NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
„Za parę lat zrozumiesz to, co robię.
Uwierz, że robię to dla ciebie.
Eli...
Wybacz, że wyjeżdżam w długą podróż.
Kocham cię”.
DLA ELI
BRUTALNE MORDERSTWO W POLANCO
ZWIĄZANA TORTUROWANA KOBIETA
ŚMIERĆ W POLANCO BRUTALNIE ZAMORDOWANA KOBIETA
ZBRODNIA W POLANCO
Mamo!
MEKSYK
A niech mnie diabli!
Nie zmieniłeś się, dupku.
To ty się nie zmieniłeś.
- Dzięki za przybycie. - Spoko.
To Mónica.
- Muszę odebrać. - Jasne.
Słucham?
- Nie patrz tak na mnie. - Bzykasz ją?
Nie bądź dupkiem.
- Więc to coś poważnego. - Nie.
Uspokój się.
Co ty robisz w Meksyku?
Ustaliliśmy, że masz nie wracać.
Porwali mi córkę, a ty nic nie zrobiłeś.
Co ty myślałeś?
Że będę siedzieć bezczynnie? Jest w Meksyku.
Nie można zrezygnować z programu.
Rozumiesz?
Program jest do dupy.
W Madrycie wiedzieli, kim jesteśmy.
Pomożesz mi czy nie?
Dobrze. Zobaczę, czego się dowiem.
Będziemy w kontakcie.
Z tego co wiem, nie będzie łatwo.
Na kilometr śmierdzi wpływowymi ludźmi.
Nic jej nie mów.
Nie powiem.
Ale proszę, nie rób nic głupiego.
Nie spotykaj się z nikim, kogo znałaś przed wyjazdem.
Przepraszam. Miło mi poznać. Dziękuję bardzo.
Jestem do usług.
Molina, obudź się.
Nie żartuj sobie.
Molina.
Molina!
Cholera.
Molina.
Wezwijcie karetkę. Molina!
Kolego.
Jak się nazywa?
Alejandro Molina.
Alejandro, co wziąłeś? Jaką substancję?
To.
Alejandro, co tu było?
Panie władzo...
- Co? - Panie władzo...
Chce coś powiedzieć.
O co chodzi?
- Przepraszam. - Co?
Przepraszam.
Nie przejmuj się tym.
Powiedz lekarzowi, co było w kapsułce.
Nie waż się!
Nie zabijaj mnie. Chcę ci pomóc.
To rób wszystko, co każę.
Rozbierz go.
Co?
Zdejmij mu ubranie! Już!
POGOTOWIE
MIASTO MADRYT
Nie mógł mówić. Ledwo otwierał oczy.
Rozebraliśmy go, bo się pocił.
Wziął to. Nie wiemy, co to.
Jazda.
Kurwa! Do środka.
Stójcie.
Gdzie tamci dwaj? Policjant i sanitariusz.
Tam poszli.
Skurwysyn.
Gdzie? Tam?
Nie wyobrażam sobie, co przeżywasz,
ale wiedz,
że zrobię wszystko, żeby ci pomóc.
Dziękuję.
Muszę głębiej pogrzebać,
ale wiem, że transport wysłano do firmy należącej do
Carlosa De la Cruza.
To ważny biznesmen.
Eksportuje i importuje elektronikę.
Ale nie ma przeszłości kryminalnej.
Znasz go? Może to przyjaciel byłego?
Miał wielu przyjaciół i wrogów. Nie wiem.
Czemu go nie aresztujesz?
Do tego trzeba mieć nakaz.
Nie mamy nawet otwartego śledztwa.
Zresztą zaskoczenie go może wyjść nam na dobre.
Tak, szefie.
Spokojnie. To się nie powtórzy.
Zajmę się tym.
Zamknij się.
Zamknij się!
Pilnuj jej.
POLICJA
Jak to możliwe?
Mieliście go pilnować!
Zabraliśmy mu sznurówki i pasek
i prawidłowo przeszukaliśmy.
Nie wiemy, gdzie miał truciznę.
Cyjanek potasu.
I uciekł po wzięciu szybko działającej trucizny?
Co powiemy mediom?
Może jej nie wziął, tylko chciał, żebyśmy tak myśleli.
Więc rzucił się na podłogę
i wezwaliście karetkę jak banda idiotów?
Pocił się i miał słaby puls.
Wziął coś, ale nie to, co myśleliśmy.
Álex fotografował wojny.
Zna różne sztuczki.
Álex?
To znaczy Álex Molina.
Álex Molina był na skraju śmierci w policyjnym areszcie
i zdołał wstrzyknąć policjantowi w karetce
silny barbituran.
Wszedł i wyszedł ze szpitala w naszym mundurze
i rozpłynął się w powietrzu.
Będziemy jebanym pośmiewiskiem mediów!
Szukaliśmy go.
Sprowadźcie go... już.
Urrutia, możemy pogadać?
Nie mamy czasu.
Mamy. Już.
Co się dzieje?
Ty mi powiedz.
- Niby co? - Pomogłaś mu uciec?
Co, kurwa?
Powtórzę pytanie i zadam kolejne.
Pomogłaś mu uciec?
Gdzie byłaś, kiedy zabrała go karetka?
Idź do diabła.
Dzień dobry.
Witam. Oczekuje państwa.
Dziękuję.
- Przepraszam. - Oczywiście.
Witajcie. Carlos De la Cruz, do usług.
- Proszę. - Dziękuję.
Proszę powiedzieć, jak mogę pomóc.
Badamy sprawę porwanej młodej kobiety
i chcemy zadać kilka pytań.
Pomogę, jak będę mógł.
Dziękuję.
Proszę siadać. Chce pan krzesło?
Nie, dziękuję.
Dostaliśmy informację, że młodą damę umieszczono
wbrew jej woli w kontenerze, który popłynął z Hiszpanii do Maroka.
To był kontener pańskiej firmy.
Stamtąd wysłano ją samolotem do miasta Meksyk.
O rety. Kontener mojej firmy?
Tak.
To musi być pomyłka. Niemożliwe.
Żadna pomyłka.
Potwierdził to hiszpański celnik.
To bardzo duża firma.
Zajmujemy się około 300 takimi kontenerami dziennie.
Odbieramy towar z całego świata.
Logistyka musi być idealna, bez zarzutu
i, oczywiście, legalna.
Moja córka to nie towar.
Nie, proszę pani. Nie to miałem na myśli.
Nie chciałem pani obrazić.
Mam 16-letnią córkę.
Nie wyobrażam sobie, co pani przeżywa.
Pomogłoby nam przejrzenie rejestru
towaru sprowadzanego do magazynu.
Oczywiście. Mogę zobaczyć nakaz?
Więc nie chce pan pomóc.
Oczywiście, że chcę, ale nie mogę ot tak dać wam dostępu
do dokumentów firmowych.
Zwłaszcza, że opieracie się na podejrzeniu, skardze...
- Czy czym? - Informacji.
Jestem praworządnym obywatelem.
Przestrzegam praw ludzkich i, ponad wszystko, bożych.
Sprawiedliwość. Oczekuję tego samego.
Rozumiem i muszę się z panem zgodzić.
Może nie jest pan winny, ale wie pan co?
Kiedy wrócę z ekspertami
i zaczniemy grzebać w pozwoleniach,
dokumentach, naruszeniach zasad BHP i innym gównie,
firma może na tym ucierpieć.
Rozumie mnie pan, panie De la Cruz.
Jak najbardziej. Przepraszam.
Córka dzwoni. Muszę odebrać.
Rodzina jest najważniejsza.
Proszę robić to, co musicie. Proszę robić swoje.
Zdobądźcie nakaz i chętnie pomogę.
Dobrze?
Gdybyś nie kłamał, to byś pomógł. Kontener był twój.
Mówiłem, mamy skomplikowany i subtelny plan logistyczny...
Diego.
Ci panowie to policjanci, a pani...
- pani... - Dzień dobry.
Nie wiedziałem, że jesteś zajęty, szefie.
Nie przejmuj się. Wychodzimy.
Musimy porozmawiać.
Przyjechały dziewczyny?
To spotkanie jest skończone.
- Do widzenia wszystkim. - Kłamiesz, dupku.
Gdzie moja córka?
Ależ proszę pani! Panie władzo!
Proszę jej wybaczyć, panie De la Cruz.
Dobrze. Chcecie czegoś jeszcze?
Nie.
- Dziękujemy i przepraszamy. - Oczywiście.
Chodź, Danielu.
Chodź.
Natalia?
Kochanie? Natalia?
- Czemu krzyczysz? - Nie dotykaj mnie!
Odsuń się.
Natalia?
Natalia!
Tam jest moja córka!
- Otwieraj! Puść! - Proszę pani, wystarczy!
Wystarczy!
Co tu się dzieje?
Obiecałem pomóc,
ale nie możecie mnie tak obrażać.
Co się dzieje?
Otwórz drzwi.
Nalega pani?
Chino, otwórz drzwi.
Natalia.
Natalia, kochanie!
Zadowolona?
Następnym razem przyjdźcie z nakazem.
Albo nie wracajcie. Nie jesteście tu mile widziani.
Idziemy.
Gdzie ona jest?
W pańskim samochodzie.
Dobrze, że mnie pan ostrzegł.
Rodzina jest najważniejsza, Diego.
Dobra robota.
Chino, zamykaj.
Mam znajomego w MP. Poproszę go o pomoc.
Ten drań wie więcej, niż mówi.
Nie sądzę.
Moja córka na pewno tam była.
Mónico, powinnaś odpocząć.
Odpocznę, jak znajdę Natalię.
Jedźmy do mojego starego domu.
Chodźmy.
Tu jest to, o co prosiłeś.
Jest czysta, ale lepiej, żebyś jej nie używał.
Dzięki, stary.
Dzień dobry, śpiąca królewno.
Co się stało?
Nie pamiętasz?
Wpadłaś na drinka i za dużo wypiłaś.
Padłaś jak trup.
Która godzina?
Co za różnica? Śpij dalej.
O Boże...
Ale kac.
Chcesz coś na ból, sok pomarańczowy?
Nie, muszę iść.
Zostań tutaj, aż wszystko przycichnie.
Mam sporo miejsca.
Dzięki, ale wolę wrócić do domu.
Posłuchaj mnie.
U ciebie będzie pełno reporterów.
Nie odczepią się. Są jak sępy.
Weź prysznic, odpocznij.
Mogę ci coś przynieść od ciebie.
Na pewno? Nie chcę być ciężarem.
Nie ma problemu.
W porządku.
ZBRODNIA W POLANCO
Jak się czujesz?
Naprawdę nie wiem... jak ci dziękować.
Nie, to ja powinienem podziękować tobie.
Spokojnie.
Rzuć broń.
Jesteś mamą Natalii, prawda?
Tak.
Jestem jej przyjacielem.
Pomogłem jej uciec.
Wyjęła mi kulę z nogi.
Mówiła, że jesteś lekarzem
i nauczyłaś ją opatrywać rany.
Śniadanie dla królewny.
Chociaż późne.
O czym myślisz?
O niczym.
Nie wiem, co bym bez ciebie zrobiła.
Nie pleć głupstw.
Czuj się jak u siebie.
Chodź, przytul mnie!
Co to?
Co?
Patrzysz na folder.
To nic. Bzdura.
Co to? Zdjęcia twoich chłopaków?
Zobaczmy.
Nie, to prywatne! Nie patrz!
Zapomniałem, że to tam zostawiłem.
Przepraszam.
Zjedz i weź gorący prysznic.
To ci pomoże.
Masz infekcję. Jedź do szpitala.
Czemu Natalia się nie odezwała?
Nie wiem.
Mówiła, że zadzwoni do ciebie.
To uciekła czy nie?
Nie wiem.
Odeszła stąd wczoraj.
Jeśli nie dzwoniła, to ją złapali.
Kto?
Długo tam nie pobędzie.
Sprzedali ją komuś.
Ale kto ją ma?
De la Cruz.
Drań! Wiedziałem.
- Gdzie idziesz? - Na policję.
Nie możesz.
Czemu nie?
Wszystkich przekupił.
- Musimy coś zrobić. - On ma rację.
Znam kogoś, kto wie, gdzie jest Natalia
i gdzie ją zabiorą.
Pozwólcie sobie pomóc.
Jeśli to pułapka albo narazisz Natalię,
to zdechniesz jak pies.
Gorzej już nie będzie.
Mówiłeś, że posiedzimy razem.
On?
Człowiek De la Cruza. Drań!
Wie, gdzie jest Natalia.
To Camila, jego żona.
Musi jechać do szpitala.
Nie, proszę.
- Wyślą mnie do więzienia i zabiją. - Tutaj umrze.
Nie ma czasu.
Trzymaj się.
Nie mogę znaleźć córki.
Nie wróciła do domu.
Jej mieszkanie jest pod obserwacją.
Cholera!
Zadzwoń do jej przyjaciela, Humberto.
Dobrze.
A teraz już idź.
Wpakujesz mnie w kłopoty.
Nie wyjadę, póki się nie znajdzie.
Macie podejrzanych?
Nie.
Czemu to zrobiłaś?
- Co? - Czemu mi pomogłaś?
Dużo ryzykujesz.
Jeśli mam rację i jesteś niewinny,
to morderca jest na wolności.
Z tobą na wolności zrobi coś, co go zdradzi.
Ten, kto to zrobił, chce mnie dorwać.
Boję się, że coś stanie się mojej córce.
Lauro, jestem niewinny.
Dziękuję.
- Dam znać, gdzie pojadę. - Jak nie będę wiedzieć, to cię nie wydam.
Klucze.
Stój! Nie ruszaj się!
Ręce do góry, nogi szeroko!
Wszystko zepsujesz.
Powiedz to sędziemu.
Kurwa, daj spokój.
Poszukam Eli.
Zniszczyłaś sobie życie.
Porzuciłaś świetlaną przyszłość i karierę
- dla kłamliwego mordercy. - Nie zabił jej.
Masz obsesję. Nie wiesz tego.
- Wiem. - Cipka ci to powiedziała?
- Proszę tylko o jedno. - Nie ty dyktujesz warunki.
Velasco, znasz mnie.
Nie chodzi o emocje.
To intuicja gliny.
Mówiłeś, że mam szósty zmysł
i czuję, jak coś śmierdzi.
Już nie. Straciłaś wyczucie.
Kiedy serce bierze górę, tracisz koncentrację.
Znowu to samo.
Trzymałaś partnera na muszce.
Mogę się mylić. Jest tylko jeden sposób, by tego dowieść.
Jeśli mam rację, morderca jest na wolności i potrzebuję twojej pomocy, Velasco.
Jestem w twoich rękach.
Dużo ryzykuję dla zwykłego zauroczenia, nie sądzisz?
Zrozumiem, jeśli mnie aresztujesz.
Ale jeśli mi pomożesz,
obiecuję, że tylko ja za to beknę.
Zabij mnie, a twoja żona też zginie.
Coś ty powiedział?
Co ty odpierdalasz?
Chłopiec czy dziewczynka?
Co?
Chcesz zobaczyć swoje dziecko?
Tak.
Gdzie jest Natalia?
Wszystko przez tę jebaną dziewuchę?
To moja córka.
Powiedz, gdzie jest, bo zabiję twoją żonę.
Dobrze.
Wystarczy.
Wiem, że jutro dostarczą ją do nabywcy.
- Kto to? - Nie wiem.
Nie wiem.
Gdzie ją zabierają?
Wiem tylko, że zabierają ją do Parado Platino.
Do hotelu Parado Platino?
Tak! Zostawcie ją w spokoju!
Wystarczy!
Przepraszam.
Nie miałam wyboru.
Zostaw tego dupka. Nie niszcz życia swojemu dziecku.
Nie!
Potrzebuję karetki. Postrzelony mężczyzna. Wykrwawia się.
Informujcie na bieżąco.
Chcę wiedzieć, kto wchodzi i wychodzi.
Czy to pies, czy staruszka.
Tak?
Nie ma śladu dziewczyny.
Gdzie może być?
Piła sama w domu.
Został alkohol w szklance i opróżniona do połowy butelka.
Może poszła na imprezę. To możliwe.
Musimy ją znaleźć.
Ktoś chce załatwić Álexa.
Eli może być w niebezpieczeństwie.
Dzień dobry.
Inspektor Urrutia z policji.
Kontaktowałeś się Elisabeth Moliną?
Nie odbiera i nie ma jej w domu.
Cóż, nie wiem.
Poznała wczoraj faceta
i poszli do niego się napić.
Sporo wypiła.
Nie wyszliście razem?
Nie.
Poszliśmy na miasto i obojgu nam się poszczęściło.
- Rozumie pani? - Absolutnie.
Jakby co, daj znać.
- Pewnie. - Dzięki.
Ktoś dzwonił do drzwi?
Nie. Nikt do mnie nie dzwonił.
- Chcesz? - Nigdy nie masz dość jedzenia?
Nie.
Weź głośniej.
...zdołał uciec w trakcie drogi do szpitala.
Miał symptomy otrucia.
Jego miejsce pobytu jest nieznane.
Władze sądzą, że jest jeszcze w kraju.
Álex Molina jest najbardziej poszukiwanym człowiekiem w kraju
i głównym priorytetem władz.
Ładnie tu, prawda?
Wiesz co, kiedyś byłem bardzo brutalny. W gorącej wodzie kąpany.
Miałem wybuchowy charakter.
Gdybyśmy się wtedy poznali,
już miałabyś zdeformowaną buźkę
za to, że prawie straciłem pieniądze.
Powinnaś być wdzięczna,
że znalazłem Boga i jego nowinę.
Księga Kapłańska 19, 18 głosi:
„Nie szukaj pomsty, nie żyw urazy do twego ludu,
ale miłuj bliźniego jak siebie samego”.
Oto słowo boże.
Oto kolejna rada z Biblii.
Czcij ojca swego i matkę swoją.
To tu?
Tak, to motel.
Wypuśćcie mnie.
Ułóż się wygodnie, trochę tu pobędziesz.
Przyjacielu.
Dzień dobry.
Schrzaniliście sprawę.
Znalezienie ich zajęło mi trzy lata,
ale znalazłem też innych świadków.
Moja córka jest gwarancją,
że wszyscy będziemy grzeczni.
Álex Molina uciekł z komisariatu, gdzie był przetrzymywany
w oczekiwaniu na przesłuchanie w sprawie.
Jego miejsce pobytu jest nieznane. Policja go szuka.
Chętnie zobaczyłbym, jak twoja matka gnije w grobie.
Należy jej się to za zdradę.
Dobrze, że jeszcze żyje i jest w Meksyku.
Mama tu jest?
- 502. - To nie pani pokój.
Otwórz. Moja córka tam jest.
- Tędy! - Puszczaj!
Mamo! Tu jestem!
Weź ją!
Zamknij się!
- Kochanie! - Mamo!