎แม่สอนผมหุงข้าว

606
00:32:10,553 --> 00:32:11,721
‎ผมจำวันนั้นได้

607
00:32:11,804 --> 00:32:14,349
‎"ฉันจะสอนแกหุงข้าว
‎นี่เป็นครั้งเดียว

608
00:32:14,432 --> 00:32:15,600
‎ที่ฉันจะสอนแก"

609
00:32:16,601 --> 00:32:17,435
‎"โอเค

610
00:32:18,144 --> 00:32:19,187
‎ทำอย่างไรครับ"

611
00:32:19,854 --> 00:32:22,857
‎"แกต้องตักข้าวสองสามถ้วย โจเซฟ
‎แล้วเอาใส่หม้อ

612
00:32:23,650 --> 00:32:25,735
‎ใส่น้ำในหม้อ คนๆ ไป

613
00:32:25,985 --> 00:32:27,236
‎ทำความสะอาดข้าวแบบนี้

614
00:32:27,403 --> 00:32:30,573
‎ถ้าน้ำขุ่น ข้าวก็สกปรก
‎เทน้ำทิ้ง

615
00:32:31,157 --> 00:32:33,117
‎เอาน้ำใส่เพิ่มลงไป คนอีก

616
00:32:33,493 --> 00:32:34,494
‎คนไปเรื่อยๆ

617
00:32:34,911 --> 00:32:38,164
‎ถ้าน้ำขุ่น ข้าวก็สกปรก
‎เทน้ำทิ้ง

618
00:32:38,623 --> 00:32:41,417
‎ทำต่อไป โจเซฟ
‎จนกว่าน้ำจะใส

619
00:32:41,709 --> 00:32:44,462
‎ถ้าน้ำใสแล้ว เติมน้ำลงไป
‎พร้อมที่จะหุงแล้ว"

620
00:32:45,129 --> 00:32:47,006
‎"แล้วต้องใส่น้ำมากแค่ไหน"

621
00:32:48,049 --> 00:32:50,385
‎"แค่ถึงขีดตรงนี้ โจเซฟ"

622
00:32:57,433 --> 00:32:59,978
‎นั่นคือวิธีหุงข้าวที่สมบูรณ์แบบ

623
00:33:00,520 --> 00:33:02,772
‎ผมอยากให้โลกรู้ไว้ตรงนี้

624
00:33:03,690 --> 00:33:06,359
‎นี่คือความลับโบราณ

625
00:33:07,694 --> 00:33:10,655
‎คนเอเชียทุกคนหุงข้าวเป็น
‎และก็ทำกันแบบนี้

626
00:33:10,738 --> 00:33:14,367
‎คุณไม่ต้องใช้ถ้วยตวง
‎คุณไม่ต้องใช้หม้อหุงข้าว

627
00:33:14,450 --> 00:33:16,536
‎ที่คุณต้องการก็แค่ข้าว หม้อ

628
00:33:16,619 --> 00:33:18,413
‎และขีดตรงนี้

629
00:33:27,130 --> 00:33:29,757
‎ผมรู้ว่าคนที่ดูอยู่ตอนนี้แบบว่า
‎"คุณทำได้อย่างไร

630
00:33:29,841 --> 00:33:30,717
‎มันไม่เห็นรู้เรื่องเลย"

631
00:33:30,800 --> 00:33:31,926
‎ขอผมอธิบาย

632
00:33:32,010 --> 00:33:34,429
‎ใส่ข้าวลงในหม้อตามที่คุณต้องการ

633
00:33:34,512 --> 00:33:36,097
‎แล้วใส่น้ำลงไป

634
00:33:36,180 --> 00:33:37,140
‎"น้ำมากแค่ไหน โจ"

635
00:33:37,223 --> 00:33:40,393
‎คุณสัมผัสด้านบนของข้าว
‎ด้วยสิ่งนี้ตรงนี้

636
00:33:40,518 --> 00:33:43,938
‎แล้วเติมน้ำลงไปจนถึงขีดตรงนี้

637
00:33:48,276 --> 00:33:49,277
‎ข้าวที่สมบูรณ์แบบ

638
00:33:52,280 --> 00:33:53,990
‎เด็กสมัยนี้ดีเหลือเกิน

639
00:33:54,657 --> 00:33:55,575
‎ดีเหลือเกิน

640
00:33:56,242 --> 00:33:58,828
‎อบรมเขาก็ง่ายด้วยเหมือนกัน

641
00:33:58,911 --> 00:34:01,122
‎อบรมสั่งสอนลูกผมนั้นง่ายกว่า

642
00:34:01,289 --> 00:34:02,623
‎แม่ผมต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์

643
00:34:03,291 --> 00:34:04,625
‎กับผมนั้น มันง่าย

644
00:34:04,709 --> 00:34:07,462
‎ถ้าลูกผมทำอะไรแย่ๆ
‎และนี่ใช้ได้กับเด็กวัยรุ่นทุกคน

645
00:34:07,754 --> 00:34:10,256
‎ถ้าทำผิด คุณทำยังไง
‎ยึดโทรศัพท์

646
00:34:11,007 --> 00:34:12,175
‎มันได้ผล

647
00:34:12,675 --> 00:34:15,970
‎คุณไม่ต้องใช้วาจาทำร้าย
‎คุณไม่ต้องแตะต้องตัวเขา

648
00:34:16,429 --> 00:34:18,181
‎แค่ยึดโทรศัพท์ไว้

649
00:34:18,347 --> 00:34:20,808
‎ลูกผมไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร
‎ตอนที่ผมยึดโทรศัพท์

650
00:34:20,975 --> 00:34:23,603
‎ลูกผมหัวใจแตกสลาย
‎ตอนผมยึดโทรศัพท์

651
00:34:24,604 --> 00:34:26,606
‎ผมบอกว่า "เอาโทรศัพท์มา"
‎เขาแบบว่า "อ้า พ่อ

652
00:34:34,530 --> 00:34:36,032
‎ผมทำผิดอะไร"

653
00:34:37,200 --> 00:34:40,870
‎เขาไม่เคยเห็นมือเขามาก่อน
‎"นี่อะไร ฮัลโหล"

654
00:34:46,084 --> 00:34:48,044
‎แม่ผม ตอนที่แม่จะสั่งสอนผม ให้ตาย

655
00:34:49,504 --> 00:34:51,631
‎อย่างที่ผมบอก แม่ไม่เคยตีผม
‎แต่ให้ตายเหอะ

656
00:34:51,714 --> 00:34:53,382
‎ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่ง
‎ผมซ่อนในตู้

657
00:34:53,466 --> 00:34:55,051
‎แล้วแม่เดินผ่านผมทำแม่ตกใจ

658
00:34:55,468 --> 00:34:56,594
‎กระโดดออกมา "แบร่"

659
00:34:57,637 --> 00:34:58,596
‎แม่ก็แบบ...

660
00:34:59,764 --> 00:35:01,015
‎"คิดว่าตลกนักเหรอ

661
00:35:02,350 --> 00:35:04,227
‎กระโดดออกมาทำให้ฉันกลัวแบบนั้น หา

662
00:35:05,061 --> 00:35:06,312
‎กลับเข้าไปในตู้เลย

663
00:35:07,480 --> 00:35:08,689
‎กลับเข้าไปในนั้น นั่งอยู่นั่นแหละ

664
00:35:08,773 --> 00:35:11,234
‎นั่งอยู่นั่นจนกว่าฉันจะบอกให้ออกมา
‎นั่งอยู่นั่น"

665
00:35:17,740 --> 00:35:19,283
‎แล้วผมก็นั่งในตู้

666
00:35:20,368 --> 00:35:23,037
‎แล้วแม่ก็ลืมว่าผมอยู่ในตู้บ้านั่น

667
00:35:23,955 --> 00:35:26,207
‎แม่กลับมาพร้อมตระกร้าผ้า
‎"ไปทำอะไรในนั้น"

668
00:35:26,290 --> 00:35:27,542
‎"ก็แม่บอก

669
00:35:30,837 --> 00:35:32,630
‎ผมอยู่นี่มาทั้งวัน"

670
00:35:36,134 --> 00:35:39,303
‎แม่ไม่ขอโทษด้วยซ้ำ
‎"กลับห้องไปเถอะ ดึกแล้ว"

671
00:35:41,722 --> 00:35:43,975
‎ผมกลับไปร้องไห้ที่ห้อง
‎แม่ไม่สนด้วยซ้ำ

672
00:35:45,059 --> 00:35:47,395
‎โทรหาน้องสาว
‎อวดใหญ่ว่าทำอะไรไป

673
00:35:48,229 --> 00:35:50,731
‎"เธอต้องไม่เชื่อแน่เลยว่าฉันทำอะไรกับโจเซฟ

674
00:35:54,068 --> 00:35:56,070
‎ฉันให้เขาอยู่ในตู้

675
00:35:58,406 --> 00:35:59,615
‎ทั้งวันเลย!

676
00:36:00,116 --> 00:36:01,325
‎ทั้งวันเลย สาบานได้

677
00:36:01,409 --> 00:36:04,162
‎ฉันยังเดินคิดว่า
‎'โจเซฟหายไปไหน'"

678
00:36:06,247 --> 00:36:07,665
‎ลูกผม ให้ตาย

679
00:36:07,999 --> 00:36:10,626
‎เขาอายุ 15
‎เรื่องของเด็กอายุ 15

680
00:36:11,127 --> 00:36:13,129
‎เขาคิดว่าเขาฉลาดแต่ไม่ใช่

681
00:36:14,630 --> 00:36:16,174
‎ผมบอกเขาอย่างนั้นเสมอเช่นกัน

682
00:36:16,507 --> 00:36:18,801
‎นั่นแหละ
‎ถ้าคุณมีลูกชาย ถ้าคุณมีลูกชายเล็กๆ

683
00:36:18,885 --> 00:36:21,304
‎แค่พูดตรงๆ กับเขา
‎พูดกับเขาเหมือนคนโตๆ แล้ว

684
00:36:21,387 --> 00:36:24,182
‎ผมพูดถึงเด็กผู้หญิงไม่ได้
‎ผมแค่บอกว่า ถ้าคุณมีลูกชายวัยรุ่น

685
00:36:24,265 --> 00:36:26,559
‎คุยกับเขาเหมือนเพื่อน
‎แล้วเขาจะเคารพคุณมากขึ้น

686
00:36:27,143 --> 00:36:29,187
‎ผมไม่ปิดบังอะไร
‎ผมไม่ใช้คำหวานอะไร

687
00:36:29,270 --> 00:36:30,271
‎ผมบอกให้ลูกผมรู้

688
00:36:30,730 --> 00:36:32,565
‎แบบว่า "โจ พ่อรู้ว่าลูกทำอะไรในนั้น"

689
00:36:37,904 --> 00:36:40,573
‎"พูดเรื่องอะไรกันพ่อ
‎"ฉันก็แค่พูด

690
00:36:40,656 --> 00:36:41,782
‎ฉันเคยอายุ 15

691
00:36:42,742 --> 00:36:44,493
‎และฉันรู้ว่าแกทำอะไรในนั้น

692
00:36:45,453 --> 00:36:47,914
‎เรื่องน่าขยะแขยงในนั้น
‎ฉันก็เคยทำ

693
00:36:49,081 --> 00:36:50,374
‎ฉันทำได้ดีกว่า'

694
00:36:52,210 --> 00:36:54,503
‎"พ่อพูดเรื่องอะไร"
‎"โจ ไม่เอาน่า พ่อรู้ว่า...

695
00:36:54,587 --> 00:36:57,256
‎แกไม่ได้อาบน้ำ 30 นาทีหรอก
‎ฉันรู้ว่าแกทำอะไร"

696
00:36:58,257 --> 00:36:59,759
‎"ผมไม่ได้ทำอะไร...ผมแค่อาบน้ำ"

697
00:36:59,842 --> 00:37:00,927
‎ผมบอก "โจ แกไม่ได้อาบน้ำ"

698
00:37:01,010 --> 00:37:05,014
‎"พ่อรู้ได้ยังไงว่าผมไม่ได้อาบน้ำ"
‎"โจ แกอยู่ในนั้นมา 30 นาที

699
00:37:05,306 --> 00:37:06,682
‎ผมแกยังแห้งอยู่

700
00:37:14,357 --> 00:37:17,526
‎ซื้อเฮดแอนด์โชว์เดอร์ขวดใหญ่ใช้จนหมด

701
00:37:19,820 --> 00:37:21,197
‎แต่แกยังมีรังแคอยู่

702
00:37:21,280 --> 00:37:22,573
‎ฉันไม่รู้ว่ายังไง...

703
00:37:24,450 --> 00:37:27,245
‎แต่ไอ้หนูแกมีกลิ่นมินต์ตลอด
‎แค่กลิ่นมินต์

704
00:37:27,578 --> 00:37:29,330
‎มินต์กับสังกะสีมาจากตรงนั้น

705
00:37:33,834 --> 00:37:36,671
‎มันคือแชมพูสระผมโจ
‎ไม่ใช่เอาไว้สระไอ้จู๋ แค่นั้นแหละ

706
00:37:40,341 --> 00:37:41,759
‎มันคือแชมพูสระผม

707
00:37:42,677 --> 00:37:45,763
‎ไม่ใช่น้ำยาล้างจู๋ โจ
‎เฮดแอนด์โชว์เดอร์

708
00:37:48,766 --> 00:37:50,768
‎ไม่ฉลาดเลย พวก"

709
00:37:51,018 --> 00:37:52,478
‎"ก็ได้พ่อ ก็ได้"

710
00:37:52,979 --> 00:37:55,398
‎ลูกผมเป็นแบบนี้ตอนนี้
‎ตอนนี้เขาโอเคแล้ว "ก็ได้

711
00:37:56,065 --> 00:37:56,899
‎ก็ได้

712
00:37:57,900 --> 00:37:58,776
‎ผมสัญญา

713
00:37:59,443 --> 00:38:02,154
‎ผมจะ...ผมจะไม่....
‎ผมจะไม่ทำพ่อจะได้ไม่รู้"

714
00:38:04,615 --> 00:38:06,409
‎แล้วเขาก็มาไฮไฟว์ผม
‎"ผมสัญญา" ผมก็แบบ

715
00:38:06,492 --> 00:38:08,202
‎"ฉันไม่จับมือแกหรอก"

716
00:38:09,662 --> 00:38:11,539
‎ผมไม่จับอาวุธฆาตกรรมหรอก

717
00:38:14,375 --> 00:38:15,584
‎เด็กหน้าตาดี

718
00:38:15,960 --> 00:38:19,547
‎เขามีผมเต็มหัว
‎เป็นทรงแอฟโฟรเลย

719
00:38:20,131 --> 00:38:21,299
‎ผิวสีเข้ม

720
00:38:21,966 --> 00:38:23,676
‎ก็ได้ เขามีผิวสีเข้มกว่า

721
00:38:23,926 --> 00:38:25,928
‎เขาไปดูฟุตบอล

722
00:38:26,012 --> 00:38:28,723
‎ที่โรงเรียนอื่นแล้วเด็กทุกคน
‎ก็ถามว่าเขาเป็นลูกครึ่งผิวดำไหม

723
00:38:28,806 --> 00:38:32,143
‎เขายังมาถามผมว่า
‎"พ่อครับ มีหลายคนคิดว่าผมมีเชื้อคนดำ"

724
00:38:32,351 --> 00:38:34,103
‎ผมก็แบบ "เหรอ แล้วแกว่าไง"

725
00:38:34,603 --> 00:38:36,188
‎เขาบอกว่า "ผมบอกไปว่าใช่"

726
00:38:41,360 --> 00:38:43,863
‎"ทำไมบอกอย่างนั้น"
‎"ผมไม่รู้ พวกเขาไม่รู้นี่"

727
00:38:43,946 --> 00:38:46,198
‎"แล้วถ้าฉันไปรับแกหรืออะไร

728
00:38:46,282 --> 00:38:48,075
‎แล้วพวกเขารู้ว่าแกไม่ได้เป็นลูกครึ่งคนดำล่ะ"

729
00:38:48,409 --> 00:38:50,411
‎เขาก็แบบ "ก็อย่าไปรับผม"

730
00:38:55,791 --> 00:38:57,835
‎แล้วเขาก็ถามว่าเขาไปตรวจดีเอ็นเอได้ไหม

731
00:38:58,336 --> 00:39:00,629
‎เพราะเขาเห็นในโฆษณา แล้วเขาก็

732
00:39:00,713 --> 00:39:02,965
‎"นี่พ่อ ไปตรวจดีเอ็นเอกัน"

733
00:39:03,549 --> 00:39:05,092
‎"ทำไมถึงอยากตรวจดีเอ็นเอ"

734
00:39:05,176 --> 00:39:07,678
‎"แค่ดูว่ามีคนดำในครอบครัวหรือเปล่าพ่อ

735
00:39:08,304 --> 00:39:11,057
‎บางทีเมื่อนานมาแล้ว

736
00:39:12,224 --> 00:39:15,186
‎เมื่อนานมาแล้ว
‎อาจมีคนผิวดำในครอบครัวเรา

737
00:39:15,269 --> 00:39:18,147
‎เลยตกทอดมาถึงผม
‎มาลองดูกัน คงสนุก"

738
00:39:18,230 --> 00:39:20,107
‎ผมบอกว่า
‎"โจ ไม่มีคนดำในครอบครัวเรา"

739
00:39:20,441 --> 00:39:21,650
‎"พ่อไม่รู้หรอก มาลองดู"

740
00:39:21,734 --> 00:39:23,235
‎ผมบอกว่า
‎"โจ ไม่มีคนดำในครอบครัวเรา

741
00:39:23,319 --> 00:39:26,781
‎ป้าแกแต่งงานกับคนดำ
‎แต่นั่นไม่ได้ช่วยแกเลย"

742
00:39:30,034 --> 00:39:31,786
‎"ไม่เอาน่าพ่อ

743
00:39:32,453 --> 00:39:33,746
‎ไปซื้อเถอะ

744
00:39:34,455 --> 00:39:36,832
‎ไปซื้อเถอะ ต้องเจ๋งแน่ ซื้อเถอะ"

745
00:39:38,959 --> 00:39:39,794
‎ผมเลยซื้อมา

746
00:39:41,796 --> 00:39:42,922
‎แล้วเราจะทำ

747
00:39:44,382 --> 00:39:45,800
‎และผมหวังว่า ไม่รู้สิ

748
00:39:46,967 --> 00:39:48,844
‎หวังว่าจะมีเชื้อคนดำอยู่ ไม่รู้สิ

749
00:39:49,804 --> 00:39:52,807
‎ถ้าผลออกมามีเชื้อคนดำ
‎ผมก็จะแบบว่า "เอ่อ

750
00:39:53,557 --> 00:39:55,017
‎ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้

751
00:39:56,560 --> 00:39:58,521
‎ไปหาพ่อที่แท้จริง ใครกันวะ..."

752
00:39:59,438 --> 00:40:00,689
‎ไอ้เด็กนี่เป็นใคร

753
00:40:01,107 --> 00:40:03,067
‎เอาบัตรเดบิตคืนมา ไอ้เวร

754
00:40:08,197 --> 00:40:09,824
‎เขากวนผมเสมอ

755
00:40:10,074 --> 00:40:11,367
‎กวนผมตลอด

756
00:40:11,450 --> 00:40:12,868
‎โอ้ ขอโทษที

757
00:40:13,619 --> 00:40:15,329
‎มีคนผิวดำอยู่ตรงนี้ ผมขอโทษ

758
00:40:17,415 --> 00:40:19,375
‎- ชื่ออะไรครับ
‎- มัลคอล์ม

759
00:40:19,458 --> 00:40:22,336
‎มัลคอล์ม ให้ตายสิ
‎มีอะไรดำกว่านี้อีกไหม

760
00:40:22,670 --> 00:40:23,587
‎เวรเอ้ย

761
00:40:26,215 --> 00:40:27,675
‎ให้ตาย มัลคอล์ม

762
00:40:31,095 --> 00:40:32,304
‎แน่นอนอยู่แล้ว

763
00:40:35,516 --> 00:40:37,810
‎- นี่แฟนคุณเหรอ
‎- ภรรยาผมครับ

764
00:40:37,893 --> 00:40:40,020
‎- แล้วคุณคืออะไร เชื้อชาติอะไรครับ
‎- ฟิลิปปินส์

765
00:40:40,104 --> 00:40:41,981
‎คุณเป็นคนฟิลิปปินส์ เห็นไหม นี่คือ...

766
00:40:42,314 --> 00:40:45,067
‎พ่อแม่ของลูกผมควรเป็นแบบนี้

767
00:40:48,028 --> 00:40:49,447
‎พ่อแม่ลูกผมอยู่ที่นี่

768
00:40:54,368 --> 00:40:56,412
‎คุณคิดว่าผมเล่นมุกเหรอ
‎รอให้ผมพาพวกเขาออกมาก่อน

769
00:40:56,495 --> 00:40:58,914
‎คุณคงแบบว่า
‎"ตายจริง นี่ลูกเรา"

770
00:41:01,000 --> 00:41:02,918
‎ผมรู้ว่าลูกวิ่งมาหาผมครั้งหนึ่ง

771
00:41:03,002 --> 00:41:04,044
‎นี่คือเรื่องจริง

772
00:41:04,253 --> 00:41:05,087
‎เรา...

773
00:41:05,171 --> 00:41:06,255
‎ผม...

774
00:41:06,338 --> 00:41:09,091
‎อยู่ในห้อง แล้วเขาวิ่งเข้ามา
‎เขากวนผมตลอด

775
00:41:09,175 --> 00:41:11,802
‎แต่เขา...เพราะผมเขาสวย

776
00:41:11,886 --> 00:41:14,054
‎มันสวยมาก

777
00:41:14,138 --> 00:41:14,972
‎แล้ว

778
00:41:15,055 --> 00:41:17,641
‎เขาดูเหมือนหนึ่งในตระกูลแจ็คสันจากแจ็คสันไฟฟ์
‎แบบ "เฮ้"

779
00:41:22,521 --> 00:41:23,355
‎แต่...

780
00:41:24,523 --> 00:41:26,775
‎แล้วมันก็มาหาผม มัลคอล์ม
‎แล้วเขาบอกว่า

781
00:41:27,902 --> 00:41:29,403
‎"พ่อ พอผมโตขึ้น

782
00:41:30,237 --> 00:41:31,780
‎ผมจะหัวล้านเหมือนพ่อไหม"

783
00:41:34,033 --> 00:41:35,993
‎นั่นทำผมเจ็บมาก

784
00:41:36,827 --> 00:41:39,205
‎เขาไม่เข้าใจว่ามันเจ็บแค่ไหน

785
00:41:39,288 --> 00:41:40,164
‎ผมก็แบบว่า...

786
00:41:40,247 --> 00:41:42,791
‎ผมอยากบอกให้เขารู้ว่ามันเจ็บ
‎แต่ไม่ใช้คำพูด

787
00:41:42,875 --> 00:41:44,210
‎แต่ใช้น้ำเสียงเท่านั้น

788
00:41:44,293 --> 00:41:48,172
‎ผมบอกว่า "รู้ไหม โจ
‎ลูกได้ผมมาจากแม่

789
00:41:49,298 --> 00:41:51,759
‎และทางฝั่งแม่ของลูก
‎ทุกคนมีผมดก

790
00:41:51,842 --> 00:41:54,220
‎นั่นคือเหตุผลที่ลูกถึงได้มีผมเยอะ
‎ลูกจะได้เป็นกังวล

791
00:41:54,303 --> 00:41:56,388
‎ว่าจะหัวล้านเหมือนพ่อ"

792
00:41:58,474 --> 00:42:00,476
‎แล้วลูกผมก็บอกว่า "เจ๋ง

793
00:42:02,728 --> 00:42:03,729
‎เจ๋ง"

794
00:42:04,605 --> 00:42:07,691
‎แล้วก็กลับเข้าห้องไปอย่างไอ้งั่ง

795
00:42:09,318 --> 00:42:10,569
‎ผมหัวใจสลาย

796
00:42:10,653 --> 00:42:13,197
‎ผมแบบว่า "ช่างเด็กนี่เหอะ"

797
00:42:16,242 --> 00:42:19,537
‎นั่นคือเหตุผลที่ทุกครั้งที่เขาถามผม
‎ผมมีโอกาสที่จะเอาคืน

798
00:42:19,620 --> 00:42:21,580
‎ผมทำนะ มัลคอล์ม ช่างเขา

799
00:42:25,459 --> 00:42:27,336
‎เขามาหาผมสองอาทิตย์หลังจากนั้น

800
00:42:27,419 --> 00:42:29,547
‎เขาแบบว่า
‎"พ่อ" เขาเศร้ามาก

801
00:42:29,630 --> 00:42:31,674
‎"พ่อ ขอผมคุยด้วยหน่อยได้ไหม

802
00:42:31,757 --> 00:42:32,633
‎ได้โปรด

803
00:42:32,716 --> 00:42:34,718
‎พ่อต้องสัญญาว่าจะไม่ล้อผม"

804
00:42:38,597 --> 00:42:39,473
‎"ได้"

805
00:42:40,057 --> 00:42:41,267
‎สัญญา

806
00:42:42,476 --> 00:42:44,937
‎"ผมพูดจริงนะพ่อ
‎มันกวนใจผมมาตลอด

807
00:42:45,020 --> 00:42:47,940
‎และผมต้องคุยกับพ่อเรื่องนี้
‎ได้โปรด อย่าล้อเล่น"

808
00:42:48,023 --> 00:42:50,025
‎"ก็ได้โจ บอกพ่อมา มีอะไร

809
00:42:50,359 --> 00:42:51,860
‎ทำไมร้องไห้ มีอะไร"

810
00:42:51,986 --> 00:42:53,070
‎"โอเค เอ่อ

811
00:42:53,988 --> 00:42:55,823
‎ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี

812
00:42:58,742 --> 00:43:01,787
‎โอเค ผมพยายามทำให้
‎ขนเพชรงอกมาสองสามปีแล้ว"

813
00:43:08,419 --> 00:43:10,504
‎"โจ แกต้องเตือนฉันก่อนสิถึงจะพูดเรื่องนี้ได้

814
00:43:12,965 --> 00:43:15,843
‎แกโพล่งออกมาออกมาแบบนั้นไม่ได้ แกต้อง...

815
00:43:16,010 --> 00:43:17,052
‎เตือนฉันก่อน บอกให้ฉันรู้

816
00:43:17,136 --> 00:43:18,846
‎ฉันกินข้าวเที่ยงอยู่

817
00:43:19,513 --> 00:43:21,181
‎ตอนนี้ฉันคิดถึงขนเพชรแกแล้ว"

818
00:43:21,807 --> 00:43:23,892
‎"ก็ได้ ไม่เอาน่าพ่อ
‎พ่อบอกว่าพ่อจะ

819
00:43:23,976 --> 00:43:26,395
‎ไม่ล้อเล่นไง ผมพูดจริงนะ
‎ฟังผมสิ

820
00:43:26,478 --> 00:43:29,690
‎ขนเพชรของผมงอกมาสองสามปีแล้ว"

821
00:43:29,773 --> 00:43:32,067
‎"โอเค แกเป็นวัยรุ่นแล้ว โจ
‎มันก็ควรเป็นอย่างนั้นแหละ

822
00:43:32,151 --> 00:43:34,278
‎ขนเพชรแกก็จะงอก
‎แล้วมันกวนใจอะไร

823
00:43:34,361 --> 00:43:36,071
‎ทำไมถึงได้อารมณ์เสียนัก"

824
00:43:36,155 --> 00:43:37,072
‎"ไม่ ฟังผมก่อน"

825
00:43:37,156 --> 00:43:39,450
‎"โอเค ฟังอยู่ อะไร
‎มีอะไร"

826
00:43:39,533 --> 00:43:41,118
‎"โอเค คือ ผมคิดมาตลอด

827
00:43:41,201 --> 00:43:43,996
‎ว่าพอขนเพชรเริ่มงอกแล้ว

828
00:43:44,079 --> 00:43:46,540
‎ไอ้จู๋ก็น่าจะโตตามด้วยไม่ใช่เหรอ"

829
00:43:50,544 --> 00:43:51,587
‎"ใช่ แล้วไง"

830
00:43:53,714 --> 00:43:55,382
‎"ไอ้จู๋ผมมันไม่โต พ่อ!

831
00:43:57,426 --> 00:43:58,761
‎มีแต่ขน

832
00:43:59,928 --> 00:44:02,181
‎ไอ้จู๋ผมยังขนาดเท่าเดิม
‎เหมือนเมื่อสองปีก่อน

833
00:44:02,264 --> 00:44:04,058
‎แต่ขนของผมมันยาว พ่อ

834
00:44:04,266 --> 00:44:06,477
‎มันยาวขึ้นเรื่อยๆ ผมไม่เข้าใจพ่อ

835
00:44:07,394 --> 00:44:08,228
‎พ่อ!

836
00:44:09,563 --> 00:44:10,397
‎พ่อ!

837
00:44:12,149 --> 00:44:12,983
‎พ่อ!.

838
00:44:14,026 --> 00:44:15,903
‎ผมไม่รู้ว่าจะทำอะไร
‎ผมแค่เล่นโทรศัพท์ไป

839
00:44:15,986 --> 00:44:17,071
‎"อะไรวะ"

840
00:44:19,198 --> 00:44:21,075
‎เขาก็แบบว่า "ทำอะไรพ่อ"

841
00:44:22,576 --> 00:44:23,702
‎ผมก็แบบ

842
00:44:26,121 --> 00:44:27,873
‎"ฉันยกเลิกการตรวจดีเอ็นเอ"

843
00:44:38,717 --> 00:44:40,761
‎"พระเจ้า พ่อ

844
00:44:41,345 --> 00:44:43,597
‎ทุกอย่างต้องเป็นเรื่องตลกหมดเหรอ

845
00:44:44,098 --> 00:44:45,849
‎ต้องเป็นเรื่องตลกหมดเลยเหรอ"

846
00:44:48,352 --> 00:44:50,229
‎ผมก็บอกว่า "แกล้อเรื่องผมฉัน

847
00:44:51,730 --> 00:44:53,148
‎ฉันก็ขอเอาคืนบ้าง"

848
00:44:56,068 --> 00:44:57,569
‎"พระเจ้า พ่อ

849
00:44:57,653 --> 00:44:58,862
‎ไม่เอาน่า

850
00:44:59,363 --> 00:45:00,531
‎จริงๆ นะ

851
00:45:00,864 --> 00:45:02,700
‎ผมไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

852
00:45:03,075 --> 00:45:05,369
‎พ่อ มันเกิดอะไรขึ้น

853
00:45:05,619 --> 00:45:06,954
‎มันควรจะเกิดอะไรขึ้น

854
00:45:07,037 --> 00:45:09,415
‎ผมรอมานาน
‎แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย พ่อ

855
00:45:09,790 --> 00:45:10,708
‎พ่อ!

856
00:45:11,417 --> 00:45:12,710
‎พ่อ!" ผมจับตัวเขา

857
00:45:13,752 --> 00:45:16,255
‎จับตัวเขา แล้วบอกว่า
‎"นี่ หยุดร้องได้แล้ว

858
00:45:17,214 --> 00:45:19,299
‎หยุด"
‎"งั้นบอกผมมาว่าควรทำยังไง

859
00:45:19,508 --> 00:45:20,592
‎ผมไม่เข้าใจ พ่อ"

860
00:45:20,676 --> 00:45:23,345
‎"ก่อนอื่นเลยหยุดร้องก่อน"
‎"งั้นก็บอกผมสิ อะไร"

861
00:45:24,138 --> 00:45:24,972
‎"ฟังนะ

862
00:45:26,140 --> 00:45:27,391
‎มองหน้าฉัน ฟังฉัน"

863
00:45:28,142 --> 00:45:29,560
‎"พระเจ้า อะไรพ่อ"

864
00:45:32,479 --> 00:45:33,731
‎"โชคร้าย โจ

865
00:45:36,734 --> 00:45:38,652
‎นั่นมาจากฝั่งแม่แกเหมือนกัน"

866
00:45:51,081 --> 00:45:52,040
‎โอเค ตอนนี้

867
00:45:53,125 --> 00:45:55,294
‎นี่คือส่วนที่เสื่อมที่สุดในเรื่องนี้

868
00:45:57,463 --> 00:45:58,797
‎ผมโกหกลูก

869
00:46:01,175 --> 00:46:03,135
‎เขาไม่ได้มันมาจากฝั่งแม่เขาหรอก

870
00:46:04,928 --> 00:46:07,598
‎นั่นไอ้จู๋ผม 100%

871
00:46:08,766 --> 00:46:10,476
‎ผมรู้ว่าเป็นของผมตอนที่เขาอธิบาย

872
00:46:10,559 --> 00:46:12,770
‎ผมแบบว่า "ตายห่า นั่นของฉันนี่
‎เหมือนกัน...

873
00:46:13,187 --> 00:46:14,646
‎มีเหมือนกันเลย"

874
00:46:17,733 --> 00:46:19,485
‎แต่ผมจะไม่บอกเขาหรอก

875
00:46:19,943 --> 00:46:21,737
‎ผมจะไม่บอกว่า
‎"ใช่ นั่นไอ้จู๋ของครอบครัว

876
00:46:21,820 --> 00:46:24,239
‎และฉันส่งต่อไปให้"
‎ไม่หรอก

877
00:46:26,366 --> 00:46:29,119
‎นี่คือไอ้จู๋ที่ผมส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น

878
00:46:31,163 --> 00:46:32,581
‎ผมจะไม่บอกเขาหรอก

879
00:46:32,956 --> 00:46:34,333
‎นั่นคือไพ่ที่เขาได้มา

880
00:46:34,416 --> 00:46:36,293
‎ตอนนี้เขาต้องเล่นไปตามนั้น

881
00:46:36,627 --> 00:46:38,670
‎ผมมีไอ้จู๋เล็กแต่มันก็ใช้ได้

882
00:46:39,963 --> 00:46:42,132
‎ใช้ได้สำหรับผม ให้ตายสิ
‎เขาก็ต้องใช้ได้เหมือนกัน

883
00:46:42,257 --> 00:46:43,592
‎อย่าเสียใจไปกับมัน

884
00:46:43,675 --> 00:46:44,885
‎เขาต้องรับมันให้ได้

885
00:46:45,093 --> 00:46:47,179
‎รับให้ได้ ผมคงเสียใจหากเขา
‎เดินมาหาผมแล้วบอกว่า "พ่อ

886
00:46:47,262 --> 00:46:49,515
‎ผมไม่มีไอ้จู๋"
‎ผมคงแบบว่า "ตายจริง

887
00:46:50,557 --> 00:46:51,767
‎เสียใจด้วย

888
00:46:53,143 --> 00:46:54,061
‎อุ้ย

889
00:46:56,230 --> 00:46:57,856
‎บางทีมัลคอล์มอาจไม่ใช่พ่อแก"

890
00:47:05,656 --> 00:47:08,367
‎ให้ตาย มัลคอล์ม
‎คุณหัวเราะหนักเกินไปแล้ว

891
00:47:08,659 --> 00:47:10,410
‎ให้ตายสิ เห็นไหม

892
00:47:12,955 --> 00:47:15,499
‎หัวเราะมุกคนดำจู๋ใหญ่

893
00:47:17,251 --> 00:47:20,128
‎แต่แล้วเขาก็โกรธเรื่องมุกมัลคอล์ม
‎"โอ้ เพราะผมผิวดำสิ

894
00:47:20,212 --> 00:47:21,797
‎เลยต้องมีชื่ออย่างมัลคอล์ม

895
00:47:23,423 --> 00:47:26,927
‎การเหมาะรวมมันตลกอยู่
‎และด้วยเหตุผลนั้นเอง

896
00:47:27,219 --> 00:47:29,805
‎นั่นเป็นการเหมารวมที่ดี มัลคอล์ม
‎คุณรู้ดี

897
00:47:30,430 --> 00:47:33,183
‎ตลอดชีวิตของคุณถูกเหมารวมว่าเป็นอย่างนั้น

898
00:47:34,226 --> 00:47:36,895
‎เหมารวมว่าจู๋ใหญ่
‎เราไม่รู้ว่าคุณจู๋ใหญ่หรือเปล่า

899
00:47:36,979 --> 00:47:39,147
‎แต่ไม่มีใครอยากพนัน

900
00:47:46,196 --> 00:47:50,075
‎เราแค่คิดว่ามัลคอล์มจู๋ใหญ่
‎เพราะนั่นคือลักษณะของพวกคุณ

901
00:47:50,617 --> 00:47:52,536
‎อย่างที่คุณจะคิดว่าผมเก่งเลข

902
00:47:52,619 --> 00:47:53,704
‎ให้ตาย มัลคอล์ม

903
00:47:59,459 --> 00:48:02,045
‎แต่นั่นคือส่วนที่แย่
‎นั่นคือส่วนที่แย่ มัลคอล์ม

904
00:48:02,129 --> 00:48:05,465
‎คุณไม่สามารถโกรธตอนที่
‎คนอื่นเหมารวมคุณในเรื่องอื่น

905
00:48:05,549 --> 00:48:06,592
‎เพราะมันตลก

906
00:48:06,675 --> 00:48:08,051
‎เราแค่สนุกกัน

907
00:48:08,135 --> 00:48:09,011
‎ดังนั้นอย่าโกรธ

908
00:48:09,094 --> 00:48:12,139
‎ถ้าคุณชอบถูกเหมารวมแบบนั้น
‎คุณต้องรับให้ได้หมด มัลคอล์ม

909
00:48:12,222 --> 00:48:15,475
‎คุณต้องรับมันให้หมด
‎อย่าลำเอียงกับการเหมารวม

910
00:48:15,726 --> 00:48:18,312
‎อย่าโกรธถ้ามีคนเดินเข้ามาหาแล้วบอกว่า
‎"มัลคอล์ม ชอบกินไก่ไหม"

911
00:48:18,395 --> 00:48:20,230
‎"ทำไม เพราะฉันเป็นคนดำเหรอ ไอ้เวร"

912
00:48:20,981 --> 00:48:23,901
‎"คนดำต้องชอบไก่ตลอดเลยหรือไง"

913
00:48:24,943 --> 00:48:26,737
‎"ไอ้จู๋ใหญ่ไหมล่ะ"
‎"ใช่"

914
00:48:40,375 --> 00:48:43,086
‎โชคร้ายที่...

915
00:48:44,296 --> 00:48:45,547
‎จู๋ผมไม่ใหญ่

916
00:48:46,632 --> 00:48:47,716
‎ลูกผมก็เหมือนกัน

917
00:48:51,303 --> 00:48:54,139
‎นี่มันคงแย่สำหรับลูกผมมาก
‎ถ้าได้ลงเน็ตฟลิกซ์

918
00:48:55,807 --> 00:48:56,850
‎ให้ตายสิ

919
00:48:58,727 --> 00:48:59,603
‎ตายห่า

920
00:49:05,734 --> 00:49:07,611
‎เขาต้องเดินตามทางเดินในโรงเรียน

921
00:49:07,694 --> 00:49:08,612
‎แล้วทุกคนก็จะแบบ

922
00:49:08,695 --> 00:49:09,529
‎"วู้!"

923
00:49:12,532 --> 00:49:14,201
‎"เป็นแค่เรื่องล้อเล่น"

924
00:49:14,618 --> 00:49:15,953
‎ไม่ใช่

925
00:49:17,621 --> 00:49:19,081
‎มันคือเรื่องจริง

926
00:49:21,124 --> 00:49:22,084
‎แล้วไง

927
00:49:22,584 --> 00:49:25,504
‎เขาจู๋เล็กแล้วไง
‎มันไม่สำคัญหรอก

928
00:49:26,296 --> 00:49:27,422
‎จู๋เล็ก ช่างมัน

929
00:49:27,506 --> 00:49:30,509
‎มันต้องใช้ได้ มันใช้ได้ ได้จริงๆ

930
00:49:31,843 --> 00:49:35,097
‎รู้ไหม เรื่องของเรื่องคือ
‎เขาต้องผ่านชีวิตวัยรุ่น

931
00:49:35,180 --> 00:49:36,473
‎เขาจะไม่มั่นใจเพราะจู๋เล็ก

932
00:49:36,556 --> 00:49:39,518
‎แล้วเขาจะผ่านช่วงอายุ 20
‎แล้วอาจสร้างความมั่นใจได้บ้าง

933
00:49:39,601 --> 00:49:41,144
‎ผมคิดว่าถ้า...
‎แล้วเขาก็เข้าช่วง 30

934
00:49:41,228 --> 00:49:43,772
‎ถ้าเขายังไม่มั่นใจเรื่องขนาดไอ้จู๋ตอนนั้น

935
00:49:43,855 --> 00:49:45,440
‎ผมจะก้าวเข้าไปคุยกับเขา

936
00:49:47,401 --> 00:49:49,403
‎ผมจะไปหาเขาแล้วบอกว่า "นี่ลูก

937
00:49:50,195 --> 00:49:51,113
‎นี่

938
00:49:51,947 --> 00:49:53,865
‎ยังโกรธเรื่องจู๋เล็กเหรอ"

939
00:49:56,284 --> 00:49:57,494
‎"ใช่พ่อ มันห่วยมาก"

940
00:49:58,537 --> 00:50:00,497
‎นั่นลูกผม เสียงตอนอายุ 30

941
00:50:01,331 --> 00:50:02,499
‎"ใช่ พ่อ มันแย่มาก"

942
00:50:03,333 --> 00:50:05,544
‎สามสิบแล้วยังมีไอ้จู๋เหมือนอายุ 15

943
00:50:13,010 --> 00:50:14,928
‎นี่ ผมจะทำด้านนี้
‎"ใช่ ผมอายุ 30

944
00:50:15,012 --> 00:50:16,847
‎แต่ไอ้จู๋ยังเท่าตอน 15 พ่อ

945
00:50:17,347 --> 00:50:18,306
‎อะไรกันวะ"

946
00:50:20,142 --> 00:50:21,476
‎นั่นคือตอนที่ผมจะจับเขาไว้

947
00:50:21,601 --> 00:50:22,436
‎"ฟังพ่อนะ

948
00:50:23,020 --> 00:50:25,439
‎เอาล่ะ ฟังพ่อนะ"
‎"อะไรพ่อ

949
00:50:26,231 --> 00:50:27,899
‎พ่อจะบอกอะไรผมได้"

950
00:50:29,943 --> 00:50:32,612
‎ผมจะบอกเขา
‎"จากก้นบึ้งของหัวใจเลย โจ

951
00:50:33,697 --> 00:50:35,073
‎ลูกมีจู๋เล็ก แล้ว...

952
00:50:36,033 --> 00:50:37,367
‎นี่คือสิ่งที่ลูกต้องทำ

953
00:50:39,619 --> 00:50:40,579
‎จัดการกับเครดิต"

954
00:50:45,876 --> 00:50:47,377
‎นั่นคือเรื่องจริง มัลคอล์ม

955
00:50:50,422 --> 00:50:51,548
‎คุณเคยอยากมีชีวิต

956
00:50:51,923 --> 00:50:54,760
‎หากคุณอยากมีชีวิตอย่างมีจู๋ใหญ่
‎เหมือนมัลคอล์ม

957
00:50:55,802 --> 00:50:57,012
‎ก็ไปจัดการเครดต

958
00:50:58,013 --> 00:51:00,098
‎คุณมีจู๋เล็ก จัดการเครดิต

959
00:51:00,640 --> 00:51:02,309
‎เป็นเรื่องจริง จู๋เล็กเหรอ

960
00:51:02,392 --> 00:51:04,561
‎ถ้ามีเครดิตดี ไอ้จู๋คุณยาวขึ้นสิบนิ้ว

961
00:51:06,563 --> 00:51:07,689
‎นั่นคือเรื่องจริง

962
00:51:09,024 --> 00:51:11,985
‎ผู้ชายหลายคนที่นี่มีจู๋เล็กเหมือนผม

963
00:51:12,069 --> 00:51:13,737
‎คุณไม่ได้หัวเราะมากนัก

964
00:51:15,530 --> 00:51:16,740
‎พยายามเก็บๆ ไว้

965
00:51:17,949 --> 00:51:20,077
‎พยายามไม่หัวเราะ
‎เหมือนว่ามุกในช่วงนี้

966
00:51:20,160 --> 00:51:22,496
‎ไม่เกี่ยวกับคุณ
‎คุณแค่มองผมแบบนี้

967
00:51:27,334 --> 00:51:29,252
‎แต่ผู้หญิงที่มากับเขาหัวเราะแทบบ้า

968
00:51:33,632 --> 00:51:35,008
‎"หัวเราะอะไรกัน"

969
00:51:35,967 --> 00:51:37,344
‎"จัดการเครดิต"

970
00:51:43,642 --> 00:51:45,018
‎นั่นคือเรื่องจริง

971
00:51:45,102 --> 00:51:46,228
‎จัดการเครดิต

972
00:51:46,520 --> 00:51:47,854
‎มันได้ผล

973
00:51:48,647 --> 00:51:51,441
‎ฟังนะ มันได้ผลสำหรับผม
‎ผมมั่นใจ ผมไม่สน

974
00:51:52,150 --> 00:51:55,529
‎ผมโสดและผมมีเครดิตดี
‎ผมจะบอกผู้หญิงทุกคนในนี้เลย

975
00:51:55,612 --> 00:51:57,739
‎ผมจู๋เล็ก

976
00:51:59,199 --> 00:52:00,700
‎แต่เครดิตผมดี

977
00:52:02,035 --> 00:52:03,745
‎จู๋ใหญ่ซื้อบ้านให้ได้ไหม

978
00:52:04,955 --> 00:52:06,456
‎ไอ้จิ๋วนี่ซื้อได้

979
00:52:15,298 --> 00:52:17,134
‎พูดจริงเลย

980
00:52:17,717 --> 00:52:19,719
‎ทุกสิ่งที่คุณได้ยิน มัลคอล์ม ผมก็ได้ยิน

981
00:52:21,054 --> 00:52:23,140
‎คุณได้ยินเรื่องจู๋ใหญ่ ผมก็ได้ยิน

982
00:52:24,224 --> 00:52:25,767
‎ผู้หญิงไม่เหมือนผู้ชาย

983
00:52:26,309 --> 00:52:29,396
‎ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่ต่างออกไป
‎ตอนพวกเธอรัก เธอรัก

984
00:52:29,813 --> 00:52:33,191
‎คุณดูแลผู้หญิง
‎หาเลี้ยงผู้หญิง ปกป้อง

985
00:52:33,316 --> 00:52:34,151
‎ทะนุถนอม

986
00:52:34,234 --> 00:52:35,610
‎ให้เกียรติ รัก

987
00:52:35,902 --> 00:52:38,155
‎ทุกอย่าง
‎ทำให้เธอเหมือนราชินี

988
00:52:38,238 --> 00:52:39,906
‎ดูสิ่งที่เธอทำกับอีโก้ของคุณ

989
00:52:40,532 --> 00:52:42,659
‎ดูสิ่งที่ผู้หญิงทำกับอีโก้ของคุณ

990
00:52:42,742 --> 00:52:44,828
‎เพราะเธอรู้ว่านั่นคือสิ่งที่สำคัญสำหรับผู้ชาย

991
00:52:44,911 --> 00:52:46,663
‎อีโก้ของเขา

992
00:52:47,247 --> 00:52:48,540
‎ผู้ชายชอบสิ่งนั้น

993
00:52:49,249 --> 00:52:51,376
‎เธอจะพูดสิ่งที่คุณรู้ดี

994
00:52:51,459 --> 00:52:52,961
‎ว่าเธอไม่ควรพูดกับคุณ

995
00:52:55,130 --> 00:52:56,506
‎เธอโกหกคุณบนเตียง

996
00:52:56,590 --> 00:52:57,924
‎แล้วคุณก็รับคำโกหกนั้น

997
00:52:58,550 --> 00:52:59,926
‎คุณชอบคำโกหกนั้น

998
00:53:00,010 --> 00:53:03,430
‎เพราะมันทำให้คุณรู้สึกดี
‎คุณไม่เคยตั้งคำถามถึงคำโกหกนั้น

999
00:53:03,513 --> 00:53:05,348
‎คุณพูดถึงใครกัน

1000
00:53:06,016 --> 00:53:08,768
‎คุณชอบเวลาที่เธอพูด
‎คุณบอกให้เธอพูดซ้ำ

1001
00:53:09,811 --> 00:53:12,147
‎"ฮ้า โอ้ตาย โอ้ว์"

1002
00:53:12,230 --> 00:53:15,066
‎"ใช่แล้ว 'โอ้ว์' มันเจ็บเหรอ"

1003
00:53:15,150 --> 00:53:17,360
‎"ใช่ โอ้ พระเจ้า"

1004
00:53:25,118 --> 00:53:27,996
‎ขนาดมันไม่สำคัญหรอก
‎ขนาดไม่...ดูมันสิ

1005
00:53:28,079 --> 00:53:30,832
‎เห็นไหมว่ามันเล็ก แต่เธอไม่สน
‎เธอรักคุณ

1006
00:53:31,166 --> 00:53:32,209
‎เธอรักคุณ

1007
00:53:32,334 --> 00:53:35,086
‎สิ่งที่คุณทำ การกระทำ
‎การร่วมรัก เธอชอบการร่วมรัก

1008
00:53:35,170 --> 00:53:36,838
‎เธอไม่สนเรื่องขนาด
‎"มันคือของฉัน

1009
00:53:38,757 --> 00:53:39,591
‎ของฉัน

1010
00:53:39,674 --> 00:53:40,759
‎นั่นของฉัน

1011
00:53:41,426 --> 00:53:42,302
‎ของฉัน

1012
00:53:42,677 --> 00:53:43,845
‎ฉันจะนอนกอดไว้"

1013
00:53:50,936 --> 00:53:53,563
‎ดังนั้นเลิกพยายามทำให้จู๋ใหญ่

1014
00:53:54,105 --> 00:53:55,440
‎จะทำไปทำไม

1015
00:53:55,523 --> 00:53:57,234
‎เลิกพยายามทำจู๋ใหญ่

1016
00:53:57,317 --> 00:53:59,903
‎เลิกทำในสิ่งที่มัลคอล์มทำได้ตามธรรมชาติ

1017
00:54:00,779 --> 00:54:01,655
‎หยุดเลย

1018
00:54:01,738 --> 00:54:03,281
‎แค่เป็นคุณ

1019
00:54:03,615 --> 00:54:05,450
‎เป็นคุณ ผมทำมาตลอด

1020
00:54:05,533 --> 00:54:07,452
‎ผมทำได้แค่นี้ แต่ผมทำอะไร

1021
00:54:07,535 --> 00:54:09,829
‎ผมแอ่นหลัง
‎เหมือนว่าไอ้จู๋จะงอกออกมาอีก

1022
00:54:09,913 --> 00:54:10,997
‎ผมทำบ้าอะไร

1023
00:54:11,081 --> 00:54:12,916
‎เหมือนว่ามีไอ้จู๋ซ่อนในสะโพก

1024
00:54:12,999 --> 00:54:15,961
‎ผมแค่ต้องถอดมันออกมา
‎"นี่จ้ะที่รัก รู้สึกไหม"

1025
00:54:18,255 --> 00:54:20,465
‎ไข่คุณคือสิ่งที่ทำให้หยุดเอง

1026
00:54:20,966 --> 00:54:22,634
‎ไข่คุณบอกว่า "ไม่มีจู๋แล้ว"

1027
00:54:22,717 --> 00:54:24,177
‎ไข่คุณบอกคุณเสมอ
‎"ไม่มีจู๋แล้ว"

1028
00:54:24,261 --> 00:54:26,721
‎ไข่คุณบอกคุณว่า
‎"นั่นจู๋ทั้งหมด"

1029
00:54:27,305 --> 00:54:29,641
‎มีแค่ไข่ โจ แค่ไข่"

1030
00:54:33,061 --> 00:54:36,189
‎เลิกพยายามทำจู๋ใหญ่

1031
00:54:36,856 --> 00:54:39,985
‎เลิกทำแบบนี้ ถอดออกมาแล้วเอาเข้าไปใหม่

1032
00:54:40,068 --> 00:54:41,194
‎ทำอะไร

1033
00:54:41,444 --> 00:54:44,906
‎ต้องมีแสงเลเซอร์นำจะได้เข้าไปได้ถูกนะ

1034
00:54:45,156 --> 00:54:45,991
‎หยุดเลย

1035
00:54:46,658 --> 00:54:47,492
‎เลิก!

1036
00:54:47,659 --> 00:54:48,910
‎เอาทิ้งไว้ในนั้นแหละ

1037
00:54:49,119 --> 00:54:50,120
‎เอาทิ้งไว้ในนั้น

1038
00:54:50,203 --> 00:54:51,538
‎บดจิ๊มิ๊นั่นไป

1039
00:54:51,621 --> 00:54:52,747
‎บดจิ๊มิ๊นั่นไป

1040
00:54:52,956 --> 00:54:54,749
‎บดไป เอาเต็มที่ บดไป

1041
00:54:54,833 --> 00:54:55,917
‎บดเข้าไป

1042
00:54:56,042 --> 00:54:57,085
‎บดไป

1043
00:54:57,168 --> 00:54:58,336
‎บด ดันเข้าไป

1044
00:54:58,420 --> 00:54:59,254
‎บด

1045
00:54:59,337 --> 00:55:00,839
‎"จะไปไหนกัน"

1046
00:55:00,922 --> 00:55:02,048
‎ให้ตาย บดเข้าไป

1047
00:55:02,132 --> 00:55:03,758
‎"เราอยู่ในครัว"

1048
00:55:10,807 --> 00:55:13,685
‎แค่มีความสุขที่ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงในคฤหาสน์

1049
00:55:15,061 --> 00:55:17,689
‎แค่มีความสุขที่ได้รับเชิญไปงานเลี้ยงในคฤหาสน์

1050
00:55:17,772 --> 00:55:19,107
‎นั่นคือคฤหาสถ์ของเธอ

1051
00:55:19,190 --> 00:55:21,401
‎เธอมีคฤหาสน์มูลค่า 40 ล้านเหรียญ

1052
00:55:21,693 --> 00:55:23,153
‎แล้วเธอจัดงานเลี้ยง

1053
00:55:23,236 --> 00:55:26,114
‎มีรายชื่อแขกเพียงคนเดียว
‎คือคุณ

1054
00:55:26,906 --> 00:55:29,075
‎น้ำตาผมซึมเลยพอนึกถึงเรื่องนี้

1055
00:55:30,827 --> 00:55:33,288
‎งานเลี้ยงในคฤหาสน์มูลค่า 40 ล้านเหรียญ

1056
00:55:33,371 --> 00:55:35,540
‎และมีแขกเพียงคนเดียว

1057
00:55:35,623 --> 00:55:36,458
‎คุณ

1058
00:55:37,167 --> 00:55:38,626
‎นั่นสุดยอดมาก

1059
00:55:41,421 --> 00:55:44,341
‎น่าเสียดาย ที่คุณเข้าไปไม่สุดคฤหาสน์

1060
00:55:48,261 --> 00:55:50,263
‎"บ้านคุณหลังใหญ่มาก"

1061
00:55:52,265 --> 00:55:54,184
‎แต่คุณชมกรอบประตูได้

1062
00:55:56,728 --> 00:55:57,687
‎เล่นลูกบิด

1063
00:55:58,480 --> 00:55:59,564
‎เล่นลูกบิด

1064
00:55:59,647 --> 00:56:03,026
‎หากุญแจสำรอง
‎อยู่ในนี้ บนนี้ และตรงนี้

1065
00:56:03,109 --> 00:56:05,445
‎กุญแจสำรองอยู่ตรงนี้แน่
‎สาบานได้

1066
00:56:05,570 --> 00:56:06,488
‎หาให้เจอ

1067
00:56:08,698 --> 00:56:11,910
‎มัลคอล์มอยู่ชั้นบน
‎"มีจากุซซี่บนนี้"

1068
00:56:13,036 --> 00:56:14,120
‎ไปตายซะ มัลคอล์ม

1069
00:56:24,631 --> 00:56:26,633
‎ผมจะบอกความจริงกับลูกผม

1070
00:56:27,217 --> 00:56:29,344
‎ว่า "ฟังนะ โจ ขนาดไม่สำคัญหรอก

1071
00:56:30,804 --> 00:56:32,180
‎ขนาดไม่สำคัญ"

1072
00:56:33,390 --> 00:56:34,599
‎เงียบไปเลยนะ

1073
00:56:36,226 --> 00:56:37,310
‎ขนาดสำคัญเหรอ

1074
00:56:37,394 --> 00:56:38,728
‎- ใช่
‎- เหรอ

1075
00:56:40,230 --> 00:56:41,314
‎ขนาดสำคัญเหรอ

1076
00:56:41,398 --> 00:56:42,607
‎ใช่

1077
00:56:43,691 --> 00:56:44,609
‎เหรอ

1078
00:56:45,151 --> 00:56:45,985
‎เหรอ

1079
00:56:47,153 --> 00:56:48,154
‎มีคนบอกว่าไม่อยู่

1080
00:56:54,035 --> 00:56:54,953
‎ผมคิดถูก

1081
00:56:57,247 --> 00:56:58,957
‎ผมจะถามอีกครั้ง ขนาดสำคัญไหม

1082
00:56:59,040 --> 00:56:59,916
‎ใช่!

1083
00:57:00,542 --> 00:57:01,376
‎ใช่

1084
00:57:02,919 --> 00:57:04,170
‎ไม่ตรงนี้

1085
00:57:04,254 --> 00:57:05,171
‎ใช่ บนนั้น

1086
00:57:09,342 --> 00:57:11,052
‎ดูสิว่าเครดิตคุณดีแค่ไหน

1087
00:57:20,770 --> 00:57:22,439
‎เครดิตดีเลยได้อยู่ด้านหน้า

1088
00:57:26,526 --> 00:57:27,694
‎ให้ตาย

1089
00:57:29,654 --> 00:57:32,657
‎มัลคอล์มนั่งแถวหน้า
‎เขาจู๋ใหญ่แถมเครดิตดี

1090
00:57:32,740 --> 00:57:35,660
‎ไอ้เวรนี่

1091
00:57:38,163 --> 00:57:39,998
‎คุณแน่ใจเหรอว่าคุณไม่ได้มีจิ๊มิ๊ใหญ่

1092
00:57:43,835 --> 00:57:45,879
‎อะไรนะ นั่นมันไม่แย่เหรอ

1093
00:57:46,671 --> 00:57:49,340
‎หยุดนะ ผมบอกว่าจู๋ผมเล็ก หยุด

1094
00:57:49,716 --> 00:57:52,719
‎บางทีเธออาจไม่ได้ตะโกน
‎บางทีอาจเป็นจิ๋มใหญ่ๆ ที่ตะโกน

1095
00:57:52,802 --> 00:57:53,678
‎"ใช่"

1096
00:57:54,345 --> 00:57:56,598
‎"เงียบเลย จิ๋มใหญ่"
‎"ไม่ เขาโกหก"

1097
00:57:56,723 --> 00:57:58,725
‎"เงียบเลย จิ๋มใหญ่"
‎"ไม่"

1098
00:58:03,938 --> 00:58:04,814
‎ถ้า...

1099
00:58:04,898 --> 00:58:06,191
‎ถ้าขนาดสำคัญ

1100
00:58:06,274 --> 00:58:08,109
‎แล้วทำไมเซ็กซ์ทอยอันดับหนึ่ง

1101
00:58:08,193 --> 00:58:11,112
‎ที่ขายหมดในร้านเซ็กซ์ช้อป
‎มันคือเจ้าอันเล็กๆ...

1102
00:58:13,865 --> 00:58:15,283
‎ดูสิ ดูผู้หญิงทุกคน

1103
00:58:19,954 --> 00:58:21,664
‎ขนาดไอ้จู๋ผม ตรงนี้

1104
00:58:25,919 --> 00:58:27,754
‎ผู้หญิงทุกคนซื้อไอ้นั่น

1105
00:58:28,463 --> 00:58:31,674
‎ไม่มีผู้หญิงสักคนที่เข้าไปในร้านแล้วบอกว่า
‎"ฉันจะเอาตรงนี้

1106
00:58:34,219 --> 00:58:37,263
‎ฉันอยากเอากับอะไรที่
‎เกาคอฉันได้ด้วยในเวลาเดียวกัน"

1107
00:58:41,142 --> 00:58:41,976
‎ผู้หญิงทุกคน...

1108
00:58:51,986 --> 00:58:52,946
‎ตอนคุณใช้...

1109
00:58:58,993 --> 00:59:01,120
‎รักทุกคนเลย ฮาวาย ขอบคุณมากครับ