‫سی‌نما تقدیم میکند ‫WwW.30NaMa.CoM
‫« جناب آقای ریموند گرتی عزیز ‫ تبریک عرض می‌کنیم! »
‫« ثبت‌نام داوطلبانه‌ی شما ‫برای شرکت در پیاده‌روی طولانی »
‫« از طریق قرعه‌کشی پذیرفته شده است »
‫« اکنون این افتخار نادر نصیب شما شده ‫که به نمایندگی از ایالت خود »
‫« نماد امید در این شرایط وخیم اقتصادی باشید »
‫« تمام کشور با تحسین و حیرت »
‫« پخش زنده را تماشا خواهند کرد »
‫« اگر برنده شوید، ثروتی غیرقابل‌تصور ‫و یک آرزو نصیب شما خواهد شد »
‫« فرصتی برای رهایی از سختی‌های مالی فعلی »
‫« و انگیزه بخشیدن به مردم کشور »
‫« لطفاً در ساعت 8 صبح یکم ماه مِی ‫در خط شروع حاضر شوید »
‫« موفق باشید، آقای گرتی »
‫شهروندان عزیز
‫امروز، در نوزدهمین سالگرد جنگی
‫که این کشور بزرگ را ویران کرد
‫در سراسر کشور به تلاش‌های خود ‫برای بهبود اوضاع ادامه می‌دهیم
‫در این لحظه
‫درحالی‌که پنجاه تن از جوانان رشید ما ‫در مقابل چشمان مردم کشور
‫برای شرکت در سخت‌ترین چالش آماده می‌شوند
‫بیایید در کنار یکدیگر ‫ تامل کرده و امیدوار باشیم
‫از دولت بابت فرصت‌هایی
‫که برای ما فراهم می‌کند، تشکر می‌کنیم...
‫و همچنین نظمی که برای خیر و صلاح جامعه
‫برقرار نموده است
‫باشد که دوباره رفاه و کامیابی را ‫برای همگی ما، به ارمغان آورد
‫برای فقرا، گرسنگان، بیکاران
‫و بی‌سرپناهان، دعا می‌کنیم
‫به ما کمک کنید سختی را به امید
‫کمبود را به فراوانی
‫- و تفرقه را به هم‌بستگی تبدیل کنیم ‫- آخه...
‫هنوزم درک نمی‌کنم
‫فکر کنم هنوزم بتونی نظرتو عوض کنی
‫- فکر نکنم... ‫- آخرین روز انصراف دیروز بود
‫ولی بهت اجازه میدن
‫مطمئنم. سرگرد می‌تونه...
‫سرگرد می‌تونه چی؟
‫خودت می‌دونی سرگرد چی میگه
‫این تصمیمش با منه، خب؟ نه تو
‫این بهترین راهه. تنها راهه
‫- اگر بابات اینجا بود... ‫- خب نیست!
‫کارت شناسایی لطفاً
‫توپ بیسبال رو آوردی؟
‫- آره، خب... نمی‌دونم والا ‫- اینا رو برات درست کردم
‫کلوچه‌ی جو دوسر شکلاتی ‫که خیلی دوست داری
‫ممنون مامان
‫خیلی‌خب، بیا بغلم عزیزم
‫- دوستت دارم ‫- منم دوستت دارم
‫- پسر خوبی باش، باشه؟ ‫- باشه، حتماً
‫- خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب
‫خیلی‌خب، من بیشتر دوستت دارم
‫نه، نداری. اصلاً امکان نداره
‫باشه. خیلی‌خب ‫دوستت دارم مامان، خداحافظ
‫نه، وایسا، وایسا!
‫مامان، نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫نـه!
‫می‌دونم
‫همه‌چی درست میشه
‫- همه‌چی درست میشه ‫- نمی‌تونم
‫مامان، چند روز بیشتر نیست
‫چند روز دیگه می‌بینمت
‫- می‌دونم. می‌دونم ‫- نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫باید ولت کنم برم، باشه؟
‫- باشه ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب، مامان
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫خیلی‌خب، خداحافظ ‫دوستت دارم، مامان
‫سلام، اسمم "ری گرتی"ـه
‫منم "پیت"ـم. پیتر مک‌وریس
‫خوشبختم
‫آماده‌ای؟
‫- یه خرده نگرانم... ‫- آره
‫ولی شاید به نفعم باشه
‫میگم، وزنت چقدره؟
‫80.7
‫من 80.3 کیلوام
‫میگن سنگین‌وزن‌ترها سریع‌تر خسته میشن
‫گندش بزنن
‫سوپرمن رو باش
‫آره، خوش‌هیکله
‫یه ذره هم چربی بدن نداره، یا خدا
‫شکست دادنش سخته
‫سلام، اسمت چیه؟
‫استبینز
‫یا خدا، استبینز
‫خوره‌ی پرورش اندامی چیزی هستی؟
‫خب، فکر نکنم دلش بخواد صحبت کنه
‫آره، باشه. فدای سرم
‫به جهنم
‫من اسمم "هنک اولسن"ـه، و استاد راه رفتنم
‫من "ری گرتی"ـم ‫می‌تونین "ری" صدام کنین
‫منم "پیتر مک‌وریس"ـم ‫می‌تونین مک‌وریس صدام کنین
‫من "آرت بیکر"ـم
‫از آشنایی با همه‌تون خوشبختم
‫لامصب وحشتناکه، مگه نه؟
‫آره. سعی می‌کنم زیاد بهش فکر نکنم
‫فقط می‌خوام راه برم ‫و شاید چند تا رفیق پیدا کنم
‫هی. هی، حالت خوبه؟
‫با منی؟
‫آره، داری هی میری و میای. خوبی؟
‫فقط دارم خودمو گرم می‌کنم
‫وقتی شروع کردیم چند صد کیلومتر
‫برای گرم کردن فرصت داری ‫اسمت چیه؟
‫کرلی
‫خیلی‌خب کرلی، چند سالته؟
‫هجده
‫آره، پسره دروغ گفته که بذارن بیاد
‫آقاپسر، اگر یه روز بیشتر از 16 سال ‫سن داشتی، همین‌جا کفشمو می‌خورم
‫نگاش کنین
‫بدبخت بیچاره خودشم نمی‌دونه ‫ اینجا چه غلطی می‌کنه
‫ولی من؟
‫من دقیقاً می‌دونم اینجا چه غلطی می‌کنم
‫باید تهاجمی باشی
‫در... در مورد سرگرد تحقیق کردم
‫میگه اگر می‌خوای برنده بشی
‫باید آماده باشی دنده پنج بری
‫منم آماده‌م دنده پنج برم، رفقا
‫"منم آماده‌م دنده پنج برم، رفقا"
‫- هی، کون لقت ‫- دقیقاً عین
‫- صدای خودت بود، عوضی ‫- دنده‌ پنج بره
‫آره
‫عین...
‫عین ننه‌بزرگم که صبح‌ها ‫می‌شینه رو دستشویی، پسر
‫مگه نه بچه‌ها؟
‫ننه‌بزرگ دیگه چیه؟
‫کون لقت بابا. داشتم شوخی می‌کردم
‫هی، داره میاد
‫ای تف توش. سرگرده
‫بگیرین بشینین، آقایون
‫- توصیه‌ی 13 یادتون باشه ‫- توصیه‌ی شماره‌ی 13
‫هرموقع تونستی انرژیت رو حفظ کن
‫آره، خفه‌شو اولسن
‫- همه‌مون کتاب قوانین رو خوندیم ‫- خب...
‫وقتی اسمتون رو خوندم ‫بیاین جلو و پلاک‌تون رو بگیرین
‫بندازین دور گردنتون
‫و بعد برگردین سر جاتون ‫تا اینکه دستور دیگه‌ای بدم
‫جیمز یوئینگ، شماره‌ی 1
‫پاتریک اسمیت، شماره‌ی 4
‫گری بارکوویچ، شماره‌ی 5
‫آرتور بیکر، شماره‌ی 6
‫آدام "کرلی" وایت، شماره‌ی 7
‫رنک سندرز، شماره‌ی 19
‫پیتر مک‌وریس، شماره‌ی 23
‫بیلی استبینز، شماره‌ی 38
‫موفق باشی، پسرجون
‫هنک اولسن، شماره‌ی 46
‫ریموند گرتی، شماره‌ی 47
‫کالی پارکر، شماره‌ی 48
‫ریچارد هارکنس، شماره‌ی 49
‫آقایون، توی پنج صف به خط بشید
‫ترتیب مهم نیست
‫آقایون
‫ثبت‌نام کردن برای این رقابت ‫جرات خیلی خیلی زیادی می‌خواد
‫و همه‌تون همچین جراتی دارین
‫دیگه مرد شدین
‫همونطور که همه‌تون می‌دونین
‫کشورمون از زمان جنگ
‫دچار مشکل اقتصادی شده
‫و اولین پیاده‌روی طولانی رو
‫سال‌های سال پیش انجام دادیم ‫که الهام‌بخش مردم باشه
‫و وجدان کاری رو دوباره برقرار کنیم
‫هر سال بعد از رقابت ‫میزان تولیدات افزایش پیدا می‌کنه
‫توانایی این رو داریم ‫که به شکوه و عظمت سابق برگردیم
‫مشکل فعلی‌مون
‫تنبلی همه‌گیره
‫شما آقایون راه‌حلش هستین
‫پیاده‌روی طولانی راه‌حلشه
‫وقتی این رقابت در تمام ‫ایالت‌ها پخش بشه
‫الهام‌بخشی شما
‫دوباره تولید ناخالص ملی‌مون رو بالا می‌بره
‫دوباره برترین کشور دنیا خواهیم شد!
‫آره!
‫خب...
‫نمی‌خوام تمام قوانین رو براتون توضیح بدم
‫ولی خلاصه‌ش میشه این:
‫اونقدر راه برید ‫تا اینکه فقط یکی‌تون باقی بمونه
‫با سرعت 5 کیلومتر در ساعت پیش برید
‫اگر سرعتتون از این حد کمتر بشه ‫بهتون اخطار داده میشه
‫اگر تا ده ثانیه نتونستین ‫به سرعت لازم برسید
‫یک بار دیگه بهتون اخطار داده میشه
‫با سه اخطار، کارتون تمومه
‫اگر یک ساعت با سرعت لازم حرکت کنید
‫یک اخطار پاک میشه و الی آخر
‫اگر از جاده خارج بشید
‫بدون اخطار کارتون تمومه
‫هدف اینه که بیشتر از همه دووم بیارید
‫این رقابت فقط یک برنده داره ‫و هیچ خط پایانی نداره
‫هرکدومتون می‌تونین برنده بشین
‫هرکدومتون اگر بقدر کافی و بی‌وقفه راه برید
‫می‌تونید برنده بشید
‫اگر تسلیم نشید
‫به تک‌تکتون که نگاه می‌کنم
‫امید می‌بینم
‫خب، آقایون...
‫کدوم یکی از شما لامصبا آماده‌ست برنده بشه؟
‫گفتم...
‫کی آماده‌ست برنده بشه لامصبا؟
‫همگی موفق باشید، و یادتون باشه
‫هرکسی می‌تونه برنده بشه
‫« صفر کیلومتر » ‫« سرعت 4.7 کیلومتر در ساعت »
‫« کیلومتر اول »
‫میگم، پیت
‫لامصب چقدر خلوته
‫چقدر تیزبینی
‫گمونم فکر می‌کردم ‫آدمای بیشتری ببینیم
‫سرگرد
‫تا بخش آخر رقابت ‫اجازه نمیده هیچ تماشاچی‌ای بیاد
‫بجز مردم محلی کوفتی
‫هی
‫لبخند بزنین، آقایون
‫دوربین مخفی داره ازتون فیلم می‌گیره
‫این کجاش مخفیه؟
‫اگر روش تف کنم، از شرش خلاص میشیم؟
‫لامصب ترسناکه
‫« کیلومتر هشتم »
‫این چیه؟
‫مزرعه‌ی گندمه؟
‫بهترین گندم دنیاست
‫اهل اینجایی؟
‫آره، اهل جنوب ایالتم
‫عه، پس تویی
‫- منظورت چیه؟ ‫- مگه چیه؟
‫آقای گرتی پیاده‌روی این ایالته
‫اخطار. اخطار. شماره‌ی 38
‫هوشمندانه بود
‫چی هوشمندانه بود؟
‫اخطار گرفتن وقتی هنوز سرحاله
‫اینطوری می‌فهمه حد و حدودمون چقدره
‫به‌نظر من که خیلی احمقانه‌ست
‫خب...
‫گنده‌بک خیلی راحت می‌تونه ‫بدون گرفتن یه اخطار دیگه
‫یه ساعت راه بره
‫بعدش این اخطارش پاک میشه
‫و دیگه سابقه‌ای نداره
‫استراتژی خوبیه
‫به‌نظرت عاقلانه‌ست که به این زودی
‫این همه ساندویچ مربا بخوری؟
‫زر نزن بابا
‫خیلی‌خب
‫- اولسن، حالم بهم خورد ‫- چه غلطی می‌کنی؟
‫- چیه مگه؟ ‫- مگه چیکار کرد؟
‫- آدامس گذاشت... ‫- گذاشت توی جیبش
‫آدامسه بابا
‫تجزیه‌پذیر نیست
‫نمی‌خوام هرجا میرم
‫آشغال بریزم، ای بابا
‫خیلی‌خب، هنک ‫حواست که هست
‫کل این جاده سراسر آشغاله
‫- مگه نه؟ ‫- آره، راست میگه
‫اخطار. اخطار. شماره‌ی پنج
‫سنگ رفته توی کفش کوفتیم
‫چه غلطی داره می‌کنه؟
‫یا خدا!
‫چه غلطی می‌کنه؟
‫اخطار، شماره‌ی 5. اخطار دوم
‫لامصب هنوز سرجاش نشسته!
‫چیکار داره می‌کنه پسر؟
‫پشمام!
‫- یالا، بلند شو! ‫- بلند شو، بارکوویچ!
‫یا خدا!
‫احمق نفهم واقعاً الان دخلش میاد
‫هی، یالا پسر، بلند شو ‫اینقدر مسخره‌بازی درنیار
‫اخطار، شماره‌ی 5. اخطار سوم
‫- بارکوویچ، بلند شو لعنتی! ‫- یالا پسر
‫احمق نفهم
‫گوساله
‫مرتیکه‌ی خر
‫به‌نفعته زمین نخوری، احمق
‫اصلاً نمی‌فهمین چی شد
‫تونستم یکم استراحت کنم
‫بنظر من که در ازای 30 ثانیه استراحت مسخره‌ت
‫حالا باید بدون اخطار گرفتن
‫سه ساعت کوفتی راه بری
‫اصلاً استراحت می‌خوای چیکار؟
‫تازه شروع کردیم لعنتی
‫حالا می‌بینیم کی اول دخلش میاد، نفهم
‫تمام اینا جزو نقشمه
‫آره، خب...
‫نقشه‌ش و چیزایی که از سوراخ کونم درمیاد
‫شباهت خیلی عجیبی با هم دارن
‫« کیلومتر یازدهم »
‫نظرتون در مورد آرزو
‫و جایزه‌ی بزرگ چیه؟
‫خودم که شخصاً ‫اون پول‌ها تمام فکر و ذکرم شده
‫پولدارها هرگز وارد بهشت نمیشن
‫عجب
‫خیلی‌خب، خدا رو حمد باد، برادر گرتی!
‫بعد از جلسه‌ی دعا، نوشیدنی می‌زنیم تو رگ
‫مذهبی هستی، گرتی؟
‫نه، نه چندان ‫ولی شیفته‌ی پول هم نیستم
‫خیلی‌خب
‫ببین، من مذهبیم
‫ولی خجالت نمی‌کشم اعتراف کنم ‫برای پول اومدم
‫وقتی توی بتن‌روژ
‫بدبخت و بی‌پول بزرگ نشده باشی ‫راحت می‌تونی از پول بد بگی
‫از من بشنوین
‫بی‌پول و بدبخت بزرگ شدن توی بتن‌روژ
‫اصلاً راحت نیست
‫یه منجلاب بوگندوی گنده‌ست
‫ببین، بدم نمیاد ‫یکم پول دستم بیاد، ولی...
‫چیزهای مهم‌تری هم هست
‫این پیاده‌روی مهم نیست ‫و جایزه‌ش اصلاً اهمیت نداره
‫چیه؟
‫چرند میگی، گرتی
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب، پس اینطوری بهش نگاه کنین
‫وقتی سیستم سیاسی ‫مردم رو توی تنگنا قرار میده
‫به یه راه فرار اشاره می‌کنه و میگه
‫"این تنها راه خلاص شدنه"
‫معلومه که همه‌مون ‫سعی می‌کنیم ازش رد بشیم
‫کاری کردن باور کنیم اون تنها راهه
‫راه شرافتمندانه‌ست
‫خب، با اینکه فقط 50 نفرمون ‫توی قرعه‌کشی انتخاب میشیم
‫تمام پسرهای این کشور نام‌نویسی می‌کنن
‫اغراق نمی‌کنم
‫همه نام‌نویسی می‌کنن
‫با اینکه الزامی نیست
‫چون همه‌مون به‌شدت درمونده‌ایم
‫به‌نظرتون این یعنی چی؟
‫یعنی چی؟
‫هیچکس برای این رقابت ‫نام‌نویسی نمی‌کنه، نه واقعاً
‫بد حرف زدن در مورد پیاده‌روی طولانی ‫عاقلانه‌ نیست
‫مخالفت سیاسی حساب میشه
‫- و مجازاتش... ‫- دستگیرم کن
‫می‌خوای دستگیرش کنی؟
‫می‌دونستم
‫نه، نه، نه ‫چندان هم بیراه نمیگی، گرتی
‫میگن نام‌نویسی برای قرعه‌کشی ‫انتخاب خودمونه
‫ولی هیچکدومتون کسی رو می‌شناسین ‫که تابحال نام‌نویسی نکرده باشه؟
‫دقیقاً
‫ولی در مورد پول باهات مخالفم
‫حق با بیکره
‫شاید مهم‌ترین چیز دنیا نباشه
‫ولی جزو مهم‌ترین‌هاست
‫یه آدم درست با یه مقدار پول کافی
‫می‌تونه کارهای خیر زیادی انجام بده
‫آره، ولی چند تا آدم خیلی پولدار می‌شناسین
‫که یه عالمه کارهای خیر انجام بدن؟
‫از نظر من یه افسانه‌ست
‫وقتی من برنده شدم دیگه افسانه نمی‌مونه
‫دقیقاً اون پولو برای همین می‌خوام
‫سیگار می‌کشی؟
‫نه، ممنون
‫آره، منم سیگار نمی‌کشم
‫- گفتم بهتره از الان شروع کنم ‫- همم
‫هی
‫هی، توصیه‌ی 10؟
‫"نفست رو هدر نده"
‫"اگر معمولاً سیگار می‌کشی"
‫"سعی کن در طول پیاده‌روی طولانی"
‫- "این‌کارو نکنی" ‫- چه فرقی می‌کنه؟
‫میشه خفه‌خون بگیری، اولسن؟
‫ولی خب آشغاله. واقعاً آشغاله
‫آره خیلی آشغاله ‫کسی می‌خواد یه پک بزنه؟
‫- من سیگاری نیستم ‫- بدش من، داداش
‫اوه!
‫آقاپسر مذهبی سیگاریه، آره؟
‫هی. هی، توی انجیل که حرفی ‫از تنباکو نزده، زده؟
‫- واقعاً؟ ‫- خیلی‌خب
‫- بذار برات روشنش کنم ‫- حواست به جلوت باشه
‫مرتیکه‌ی آشغال
‫این یارو مشکلش چیه، مگه نه بچه‌ها؟
‫سلام، من "هارکنس"ـم
‫سلام هارکنس
‫تو ری گرتی هستی، بچه‌ی همین‌جا ‫شماره‌ی 47
‫- آره ‫- مک‌وریس. شماره‌ی 23
‫گمونم براتون سوال شده
‫چرا دارم اسم و شماره‌ی همه رو می‌نویسم
‫نخیر. نه، راستش اصلاً برام سوال نشده بود
‫شاید چون همراه سربازهایی
‫من؟ نه، نه، نه
‫راستش دارم کتاب می‌نویسم
‫ یه کتاب درباره‌ی پیاده‌روی طولانی
‫- آره می‌بینم ‫- آره
‫یه کتاب در مورد پیاده‌روی طولانی ‫از دید یه شرکت‌ کننده؟
‫حسابی پولدار میشم
‫اگر برنده بشی که برای پولدار شدن ‫نیازی به کتاب نداری
‫آره خب، گمونم نیازی ندارم، ولی...
‫با این‌حال به‌نظرم کتاب
‫خیلی جالبی میشه
‫اخطار. اخطار، شماره‌ی 7
‫لامصب پام گرفت!
‫گندش بزنن. یالا رفیق. بجنب
‫- اخطار، شماره‌ی 7... ‫- خیلی‌خب، کرلی
‫- بیا اینجا ‫- اخطار دوم
‫- خیلی‌خب، آروم پیش برو ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫در حد سرعت مجاز و همینطور بیا، باشه؟
‫باشه؟
‫یالا، وزنتو بنداز رو من
‫- وزنتو بنداز رو من ‫- تو می‌تونی پسر
‫تسلیم نشو، ادامه بده
‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫- خب؟ همینطور بیا
‫به حرف پیت گوش کن، باشه؟
‫همینطور بیا. هواتو داریم
‫- هواتو داریم ‫- یالا، همینطور بیا
‫همینطور بیا. آفرین
‫آفرین. داریم زیر آفتاب قدم می‌زنیم ‫و خوش می‌گذرونیم
‫- خوب میشی، باشه؟ ‫- دردش داره آروم میشه
‫- خیلی‌خب، خوبه. خیلی‌خب، خوبه ‫- آره. آره
‫خیلی‌خب. می‌بینی؟ ‫باید بهم قول بدی
‫- که همینطور ادامه میدی ‫- باشه، قول میدم
‫- قول میدی؟ ‫- قول میدم
‫- قول میدم. خیلی‌خب. خیلی‌خب ‫- خیلی‌خب؟
‫- خیلی‌خب. خوبی، مگه نه؟ ‫- یالا پسرجون
‫- خیلی‌خب، آره. آره ‫- خوبی؟
‫یالا. یالا، پابه‌پام بیا
‫- پابه‌پام بیا ‫- آفرین، همینطوری!
‫- پابه‌پام بیا ‫- آفرین بچه‌جون!
‫- پابه‌پام بیا ‫- یالا پسرجون
‫- سرعتمون خوبه ‫- یالا
‫سرعتمون خوبه. پابه‌پام بیا، باشه؟
‫- همینطور بیا ‫- یالا، کرلی. آفرین
‫- همینطور بیا، کرلی ‫- یک، دو، سه، چهار
‫- آفرین، تو می‌تونی ‫- همینطور بیا
‫- یالا جوون ‫- همینطور بیا
‫تو می‌تونی. باید با همین سرعت بریم
‫- چیزی نیست. همه‌چی ردیفه ‫- باید با همین سرعت پیش بریم
‫یالا پسرجون. تو می‌تونی رفیق
‫یالا، کرلی. یالا، کرلی
‫فقط منم و تو. یالا
‫- یالا، کرلی ‫- سرتو بگیر بالا! سرتو بگیر بالا!
‫- یالا، کرلی ‫- یالا، جوون!
‫- یالا، کرلی ‫- آفرین همینطوری بیا، پسرجون
‫- یالا ‫- یالا. کرلی، یالا!
‫تو می‌تونی! تو می‌تونی!
‫- اخطار. شماره‌ی 7 ‫- یالا!
‫- بیا دیگه! بلند شو! ‫- اخطار سوم
‫- بلند شو بچه‌جون! ‫- بلند شو، جوون! بلند شو!
‫انصاف نیست!
‫لعنتی انصاف نیست!
‫لعنتی!
‫- اخطار، شماره‌ی 47... ‫- گرتی!
‫- شماره‌ی 6... ‫- یالا!
‫- شماره‌ی 23 ‫- نمی‌تونیم وایسیم
‫یالا، ادامه بده
‫ادامه بده
‫« پـیـاده‌روی طـولانـی »
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫یکی از هم‌قطارهامون از پا دراومد
‫بیاین به خوبی ازش یاد کنیم ‫و شجاعتش رو گرامی بداریم
‫بسیاری دیگه از پا درمیان
‫ولی هیچکدوم به اندازه‌ی نفر اول ‫پرشکوه و افتخار نخواهد بود
‫و نفر آخر
‫امروز، برای کرلی به پیش میریم
‫برای کی راه میریم، آقایون؟
‫برای کرلی!
‫احسنت!
‫هی، قضیه چیه؟
‫بین تو و سرگرد
‫قمقمه، شماره‌ی 47 قمقمه می‌خوام!
‫هی، چرا به اسلحه‌ش دست زدی؟
‫گمونم مثل زدن به تخته‌ست
‫پسر نازنینی هستی، ری
‫باید برم دستشویی
‫مراقب باشین، آقایون!
‫برین کنار خیس نشین!
‫- آخ، چه غلطی می‌کنی؟ ‫- ای بابا
‫ریخت روی کفش‌هام!
‫مراقب باش کجا می‌گیریش، پسر!
‫خدا لعنتت کنه، مک‌وریس!
‫آخیش راحت شدما
‫« کیلومتر بیست و هفتم »
‫هی
‫داری خسته میشی؟
‫نـه
‫چند وقتی میشه خسته‌م
‫یعنی میگی تو خسته نیستی؟
‫ببین، ری
‫همونطور که سرگرد گفت...
‫خبری از خط پایان نیست
‫این بزرگ‌ترین فشار روانی این رقابته
‫- قبول نداری؟ ‫- مخالف نیستم
‫ولی خب، می‌دونی ‫همین الانشم خسته‌م
‫مطمئن نیستم چقدر دیگه می‌تونم...
‫نه، نه، نه، ری، ری. بیخیال بابا
‫همه همین فکرو می‌کنن
‫ولی ما... ما باید متفاوت فکر کنیم
‫نباید به این فکر کنیم ‫که تا آخر خط بریم
‫باید به لحظات فکر کنیم
‫تا لحظه‌ی بعد دووم بیاریم
‫آره. حالا به چی فکر کنیم؟
‫خب، این یکی راحته
‫فقط باید از این گرمای لامصب خلاص بشیم، پسر
‫وای خدا
‫- آدمو کباب می‌کنه ‫- آره والا
‫ری، میگم
‫حرفی که در مورد پیاده‌روی طولانی زدی
‫اینکه هیچکس واقعاً داوطلب نمیشه...
‫خب؟
‫از کجا شنیدی؟
‫بابام می‌گفت
‫بابای لامصبت خیلی باهوشه
‫آره، منم موافقم
‫هی، تا ابد همینطوری باهام برقص، رفیق...
‫تا هیچوقت خسته نشم
‫کفش‌هامون رو روی ستاره‌ها پاک می‌کنیم
‫و وارونه از ماه آویزون میشیم
‫شاعری، پیت؟
‫یه زمانی دلم می‌خواست...
‫ترانه‌نویس بشم
‫ولی دیگه اون زمان‌ها نیست...
‫پس گمونم اینجا گیر افتادم ‫و مجبورم واسه تو بداهه‌خونی کنم
‫امیدوارم چندان ضدحال نباشه
‫- نه چندان ضدحال نیست ‫- سلام رفیق
‫تو... ریموند گرتی هستی، آره؟
‫من "پیرسون"ـم
‫فکر کنم یکی از ‫طرفدارهای عاشقت اونجا وایساده
‫ری، ری، عاشقتم!
‫بیخیال پسر. دختره انگار 14 سالشه
‫عاشقتم، ری!
‫شاید فقط می‌خواد ازت امضا بگیره، همین
‫مگه نگفتن تماشاچی‌ها حق ندارن بیان ‫چون توی تلویزیونیم و اینا؟
‫برو پی کارت بابا
‫بیخیال. ضدحال نباش، اولسن
‫آقاپسرمون طرفدار داره ‫بذار حالشو ببره
‫- ممنون، پیت ‫- زیادی ازم تشکر نکن
‫ازت خوشم میاد
‫ولی اگر بیفتی زمین، بلندت نمی‌کنم
‫همه‌مون توی این قضیه ‫با همدیگه‌ایم، مگه نه؟
‫ضرری که نداره همدیگه رو سرگرم کنیم
‫می‌دونی چیه؟ حرفمو پس می‌گیرم
‫میگن نباید توی پیاده‌روی طولانی ‫با کسی دوست بشی
‫ولی به جهنم ‫از شما سه تا خوشم میاد
‫حتی تو، اولسن
‫- برو گم‌شو بابا ‫- نه، جدی میگم
‫هی، هی، هی، یه دوستی کوتاه
‫بهتر از دوست نشدنه، مگه نه؟
‫منم همینو میگم، پسر
‫منم همینو میگم
‫یالا رفقا. بیاین تفنگدار باشیم
‫چطوری می‌تونیم تفنگدار باشیم؟
‫- ناسلامتی چهار نفریم ‫- بیخیال پسر
‫اونقدر کنار همدیگه می‌مونیم ‫تا اینکه فقط خودمون بمونیم
‫نظرتون چیه؟
‫- همه برای یکی! ‫- و یکی برای همه
‫نه. دوباره. بلندتر بگین
‫- همه برای یکی! ‫- و یکی برای همه!
‫- ایول همینه! ‫- آره جیگر، می‌دونی چیه؟
‫- تو نه، با تو نبودم ‫- باید...
‫می‌دونین که دارین عین ‫یه مشت کونی حرف می‌زنین، مگه نه؟
‫عه، می‌خوای... می‌خوای ‫کیرمو بخوری، بارکوویچ؟
‫به‌نظر که میاد تو می‌خوای ‫برام ساک بزنی، مرتیکه‌ی مریض
‫لعنتی! آخ!
‫پاهام یجوری شدن
‫انگار تمام عضلاتم شل شدن
‫هی، آروم باش
‫چند کیلومتر قبل منم همینطوری شدم
‫می‌گذره
‫اخطار. شماره‌ی یک
‫گندش بزنن
‫هی پسر، "یوئینگ"ـه
‫داره می‌لرزه و اینا
‫اخطار. شماره‌ی یک. اخطار دوم
‫حتماً یه مشکل پزشکی داشته که نگفته بوده
‫- هی، ول کن دیگه، بارکوویچ! ‫- هی!
‫بارکوویچ، برو رد کارت فسقلی. برو
‫اخطار. اخطار سوم. شماره‌ی یک
‫لامصبا چرا تمومش نمی‌کنن؟
‫هی، باید لبخند بزنین لامصبا
‫الان شانس‌مون بیشتر شد، مگه نه؟
‫همه‌ش امید دارم ‫این بخشش آسون‌تر بشه
‫من از همین می‌ترسم
‫« کیلومتر 40 »
‫احتمالاً جای خوبی برای زندگیه
‫ای خدا، به جهنم که جای خوبی برای زندگیه
‫می‌دونی، اگر از این قضیه زنده دربیام
‫اونقدر سکس می‌کنم که کیرم کبود بشه
‫خیلی‌خب
‫تابحال به عمرم ‫اندازه‌ی این لحظه حشری نشده بودم
‫- عجیب نیست؟ ‫- آره خیلی عجیبه
‫آره
‫- یه‌خرده، نه؟ ‫- اوهوم
‫حتی برای توام شق می‌کنم، ری...
‫البته اگر بوی سوراخ کون ننه‌مو نمی‌دادی
‫هی... نکن، اخطار می‌گیرما...
‫- وای خدا... ‫- دخلمو میاریا...
‫- که اینقدر بوی... ‫- داداش
‫یه پا سیلور کیر کلفت میشم واسه خودم
‫هفت دریا رو می‌گردم و دختر می‌کنم
‫نه، اون سنباده
‫چی؟
‫این که میگی سنباده ‫داستان سنباد ملوان هست؟
‫اونه که توی هفت دریا می‌گرده
‫مگه نشنیدی گفتم برام مهم نیست؟
‫- لانگ جان سیلور توی... ‫- دلم سکس می‌خواد
‫جزیره‌ی گنج کوفتی زندگی می‌کنه
‫- چه زری می‌زنی؟ ‫- از اون حرفای
‫- خرخونی بودا ‫- فقط چون کتاب
‫و از این حرفا می‌خونم، خرخونم؟
‫- آره گمونم ‫- هی، هی
‫به‌نظرتون اون عوضی ‫اونقدر راه رفته که اخطارهاش پاک بشن؟
‫خب، حتماً پاک شدن
‫چقدر گذشته؟ شاید سه ساعت؟
‫آره، تمام اخطارهام پاک شدن کثافتا
‫- خیلی‌خب ‫- گوشاش تیزه
‫هی، این چیه؟
‫گوشت گوزن چرخ کرده‌ی خامه
‫حسابی انرژی میده
‫یا خدا
‫مخت تاب برداشته، تفنگدار
‫تمام دل و روده‌تو بالا میاریا
‫هی، توی فرانسه ‫به این میگن استیک تارتار
‫- از خوراک‌های لذیذشونه ‫- اوهوم
‫خب، مردم فرانسه چندان عقل تو کله‌شون نیست
‫آره، رنوآر و کامو کله‌پوک بودن
‫ببین، نمی‌دونم این
‫کاموی کوفتی که میگی کیه
‫ولی اینو می‌دونم که لامصبا
‫اونجا پای قورباغه می‌خورن
‫این آت و آشغالا حال بهم‌زنه
‫- اصلاً هم حال بهم‌زن نیست ‫- میگن مزه‌ی بال مرغ میده
‫- خدایا. آخ ‫- آره دقیقاً
‫- آخ! گندش... ‫- هی. راه بیا. راه بیا
‫راه بیا. همینطور بیا. یالا
‫- باشه، باشه، باشه ‫- من سرپا نگهت می‌دارم
‫خوبم، این... پای لامصبم شل کرده
‫- خیلی‌خب ‫- یه مدت درست شده بود
‫ولی دوباره داره اونطوری میشه
‫نمی‌دونم باید چجوری راه برم که درست بشه
‫شاید اگر اینقدر حرف نزنی درست بشه، رفیق
‫- سرعتت چقدره، اولسن؟ ‫- آروم باش، باشه؟
‫باشه
‫پنج و نیم کیلومتره
‫آره، منم همینطور ‫گمونم شماها هم همینطورین، آره؟
‫بیاین سرعتمون رو ‫پونصد متر در ساعت کمتر کنیم
‫- خیلی‌خب ‫- پشمام
‫- یا خدا ‫- آره، آره، آره
‫آره، آره، حالا خوب شد
‫لامصب خیلی تفاوت کرد
‫- هی، برای منم همینطور ‫- آره
‫- منم همینطور ‫- آره منم حالم بهتره
‫ولی بیاین زیاد توی این حالت نمونیم
‫از اینا بگذریم، پیت...
‫نمی‌خوای قضیه‌ی این زخمت رو بهمون بگی؟
‫بیکر راست میگه. شاید بهتر باشه...
‫ساکت بمونیم
‫باشه
‫اوه
‫بیخیال بابا، آشغال نریز گرتی
‫- برو درتو بذار، اولسن ‫- برای لایه‌ی ازون بده
‫تف توش! تف توش!
‫- خدا لعنتش کنه. هی، هی، هی ‫- ای خدا!
‫اشکال نداره. بازم بهت جیره میدن ‫چیزی نیست
‫آره، ولی...
‫امروز جز این چیزی ندارم بخورم، چون...
‫به گوشت کنسروی حساسیت دارم ‫همه‌شو دادم رفت
‫تف توش
‫خیلی گشنمه
‫بیا، هنک
‫اصلاً از طعمش خوشم نمیاد
‫ممنون، ری
‫تفنگدارو عشقه
‫میگم داداش، یه سوال ازت داشتم
‫"رنگ" کوتاه شده‌ی "رانکلین"ـه؟
‫مثل رانکلین دلانو روزولتی چیزی؟
‫نه، همون "رنک"ـه
‫آره، ولی کوتاه شده‌ی چیه؟ مثلاً...
‫رنک خالیه
‫یعنی میگی مامانت اسمتو گذاشته رنک؟
‫آره
‫امکان نداره بابا. داری سربه‌سرم می‌ذاری
‫اسم لامصبت "رنک"ـه؟
‫وای خدا، باورم نمیشه!
‫حتماً ننه‌ت نتونسته سقطت کنه
‫و می‌خواسته دق دلیش رو ‫ جور دیگه‌ای سرت خالی کنه
‫- اوه، رفیق! ‫- اخطار. شماره‌ی پنج
‫یالا، عن‌چهره
‫می‌خوای روی قبرت برقصم؟
‫- اخطار. شماره‌ی 19 ‫- حاضرم تمام روز این‌کارو بکنم
‫پشمام. خیلی‌خب
‫- بس کنین ‫- بیخیال رنک، نذار به کشتنت بده
‫عوضی، دست از سر بچه‌ی مردم بردار ‫وگرنه دماغتو از جا می‌کنم
‫- و می‌کنمش تو حلقت ‫- باشه بابا، گولاخ
‫بیخیال، سوسول
‫جنبه‌ی شوخی نداری؟
‫کون لقت!
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫- خب، رنک، یه چیز دیگه... ‫- بیخیال شو
‫گولشو نخور، رنک!
‫فکر کنم ننه‌ت داشت ‫تو خیابون چهل و دوم
‫برای ساک زدنش ‫کوپن می‌داد دست مردم
‫می‌خواستم یه سر برم پیشش
‫نظرت چیه؟
‫اخطار دوم. شماره‌ی 19
‫رنک، بلند شو
‫- رنک، بلند شو ‫- رنک، بلند شو
‫- وای خدا. وای خدا! ‫- بلند شو. بلند شو
‫- بلند شو! ‫- رنک بلند نشده
‫- بلند شو! ‫- بلند شو!
‫- اخطار. شماره‌ی 19 ‫- رنک، بلند شو. بلند شو
‫- اخطار سوم ‫- رنک، بلند شو!
‫بلند شو لعنتی! هی!
‫لعنتی! بارکوویچ، خیلی بی‌شرفی عوضی!
‫هی، بارکوویچ
‫هی، بارکوویچ!
‫دیگه فقط کثافت نیستی
‫- حالا قاتل هم شدی! ‫- نمی‌تونی همچین انگی...
‫- اخطار دوم ‫- بهم بچسبونی. نه، نه، نه، نه
‫- شماره‌ی 5 ‫- تقصیر من نبود
‫- بهش دست هم نزدم ‫- تو کشتیش!
‫خودش بهم حمله کرد بابا
‫خفه‌خون بگیر. هی، ببین...
‫- تو کشتیش ‫- کالی، خودت که دیدی، مگه نه؟
‫ما عین همدیگه‌ایم، رفیق ‫خوب می‌دونم، تو دوست داری حرف بزنی
‫- منم دوست دارم حرف بزنم ‫- من هیچ شباهتی به تو ندارم...
‫- از حرف زدن خوشمون... ‫- مرتیکه‌ی حرومزاده
‫یه بار دیگه اینو بگی ‫باید دندوناتو از روی زمین جمع کنی
‫زدی بچه‌ی بدبخت رو کشتی مرتیکه
‫زر نزن، باشه؟ گور بابات
‫گور بابای همه‌تون
‫حالا برو روش برقص، باشه؟
‫یکم رو کمرش بندری برو. سرگرممون کن
‫می‌دونم وقتی داشتی ساک می‌زدی ‫صورتت زخم شده، صورت‌زخمی
‫پس سربه‌سرم نذار
‫مشتاقانه منتظرم ببینم مغزتو ‫می‌پاشن روی زمین، بارکوویچ
‫وقتی کشتنت براشون دست می‌زنم
‫آشغال کثافت
‫هی، رفیق ‫اون کلاغه رو ببین
‫لعنتی
‫لامصب چقدر ترسناکه
‫هی، هی، هی ‫شماها نیاز نداشتین دستشویی کنین؟
‫من غذاهام رو جیره‌بندی کردم ‫که مجبور نشم برم دستشویی
‫- کار عاقلانه‌ای کردی. ببین... ‫- اخطار. شماره‌ی 45...
‫یکم جلوتر اوضاع خرابه
‫خیلی... خیلی حال بهم‌زنه
‫فکر نکنم اصلاً بتونم تو کتاب بنویسمش
‫ممکنه شانس تجاری بودنشو از بین ببره
‫تجاری بودن؟
‫آره، احتمال کلی فروشش ‫می‌دونی، آخه مردم...
‫آره، خودمون می‌دونیم چیه پسر
‫آها، باشه
‫خب، ببین
‫از جلوتر دهن به دهن چرخیده
‫که رونالد، شماره‌ی 45
‫بدجوری اسهال گرفته
‫اخطار، شماره‌ی 45
‫اخطار دوم
‫حالم بهم خورد!
‫یالا، 45
‫یالا! راه برو!
‫یالا پسر
‫بجنب، پسر ‫همه‌شو بریز بیرون، قطعش نکن
‫اخطار، شماره‌ی 45. اخطار سوم
‫- لعنتی ‫- هی، احمق!
‫- شلوارتو بکش بالا و راه برو ‫- یالا پسر، بلند شو
‫کثیف شدن از مردن بهتره
‫یالا راه برو لامصب. بجنب
‫بذار از پاهات بریزه پایین!
‫یالا پسر
‫راه بیفت
‫وای خدا
‫- تف توش ‫- سر همه‌تون میاد، بچه‌ها...
‫مگر اینکه زودتر کم بیارین
‫همیشه بیست نفر آخر ‫دستشویی‌شون می‌گیره
‫خفه‌خون بگیر، استبینز!
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫بیاین دعا کنیم سریع کارمون تموم بشه
‫بهتون افتخار می‌کنم، آقایون. جرات دارین ‫« کیلومتر پنجاه و ششم »
‫توی این مسیر با افتخار
‫سینه سپر کنین
‫دیگه کجا می‌تونین
‫همچین فرصتی گیر بیارین؟
‫هیچ‌جا نمی‌تونین!
‫اون جایزه رو ببرین
‫اولین شب‌تون نزدیکه
‫برای بعضی‌هاتون آخرین شب زندگیتونه
‫ولی یادتون باشه...
‫با عزم راسخ، سربلندی و بلندپروازی
‫به سپیده‌دم خواهید رسید
‫خوبی رفیق؟
‫آره، خوبم
‫می‌خوام بهت بگم، ولی... ‫می‌ذارمش فردا صبح بگم
‫خب؟ که چیز بعدی‌مون رقم بخوره...
‫لحظه‌ی خاص‌مون
‫لحظه‌ی خاص‌مون. دقیقاً
‫باشه
‫باشه، حله
‫♪ در شهر زیبای دوبلین ♪
‫♪ که دخترهاش خیلی خوشگلن ♪
‫♪ برای اولین بار ♪
‫♪ مالی مالون نازنین رو دیدم ♪
‫اخطار. اخطار، شماره‌ی 47
‫اوه! بلند شو بابا داداش
‫داره تو رو صدا می‌کنه. چشمای خوشگلتو وا کن
‫ساعت چنده؟
‫ساعت 3 و 45 دقیقه‌ست
‫ولی من... من داشتم...
‫آره، ساعت‌ها داشتی چرت می‌زدی
‫ذهنت داشته استراحت می‌کرده
‫نمیگی ای‌کاش پاهات هم می‌تونست؟
‫می‌دونی، منم خواب بودم
‫عجیب نیست که می‌تونیم همچین کاری بکنیم؟
‫اصلاً با عقل جور درنمیاد، مگه نه؟
‫حتی داشتم خواب می‌دیدم
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫چه خوابی؟
‫داشتم خواب مامانمو می‌دیدم
‫آره
‫و قدیما یه لالایی برام می‌خوند
‫که خیلی قشنگ بود، می‌دونی؟
‫- آره ‫- خوبه، ری
‫- آره ‫- با همین چیزا می‌تونیم طاقت بیاریم
‫- آره ‫- یالا
‫- آره، آره، آره ‫- در مورد مامانت برام بگو
‫- اسمش چیه؟ ‫- مامان
‫زر نزن بابا. خودت می‌دونی منظورم چیه
‫جینی
‫جنی؟
‫- جینی ‫- جنی؟
‫جینی. مثل جین ‫می‌دونی، مثل همون چیزایی...
‫که باهاش مارتینی درست می‌کنن
‫- آها ‫- آره
‫مطمئنم خیلیم خوشگله
‫با مشت می‌زنم تو صورتتا
‫گم‌شو برو پی کارت، پیرسون
‫- لالاییش چطوری بود؟ ‫- برو پی کارت
‫- برو رد کارت ‫- آره بابا، خیلی خوشگله
‫- ای خدا ‫- دم خط شروع دیدمش
‫- خیلی رو اعصابه ‫- حالا همه بیدار شدن
‫- خیلی بامزه‌ست، نه؟ ‫- به‌خدا قسم
‫- آره واقعاً ‫- خیلی بامزه‌ای، اولسن
‫- خب خانم خوشگلیه
‫حالا چرا عصبانی میشین؟
‫امیدوارم هر سه تا اخطارتو بگیری
‫- عجبا ‫- اولسن، اینقدر در مورد
‫مامان بقیه حرف نزن
‫ممنون، هارکنس
‫اخطار، شماره‌ی 46
‫اولین اخطار
‫می‌دونی...
‫دیگه لالایی رو برام نمی‌خونه
‫- اخطار، شماره‌ی 11 ‫- می‌دونی؟
‫پیت، دلم براش تنگ شده
‫راستشو بخوای نمی‌دونستم
‫ممکنه اینقدر دلم براش تنگ بشه
‫باید برنده بشی تا بتونی ببینیش، ری
‫فکر کنم توی فری‌پورت ببینمش
‫آخه خونه‌مون اونجاست
‫- شماره‌ی 25، اخطار دوم ‫- می‌دونی؟ ولی...
‫گمونم فقط باید تا اونجا برسم
‫آره
‫- آره ‫- ری، دوست‌دختر داری؟
‫خب، آره، آره...
‫آره، داشتم...
‫می‌دونی، بخاطر... ‫بخاطر این قضیه رابطه‌مون رو تموم کردم
‫- کاریش نمی‌شد کرد ‫- شماره‌ی 33
‫- خیلی غم‌انگیزه، ولی کار عاقلانه‌ای کردی ‫- اخطار دوم
‫آره، منم موافقم
‫- آره ‫- آره. پیت، تو چی؟
‫دوست‌دختر داری؟
‫نه، ری
‫نه، ندارم
‫اخطار، شماره‌ی 47
‫- اخطار دوم ‫- تف توش. لعنتی
‫ای وای، خواب می‌دیدی ‫داری واسه دوست‌پسرت ساک می‌زنی؟
‫ها؟
‫باز چیزی دلتو خوش کرده، بارکوویچ؟
‫شماره‌ی 12
‫فقط از دیدن وحشت کردنت ‫ذوق کردم، همین
‫اخطار اول
‫از این مرتیکه متنفرم
‫آره، منم همینطور
‫- ادامه بده ‫- تف توش
‫- اخطار، 47، اخطار سوم و نهایی ‫- یالا، ری، گوش کن
‫- فقط سه ساعت دووم بیار ‫- لعنتی
‫فقط سه ساعت دووم بیار ‫تا اخطارهات پاک بشن
‫- یالا، همینطوری ادامه... ‫- اخطار، شماره‌ی 18
‫پیت، خفه‌شو ‫خفه‌شو! خفه‌شو!
‫- اخطار دوم ‫- بیخیال، اینقدر تظاهر نکن
‫که انگار نمی‌خوای دخلم بیاد
‫می‌دونم توام مثل بقیه‌ای، پسر
‫اینقدر تظاهر نکن که نمی‌خوای ببینی
‫یه تیر تو کله‌ی کوفتیم خالی می‌کنن!
‫اخطار دوم
‫فقط می‌خواستم کمکت کنم
‫یالا، بجنبین داداشیا!
‫هی، کی می‌خواد تا اون بالا ‫باهام مسابقه بده؟
‫خفه‌خون بگیر، مرتیکه‌ی عجیب‌الخلقه!
‫- تف توش! لعنتی! ‫- اگر می‌تونی مجبورم کن!
‫خیلیاتون روی این تپه می‌میرین
‫شاید بیشتر از نصفتون
‫شش سال پیش همین اتفاق افتاد
‫- درکل 28 نفر ‫- لعنتی. لعنتی
‫یالا
‫بزن بریم
‫شماره‌ی 8
‫شماره‌ی 43
‫یالا، چهارچشی
‫همین امشب دخلت اومده
‫همین امشب دخلت اومده!
‫- یالا! ‫- اخطار نهایی
‫شماره‌ی 41
‫شماره‌ی 30
‫یالا، اولسن!
‫اخطار نهایی
‫زنده نمی‌مونی، گرتی
‫لطفاً صبر کنین! ‫حالم خوبه! حالم خوبه!
‫آخ!
‫همین امشب دخلت میاد، گرتی
‫حسش می‌کنم
‫همین امشب عین سگ می‌میری
‫اخطار نهایی
‫عجله نکن جیگر. عجله نکن!
‫لعنتی!
‫پشت سرتو نگاه نکن، گرتی!
‫یه اسلحه به سمت سرت نشونه رفتن، حرومی!
‫می‌تونم حسش کنم!
‫می‌خوای تسلیم بشی، مگه نه؟
‫یه اسلحه به سمت سرت ‫نشونه رفتن، گرتی!
‫آخرین صداییه که می‌شنوی، پسر!
‫چطوری؟
‫خوب نیستم. بی‌حال شدم
‫رفیق، از پسش برمیای
‫آب قمقمه‌ت رو بریز رو سرت
‫نه، تو رو خدا
‫حالا شد. حالا شد
‫حالا قدم به قدم برو جلو
‫- آفرین ‫- خیلی‌خب
‫حالا قمقمه‌ت رو پر کن
‫قمقمه، شماره‌ی 47، قمقمه
‫پول می‌گیری بهم شلیک کنی ‫نه بهم خیره بشی حرومزاده!
‫ری
‫رسیدیم به بالای تپه
‫رسیدیم
‫نه، نه، نه! سرعتتو کم نکن
‫سرعتت رو کم نکن
‫همینطور ادامه بده
‫کم‌کم می‌تونی نفس تازه کنی
‫پیت، از اون حرفام ‫منظوری نداشتم، باشه؟
‫- بیخیال پسر ‫- نه، باید ازت عذرخواهی کنم
‫- بیخیالش ‫- پیت، باید ازت...
‫نمی‌تونم...
‫- اشکال نداره ‫- خیلی‌خب. خیلی‌خب
‫اشکال نداره
‫باشه
‫می‌دونی که منظوری نداشتم، مگه نه؟
‫چیزی نیست
‫چیزی نیست. خودتو خالی کن
‫باشه
‫- ولی خریت نکنیا ‫- باشه
‫- با همین سرعت ادامه بده ‫- باشه
‫بقیه‌شون چی؟
‫تفنگدارها؟
‫تفنگدارها همه ردیفن
‫باشه
‫همینطور ادامه بده
‫تو می‌تونی
‫« کیلومتر 95 » ‫« روز دوم »
‫تنها چیزی که کم داره
‫یه چنگکه
‫باهام صحبت کن، پیت. دارم از حال میرم
‫به‌نظرت برنده میشی، ری؟
‫خب...
‫باید برنده بشم
‫همه‌مون باید برنده بشیم
‫آره... آره، برای زنده موندن ‫می‌دونم، ولی...
‫به دلایل دیگه باید برنده بشم
‫خیلی‌خب. ولی به‌نظرت برنده میشی؟
‫نه، پیت
‫نه، فکر نکنم بتونم
‫تو چی؟
‫حدود ساعت 11 دیشب
‫دیگه فکر برنده شدن از سرم پرید
‫می‌دونی، یه فکری تو سرم بود
‫که وقتی اولین نفر عقب افتاد
‫سربازها اسلحه‌هاشون رو نشونه بگیرن
‫و وقتی ماشه رو کشیدن
‫تکه‌ کاغذهایی که روشون ‫نوشته "بنگ" می‌پره بیرون
‫و سرگرد میگه "گول خوردین"
‫و همه‌مون میریم خونه
‫می‌گیری چی میگم؟
‫آره، پیت، می‌دونم
‫آره
‫آره، یکم طول کشید ‫ تا حقیقت تلخ ماجرا برام جا بیفته
‫یا راه میریم یا می‌میریم...
‫به همین سادگیه
‫کسی که بیشترین ‫آمادگی جسمانی رو داره برنده نمیشه
‫اگر می‌شد، شانس خوبی داشتم ولی...
‫مادرهایی هستن ‫که اگر بچه‌شون زیر ماشین گیر بیفته
‫می‌تونن کل ماشین کوفتی رو بلند کنن
‫مغز، گرتی
‫نه انسان یا خدا
‫یه چیزی تو مغز لامصبه
‫من همچین چیزی ندارم
‫اینقدر شدید دلم نمی‌خواد ‫دیگران رو شکست بدم
‫و به‌نظرم، وقتی زمانش رسید
‫وقتی بقدر کافی خسته شدم
‫فکر کنم همون‌جا می‌شینم
‫امیدوارم اینطور نباشه، پیت
‫ولی بیشتر از بارکوویچ دووم میارم
‫حداقل این یه کارو می‌تونم بکنم
‫جفتمون می‌تونیم این‌کارو بکنیم
‫چند نفر موندن؟
‫خبرش رسید که دیشب 14 نفرو از دست دادیم
‫گمونم یعنی 18 نفر موندیم
‫داریم کمتر میشیم، ری
‫حالا دیگه بیشتر از 5 درصد شانس داریم
‫« کیلومتر 108 »
‫اونقدر راه رفتی که اخطارهات پاک بشه؟
‫آره، پاک شدن
‫ری، صبح شده‌ها
‫نمی‌خوای بهم بگی؟
‫عجب ایالت آشغالیه
‫همه‌جا پر از درخت و ده‌کوره‌ست
‫توی کل این خراب‌شده ‫یه شهر پیدا نمیشه؟
‫می‌دونی، جالبه کالی
‫ما ترجیح میدیم جای دود ‫هوای تازه تنفس کنیم
‫توی سو فالز خبری از دود نیست، احمق دهاتی
‫آها! آره، دود نیست
‫- فقط یه مشت، چیه...؟ پز و افاده‌ست؟ ‫- دعوا نکنین آقایون
‫بیخیال. بیاین مرد و مردونه حلش کنیم
‫اولین کسی که مغزش ترکید
‫باید برای اون یکی آبجو بخره، قبوله؟
‫- نظرتون چیه؟ ‫- آبجو دوست ندارم
‫دهاتی آشغال
‫حالش گرفته‌ست
‫توام به‌نظر گرفته میای، ری
‫عجبا
‫امروز صبح حال همه گرفته‌ست؟
‫شرط می‌بندم اولسن هم گرفته‌ست ‫هی، اولسن
‫- هی، هنک! ‫- بیخیال
‫بیخیال، مک‌وریس ‫دست از سرش بردار داداش
‫دیشب براش خیلی سخت بود
‫حالش هم چندان خوب نیست
‫تو امروز چطور خوابیدی؟ ها؟
‫من که عالی خوابیدم
‫هی، اولسن
‫می‌خوای بریم قدم بزنیم؟
‫برو به جهنم
‫بیخیال بابا. چی؟
‫- چی گفتی؟ ‫- برو به جهنم. گفتم لعنتی...
‫برو به جهنم!
‫فقط می‌خواستم حال و هوامون عوض بشه
‫اخطار
‫اخطار. شماره‌ی 49
‫مچ پام
‫مچ پام داغون شده
‫اخطار. اخطار دوم، شماره‌ی 49
‫یالا، هارکنس! ادامه بده
‫قدم به قدم بیا. تو می‌تونی
‫هی، برین پی کارتون!
‫آره، با شمام! برین پی کارتون! ‫نباید این صحنه رو ببینین!
‫برین پی کارتون!
‫اخطار. اخطار سوم، شماره‌ی 49
‫اخطار نهایی
‫برین پی کارتون!
‫می‌خوام... می‌خوام برم...
‫خیلی تخمیه. این وضع واقعاً تخمیه
‫واقعاً تخمیه!
‫زیادی احساساتی هستی، گرتی
‫آخرش بابت همین به فنا میری
‫می‌دونی، کم پیش میاد حرف بزنی
‫ولی وقتی حرف می‌زنی ‫فقط چرند میگی!
‫فکر کنم یه حرومی بی‌عاطفه‌ای مثل این
‫احتمالاً آخرش برنده میشه
‫هارکنس...
‫بیچاره هارکنس
‫خب یه شعر کوفتی واسش بنویس
‫نه، می‌دونی چیه؟
‫باید یه ترانه براش بنویسی، جناب ترانه‌نویس
‫بیا سرشو بخور، قاتل
‫هی، همچین انگی بهم نزن، پسر!
‫این حرفت اصلاً درست نیست
‫مشکل از من نیست ‫مشکل از توی لامصبه، پسر
‫عه، واقعاً؟ می‌خوای چیکار کنی؟
‫برات نقشه دارم، حرومی
‫خب؟
‫ری...
‫خوبی؟
‫خب، از...
‫گمونم از هارکنس که بهترم
‫خوبه، ری
‫یادت باشه، نمیشه ‫هم خدا رو داشت هم خرما رو
‫هی، هنک
‫شرمنده سربه‌سرت گذاشتم، رفیق
‫واقعاً میگم
‫به خودتون دست مریزاد بگین، آقایون
‫بلند و رسا
‫صد و شصت کیلومتر رو رد کردین
‫این یه دستاورد محشره!
‫همینطور ادامه بدین. جایزه در انتظارتونه
‫میگم، چطوری تمام مدت ‫اینقدر سرحال و مرتبه؟
‫اصلاً انسانه؟
‫حقه نیست
‫سرگرد شب بعد از شام می‌خوابه
‫حتی دوش هم می‌گیره
‫انصاف نیست
‫بحث سر انصاف نیست
‫چطوری، احمق بی‌شرف؟
‫آشغال کثافت
‫داری مریض میشی، استبینز؟
‫تو که از خداته، مگه نه گرتی؟
‫حساسیته
‫هر بهار اینطوری میشم
‫پشمام! داره فرار می‌کنه!
‫- اخطار، شماره‌ی 31 ‫- هی، پسر! بیخیال بابا!
‫پشمام پسر، خواب از سرم پرید!
‫« کیلومتر 165 »
‫اوه!
‫وای پسر، حاضرم برای ‫یه ماساژ پا هرکاری بکنم
‫اگر برنده بشم
‫به‌خدا اگر برنده بشم
‫شاید وسوسه بشم
‫همون‌جا توی جاده ‫آرزوم رو صرف یه ماساژ پا بکنم
‫جدی میگی، بیکر؟
‫نه بابا. معلومه که نه
‫ازشون یکی از اون...
‫اسمشون چیه؟
‫یکی از اون موشک‌های فضایی می‌خوام
‫آره، یکی از اون موشک‌های فضایی می‌خوام ‫که باهاش برم ماه
‫- آره ‫- آره، همیشه دلم می‌خواست
‫برم ماه
‫هرجایی از اینجا بهتره
‫می‌دونی چیه؟ آرزوی چندان بدی هم نیست، بیکر
‫اون پسره رو یادتونه که آرزو کرد...
‫فکر کنم یه فیل دست‌آموز خواست؟
‫آره
‫آره، و بهش دادن
‫اوهوم
‫یه فیل با زین و همه‌چی براش خریدن
‫و سوارش شد و رفت خونه
‫آره
‫واقعاً هرچی دلت بخواد بهت میدن
‫برای همین می‌خوام برم ماه
‫من 10 تا زن لخت می‌خوام
‫پشمام. صداش دراومد ‫فکر کردم از دست رفتی
‫خب، حالم خوبه
‫با 10 تا زن لخت ‫می‌خوای چه غلطی بکنی؟
‫گفتی دیگه اذیت نمی‌کنی، مک‌وریس
‫آرزوی خیلی احمقانه‌‌ایه، اولسن
‫این کجاش آرزوی احمقانه‌ایه؟
‫کونی‌ای چیزی هستی؟
‫نه، بحث سر این نیست، اولسن
‫فقط میگم وقتی برنده شدی
‫تا دلت بخواد پول گیرت میاد
‫هرموقع دلت خواست می‌تونی
‫به 10 تا زن لخت پول بدی بیان خونه‌ت
‫فقط، می‌دونی...
‫وقتی برنده میشی ‫باید آرزویی بکنی
‫که با پول نمیشه خرید
‫نه، دلم نمی‌خواد برای زن‌های لختم
‫پول بدم. کار چندشیه
‫میگم، حواست که هست ‫اگر آرزوت برآورده بشه
‫بالاخره یکی باید ‫به اون 10 تا زن لخت پول بده
‫- که برات لخت بشن، مگه نه؟ ‫- اوهوم
‫خیلی‌خب، فکر اینجاشو نکرده بودم. عجب
‫- نه، نکرده بودی ‫- گندش بزنن
‫تو چه آرزویی می‌کنی، مک‌وریس؟
‫تا مدت‌ها یه آرزویی داشتم
‫سال‌ها داشتم، ولی...
‫تو یکی دو روز اخیر آرزوم عوض شد
‫آرزو می‌کنم از این به بعد ‫پیاده‌روی طولانی دو تا برنده داشته باشه
‫اینطوری... در سال‌های آینده
‫مردم می‌تونن امید داشته باشن ‫که دوست‌هاشونم زنده بمونن
‫هرگز همچین اجازه‌ای نمیدن
‫خب، درهرحال سعی خودمو می‌کنم
‫- آرزوی قشنگیه، پیت ‫- زر نزن بابا
‫نه، سربه‌سرت نمی‌ذارم. جدی میگم
‫لامصب آرزوی خیلی قشنگیه
‫هنوزم به‌نظر من ده تا زن لخت ‫آرزوی خیلی محشریه
‫- ای خدا ‫- تو چی، گرتی؟
‫نه، من نمیگم
‫مثل آرزوی تولد می‌مونه، می‌دونی؟
‫- اذیت نکن دیگه ‫- نمی‌خوام چشم بزنم
‫بگو دیگه. گرتی، اذیت نکن. بگو
‫احتمال اینکه تو برنده بشی
‫یا اصلاً هرکدوم از ماها
‫عملاً صفره. چه ضرری داره؟
‫شانس‌مون داره بیشتر و بیشتر میشه
‫و می‌دونی...
‫امروز خیلی سرحالم، پس...
‫اوه!
‫- تو رو باش ‫- آره والا
‫ولی، نمی‌دونم والا ‫چند نفرمون موندیم؟
‫خب، یک، دو، سه ‫چهار، پنج، شش
‫احتمالاً 15 نفرمون موندیم، نمی‌دونم والا
‫دیگه شانس‌مون صفر نیست
‫دیگه اصلاً کیف نمیده
‫لامصب هیچ طعمی نداره
‫منظورت آدامسه‌ست؟
‫- وای خدا. تفش کن بابا ‫- حالم بهم‌ خورد
‫خب چی بگم؟
‫حرومی خرافاتی‌ای هستم
‫یه حسی ته دلم بهم میگه
‫که هرچقدر این آدامس دووم آورد ‫منم دووم میارم
‫وقتی اون تموم شد، منم کارم تمومه
‫من و این آدامسه تا آخر خط با همیم
‫همونقدر که تهوع‌آوره ‫قشنگ هم بود، اولسن
‫نه، نه، نه. بحث رو
‫- عوض نکن، گرتی ‫- نه، نمی‌کنم
‫گفتی برای پول نیومدی، درسته؟
‫خب بگو دیگه، واسه چی اومدی؟
‫ ببین، در این حد بگم
‫می‌خوام آرزوم اوضاع رو عوض کنه
‫می‌دونی؟ شاید اصلاً ‫جلوی کل این رقابت رو بگیره
‫"نمی‌توان آرزوهایی کرد"
‫"که رویه‌ها و سیاست‌های دولت را"
‫- "تغییر دهد" ‫- ای خدا، اولسن
‫- نه، منظورم این نیست، رفیق ‫- قانون شماره‌ی...
‫فقط میگم
‫آرزو نمی‌کنم چیزی عوض بشه
‫اگر آرزوم گیرم بیاد ‫شاید منجر به ایجاد تغییرات بشه
‫- می‌دونی؟ منظورم غیرمستقیمه ‫- چی رو داری مخفی می‌کنی، گرتی؟
‫مگه این لاشیا بهترین رفقات نیستن؟
‫هی، خفه‌خون بگیر قاتل، باشه؟
‫برو رفقای خودتو پیدا کن
‫هی، مراقب باش
‫بلند بلند از این حرفا نزن، پسر
‫اگر سرگرد همچین ایده‌هایی
‫ازت بشنوه، ممکنه تیربارونت کنه
‫نه، می‌دونم
‫فقط...
‫نمی‌دونم والا، دیدم تا دو روز آینده
‫یا مُردم یا برنده شدم
‫می‌خوام تا وقتی می‌تونم حرفمو بزنم
‫هی، راست میگه
‫حق با توئه، گرتی
‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی ‫- حالا شد، پیت
‫- هی، کون لقت سرگرد! ‫- حالا شد
‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی ‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی
‫- ایول کالی! ‫- کون لقت سرگرد!
‫- یالا بیکر، توام بگو ‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫نمیگی پسر؟
‫- گور بابای پیاده‌روی، پسر ‫- گور بابای پیاده‌روی
‫- آره، گور بابای پیاده‌روی
‫- بچه‌ها، بچه‌ها، بیخیال! ‫- حالا شد، جیگر!
‫بیخیال بابا اولسن، اینقدر بزدل نباش
‫در افتادن با سرگرد کار عاقلانه‌ای نیست
‫کون لق سرگرد! ‫گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫عه، واقعاً میگی استبینز؟
‫خب باید یه تیر حرومم کنه
‫می‌خواد همچین کاری بکنه؟
‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی! ‫- آره، گور بابای پیاده‌روی
‫کون لقت سرگرد ‫و اون سربازهای کونی!
‫حالا شد
‫- کون لقتون! ‫- آره! گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫- آره ‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫- گور بابای پیاده‌روی! ‫- آره! گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫- گور بابای پیاده‌روی! ‫- گور بابای پیاده‌روی!
‫- همینه! آره!
‫کون لقت سرگرد!
‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی! ‫- ایول!
‫- گور بابای پیاده‌روی طولانی! ‫- آره، گور بابای پیاده‌روی طولانی!
‫سرگرد، منو ببین! کون لقت!
‫اوه... پیت...
‫می‌خوای... می‌خوای یکم بخوابی؟
‫می‌خوای من...؟
‫نه
‫خودت بخواب
‫ممنون، پیت
‫« کیلومتر 232 » ‫« روز سوم »
‫خیلی‌خب، همین‌جا بمون پیت
‫تف توش
‫حواست باشه نندازیش، باشه؟
‫- قراره توپ‌بازی کنیم؟ ‫- آماده‌ای؟
‫- بنداز ‫- خیلی‌خب
‫آفرین
‫- اخطار. شماره‌ی 6 ‫- ایول. آفرین
‫- ای وای ‫- آرت، چیکار می‌کنی؟
‫- آرت، مراقب باش. عجب ‫- ای بابا
‫زیاد طولش ندیا
‫- یالا ‫- باید بریم
‫- ردیفه؟ ‫- اخطار دوم
‫- نه، هنوز بلند نشده ‫- شماره‌ی 6
‫بلند شو، آرت
‫لامصب حالم بد شد
‫تمومش کن بیا، رفیق
‫اینقدرام آسون نیست وقتی... ‫اسلحه گرفتن سمتم...
‫باید اسلحه بگیرن سمتت
‫که برینی و بلند شی؟ عجبا
‫پشمام!
‫تابحال اینقدر سریع ‫دستشویی نکرده بودم
‫باید یه نسخه از مجله‌ی ‫ نیویورکر با خودت میاوردی
‫همیشه سریع دستشوییم می‌گرفته
‫اکثر آدما...
‫هفته‌ای یه بار دستشویی می‌کنن
‫ولی من روزی یه بار ‫باید برم دستشویی، می‌دونی؟
‫اگر روزی یه بار دستشویی نکنم...
‫ملین می‌خورم
‫سه حقیقت محشر در زندگی وجود داره
‫یک غذای خوب
‫یک سکس خوب
‫و یک ریدن خوب
‫همین و بس
‫اولسن آدم باهوشیه
‫ولی مدام میگی "دستشویی"
‫چرا؟
‫همیشه از کلمه‌ای که اولش "ر" داره
‫باادبانه‌تر به‌نظرم میومد
‫من که تابحال نشنیدم ‫انجیل کلمه‌ی "ریدن" رو ممنوع کرده باشه
‫تو چی، ری؟
‫منم نشنیدم
‫آره خب... قانون و اینا که نیست
‫فقط، می‌دونین...
‫مسئله اینه که انجیل...
‫- انجیل میگه... ‫- میشه... میشه...؟
‫شرمنده، میشه بری جلوتر؟
‫بوی گند میدی
‫ببین، تقصیر خودت نیست ‫وقت نکردی خودتو پاک کنی
‫ولی نباید همه‌مون بابتش عذاب بکشیم
‫می‌گیری چی میگم؟
‫- شرمنده، آرت ‫- دوستت دارم. دوستت دارم
‫- آره آرت، دوستت داریم ‫- ممنون
‫ولی یکم... آره... فقط یه‌خرده...
‫دو سه کیلومتر برو جلوتر، باشه؟
‫خب، ری، تنها شدیم
‫حالا نمیگی؟
‫باید بین خودمون بمونه، پیت
‫بهت قول میدم، رفیق ‫و من قولم قوله
‫خب...
‫بابام، می‌دونی...
‫بابام قهرمانم بود
‫و...
‫می‌دونی، همیشه دلش می‌خواست ‫چیزهایی بهم نشون بده
‫که واقعاً می‌تونست بابتشون بیفته زندان
‫می‌دونی، می‌خواست کتاب‌های کسایی مثل...
‫نیچه و کی‌یرکگور و مارک تواین
‫و کامو رو نشونم بده ‫و برام آهنگ بذاره
‫آهنگ‌های واقعاً بی‌پروا
‫- خب؟ ‫- و خب...
‫همچین آدمی بود
‫بی‌پروا بود
‫و فقط...
‫نمی‌دونم والا ‫می‌خواستم دنیای قدیم رو بشناسم
‫برای همین نشونم داد
‫و حالا تمام اون چیزا غیرقانونیه
‫آره، گمونم فکر می‌کرد ‫یه سیستمی برای خودش داره
‫فکر می‌کرد حواسش جمعه، ولی...
‫♪ در شهر زیبای دوبلین ♪
‫♪ که دخترهاش خیلی خوشگلن ♪
‫♪ برای اولین بار ♪
‫♪ مالی مالون نازنین رو دیدم ♪
‫بابا، میشه...
‫اون توپ بیسبال رو بهم بدی؟
‫کنار چرخ خیاطیه
‫کنار... ممنون
‫ممنون
‫همم
‫- بابا؟ بابا؟ ‫- ویلیام، چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟
‫- بابا؟ ‫- قضیه چیه؟
‫ویلیام؟
‫ویلیام، قضیه چیه؟
‫از حرفاش منظوری نداره!
‫آقای ویلیام گرتی
‫شما متهم به جرایم سنگین
‫در اختیار داشتن و آموزش
‫اشیاء و تفکرات غیرقانونی شده ‫و محکوم شدید
‫آیا همین‌جا در خیابان
‫- و جلوی خانواده‌ی خود... ‫- تو رو خدا
‫وفاداری خودت رو به دولت، سیستم
‫و ارتش اعلام می‌کنی
‫یا اعدام فوری رو انتخاب می‌کنی؟
‫هنوزم وقت داری ‫الگوی پسرت باشی
‫هنوزم وقت داری ‫که راه شرافتمندانه رو انتخاب کنی
‫تصمیمش با خودته
‫نه، آقا
‫وای خدا
‫به هیچ عنوان اعلام وفاداری نمی‌کنم
‫وای خدا. وای خدا!
‫- موفق باشی، آقای گرتی ‫- نـه!
‫- امیدوارم رحمت خدا شامل حالت بشه ‫- نـه!
‫هیچوقت فراموش نکن کی هستی، ری
‫یا خدا
‫واقعاً متاسفم
‫اشکال نداره. خوبم
‫نه، ری، اشکال داره
‫آره، حق با توئه، اشکال داره
‫و برای همین اون مرتیکه رو می‌کشم
‫- نـه ‫- آره
‫چطوری؟ ری، نمی‌تونی ‫آرزوی مرگشو بکنی
‫یه آرزو دارم. آرزویی که وقتی
‫برنده شدم بهم اجازه میده این‌کارو بکنم
‫وقتی بقدر کافی بهش نزدیک شدم
‫چی؟
‫آرزو می‌کنم اسلحه رو بهم بدن
‫اسلحه؟
‫و مجبورن بهت بدنش
‫آره، و همینطوری می‌کشمش
‫همون لحظه
‫ولی اول باید برنده بشی
‫آره، ولی پیت، شک نکن
‫هیچکس بیشتر از من نمی‌خواد برنده بشه
‫هیچکدومتون بیشتر از من ‫نمی‌خواین برنده بشین
‫آره، نمیگم اینطور نیست رفیق، ولی...
‫ببین، به‌خدا قسم بابام آخرین
‫آدم خوب کل این سیاره بود
‫و حاضر بود همه‌چیزش رو به‌خطر بندازه
‫تا دوران قدیم رو بهم نشون بده
‫حالا منم فرصت دارم یه کاری انجام بدم
‫و اوضاع رو اونطور که می‌خواست عوض کنم
‫- آره، ولی ری... ‫- پیت، فرصت دارم...
‫سر اژدهای کوفتی رو قطع کنم
‫ری...
‫بابات تصمیم گرفت تنهات بذاره
‫این کجاش خوبه؟
‫گرتی، اصلاً می‌دونی
‫کشتن یه نفر چقدر سخته؟
‫من یه گوزن کشتم ‫و همونم بقدر کافی سخت بود
‫آدم کشتن فقط برای
‫یه عده‌ی خاصی آسونه
‫منم تبدیل به همچین آدمی میشم
‫همچین کوفتی واقعاً غم‌انگیز میشه
‫همچین آدمایی نمی‌تونن زیبایی‌های
‫- این دنیا رو ببینن ‫- کدوم زیبایی؟
‫آسمون، درخت‌ها، پرنده‌ها
‫همه‌چی پسر
‫می‌دونی دیگه چی زیباست؟
‫ما
‫چون دوستای واقعی هستیم، مگه نه؟
‫پیت، چه اهمیتی داره؟
‫چه سه ساعت دوست باشیم ‫چه سه روز، چه سه دهه
‫این لحظه، این لحظه‌ی کوفتی
‫اهمیت داره پسر
‫بگو
‫اهمیت داره، این لحظه اهمیت داره
‫آره. معلومه تفنگدار
‫ولی واقعاً اهمیت نداره، مگه نه پیت؟
‫چون وقتی این لحظه تموم شد
‫درهرحال دخلشو میارم
‫باشه قبوله
‫ولی اینو بدون، حتی اگر بتونی بکشیش
‫- دخلتو میارن ‫- از کجا می‌دونی؟
‫اون‌موقع من برنده‌ی رقابتم ‫تابحال پیش نیومده
‫مامانت چی؟
‫پیت، حرف مامانمو پیش نکش لامصب
‫مامانت چی؟
‫- اون می‌دونه؟ ‫- نه، نمی‌دونه
‫این قضیه مهم‌تر از من و مامانمه
‫پیت، این خوک‌های کثیف رو ببین
‫می‌خوان پاشیده شدن
‫مغزهامون رو ببینن ‫چه مغز من باشه چه تو
‫مهم دیدگاه آدمه لامصب
‫دقیق‌تر نگاه کن
‫می‌بینی؟ اونا یه خانواده‌ن ‫و عاشق همدیگه‌ن
‫نمی‌تونیم از دستشون عصبانی باشیم
‫که چرا شستشوی مغزی شدن ‫که فکر کنن این قضایا ایرادی نداره
‫اونم وقتی... وقتی ما هم همینطوریم
‫می‌دونی چیه، ری؟
‫اگر به اون خانواده باور نداری
‫آرزوت مفت نمی‌ارزه
‫اگر باور نداری ‫ارزش نجات پیدا کردن دارن
‫همین الان بگیر بشین
‫و بذار تیربارونت کنن، چون...
‫انتقام، ری...
‫انتقام کافی نیست
‫اونو می‌بینی؟
‫باید برای همچین چیزی خداروشکر کرد
‫ری، تابحال داداش داشتی؟
‫نه
‫منم نداشتم
‫می‌خوای یکم باهام قدم بزنی؟
‫آره
‫آره می‌خوام، پیت
‫اخطار، شماره‌ی 47
‫هی. ترسوندیم
‫« کیلومتر 274 »
‫اخطار. اولین اخطار، شماره‌ی 4
‫کمکم کنین
‫تو رو خدا، پاهام. کمکم کنین
‫پاهام. تو رو خدا، کمکم کنین
‫تو رو خدا
‫- اخطار. شماره‌ی 4 ‫- هی!
‫اخطار دوم
‫اخطار، شماره‌ی 4
‫اخطار سوم و نهایی
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫این دیگه کدوم خریه؟
‫"ترسلر"ـه. همونی که رادیو داشت
‫اخطار. اخطار سوم، شماره‌ی 24
‫- تف توش پسر ‫- خدایا، می‌خوام برم خونه
‫یا عیسی مسیح، می‌خوام برم خونه
‫- می‌خوام برم خونه ‫- لعنتی
‫می‌خوام برم خونه
‫« دفعه‌ی بعد، با قطار برید » ‫« راحتی، آرامش »
‫« کیلومتر 324 »
‫گرتی
‫گرتی، خسته شدی؟
‫می‌پرسی خسته‌م؟
‫آره... آره، یه‌خرده خسته‌م
‫رمقی برات نمونده؟
‫دیگه آخرای انرژیمه
‫نـه
‫رقمی برات مونده
‫هنوز جون داری
‫نمی‌دونم چرا به خودم زحمت میدم ‫باهات حرف بزنم، پسر
‫عین حرف زدن با دیواره
‫اولسن رمقی براش نمونده
‫دیگه داره میفته
‫با این حال و روزی که داری
‫خیلی رو داری در مورد اولسن حرف می‌زنی
‫ریده به خودش
‫بوش رو حس می‌کنی؟
‫حتی منم حسش می‌کنم
‫منظورت از این مزخرفات چیه، پسر؟
‫چرا از رفیق دهاتیت آرت بیکر نمی‌پرسی؟
‫قاطر خوشش نمیاد شخم بزنه
‫ولی عاشق هویج‌های خوشمزه‌ست
‫اولسن رو ببین
‫هنوز خودش نمی‌دونه
‫ولی دیگه اشتهایی برای هویج‌ها نداره
‫اولسن؟
‫هنک؟
‫اولسن؟
‫اولسن، باهام حرف بزن رفیق ‫چی شده؟
‫هی، هی
‫باهام صحبت کن، هنک
‫استبینز داره حرف از ‫هویج و خر و این چیزا می‌زنه
‫نمی‌دونم قضیه چیه، ولی...
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫باهام صحبت کن
‫بهشت خدا
‫پر از علفه
‫- هنک. هنک! ‫- اخطار. شماره‌ی 46
‫- هی ‫- هی، بیا بریم
‫- هنک! ‫- هی، هنک!
‫اولسن، بیا، بیا بریم
‫بیا بریم پسر، یالا!
‫- اولسن، دهن اون مرتیکه رو سرویس کن! ‫- تو رو خدا!
‫بیخیال. نه!
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫- اخطار دوم، شماره‌ی 46 ‫- آرت!
‫هنک! هنک!
‫- اخطار. شماره‌ی 6 ‫- حرومزاده‌ها!
‫- آرت! آرت، برگرد اینجا! ‫- آرت، گم‌شو برگرد اینجا ببینم!
‫آرت، اون دیگه مُرده!
‫لعنتیا چرا خلاصش نمی‌کنن؟
‫- تیر زدن تو شکمش ‫- آرت، برگرد اینجا!
‫می‌خوان بذارن از خونریزی بمیره
‫عمداً این‌کارو می‌کنن
‫که ما فکر حمله‌ور شدن بهشون ‫به سرمون نزنه
‫هنک. هنک. هنک، رفیق
‫- رفیق، رفیق. نه، نه، نه ‫- اخطار دوم، شماره‌ی 6
‫آخه چرا...
‫هی، امان از دست تو ‫آخه چرا این‌کارو کردی؟
‫اخطار، شماره‌ی 47
‫ری! ری!
‫- آرت... ‫- چرا این‌کارو کردی؟
‫- اشتباه بود ‫- آرت، بلند شو لعنتی!
‫همه‌ش اشتباه بود
‫- آخه چرا؟ ‫- همه‌ش اشتباه بود
‫نه، من کنارتم ‫من کنارتم، رفیق
‫دیگه مُرده. آرت، زود باش...
‫زود باش بلند شو لعنتی!
‫بهم شلیک کنین! ‫هنک، نه، این‌کارو نکن!
‫یالا. دیگه مُرده. دیگه مُرده!
‫نه، نه!
‫متاسفم، اولسن
‫اشتباه بود!
‫- چیه؟ ‫- متاسفم!
‫- دیگه امیدی بهش نبود! دیگه امیدی نیست! ‫- اشتباه بود!
‫چیه؟ فکر کردی می‌ذارم ‫تو هم از دست بری؟
‫همه‌ش اشتباه بود!
‫گرتی، نتونستم نجاتش بدم
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم
‫- نتونستم نجاتش بدم، گرتی! ‫- می‌دونم
‫- آرت! اشتباه بود! ‫- می‌دونم. می‌دونم!
‫متاسفم
‫- نتونستم نجاتش... ‫- می‌دونم
‫- نتونستم نجاتش بدم! ‫- بس کن!
‫بس کن، چیزی نیست
‫کار خوبی کردی
‫- نه، پسر ‫- کار خوبی کردی
‫- اسممو صدا زد ‫- می‌دونم. بس کن
‫بهم نیاز داشت
‫می‌دونم، می‌دونم، می‌دونم
‫« کیلومتر 337 » ‫« روز چهارم »
‫ای‌کاش می‌تونست ‫یکی از این بی‌شرفا رو با تیر بزنه
‫هنوزم حماقت محض اولسن برام قابل درک نیست
‫با دهن کثیفت ‫اسمشو به زبون نیار
‫بدون مقاومت نمُرد
‫و بابت همین خیلی براش احترام قائلم
‫- منم براش احترام قائلم ‫- پس مشکلت چیه؟
‫متاهل بود
‫چرند... چرند نگو بابا
‫راست میگم
‫توی خط شروع به چند تامون گفت
‫بابتش خیلی سربه‌سرش گذاشتیم
‫فقط اون متاهل بود
‫فقط خودش زن داشت
‫می‌دونین چیه؟
‫اسم زنش "کلمنتاین"ـه
‫مثل همون آهنگه
‫خیلی‌خب، دوستان
‫بیاین همین الان یه قولی بدیم
‫هرکی برنده شد ‫باید به زنش کمک کنه
‫نظرتون چیه؟
‫گل گفتی، پیت
‫چه کمکی؟ مگه من تصمیم گرفتم
‫همچین دختری رو بیوه کنم؟
‫ببین، یه پولی چیزی بهش بدیم
‫فقط برای اینکه مطمئن بشیم ‫اوضاعش ردیفه، باشه؟
‫به‌نظر من که از اون
‫- چرندیات احساساتیه ‫- اذیت نکن دیگه، پارکر
‫اذیت نکن
‫می‌دونم یه ذره عاطفه تو دلت هست
‫بعد نگی هیچکاری برات نکردما، مک‌وریس
‫ایول داداش
‫تو چی، بیکر؟
‫- اخطار. شماره‌ی 23 ‫- باشه؟
‫باشه
‫ایول. آفرین
‫تو چی، استبینز؟
‫چرا که نه؟
‫زنده‌باد خودمون
‫حالت خوبه؟
‫نه، حالم خوب نیست
‫واقعاً عجب وضعیه
‫ده ساله مریض نشده بودم
‫و بدنم تصمیم گرفته
‫توی همین چند روز مریض بشه
‫عین یه جوک بی‌رحمانه‌ی مسخره‌ می‌مونه
‫بهش میگن طنز تلخ ماجرا
‫آره. می‌دونم طنز تلخ ماجرا چیه
‫ولی نمی‌تونه جلوم رو بگیره
‫هنوزم قراره برنده بشم
‫تف توش!
‫میگم...
‫چرا رفیقت از من نپرسید
‫به زن هنک کمک می‌کنم یا نه؟
‫آخه...
‫می‌دونی، می‌خواستم ازم بپرسه
‫من که نگفتم
‫نمی‌خوام ازم بپرسه، گفتم؟
‫نه... نشنیدم همچین چیزی بگی، نه
‫گندش بزنن
‫فکر کنم از همون اول ‫رابطه‌مو باهاتون بد شروع کردم، می‌دونی؟
‫اگر منو بشناسین آدم چندان بدی نیستم
‫فقط...
‫چندان دوستی ندارم، می‌دونی؟
‫گمونم منظورم اینه که
‫توی مدرسه هیچ دوستی نداشتم
‫همیشه رابطه‌مو با بقیه بد شروع می‌کردم
‫- ولی... ‫- خیلی‌خب
‫تف توش. آخه...
‫آدم باید توی همچین وضع تخمی‌ای ‫یکی دو تا رفیق
‫- داشته باشه دیگه، مگه نه؟ ‫- اوهوم
‫اوهوم. آره
‫ببین، پسر...
‫اون پسره رنک
‫- خب؟ ‫- راستش...
‫نمی‌خواستم بمیره، می‌دونی؟
‫من... من... من عمراً... می‌دونی...
‫تف توش، آخه...
‫صداش و تصویرش مدام و مدام
‫داره تو ذهنم تکرار میشه
‫دیگه تحمل ندارم پسر، فقط...
‫می‌خوام بگم... ‫واقعاً شرمنده‌م رفیق
‫- و من... ‫- باشه
‫تحمل ندارم فکر کنم تقصیر منه، خب؟
‫- باشه ‫- تقصیر من که نیست، نه؟
‫نه نیست. نیست
‫- باشه ‫- نیست، خب؟
‫خب... خب چی... چی می‌خوای، گری؟
‫می‌خوای... می‌خوای توام...
‫- تو قول و قرارمون باشی؟ ‫- آره، آره، آره
‫- منظورم همینه ‫- باشه، باشه
‫- آره ‫- خیلی‌خب. باشه
‫به اون... به اون زنیکه میگم
‫اونقدر بهش پول میدم ‫که تا آخر عمر لامصبش
‫- تو خیابون پنجم عشق کنه ‫- باشه پسر
‫و اگر میشه به رفیقت بگو
‫که منم قبول کردم
‫- به پیت میگم، باشه ‫- ممنون رفیق
‫- باشه ‫- ممنون
‫پشمام پسر
‫آدم باید یکی دو تا رفیق داشته باشه
‫بابام همیشه همینو می‌گفت
‫لعنتی! لعنتی!
‫تف توش. شرمنده، داداش
‫- آخه... نمی‌خوام... ‫- اشکال نداره. اشکال نداره. هی
‫نمی‌خوام منفور بمیرم، می‌دونی چی میگم؟
‫مرگ شتریه که در خونه‌ی همه می‌خوابه
‫و تخمی‌ترین چیز این قضیه همینه
‫که همه‌مون باید بمیریم، می‌دونی؟
‫فقط لازم نیست الان وضع
‫اینطوری باشه، می‌دونی؟
‫لازم نیست اینطوری باشه، ولی...
‫- آره ‫- تف توش! تف توش
‫- هی ‫- هرکاری می‌کنم از ذهنم نمیره
‫هی، خوبی؟
‫چه زری زدی؟
‫پرسیدم خوبی یا نه
‫نمی‌خواستم پسره رو بکشم!
‫نمی‌خواستم بکشمش، خب؟
‫- باشه، باشه ‫- واقعاً شرمنده‌م
‫- باشه ‫- لعنتی!
‫هی، گری، آروم باش پسر. چیزی نیست
‫ردیفیم
‫الان همه‌مون با هم دوستیم
‫داریم مثل چند تا دوست
‫- با هم راه میریم، خب؟ ‫- باشه
‫ما پیشتیم. ما پیشتیم. رفقات رو پیدا کردی
‫باشه؟ آروم باش
‫حالا شد. آفرین همینطوری
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫- پس همینطوری با هم راه میریم ‫- اوهوم
‫میرم به پیت بگم...
‫میرم به پیت بگم
‫- می‌خوای تو قول و قرارمون باشی، باشه؟ ‫- ممنون رفیق
‫خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. لطفاً همینطور ادامه بده
‫خیلی‌خب
‫تف توش، خوبه؟
‫میگه می‌خواد جزو قول و قرارمون باشه
‫نه، نه، نه
‫تف توش پسر. باید برم
‫- باید از این خراب‌شده برم ‫- هی، بارکوویچ. بارکوویچ
‫- گری ‫- هی!
‫چیزی نیست، گری. همینطور ادامه...
‫- تف توش ‫- هی، بارکوویچ
‫هی. بارکوویچ
‫پیت، ولش کن بذار راه بره. بیخیال
‫- همینطور ادامه بده، گری ‫- اخطار
‫- اخطار. شماره‌ی 5 ‫- لطفاً همینطور ادامه بده
‫واینستا. بجنب
‫دیگه تا ابد با شما جنده‌هام، باشه؟
‫نه اینطوری... چه غلطی می‌کنی؟
‫لعنتی! نه!
‫وای خدا
‫- وای خدا. وای خدا ‫- چرا اینطوری کرد؟
‫چرا همچین غلطی کرد؟ لعنتی!
‫- چرا همچین غلطی کرد؟ ‫- اخطار. دومین اخطار. شماره‌ی 5
‫همه ادامه بدین
‫اخطار سوم. شماره‌ی 5 ‫اخطار نهایی
‫نـه
‫« کیلومتر 419 »
‫♪ در غاری، در دره‌ای ♪
‫♪ درحال حفاری برای یک معدن ♪
‫♪ یک معدن‌چی 49 ساله زندگی می‌کرد ♪
‫♪ به همراه دخترش، کلمنتاین ♪
‫- ♪ آره، عاشقش بودم ♪ ‫- ♪ آره، عاشقش بودم ♪
‫♪ چقدر عاشقش بودم ♪
‫♪ با اینکه سایز پاش شماره‌ی 9 بود ♪
‫♪ جعبه‌های ماهی بدون در ‫بودن صندل‌های ♪
‫- ♪ کلمنتاین ♪ ‫- ♪ کلمنتاین ♪
‫♪ وای عزیزم، وای عزیزم ♪
‫♪ وای عزیزم، کلمنتاین ♪
‫♪ برای همیشه از دست و از پیشم رفتی ♪
‫♪ واقعاً متاسفم، کلمنتاین ♪
‫« کیلومتر 448 » ‫« روز پنجم »
‫داریم خیلی نزدیک میشیم، مگه نه؟
‫- به چی؟ ‫- به مامانت؟
‫آها آره، دیگه... دیگه نباید خیلی مونده باشه
‫حرومی خیلی خوش‌شانسی هستی، گرتی
‫می‌تونی مامانتو ببینی
‫بین الان تا آخر راه ‫من کدوم خری رو می‌تونم ببینم، ها؟
‫هیچکس جز اون خوک‌هایی ‫که میان بهمون خیره بشن رو نمی‌بینم
‫دلتنگ خونه‌م
‫و عین سگ می‌ترسم
‫آره، منم می‌ترسم، کالی
‫اگر حالتو بهتر می‌کنه ‫باید بگم همه‌مون دلتنگ خونه‌ایم
‫می‌دونی؟
‫گفتنش برای توی لامصب آسونه
‫اینجا ایالت توئه
‫فقط تو می‌تونی خانواده‌شو ببینه
‫فکر نکنم
‫به‌نظر من که حال آدمو بدتر می‌کنه
‫به تو چه جفت‌پا می‌پری وسط؟
‫به‌نظرم شرایط اون از همه‌مون سخت‌تره
‫فکر کنم همین حالشو بدتر کنه
‫زر نزن بابا
‫جفتتون دیوونه‌این
‫واقعاً فکر می‌کنی تحملش سخت‌تره؟
‫فقط می‌خوام به مسیرت ادامه بدی
‫به فری‌پورت رسیدیم، پیت
‫کیلومتر 460
‫تا امروز هم زنده موندیم
‫لعنتی!
‫کف کفش لامصبم دراومد
‫باید جفتشون رو بندازی برن، گرتی
‫وگرنه یکی از میخ‌هاش میره تو پات
‫بعلاوه، وقتی تعادل نداری ‫بیشتر جون می‌کنی
‫اخطار. شماره‌ی 47
‫تف توش
‫پا...
‫- سلام، مامان ‫- پاهات
‫پا...
‫عزیزم، پاهات...
‫سرعتتو کم نکن، ری
‫نمی‌تونی وایسی
‫- ری، ری، ری! ‫- اخطار، شماره‌ی 47
‫- مامان، واقعاً متاسفم ‫- اخطار دوم
‫- واقعاً متاسفم. تو... ‫- اخطار. شماره‌ی 23
‫- نه، نه، نه! ‫- نمی‌دونی
‫- چقدر متاسفم ‫- اشکال نداره
‫مامان، تو رو خدا... ‫فقط می‌خوام بغلت کنم. تو رو خدا
‫ری، خودتو به کشتن میدیا. بیا بریم!
‫مامان، تو رو خدا. فقط یه بغل ‫می‌دونم گند زدم
‫- نه! نه، نه! ‫- اخطار...
‫- حق نداری بمیری لعنتی! ‫- شماره‌ی 47
‫- ری! تکون بخور! ‫- اخطار سوم
‫- برو! ‫- اخطار، شماره‌ی 23
‫- برو! ‫- واقعاً شرمنده‌م مامان
‫برو!
‫اشکال نداره!
‫به پدرت فکر کن
‫نمی‌خوام بهش فکر کنم
‫واقعاً شرمنده‌م مامان!
‫نذار مامانت این صحنه رو ببینه
‫نذار مامانت این صحنه رو ببینه!
‫کون لقت!
‫آشغال کثافت روانی!
‫حق با تو بود ‫همون کاری رو کردم که بابام کرد! من...
‫پیت، خیلی اشتباه بزرگی کردم
‫باید توی ماشین لامصب می‌موندم
‫- باید می‌رفتم خونه ‫- ری
‫- معذرت... ‫- ری، ری، هنوزم می‌خوای
‫بفهمی این زخم جای چیه؟ ها؟
‫- هنوزم اونجاست، پیت ‫- ری؟
‫- تو رو خدا ‫- آره؟ ری، الان 5 روزه
‫که داری راه میری
‫من تمام عمرم داشتم راه می‌رفتم
‫می‌دونی...
‫والدینم جفتشون مردن
‫توی جنگ بزرگ وقتی...
‫وقتی بچه بودم
‫و می‌دونی عجیب‌ترین چیز چیه؟
‫هیچ خاطره‌ای ازشون ندارم
‫یکی از عموهای دائم‌الخمرم ‫منو برد پیش خودش
‫بدجوری لت‌و‌پارم می‌کرد
‫و وقتی 10 سالم بود ‫غرق استفراغ خودش مُرد
‫بعد از اون...
‫با بچه‌هایی آشنا شدم ‫که کمابیش عین خودم بودن
‫یتیم بودن
‫یا والدینشون هیچ اهمیتی بهشون نمی‌دادن
‫- خب؟ ‫- روی مبل‌ها...
‫و زیرزمین خونه‌های مردم زندگی کردم
‫توی دشت‌ها و چاله‌ها خوابیدم
‫سال‌ها طول کشید
‫تا اینکه دولت بالاخره منو گرفت
‫ولی هیچی به بدی ‫وضعیت زندگی اون‌ زمانم نبود
‫دعوا می‌کردم
‫دزدی می‌کردم
‫و بیشتر دعوا می‌کردم
‫تا اینکه یه روز ‫با آدم اشتباهی دعوا کردم
‫آره
‫کسی که دست به چاقوش حرفه‌ای بود
‫بهم زخم زد
‫بد زخمی هم زد. اینو می‌بینی، ری؟
‫ببینش. می‌بینی؟
‫- یا خدا، پیت ‫- می‌بینیش، آره؟
‫- آره، می‌بینم ‫- آره
‫ولم کرد تا بمیرم
‫توی بیمارستان به‌هوش اومدم ‫و می‌دونی چیه؟
‫ری، می‌دونی چیه؟
‫حتی ناراحت هم نبودم
‫چون تقصیر اون نبود ‫تقصیر خودم بود
‫برای همین در اون لحظه گفتم
‫همیشه سعی می‌کنم توی این همه ظلمت
‫کورسوی امیدی پیدا کنم
‫چون اگر این‌کارو نکنم ‫یه فرصت دوباره به چه دردی می‌خوره؟
‫واقعاً امید پیدا می‌کنی، پیت. واقعاً
‫- ولی من نمی‌تونم این‌کارو بکنم ‫- آره
‫اگر بخاطر تو نبود الان مُرده بودم
‫ری، فکر می‌کنی این‌کارا راحته؟
‫ها؟ نه، ری، لامصب خیلی سخته!
‫من بدجوری تلاش می‌کنم
‫آره
‫چیز چندانی برای از دست دادن ندارم
‫ولی می‌تونم به همه‌چی برسم ‫برای همین اومدم
‫آره
‫اون جایزه رو می‌خوام ‫تا بتونم کار خیر انجام بدم
‫شاید به یه سری بچه کمک کنم...
‫که درست مثل من هستن
‫ولی می‌دونی به چی نیاز داشتم، ری؟
‫چی؟
‫یه برادر
‫ری، گوش کن چی میگم ‫اگر برنده شدی
‫اگر شدی...
‫توصیه می‌کنم عشق رو انتخاب کنی
‫توصیه می‌کنم اون جایزه رو برداری
‫و بری خونه پیش مامانت
‫چون ری، ری...
‫بچه‌ی خیلی خوبی هستی لامصب...
‫- ممنون، پیت. ممنون، پیت ‫- و لیاقتشو داری
‫آره
‫« کیلومتر 493 »
‫میگم، گوش کنین
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫همه‌مون باید سر یه چیزی توافق کنیم
‫چی؟
‫همه‌مون باید توافق کنیم
‫که از این به بعد
‫به هیچکس کمک نمی‌کنیم
‫هرکس یا خودش تنها دووم میاره ‫یا دووم نمیاره
‫منظورت از این مزخرفات چیه، استبینز؟ ها؟
‫منظورت از این مزخرفات چیه لامصب؟ ها؟
‫نه، پیت، فکر کنم حق با اونه
‫نمی‌تونی همینطوری مدام نجاتم بدی
‫پس تفنگدارها چی؟
‫گور بابای تفنگدارهاتون
‫اینطوری برای همه‌مون بهتره ‫خودتونم خوب می‌دونین
‫دماغم
‫سال‌هاست خون دماغ نشده بودم
‫خون دماغت به تخم هیچکس نیست، بیکر
‫محض اطلاعات همه‌مون ‫مشکلات خودمون رو داریم
‫چی گفتی؟
‫خفه‌خون بگیر. پارکر؟
‫کالی پارکر، پایه‌ای؟
‫کالی؟
‫به جهنم
‫حرومزاده‌ی لعنتی!
‫- نه! ‫- مک‌وریس!
‫- بجنبین! ‫- یا خدا
‫لعنتی. لعنتی. یا خدا
‫نه، نه، نه، برنگرد
‫همینطور ادامه بده. خوبی؟
‫خوبی؟
‫دماغم... داره خون میاد
‫می‌دونم
‫« کیلومتر 522 »
‫هی. هی، دماغم
‫ دماغم بند نمیاد
‫خون دماغم بند نمیاد
‫ولی چندان ناجور نیست، مگه نه؟
‫- نه ‫- ها؟
‫- نه، نه، چندان ناجور نیست ‫- نه
‫خونریزی داخلیه. خیلی رایجه
‫استبینز، لطفاً بس کن
‫مامان‌بزرگم
‫- هر بار خون‌ دماغ می‌شدم... ‫- اوهوم
‫یخ می‌ذاشت رو دماغم
‫ای‌کاش یکم یخ داشتم بذارم روش
‫آره. بریم یکم یخ گیر بیاریم
‫همینطور ادامه بده
‫دیگه قراره بمیرم، بچه‌ها
‫نه. یکم دیگه ادامه بده، باشه؟
‫نه، نه. نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫لطفاً
‫نمی‌تونم، رفیق
‫متاسفم. میرم خونه
‫- عذرخواهی نکن ‫- میرم خونه
‫- عذرخواهی نکن، آرت ‫- میرم خونه
‫سرتو بالا بگیر، رفیق ‫تمام تلاشتو کردی
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫- آره کردم ‫- معلومه که کردی
‫- آره کردم ‫- آره
‫و می‌دونی چیه؟
‫حتی چند تا رفیق هم پیدا کردی
‫گل گفتی لامصب
‫هی، آرت
‫رفیق خیلی محشری بودی
‫- واقعاً میگم ‫- آره
‫ممنون
‫- از جفتتون ممنونم ‫- نه بابا این چه حرفیه
‫میشه یه کاری برام بکنین؟
‫- معلومه ‫- تو فقط لب تر کن، رفیق
‫اگر زنده موندین ‫میشه اینو بدین به مامان‌بزرگم؟
‫معلومه
‫یه قولی بهم بدین
‫بگو
‫وقتی دارن منو می‌کشن نگاه نکنین
‫- باشه ‫- باشه؟ قول بدین. قول بدین
‫- قول میدم ‫- قول بدین!
‫قول میدم. قول میدم
‫ممنون
‫دیگه میرم خونه
‫فقط یکم دیگه بیا
‫- میرم خونه ‫- فقط یکم دیگه
‫میرم خونه
‫- نمی‌تونم رفیق ‫- اخطار
‫- اخطار دوم، شماره‌ی 6 ‫- آخه...
‫نمی‌تونم این وضعو تحمل کنم، لامصب
‫می‌دونی بزرگ‌ترین آرزوم چیه؟
‫- چیه، پیت؟ ‫- اخطار سوم و نهایی
‫یه آب‌میوه‌ی پرتقال
‫« کیلومتر 525 »
‫رسیدین به بخش آخر رقابت
‫چه خوب چه بد
‫یکی برنده میشه
‫و بقیه کم میارن
‫انتخابش با خودتونه، آقایون ‫یادتون باشه، انتخابش با خودتونه
‫خفه‌خون بگیر بابا!
‫ای بابا!
‫بیا کیرمو بخور بابا...
‫مرتیکه‌ی کون‌گشاد
‫پیری آشغال کثافت، خفه‌خون بگیر!
‫- به این میگن روحیه، پسرجون ‫- ای خدا
‫به این میگن روحیه‌ی جنگجویی
‫به هیچکس رحم نکن
‫سینه سپر کن و برو جایزه رو تصاحب کن
‫- اخطار، شماره‌ی 23 و 47 ‫- لعنتی
‫- اخطار دوم، شماره‌ی 38 ‫- دیگه نمی‌تونم
‫اگر همه‌مون
‫همزمان سرعتمون رو کم کنیم چی میشه؟
‫امکان نداره سه نفر بتونن
‫سرعت رو با دقت این دستگاه‌ها اندازه بگیرن
‫این دستگاه‌ها تا سانت آخرش رو می‌فهمن
‫تا لحظه‌ی آخرش رو می‌فهمن
‫اصلاً تو چطوری این همه
‫در مورد پیاده‌روی طولانی اطلاعات داری؟
‫همه‌ش ثبت شده
‫به عمرتون کتاب نخوندین؟ اونقدرام سخت نیست
‫اذیت نکن. اذیت نکن ‫نه، اذیت نکن!
‫اذیت نکن بابا
‫دیگه آخر راهه
‫یه حرف درست و حسابی بزن
‫- من خرگوشم ‫- ها؟
‫من خرگوش کوفتیم
‫دیدینشون
‫اون خرگوش‌های مصنوعی خاکستری
‫که سگ‌های شکاری توی ‫میدون مسابقه‌ دنبال می‌کنن
‫چون سگ‌ها با هر سرعتی هم بدون
‫نمی‌تونن به خرگوش‌ها برسن
‫چون خرگوش از جنس گوشت و خون نیست
‫شاید حق با توئه، گرتی
‫شاید بهتر باشه ‫دیگه خرگوش و خوک
‫و بز و گوسفند نباشیم و...
‫فقط آدم باشیم
‫آدمای واقعی باشیم...
‫که خون تو رگ‌هاشونه
‫می‌خواین بدونین از کجا
‫اینقدر در مورد پیاده‌روی طولانی می‌دونم؟
‫سرگرد بابامه
‫من پسر حرومزادشم
‫فکر نمی‌کردم بدونه پسرشم
‫اشتباهم همین بود
‫ده‌ها بچه‌ی حرومزاده داره
‫می‌خواستم آرزو کنم
‫پدرم منو به خونه‌ش راه بده
‫که برای صرف چای دعوتم کنه
‫ولی گمونم این خرگوش ‫از جنس گوشت و خونه
‫و این گوشت و خون دیگه کم آورده
‫حس می‌کنم کبدم داره از کار میفته
‫ریه‌هام دارن پر از مایعات میشن
‫و می‌خوام وقتی می‌میرم
‫سرمو بالا گرفته باشم
‫جای اینکه روی شکمم بخزم
‫مثل خزنده‌ای که داره ‫با خلط خودش خفه میشه
‫به‌نظرتون امشب بارون می‌باره، بچه‌ها؟
‫نمی‌دونم، ولی اینطور به‌نظر میاد
‫همیشه عاشق بارون بودم
‫هی
‫متاسفم
‫جمعیت جمع میشه
‫وقتی دو نفر می‌مونن ‫اجازه میدن مردم بیان
‫طرفدارهای دوآتیشه‌ی واقعی
‫اونایی که همراهتون قدم می‌زنن
‫اونایی که می‌خوان ببینن ‫سرگرد نفر آخر رو می‌کشه
‫همینطور ادامه بدین، باشه؟
‫خوشحالم شما دو نفر موندین
‫از پیاده‌روی باهات خوشحال شدم، استبینز
‫مایه‌ی افتخارم بود
‫موفق باشین
‫اخطار سوم، شماره‌ی 38 ‫اخطار نهایی
‫بجنب
‫منو بکش
‫حالا شانس‌مون 50 درصده، پیت
‫منو بکش لعنتی!
‫پیت، میشه یه چیزی بهت بگم؟
‫آره معلومه
‫وقتی بچه بودم، خب؟
‫هیچوقت به مرگ فکر نمی‌کردم
‫فکر نکنم اکثر بچه‌ها بهش فکر کنن
‫تا اینکه باهاش روبه‌رو میشن
‫ولی وقتی باهاش روبه‌رو شدم ‫زهره‌ترک شده بودم
‫خیلی ازش می‌ترسیدم
‫ولی بودن با این پسرا ‫یه حس و حال خاصی بهم داد
‫نمی‌دونم، منو یاد این انداخت
‫که به عنوان یه انسان ‫تنها تضمینی که توی زندگیت داری
‫اینه که قراره بمیری
‫و اگر شانس بیاری، می‌تونی انتخاب کنی
‫لحظات آخر عمرت رو چطوری بگذرونی
‫و حق با توئه، پیت ‫این لحظه اهمیت داره
‫تمام لحظات اهمیت دارن
‫بخصوص آخر راه
‫نمی‌دونم چرا این دلمو آروم می‌کنه
‫ولی دیگه نمی‌ترسم
‫« کیلومتر 533 »
‫برید کنار، برید کنار
‫لطفاً برید عقب. برید عقب
‫بجنبین. از خیابون برید کنار
‫- اخطار دوم، شماره‌ی 23 ‫- پیت. پیت
‫- اخطار دوم، شماره‌ی 47 ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫تو برنده میشی، رفیق
‫- نه، بلند شو. بلند شو ‫- نه، برای مامانت
‫- این‌کارو بکن ‫- یالا. بلند شو
‫- اخطار سوم، شماره‌ی 23 ‫- بخاطر مامانت
‫- ولم کن، ری ‫- اخطار سوم، شماره‌ی 47
‫بیخیال، ری ‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫- ری! برو برنده شو ‫- دارم برای داداشم برادری می‌کنم
‫یالا
‫یکم دیگه باهام قدم بزن، باشه؟
‫باشه
‫خوب بلدی آدمو راضی کنیا، حرومی
‫ری! ری! هی، چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟ چیکار کردی؟ هی
‫چیکار کردی لعنتی؟ چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟ ری، ری
‫نمی‌بینم. امیدی نمی‌بینم
‫ولی تو می‌بینی
‫برای همین دوستت دارم
‫- ری! ری! ‫- دوستت دارم، پیت
‫ری. ری! ولم کنین لعنتیا!
‫ری! ری! نه، ری
‫موفق باشی، آقای گرتی
‫ری. ری
‫امیدوارم خدا پاداش شجاعتت رو بهت عطا کنه
‫متاسفم، مامان
‫نه
‫ری!
‫وای خدا. ری
‫- نه! ‫- خانم‌ها و آقایون
‫♪ برای امواج دانه کهربایی ♪
‫این شما و این هم قهرمان ما...
‫پیتر مک‌وریس
‫♪ برای ابهت کوه‎‌های ارغوانی ♪
‫♪ بر فراز دشت‌های حاصل‌خیز ♪
‫ری...
‫♪ آمریکا ♪
‫♪ خداوند به تو برکت بخشید ♪
‫ری. ری
‫تبریک میگم، آقای مک‌وریس
‫♪ و تاج نیکی را با اخوت بر سرت نهاد ♪
‫جایزه‌ی نقدی رو برنده شدی
‫♪ از دریا تا دریایی درخشان ♪
‫خب، بگو ببینم پسرجون...
‫آرزوت چیه؟
‫تمام مردم کشور دارن تماشا می‌کنن، پسرجون
‫آرزوت چیه؟
‫یه...
‫یه اسلحه می‌خوام
‫بهت میدیم
‫نـه
‫این اسلحه رو می‌خوام
‫که بتونم یه روز بدمش به بچه‌هام
‫- قربان؟ ‫- آرزوش رو بهش بده
‫به کسی شلیک نمی‌کنه، آقایون ‫جایزه‌ی هنگفتی برده
‫و یادتون نره
‫این یکی می‌خواد ‫دنیا رو تبدیل به جای بهتری کنه
‫مگه نه، پسرجون؟
‫شلیک نکنین، وگرنه شلیک می‌کنم
‫- شلیک نکنین، آقایون ‫- شلیک می‌کنم لعنتیا
‫- شلیک نکنین! ‫- شلیک نکنین!
‫چیزی نیست، پسرجون
‫به کسی صدمه نزدی
‫هنوز نزدی
‫اسلحه رو بذار زمین
‫کل دنیا منتظرته
‫ثروت‌هایی که در انتظارته
‫فراتر از تمام تصوراتته
‫اسلحه رو بذار زمین
‫جایزه متعلق به توئه
‫حرومش نکن
‫این بخاطر "ری"ـه
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫WwW.30NaMa.CoM
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]