Wszystko w porządku?
Tak. W porządku. A u ciebie?
Tak. Przygotowuję się
psychicznie na mój pozew przeciwko firmie
produkującej testy, jeśli to wszystko jest pomyłką.
Pomyłką? Myślisz, że to może być błąd?
Kiedy mówisz „błąd”, myślisz o...
Owen, rozmawialiśmy już o tym.
Żeby o tym nie rozmawiać?
Chyba że jest o czym porozmawiać, tak.
- Nie o to mi chodziło. - Dobra.
Cóż.
Jesteś w ciąży.
Wy dwoje naprawdę oszukaliście los.
Nigdy nie mów mi o szansach!
Han Solo. On już tak ma.
- Więc to nie jest menopauza. - Nie.
Chyba ktoś dostał się w ostatniej chwili.
Co ty na to?
Który tydzień?
Opierając się na twoich poziomach HCG, powiedziałbym,
że około 4 tygodnia, ale USG określi czas.
Rozumiem, że tego nie planowaliście.
Nie. To był...
całkowity wypadek.
No cóż, to nie tak, że się rozbiliśmy.
Wiesz, że było tu kilka kolizji?
To znaczy, było wiele wypadków, które mogły...
Dobrze.
Cóż, nie ma łatwego sposobu na powiedzenie tego.
Chociaż ciąże geriatryczne to nic niezwykłego, są one rzadkie.
W tym folderze jest kartka z wieloma przerażającymi liczbami.
- Tak, wyszukałam to. - Naprawdę?
Wyszukałaś? Ja nic nie wiem.
Ryzyko jest podwyższone.
I to nie tylko dla dziecka.
Również u ciebie mogą wystąpić poważne komplikacje.
Zwiększone ryzyko chorób serca, zakrzepów,
stanu przedrzucawkowego, a nawet śmierci matki.
I jestem pewien, że czytałaś, że znaczny procent
tych ciąż kończy się urodzeniem martwego dziecka lub poronieniem.
To przygnębiające.
Co więc zwykle robią pary w naszej sytuacji?
- Szczerze? - Przerywają ciążę.
Czy to właśnie zalecasz?
Niczego nie zalecam.
To decyzja waszej dwójki.
9-1-1: LONE Star s02e05
--BlueSquad-- .:StormSubs Team:.
Tłumaczenie: Stormii, Forez, Meg, Werusek Korekta: Fretka
Stary, skrytykowałeś jej banh Mi?
Stary, jestem uczciwym człowiekiem.
Aioli to podstępny dodatek.
Ten tłusty, bez smaku sos,
który pojawia się obecnie we wszystkim.
To jest problem i powiedziałem jej to.
Brutalnie. W końcu przygotowała ci cały piknik.
Słuchaj, jeśli nie będziesz teraz o tym rozmawiał,
takie rzeczy zaczną się pojawiać we wszystkim:
w rybnym tacos, w twoim siedmiowarstwowym dipie...
W wegetariańskich burgerach.
A potem skończysz...
Nowy.
Jest jakiś powód, dla którego przegrywasz
teraz zapasy ze swoją bluzą?
Tak. Chcesz mi pomóc?
- Spaliłeś się na słońcu czy co? - Nie.
Zrobiłem sobie tatuaż na plecach.
Dr Z zdjął mnie z listy oczekujących.
Powiedz mi, że to nie jest tatuaż z Gwiezdnych Wojen ani Spider-Mana.
Po pierwsze, gdybym miał wybrać postać Marvela,
byłby to Thor.
I nie odzywaj się, stary. To ty masz żuka na ramieniu.
To nie jest żuk. To pszczoła miodna.
Czy to żądli?
Wiesz, że pszczoły miodne zapylają jedną trzecią naszej żywności?
Nie, nie wiedziałeś.
Spokojnie.
Koleś, ten tatuaż nie jest na plecach. Jest na łopatce.
Ale jest na moich plecach.
Co sądzicie?
W sumie całkiem kozacki.
Sam go zaprojektowałem.
Któryś z was pomoże bratu?
Muszę go nasmarować.
I są na nim słowa.
Dwa.
Anioł Stróż.
Ponieważ tym właśnie jesteśmy.
Super, prawda?
Super.
Dobra. Wszystko gotowe.
Dzięki.
Fajna ta historia o tych pszczołach.
Będę rozpowszechniał tę informację.
Spotkamy się na miejscu?
Pozwólmy się mu wysuszyć.
Więc...
Tam nie było napisane „Stróż”.
No nie.
Tylko „Strósz”.
Napisane było „Anion Strósz”.
Facet ma trwale wytatuowaną literówkę na plecach.
To się nazywa pech.
9-1-1, co się stało?
Mój chłopak się nie rusza.
Myślę, że ma atak serca.
Gdzie jest twój chłopak?
Na mnie.
Z kim mamy do czynienia? Z nim czy z nią?
Z nim. Przytrzymam windę.
Ambulans ze śródmieścia będzie tu lada chwila.
Jego serce się poddało
w środku popołudniowej rozkoszy.
Są gorsze sposoby śmierci.
Chłopcy.
Myślę, że to tutaj.
Austin FD. Otwieraj.
W porządku. Wszyscy cofnijcie się. Wchodzimy.
Uwaga na drzwi!
Przepraszam, myślałem, że je otworzyłem.
Jest nieprzytomny na łóżku.
Pomóżcie mu. On się nie budzi.
Powiedz mi, że on żyje!
- Powiedz mi, że on żyje! - Proszę się uspokoić.
Weź kilka głębokich oddechów. Chodź, usiądź.
Zrobią wszystko, co w ich mocy.
Czy wiesz, czy pił lub brał jakieś narkotyki?
Nie. Trochę szampana.
Po prostu się bawiliśmy.
Strażacy, czy możecie mi pomóc go przewrócić?
- Jasne. - Na dwa.
Jeden, dwa...
Drogi oddechowe są czyste. Oddycha ciężko.
Ma tachykardię. Wygląda na zawał mięśnia sercowego.
To atak serca, prawda?
Przygotujmy kroplówkę i podajmy nitro.
Robi się.
Ktoś powinien sprawdzić jego poziom glukozy.
Więc to nie jest atak serca?
Mówię tylko, że powinieneś sprawdzić jego poziom glukozy.
Jest wilgotny. To może być szok insulinowy.
Czy pani znajomy ma cukrzycę?
Nie wiem.
Nie jesteśmy, aż tak blisko.
Dla mnie wyglądają dość blisko.
Poziom glukozy we krwi wynosi 25.
Cholera, masz rację. On jest cukrzykiem.
Zapomnij o nitro. Podajemy kroplówkę z glukozą.
Jak to zrobiłeś?
Wraca.
- Funkcje życiowe stabilizują się. - Dzięki Bogu. Puchatek!
Usiądź. Pozwól im pracować.
TK, przygotuj windę towarową. Zniesiemy go.
Szok insulinowy.
Wiedziałeś to z drugiego końca pokoju.
Jesteś teraz doktorem Housem?
To był tylko szczęśliwy traf.
Znasz go, prawda?
Myślałem, że znam.
To twój teść, prawda?
To tatuś Grace.
- A to nie jest jej mama. - Nie, nie jest.
Judd?
Jesteś na zmianie?
Tak, byłem.
Kapitan dał mi wolne na resztę popołudnia.
Byłeś tam.
W gniazdku miłości?
Tak, byłem tam.
Chociaż wolałbym nie być.
Cóż...
to była Opatrzność.
To jest właśnie to.
Tak.
Wykorzystuje cię, żebyś dał mi niezłego kopa w tyłek.
Tak właśnie myślisz?
Szedłem wąską ścieżką przez całe życie, synu.
W chwili, gdy się potykam,
wysyła mojego zięcia, aby mnie uratował.
Otóż, jeśli to nie jest ręka Wszechmocnego,
to nie wiem, co to jest.
To nie o rękę Wszechmogącego
musisz się martwić.
Powiedziałeś Grace?
Chodzi ci o to, czy wspomniałem część o znalezieniu cię z kobietą,
która nie była jej matką?
Nie, nie powiedziałem jej tego przez telefon,
bo nie jest to coś, czym dzielę się z ludźmi, na których mi zależy.
Bardzo cię za to szanuję.
Tu nie chodzi o szacunek. To nie ma z tym nic wspólnego.
Wiesz, co mówią o zastrzeleniu posłańca?
Uznałem, że sam musisz wziąć to na siebie.
Tato.
Hej, córeczko.
Benjamin Williams.
Zdajesz sobie sprawę jak nas wystraszyłeś?
Wiem, kochanie, i przepraszam za to.
Tato, posłuchaj.
Myślałam, że dostałeś nauczkę.
Musisz się pilnować, tato. Musisz.
Przestań, kochanie. Lekarze już mnie zbesztali.
Powiedziałem im: „Poczekajcie, aż moje dziewczyny ze mną skończą”.
Dopiero zaczynamy.
To cisza przed burzą, mamo.
Wciąż ci powtarzam: „Zawsze miej przy sobie swój zestaw”.
Kiedykolwiek mnie posłuchał?
Nie w ciągu 35 lat.
Tato, jak mogłeś na to pozwolić?
To jest upokarzające.
Prawda jest taka, że...
Zbyt długo siedziałem na bieżni na siłowni.
Mieli włączony ESPN,
a ja dałem się ponieść oglądaniu meczu.
Tato, daję słowo,
gdybyś zobaczył mecz na poboczu drogi,
zatrzymałbyś się i go obejrzał.
I założę się, że nie jadłeś?
Tak.
Trochę się trzęsłem w drodze do domu,
więc zatrzymałem się i napiłem koktajlu mlecznego w hotelowej restauracji.
Chyba nie zadziałał wystarczająco szybko.
Następne, co wiem, to to, że zemdlałem w holu.
Tak, runąłem jak kłoda.
Ale...
Mój ulubiony zięć był tam, żeby mnie złapać.
Byłeś na zmianie, Judd?
Nie powiedziałeś mi tego.
Stwierdziłem, że on ci powie.
Wygląda na to, że Pan na górze patrzył na ciebie dzisiaj.
Najwyraźniej.
Najwyraźniej widzi wszystko.
To jak w „Serce Oskarżycielem”. (E. A. Poe)
Za każdym razem, gdy na to patrzę, robi się większe.
Tak samo, jak te dziwne obrazy, które przykuwają wzrok.
- Musisz mu powiedzieć. - Ja?
Dlaczego ja?
Bo ty zawsze prowadzisz te trudne rozmowy.
Nie zawsze są trudne.
Powiedziałem tylko, że tak trzeba zrobić.
- Więc to zrób. - Dlaczego ja?
Bo ty to pierwszy zauważyłeś.
Od kiedy ktoś prędzej od ciebie coś zauważa?
Dobra, ktoś mu musi powiedzieć.
Hej, Marjan!
Widziałaś tatuaż Nowego?
- Nowy ma tatuaż? - Tak, hej, Nowy!
Chodź tutaj.
Marj chce sprawdzić to nowe dzieło.
Pracowałem nad muskułami, więc jest zachwycający.
Jasne. Sam go zaprojektował.
Świetny. Masz talent.
Marjan.
Ledwo na niego spojrzałaś.
Zobaczyłam. Jest spoko.
Hej, Nowy, Nowy. Podnieś koszulkę.
Pokaz nam go jeszcze raz!
Łapię, postaram się.
Tak, porządnie.
Porządnie. Dobra.
Powiedz mu. Powiedz mu!
To naprawdę coś, Mateo.
Jasne. Dzięki.
Czekam, aż zejdzie opuchlizna, żebym mógł wrzucić na Instagrama.
Moi ludzie oszaleją!
Nie wątpię w to.
- Co zrobimy? - Nie wiem!
Dzisiaj mamy ciasteczka.
Deser przed obiadem?
Odkąd tak jest?
Odkąd tata tak powiedział.
Co wy nie powiecie?
Wczoraj wieczorem
obiecałem, że będą mogły wziąć po jednym, jeśli pomogą.
To są twoje orzechowe ciasteczka?
Teraz jestem zazdrosna.
Może powinnaś sprawdzać kieszeń w twoim pudełku śniadaniowym.
Jesteś dla mnie za dobry.
Nie zapominaj o tym.
Podziękowania dla szefa kuchni.
Moje miłe.
Świetnie było zjeść z wami lunch,
ale mama musi wracać do pracy.
Więc bądźcie grzeczne.
Będziemy.
Buziaki?
Dajcie mamie całusa.
Zobaczymy się wieczorem, T.
Kocham was.
Masz piękną rodzinę.
Wiem o tym.
Gwyn kiedyś przyprowadzała TK'a do remizy
w mieście, kiedy był w ich wieku.
Wchodził i zjeżdżał rurą strażacką cały dzień. To się nigdy nie nudzi.
Kiedy się dowiedziałaś, że dwójka będzie w cenie jednej?
Zaufaj mi, obie są w cenie dwóch.
Szczerze, to mieliśmy się poddać.
Próbowaliśmy wszystkiego.
Leczenie hormonami, in vitro.
Nic nie zadziałało.
A potem...
przemierzyłam całą rzekę Rubikon
i zaczęłam myśleć, że to nie jest nam pisane.
Co sprawiło, że kontynuowałaś?
Macierzyństwo.
To za wielkie marzenie, żeby z niego rezygnować.
Widziałam matkę śmiejącą się do swojego dziecka w kawiarni
albo dzieci śmiejące się w parku i zyskałam nadzieję.
Nadzieję, że pewnego dnia usłyszę śmiech własnych dzieci.
Z pewnością warto było czekać.
Pozwól mi o coś zapytać.
Jeśli mogę.
Ile minęło od przemierzenia Rubikonu i mądrości, zanim to się stało?
Nie była do cała droga do Rzymu.
Gwyn jest w ciąży?
Nie powiedziałem tego.
Nic z tego nie powiedziałem.
Oczywiście, że nie. Wywnioskowałam.
Mówisz, że ja zasugerowałem?
Jest?
- Nie możesz nikomu powiedzieć. - O mój Boże.
Gratulacje.
Dzięki. Doceniam to.
Myślę, że nie powinniśmy jeszcze wyciągać szampana.
Byliśmy dziś rano u ginekologa,
sądzi, że szanse Gwyn
na donoszenie tego dziecka do końca nie są dobre.
Potem googlowałem i nie wygląda to dobrze.
Jestem świadoma statystyk.
Lekarz powiedział wam, jakie macie opcje?
Tak, subtelnie o czymś niesubtelnym.
Co o tym myślisz?
Wiem, że pójście dalej byłoby nieracjonalne.
Nawet lekkomyślne.
Ale?
Potem usłyszałem śmiech twoich córek
i przypomniałem sobie, jak TK zjeżdżał rurą.
Pamiętając to,
tworzenie rodziny z Gwyn było najlepszym prezentem w życiu.
Co mówi Gwyn?
Nie rozmawialiśmy jeszcze.
Nie sądzisz, że powinniście?
Tylko 257 kilometrów do Huston.
Denerwujesz się? Ja się denerwuję.
Trochę się denerwuję.
Tak bardzo jak nienawidziłem, że studiujesz on line,
uwielbiałem cię mieć studiującą w domu koło siebie.
Ja też, tato.
Ale to dobrze.
Ważne, żeby dziecko poszło w świat i walczyło o swoje.
Proszę nie płacz znowu.
Nie zamierzałem.
Po prostu... moje dziecko idzie do Rice.
Do najcięższej szkoły na południowym wschodzie.
Wymierzyłaś cel, ciężko pracowałaś
i udało ci się.
Razem z twoją mamą nie moglibyśmy być bardziej dumni.
Co, jeśli bym ci powiedziała, że nie chcę iść?
Co?
Tato!
Spójrz na tego idiotę!
Skarbie, to tylko trema związana z opuszczeniem domu.
Nie chodzi o to. Po prostu nie chcę iść na studia.
Teraz mi to mówisz.
Próbowałam ci powiedzieć w Santa Fe.
Mogłaś przed tym, zanim spakowaliśmy auto?
Bardzo się cieszyłeś. Czasem ciężko z tobą rozmawiać.
Dobra, ale prawie jesteśmy.
Naprawdę tato, już jesteśmy.
Jesteśmy w Austin, skarbie.
Wiem.
Wykorzystałam moje pieniądze na studia na wynajęcie mieszkania.
W Austin, w Texasie?
Ma najlepszą muzykę w kraju.
Nie wiem, czy moje piosenki są wystarczająco dobre,
ale pomyślałam, że spróbuję.
Twoje piosenki są wspaniałe.
Ale co z Rice?
Tato, nie chcę być inżynierem. Chcę... tato!
Niech to, strzeliła mi opona.
Właśnie miałem zapalić flary, gdy we mnie uderzyli.
Dziewczyna jest zakleszczona, ale mówi.
Nie mogę dostać się do kierowcy.
Dobra, już przejmujemy.
Mateo, idź go sprawdzić.
TK, Judd, wy zajmiecie się pasażerem.
Paul, Marjan - ustabilizujcie ładunek.
Niech się wszyscy skupią.
Każda z nich waży dwie tony.
Jedyna rzecz, która je trzyma to grawitacja.
- Uważajcie. - Tak, proszę pana.
Proszę pana, jestem kapitan Owen Strand.
Słyszysz mnie?
Tak. Moja córka. Musicie jej pomóc.
Po to tutaj jesteśmy.
Jestem ze straży pożarnej z Austin.
Wyciągniemy stąd panią.
Nie mogę oddychać.
TK, TK! Uważaj, uważaj.
TK, belki się przemieszczają.
Nie ruszaj się. Spokojne, powolne oddechy, dobra?
- Spokojne, powolne oddechy. - Nieźle.
Co z nią?
Nie widzę jakichś poważnych urazów,
ale belka naciska na płuca.
On jest stabilny, więc ona to priorytet.
- Dobra. - Hej, kapitanie?
Te belki w każdej chwili spadną.
Dlatego musimy ich stąd szybko zabrać.
Zaczynając od niej.
- Mateo! - Tak, kapitanie?
Podpórki. Zabezpiecz samochód.
Paul, Judd, idźcie po pasy mocujące.
Musimy zabezpieczyć te belki.
Marjan, przygotuj poduszki powietrzne.
TK, chodź. Zabierzmy się za to.
Kliny są gotowe.
Pasy mocujące gotowe.
Mechanizm zapadkowy jest pod ciśnieniem.
- Pojazd zabezpieczony. - Gotowy?
Jenga życia i śmierci.
Skupmy się na ratowaniu życia, Nowy.
Dobra wszystko gotowe.
-Dobra, chodźmy. - Przyjąłem.
Kara? Jak się trzymasz? Nazywam się Owen.
Co z moim tatą?
- Kara? - Tato?
Nie możesz się ruszać.
Ściągniemy to z ciebie, jak tylko będzie bezpiecznie.
Jak tam?
Prawie, kapitanie.
Kapitanie.
Będzie dobrze, skarbie.
Bądź odważna, skarbie.
To już dłużej nie wytrzyma, kapitanie!
Jej oddech spowalnia. Mamy mało czasu.
Musimy się ruszać.
Marjan, przynieś poduszki.
Przyjęłam. Zaraz przyniosę.
Hej, musimy się spieszyć!
Ruszamy.
Spokojnie i wolno.
Dobrze, dobrze. Dobrze. Daliśmy radę.
Mam ją.
Dobra. Byłaś świetna, Kara.
Pomożemy ci.
Mój tata. Co z moim tatą?
- Zaraz mu pomożemy. - Dobrze.
Dobra, zabierzmy ją stąd.
Kapitanie! To już dłużej nie wytrzyma!
TK, pomóż im z paskami! Marjan, idź po piły!
Przyjęłam.
Allen, jak się trzymasz?
Taki trochę przygwożdżony.
Z Karą wszystko w porządku? Wydostała się?
Obie te rzeczy. Co oznacza, że teraz twoja kolej.
Zamknij na sekundę oczy.
Tak.
W porządku?
Kierownica trochę naciska,
ale nie jest tragicznie.
Dobra, wytniemy kierownicę
i cię wyciągniemy.
Kapitanie, jesteś dostępna?
Tak, dziewczyna jest stabilna.
Nie chce jechać, czeka na ojca.
Zrozumiałem. Potrzebuję cię tutaj.
Idę.
Proszę usiąść.
Co się stało?
Czemu przestaliście?
Niełatwo to powiedzieć.
Jest źle?
Jest źle.
Ale nie czuję bólu.
Dlaczego?
Jesteś w szoku.
Allen, to kapitan sanitariuszy Vega.
Cześć, Allen.
Zbadam cię, dobrze?
Przeżyję?
Zrobimy wszystko, co w naszej mocy.
Wiem, co to znaczy.
Nie, nie wiesz. Wyciągniemy cię.
Powiedz prawdę.
Zobaczę się jeszcze z córką?
Mam ją tu przyprowadzić?
Nie.
Nie chcę...
Nie chcę, żeby widziała mnie w takim stanie.
Dobra.
Wyciągnijmy cię stąd.
Czekaj.
Jeśli coś pójdzie nie tak...
Przekażesz jej coś ode mnie?
Oczywiście.
Powiedz jej...
że nieważne, co postanowi...
zawszę będę...
z niej dumny.
Powiedz też, że jest dobrą osobą.
Bardzo dobrą.
Musi dalej śpiewać.
Ma niesamowity głos. Ludzie muszą ją usłyszeć.
Zaczynam uciski.
Wychodzę. Do zobaczenia za 24 godziny.
Marj, zanim wyjdziesz,
mogę zapytać o coś ważnego?
Co takiego?
Jakiego filtra na Instagrama mam użyć?
Juno podbija czerwień,
ale lo-fi też jest niezły.
Nie możesz tego wrzucić.
Myślisz, że powinienem zrobić filmik na TikToka.
Musimy porozmawiać, Nowy.
O czym?
Powiedzieli ci coś w salonie tatuażu, kiedy przyszedłeś ze szkicem?
Tak, że jest super.
Spytali, czy dokładnie tego chcę.
- A ty odparłeś... - No jasne!
Śmiali się, kiedy go robili?
Tak, ale my wszyscy się przedrzeźniamy. A co?
„Stróż” piszemy przez S-T-R-Ó-Ż.
Racja.
Dlatego napisałem S-T-R-Ó...
O nie.
Tylko nie to.
„Anioł Strósz”? Jak mogłem być tak głupi?
Nie jesteś głupi. Masz dysleksję.
Ci goście z salonu tatuażu
- nabijali się ze mnie. - To kretyni.
A TK i Paul? Też pewnie sobie żartują.
Nie.
- To czemu nic nie powiedzieli? - Bo cię kochają.
Nie chcieli cię zdołować.
Nikt nie lubi mówić trudnej prawdy.
Prawie wrzuciłem to zdjęcie.
Teraz będę musiał z tym żyć.
Myślałem, że dożyję 30 lat,
zanim będę wstydził się ściągnąć koszulkę.
Możemy to naprawić.
Niby jak?
Mam pomysł.
Ale będzie boleć.
- Chodź. - Boże.
Owen?
Tutaj jestem.
Co robisz?
Pamiętasz, kiedy zdjęcia wywoływało się na papierze?
- Tylko spójrz. - Tak.
Wtedy wynajęliśmy łódkę w Central Parku.
I wpłynęliśmy w szuwary.
Pamiętam, że ktoś nas tam nakierował.
Prąd był zaskakująco mocny.
Spójrz na TK'a.
Mógłby rozświetlić Chrysler Building.
Może nie byliśmy idealni,
ale mieliśmy pięknego syna.
To prawda.
Wyobrażasz sobie to powtórzyć?
Malutkie ciało spoczywające na piersi.
Gonienie malucha.
Pierwszy dzień szkoły.
Ukrywanie liścików w pudełku śniadaniowym,
żeby wiedział, że go kochamy.
Jemu też takie pisałaś?
Naprawdę to rozważamy?
Nie wiem. A rozważamy?
Wydaje się, że tak.
Jesteśmy młodzi jak na swój wiek.
Dbamy o siebie.
Pięćdziesiątka nową czterdziestką.
A 67 jest nową...?
Bo tyle będę miał, kiedy będę go uczył parkować.
Ta umiejętność się przyda,
kiedy jedno z nas złamie biodro podczas przeprowadzki do akademika
i trzeba będzie gnać do szpitala.
Miałem dziś wezwanie.
Było okropnie.
Nie mogłem uratować ojca pewnej dziewczyny.
Miała może 19 lat.
Została bez ojca.
Okropne.
Byłoby to uczciwe względem naszego dziecka?
Jeśli uda się z ciążą, a to...
Duże założenie.
Ryzyko...
Masz rację...
Nie tylko dla dziecka. Dla ciebie również.
Może powinniśmy postąpić logicznie.
Umówić wizytę.
Oye, niña! Powoli!
Judd, jarmużu?
Nie...
Staram się rzucić.
Judd, lepiej zjedz ten jarmuż.
Grace, jak radzi sobie twój ojciec?
Szczerze. Lepiej niż ja.
Widząc go w takim stanie...
Zawsze myślałam, że jest nie do pokonania.
- Ale się trzyma. - Pójdę jeszcze po jedną.
Dobra...
Czegoś brakuje, Judd?
Nie, po prostu...
To był ciężki dzień.
Na pewno ciężko jest widzieć ojca w takim stanie.
Zawsze był dla wszystkich wsparciem.
Za restaurację w Hotelu Clover.
Ratująca życie, jeden koktajl mleczny po drugim.
Sprzedają tam koktajle mleczne?
Tak powiedział.
To azjatycki lokal.
To mleko z lodami, nic skomplikowanego.
No dobra.
Drogie panie, już starczy.
Zakładać piżamy i myć zęby.
Przyjdę was otulić.
Może ciocia Grace się tym zajmie?
Dziewczyny, co wy na to?
Tak!
Są twoje.
Wiesz co, może sobie jedną weźmiesz do domu?
Jak już, to biorę obydwie.
Obietnica to obietnica.
Judd, powiedz im.
No dobra, Ryder.
Co jest z tobą?
Ojciec Grace nie był...
w hotelu po koktajl mleczny.
Był na górze.
Chcę wiedzieć, o co chodzi?
Chyba dobrze wiesz, o co chodzi.
Był tam z inną kobietą.
Nie wiem, co zrobię.
To żaden sekret, że ja i Benjamin
zawsze mieliśmy problemy z dogadaniem się.
Kiedy pojawiłem się u boku Grace,
nie było łatwo.
Uważał, że nie byłem dość dobry dla Grace.
Miał rację.
Wiem.
Ale zawsze go szanowałem,
bo chronił swoją córkę.
Ale teraz to moje zadanie.
Nie myślałem, że będę chronił ją przed ojcem.
Kto ochroni ciebie przed Grace,
kiedy dowie się, że to przed nią ukryłeś?
Mój ojciec zostawił moją mamę
i prawie złamał jej serce.
Nie chcę, żeby Grace przechodziła przez ten ból.
Chyba nie masz wyboru, kowboju.
Jechałeś 45 minut, żeby zobaczyć mnie przez 15 minut mojej przerwy.
Pomyślałem, że pomogę wujkowi Cashowi posprzątać na jego ranczu.
No nie wiem.
Zacząłem za tobą tęsknić.
Zbierasz ostatnio dużo punktów, co?
Wykonuję mój obywatelski obowiązek,
dbając o to, żeby dyspozytorki miały wystarczająco kofeiny.
Dobrze czuję cynamon?
Bo nigdy o nim nie pamiętasz.
To wina baristy.
Za to ile zapłaciłem,
powinien zmienić mi olej w samochodzie.
Jakieś wieści od ojca?
Nie.
Ale mama mówiła, że jest okropnym pacjentem.
Jest gotowy wrócić do pracy.
To by się zgadzało.
Ale wiesz, jest w tym coś pozytywnego...
Co?
Kiedy następnym razem będzie ci coś wypominał,
powiedz: „Tato, gdyby nie ja,
wciąż leżałbyś na podłodze restauracji”.
To się nada.
Dobra. 15 minut prawie minęło.
Dziękuje panu za kawę.
Zaczekaj chwilę.
Co jest?
Kocham cię. To wszystko.
Dobra.
Też cię kocham.
Przekaż wujkowi Cashowi pozdrowienia.
Widzimy się w niedzielę.
911, co się stało?
Hej, chciałam zamówić pizzę z dowozem.
Pizzę? Wybrałaś zły numer.
Nie sądzę.
Wciąż macie ciasto serowe?
Adres? Pewnie.
Ulica Hayward 235. Mieszkanie 3F.
Jest pani w niebezpieczeństwie?
Nie może pani przez kogoś mówić swobodnie?
- Zgadza się. - Rozumiem.
Mam na imię Grace. Pomoc jest w drodze.
Powiedz mi ile osób jest w mieszkaniu.
Czy średnia pizza pepperoni byłaby wystarczająca dla dwóch osób?
Co robisz? Chcę dużą.
Dobrze, jest ktoś z panią. Dobrze słyszę?
Tak, zgadza się.
Świetnie sobie radzisz.
Możesz zdradzić mi imię do zgłoszenia?
Nazwisko na karcie to Kristen Smart.
Dobrze, Kristen, czy ta osoba grozi ci bronią?
Przesuń krążek! Dalej!
Dobrze, ma broń?
Wtedy zamów dodatkowe pepperoni.
Dodatkowe pepperoni będzie świetne.
Kristen, czy znasz tę osobę?
Tak.
Małżonek? Były?
To drugie. Za ile dowieziecie?
Pomoc będzie za 8 minut.
Powiedz „papryka”, jeśli możesz się gdzieś schować.
Nie. Żadnych papryk.
To pizza, a nie jakaś jebana sałatka.
Pospiesz się.
Były nazywa się Andrew Smart.
Dwa napady agresji. Wyszedł na warunkowe.
Ma zakaz zbliżania się.
Dobra, to jego trzecie naruszenie.
Nie będzie z nim łatwo.
Też tak myślę.
Uwaga, wszystkie jednostki.
Kod 3 na ulicy Hayward 235. Mieszkanie 3F.
Zakładnik.
Podejrzany uzbrojony i niebezpieczny.
Centrala, 363-H-20 przyjmuje zgłoszenie.
Potwierdź, że jesteś na 3 piętrze.
Tak, zgadza się.
- Południowo-zachodnia część? - Tak.
Co, do cholery, tak długo?
Nie wiem, są dziś zapracowani.
To zadzwoń gdzieś indziej!
Padam z głodu.
Chcę odwołać zamówienie.
Mój chłopak się wścieka, więc...
Posłuchaj, Kristen.
Policja będzie pod drzwiami
za niecałe dwie minuty, dobrze?
Postaraj się zostać na linii.
Dobrze, chyba dam radę.
Dobrze.
Teraz odejdź najdalej od drzwi, jak tylko możesz.
Możesz powiedzieć, czy stoi przed drzwiami?
Niezła próba, suko.
Andrew, gdzie jest Kristen?
Stoi obok.
Powiedz „cześć” koleżance.
Proszę.
- Proszę. - Posłuchaj, Andrew.
Policja jest w drodze,
więc od ciebie zależy, jak to się skończy.
Tylko w jeden sposób.
Nie, to nieprawda.
- Mam zapis tej rozmowy. POWIEDZ, GDY BĘDĄ GOTOWI
I albo pokażesz, że współpracowałeś
i postąpisz słusznie,
albo pokażesz, że zasługujesz na odsiadkę przez resztę życia.
- Proszę. - Morda.
Zamknij się!
Co się dzieje, Andrew? Mów do mnie.
Zniszczyła to.
Zawsze wszystko niszczy.
Nic nie jest zniszczone, jasne?
Możemy to naprawić,
ale musisz dać sobie pomóc.
Jak?
Moja babcia zawsze mówiła, że gdy Bóg zamyka drzwi,
otwiera okno.
Czasami trzeba zrobić skok wiary.
Nie!
Już dobrze. Jest pani bezpieczna.
Na ziemię! Na ziemię, już!
Na ziemię! Mówiłem, na ziemię!
363-H-20. Podejrzany ujęty.
Inny operator by się rozłączył, ale nie ty.
Skąd wiedziałaś?
Czasami nie liczy się, co mówią, Elliot.
Ale to, czego nie mówią.
Mleko i lody. To nieskomplikowane, nie?
911, co się stało?
Mój chłopak się nie rusza.
To chyba zawał.
Gdzie jest twój chłopak?
Na mnie!
Dobrze, proszę się uspokoić.
Gdzie jesteście?
Hotel Clover w centrum.
Narożny apartament na czwartym piętrze.
Mamo.
Dziękuję, że przyszłaś.
Wiem, że miałaś szalony tydzień.
Proszę, chętnie wyjdę z domu,
gdy twój ojciec odpoczywa w łóżku.
Wiesz, że odkrył kanał, na którym puszczają stare mecze?
Nie żartuję, ten facet
obejrzał już każdy mecz od roku 1970.
Cóż...
przynajmniej możesz mieć go na oku.
- Gracie? - Przepraszam.
Wszystko dobrze?
Tak, mamo. Wszystko dobrze.
Więc dlaczego wyglądasz jak mucha w kleju?
Ponieważ muszę ci coś powiedzieć.
I nie wiem, czy wiem jak.
Boże, skarbie. O co chodzi?
Chodzi o tatę.
Chryste, lekarz coś powiedział?
Miałam wrażenie, że nie zdrowieje.
Nie, nic z tych rzeczy.
Dalej, dziecko. Wyduś to z siebie.
Nie, to...
Mamo, chodzi o porcelanę babci.
Co?
Przepraszam, przenosiłam pudła
przez dom i stłukłam trochę.
Dobry Boże.
Myślałam, że to coś poważnego.
Cóż, znasz ojca.
Kocha tę porcelanę bardziej ode mnie.
To był nasz ślubny prezent, pamiętasz?
Skarbie.
Przy tym, co mogłyśmy stracić w tym tygodniu,
nie obchodzą mnie jakieś stare talerze.
Tak, wiem o tym.
Kocham cię, mamo.
Ja ciebie też.
- W porządku. - Dobrze.
To co to za herbata?
Gotowy?
- O której jest spotkanie? - O 14:00.
Racja, 14:00.
Będą pewnie korki.
Tak. Możemy jechać?
Tak, możemy.
Jadłaś? Chcesz coś do jedzenia?
Nie powinnam przed tym jeść.
Racja, więc możemy...
weźmiemy coś później.
- Jeśli chcesz. - Późny lunch.
- Kolacja. - Wczesna kolacja.
Stawiam.
Znam świetne miejsce z sushi w pobliżu.
Nie, nie ufam teksańskiemu sushi.
To miejsce pozbawi cię tej niewiary.
Dobra, meksykańskie. Możesz dostać Margaritę.
I tak to się wszystko zaczęło.
- Tequila i leki przeciwbólowe. - Racja.
Dobrze, to włoskie.
Pizza i makaron. Jakiekolwiek...
- Cholera, nie chcę makaronu! - To co chcesz?
Chcę mieć to dziecko!
Dobrze, ja też!
Jesteś pewny?
Chyba tak.
Ale to szaleństwo.
I to jak.
To pewnie okropna pomyłka.
Bez wątpienia.
Więc robimy to?
Chyba właśnie to powiedzieliśmy.
- Hej, jak poszło? - Okropnie.
Nie spartaczyliście tego.
Nie spartaczyli. To tylko dziecko.
Bolało.
Mówiłam, że będzie boleć.
Proszę, zobaczmy to.
- Poważnie? - Tak.
- Ostrożnie. - W porządku.
Nieźle. Piękny płomień.
- Nie płomień, tylko krew. - Zamknijcie się.
Wróci, gdy się zagoi i poprawi litery,
a najlepsze jest to, że zgodzili się to zrobić za darmo.
Marjan odbyła z nimi rozmowę.
To musiała być niezła rozmowa.
Sporo tuszu.
Niesamowite jak działa rozmowa, co?
Dobra, przepraszam,
- że cię nie wspieraliśmy. - Tak,
trudno jest kogoś skrzywdzić stróżowaniem.
Za wcześnie.
Skoro tam jesteś, natłuścisz?
Łuszczy się.
Zrób coś dla mnie.
Nie używaj słowa „natłuścisz”.
- To jest coś. - Ma być wilgotny.
O tym mówiłem.
„Wilgotny”.
Hej, Grace, nie śpisz?
Tak, już nie.
Grace, muszę ci coś powiedzieć.
Zapewne się wkurzysz.
Ale chcę, żebyś przemyślała,
na kogo się będziesz złościć.
Chcę ci powiedzieć...
Judd, jeśli chcesz powiedzieć,
że mój ojciec nie jest tym, za kogo go uważałam,
albo że ukrywałeś to, bo mnie kochasz
i nie chciałeś widzieć, jak cierpię,
to powiem, że rozumiem
i doceniam.
I nie chcę o tym rozmawiać.
W porządku.
.:StormSubs Team:. --BlueSquad--
Odwiedź nas na BlueSquad-Series.blogspot.com