We wspólnocie często nie umiemy wspierać w potrzebie
przyjaciół i bliskich.
Przez to, nawet tutaj, w kościele, wielu jest samotnych.
Okażmy naszym chłopcom wsparcie
i pożegnajmy ich w miłości bożej.
Joe Lee, Michael Randolph
i Benjamin Ellis.
Doskonale. Proszę, dołączcie do mnie.
NAJEMNIK
BAZA WOJSK POWIETRZNODESANTOWYCH I SIŁ SPECJALNYCH
Modlimy się, Panie, żeby ci, co dzierżą dziś miecze,
byli prawi i nie ulegali pokusom.
Ci mężczyźni są naszymi obrońcami.
Proszę, Panie, opiekuj się ich rodzinami, gdy będą daleko.
Otocz ich szczególną opieką.
Niech was Bóg błogosławi i chroni.
Boże chroń Amerykę.
Amen.
KORAN
- Nie chciałem cię obudzić. - Już nie spałam.
Jak trening?
Mamy czas na seks?
- Chyba już się obudził. - A co ze szkołą?
Jest sobota.
- W soboty nie ma szkoły? - Od '53.
To był dobry rok.
Przywitasz się z tatą?
Co tam masz?
To ty w samolocie. A to chmury.
Cały tydzień nad nim pracował.
Jest świetny.
Uda się. Wierzę w ciebie.
Będę obok, jeśli będziesz czegoś potrzebował.
- Gotowy? - Nie.
- Tak. - Nie. Proszę, nie zostawiaj mnie.
Jestem tutaj. Spójrz na mnie.
Trzy, dwa, jeden.
Podpłyń do mnie.
Uda się.
Patrz na mnie.
Użyj nóg. Dobrze. Ty pływasz. Naprawdę.
Świetnie ci idzie. Dalej.
Dobra robota.
- Udało się. - Świetnie.
Umiem pływać. Spójrz.
Jeszcze!
Spójrz.
- Trzy centymetry w siedem miesięcy. - Co ty na to?
- Tyle wystarczy? - To bardzo dużo.
Mówi Sheila z windykacji. Chciałabym spytać, czemu nie uregulowali państwo...
Wiadomość usunięta.
Cześć. Wybacz, że dzwonię w weekend,
ale dowódca zebrał cały zespół. Lepiej tu przyjedź.
Sierżant James Harper.
Spocznij, sierżancie.
To nasz nowy dowódca, podpułkownik Roberts.
Znów rozwaliłeś kolano.
- Dobra robota z odwykiem. - Dziękuję.
Płuca wykluczają pana ze skoków i nurkowania.
Przeszedłem 4 rotacje w ciągu pięciu lat z tym płucem.
Proszę spocząć.
We krwi wykryto Stanazol, nandrolon, fenylopropionian i hormon wzrostu.
Jest pan medykiem. Powinien pan to przewidzieć.
Chciałem pozostać w jednostce.
Nie wiem, co na to poprzedni dowódcy, ale ja nie będę tego tolerował.
Dowództwo zarekomendowało odebranie panu odznaczeń i wydalenie.
Nie pochwalam tego, co pan zrobił, ale tego nie zrobię.
Zostanie pan honorowo zwolniony, jednak straci pan benefity,
w tym emeryturę i opiekę zdrowotną. Odmaszerować.
Nie musisz nic mówić.
Robią czystki. A ty dałeś im powód.
Z twoim doświadczeniem każda prywatna firma cię zatrudni.
Wylali mnie za kolano. I za to, co znaleźli we krwi.
To tyle? Nic już nie możesz zrobić?
Zmyślili nową zasadę...
Nic nie zmyślili.
Mówiłeś, że od lat nie robili testów. Teraz nagle zaczęli. Świetnie.
To przez tego nowego dowódcę.
Chciał zrobić czystki. Tak powiedział kapitan.
Co to?
Windykator. Już z nimi rozmawiałam.
Powiedzieli, że mogą rozłożyć dług.
Z jakim oprocentowaniem?
18 %.
Jest coś, na czym mogę dobrze zarobić.
- Będziesz najemnikiem? - Tak.
- Czemu nie? - Mówiłeś, że nie chcesz.
Wiem, co mówiłem.
Nie.
Kocham cię.
Tu Bruce Michaels z Executive Protection. Gratulujemy świetnej służby.
Chcielibyśmy przedyskutować pana możliwości.
Nazywam się David. Dzwonię z wydziału wody i energii.
Wiadomość usunięta.
Co robisz?
Naprawiam dach, zanim zacznie się zła pogoda.
Gdzie nasz syn?
Śpi jak suseł. Chwilę mu to zajęło.
Jak było w szkole?
- Możesz zejść? - Za chwilę. Muszę to dokończyć.
Chcę ci coś powiedzieć.
- Za minutę zejdę. - Teraz.
Za chwilę.
Mason nie żyje.
Co?
Mason nie żyje.
Właśnie rozmawiałam z Suzanne.
Jak?
A jak myślisz?
- Kiedy pogrzeb? - Jutro.
- Poproś mamę, niech się zajmie Jackiem. - Nie pójdę.
- Pójdziemy razem. - Nie mogę.
Nie wytrzymam kolejnego pogrzebu.
Co ty wyprawiasz?
- Co? - Co robisz na dachu w środku nocy?
Naprawiam go.
Nic mi nie jest.
Mason to samo mówił Suzanne.
Boję się.
Nie jestem jak mój ojciec.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO TATO!
Nie byłby zadowolony.
Ceremonią czy śmiercią?
Byciem grubym i brzydkim.
Jakim cudem upchnęli tu jego tłuste dupsko?
Pewnie włożył stringi.
Jak to zrobił?
Co?
Umarł we śnie.
- Rodzina dostała pełne ubezpieczenie? - Tak.
To dobrze.
- Wpadniesz na kolację? - Nie.
Nie widziałeś nowego domu. Przyjdź.
Nie histeryzuj.
- Wal się. - Sam się wal.
Dobrze cię widzieć.
Dzięki. Piękny dom.
- Cześć, młody. - Pogramy?
Nigdy nie odmawiam gry.
Spójrz. White sox. Ładna.
- Uwielbiam ich. - Widać.
- Cześć, Kelly. - Wujek James.
Oprowadzisz mnie, czy mam wziąć przewodnika?
Patrz na to.
Chyba na to.
Kolejny Roger Clemens.
Dziękujemy ci, Panie, za ten posiłek
oraz za to, że wujek James bezpiecznie wrócił do domu. Amen.
Kto był lepszym żołnierzem, ty czy tata?
Był moim dowódcą.
Uważaj.
Byłem jego dowódcą. Ale oprócz tego...
Jak to powiedzieć?
Troszczyliśmy się o siebie.
Jak bracia.
Zgadza się.
Naprawdę uratowałeś tacie życie?
Nie.
Tak.
Raz. Wyciągnął mnie z baru.
Był kompletnie zalany. Schlał się. Musiałem to powiedzieć.
Trudno.
Młody kocha baseball, chociaż nigdy nie grał.
Nadal walczy.
Nie odpuszcza.
Nie da się tego wyleczyć.
W najlepszym wypadku będzie potrzebował opieki do końca życia.
- Co u ciebie? - W porządku.
- A u ciebie? - Też, jasne.
Nie zniknąłbyś na dwa miesiące, gdyby było dobrze. Co się dzieje?
Czego chcesz od życia?
Chcę patrzeć, jak moje dzieci dorastają.
Uśmiechają się.
Żeby miały to, czego ja nie miałem.
Muszę się ogarnąć.
Idź na terapię.
Żebym dostał żółte papiery? Nie ma mowy.
- Prywaciarze do mnie dzwonili. - To dobrze.
Możesz dobrze zarobić.
- Mam długi. - Zgódź się. Ja tak zrobiłem.
Nieźle zarobiłem, starczyło na wpłatę na dom.
Sporo płacą.
Koło 500 dolców dziennie.
Dają premie, całkiem spore.
Nie bój się zarabiać.
Przystosuj się, jak mówił Darwin.
Szkolili nas, żebyśmy umieli się przystosować.
Korzystaj z tego.
W końcu wszyscy jesteśmy najemnikami.
- Co teraz robisz? JSOC? Agencje? - Coś pomiędzy.
Nie płaci tyle co prywaciarze, ale to legalna robota.
- Jest jednym z nas. Można na nim polegać. - Ile?
350 dziennie.
- Wprowadzisz mnie? - Prezydent podał ci rękę, bohaterze.
Odwal się. Nie mnie jednemu. Wywalili mnie przez wyniki krwi.
Ważne, żebyś był gotowy.
Rusty ma gdzieś, co sobie wstrzykujesz.
Wchodzę w to.
- Chcesz? - Tak.
Jestem spłukany. Potrzebuję kasy.
Podeślę mu twoje dane.
Umówię spotkanie.
Dzięki.
Cześć, chłopaki.
- To James, stary kumpel. Gdzie Rusty? - Przecież wiesz.
Pomożecie nam?
Szefie? Masz coś smacznego?
- Smakuje jak cukierek. - To Cherokee Purple.
Miło cię poznać.
Dziękuję, sir.
Tylko żadnego sir. Nazywam się Rusty Jennings.
Dzięki, Mike. Weźmiesz moje buty?
Chcesz piwo?
Nie, dzięki.
Dziękuję.
Mike jest moim najlepszym człowiekiem.
O tobie powiedział to samo.
To on wszystkiego mnie nauczył.
Reputacja to jedyne, co się liczy w tej branży.
Czytałeś moje akta?
Twoje, moje, Mike'a, Masona.
Wszędzie jest to samo. Nawet u twojego ojca.
On nie ma z tym nic wspólnego.
Z całym szacunkiem.
Z całym szacunkiem, ale ma.
Dajemy im nasze umysły, ciała i dusze.
A oni je przeżuwają i wypluwają jak gumę.
Zostawiają nas ze strachem, gniewem, niepewnością,
rozczarowaniem i poczuciem porzucenia, zdrady.
W końcu czujemy do siebie wstręt.
Jakby to, przez co przeszliśmy, to była nasza wina.
Dobrze wiem, jak się teraz czujesz.
Przeszedłem przez to. Jak wszyscy.
Dlatego założyliśmy nasze własne plemię.
Wiem, że masz przed sobą wiele możliwości.
Jeśli szukasz pieniędzy, idź do największych firm.
Jak Triple Canopy, Aegis i do tego dupka, Erika Prince'a.
Ale posłuchaj, bo to ważne.
Po robocie u nich będziesz śmierdział.
- Czym się zajmujecie? Robicie coś innego? - Żebyś wiedział.
Mogę zaoferować ci dom i uczciwą pracę.
Bez korporacyjnych machlojek, niańczenia bogatych dzieci itp.
Działamy pod bezpośrednim nadzorem rządu. Title 50.
Wyłącznie bezpieczeństwo narodowe. Operacje pod przykrywką.
Title 50, znam tych gości.
Pracowaliśmy razem.
Importujemy i eksportujemy kawę.
W mundurze byliśmy jak młotek.
Tutaj jesteśmy jak skalpel.
Szybcy, precyzyjni i walczymy tylko, kiedy trzeba.
Mamy problem w Berlinie, który zagraża bezpieczeństwu narodowemu.
Oddział Mike'a będzie pod przykrywką, bo oficjalnie nas tam nie ma.
Jak długo?
Dwa tygodnie. Maks trzy.
Piszesz się na to?
Pewnie.
Świetnie.
Mike i Dalton załatwią z tobą papierologię. Brianne i Jack...
Co oni maja z tym wspólnego?
Kiedy wrócisz, powiedz, że wszystko gra. Dalton wypisze ci czek na 50 tysięcy,
żebyś nie miał się czym martwić, kiedy będziesz z nami.
Dziękuję.
Czemu wyłączyłeś telefon?
Dostałem pracę.
Naprawdę?
Jaką?
Taką.
Mam ochraniać prezesów.
- To nic niebezpiecznego. - Nie chrzań.
- Wiem, że kłamiesz. - Wcale nie. Naprawdę.
Muszę dbać o rodzinę.
Przegapisz urodziny Jack'a.
Samolot odlatuje za osiem godzin.
Dotarcie tu zajęło ci więcej niż 15 minut?
Tylko osiem.
Salim Mohsin, 42 lata.
Emerytowany profesor wirusologii. Z uniwersytetu Humboldta w Berlinie.
Udziela wykładów kilka razy w miesiącu,
ale przede wszystkim pracuje w prywatnym laboratorium
40 kilometrów na wschód od miasta.
- Poziom zagrożenia? - Bioterroryzm. Kategoria A.
Auto czeka na parkingu. To Fiat Tipo.
OPUŚĆ POSTERUNEK. CZYSTO. O CZWARTEJ NA #732
Wstawaj, śpiochu.
Pora wstawać.
Karty zostają tutaj.
Salim Mohamed Mohsim.
42 lata, Syryjczyk. 185 cm, 85 kg.
Farbuje brodę. Znamię w kształcie serca za lewym uchem.
Okrągłe znamię na nadgarstku.
Skończył Harvard i dostał od rządu grant
na badania wirusa grypy u ludzi.
Mutacje H1N1 i ptasiej grypy.
Grant nie został przedłużony.
Przeniósł się z rodziną do Berlina,
kontynuował badania, dzięki finansowaniu przez Faruka Ojjeha,
założyciela Al Dawaa, organizacji powiązanej z Al-Kaidą w Syrii.
Takie informacje dostaliśmy od naszego człowieka.
Laboratorium nie ma specjalnej ochrony, bo mają chody w berlińskiej policji.
- Jakie mają drzwi? - Nie wiem.
- Jak wejdziemy? - Na odcisk kciuka.
Co robimy potem?
Przesłuchamy go i czekamy na dalsze instrukcje.
Wycofamy się przez las.
Spotkamy się tu z wami. A potem na lotnisko.
- Samolot będzie czekał na lotnisku Alfa. - Wiemy, do czego zdolni są terroryści,
więc zróbmy to jak należy i wracajmy do domu.
Ruchy.
Zaczynamy. Wilk dwa.
Lis trzy.
Sierra jeden.
Kojot jeden.
Przygotujcie się.
Siedem minut.
Wstawaj.
Co to?!
Wstawaj.
Sześć minut.
Mam kilka pytań.
Kto ma dostęp do laboratorium?
- Tylko ja. - Maggie Bolevska?
To moja asystentka. Też ma dostęp.
Kto jeszcze wie, czym się zajmujesz?
Kim jesteście?
Twój sponsor?
Wie, ale nie jest naukowcem. To tylko inwestor.
Gdzie zapisujesz wyniki badań?
Mamy drugi zespół pod twoim domem. Współpracuj, bo będziesz żałował.
Gdzie zapisujesz wyniki?
Tutaj. Na komputerach. Nigdzie tego nie wysyłamy.
Mamy to. Bingo.
Jeśli chcecie pieniędzy, mogę je załatwić. Żaden problem.
Pod ścianę.
Cholera.
Słuchawki.
Sierra wykryła coś na skanerze.
Berlińska policja tu jedzie.
Czekamy na rozkazy.
Kod X.
Wszystko?
Tak.
Awaria laboratorium. Mamy pięć minut.
Weźcie laptopa, kajdanki i worek. Nie było nas tu.
Załatw go.
Proszę. To jakieś nieporozumienie.
Jestem naukowcem. To nieporozumienie.
Mam rodzinę.
Nie. Proszę.
Stać!
Kto was przysłał?
Wiesz dla kogo pracujesz?
Nie rozumiesz.
Poczekaj.
Moje badania ocalą miliony ludzi.
Przestań.
Możesz się pomodlić.
Nie wierzę w Boga. Jestem naukowcem.
Posłuchaj.
Mam kopię badań w bezpiecznej skrytce.
Jeśli masz sumienie, weź je.
Świat będzie ich potrzebował.
Przestań, proszę.
Nie krzywdźcie mojej rodziny.
Proszę. Nie.
- Sierra jeden, wychodzimy za dwie minuty. - Przyjęłam.
Mamy mało czasu. Idziemy.
Sierra jeden, minuta.
- Policja na dziewiątej. - Stać!
Ruszać się!
Z lewej.
Lis dwa oberwał.
Ogień zaporowy.
- Rzuć torbę. - Przyjąłem.
Rzucaj.
Szlag.
Lis dwa nie żyje. Osłaniaj mnie.
Status?
- Lewa noga. - Wróg za nami.
Sierra dostała.
Dobij ją.
Spadajmy stąd.
Chodźmy.
Mam rozpieprzone kolano. Muszę cię położyć.
Zostaw sprzęt i weź dysk.
Mam cię. Chodź.
Zabiliśmy policjantów.
Zrobiliśmy, co trzeba.
- Laptop jest bezpieczny? - Tak.
Misja jest najważniejsza.
Muszę ci podać krew.
A plus?
Tak.
Jeden z nas musi to przeżyć.
Jeśli jej nie dostaniesz, umrzesz.
- Weź laptopa. - Nie zostawię cię.
Moja rodzina.
Chcę, żeby Christine usłyszała to od ciebie.
Sam im to powiesz.
Chcę, żebyś to był ty.
Zabiorę nas do domu. Słyszysz?
Więcej o berlińskim wybuchu i strzelaninie
opowie nam ekspert do spraw bezpieczeństwa, Wiliam Sonobe.
Mógłbyś udzielić jakichś informacji?
Dziękuję za zaproszenie.
Amerykańskie władze zaoferowały pomoc naszym niemieckim przyjaciołom.
Musisz przestać mnie ratować.
To już drugi raz.
Jakim cudem mnie tu przywlokłeś?
Jaki mamy plan?
Bierzemy laptopa. Dostajemy kasę. Idziemy na piwo.
Przyjąłem.
- Nie mogę. Idź sam. - Trzymamy się razem.
Zrujnuję całą misję.
Nie wiemy, co jest w torbie.
Weź ją. Dogonię cię.
Nawiążę kontakt i wrócę.
Do tych luksusów?
Poradzę sobie. Wyjdę po zmroku. Potrzebuję doby, żeby dojść do siebie.
Spadaj stąd.
Pojadę do Berlina. Dam im torbę.
Zbiórka za dwie doby. Hotel Salvina. Przyniosę, co trzeba.
Dwie doby.
- Nie mogą cię złapać. - Jasne.
James!
Chodź!
Wracaj tu!
- Ketner. - Poproszę paszport.
Dziękuję.
Pana przyjaciel pana zameldował i za wszystko zapłacił.
Pokój 210. Miłego pobytu.
Dziękuję.
KONTAKT NAWIĄZANY. WRĘCZENIE UMOWIONE.
KRYJÓWKA BEZPIECZNA. WRÓCĘ O 10. DWIE TABLETKI CO 6 GODZIN.
- Dzień dobry. Jakaś wiadomość? - Niestety nie.
Dziękuję.
Gdzie jesteś?
Dzień dobry. Wezmę telefon.
- Który? - Ten.
I czapkę.
Tu Rusty.
- Telefon na kartę, niezabezpieczony. - Przyjąłem. Nie mamy wyboru.
Twój stan?
Ranny, ale lekko.
- Czy wilk dwa nawiązał kontakt? - Nie dotarł do Berlina.
Mój zespół jedzie do hotelu. Jedź na lotnisko.
Gdzie jesteś?
- Słyszysz? Gdzie jesteś? - Najpierw powiedz, co z wilkiem dwa.
Powiem ci, kiedy będziesz bezpieczny.
Nie jest dobrze, mogą nas wykryć.
Posłuchaj. Robię wszystko, żebyś wrócił do domu cały i zdrowy. Rozumiesz?
Tak jest.
Gdzie jesteś?
- Aleksanderplatz. Dużo policji. - Aleksanderplatz. Czekaj.
- Ile zajmie im dojazd na most Elsen? - 20 minut.
Idź w stronę rzeki. W stronę mostu Elsen.
Północno-zachodni róg. Za 20 minut.
Tu Rusty. Idź.
Jestem na moście. Północno-zachodni róg.
Brązowe BMW X1. Potwierdź.
Potwierdzam.
Przyjąłem.
Skoro wilk dwa nie dotarł do Berlina, to jak zorganizował moją ewakuację?
Wiem, że teraz to nie ma sensu.
Zaufaj mi. Próbuję pomóc.
Tak jak pomogłeś Mike'owi?
Sukinsynu, zabiłeś go?
Dla kogo pracujemy?
- Przestań się mazgaić i wsiadaj do auta. - Jeśli czegoś spróbujesz, znajdę cię.
Wsiadaj do auta. Szlag!
Amerykanin?
Pieprzony marine?
Jesteś marine?
Byłem. Zwiad.
Co ci zlecili?
Ewakuację. Potem ranczo zmieniło zdanie.
- Likwidacja po przechwyceniu. - Kiedy?
Na moście.
Zabiłeś mojego partnera?
Podobno go zgarnęli. Przykro mi.
Powiedzieli, że będziemy ratować ludzi. Nie zabijać swoich.
Moje zdjęcie.
Proszę.
Mamy bezpieczną kryjówkę.
Użyj tego kodu, to cię zgarną.
Weź mój telefon.
Nie możesz wrócić do domu.
Kod na likwidację to "Tomahawk".
To ich zatrzyma. Przynajmniej na chwilę.
Rusty powiedział, że będziemy bogaci.
TOMAHAWK
MIAŁ PLECAK?
NIE
Tak?
Czego chcesz? Kim jesteś?
Nie przyszedłem was skrzywdzić. Ale zrobię to, jeśli mi nie odpowiesz.
Twój mąż trzymał gdzieś kopię badań. Muszę wiedzieć gdzie.
Spójrz na mnie.
Zrób to dla Yanisa i Oliviera.
Gdzie?
W Swiss Credit Bank.
W skrytce.
Nie krzywdź mojego syna.
Oddychaj. Wszystko będzie dobrze.
Niech się przygotuje do wyjścia.
Powiedz, że jestem przyjacielem taty i idziemy na lunch.
Chodźmy.
- On idzie ze mną. - Będziemy tu, kiedy wrócisz.
Byłeś przyjacielem taty?
Tak.
Jesteś smutny?
Tak.
Ja też.
- Gdzie się spotkaliście? - W Paryżu.
Gdzie się urodził wasz pierwszy syn?
Urodziłem się...
Mam dwoje dzieci na utrzymaniu. Wszystko co mamy jest w twoich rękach.
Odpowiadaj.
Yanis urodził się w Bostonie.
Jak chcieliście nazwać trzecie dziecko?
Jordan.
Zatrzymaj się.
Ile ci zapłacili?
Mam nadzieję, że było warto.
Tak?
Zwiad. 6-22-34. Mayday.
- Przyjąłem. Lokalizacja? - Berlin.
- Status? - W ruchu.
Trzecia jutro w nocy. Współrzędne 14.98,51.150.
Zgubiłeś się?
Opuść broń.
Dzwoniłeś po mnie.
Tak to jest w tym fachu.
Nie musisz już walczyć.
Gdzie moja torba?
W porządku?
Jesteś tu bezpieczny.
Oczyściłem kolano. Dostałeś infekcji.
Zerwałeś więzadło. Nie wiem, jak na nim chodziłeś.
Jeden marine mi o tobie powiedział.
Znasz go?
Nie.
Zabiłeś go?
Nauczyli nas, żeby wykonywać za nich brudną robotę.
Zabijać wrogów i siebie nawzajem.
Bezpieczeństwo narodowe to tylko hasło, żeby mogli robić, co chcą.
Muszę wrócić.
Dokąd?
Do domu.
To koniec.
Dom jest tylko wspomnieniem.
Prawie umarłeś.
- Musisz odpocząć. - Nic mi nie jest.
Yanis, w razie, gdybym nie mógł ci tego powiedzieć osobiście, kocham cię.
Wiem, że przez ostatnie lata za mną tęskniłeś.
Musisz wiedzieć czemu.
Podjąłem decyzję, że moje dzieci nie mogą żyć w strachu.
Właśnie dlatego oddałem się nauce.
Niestety są na świecie potężni ludzie,
którzy robią wszystko dla własnej korzyści.
Masz w swoich rękach owoc mojego życia.
To szczepionka na grypę H5N1 o 16% śmiertelności.
Właśnie przez nią stałem się celem
i patrzę teraz w kamerę zamiast w twoje oczy,
ale chcę, żebyś wiedział, że twój tata miał wartości,
za które walczył i stworzył coś, co przysłuży się ludzkości,
nawet długo po mojej śmierci. Ważne, żeby ta szczepionka
była gotowa, gdy będzie najbardziej potrzebna.
Panie, dziękujemy za ten posiłek
i za to, że mój gość bezpiecznie tu dotarł.
Wybacz nam nasze winy i zbaw nas ode złego.
Niech nasze dusze trafią do nieba.
Szczególnie te, które najbardziej potrzebują twojej łaski. Amen.
Twój tatuaż. OD3224.
Czyli pierwsza linia.
Nasłużyłem się.
Irak czy Afganistan?
Tu i tu.
Byłeś w Hindu Kush?
To tak wysokie góry, że wydaje się, jakby niebo się o nie opierało.
Doliny tak zielone jak ogród Edenu.
Czułem się jak w Kolorado, kiedy je zobaczyłem.
Byliśmy na dwunastodniowej misji
odszukania dziecka jednego z naszych lokalnych ludzi.
Poszedł na łowy i nie wrócił.
Rozwaliliśmy bramę do posterunku i weszliśmy do środka.
Kiedy oczyściliśmy teren, znaleźliśmy go. Był przykuty do ściany i płakał.
Pokój obok był pełny zmasakrowanych dziewczyn.
Na środku stał pies.
Taki mały. Wynędzniały.
Ale cieszył się, że nas widzi. Miał brudną sierść.
Taka masakra i jedyne, co pamiętam, to pies.
Bo przeszedł przez to wszystko bez mrugnięcia okiem.
Łatwo jest zabijać.
Trudniej przeżyć.
Długo tu mieszkasz?
Od 13 lat.
Masz rodzinę?
Mam żonę, dwie piękne córki
i cudownego konia.
Nie chcesz do nich wrócić?
Jeśli to zrobię, wszystko zepsuję.
Wiemy, o czym mówię. Czasem wychodzi z nas potwór.
Jak stek?
Jadałem lepsze.
Ja też.
Dzień dobry.
- Amerykanin? - Tak.
Bezpiecznej podróży.
Chcę, żeby Christine usłyszała to od ciebie.
Sam jej to powiesz. Zobaczysz.
Sukinsyn.
Co robiłeś w moim domu?
Odpowiedz.
Zastrzelisz mnie?
No dalej.
Przyszedłem powiedzieć Christine, że nie żyjesz.
Wiedziałeś, że chcą mnie zabić?
- Powiedział, że nie żyjesz. - Dlaczego mnie okłamałeś?
- Co? - Wal się.
Prawdziwy dom. Plemię. Uczciwa praca.
Mieliśmy zebrać informacje. Nie tak miało być.
Ale było. I po co?
Po wielkie pieniądze.
Nie zebraliśmy informacji.
To była szczepionka na wirus, który te gnoje chcą wypuścić,
żeby zarobić na cierpieniu miliardów ludzi. Wiedziałeś o tym?
Jak możesz z tym żyć?
Mam rodzinę i syna, który potrzebuje opieki.
Co z moją rodziną? Z moimi synem i ich potrzebami?
Wszystkim się zajęliśmy. Dostali rekompensatę. Cztery miliony.
- Niczego nie będzie im brakowało. - Oprócz mnie.
Nie możesz wrócić do domu.
Jeśli się dowie, wyśle na ciebie wszystko co ma.
Po tym wszystkim, co razem przeszliśmy. Oddałem ci własną krew.
I co dostałem w zamian?
Nie rób tego. Przepraszam.
Mój ojciec...
chciał, żebym był jak on.
Miałem być Rangerem do szpiku kości.
Kiedy wreszcie go wywalili, nigdy nie wrócił do domu.
Zaginął. Żadnego listu, ciała, niczego.
W końcu wziąłem wszystkie rzeczy, które mi dał i zakopałem je w ogrodzie.
Wyprawiłem mu pogrzeb.
Stałem nad tą żałosną dziurą, którą wykopałem i przysiągłem sobie,
że nigdy nie będę taki, jak on. Nie zostawię rodziny. Rozumiesz?
Jeśli Rusty się o tobie dowie, skrzywdzi twoją rodzinę.
Jest tylko jeden sposób, żeby się to skończyło.
Co tam, Mike?
Macie piwo? Gdzie Rusty?
W kuchni.
Zawsze chciałem umrzeć w butach.
Przygotowałem dla ciebie pokój.
Jedziemy do domu, Mike.
Puść jakąś muzykę.
Zimno mi.
Powiedz...
mojemu synowi...
Powiedz, że nie umarłem we śnie.
Powiem.
Obiecuję.
Jack?
Tłumaczenie na zlecenie Monolith Films: Olga Krysiak