Wszystko przypomina mi
o jej istnieniu i o tym, że ją straciłem.
Z czegokolwiek zrobione są dusze,
nasze są takie same.
Rozpoczynam tę historię nieco pretensjonalnie,
ale zawsze miałem skłonność do dramatyzowania.
To jest nasza historia.
Moja i Tessy.
Historia ta nie jest nowa.
Przewija się od starożytnych Greków, przez Szekspira,
siostry Bronte, po Jane Austen.
To historia dziewczyny pragnącej niezależności,
ucieczki spod tyranii rodziców,
swatanej z chłopakiem, którego nie kocha.
Spotyka zabójczo przystojnego mężczyznę,
który zawrócił jej w głowie,
mimo że reprezentuje wszystko to, czego ona nienawidzi.
Zakochuje się w nim,
oddaje mu,
ale finalnie zostaje zdradzona
i porzucona.
Tyle że to on pada ofiarą własnego oszustwa.
Gdy wydaje się, że wszystko stracone,
wracają do siebie i żyją długo i szczęśliwie.
Jak wspomniałem, znacie tę historię.
Różnica tylko w tym,
że to nie nasza historia.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
Tessa, musimy porozmawiać. Proszę, nie rozmawialiśmy od miesiąca.
- Mam pytanko. - Spadaj.
- Szukam kogoś. - Spadaj!
AFTER 2
Tu nie ma atmosfery Bożego Narodzenia.
W taki upał.
Nienawidzę upałów.
Gorąc miesza ludziom w mózgach.
Dziękuję.
Przepraszam.
Przepraszam! Proszę poczekać!
Dupek!
Dziękuję.
Nazwałaś mnie dupkiem.
Słucham?
Nazwałaś mnie dupkiem.
Nie.
Widocznie zdawało mi się.
Chyba tak.
Próbowałem zatrzymać windę.
Jasne.
Przepraszam, to mój pierwszy dzień.
Chcę dobrze wypaść.
To ci się udało.
Dupek.
- Pracujesz tu? - Niespodzianka.
Tessa!
- Witam w Vance Publishing. - Kimberly, prawda?
- Świetna pamięć, brawo. - Robi wrażenie.
Znacie się?
Starzy znajomi.
Panie wybaczą.
- Gotowa do startu? - Tak.
Przedstawię cię szefowi.
Zamknij się i słuchaj!
To chyba zły moment.
Pokażę ci twój pokój.
Trevor!
Idę.
Przepraszam za bałagan.
Ostatnio nie było stażystów i mamy trochę zaległości.
Dziwne.
Ludzie zabijają się o staż tutaj.
Owszem, tylko Vance ma taki problem,
że następnego dnia ich wyrzuca.
Ale tobie to nie grozi. Mam dobre przeczucia.
Jak już mówiłam,
masz czytać 5 rękopisów tygodniowo, a najlepsze przesyłać do mnie.
Kuchnia jest na końcu korytarza. Możesz składać zamówienia na lunch.
- Jakieś pytania? - Nie.
Powodzenia.
24:41
Panie Vance!
Przepraszam.
Musiałam przysnąć. Która godzina?
9:25.
Co?
- Zwolni mnie pan? - Siadaj.
Czy dobrze rozumiem, że w nocy
przeczytałaś 3 książki, napisałaś 3 recenzje,
i uważasz, że "Karnawał światła" Nico Tanaki to świetna powieść?
Tak.
To oryginalny głos,
podobny do wczesnej Margaret Atwood.
"Kobieta do zjedzenia" i "Wynurzenie".
Pakuj się i chodź.
Szlag.
- Dzień dobry. - Panie Vance!
- Czy mogłabym tylko wrócić... - Wsiadaj.
Bo zostawiłam ładowarkę...
Zamyka drzwi!
Mała rada.
Nie noś codziennie tych samych ubrań i bierz prysznic.
Dokąd jedziemy?
Na konferencję wydawnictw elektronicznych. Znaleźć fundusze potrzebne do ekspansji.
Spieprzaj!
Zamknięte!
Hardin.
Zajęta?
Trochę.
Może przyjdziesz jutro?
No dobra, wejdź.
Dzięki.
Ukoi ból.
Lubię ból.
Jak chcesz, masochisto.
Witamy ponownie w hotelu Montgomery, panie Vance. Pokoje gotowe.
Do pokoju pana Matthewsa wstawiliśmy drukarkę.
Niestety, pokój pani Young nie był gotowy, więc umieściliśmy ją w apartamencie.
- Czy przyjechał już pan Jiang? - Chyba jest w barze.
No tak.
Ja dostałem drukarkę, a ty apartament.
- Podoba ci się, co? - Owszem.
Możesz wziąć Tessę na zakupy? Potrzebuje czegoś na wieczór.
Chodź, zabawimy się.
Jesteś pewna, że mnie wpuszczą? Nigdy nie byłam w nocnym klubie.
Nie sprawdzają?
Będziemy razem, spokojnie.
Przed dzisiejszą imprezą, chciałabym ci coś powiedzieć.
Vance i ja...
Łączy nas coś więcej.
Przez lata łączyła nas tylko praca, szczególnie po śmierci żony.
Potem zaczęłam mu pomagać przy synu.
Miłość potrafi zaskoczyć.
Owszem.
To on?
Słodki dzieciak.
Nie mogę się doczekać, kiedy cię zobaczą w tej sukni.
Kurczę.
Nie kupiłyśmy bielizny.
Moje ciuchy są w pralni.
- Jeszcze zdążę pobiec do sklepu. - Nie, nie. Nie trzeba.
- Na pewno? - Tak.
No to idziesz na komandosa, bez majtek.
Nie wierzę, dopiero minął jeden dzień.
Hardin powiedział, że jesteś prawdziwym skarbem.
Rozmawiałaś z nim?
Nie, Vance.
Nie powiedział ci?
Pewnie zapomniał.
STEPH Spotkajmy się wieczorem.
Dawaj, nie zamulaj!
Nie dam ci spokoju, aż się zgodzisz.
Musimy być na konferencji o...
Jaka domyta.
Jezu, Trevor, to miał być komplement? Tesso, wyglądasz olśniewająco.
Dziękuję.
Idziemy.
Jakie książki piszesz?
Różne.
Jakbym siedział przy stole dla dzieci.
Dzięki.
Nie to miałem na myśli.
Nie znoszę klubów.
Pewnie dlatego, że nie umiem tańczyć. Uwielbiam football, nie znoszę klubów.
Czemu tu przyszliśmy?
Dla niego.
Pana Jianga.
Jego rodzina ma fundusz hedgingowy wart 800 milionów.
Rozważa zainwestowanie w rozwój Vance'a.
- Przynieść ci drinka? - Zostanę przy wodzie.
Tylko na tyle pozwala mój budżet.
- Myślałem, że to płatny staż. - Wiesz ile kosztują dojazdy Uberem?
Będzie dobrze, jak wyjdę na zero.
Co to jest?
Sex on the beach.
Fajna plaża.
Łap słomkę. Gotowi? Start.
Dobry!
Miał pan okazję spojrzeć na cyfry?
Prognozowane podwyżki stóp procentowych...
Jeszcze raz.
Gotowi? Start.
Ale się dzisiaj nawalimy!
Spójrzcie, kogo wiatry przywiały.
Idiotyczne powiedzenie.
Jakie wiatry?
Siema stary.
Stęskniłeś się?
Nie rozumiem.
Wiadomo.
Wspaniale!
Idę potańczyć!
Zgadnij kto?
Pomogę ci.
Zajebista, rozrywkowa laska,
- która uwielbia seks. - Matka Teresa.
Nie.
Wiem, wyglądam rewelacyjnie. 8 tygodni bez węgli,
czuję się bosko.
- Brak węgli, czy nadmiar koksu? - Włóż se knebel w ryj.
A ty fiuta w gębę.
Co mam zrobić, żebyś mi wybaczył.
Wiem, byłam niegrzeczna.
Gorzej.
Ale ty to lubisz.
Tęsknisz za mną.
Spierdalaj.
Odjebało ci?!
Kiedyś byłeś pierwszy do bzykania.
Niech zgadnę. Nadal opłakujesz tę zimną pizdę?
Nie mów tak o niej!
Wyglądasz jak zbity pies.
Z powodu suki udającej Maryję Dziewicę, która nawet cię nie chce!
Na co się, kurwa, gapisz?
Mam ci zawinąć chłopaka? To się odwróć.
Sexy dupcia.
Tessa.
Chciałam cię poinformować,
że zajebiście wyglądam. Żałuj, że nie widzisz.
Gdzie jesteś?
Tam, gdzie nie ma ciebie.
Widzę, gdzie jesteś, mogę cię znaleźć.
Dużo wypiłaś?
Z pięć.
Czego?
Sex on the beach.
Pięć Seksów na plaży.
Dobry pomysł.
Jesteś pijana!
Poszłam na komandora.
Nie ściemniam.
Na komando...
Jak to było?
No jestem bez majtek!
Z kim jesteś?
Czemu nie zadzwoniłeś?
Wysłałem ci ze 100 SMS-ów!
Muszę kończyć.
Miło było pogadać, panie Scott.
Do widzenia.
Nie!
Tessa.
Trevor!
Jestem pijany i widziałem tampon na podłodze. Wychodzę.
Ja też. Możemy coś zamówić do pokoju?
Chcę frytki
i lody.
Nie ma to jak lody waniliowe o 3 nad ranem.
Myślałam, że to dobry pomysł.
Tesso.
Tesso Young. Czemu chcesz pracować w wydawnictwie?
Uwielbiam czytać.
Rozumiem.
Ulubiona książka?
"Zasady ekonomiki" Alfreda Marshalla.
Nie.
Chodzi mi o beletrystykę.
Powieść.
Nie czytam beletrystyki.
- Wyglądam na takiego? - Ty barbarzyńco.
Barbarzyńca!
Literatura to ucieczka od rzeczywistości.
Dzięki niej możesz żyć sto razy, albo nawet tysiąc.
Nie chcę tylu życiorysów.
Jestem z natury nudny.
Nie chciałam. To nie było specjalnie.
Wiem, co robię.
Trzeba namoczyć.
Spodnie.
Daj spodnie!
Bo zostanie plama.
Tessa!
- Otwórz! - To Hardin Scott?
Cześć.
Chcesz, żeby mnie stąd wywalili?
Proszę, wejdź.
Hardin, miło cię widzieć.
Trevor?!
Lepiej już pójdę.
- Chcę porozmawiać! - Przestań!
- To nieporozumienie... - Spierdalaj.
Ale z ciebie fiut. Co tu w ogóle robisz?
Fiut?!
To nie ja wykorzystuję pijaną dziewczynę!
Nie każdy facet od razu chce wkładać rękę w majtki.
Zdziwiłabyś się.
Nie będziesz mi mówił, z kim się mogę przespać. To nie twoja sprawa!
A chciałaś?
Boże!
- Odbiło ci! - Odpowiedz!
A jeśli tak?
Co?
Słyszałeś.
Jeśli chciałam?
Nie podoba ci się?
Nie podoba ci się wizja,
jak ręce Trevora, pieszczą moje ciało?
Dotykają mnie?
Brakowało mi tego.
Jesteś pijana.
I co?
Nie chcesz?
Chcę, ale...
Hardin,
masz dwie możliwości.
Albo mnie przelecisz,
albo wychodzisz.
Decyduj.
- Masz prezerwatywę? - Jesteś pewna?
Tak.
- Jutro mnie znienawidzisz. - Już cię nienawidzę.
Powiedz, że masz tylko mnie.
Tylko ciebie.
- Dzień dobry. - Kimberly!
- Wstałaś? - Przed chwilą.
Za 5 minut na dole.
- Jakiś problem? - Nie.
- Widzimy się w holu. - OK.
Nie spóźnij się.
Gdzie moje ciuchy?
Tessa!
Wracaj do łóżka.
Tessa!
Czego chcesz?!
Tej drugiej, miłej Tessy.
Zaraz spóźni się do pracy.
Gdzie moje...
Nie patrz!
Co?
Po tym, co robiliśmy, mam nie patrzeć?
- Nie przypominaj mi. - Zadzwoniłaś do mnie.
Nie kazałam ci tu przychodzić.
Widzę, że nie jesteś zadowolona z tego, co się wydarzyło.
Nie jestem.
- Porozmawiamy? - Nie. Zraniłeś mnie i ci nie wybaczę.
A ta noc?
Byłam pijana.
Zadzwoniłam, przyjechałeś...
Mój błąd.
- Tęskniłaś za mną. - Nie wiedziałam, co robię.
- Pocałowałam chłopaka... - Co?
- Pocałowałaś?
Dobrze słyszałem?
"Pocałowałam chłopaka".
- Idę. - Czekaj!
Tessa!
Ubierz się!
- Z kim się całowałaś? - Z nikim!
Z Trevorem?!
Moja Tessa nie całowałaby kolesia w klubie!
Nie ma już "twojej" Tessy!
Jak ty się z nim lizałaś, ja pieprzyłem się z Molly.
Spierdalaj!
Kurwa!
Przepraszam.
Cześć.
Kupiłem nam latte.
Dzięki.
Ciekawa noc.
Trevor, przepraszam.
Daj spokój.
Gdybym wszedł do pokoju dziewczyny i zobaczył półnagiego przystojniaka,
zareagowałbym tak samo.
Gdzieś tu jest?
Mam się schować?
To on powinien się schować. Nie jesteśmy już parą.
Skąd się znacie?
- Hardin w zeszłym roku pracował w Vance. - Naprawdę?
Na twoim stanowisku.
Smutna historia.
Najpierw byliśmy przyjaciółmi,
potem kochankami,
aż znalazłem rudy włos na poduszce.
Bardzo zabawne.
- Gustujesz w niegrzecznych chłopcach? - Pogadamy o tym innym razem.
Moi bohaterowie.
Też umieracie?
Nie wiem, co zrobiliście Neilowi,
ale wypisał gigantyczny czek na sfinansowanie naszego rozwoju.
Dobra robota.
Co tu robisz?
Potrzebuję rady.
Rady?
Ode mnie?
Tak.
Jestem aż tak zdesperowany.
Jak zawsze szpila.
A prawie dałem się nabrać.
- Słuchaj, bracie... - Przybrany.
Nie jestem twoim bratem, jak sam podkreślasz.
Na miejscu Tessy, już nigdy bym się do ciebie nie odezwał.
Myślisz, że tego nie widzę?! Wiem, że wszystko spieprzyłem!
Nie odpowiada na telefony i SMS-y.
Powiedziała, że się z kimś całowała.
Ja na to, że przeleciałem Molly.
Przeleciałeś ją?
Tylko tak powiedziałem! Nie zrobiłem tego.
Chciałem się na niej odegrać. Jak idiota!
Owszem.
Pieprzyć to!
I jak zawsze uciekniesz od problemu.
Dokąd jedziesz?
Do Londynu. Chciałem, żeby pojechała ze mną.
Nara.
Naprawdę ją kochasz?
Tylko nie ściemniaj.
Tak.
Jasne, że tak!
Nikogo tak nie kochałem!
Tylko szkoda, że wszystko spieprzyłem!
Mówi, że nie spał z Molly.
Wierzę mu.
Dzięki, Landon.
Skup się.
Puk puk.
Cześć.
Pewnie wyjeżdżasz na święta,
więc życzę ci udanych wakacji i 100 lat. Masz urodziny, prawda?
Jutro.
Zrobiłem ci prezent.
Co to jest?
Analiza kosztów.
Porównanie wydatków na Ubera z kosztami własnego używanego auta.
Wychodzi na to, że tracisz kupę forsy.
Poszperałem
i znalazłem Toyotę Corollę z 2013,
stan idealny.
Pojechałem do dilera, wynegocjowałem warunki.
Nic nie wykładasz na początek, płacisz 150¤ miesięcznie.
Vance zgodził się, żeby firma je ubezpieczyła.
Pomyśl. Ja po prostu lubię bawić się cyferkami.
O Boże!
- Czyli dobry prezent? - Dziękuję.
To cześć.
Co sądzisz?
No wiesz...
W stylu Tessy.
Rozumiem, że to komplement.
Tam.
Co z Dakotą?
Czytam twój urodzinowy horoskop.
Po pierwsze, w tym samy dniu urodziny ma...
Józef Stalin.
Cudownie.
Jesteś dumną idealistką.
Jak Stalin.
Bardziej emocjonalna niż to okazujesz.
Albo umocnisz miłosną relację,
albo zwiążesz się z dojrzałym partnerem.
Dojrzałym, czyli nie...
Raczej nie.
Wyjechał do Londynu.
Odzywał się?
Nie, bo go zablokowałam.
I dobrze.
Cześć.
Czyje to mieszkanie?
Teraz możesz mieć swoich ulubieńców zawsze przy sobie.
"Poszedłbym za tobą w ogień. Poszedłbym za tobą w wodę.
Poszedłbym za tobą na szubienicę.
Poszedłbym w czeluść."
Jesteśmy.
Jak chcesz, mogę ci przygotować kąpiel.
Chętnie.
Pamiętam jak razem się kąpaliśmy.
O Boże! Tessa?!
- Mama Hardina. - Mówił, że wyjeżdżasz na święta.
Nie sądziłam, że się spotkamy!
Jesteś taka śliczna.
Hardin mówił, że jesteś najpiękniejsza na świecie, ale szczerze,
wyobrażałam sobie tatuaże, zielone włosy i kolczyki na makówce.
Makówce?
Wyluzuj.
Będziemy przyjaciółkami.
- Muszę do kibelka. - Jasne.
Ślicznotka!
Co tu robisz?
Przyszłam po rzeczy. Miałeś być w Londynie.
- Nie chciałem jechać bez ciebie. - Nie powiedziałeś jej, że zerwaliśmy?
Nie chciałem jej martwić.
To moja mama! Nie mogłem jej powiedzieć o durnym zakładzie. Wybacz.
Ale nie musisz przed nią udawać.
Spoko.
Co?
Spoko. Poudaję.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Dzięki za czytnik.
Kurde!
- Wszystkiego najlepszego! - Masz urodziny?
To czemu nie świętujemy?
Bo zaraz wyjeżdżam.
- Nie! - Jadę do mamy.
A nie zostałabyś do jutra?
Ale mama się nastawiła...
Nie wiadomo, kiedy się zobaczymy.
- W sumie mogę wyjechać jutro. - Cudownie!
Cudownie!
Zrobię ci tort urodzinowy.
Taki, że padniesz.
Super.
Nie jestem obiektywna, bo to mój syn,
ale czy to nie najpiękniejszy tyłeczek?
Mamo, błagam.
Cicho.
Zgrabny tyłeczek.
Świetnie się bawicie,
to ja posprzątam,
a potem dokonam samospalenia.
Studiujesz też literaturę.
Teraz staram się przenieść z ekonomii.
Dostałam się też na staż w Vance Publishing.
W firmie Christiana Vance'a?
Mieszkaliśmy z Vancem przez parę lat, jak rozstałam się z Kenem.
Naprawdę?
Hardin nic nie mówił.
- Czego nie mówiłem? - Nieważne, plotkujemy.
Wezmę koc i położę się na podłodze.
Sądzisz, że moglibyśmy razem spać, tylko bez...?
- No wiesz... - A ty?
Chyba nie jesteśmy totalnymi Neandertalczykami.
Dobranoc.
Wstanę wcześnie rano,
żeby ruszyć w drogę.
Dziękuję, że zostałaś.
Dzięki za gościnę.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Miło.
- Zadowolona z urodzin? - Bardzo.
Jeszcze raz dzięki za
prezent.
Fajnie, że pamiętałeś. Znalazłam go, jak zabierałam rzeczy.
Miło, że ci się podoba.
Bardzo.
Kupiłam samochód.
Samochód?
Jaki?
Biały.
Wszystkiego najlepszego.
Dobranoc.
Hardin.
To nie działa.
Czemu? Coś nie tak?
Dotknij.
A ty?
Powinniśmy przestać.
Za 3 sekundy.
Trzy...
Dwa...
Jeden.
Jeszcze 10 sekund.
I przestaniemy.
- Tak? - Tak.
Przeproś ode mnie mamę za to, że cię przetrzymałam.
Nie wiesz, ile to dla mnie znaczy, widzieć takiego Hardina.
Jakiego?
Szczęśliwego.
Co?
Pa.
Fajna fura!
Cześć, Noah!
Fajnie cię widzieć.
Twoja mama powiedziała, że przyjeżdżasz, wpadłem z życzeniami.
Pewnie zadzwoniła, jak tylko przekroczyłam granice hrabstwa.
Dziwisz się? Wie, co w trawie piszczy.
Jasne.
Jak ostatnia klasa?
Znasz mnie, łamię serca, kolekcjonuję imiona.
Cały ty.
Podobno dostałaś się na staż? Gratuluję.
Dzięki.
A jeśli chodzi o tę sprawę z ojcem, to luz.
- Jaką sprawę z ojcem? - Nic takiego.
Jak to nic?
No nie wiem. Myślałem, że ona...
Co?
Co jest?
- Czemu ona do ciebie dzwoni? - Przepraszam.
Przepraszam, utknęłam w pracy. Przyjechała już?
- Mamo? - Ona wie!
Co?!
Już jest z tobą? Nie przeszkadzam?
O co chodzi z tatą?
Co to za ton?
Po prostu pytam o tatę.
Dobrze.
Ojciec chciał cię zobaczyć, ale go pogoniłam.
Czemu tak się tym denerwujesz?
Nie denerwuję się! Tylko dlaczego to ukrywasz?
A ty nic nie ukrywałaś przede mną?
Bo ja dobrze pamiętam ten sekret. I Noah też.
Myślałam, że mamy to już za sobą, odkąd złamał ci serce.
Ale po twoim tonie wnioskuję,
że wcale nie.
To nie jest chłopak dla ciebie.
- Jest taki, jak twój ojciec! - Kończę.
- Nie waż się! - To był błąd.
Theresa?
Schrzaniłem to. Nie wiem, jak to się stało.
Mamo?
Na górze śpi mój syn! Przestań!
Mamo?
Hardin, wracaj do pokoju!
Jestem przy tobie.
Już dobrze.
To tylko zły sen.
Dzień dobry.
Tam jest herbata, weź sobie.
Dzięki.
Co z nim?
Te koszmary.
Słyszałam go w nocy.
Teraz śpi.
Od dawna to ma?
Od ósmego roku życia.
Opowiedział mi,
co zobaczył tamtej nocy.
Napaść.
Wcześniej nikomu o tym nie mówił.
To straszne, co cię wtedy spotkało.
Myślałam, że o tym zapomni.
Ale zaczęły się koszmary.
Poszliśmy do terapeuty, ale mu nie pomógł.
W końcu zaczął się sam leczyć, alkoholem.
Powiedział mi, że koszmary skończyły się,
jak poznał ciebie.
Nie wiedziałam.
Wiesz, czemu twoja mama tak go nienawidzi?
- To twój syn... - I kocham go,
ale znam jego słabości.
Powiedz mi, co się między wami wydarzyło?
Okłamał mnie.
Bardzo?
Strasznie.
Żałuje tego?
Tak.
O czym plotkujecie?
Umyj zęby.
Kiedyś to był nasz wielki problem.
Mamo, na litość boską, zawsze myję zęby.
Świetnie. Dzień dobry.
Dzień dobry. Dziękuję.
Uwielbiam twoją mamę.
Jest w porządku.
Spóźniony.
Przecież już dostałam prezent.
Owszem, ale musiałaś go sama znaleźć
i otworzyłaś beze mnie, co pozbawiło mnie przyjemności zobaczenia twojej reakcji.
Dlatego...
Idealny dzień Tessy.
Co to znaczy?
To zależy od ciebie.
Spełnię każde twoje życzenie,
bez cienia drwiny lub złośliwości.
Twój czas zaczyna się za: trzy, dwa, jeden...
Fajnie, co?
Zawsze marzyłam, żeby pójść na łyżwy.
Tak... świetnie.
Super.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Wyszedłem z wprawy. - Kiedy ostatni raz jeździłeś?
Nigdy.
Chcesz balkonik?
Bez jaj!
W porządku?
- Nic ci nie jest? - Nie.
Chcesz zejść?
Nie.
Mieliśmy...
Mam lepszy pomysł.
Przyjmijcie pozycję dziecka,
pozwalając, aby całe napięcie stopniało.
Owszem, napięcie topnieje przez ten cholerny gorąc.
- Nie ma tu klimatyzacji? - To gorąca joga.
Z pozycji dziecka podnieś się i przejdź
do pozycji psa z głową w dół.
Czy ktoś ci powiedział, że masz cudowny tyłeczek?
Teraz wraz z partnerem przejdźcie do pozycji salamba sarvangasana.
Przepraszam, to joga dla początkujących?
Była o 10:30. To jest akro-joga.
Podnieś partnera do góry.
Oddychajcie razem.
Wdech, ręce nad głową.
Wydech, pochylacie się do przodu.
Pozwól partnerowi oprzeć się na tobie.
Oddychaj wolno, otwórz nogi,
szerzej, wdech,
jeszcze szerzej.
Rozsuń nogi jeszcze bardziej.
Czy wszystkich to podnieca?
Ciebie też?
Możemy wyjść?
Teraz? Idziemy.
- Jestem spocona! - Nieważne!
5 minut!
Muszę...
O Boże.
Zdejmujemy.
Powoli, ale do celu!
Cholera!
Szefowa, muszę odebrać.
Serio?
Cześć, Kimberly. Co tam?
Jak możemy pomóc?
Cześć.
Po prostu ratujecie mi życie.
Biedny Vance się zatruł i non stop rzyga.
Nie ma sprawy.
Kim ty jesteś i co jemu zrobiłaś?
To w ramach mojego prezentu urodzinowego.
Spóźnię się.
Wrócę za parę godzin.
Jesteś w dobrych rękach.
Dzięki.
Cześć.
Mamy przed sobą całe popołudnie.
- Coś chciałbyś porobić? - Nie.
Może chciałbyś porysować?
Nie lubię.
Nie? Jesteś głodny?
Nie.
Opowiesz mi o tych pociągach?
W sumie to mnie wcale nie interesuje.
- Masz znaki na rękach. - To tatuaże.
- Czemu je masz? - Bo lubię.
- Ludzie nie myślą, że to dziwne? - Pierdolę, co myślą ludzie.
Wszystkich ludzi pierdolisz?
- Kurde, nie mów pierdolę. - Kurde.
Kurde, pierdolę.
Hej!
Jest głodny...
Kurde, pierdolę.
Mogę pójść. Albo ty idź.
- Kupię jakieś kanapki. - Dzięki.
Do zobaczenia.
Kurde, pierdolę, kurde.
Idź.
Wezmę już.
Ona wyzwala w tobie to, co najlepsze.
To aż tak widać?
Miłych świąt.
Wzajemnie.
Nara, ziom.
Nara.
- Gotowa? - Tak.
Wychodzimy ostatni, muszę włączyć alarm.
Wesołych Świąt.
Święta są za tydzień.
Ja zawsze idę pod prąd.
- "Z czegokolwiek zrobione są dusze... - Nasze są takie same."
Co jest?
Nie sądziłam, że zobaczymy się w święta. Nic dla ciebie nie mam.
Co chciałbyś dostać?
Drugą szansę.
Obiecujesz, że zawsze będziesz taki, jak dziś?
Nie.
Ale się postaram.
Zrobię wszystko.
Nie możemy tutaj. A jak ktoś wejdzie?
Jest tu kto?!
Ktokolwiek?
Na wszystko masz odpowiedź.
Atrapa.
Kurde.
Nie chcę nikogo innego.
Nikogo.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Nie mów "też".
Jakbyś mi przytakiwała.
Kocham cię, Hardin.
Trish.
Tu Ken.
- Co za niespodzianka. - Posłuchaj,
zapraszamy z Karen gości na święta.
Chcielibyśmy też zaprosić ciebie, Hardina i Tessę.
Wyjeżdżam dzisiaj do Londynu.
Ale dopiero wieczorem.
Możemy wpaść.
To wspaniale.
No to do zobaczenia.
Wesołych Świąt, Trish.
- Tak? - Tak.
Tak?
Jestem z ciebie dumna.
Cieszę się, że ją poznam.
To jego dom?
Mówiłem ci.
Ja pierdzielę, jaki wielki.
Nie musimy tam iść.
Ostatni raz widziałam twojego ojca 10 lat temu.
Już czas.
Chodź.
- Karen? - Witaj.
Wesołych świąt.
Ten skromny gość
jest współautorem nowej interpretacji "Poskromienia złośnicy",
wraz z dziekanem wydziału literatury.
To nic wielkiego.
Przeciwnie!
Wspaniała reżyseria.
Trzeci akt wzrusza do łez.
Byliśmy dwa razy.
Uber będzie za 5 minut.
Cieszę się, że wpadłaś.
Ja też.
Za chwilę będzie kolacja.
Mam nadzieję, że wszyscy zgłodnieli.
- Karen jest gwiazdą nawet w kuchni. - O tak!
- Gdzie byłeś? - Przejść się.
Trish,
- podobno pierwszy raz jesteś w Stanach. - Tak.
- I jak ci się podoba? - Jest wiele do obejrzenia.
A dla mnie ich czar prysł.
Po skończeniu studiów z radością wrócę do domu.
Po dyplomie wracasz do Anglii?
Oczywiście.
Mogę ci nalać ostatni kieliszek?
Nie, ale było pyszne.
Cieszę się. Kupiliśmy je w czasie miesiąca miodowego w Grecji.
Ja zostanę przy wodzie.
Mieszkaliśmy w przepięknej willi.
Wiesz, że plaże na Santorini są z wulkanicznych kamyków
i nie ma piachu, który mąci wodę.
Jest kryształowo czysta.
Pojebało cię?!
Hardin.
Co to za spodnie?! Przepraszam, mamo, ale naprawdę...
Nie masz za grosz wyczucia?
Nadymasz się jak skończony cham,
raniąc ludzi, którym rozpieprzyłeś życie.
Może odbędziemy te rozmowę w jakimś ustronnym miejscu?
Chętnie.
Bill Gates.
Widzę, że cię zdenerwowałem, więc wyłóż mi, o co ci chodzi.
- Po co nas zaprosiłeś? - Bo jesteście moją rodziną.
Byliśmy.
Uciekłeś od nas.
- Myślałem, że zamknęliśmy ten rozdział. - Niby jak mieliśmy zamknąć?
Nie wyraziłeś skruchy!
Twoje 12 kroków, zadośćuczynienie.
Wynagrodziłeś mamie krzywdy?!
Co mam zrobić? Nie widzisz, że zżera mnie poczucie winy?
Wtedy uznałem, że muszę odejść.
A powinieneś był zostać!
To wszystko wydarzyło się przez ciebie!
I od 10 lat to mnie prześladuje!
Ciebie?! To ja na to patrzyłem, sukinsynu!
Przepraszam, mamo.
Musiałem.
Nie bierz Ubera.
Zawiozę cię.
Po tym wszystkim?
Zresztą jesteś pijany.
Nie jestem taki jak ty.
Może ty potrafisz zapomnieć, co zrobił, ale ja nie.
Nie zapomniałam.
Wybaczyłam mu, żeby się od tego uwolnić.
Ten gniew ciebie zniszczy.
I pociągniesz za sobą Tessę.
Idę się przejść.
Hardin.
Hardin!
Proszę poczekać!
Myślałem, że tylko ja jestem jak Grinch i pracuję w święta.
Nie możemy tak na siebie wpadać.
Masz rację.
Natychmiast wystąpię o zakaz zbliżania się.
- Jak ci minęło Boże Narodzenie? - Spokojnie. A tobie?
Niespokojnie.
Wyczerpująca odpowiedź.
Może powiesz mi więcej o twoich niespokojnych świętach.
Lunch? Postmates, stawiam.
Propozycja nie do odrzucenia.
Prześlę ci menu.
Wiem, jestem prawdziwym dżentelmenem.
Myślałam, że wszystko się zmienia na lepsze, ale...
On wciąż ma mnóstwo problemów do przepracowania.
Współczuję mu...
Ale nie wiem, jak mu pomóc.
Zadam ci pytanie.
Kochasz go?
Tak.
No to masz problem.
Złota myśl.
Nic nie obiecywałem.
Chciałeś tylko usłyszeć, czy go kocham.
Wracam do pracy.
Dzięki za lunch. Następnym razem ja stawiam.
Nie będzie następnego razu.
Nie o to chodzi.
Przenoszę się do Seattle.
Vance zaproponował mi stanowisko w nowej placówce.
To wspaniale.
Dzięki.
Ale nie wyjeżdżam jutro.
Moglibyśmy...
Nie, to głupie.
Tessa.
Moja siostra walczyła z uzależnieniem całe życie.
To, co jest miedzy wami,
źle się skończy.
Mylisz się.
Udało ci się znaleźć ojca?
Przeszukuję internet, ale bezskutecznie.
Ta jest lepsza.
Nigdy nie pokażesz mi, co tam piszesz, prawda?
Może...
Kiedyś.
Nie zobaczysz, kto to?
Wiem kto.
Steph.
Bractwo urządza sylwestra.
No i?
- Chcesz iść? - Nie.
Nie zostawię cię tu samej.
Nie będę sama.
Pójdę z tobą.
Myślałem, że po tym wszystkim, nie będziesz chciała...
Nie boję się ich.
A jak będzie słabo,
to za rok zostaniemy w chacie.
Za co?
Spodobało mi się "za rok".
Czemu nie ma cię w biurze?
Myślałam...
Żartuję.
Wkręcił mnie pan.
Przejdę do rzeczy.
Rękopis, który zarekomendowałaś został dziś sprzedany po ostrej licytacji.
To fantastycznie.
Szukaliśmy kogoś, kto w Seattle zajmie się cyfrowymi zgłoszeniami, ale...
Ty byłabyś najlepsza.
Pokryję twoje czesne, wydatki, przeprowadzkę.
Naturalnie, Hardin jest też mile widziany.
To brzmi niesamowicie.
Dostanę chwilę na zastanowienie?
Oczywiście. Chciałem tylko podzielić się dobrą wiadomością.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Nawzajem, panie Vance.
Mówiłaś coś do mnie?
Nie.
Co tak długo?
Jestem kobietą.
Możesz poczekać na zewnątrz?
Przepraszam.
Niepokonana!
Kurwa!
Luz.
Przepraszam.
Tęskniłyśmy.
- Stare żale? - Prehistoria.
- Gracie? - Możesz wejść za mnie.
Idź, ja popatrzę.
Lubię patrzeć.
Wiem.
Dobra.
- Wiesz, co robisz? - Nie mam pojęcia.
Git.
Tessa!
Co to?
Wiśniówka.
Cool.
Fajnie.
Tak!
Pij!
Podoba mi się!
Jamie?
To ty.
Pogadamy na górze?
Prowadź.
Przyszła Molly!
Ja pierdolę.
Jebać to.
Zajebisty strój.
Jesteś jak robot.
Może nim jestem.
Mam wytatuowanego motylka,
ale widać go tylko jak się rozbiorę.
- Kocham motyle. - Naprawdę?
Tak.
Szukałam cię.
- Wychodzimy? - Dobrze.
Nie wierzę! Papużki nierozłączki znowu razem.
To Molly.
- Dokąd idziecie? - Do domu.
No co wy, zaraz Nowy Rok.
Chcemy być sami.
Chodź.
Nigdy do nas nie pasowała.
Ostatni drink.
Tess...
Gołąbeczki, siedzicie na moim miejscu.
Serio?
Wypad.
Suka.
Kto chce wesołe ciasteczka? Sama piekłam.
- Nie. - Dzięki.
Szkoda.
Idziemy?
- Zagrajmy w coś. - W co? Scrabble?
A może
- w prawdę czy wyzwanie? - Jezu Chryste.
- To coś złego? - Długa historia.
- Czemu to proponujesz? - Bo tak.
Co jest, Hardin? Boisz się?
Goń się.
Ja zaczynam.
Prawda czy wyzwanie?
Prawda.
Jesteś dziewicą?
Molly!
W sumie znam odpowiedź, straciłaś dziewictwo z Hardinem.
Owszem.
Teraz ja. Molly, prawda czy wyzwanie?
Prawda.
To prawda, że jesteś kurwą?
O cholera.
- Jak mnie nazwałaś? - Nie nazwałam.
Zadałam pytanie.
Jesteś kurwą?
Jesteś.
Musisz odpowiedzieć szczerze, chodzi o prawdę.
Nie.
Nie lubią się?
Teraz ja.
Prawda czy wyzwanie?
To prawda, że jesteś tępą dzidą bo wróciłaś do Hardina,
mimo, że cię wyruchał, żeby wygrać zakład.
Nieprawda.
Prawda.
Wierzysz we wszystko, co powie.
Nienawidzę cię.
Wybaczam ci, bo wciąż pamiętam, co robią te usta...
I ten język...
Zostaw mnie!
Ty kurwo!
Uspokój się!
Jesteś kurwą!
Zabieraj tę sukę!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Spierdalaj!
Spadaj!
Zejść mi z drogi!
Normalnie MMA.
Potrzebowałam tego.
Faktycznie.
- Jesteś stuknięta. - Wiem.
Chce mnie pani uprzedmiotowić?
W rzeczy samej, panie Scott.
No cóż.
3 minuty do Nowego Roku!
- Drzwi zamknięte? - Nie wiem.
O Boże.
Jestem twoim bogiem?
30 sekund!
Spadaj!
Czternaście,
trzynaście...
Jedenaście.
Pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden!
Gotowe.
Skorzystam z łazienki.
Twój telefon.
- Co? - Telefon.
TREVOR: Szczęśliwego Nowego Roku! Vance mi powiedział.
Nie mogę się doczekać naszego spotkania. W Nowym Roku w Seattle.
Hardin?
Hej!
Szczęśliwego Nowego Roku.
- Cieszę się, że to zrobiliśmy. - Ja też.
Niech to zostanie między nami.
- Jasne, nie opowiadam, z kim się całuję. - Dzięki.
Ty łajzo!
Tessa, czekaj!
Wysłuchaj mnie.
Co jest, kurwa?!
To ona!
Co ty odpierdalasz?!
- Jak możesz?! - A ty możesz?!
- Właśnie całowałeś jakąś laskę! - Biedactwo!
- Liżesz się z kimś na moich oczach! - A ty co robiłeś?
Nic!
Pojebało cię?
Powiedziała, że nie opowiada, z kim się całuje. Kłamiesz!
To taka przenośnia!
Nigdy bym cię nie zdradził!
To z nią byłeś? Znikłeś na całą noc?
Tak!
Chciałem, żeby mi wybaczyła!
Bo dla ciebie chcę być lepszym człowiekiem!
Co jeszcze mam zrobić, żebyś uwierzyła, że cię kocham?!
Powiedz!
Nigdy mi nie zaufasz.
Zaufać?
- Mam ci zaufać? - Tak!
Jak dotąd słabo na tym wyszłam!
Nigdy mi nie wybaczysz, prawda?
Zawsze będziesz do tego wracać.
Bo ci nie ufam!
A sama jesteś taka niewinna!
Kryształowo czysta!
Pierdolę to.
I ciebie!
Ja ciebie też!
Odwal się!
Hardin.
Hardin?
Hardin, gdzie jesteś? Przepraszam za kłótnię.
Wracaj do domu.
- Masz ładowarkę? - W samochodzie.
Hardin, możesz odebrać? Musimy porozmawiać.
W lewo na Oakwood.
Hardin, gdzie jesteś? Przepraszam za kłótnię.
O Boże.
Zatrzymaj się.
- Nie mogę. - Zatrzymaj się!
Tessa!
Czekajcie!
Stój!
Tessa!
Theresa Young.
Tak?
Mercy Hospital. W czym mogę pomóc?
- Theresa Young, 19 lat. - Nie ma takiej pacjentki.
Jak to?
Obdzwoniłem już wszystkie szpitale! Nie rozłączaj się... Kurwa!
Co ci odbiło?! Jak mogłeś jej to zrobić?!
Gdzie jest?
- Gdzie ona jest?! - Nie powiem!
Mów!
To przez ciebie się rozbiła! Nie wróciłeś do domu!
Odwal się!
Szukała cię.
Nie wierzę.
Tessa?
Czego chcesz?
Trevor?
- Czemu odbierasz jej telefon? - Jestem z nią.
- Chcę z nią rozmawiać. - Nie.
- Nie pogrywaj ze mną! - Zamknij się i posłuchaj.
Jesteś toksyczny i destrukcyjny.
Jeśli ją kochasz, a myślę, że tak, to pozwól jej odejść.
Chcę tylko porozmawiać.
Proszę.
Proszę, daj mi ją.
Daj jej szansę na znalezienie szczęścia, bo z tobą go nie zazna.
Jesteśmy.
Dobre wieści.
Firma pokryje koszty szpitala i naprawy auta.
Twój telefon.
Hardin.
"Najdroższa Tesso,
Jak w naszych książkach, w życiu są szczęśliwe i nieszczęśliwe zakończenia.
Myślałem, że mamy szansę na szczęśliwe zakończenie,
ale nie było nam dane. Kocham cię całym sercem
i właśnie dlatego musiałem uciec od ciebie jak najdalej.
Nasz związek jest jak nałóg, który daje przyjemność
i ból.
Jeśli chodzi o wczorajszy wieczór, ta dziewczyna kiedyś była moja.
Chciałem ją przeprosić za przeszłość, żeby przyszłość ułożyć z tobą.
Ale los chciał inaczej.
Mówiąc krótko,
wiem, że jesteś dla mnie za dobra.
Z tyłu głowy zawsze kołatała się myśl, że nie mamy szans.
Ty pewnie też to czułaś.
Na początku będzie to bolesne,
potrwa wiele dni.
Ale któregoś dnia się obudzisz
i poczujesz, że smutek odpływa,
aż staniemy się tylko odległym wspomnieniem.
Żegnaj, Tesso."
Zadzwoń.
Musimy o tym pogadać.
Nie możesz znikać na 9 dni.
Zadzwoń.
- Tessa? - Pomóż mi!
Już dobrze.
VANCE: Czekamy na ciebie na naszej imprezie w niedzielę.
Dzięki.
Składasz aplikacje?
Tak.
Tata powiedział, że podzwoni.
Rozmawialiście?
I jak?
W miarę.
To, co wydarzyło się tamtego wieczoru, to nie była jego wina.
A wszystkie inne wieczory?
Nie jego wina?
Było do dupy.
Zasługiwaliśmy na lepsze życie.
Ale nie wybaczając mu
karzesz samego siebie.
Musisz przestać karać siebie.
Uważasz, że to sprawiedliwe, że on mieszka
w zajebistym, wielkim domu, a ty jesteś sama?
Skąd wiesz, że jestem sama?
Masz kogoś?
- Nie udawaj zaskoczenia. - Kogo?
Mike.
Mike?
- Ten debil nasz sąsiad? - Nie jest debilem!
Trochę jest.
To miły facet i dobrze mnie traktuje.
Spróbowałby nie.
Słyszałeś, że Vance przeprowadza się do Seattle?
Tessa też.
Skąd wiesz?
Czasami rozmawiamy.
Urządza w niedzielę pożegnalną imprezę.
Powinieneś się zwlec z kanapy i iść tam, do niej.
Nie mogę.
Raczej boisz się konfrontacji.
Musiałbym już wyjechać.
To na co czekasz?
Mamo...
Kocham cię,
ale musisz zacząć walczyć o to, co ważne.
Dziękuję wam za przybycie.
To miód na moje serce, że są tu wszyscy, których kocham.
Jestem dumny z pracy was wszystkich,
ale jest jedna wyjątkowa osoba,
bez której nic bym nie osiągnął.
Kimberly.
Smith powiedział mi ostatnio: "Imprezy pożegnalne są smutne".
Racja.
Główkowaliśmy, jak uczynić ją radosną.
I wpadliśmy na pomysł.
Kimberly,
czy wyjdziesz za mojego tatę i zostaniesz moją macochą?
Tak!
A ja?
- Jak tu nie wierzyć w szczęśliwe zakończenia? - To ty jesteś cynikiem.
Może się zmieniam.
A tak przy okazji, pięknie wyglądasz.
Zdecydowałaś się na Seattle?
Nie mam już powodu, by przepuścić taką okazję.
Miło to usłyszeć.
Posłuchaj,
muszę zrzucić kamień z serca.
Jak byłaś w szpitalu
odebrałem twoją komórkę.
Dzwonił Hardin. Powiedziałem mu, żeby trzymał się od ciebie z daleka.
Co?
Teraz wiem, że posunąłem się za daleko.
Zdaję sobie sprawę, że zawładnęły mną emocje.
Przepraszam,
ale ty obudziłaś we mnie te uczucia.
Wszystko dobrze?
Mam ci więcej do powiedzenia, ale na chwilę cię zostawię.
- Dobrze. - Dzięki.
Przepraszam.
- Wyszła głównym wejściem. - Dziękuję.
Tessa!
Nigdy mi nie dasz spokoju?
Próbowałem.
Mieliście udane święta?
Nie chce wam się gadać?
Ja marzyłam o białym Bożym Narodzeniu.
A był upał.
Nienawidzę upałów.
Upał rzuca się ludziom na głowę
i robią różne głupoty.
Jak wspomniałem,
znacie tę historię.
Różnica tylko w tym, że to nasza historia.
Moja i Tessy.
"Od dzisiaj nic nas nigdy nie rozdzieli."
Kto wie?
Może dane nam będzie szczęśliwe zakończenie?
Tess.
Tato?
"Tato"?
Zobaczymy, co przyniesie przyszłość.
Reżyseria
Scenariusz
Na podstawie powieści Anny Todd
Tłumaczenie na zlecenie Monolith Films: Martyna Łukomska
Zdjęcia
Muzyka
Wystąpili
Tessa.
Lubisz chodzić na randki? Bo ja nie.
Ale z tobą... chciałbym.
Jeśli ty chcesz.
Masakra.
Od dawna chciałem ci coś powiedzieć,
ale nie powiedziałem
ze względu na HR w pracy.
Nie gadaj o HR.
Żenada.
Tesso!
Bez palca. Schowaj go!
Niebieski garnitur zakładam tylko jak mam coś ważnego do powiedzenia.
Zajęte.
Tesso.
Są inne łazienki, jeśli tak bardzo ci się śpieszy.
Proszę. Już wolne.