'Uw schapen (...) zijn nu, naar men zegt,
zo vraatzuchtig geworden en zo wild...
dat ze de mensen zelf verslinden'.
Thomas More - Utopia (1516)
TIERRA DEL FUEGO, CHILI 1901
Ik ben oké.
Het is niet erg.
Ga aan het werk.
Het is maar een arm.
Het is maar een arm...
Een man met één arm is een man minder. Begrijp je dat?
Ik wil twee mannen die hem begraven. Jij en jij.
Ga aan het werk.
DE KONING VAN HET WITTE GOUD
Meneer?
Goedenavond, luitenant.
Goedenavond, don José.
Hoe gaan de dingen hier? Hoe vordert de omheining?
Vandaag zijn we weer een man verloren.
Een man minder is geen probleem.
De indianen zijn het probleem.
In Porvenir maakten ze een gat in het hek en aten al mijn dieren op.
Al mijn schapen.
Als een stel beesten.
Het zijn beesten.
Ik wil een route naar de Atlantische oceaan voor mijn schapen.
Een veilige snelle route, luitenant.
Daarvoor moet jij dit eiland schoonvegen.
Maar ik wil bewijzen zien.
Ik heb een man nodig.
Eén maar? - Ja, meneer.
Vuur!
Volgende!
Jij!
Daar!
Vuur!
Volgende!
Jij!
Vuur!
Nog een!
Jij!
Vuur!
Is dit je man?
Ja.
Hij kent dit gebied.
Hij zal een goeie gids zijn en hij kan goed schieten.
Kijk naar hem...
en kijk naar hem.
Dit is Bill.
Ik heb hem meegenomen uit Mexico.
Men zegt dat hij een indiaan van mijlenver kan ruiken.
Hij begeleid je op je missie.
Als u het zegt.
Je zult me dankbaar zijn.
Ik wens je goede reis.
Wij doen de dingen anders, luitenant.
Bijvoorbeeld?
Kijk naar dit uitgestrekte land.
Drie mannen.
Vindt u dat niet absurd?
Nee, dat vind ik niet.
Een luitenant heeft toch een eigen eenheid?
Als er discipline heerst...
is één goede man meer waard dan tien slecht getrainde.
Nou, ik ken de Chilenen niet...
maar ik ken anderen zoals hij.
Zoals hij?
Half indiaan, half wit.
En wat weet je van ze?
Je weet nooit op wie ze gaan schieten.
Er wordt veel over jou gezegd.
Maar ik heb nog niets gezien.
Ja, nou...
over jou zeggen ze geen ene moer.
Op dit soort reizen eet je vlees, geen vis.
Als er geen koeien zijn, kunnen we beter zo'n grote vogel eten.
Heb je ooit struisvogel gegeten?
Jawel.
Het lijkt veel op rundvlees.
Eet op.
Je doet ons een plezier als je die hele zwik opeet.
In Texas eten we niet waar we slapen. - Waarom?
Omdat het gevaarlijk is.
Je moet geen sporen achterlaten.
Waar ben je bang voor?
Ik ben niet bang.
Het is geen angst.
Het is respect.
Indianen...
die Comanches, dat zijn hele goeie spoorzoekers.
En ze hebben de pest aan vreemden die rondtrekken op hun land.
Dit is niet hun land.
Het is van Menéndez.
Maar indianen hebben geen verstand van eigendom.
Zo is 't toch, jochie?
Er zijn dingen die we leren.
In Chiloé geven de priesters godsdienstles aan de indianen.
Niet stelen en je naaste respecteren, dat leren ze.
Het probleem is dat ze niet luisteren...
omdat ze hun eigen god hebben.
Wie vroeg jou wat?
Volgens mij zegt-ie dat wij zo'n priester nodig hebben.
Dat zou ons werk besparen.
Geen tijd voor priesters.
Ik en God...
wij hebben al een afspraak.
Goedemorgen, soldaat.
Ik moet je meerdere spreken.
Kapitein Ambrosio, tot uw dienst.
Mijn excuses, kapitein.
Wie bent u?
Alexander MacLennan.
Ik werk voor meneer Menéndez.
En uw kleding?
Ik diende in het Britse leger tijdens de oorlog.
Dan heet ik u welkom in de republiek Argentinië.
Argentinië?
Ja.
We staan nu op het Andesgebergte.
De Andes?
Ja, de Andes.
Ik had verwacht dat het groter zou zijn.
Het is 't grootste.
Kom dichterbij.
Netjes rechtop.
Daar. Nee, nee.
Die kant op. Mooi rechtop.
Denk erom, de paal moet loodrecht op de grond staan.
Hij staat scheef. Deze kant uit.
Kijk naar mij.
Zo.
De paal maakt een scheve hoek, meneer.
Til hem op en beweeg hem daarheen. Zonder hem te verzetten.
En jij, wat doe jij hier?
Zie je die twee mannen daar?
Ja.
Wij moeten meneer Moreno bijstaan.
Hij is belast met de taak om de grenzen tussen Chili en Argentinië te herzien.
Het is zo rustig hier.
Ja, nogal.
Soms wil ik gewoon schieten.
Waarop?
Op hen, bijvoorbeeld.
Ik denk niet...
dat een van uw mannen zo goed kan schieten als deze Chileen.
Dan kent u Vargas niet.
Laat het duidelijk zijn.
Vargas schiet voor ons team!
De Chileen schiet voor jullie!
Vooruit, Chileen!
Vuur!
Vargas!
Kom op, Vargas!
Schiet!
Vuur!
Nu doen we een krachtmeting.
Kan die Amerikaan goed armworstelen?
Voel je dat, Argentinië?
Voel je het? Dat is de kracht.
Ga door, Bill.
Maak je reputatie waar. Kom op, je vecht nu met 'n echte man.
Druk door, druk door.
Kom op.
Verdomme.
Zo is dat!
Goed zo, Argentinië.
Die reputatie is lulkoek.
Kun je vechten?
Wat?
Boksen?
Ben ik gek op.
Blijf liggen, jongen.
Je hebt 'm.
Goed zo, maak hem kapot!
Sla 'm verrot, luitenant!
Laat me los. Laat me verdomme los.
Engelsmannetje.
Bravo, Engelsman!
Bravo!
Niets meer te zien.
We gaan.
Goedenavond, heren.
Goedenavond, Moreno.
Ik zie dat u gewond bent, kapitein.
Wees toch voorzichtiger.
We hebben bezoek.
Mijn naam is Alexander MacLennan, ik werk voor José Menéndez.
José Menéndez...
Weet u, meneer MacLennan...
hoeveel land...
de staat Chili heeft geschonken...
aan uw José Menéndez?
Beseft u dat?
Hoe lang bent u al onderweg, heren?
Drie dagen.
Drie dagen land.
Best vreemd, nietwaar?
Wat?
Dat het land aan beide kanten van de grens van dezelfde man is.
Wat ik vreemd vind is dat mannen ruziemaken over land waar geen moer is.
Meneer MacLennan, kijk eens naar deze mensen.
Kom.
Kijk eens naar hun schedel.
Zie hoe bijzonder die is, hoe delicaat.
Deze mensen moeten we naar de universiteit brengen.
Naar Oxford, om ingenieurs of juristen van hen te maken.
Dat moet een land met zijn geld doen. Niet omheinen voor de schapen.
Of niet, kapitein?
Wat zal het bezoek van ons denken?
Eén wetenschapper en twintig militairen.
Militairen die zich vervelen.
Berg je maar als militairen zich vervelen.
Neem me niet kwalijk.
Kom maar, kleine Jimmy.
Kom maar mee.
Je kunt niet eens met ze praten.
Ze komen hier met hun zijden sjaaltjes...
en hun vreemde gewoontes.
Ze trekken een lijn en claimen de hele wereld.
Weet jij waar we andere mensen vinden...
die er zo uit zien?
Indianen?
Ja.
Ze zijn niet ver weg.
Je moet naar het westen en door de bossen trekken.
DE HALFBLOED
Jochie.
Waar kom jij vandaan?
Uit Chiloé.
En waar ligt dat?
In het noorden.
Het is een eiland.
Net als ik.
Weet je...
zeemannen en cowboys...
wij zijn uit ander hout gesneden.
Wat ga je met je geld doen, Segundo?
Ik wil een paard.
Een paard?
Wat moet een halfbloed met een paard?
Een keer...
in de oorlog...
moest ik mijn paard afmaken.
Met tien man hebben we toen...
het paard opgegeten.
Shit, wat is er mis met jou?
Een man eet zijn paard niet op.
Het is je vriend, verdomme.
Niemand vroeg jou wat, onbenul.
Als ik de baas ben...
twijfel ik niet wat er gebeuren moet.
Ik dacht dat ik de Oude Man hoorde zeggen:
'Ga van boord Johnny, ga van boord'
Morgen krijg je betaald
en is het tijd dat we van boord gaan
Ga van boord Johnny, ga van boord
Want het werk is gedaan, en de wind is gaan liggen...
Ik kom voorbij, Rood Varken.
Gestoorde Britse gek.
O, de wind ging tekeer en de zee was ruw
Stomme klootzak. - Rustig, Bill.
Je zeurt over discipline en dan flik je dit.
Je doet alles fout, luitenant.
Meteen al toen je die bastaard meenam.
De paarden waren schichtig vannacht, luitenant.
Ik werd er af en toe wakker van.
Maar als ik m'n ogen opende, was hij er niet.
Hoezo?
Hij was gewoon weg.
Ik zei toch dat hij niet te vertrouwen is.
Jij bent wit, en hij niet.
En onze verschillen zijn in steen gebeiteld.
Hé, rustig. Rustig.
Luitenant.
Hoeveel zijn er?
Meer dan tien.
Minder dan twintig.
Wat doen we?
Ze lijken me niet sterker dan de Apaches.
Jij weet hoe dit werkt.
Zeg wat we moeten doen.
Jij moet mij dekking geven.
We sluipen eropaf...
zachtjes en stil als de wind.
Laat de poëzie maar, Bill.
Oké, genoeg gepraat. We vallen aan bij dageraad.
Goed.
Check je munitie. - Is gebeurd.
We kunnen het beste te voet gaan. - De paarden moeten uit het zicht staan.
Past hij op de paarden?
Geen zorg, dat is mijn verantwoordelijkheid.
Sta op! Kom hier!
Segundo, kom hier!
Hier.
Oké.
Mijn beurt.
Gaat het?
Ja.
Hoeveel heb jij er gedood?
Weet ik niet.
En u?
Veel.
Dat was ver beneden mijn verwachting.
Jouw beurt.
Nee, bedankt.
De vrouw...
Ze wacht op je.
Ik zit hier goed.
Sta op en ga.
Kijk me aan.
Ja.
Denk je dat je beter bent met die veroordelende blik van je?
Je bekijkt alles wat ik doe en het bevalt me niet.
Als ik iets zeg, doe je dat. Begrijp je me?
Ik zie je kijken, verdomme!
Blijf kijken met die ogen, en ik doof je vuur.
Je toekomst is donker en zwart...
het totale niets.
Deze!
Die gebruik je voor een vrouw.
Als ik zeg dat er een vrouw is, dan gebruik je ze, snap je?
Als je weer weigert, doof ik je vlam, zo snel als water vuur dooft.
En als ik zeg 'ademhalen', dan haal je adem.
Ga haar neuken.
Ga en neuk haar.
HET UITEINDE VAN DE WERELD
Zo ga je niet met het uniform om.
Ben je Engels?
Wie ben jij?
Mijn naam is Alexander MacLennan, ik werk voor José Menéndez.
Kent u die naam?
Menéndez?
Nee.
Hij bezit deze grond.
Je ziet er vermoeid uit, soldaat.
Kom mee naar ons kamp.
We waarderen uw aanbod, maar we hebben nog ver te gaan.
We mogen onze bazen niet laten wachten.
Eerst moet je dat uniform wassen.
We waarderen de uitnodiging.
Ga je mijn gastvrijheid afwijzen?
Wat een dwaasheid.
Natuurlijk gaan jullie mee.
Ik word niet graag tegengesproken.
Hier.
Neem een borrel, luitenant.
Het is een soldatenuniform.
Niet van een luitenant.
Soldaat?
Niet te geloven.
Klootzak.
Wanneer was je in dienst?
In de tachtiger jaren.
Transvaal? Egypte?
Ja.
Welk regiment?
Het 75ste, als schutter. Gordon Highlanders.
Tel El Kebir?
Ja. - Geluksvogel.
En u?
Royal Scots, Eerste Bataljon.
Lydenburg en Bermondsey.
U diende onder kolonel Martin.
Bijna goed...
U bent kolonel Martin.
Dat was ik, totdat tegenspoed me hier bracht.
Een eer om aan uw tafel te zitten, kolonel.
Dat is het zeker.
Ik ben vereerd een kolonel te ontmoeten die met een soldaat aan tafel wil zitten.
Want dat is niet normaal, toch?
Dit is 't einde van de wereld, maat.
Hier doen we niet zo moeilijk.
Jullie kunnen hier vannacht rusten en morgen verdergaan.
Dat is gulhartig, kolonel.
Maar ik heb hele duidelijke orders gekregen.
En jij, vriend?
Zou jij blijven?
Ik weet 't niet, misschien.
Dat hangt ervan af, kolonel.
Blijven om wat te doen?
Toegeven aan onze verlangens.
Dat klinkt goed.
Brave jongen.
Ik volg al dagen orders op van dit Engelse rode varken.
Ik ben graag in gezelschap van een echte officier...
een echte Engelsman zoals u.
Uitstekend nieuws.
Kies je mannen zorgvuldiger, soldaat.
Hij noemde je Engels. - Ja, en?
Je bent een Schot.
Toon zelfrespect!
Ik duld geen verraders, zeker niet als ze uit de oude koloniën komen.
Ik heb orders, kolonel. Begrijpt u?
Ja.
Kiepja!
Kom hier.
Kiepja!
Ik zeg, kom hier!
Kom bij ons zitten.
Kiepja...
Vind je deze man aardig?
Nee, niet aardig.
Zijn de inlanders niet buitengewoon?
Wil je haar?
Kiepja, deze mannen hebben belangstelling voor je.
Wil je met ze meegaan?
Het zijn goede mannen. Net als ik.
Het spijt me dat je een man verloor. Neem deze squaw.
Aan haar heb je meer dan aan de Amerikaan.
Wij houden niet echt van de inlanders.
Ik denk dat mijn smaak verfijnder is.
Begrijp je?
Dat lijkt me een eerlijke ruil.
Er is nog één kleinigheid.
Je bent verdrietig.
Hier is slecht.
Mannen slaan me.
Witte man slaat mij. Wil ik niet.
Jij bent niet wit.
Is voor jou.
Voor jagen, voor koken, als een mes.
Ik maak het.
Ik mag die mannen niet.
Ik paard met jou.
Zoet maar, huil niet
Ga maar slapen kleine baby
Zoet maar, huil niet
Ga maar slapen kleine baby
Als je wakker wordt, dan krijg je
Al de mooie kleine paardjes
Als je wakker wordt, dan krijg je
Al de mooie kleine paardjes
PUNTA ARENAS, CHILI 7 JAAR LATER
Zwarte en bruine
Gevlekte en grijze
Al de mooie kleine paardjes
Helemaal ginder, ver weg in de wei
Huilt de arme baby om 'mama'
Helemaal ginder, ver weg in de wei
Huilt de arme baby om 'mama'
Zoet maar, huil niet
Ga maar slapen kleine baby
Als je wakker wordt, dan krijg je
Al de mooie kleine paardjes
HET RODE VARKEN
Hebben we al gehoord van onze gast?
Hij wilde een bad nemen in z'n hotel voor hij hier komt.
Waarom heeft hij een hotel nodig?
Denkt hij dat we geen warm water hebben?
Presidenten waren hier te gast.
Ik vind het erg onbeleefd.
Wat weten we van hem?
Hij is een intellectueel.
Kennelijk...
een nationalist.
Meneer Vicuña is gearriveerd.
Excuses voor het oponthoud.
Mevrouw, het is me een genoegen.
Monseigneur, een genoegen.
Het spijt me dat ik de ceremonie op het plein heb gemist.
Het overviel me.
Don José, het is een genoegen dat u mij thuis ontvangt.
Welkom.
We zaten op u te wachten. Neemt u plaats. - Dank u zeer.
Margarita, schenk hem thee in, alsjeblieft.
Wat brengt u naar hier, meneer Vicuña?
De viering van de eerste 100 jaar van onze natie.
Het inhuldigen van nieuwe parken, bibliotheken en musea is niet genoeg.
De president heeft mij gevraagd de uithoeken van ons land te bezoeken.
Om te zien en te begrijpen waar ons volk behoefte aan heeft.
Mannen die uit de hoofdstad komen...
vertrekken hier altijd snel, en wat ze achterlaten is pure laster.
'Ellendig Eiland'.
'Honger Haven'.
'Nutteloze Baai'.
Ik hoop dat u niet zo bent.
Deze benamingen verwoorden niet alleen de ruigheid van onze geografie...
maar ook de gruwelijke misdaden die er zijn gepleegd.
Welke misdaden?
Heeft u gehoord over Alexander MacLennan?
Natuurlijk.
Hij heeft jarenlang voor mij gewerkt.
Helaas is hij niet langer onder ons.
Het dagblad La Razón van Punta Arenas had een paar jaar geleden een artikel over hem.
Een tamelijk...
gruwelijk verhaal.
Moeilijk te geloven.
Alexander MacLennan zou samen met anderen...
200 ton vlees van een gestrande walvis hebben vergiftigd met cyanide.
Bijna 100 indianen die het vlees aten stierven als gevolg.
Ik lees de lokale pers niet.
Men zegt ook dat MacLennan, alias 'Rood Varken'...
met een groep op indianen ging jagen op de pampa.
Wat een fascinatie voor de sensatiepers.
Uit respect moeten we hem luitenant MacLennan noemen.
En niet Rood Varken? - Nee.
Waarom niet? - Het beviel hem niet.
Ze noemden hem zo uit afgunst.
Een zonde die moeilijk te bestrijden is.
De mens is zo complex en tegelijkertijd zo kwetsbaar.
Daar ligt ook zijn waarde.
In het vermogen te kiezen en te falen, vergeving te schenken en te ontvangen.
De indianen konden dan wel naakt de kou weerstaan...
maar helaas werden onze ziektes hen fataal, daarin kon zelfs God hen niet helpen.
Zeker, monseigneur.
Alleen wij weten wat we voor de indianen hebben gedaan.
Maar met uw bekrompen stadsmentaliteit snapt u niet hoeveel voedsel we hen gaven.
Of hoeveel wezen we in gezinnen hebben ondergebracht.
Bedoelt u de openbare verkoop van indianen op het plein van Punta Arenas?
In de hoofdstad leest men geen kranten maar pamfletten.
Ze schrijven dat u één pond betaalt voor elk afgesneden oor van een Ona.
En bijna twee pond...
voor een baarmoeder.
U komt ons hier beschuldigen alsof we misdadigers zijn.
We hebben veel wilden gedood, en zo nodig gaan we ermee door.
Terwijl u politieke spelletjes speelt, zijn wij aan het werk.
Elke zakenreis om dit land te ontwikkelen kost mijn vader een jaar.
U bent hier dankzij ons werk en dankzij die dode indianen.
In de verste uithoek van de aarde.
Op deze plek, die men onherbergzaam en ontembaar noemt...
hebben wij talloze kinderen gevoed die blootsvoets door uw smerige hoofdstad zwierven.
Het spijt me.
Hier kunnen we serieus praten, meneer Vicuña.
Ons gesprek was toch serieus?
Nee, dat was politiek. - Is dat niet serieus?
Nee, dat vind ik niet.
Vooral als men zijn land niet kent.
Maar ons doel is de vorming van een nieuwe natie...
door Chilenen, kolonisten en indianen.
Samen moeten we dit mooie land opbouwen.
En daarvoor is vrede nodig.
Wij leven hier in vrede.
We zijn akkoord met de Mapuches.
Met indianen sluit je geen akkoord. Ze kennen geen wet en houden geen woord.
Maar wij moeten ons woord houden.
Wat heeft u nodig? - Ik wil de Onas leren kennen.
Naar hen luisteren.
Met hen praten.
Onas praten niet, meneer. - Misschien niet met u.
Ze hebben me nooit geïnteresseerd.
Bent u wel geïnteresseerd...
in het contract voor dit land...
dat u tien jaar geleden tekende?
Grond die sterk in waarde is gestegen, 15 maal meer dan wat u betaalde.
En zoals u weet gaat het Congres over de bevestiging van het contract...
en niet onze vriend, president Pedro Montt.
Ik wil dat u dit land blijft beheren.
Dank u, meneer Vicuña.
Het lijkt me...
niet meer dan rechtvaardig.
Zoals gezegd vormen de nieuwsberichten die Santiago bereiken...
een obstakel om de gedeputeerden te overtuigen.
Uw familie is trots op wat u heeft bereikt.
Maar wij...
kinderen van dit mooie vaderland...
zijn bezorgd welke indruk dit maakt.
Wat ons interesseert is de esthetiek.
Welke esthetiek?
Als wol bevlekt is met bloed...
verliest het zijn waarde.
Wat wilt u?
CHILOÉ EILAND, CHILI
Goedemiddag, mevrouw.
Woont meneer Segundo Molina hier?
Laura, lees voor.
Segundo Molina: Camino del Rosal, geen huisnummer...
woonplaats Tenaun, departement Dalcahue...
Chiloé eiland, republiek Chili.
Is dat hier?
Dat is hier.
Waar is hij?
Hij is naar zee.
Bent u zijn echtgenote?
Ja. Wie bent u?
Marcial Vicuña. Ik werk voor de president.
Welke president?
Van Chili, Pedro Montt. - Nooit van gehoord.
We willen graag met Segundo praten.
Don José Menéndez raadde hem aan.
Hij kan ons helpen. - Waarmee?
Weet u wie José Menéndez is?
Nee.
Wanneer komt uw man terug?
Weet ik niet.
Van mannen weet je nooit of ze terugkomen.
Wat is uw naam, mevrouw?
Rosa.
Laten we iets afspreken, Rosa. Is dat goed?
Ik stel voor...
dat u mij uitnodigt in uw huis om rustig te kunnen praten.
Als u accepteert...
vertel ik niet aan de politiemannen dat u iets wilt verbergen.
Gaat u hem arresteren?
Waarom zouden we dat doen?
Gaat u akkoord?
Ik dank u zeer...
dat u me uitnodigt in uw huis.
Heeft u bezwaar als mijn assistente meekomt?
Nee.
Laura, kom.
Ik werk niet meer voor die mensen.
Maar u heeft er jaren gewerkt.
Dat is lang geleden.
Men zegt dat de dingen die daar gebeurden...
gruwelijk waren.
Dat er veel indianen zijn gestorven.
Wij willen aangifte doen van die misdaden.
Waarom wilt u dat zo graag oprakelen?
Om recht te doen. - Recht?
Daarom moet ik met u praten.
Waarover?
Een interview.
Wat wilt u weten?
Wat voor werk deed u voor José Menéndez?
Ik werkte met de schapen.
Schapen hoeden, scheren in de stallen. Met mijn honden heb ik duizenden schapen gehoed.
En wat doet u nu?
Ik heb mijn dieren...
mijn boot.
We leven van de zee.
Verdient u daar geld mee? - We leven van wat de zee ons geeft.
Hoe?
De zee is wijs.
Als je haar respecteert, zorgt ze voor je.
Het is erg belangrijk om een beeld van u te hebben.
Een beeld? - Een afbeelding...
die waarheid verleent aan uw getuigenis.
Een portret.
Foto's...
maar bewegende foto's.
Rosa, mag ik wat vragen?
Wat?
Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
Op een dag, samen met de luitenant...
Welke luitenant?
Luitenant MacLennan.
De zaken waren ingewikkeld.
Menéndez wilde een eind aan de problemen met de indianen.
Dus toen werd de luitenant rechter.
Rechter?
Vrederechter, zei Menéndez.
We moesten met de indianen praten en vrede sluiten.
Rosa hielp ons om met hen te praten.
We trokken maanden over het eiland om met ze te praten.
Op een keer...
wilde de luitenant een feestmaal geven.
Hij organiseerde een banket op een strand.
Er kwamen talloze indianen op af.
Wel driehonderd, denk ik.
We hadden geroosterd lam, meer dan vijftig beesten aan het spit.
De indianen aten en dronken zoveel ze wilden.
Ze verscheurden het vlees met hun tanden, alsof ze nog nooit eerder hadden gegeten.
Daarna brachten we wijn in grote ketels.
Toen de zon begon te zakken, waren veel van hen al dronken.
Ze lagen op het zand.
Toen kwamen wij met de geweren...
en begonnen op hen te schieten.
De indianen zetten het op een lopen.
Ze renden de zee in.
We gingen erachteraan...
en wurgden hen met onze handen tot ze niet meer bewogen.
De zee kleurde rood.
U en uw vrouw hebben zware tijden doorgemaakt.
Maar ik verzeker u dat uw offers...
en die van uw vrouw niet voor niets zijn geweest.
Segundo, is alles goed?
Ja?
Is de hoed niet lastig?
Perfect. Heel goed.
Laura, schenk je alsjeblieft de thee in?
Alles goed daar?
Ja, is de focus goed?
Doe haar blouse recht.
Alsjeblieft.
De andere kant ook. En die haarlok, daar.
Mooi.
Heel goed.
Goed. We gaan beginnen.
Filmen.
Drink de thee.
Rosa?
Wilt u het kopje pakken?
Rosa.
Het kopje.
In uw hand, tot bij het gezicht. Alstublieft.
Rosa, alstublieft. Wilt u in het kopje roeren?
Rosa, wilt u deel uitmaken van deze natie, of niet?
Drink de thee.
Vertaling: Margo Planthof - JASPA Subtitling