NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie wyglądasz na szczęśliwą.
Twój ojciec zmartwychwstał, a ty masz taką minę?
To wymagało wiele pracy.
Ma to po swoich rodzicach.
Jestem nieco rozczarowany.
Myślałem, że się ucieszysz.
- Ty skurwysynu! - Nie waż się!
Nie waż się!
Brzydzę się tobą.
I że jestem twoją córką.
Jesteś ludzkim śmieciem.
Ale wiesz co?
Nie pokonasz mamy.
Z radością patrzyłbym,
jak gnije w grobie.
Należy jej się za to, że mnie zdradziła.
Niestety jest inaczej.
Nie dotykaj mnie.
Tak sobie myślę,
że dobrze, że żyje
i że jest w Meksyku.
Mama tu jest?
Co ty na to?
Szczęśliwa rodzinka znowu w komplecie.
Co o tym myślisz?
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Zapomniałam klucza.
Numer pokoju?
502.
To nie pani pokój.
Proszę otworzyć. Tam jest moja córka.
Nie mogę.
Może pani. Proszę otworzyć. Na pewno tam jest.
To może zadzwoni pani na policję?
Twój wybór. Sam zdecyduj.
Chcę zadzwonić do mamy.
Powiem, że wszystko dobrze.
Amalio, nie doceniasz mnie.
Jesteś moją córką. Nie jesteś głupia.
Lepiej usiądź.
Ciężko było tu dotrzeć.
Długo się ukrywałem.
Wierz mi,
to było męczące.
Naprawdę.
Czemu twoja matka to zrobiła?
Nie myślę o sobie,
tylko o tobie, mojej córce.
Chyba nie podobała ci się ucieczka z Meksyku.
Nie dotykaj mnie.
Musiała zadawać się z tym gringo?
Czego oczekiwała?
Że mnie złapią?
Mnie?
Jest w hotelu.
Nikogo tu nie ma.
- Nie... - Otwórz kolejny.
Nie mogę. Mówiliście...
Otwórz!
Kto dał im cynk?
Musimy iść.
Jazda.
Cholera!
Pusto.
Szukamy dalej.
Andrés.
W hotelu. Gdzie jesteś?
Miałeś nam pomóc, a gówno zrobiłeś!
- Tędy! - Jazda!
Mamo! Tu jestem!
- Zamknij się! - Mamo!
- Natalia...
Natalia!
Mamo!
Wsiadaj, do cholery!
Natalia!
- Wsiadaj! - Mamo!
Jazda!
Natalia!
Z drogi!
Mamo!
Kochanie!
Mamo!
MADRYT
OKROPNE MORDERSTWO W POLANCO
CIAŁO ZAMORDOWANEJ KOBIETY
Kim ty, kurwa, jesteś?
ÁLEX S. GŁÓWNYM PODEJRZANYM W MORDERSTWIE GLORII
MEKSYK
Sánchez żyje. Widziałam go.
Nie, nie. Jesteś pewna?
Zmarł w samochodzie, który spłonął.
Niemożliwe.
Widzieliśmy. Uciekł ze swoją córką.
Przepraszam. Kto to?
Daniel, z policji.
Jeśli to prawda, czemu czekał trzy lata, żeby wrócić?
Po co?
Po córkę?
Nie chce mojej córki. Chce się zemścić za to, że go wydałam.
- Nie widzisz tego? - Nalegam.
Czemu was nie zabił?
Próbował. Ja miałem to zrobić.
Co?
Ciężko to wyjaśnić. Od tamtej pory jej pomagam.
Rany...
Cholera.
Oczywiście, że czegoś chce.
Czemu wcześniej na to nie wpadłem?
Chce czegoś ode mnie.
Ode mnie.
OKROPNE MORDERSTWO W POLANCO
MĄŻ OFIARY POCIESZA SYNA
CARLOS HUMBERTO, SYN ZMARŁEJ
Cholera!
Álex Molina uciekł z komisariatu, gdzie był przetrzymywany
przed przesłuchaniem przez sędziego zajmującego się sprawą.
Jego miejsce pobytu jest nieznane. Policja dalej bada sprawę.
Herbatka z lipy na nerwy.
Wszystko się ułoży.
- Uspokój się. - Uspokój?
Niby jak? Mój ojciec zamordował dwie kobiety i jest zbiegiem.
Przepraszam.
Dbasz o mnie, a ja się na tobie wyżywam.
Muszę się uspokoić.
Wypij.
Pij.
Kiedy aresztowali twojego ojca, poczułem ulgę.
Co robisz?
To był koniec.
Nawet pozwoliłem sobie ci współczuć.
Miałem dać ci żyć.
Jak to?
Ale skoro twój ojciec uciekł, nie mogę już tego ignorować.
Będzie cierpiał tak, jak ja.
Co mi podałeś?
Chcę wyjść.
Widziałem ciało matki.
Była naga i powiązana linami.
Nie mogę pozbyć się tej wizji!
Chcę, żeby twój ojciec czuł to, co ja wtedy.
Pozwolisz, że cię nagram?
Nie wiem, czego Sánchez od ciebie chce.
Wybacz, byłem zajęty.
Andrés, to Pete z DEA.
Znamy się.
Andrés był rok w naszym wydziale.
Sánchez... żyje.
- Jak to? Ten dupek żyje? - Czekamy na telefon od niego.
Ten sam Sánchez, który dotąd był martwy.
Jest żądny zemsty i ma wielkie ego.
Zgadza się.
Gdyby był mądrzejszy i mniej dumny, siedziałby cicho.
Mógł mieć operację plastyczną, ale nie...
- Halo? - Cześć, Lidio.
Gdzie jest Natalia?
- Pyta o Natalię. - Mamo!
Znasz ją?
Daj mi telefon!
Mamo, mamo!
Moja piękna córeczka.
Jak się czujesz?
Dobrze. Gdzie jesteś? Przyjedź po mnie.
Wystarczy!
Puszczaj!
Jeśli skrzywdzisz Natalię, to cię zabiję.
Spokojnie.
Jak plan się powiedzie, nic jej nie będzie.
Lidio, Mónico, czy jak ci tam, daj gringo.
Sánchez.
Witaj, przyjacielu.
Słuchaj...
Mam propozycję, która może cię zainteresować.
Czyżby?
Zamieniam się w słuch.
Jakieś wieści?
To on, Velasco. Humberto ma Eli.
Co?
Matka Humberto została zamordowana w Polanco 20 lat temu.
Chce się za to zemścić na Álexie.
Jeśli to prawda, może Álex nie zabił Beatriz Prats,
a Humberto to upozorował.
Nieważne. Jestem pod jego domem.
Nie idź tam sama. Czekaj na mnie, słyszałaś?
Już jadę.
Do ciebie, gringo.
Do ciebie.
Tak?
Tak.
Właź, jebany gringo.
WYJŚCIE
Laura!
Słyszysz mnie? Spójrz na mnie!
Cholera!
Lauro!
Trzymaj się.
Trzymaj się, Lauro.
Spójrz na mnie.
Słuchaj mnie. Lauro!
Policjantka w stanie krytycznym!
Przyślijcie karetkę.
Calle Secoya 22.
To pilne!
Lauro...
Cholera!
Trzymaj się.
Jadą po ciebie. Trzymaj się.
Cholera! Cholera!
Ze śmiercią ci do twarzy.
Wyglądasz młodziej.
Właśnie to kocham w gringo.
Zawsze mają żart pod ręką...
nawet kiedy mają zaraz zginąć.
Miło, że przyszedłeś.
Masz większe jaja niż twoi kumple z DEA.
Do rzeczy, Sánchez.
To też w nich kocham.
Zawsze im się śpieszy.
Czas to pieniądz.
Czego chcesz?
Nie postaraliście się z programem ochrony świadków.
Spójrz na przykład na mnie.
Jeśli to nie wystarczy, jest też moja córka.
Mam rację.
Znalezienie ich zajęło mi trzy lata,
ale w tym czasie znalazłem też innych „chronionych” świadków.
Wiem, gdzie mieszkają,
co robią,
znam ich nowe nazwiska.
Wyobrażasz sobie, co by było, gdyby to wyciekło?
Ale to nie wszystko.
Jeśli mam ich, mogę też dotrzeć do innych świadków.
Jak będziesz wtedy wyglądał?
Ile głów poleci?
Rozumiemy się?
Masz kłopoty, prawda?
Jeśli sam nie znikniesz, ktoś sprawi, że znikniesz.
Taki jest ten biznes.
Nie mówię, że nie.
Więc...
Spokojnie, spokojnie.
Czemu wziąłeś córkę na zakładnika?
Moja córka jest gwarancją, że nasza umowa
będzie dżentelmeńska.
Co ty na to?
Dobra.
Stoi.
Eli!
- Ruchy! - Eli!
Jak się czujesz? Eli!
Co jej zrobiłeś?
Dałem jej środek uspokajający,
żeby mniej cierpiała.
Nie zbliżaj się!
Puść ją, Humberto!
Nic nie zrobiła.
Tak jak moja matka, ale ją zabiłeś!
Tak, ale to była tylko moja wina.
- To nie fair, by ona płaciła. - Mam to gdzieś!
Chcę, żebyś cierpiał tak, jak ja.
Nie ruszaj się.
Wszyscy dość wycierpieliśmy.
Cierpiałeś jak ja?
Ojciec nie mógł znieść straty mojej mamy,
więc ciągle pił i zabił się tego samego roku.
Zapomniał, że ma syna pod opieką.
Humberto, Eli jest do ciebie podobna.
- Też straciła matkę. - Nie próbuj zdobyć współczucia.
Znam tę historię.
Już się zemściłeś.
Wrobiłeś mnie w zabicie Beatriz.
- Czego jeszcze chcesz? - Nic dla ciebie nie znaczyła.
Za późno się zorientowałem...
Mówiłem, nie zbliżaj się!
Nie jesteś mordercą.
Nie jesteś chory jak ja.
Jesteś lepszy.
Nie musisz zabijać kolejnej niewinnej osoby.
Nieważne, czy są niewinne,
póki cierpisz przez ich śmierć.
Nieprawda.
Jesteś dla niej ważny.
A ona jest ważna dla ciebie.
Poddałeś się, by ocalić Eli,
a potem zjebałeś to ucieczką.
- Skazałeś swoją córkę na śmierć! - Wypuść ją.
Puść ją.
Zabij mnie.
Jestem policjantem.
Urrutia! Urrutia...
Będzie dobrze.
Eli!
Kochanie.
Posłuchaj mnie.
Eli.
Eli, kochanie.
Spójrz na mnie.
To ja.
Cześć.
Cześć, kochanie.
Słonko.
Teraz tylko my znamy prawdę.
Humberto.
Poznasz smak życia
po utracie wszystkiego.
Nie!
Za mną!
Dalej! Dalej!
Gdzie moja córka?
Jeszcze negocjujemy, Mónico.
- Jest nieugięty. - Nie jest z nim bezpieczna. Widziałeś ją?
- Nie. - Kurwa! I co teraz?
Uspokój się.
Niby jak?
Proszę.
Wypuści ją, jak dostanie nową tożsamość i wyjedzie z kraju.
Sprytny drań, co?
Wszystko będzie dobrze.
Przepraszam.
Elisabeth? Nic ci nie jest?
Nic ci nie jest? Spójrz na mnie.
Tak?
Pilnuj jej.
Dałeś jej tabletkę?
Przed chwilą.
Oby przespała parę godzin.
Jesteśmy na dobrej drodze. Na pewno nam się uda.
Pete poprosił o dokumenty dla Sáncheza.
Gdzie to będzie?
Czemu pytasz, Dani?
Wiesz, że nie mogę ci powiedzieć.
Muszę wiedzieć.
Nie ufam Pete’owi ani Sánchezowi.
Nie słyszałeś, co mówiłem? Nie mogę ci powiedzieć.
Jasne?
Wychodzę.
Nie przejmuj się tak. Wszystko będzie dobrze.
Ty skurwysynu.
Skurwysynu?
Czemu tak mówisz, Danielu?
Ktoś ostrzegł Sáncheza, że jesteśmy w hotelu.
Tylko ty o tym wiedziałeś.
Nie pieprz mi tu.
Jestem wierny.
Lojalny.
Pracowałeś z Petem w programie ochrony świadków.
Podałeś Sánchezowi tożsamość i lokalizację Mónici i jej córki.
Twojemu przyjacielowi, zlecono zabicie Mónici. Przypadek?
Wiem tylko, że alkoholicy mają tendencję
do zmyślania różnych rzeczy.
Byłeś w kapturze na Plaza Oriente.
Uciekłeś na mój widok.
Ile ci zapłacili?
Nie wkurwiaj mnie.
Nie owijaj w bawełnę, do cholery!
To, co zaraz zrobię, to twoja wina, dupku.
Gdzie Sánchez?
- Nie wiem. - Gdzie i kiedy, dupku?
Cholera, nie wiem!
Gadaj, albo cię zastrzelę!
Dobra.
Na ringu zapaśniczym.
Dzisiaj.
Wstawaj.
Wstawaj, dupku.
ZAOPIEKUJ SIĘ MOJĄ CÓRKĄ
Lekarze nie wiedzą, czy przeżyje.
Przeżyje.
Ma większe jaja niż my razem wzięci.
Wyliże się.
No nie wiem.
Ale wiem, że ktoś musi wyjaśnić,
co się tam działo.
Czemu Urrutia była w tym domu sama z bronią w ręku?
Czemu tam wróciła?
Jeśli nie przeżyje, ty będziesz to wyjaśniać.
To śmierdzi na kilometr.
Nie spodziewała się tego. Wziął ją z zaskoczenia.
Nie wciskaj kitu. To Urrutia.
Wiedziała, gdzie idzie i co zastanie.
Nie rozumiem, czemu poszła tam sama.
Powiesz mi, czy mam sam wyciągnąć wnioski?
Lepiej będzie to odpuścić.
Była w złym miejscu, nie wiedziała, co ją czeka.
Nie. Nie kupuję tego, Velasco.
Podejrzany o morderstwo Prats
uciekł w osobliwy sposób.
Potem Urrutia, bez wcześniejszego wyjaśnienia,
pojawiła się w odpowiednim miejscu
i sama walczyła z mężczyzną, który prawie ją zabił.
Nie jestem głupi.
Nalegam.
Lepiej odpuścić.
Czy to samo powinienem robić, gdy zapytają,
czemu skupiłem śledztwo na córce Álexa Moliny,
gdy wszystko wskazywało na Torresa?
Wszyscy mamy gdzieś przyjaciół.
Nawet w piekle, kapitanie.
Daj mi znać, jeśli Urrutia przeżyje i się obudzi.
Będziemy musieli pomyśleć o...
nagrodzie dla niej, a nawet...
odznaczeniu.
Lauro, musisz z tego wyjść,
choćby po to, żeby kopnąć tego dupka w jaja.
Dziewczyna.
Dostaniesz ją, kiedy opuszczę kraj.
Wiesz, że nie mogę ci zaufać.
Mam gdzieś twoje zaufanie.
Masz?
Spokojnie, spokojnie.
To nasz przyjaciel, Pete.
Prawda?
Wszystko gra?
Nikt nie może tknąć moich pieniędzy.
Potrzebuję ich z nową tożsamością.
Dostaniesz dostęp, jak wszystko będzie się zgadzać.
Nikt cię nie powstrzyma.
Oczywiście bardzo bym tego chciał.
Mogę cię załatwić.
Wiesz o tym.
Wiem, Sánchez.
Mam lot za trzy godziny.
Po wylądowaniu wydam rozkaz wypuszczenia dziewczyny.
Będę za nią tęsknić.
Tak, na pewno.
Jak zawsze, było mi miło, agencie.
Sánchez!
Spokojnie.
Spójrzcie tylko.
Moja żona, Galicjanin i ty.
Jesteś ich chłopcem na posyłki.
Przy okazji, masz u mnie dług.
Nie dokończyłeś roboty.
Zapłacisz za to.
Zawsze odbieram długi.
O czym on mówi, Andrés?
Co o tym wiesz?
Nie bądź taki. To się ciągle zdarza.
Nie można ufać policji.
Odłóż broń.
Co zamierzasz?
Zabijesz mnie?
I co wtedy?
Tylko ja wiem, gdzie jest Amalia.
Odłóż broń!
Dobrze.
Widzisz?
Po przyjacielsku.
Danielu!
Coś ty zrobił?
Idziemy!
Jezu Chryste!
Gdzie moja córka?
Odłóż broń.
Mónico, opuść broń.
Odłóż broń, Lidio.
Najpierw powiedz, gdzie jest Natalia.
Nie chcę osierocić córki.
- Odłóż broń. - Mónico.
Już zawarliśmy umowę.
Mam to gdzieś.
Więc będę musiał cię zabić.
A ja ciebie. Umrzemy razem.
Zrozum. Nie mogę ci powiedzieć.
To nic osobistego.
Odłóż broń!
Poczekaj, Sánchez.
Mónico, posłuchaj mnie.
To jedyny sposób na ocalenie twojej córki.
Tylko opuść broń.
Opuść broń.
Tak. Bardzo ładnie.
Brawo. Bardzo ładnie.
Grzeczna dziewczynka.
Daniel.
Idziemy.
Sánchez.
Co znowu?
Nie zostawiaj mnie.
Mam przesrane.
Zawarłem układ dla siebie. Tobie nie załatwię.
- Jesteś mi to winien. - Nie jestem.
Dobrze płaciłem ci za usługi.
Znałeś ryzyko.
Ponieś konsekwencje.
Został jeden szczegół.
Jaki?
Wiem, gdzie jest Natalia.
Cholera!
Mónico! Wycofajcie się! Nie strzelać!
- Gdzie ona jest? - Mónico.
Gdzie jest moja córka?
Powiedz jej.
Nie pogarszaj sprawy.
Poncho.
- Słucham? - Prowadź do dziewczyny.
Szef wie.
Dalej! Ruchy, dupku.
- Dobrze, za mną. - Już!
Jazda, jazda!
Czysto.
Nie wstawać!
Czysto!
Natalia.
Natalia!
- Natalia! - Mamo.
- Kochanie! - Mamo!
Puść! Natalia, kochanie!
Moja piękna córeczka!
Kochanie! Dziecino!
Amalio, moja córeczko.
Kocham cię, kocham cię...
Pete.
Pete!
Jest dziewczyna.
Dotrzymałem słowa.
Nara, blondasie.
Co z tobą nie tak? Przecież jest dziewczyna!
Mówię do ciebie, dupku!
Co do...? Pete!
Cześć.
Jak długo tu jestem?
Dwa tygodnie.
Opiekowałaś się mną?
Drugi raz uratowałam ci życie.
Teraz ja nie wiem, jak ci dziękować.
Jest wiele sposobów.
Jak się masz?
Żyję.
Myślałem, że nie dotrwam.
Na pewno zrobiło się paskudnie i źle się to skończyło?
Możesz zapomnieć o tym gównie.
Wyjdziesz z tego.
Chcę ci pomóc wyjść.
Dziękuję, ale to nie będzie takie łatwe.
Nie znasz mojej mamy.
Sondaże pokazują, że wygrasz dużą przewagą.
Wszyscy wygramy. To był wysiłek drużynowy.
Dziękuję wam, naprawdę. Świetna robota.
W sali konferencyjnej jest poczęstunek na podziękowanie.
Więc... idziemy?
Tak?
Dobrze, dobrze.
Do widzenia.
Przyjechała nowa kandydatka na sekretarkę.
Będzie u ciebie za pięć minut.
Dobrze.
To miało być na wczoraj.
Ramírez, spóźniłeś się.
Gorąca kawa dla mojej ulubionej pani inspektor.
- Wybacz. - Dziękuję.
Wiesz, to dziwne, że kapitan nic nie powiedział.
O nic nie pytał.
Skąd wiedziałeś, że spiskuje z Torresem?
Nie wiedziałem.
Tak jak ty, posłuchałem swojej intuicji.
Naprawdę.
Blefowałem, ale wygląda na to, że miałem rację.
ZOSTAWILIŚMY PO SOBIE CIEKAWĄ, NIEDOKOŃCZONĄ HISTORIĘ.
Wszystko dobrze?
To nic ważnego.
Fotograf to zrobił?
Nie wiem, Velasco.
Ma obsesję na punkcie śmierci i już wcześniej zabił.
Może zrobi to ponownie?
Dowiemy się, jeśli znowu się odezwie.
Uważaj na siebie.
Ramírez!
Proszę.
Dzień dobry.
Proszę siadać.
Witam.
Jak się nazywasz?
Nazywam się Elisabeth Molina. Mam 19 lat.
Co? O co chodzi?
Jestem matką Natalii Saldañy.
Przepraszam, czego chcesz? Pieniędzy?
Użyj wpływów, by ściągnąć kogoś z Meksyku.
Więźnia.
Będę w kontakcie.
Jeśli odmówisz, możesz zapomnieć o karierze politycznej.
Chyba wyraziłam się jasno.