W 1995 roku chłopiec o imieniu Andy dostał na urodziny figurkę Buzza Astrala,
bohatera swojego ulubionego filmu.
To jest ten film.
NIEZBADANY KOSMOS 4,2 MILIONA LAT ŚWIETLNYCH OD ZIEMI
STATEK BADAWCZY GWIEZDNEJ BAZY SC-01 ZAŁOGA: 1200 OSÓB
Dziennik misji Buzza Astrala. Kosmiczna data 3901.
Czujniki wykryły potencjalne formy życia
na niezbadanej planecie.
Zboczyliśmy z trasy, by to sprawdzić.
Strażnicy kosmosu dokonają wstępnego rozpoznania
i ocenią, czy warto budzić ekipę naukową
z ich hipersnu.
Podczas gdy ERIC zbiera próbki,
ja odkryję inne osobliwości tej dziwnej planety.
Teren wydaje się nieco niestabilny.
Brak odczytu składu powietrza.
Nie widzę śladów życia istot rozumnych.
-Z kim rozmawiasz? -Z nikim.
Znowu bawisz się w narratora.
Wcale nie. Prowadzę dziennik misji.
Wiesz, że nikt ich nigdy nie słucha.
Wiem. Ale to pomaga mi się skupić.
-Zachować czujność. -Jasne.
Jeśli to pani przeszkadza, komandor Hawthorne,
chętnie poczekam na kalarepie.
Ne nazywaj statku kalarepą.
Ale on przypomina roślinę bulwiastą.
Tak. Wyraziłeś się jasno już przy przeglądzie projektu.
Napisy od su.b.T.rader
Od jak dawna mnie podsłuchujesz?
Od zawsze. Od czasów, gdy byliśmy kadetami.
A właśnie, znowu nie zabrałeś nowego.
Wiesz, co myślę o nowicjuszach.
To samo, co o autopilotach.
"W czym mogę pomóc? Co mogę zrobić?"
Zamiast pomagać, wszystko tylko komplikują.
Już wolę wszystko robić sam.
Dlatego ja go zabrałam.
Dzień dobry.
-Nie. -Buzz, według protokołu musi iść z nami.
-Zaraz zrobi smutne oczka. -Buzz.
Wiesz, że sobie z tym nie radzę.
-Spójrz na nowego. -Nie.
-Spójrz na... Spójrz... -Nie.
-Astral. -Nie.
-Spójrz. -Nie spojrzę.
-Patrz. -Nie.
-Spójrz. Patrz na nowego. -Nie.
Dobra. Wygrałaś.
Słuchaj Feather... Featherings...
Featheringhamstan, sir.
Słuchaj, nowy. Po pierwsze nie odzywasz się bez rozkazu.
-Tak jest. -Nadal mówisz.
Po drugie szanuj swój skafander.
Jest bardzo ważny.
Ochrania nie tylko twoje ciało, ale i cały kosmos.
Niesie światu obietnicę, że to właśnie ty dasz z siebie wszystko.
Ukończysz misję za wszelką cenę.
Nigdy się nie poddasz, bez względu na to, co galaktyka postawi ci na drodze.
Możesz to wyłączyć?
To aż zbyt proste.
Naśmiewasz się ze mnie?
Tak, ale to z troski.
Mówię tylko, że my dwoje znamy się na tej robocie.
-Sir. -Cicho.
Rozumiemy się bez słów, wiemy, co robić.
A ten tutaj, sam nie wiem.
Gdzie on się podział?
Widzisz? Właśnie o tym mówię.
Jest na nic. Poszedł gdzieś sobie.
Pnącza!
Robale!
Statek. Zapada się.
Wracamy do kalarepy!
Teraz to kalarepa.
Włącz tryb kamuflażu. To nam da trochę czasu.
Nie damy rady.
Już niedaleko.
Dobra, plan B. Gotowa?
Teraz!
-A niech to! -Czekaj, przekieruję go.
Daj mi chwilkę.
Gdzie jest...
Pomocy!
Nowicjusz.
Pomóżcie mi!
Dziennik misji Buzza Astrala. Planeta nie jest przyjazna do życia.
Jest raczej wroga.
Pnącza porwały kadeta Furth-Feathering...
Featheringston... Feather...
Dorwały nowego. A mówiłem, że nie powinien brać udziału w...
A niech to.
-Buzz! -Teraz!
Ruszaj się!
Wracamy na statek.
Dalej, Buzz!
Szybko!
Pójdę do maszynowni.
-Będę sterował. -A ja...
Nic nie rób. Nie przeszkadzaj!
W czym mogę pomóc?
Autopiloty.
-Może jednak pomogę? -Nie i nie!
To nie są ćwiczenia.
Komandorze, melduj!
Silniki włączone.
Wszystkie systemy działają.
Uwaga. Nieprawidłowa trajektoria startu.
No dalej. Dawaj.
Kurs kolizyjny.
Zmień kurs.
Kapitanie Astral, mogę jakoś pomóc?
-Nie trzeba. -Na pewno?
Jestem Buzz Astral. Zawsze jestem pewien.
Jest źle, Buzz.
Kryształ napędowy jest kompletnie zniszczony.
Krótko mówiąc, nie odlecimy.
Nie wiem.
Co ty robisz?
Degraduję się.
Wcale nie.
Pani komandor, odsuwam się od obowiązków strażnika kosmosu.
To była moja wina. Ci ludzie zasługują na coś lepszego.
Możecie mnie wrzucić do aresztu.
Ukończ misję, Buzz.
Znasz zasady.
To nie koniec, dopóki nie wrócimy do domu.
Przecież nie mamy już kryształu.
Zbadamy zasoby planety. Stworzymy nowy kryształ.
Krystalizacja materii to duże ryzyko.
Będziemy robić testy.
Nie. To zbyt niebezpieczne.
Wytworzenie kryształu zdolnego do hiperprędkości
to jak próba złapania słońca na lasso.
A później trzeba jeszcze to słońce podłączyć do kalarepy...
I jeszcze ktoś musiałby nią polecieć i nie wysadzić jej w powietrze.
Kto przy zdrowych zmysłach...
BUZZ ASTRAL
Dziennik misji Buzza Astrala, data kosmiczna 3902.
Rok po katastrofie
nasza załoga w niesamowity sposób wykorzystała zasoby tej planety.
Za chwilę pierwszy test nowego hipernapędu.
Gotowy, kapitanie?
Gotowy to mało powiedziane.
Na koniec świata.
I jeszcze dalej.
-Buzz! -Mamy dziurę w sektorze.
No dalej, ja tylko...
Kapitanie Astral!
Czołem, Diaz.
Ale dziś te roślinki śmigają, co?
Jesteśmy gotowi do startu?
Czekamy na pana rozkaz.
Rok pracy i cztery minuty lotu. Nieźle, co?
Tak bywa.
Sprawdźmy, czy nowe paliwo jest stabilne.
Żebyśmy mogli polecieć do domu.
Prawie zapomniałem. Oto pana I.W.A.N.
Naładowany.
Autopiloty.
A oto nasz XL-01.
Niezła maszyna.
A teraz chodźmy po kryształ.
Dzień dobry, kapitanie Astral.
Oto paliwo przyrządzone specjalnie dla pana.
Więc to ten kryształ da mi hipernapęd?
Prawdopodobieństwo to 87,6 procent.
Zaryzykuję.
Powodzenia, kapitanie.
Liczymy na pana...
Bez odbioru.
XL-01 do kontroli lotu. Słyszycie?
Głośno i wyraźnie.
Masz cztery minuty na lot próbny.
Potem zawracasz do bazy.
To rozkaz.
Przyjąłem.
No to lećmy z hiperprędkością.
Odliczam: dziesięć,
dziewięć,
osiem, siedem,
sześć,
pięć, cztery,
trzy, dwa,
jeden. Start.
I.W.A.N., poproszę plan lotu.
Witaj.
Autopiloty.
Witaj. Tu I.W.A.N., twoja Interaktywna Wirtualna...
I.W.A.N., poproszę plan lotu.
Oczywiście.
Misja zawiera nabieranie prędkości przez głęboki kosmos,
przyspieszanie w grawitacji Alfy T'kani,
hamowanie w pierścieniach spowalniających i lądowanie w bazie na T'kani Prime.
Czas lotu to cztery minuty 28 sekund.
XL-01, jesteś gotowy do hiperstartu.
Przyjąłem, kontrola, rozpoczynam procedurę.
Hiperprędkość: pięćdziesiąt procent.
Paliwo stabilne.
Zwiększam prędkość do 0,6 c.
Hiperprędkość: sześćdziesiąt procent.
Zwiększam prędkość do 0,7 c.
Hiperprędkość: siedemdziesiąt procent.
Paliwo stabilne.
Prawie 0,8 c.
Wchodzę w hiperprędkość.
Awaria pierwszego silnika.
Ogniwo paliwowe niestabilne.
I.W.A.N., status.
Odchylenie od trajektorii cztery stopnie.
Brak korekty kursu spowoduje ominięcie pierścieni spowalniających.
Wlecimy w głąb kosmosu
na pewną śmierć.
Tak, dziękuję.
Katapultowanie się to jedyna opcja.
Nie. Dam radę.
Uwaga. Masz 26 sekund na korektę kursu.
Masz 25 sekund na korektę kursu.
-Teraz masz... -Przestań odliczać.
Przykro mi. Procedura awaryjna nie pozwala na przerwanie odliczania.
Autopiloty.
Szanse ocalenia maleją. Nagraj swoje ostatnie słowa.
Nie dzisiaj, I.W.A.N.
Jeśli odpowiada ci to nagranie, naciśnij jeden.
I.W.A.N., wyciśnij z silników, co się da! Cała naprzód.
Takie działanie jest niewskazane. Eksplozja ogniwa paliwowego...
Na to właśnie liczę.
Sytuacja jest krytyczna.
Ogniwo paliwowe osiąga granice wydajności.
Otwórz wlot paliwa.
Przepraszam, nie zrozumiałam.
-Proszę powtórzyć polecenie. -Otwieraj wlot paliwa!
Detonacja za pięć...
Cztery.
Trzy.
Dwa.
-Jeden. -Teraz!
Kurs skorygowany.
Nie udało się osiągnąć hiperprędkości.
Nie chcę tego słuchać.
Nie słyszałeś.
Przepraszam. Powtórzę.
-Nie. Nie chcę... -Nie udało się osiągnąć hiperprędkości.
-Dzięki, I.W.A.N. -Nie udało się...
Kapitanie, wszystko w porządku?
Diaz, zapuściłeś brodę.
Jak to zrobiłeś?
Racja.
Po pierwsze, witamy z powrotem.
Po drugie...
Chwila.
Co to jest?
Jak długo mnie nie było?
Cztery lata, dwa miesiące i trzy dni.
Co?
Myślałam, że cię straciliśmy.
Alisha, jak to możliwe?
-Dylatacja czasu. -Co?
Dylatacja czasu. To proste.
Gdy zbliżasz się do hiperprędkości, twój czas zwalnia względem naszego.
Podczas misji starzejesz się o kilka minut,
a my o kilka lat.
Mówiąc krótko: im szybciej lecisz...
Im szybciej lecę, tym dalej w przyszłość podróżuję.
Rozumiem.
Więc co teraz zrobimy?
Nie wiem.
Ale powinniśmy wstrzymać dalsze loty testowe,
póki nie wymyślimy czegoś innego.
Mieliśmy dokończyć misję.
To zadanie strażników kosmosu.
Ale chyba nie za wszelką cenę?
Chcesz stracić kolejne cztery lata?
Więc wszyscy po prostu tu utknęliśmy.
Z mojej winy.
Wszystko w porządku?
Tak. Nic mi nie jest.
Co to?
Zaręczyłam się.
To wspaniale. Jak ma na imię?
Kiko. Z zespołu naukowego.
Zabawne. Nigdy bym jej nie poznała, gdybyśmy tu nie utknęli.
Zaręczyłaś się z kimś, kogo dopiero poznałaś?
Buzz, poznałam ją trzy lata temu.
Racja.
Gratulacje. Chciałbym ją poznać.
Na pewno zdążysz. Odpocznij.
To rozkaz.
NIE MA ZA CO! - ALISHA
Cześć, Buzz!
Jestem Kotex. Twój osobisty robot towarzyszący.
Że co?
Stworzyło mnie Gwiezdne Dowództwo,
aby pomóc ci się zaadaptować po twojej nieobecności.
To bardzo miłe, kocie-robocie.
Ale dzięki, obejdzie się.
Protokół to nakazuje.
Czujniki wskazują, że ominęły cię cztery urodziny.
Chcesz je uczcić lodową przekąską?
Nie. To by zaburzyło mój reżim żywieniowy.
Możemy porozmawiać o twoich uczuciach. Wysłucham cię.
Nie. Słuchaj, to był długi... dzień?
Nie poszło zgodnie z planem.
Misja się nie powiodła?
Zgadza się.
O nie. Bardzo mi przykro z tego powodu.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Może w coś zagramy?
-Nie, dziękuję. -Na pewno?
Mogę opracować dla ciebie grę w oparciu o twój profil psychologiczny.
Nie, słuchaj Kotex, jestem dość zmęczony.
Lepiej od razu pójdę w kimę.
Oczywiście.
Mogę emitować odgłosy ułatwiające zasypianie.
Mam kilka opcji.
Letnia noc, raj nad oceanem, śpiew wielorybów?
Nie. Wystarczy zwykły szum.
Dobrze.
-Dobranoc, Kotex. -Dobranoc, Buzz.
Wzbij się.
Kapitanie Astral, czy mogę pomóc?
Nie. Dam radę.
Buzz, jesteś pewien?
Tak nakazuje protokół.
Dam radę!
Dam radę.
Czujniki wskazują, że miałeś koszmar.
-Chciałbyś o tym porozmawiać? -Nie.
Dobrze, ale pamiętaj, że opieka nad tobą to moja misja.
A ja nigdy nie rezygnuję z misji.
Tak?
Tak.
Wiesz co? Ja ze swojej też nie zamierzam.
Świetnie. Jak mogę pomóc?
Może pobawisz się w kotka i myszkę?
A może coś bardziej ambitnego?
Bardziej ambitnego? Dobra.
Możesz pomyśleć nad stabilizacją paliwa.
Krystalizacja materii. Oczywiście.
Jak długo cię nie będzie?
Jakieś cztery lata.
Chwila. Nie musisz tego robić.
To wszystko moja wina.
Muszę naprawić swój błąd.
Dobra. Ale powinniśmy najpierw to przemyśleć.
Niby co? Daj spokój, jesteśmy strażnikami kosmosu.
Musimy zakończyć misję.
Fajnie by było znowu wbić się w skafander.
Ludzie zaczynają zapominać, kim są strażnicy kosmosu.
Zamierzam to naprawić.
Na koniec świata...
I jeszcze dalej.
NIESTABILNE
40. ROCZNICA ŚLUBU
NIESTABILNE
Cześć, Buzz.
Wrócisz tu za rok lub dwa.
Ale cóż, mnie już nie będzie.
Nie wiem, kiedy to się stało,
ale wygląda na to, że się bardzo postarzałam.
Wierzyłam, że jeszcze kiedyś będziemy strażnikami kosmosu.
Tęsknię za byciem pośród gwiazd.
Za naszymi przygodami.
Ale najbardziej
stęskniłam się za tobą.
Cześć, babciu.
Cześć, kochanie.
Nagrywam wiadomość dla mojego przyjaciela, Buzza.
Strażnika kosmosu?
Zgadza się.
Jest teraz gdzieś w kosmosie.
To moja wnuczka, Izzy.
Też zostanę strażniczką kosmosu.
Tak jak on?
Tak jak ty.
Żegnaj, Buzz.
Szkoda, że nie zobaczę, jak kończysz misję.
Na koniec świata...
I jeszcze dalej.
Puk, puk! Przepraszam, że przeszkadzam. Przenoszę się do nowego...
No proszę! Prawdziwy Buzz Astral we własnej osobie.
Zgadza się.
Komandor Cal Burnside.
Jako dzieciak byłem twoim fanem.
Cieszę się, że będziemy razem pracować nad powrotem do domu.
Nikt ci nie powiedział?
O czym?
Tak.
To była ostatnia misja, Buzz.
Co?
Zdecydowaliśmy, że lepiej będzie tu zostać.
Tutaj? Nie. Nie ma takiej opcji.
Teraz jest. Spójrz, co budujemy.
Laserową tarczę!
Powstrzyma wszystkie stworzenia.
Bo jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma.
Co się ma? Nie, chwila. Nie rozumiesz.
Nadal może mi się udać. Mogę nas stąd wydostać.
Wspaniale, że nadal w to wierzysz.
Ale nie ma takiej potrzeby.
Mamy tarczę laserową.
Cześć, Buzz.
Mam dobre wieści.
Rozgryzłem problem z paliwem.
Co?
To było ciekawe połączenie.
Niewielka modyfikacja wiele zmieniła.
Kotex, jak tego dokonałeś?
Zajęło mi to 62 lata, siedem miesięcy i pięć dni.
I jest stabilne?
Teoretycznie.
Dowiemy się, kiedy wyruszysz w kolejną misję.
No tak...
Co?
Dobry wieczór, kapitanie. Przyszliśmy po pańskiego robota.
Jak to?
Względy bezpieczeństwa, rozumie pan.
Właściwie to nie bardzo.
Zamykają program, więc kot musi iść do likwidacji.
To zajmie tylko chwilę.
Chwila. Ja...
Sam to zrobię.
Co?
Buzz. Dokąd idziemy?
Lecimy w kosmos.
Co?
Dziennik misji Buzza Astrala, data kosmiczna...
Nie mam pojęcia.
Mam wzór na stabilne paliwo.
Chcę rozwinąć hiperprędkość i wreszcie zakończyć tę misję.
Do kogo mówisz?
Nieważne.
Program każe mi natychmiast powiadomić bazę o twojej...
Oni chcą cię zlikwidować.
-Co? -Mówię ci.
Wlazł kotek pod młotek.
Hej! Nieupoważnionym wstęp...
Nie wiedziałem, że tak potrafisz.
Chwila, miałeś to wykorzystać na mnie? Gdyby mnie poniosło?
Masz jakieś pięć minut.
-Dobra, Kotex. Zaczynaj. -Przyjąłem.
Dobra. Spróbujmy.
Nasz wzór!
Patrol do bazy. Niebezpieczeństwo w doku startowym.
Niech to.
Ranny strażnik. Powtarzam, ranny strażnik.
Dobra.
Cześć.
-Inteligentna Wirtualna Asystentka... -Nie! I.W.A.N.!
-Słyszałeś? -Jestem I.W.A.N.
Kontrola lotów, wykryto ruch w XL-15.
Sprawdzam.
Przyjęłam.
XL-15, tu kontrola lotów.
Ktoś jest na pokładzie?
-Powiedz coś. -XL-15,
proszę odpowiedzieć.
Odbiór, kontrola. Tu ekipa sprzątająca. Tylko sprzątamy.
Sprzątamy kokpit. Czyścimy tutaj przedmioty?
Szefie, wydano rozkaz sprzątania kokpitu w XL-15?
Co? Nie.
-Stać! Wracaj! -Hej! Czekaj!
XL-15, to naruszenie regulaminu Gwiezdnego Dowództwa.
Natychmiast zaprzestań działań.
Otwórz ten właz!
Komandorze, to kapitan Astral.
Chwila, co? Astral? Wyrzućcie go stamtąd!
Przestań natychmiast i ręce do góry!
Wsparcie.
-Potrzebne wsparcie. -Wezwij Oddział Grzmot.
Dobra, ludzie. Ruszamy.
Blokada dostępu do silosu. Teraz nie ucieknie.
Niech to.
Brak dostępu.
-Brak dostępu. -No dalej. Mają nas na celowniku!
Pozwól.
-Chwila. Co się dzieje? -Zablokował moją blokadę.
Jak?
Astral!
Wiem, że mnie słyszysz.
Natychmiast zawróć do bazy,
bo jak nie...
Dobra, przebijmy barierę hiperprędkości i zabierzmy wszystkich do domu.
Hiperprędkość na poziomie 70 procent.
Hiperprędkość na poziomie 80 procent.
Paliwo stabilne.
Hiperprędkość na poziomie 90 procent.
Hiperprędkość na poziomie 100 procent.
Gratulacje, kapitanie Astral.
Hiperprędkość osiągnięta.
Udało się nam, Kotex!
Gratulacje, Buzz.
To było przerażające, żałuję, że poleciałem z tobą.
Nie.
Co jest, Buzz?
Nadal lecimy o wiele za szybko.
Co? Nie!
Rozbijemy się?
Nie.
Cóż, teoretycznie tak. Trzymaj się.
Sukces po tylu latach. Dziękuję ci, Kotex.
Dziennik misji, uzupełnienie.
Po pożyczeniu statku Gwiezdnego Dowództwa w końcu osiągnąłem hiperprędkość.
Jestem gotów, by na zawsze opuścić tę planetę.
Buzz Astral do Gwiezdnego Dowództwa. Odbiór.
Dowództwo, słyszycie?
Czemu nie odpowiadają?
Hej!
Roboty.
Co?
Roboty.
Co on robi?
-Mój statek! -Bądź cicho.
Gdzie zniknął?
Tam.
A gdzie pilot?
Co to? Co się tutaj dzieje?
Padnij.
A niech to! Chodź.
Musieli widzieć, jak lądowałeś.
-Kto? -Roboty.
Co za roboty? Skąd się tu wzięły?
Skąd ty się wziąłeś?
Stąd.
Stąd? Chwila.
Buzz?
Alisha?
Nie, to moja babcia. Jestem Izzy.
Izzy?
Byłaś taka mała...
Jak długo nas nie było, Kotex?
Dwadzieścia dwa lata, 19 tygodni i cztery dni.
Chwila.
Chodźmy.
Tutaj.
Coś słyszałam.
-Robota? -Tak.
Imponujące.
W końcu nazywam się Hawthorne.
To widać.
Ja i twoja babcia rozumieliśmy się praktycznie bez słów.
Jeżeli jesteś jak ona, to...
-stworzymy niezły zespół. -Roboty pożałują.
Jasne.
Wyjaśnij mi, co tu się dzieje.
Dobra. Zurg zjawił się jakiś tydzień temu.
Co to Zurg?
To jedyne słowo, jakie mówią roboty, więc tak nazywamy ich statek.
Zurg przyleciał, roboty otoczyły bazę i...
Obywatele T'Kani Prime, atakują nas obce roboty.
Wszyscy do bazy!
Padnij!
Tarcza laserowa zostanie za chwilę aktywowana.
Później już się nie odezwał.
Ci wszyscy ludzie liczyli na mnie...
A teraz są w pułapce.
Próbowaliśmy się z nimi kontaktować, ale sygnały nie przechodzą.
Kotex?
Miau. Ma rację.
Myślisz, że twój kot wie lepiej ode mnie?
To nie jest taki zwykły dachowiec.
Kotex to prezent od twojej babci.
-Cześć, Izzy. -Cześć, Kotex.
Co to za odgłos? Nie psuj mi kota!
Mruczy sobie. Lubi to.
Naprawdę to lubisz?
Tak.
Mam nadzieję, że jesteś gotów do akcji. Bo brakowało nam tylko pilota.
Do czego?
Mam plan i mam zespół.
Za mną!
Dobra, ekipa. Zbiórka.
Znalazłam pilota. Czas rozpocząć operację "Niespodzianka"!
To mi się podoba. Elitarny oddział. Najlepsi z najlepszych.
Jej babcia była najlepszym komandorem w historii strażników kosmosu.
Walka u waszego boku to zaszczyt.
Dobra, zbierzcie się.
Przyjrzyjmy się naszym celom.
Zabić roboty.
I nie zginąć.
Przecież codziennie staramy się nie zginąć.
To i tak cel.
Mamy tylko jeden cel.
Musimy wsadzić ten kryształ do kalarepy i stąd zwiać.
W tym celu musimy wejść do bazy.
W tym celu musimy rozwalić roboty.
W tym celu musimy zniszczyć statek Zurga.
I przy tym wszystkim nie zginąć.
DERIC.
Pozwólcie, że wyjaśnię plan operacji "Niespodzianka".
To wariant operacji "Ostrze Pioruna".
Nie dostałeś za to medalu?
Właściwie to dwa, ale...
Zaraz, skąd w ogóle wiecie o tej operacji?
Przeczytałam wszystkie książki babci o strażnikach od deski do deski.
Dwa razy.
Przepraszam, robotokocie.
Wybacz.
Czujniki wykryły, że roboty na ziemi są zasilane przez statek Zurga.
Więc lecimy tam i wysadzamy statek. Niespodzianka, roboty!
Już po was.
Potem wsadzamy kryształ w kalarepę...
I misja zakończona.
To dobry plan. Na koniec świata...
Mam pociągnąć za twój palec?
Nie daj się nabrać.
Nie o to chodzi...
To coś, co robiłem z twoją babcią.
Fuj.
Ja... My nigdy... Nie chciała...
Nieważne. Do dzieła.
Załadujmy broń do Pancernika i przygotujmy się do walki.
Czas na operację "Niespodzianka"!
Buzz, słyszysz to?
Coś słyszę.
To robot?
Nie, one nie odchodzą tak daleko od bazy.
Ja nic nie słyszę.
Teraz słyszę!
Nie martw się, pomożemy ci!
Co?
NABOJE DO ĆWICZEŃ
Bez obaw! Hufiec ochotniczy cię obroni.
Jaki hufiec?
Nie! Statek!
Trafiłem?
Było blisko.
Sorry, nie znam się na tej broni.
Przeładuję.
Nie znasz się? Jak to się nie znasz?
Ty tam! Weź to!
Niby co?
Nie wolno mi posługiwać się bronią.
Jestem na zwolnieniu warunkowym.
Na zwolnieniu?
Buzz!
Izzy! Teraz!
Nie!
Dobra, nowy plan.
Nowy plan? Jaki był stary plan?
Potrzebny mi... Ktoś widział harpuny?
Był załadowany harpunem, ale nie mogę go...
Nie, jest, znalazłem.
Bez obaw, znalazłem je. Zaraz załaduję. Już się robi.
Trafiłem?
Celuj bardziej w lewo.
Co?
Trafiłem?
Trafiłeś!
Tak.
Bum.
Dobra... Co właściwie... Jak w ogóle...
Kim jesteście?
Hufiec ochotniczy melduje się na rozkaz!
Dobra. Potrzebuję więcej informacji.
Jesteśmy ochotniczym zespołem zmotywowanych kadetów.
Trenujemy na posterunku jeden weekend w miesiącu.
Mo, Darby i ja byliśmy tu pierwsi w zeszły weekend,
kiedy zjawiły się roboty.
Więc wymyśliliśmy operację "Niespodzianka".
Więc jesteście nowicjuszami?
Chcielibyśmy. Nadal się do tego przygotowujemy.
Przeszliście szkolenie w zakresie amunicji?
-Częściowe. -Podstawy taktyki?
-Mamy mieć. -Doświadczenie bojowe?
Tak! Jeśli wliczymy akcję z robotem sprzed chwili.
Dobra. Chodź, Kotex.
Co ty robisz?
Nic do was nie mam. I popieram takie różne inicjatywy szkoleniowe.
Ale dalej sam sobie poradzę.
Właśnie uratowaliśmy cię przed robotem.
-Że co? -Mo go zestrzelił.
Mo miał farta.
I to jakiego.
Więc powiedzcie, gdzie znajdę inny statek...
W magazynie sprzętu jest kilka sprawnych jednostek.
Świetnie. Czyli gdzie?
Magazyn sąsiaduje bezpośrednio z Centrum Odzyskiwania Zasobów.
Jakieś 4,2 km stąd.
Świetnie. Czyli gdzie?
To całkiem proste.
Dobra...
Kieruj się na południe, w stronę bazy.
Gdy miniesz dwa skrzyżowania...
Chwila. To nie tak. To ślepa uliczka.
Już wiem. Zacząłem w złym miejscu.
Wybaczcie. Zacznę od nowa.
Kieruj się na południe, w stronę bazy. Gdy miniesz dwa skrzyżowania,
skręcisz łagodnie w lewo i...
A niech to. Znowu się pomyliłem.
Pokażemy ci.
Zacznę od początku. Kieruj się na południe, w stronę bazy.
Gdy miniesz dwa skrzyżowania, skręć ostro w prawo.
Dziennik misji Buzza Astrala, uzupełnienie.
W końcu osiągnąłem hiperprędkość, ale muszę pokonać dodatkową przeszkodę.
Aby uciec z tej planety, sam będę musiał zniszczyć ogromny statek obcych.
Bez czyjejkolwiek pomocy.
Wiesz, moglibyśmy ci pomóc. To nasz plan.
Nie mogę na to pozwolić.
Punkt 2709.3 regulaminu Gwiezdnego Dowództwa
zabrania włączania do operacji osób nieprzeszkolonych.
Dobra. Ale ja jestem Hawthorne.
Samo nazwisko to za mało.
Musisz wiedzieć dokładnie,
-co robić w każdej sytuacji. -Co chcesz powiedzieć.
Znowu nie wyszło.
Dobra.
A ty, jesteś w jakiejś sytuacji penitencjarnej, tak?
Resocjalizacja.
Jak zaliczę szkolenie, to odejmą mi od wyroku parę lat.
Ale naprawdę dużo się tu nauczyłam.
Potrafi z dowolnych trzech rzeczy zrobić bombę.
Dobra. A ty?
Ja? Myślałem, że to będzie taki fajny obóz treningowy...
Ale okazało się, że nie...
Przyszedłem tylko, żeby oddać sprzęt...
Bo jesteś cykor.
Wcale nie.
Chciałeś zrezygnować.
Co ty mówisz? Chciałem tylko wybrać inną drogę...
Jasne, drogę ucieczki.
Wiesz co? Poddaję się.
-A nie mówiłam? -Po prawej.
Na czym stanąłem?
Już wiem. Zacznę od początku.
Trenujcie dalej. Tylko tak staniecie się lepsi.
Możemy ci pomóc.
Doceniam to. Wracajcie do ośrodka treningowego.
Bądźcie czujni i ostrożni.
Ja biorę Pancernika P-32 i lecę wysadzić statek Zurga.
Więc to koniec?
Zgadza się. Do widzenia.
Zapomniałem o moim kocie.
Wykrywam istoty żywe.
Jakie istoty?
Gigantyczne insektoidy.
Ten budynek to coś w rodzaju ula.
Są niebezpieczne?
Czujniki wskazują, że są w stanie hibernacji.
Bardzo dobrze.
Popatrz.
To XL-01.
Minęło sporo czasu od...
Co jest?
Chodź. Pokażę ci.
Wreszcie.
Przepraszamy.
Chyba przeszkodziliśmy ci dobrą zabawę.
Co tu robicie? To niebezpieczne.
Masz kluczyki od naszej fury.
Tutaj są.
No dalej, wyłącz się.
-Ucisz to. -Próbuję!
Mam.
-Niech ktoś... -Zamknie drzwi!
Zrobiłam to, co chciałeś powiedzieć.
Będę szczery. Żałuję, że tak się stało.
My też.
Niech wszyscy wezmą broń.
Bardzo bym chciała, ale mój wyrok...
Jako oficer Gwiezdnego Dowództwa wyjątkowo udzielam pozwolenia.
Musimy się przebić do wyjścia.
I o to chodzi!
Szanse przeżycia ataku frontalnego wynoszą 38,2 procent.
Szału nie ma.
Może zastosujemy kamuflaż?
Skąd o tym wiesz?
Z babcią często się w to bawiłyśmy.
To jak zabawa w chowanego. Trochę inna.
Dobra, w sumie dobry pomysł. Włączę kamuflaż i je odciągnę.
A może, wysłuchaj mnie...
Może włączmy go wszyscy i po prostu stąd wyjdźmy.
Mielibyście założyć skafandry strażników?
Ten ma już nawet moje nazwisko.
Dobra.
Podsumujmy to.
Ja pójdę...
W tę stronę.
Wy pójdziecie...
W tamtą.
Bardzo dobrze.
Patrzcie. Jestem Feathers... Feathering...
Patrz. Długopis. Super.
-Twój też taki ma? -Dobra. Skupcie się.
Kamuflaż to prosta funkcja.
Pamiętajcie o dwóch rzeczach. Wciskacie przycisk...
-To ten przycisk? -Zaraz wam powiem.
-A może to ten? -Przykro mi.
Nie mamy czasu, żeby omówić wszystkie.
Dobra, nieważne. A to co?
-Jakby uchwyt... -Nie!
To uchwyt kapitulacji. Nie dotykaj go.
Nie ma większej hańby dla strażnika kosmosu.
Przepraszam.
Mówiłeś już, który przycisk włącza kamuflaż?
To ten przycisk.
Jeszcze nie.
Wciśniecie ten przycisk i uciekniecie frontowymi drzwiami,
a ja ruszę wysadzić statek Zurga.
-Gotowi? -Gotowi.
Nie, chwila! Niegotowi. Moment.
Dobra. Tu są. To byłaby wtopa.
Dobra.
Do widzenia jeszcze raz.
Kotex, ograniczasz widoczność.
Przepraszam. Tak lepiej?
-Nie. -Dobra. A tak?
Co powiesz na to?
Dobra. Ruszamy.
Bardzo dobrze. Kamuflaż działa według planu.
To całkiem fajne. Te głupie robale nawet nas nie widzą.
Hej, robal!
Tu jestem. Nie widzisz mnie?
Nie widzi. Nic a nic.
I czas minął.
Limit czasu!
Nie wiedzą o limicie czasu.
Nie widzicie mnie.
Chwila. Ja cię widzę.
Ja ciebie też.
Robale też nas widzą.
Nie. Poddaję się!
Wynocha! Odczepcie się!
Nic z tego nie będzie.
Musicie biec naprzód.
Musimy zawrócić.
Biegną prosto na nas.
Nie zbliżajcie się do pojazdu!
Tak jest!
-To dopiero współpraca. -Piątka.
Z czego się tak cieszycie?
Bo właśnie nas wszystkich uratowałam.
-Mogliście uciec, jeśli... -Ostrzegłbyś nas, że kamuflaż się wyłącza.
Cóż...
Dobra, siadać i zapinać pasy.
Witaj, jestem twoim...
Uwaga!
Lecimy w kosmos?
Nie, tylko was gdzieś podrzucę.
Ale zakręciło. Dajcie jakąś torbę.
Nie. Żadnych wymiocin w kabinie.
Widzę gwiazdy. To jest kosmos.
Co jest?
Boi się kosmosu.
-Co? -Powinna. Jest straszny.
Izzy, pamiętaj o swoich ćwiczeniach.
-Nie wytrzymam. -Nie.
Załóż kask. To pomoże.
-Buzz? Statek! -Izzy, próbuję...
Nic nie widzę.
O nie! Ciemna strona planety.
Tam! Na dziesiątej!
Trzymać się. Zatrzęsie nami.
Wszyscy cali?
Chyba tak.
Kotex, proszę o raport szkód.
Chwileczkę.
Dobra. Już lepiej.
To jest lepsze?
Nie, ogólnie jest gorzej. Chodzi mi o...
Jak można się bać kosmosu?
To całkiem proste.
Wiesz, że jak wpadniesz w przestrzeń, to tak sobie lecisz w jednym kierunku?
Bez końca. Po prostu...
A jak niby chciałaś wysadzić statek Zurga?
Wspierałabym akcję z ziemi.
Wiem, babcia nie bała się kosmosu.
Nie, bo była strażniczką kosmosu.
Astrofobia automatycznie dyskwalifikuje.
Co to było?
-Nie wiem. -Wróci?
Nie wiem.
Ale jak mogło... Dobra, nie wiesz.
To był koniec. Miałem kryształ. Misja miała się zakończyć.
Ale co ja gadam?
Kryształ nie wystarczy. Przydałby się raczej wehikuł czasu.
Analiza gotowa.
Jest bardzo źle?
Tarcza termiczna wchłonęła wybuch i doszło jedynie do niewielkiego zwarcia.
Dobra.
Żeby statek znowu latał,
będzie potrzebny materiał o specjalnej pojemności statycznej.
To coś z prądem, tak?
Skąd wiesz?
Uczyliśmy się tego.
Pojemność statyczna? Miesiąc temu budowaliśmy krótkofalówki.
A, tak. To było fajne.
Tak, ale Darby swoją popsuła.
Zaraz ciebie popsuję.
Cicho. Próbuję się skupić.
Popsułam, ale potem naprawiłam.
Tak, ale popsułaś też konsolę.
Potrzebna mi była ta mała cewka z... Jak to było?
Pojemnością statyczną.
Poważnie, macie tu sporo miejsca.
Chcecie powspominać, to sobie idźcie tam.
Albo tam. Tam też nikt nie próbuje się skupić.
Może chodźmy tam.
Świetnie. Idealnie.
Tak. Dobra, nowy plan.
Chwila, co?
W kopalni na pewno będzie konsola, tak?
A w konsoli jest cewka, tak?
A niej pewnie jest ta...
Pojemność statyczna.
Dzięki której naprawimy statek. Prawda?
Ona ma rację.
Dobra robota. Teraz to dopiero myślisz jak Hawthorne.
Zdobądźmy tę część i spadajmy stąd, zanim to coś nas znajdzie.
Patrzcie tam.
Dobra, ruszamy.
Dziennik misji Buzza Astrala.
Aby naprawić nasz statek, musimy dostać się
do centrum sterowania i...
Dobra robota, pani starsza.
Dobra. Cewka powinna być tutaj.
Kotex?
Długopis?
Mamy to.
Jasne. Innym razem.
O nie.
Uruchomiono środki bezpieczeństwa.
Nie! Tylko nie to.
Co? Co to jest?
Stożek aresztowy. Trzyma cię tak długo, aż przyjdą i cię zabiorą.
Nikt po nas nie przyjdzie. Wszyscy są w bazie.
Może po prostu stąd wyjdźmy?
Nie możemy tak po prostu wyjść.
Pewnie, że możemy. Uwierzcie mi, zawsze da się wyjść.
Widzicie?
No dalej!
Mówiłam.
Tylko ostrożnie, bo stożki
łączą się po dotknięciu.
Dobra, przepraszam. Może oboje spróbujemy?
To nie zadziała.
Nawet nie spróbowałaś.
Nie!
No i miau!
Nie zadziałało.
-Buzz? -Chwila. Moment.
Nikomu nie pomogę, jeśli też z wami utknę.
Kotex możesz to wyłączyć?
Nie dosięgnę do konsoli.
Czekaj, tu jest miękki punkt na podłodze. Możemy...
To moja stopa.
-Przepraszam. -Hej. Uwaga!
To jest to. To coś je zasila.
-Uderzmy jeszcze raz. -Chwila.
Trzeba otworzyć drzwi.
Ja to otworzę, a wy walniecie prosto w źródło zasilania.
Stożki znikną i się stąd wydostaniemy.
-Tak jest. -Dobra.
Gotowi?
Próbujcie dalej!
Mamy zbyt małą masę.
Buzz, potrzebujemy cię.
Że niby w środku?
Jak się nie uda, nie będę mógł was ratować.
Nie musisz nas ratować. Musisz do nas dołączyć.
Znowu.
Jeszcze raz.
I jeszcze!
Nie!
Biegiem!
Uwaga!
Buzz, nie!
Potrzebna nam cewka.
Trzymamy cię.
Patrzcie. Przekąski.
Chcecie coś?
KANAPKA Z MIĘSEM
Proszę. Musimy się posilić.
Proszę bardzo.
To jest...Co to...
Co to ma być?
Coś nie tak z twoją kanapką?
Dlaczego szynka jest na zewnątrz?
Bo to kanapka?
Na zewnątrz powinien być chleb.
Co? Chleb, szynka, chleb?
To za dużo chleba.
Tak, ale to jest mokre.
Tak. Potem oblizujesz palce. To najlepsza część.
Kiedy ostatnio jadłeś kanapkę?
Nie wiem, sto lat temu? Mniej więcej.
Co za gość. "Chleb, szynka, chleb".
Za dużo chleba.
Wtedy kanapka byłaby za sucha.
No właśnie.
O nie!
Kotex!
Obudź się.
No dalej, kolego. Wróć do mnie.
Proszę, Kotex. Przepraszam.
Kotex.
Witaj. Trzeba mnie zrestartować.
sub.T
Przepraszam. O mało go nie zabiłem.
O mało nie zabiłem nas wszystkich.
Posłuchaj. To był zwyczajny błąd.
Prawda, Buzz?
Musisz się tylko trochę bardziej starać.
Słuchaj.
Ja tylko...
Kiedy wstąpiłem do akademii, nie byłem zbyt dobry.
Nawalałem każdego dnia.
Raz utknąłem na torze przeszkód.
Ręce trzęsły mi się tak bardzo, że nie mogłem trafić w cel.
Nie, że w dziesiątkę, w ogóle w tarczę.
Już po tygodniu chciałem odejść.
Kompletnie nie nadawałem się na strażnika kosmosu.
Poważnie?
Tak.
Ale jej babcia coś we mnie dostrzegła.
Więc też zacząłem tego szukać.
Rekalibracja.
Jeden uszkodzony plik odzyskany.
Włącza się.
-Babcia... -Witaj, Kotex.
Chcę cię prosić o przysługę.
Zaopiekuj się moim najlepszym przyjacielem. Ma na imię Buzz.
Nie ma go tu teraz, ale niedługo wróci.
Jest strażnikiem kosmosu.
Zabierze nas wszystkich do domu. Wrócimy do domu...
Co się dzieje?
Nie słyszałaś, co powiedziała?
Wierzyła, że naprawię swój błąd.
I przez tę wiarę straciła wszystko.
Straciła? Nie.
Miała babcię Kiko, mojego tatę i mnie, wszystkich swoich przyjaciół.
Nie planowała tu być, ale stworzyła na tej planecie swoje życie.
Jak my wszyscy.
Poza tobą.
Chcieliśmy znów być strażnikami. Chcieliśmy być ważni.
Uwierz mi. Ona była ważna.
Faktycznie jest niezła.
Tak? Chleb, szybka, chleb. Jak długo tak jadłeś?
Od zawsze.
Bateria naładowana.
Chodźmy.
Wsadźmy tę część w statek i spadajmy stąd.
Kotex, poświecisz nam?
Oczywiście.
Widzę cię. Złapię cię.
Nie złapałem.
-Kotex? -Gdzie uciekłeś? Mam cię!
-Kotex. -Tak, wybacz.
Nie mogę się doczekać. Czas na operację "Niespodzianka"!
Co? Nie. Nie mogę was tak narażać.
Sam wykonasz całą misję?
To do zrobienia.
Masz tutaj taką Hawthorne.
Doceniam to. Dam znać, jeśli będę cię potrzebować.
Ale teraz wracajmy do Pancernika, nie pakując się w żadne kłopoty.
W nogi!
Nie!
Co?
To mnie chce dorwać. Wracajcie na statek.
Ale Buzz!
Dziennik misji Buzza Astrala.
Goni mnie...
Goni mnie ogromny robot.
Próbuję go odciągnąć, gdy reszta wraca na statek.
Buzz.
Co? Skąd znasz moje imię?
Chodź ze mną.
Co?
To zdecydowanie narusza moje zwolnienie warunkowe.
Chodźcie. Wynośmy się stąd.
Przygotujcie się na start. Operacja "Niespodzianka" wznowiona.
Co? Z nami?
A jak sam mam wykonać misję?
Nie możemy wystartować. Potrzebuję pięciu minut na instalację cewki.
Nie możemy tak stać przez pięć minut.
Statek ma opcję lotu nad powierzchnią.
Więc jej użyjmy.
Może je zgubimy nad gejzerami ognia.
Prowadź. Wy dwoje. Otworzyć ogień.
Nie skończyliśmy szkolenia z amunicji.
Wielka mi filozofia. Patrz.
Mamy kule z ćwiekami, pewnie wybuchają.
Rób, co uważasz za słuszne.
Co? A ty co będziesz robić?
Ja potańczę z Grubym Rurą.
To dopiero satysfakcja.
Mamy dwadzieścia procent.
Na sto?
Doganiają nas! Gdzie te twoje gejzery?
Prosto przed nami.
Bez obaw, znam tu każdy...
Uważaj!
Masz. Rzuć sobie.
-Chwila. Moment. -Rzucaj!
Gejzery ognia przed nami!
Mamy 50 procent.
Hej! My tu mamy materiały wybuchowe.
Szybko! Daj mi coś.
Już 90 procent.
Izzy, wiesz, jak przerzucić moc w czasie lotu?
Robiłam to w symulatorze.
To teraz będzie w realu!
-Mogę jakoś pomóc? -Nie ma potrzeby.
Już 95 procent!
Silniki gotowe. Zielony przycisk. Pośrodku.
Gotowe.
Rób jak na szkoleniu.
Nie pociągasz za spust, naciskasz za spust.
Wiem.
Jest 99 procent.
-Przejdź na... -Oscylatory mocy.
Gotowe.
Osiągnięto sto procent.
Odpal się. Dobra, przygotuj się do wyrzutu,
-gdy tylko ogniwo się... -Wyrzut!
Nie!
O nie.
A niech to!
Łap kryształ!
Nie.
Ja...
Buzz.
Tak mi przykro.
Wszystko działo się tak szybko i...
Ja tylko...
Popełniłam błąd.
Tak.
Ale to nie koniec, prawda?
Nadal możemy coś zrobić.
Izzy, rozejrzyj się.
Nic nie da się zrobić.
Misja...
To koniec.
Buzz.
Dokąd idziesz?
Muszę pobyć chwilę sam.
Nie!
Buzz!
Co...
Co to? Gdzie jesteśmy?
Kim jesteś?
Oto jest pytanie.
Dobrze wyglądasz, Buzz.
Tata?
Zgaduj dalej.
Kotex?
Witaj, Buzz.
Nie rozumiem.
Wszystko popsułam.
To był tylko błąd.
Pamiętasz, co mi mówiłaś?
Tym razem jest inaczej.
Dlaczego?
Bo to moja wina!
Powinnam być tak dobra jak moja babcia.
W końcu nazywam się Hawthorne.
Ale nie jestem.
Buzz?
Chwila. Moment.
Nie jesteś mną. Ja jestem.
Teraz jesteś sobą.
Ale jestem tobą za 50 lat.
Nie mogę istnieć podwójnie.
A jednak jesteśmy tu obaj.
Dobra. Skoro jesteś mną...
Wybierz liczbę między jeden a...
Tysiąc dwieście siedemdziesiąt trzy.
Czy to nie urocze?
Roboty nie umieją powiedzieć "Buzz",
więc tu nazywam się Zurg.
I ty też.
Jak? Nie rozumiem.
Nie martw się. To nie będzie miało znaczenia.
Buzz.
Tak?
Musisz mu to wytłumaczyć.
Masz rację.
Przepraszam. Tak się cieszę.
W końcu tu jesteś.
Ja też osiągnąłem hiperprędkość.
Hiperprędkość.
Tak jak ty.
Ale nie powitano mnie jak bohatera.
Nowy komendant chciał mnie aresztować za kradzież XL-15.
Znalazłem sposób na powrót do domu, a ich to nie obchodziło.
Więc uciekłem.
Tak szybko i daleko, jak tylko się dało.
Przez taki czas z tą prędkością pokonałem stulecia.
Wylądowałem w przyszłości, której byś nie rozpoznał.
Wypełnionej technologią, której nie można sobie wyobrazić.
I wtedy mnie olśniło.
Skoro kryształ pozwala na podróż w przyszłość,
może użyć go, by udać się przeszłość?
Przecież nie da się cofnąć w czasie.
-Teraz się da. -Co?
Posłuchaj. Zepsułem czas.
To, co przeżywasz, wcale mnie nie spotkało.
To nowa teraźniejszość, w której nikt jeszcze nie był.
Możemy wszystko zmienić, Buzz.
Jeśli możemy cofnąć się w czasie, możemy zapobiec
lądowaniu na tej planecie.
I uderzeniu w tę górę.
Możemy kontynuować misję w domu.
A to wszystko nigdy się nie wydarzy.
To dobry plan.
A kryształ jest kluczem do tego wszystkiego.
Chwila. To ty nie masz swojego?
Cóż, tak jakby.
Mój zużył się podczas badań nad podróżami w czasie.
Sam też jestem wyczerpany. Długo to trwało.
Okazuje się, że to nie jest nauka ścisła.
Dalej w przeszłość nie udało mi się dotrzeć.
Chodź, pomożesz mi skonfigurować silnik.
Powinien wyglądać znajomo.
To kopia kalarepy?
Nastaw pełny ciąg wsteczny.
My to wszystko zaprojektowaliśmy?
O nie, to wszystko jest pożyczone.
Dokonałem tylko kilku modyfikacji.
Ona znów będzie strażniczką, Buzz.
Tak.
Ale...
Co?
Nie będzie miała rodziny.
Nie będzie miała Izzy.
Kim jest Izzy?
Nie będzie brakować jej ludzi, których nigdy nie poznała, prawda?
Wszyscy zapamiętają tylko to, że ukończyliśmy misję.
Podaj mi kryształ.
Buzz?
Sam nie wiem...
Może powinniśmy to przemyśleć.
Niby co?
Komandor Hawthorne wierzyła, że naprawimy błąd, który popełniliśmy.
A ta wiara kosztowała ją wszystko.
Nie. Myliliśmy się.
Miała tutaj całe życie.
A co to za życie?
Mieliśmy być strażnikami kosmosu.
Być kimś ważnym.
Nie chcesz tak żyć, Buzz.
Budząc się z tym samym koszmarem.
Być dręczonym przez swój błąd.
W końcu możesz się od tego uwolnić.
Już teraz.
Masz rację.
Mogę.
Dokąd idziesz?
Nie jesteśmy tacy sami.
Przykro mi.
Nie, Buzz.
To mnie jest przykro.
Hej, kocie.
Umiesz tym latać?
Nie mamy paliwa.
Widzisz? Nie powinniśmy byli się w to pakować.
A co chciałeś zrobić?
Czekać na posterunku na roboty?
To lepsze niż czekanie tu,
gdzie nas nikt nie znajdzie.
Jesteś najgorszą osobą, na którą można trafić w sytuacji życia i śmierci.
No to ci się poszczęściło.
Rozejrzyj się. Tu tylko śmierć wchodzi w grę.
Zgubiłem Buzza.
Widocznie jest za daleko.
Wszyscy do środka!
Co?
Wchodźcie na statek.
Co teraz nas goni?
Nie mamy więcej broni.
To nic. Odlatujemy stąd.
Dokąd?
Lecimy w kosmos.
Hej! Puszczaj. Nie!
Nie rozumiem, co się dzieje, Buzz.
Zmieniłeś się.
I nie na lepsze.
Nie!
Nie możesz tego zrobić. Wszystko skasujesz.
Otóż to.
Nie, zabierzesz wszystko.
Zabierzesz rodziny, przyjaciół.
Moich przyjaciół.
Oni żyją na tej planecie.
Każdy z nich.
Z wyjątkiem nas.
Ledwo cię poznaję, Buzz.
Te wszystkie nowe pomysły...
Wiesz co?
Ich też się pozbędziemy.
Masz pięć minut.
Dlaczego?
Lubię tę nową wersję ciebie.
Musimy zniszczyć ten statek.
Znasz drogę na mostek?
Oczywiście. Za mną.
Operacja "Niespodzianka". Zaczynamy.
Trzeba zabezpieczyć statek do ucieczki.
Żeby żaden robot mi tędy nie wszedł.
Bez obaw. Będziemy stać murem.
Idź znaleźć Buzza.
Ma chipa w nieśmiertelniku.
Coś nie tak?
Odbieram podwójny sygnał od Buzza. To niemożliwe.
Zrobię triangulację, to załatwi sprawę. Chodźmy!
Wrócimy skrótem.
To całkiem fajne.
Musimy iść.
Już, w porządku.
Świetnie.
Nie znam tego panelu sterującego.
Chwila. I.W.A.N?
Tak, kapitanie?
Dobrze cię widzieć.
Rozpocznij autodestrukcję za dwie minuty.
Robi się. Odliczanie do autodestrukcji.
Buzz! Nie chcesz żadnych wynalazków?
Tylko ciebie. Chodźmy.
-Zdrajca! -Nie!
Dość tego.
Powiedz mi tylko, gdzie jest kryształ.
Musimy bronić statku.
Jak zamknąć te drzwi?
Nie wiem.
Co? Mówiłaś, że będą jak mur!
Wiem, co mówiłam. Będą.
Proszę bardzo.
I co? Widzisz?
Co?
Sygnał jest teraz mocniejszy.
Buzz musi być niedaleko.
To dużo kosmosu.
Weź się w garść.
Nie!
Nie rozumiem. Sygnał wskazuje, że Buzz jest 50 metrów stąd.
Bo jest.
Myślisz, że się różnimy, Buzz?
Już jesteś mną. Tylko jeszcze o tym nie wiesz.
Nigdy nie będę jak ty!
Jeśli nie chcesz być mną, to w ogóle cię nie będzie.
Sztuczna grawitacja dezaktywowana.
A niech to.
Nie.
-Co ty wyprawiasz? -Buduję bombę.
Fajnie. Chcesz długopis?
Nie. Masz.
Dzięki.
Miętowa.
Daj mi sreberko.
Możesz z tego zbudować bombę?
Bez problemu. Dawaj gumę.
Czekaj, nie skończyłem. Ma jeszcze smak.
Dawaj!
Już. Jak w nią wdepną, to wybuchnie.
A jeśli nie wdepną?
Ja bym nie wdepnął. A ty?
To trzeba będzie na nią zrzucić coś ciężkiego.
-Po prostu... -Nie!
Buzz?
Buzz!
Alisha?
Wszystko w porządku?
Nie. Sam nie dam rady. Pomóż mi.
Buzz. Nie jestem moją babcią.
Izzy, niepotrzebna mi twoja babcia. Potrzebuję ciebie.
Kotex. Jak się do niego dostać?
Przez śluzę powietrzną.
Tam?
Tam nic nie ma.
Dokładnie. Żadnych przeszkód.
Lecisz przed siebie.
Nie!
Jeszcze raz. Jak to spadnie na bombę,
-to na pewno wybuchnie? -Tak.
-I zablokuje drzwi? -Tak.
To lepiej się pospiesz.
Próbuję.
A ty, na co czekasz?
No dalej.
Dobra.
No dalej, Izzy.
Dasz radę.
O rany.
O nie.
Nie patrz w dół. Ani w górę. Wszędzie kosmos.
Jest wszędzie. Otacza cię.
Wybacz. To pewnie nie pomaga.
Leć przed siebie.
Polecisz w kierunku, w który się odepchniesz.
A jak nie trafię?
Lepiej traf.
O nie.
Nie!
Kotex!
Dziękuję, Izzy.
Nie można wejść.
Może mogę pomóc.
Nie ukryjesz się przede mną, Buzz.
To jak ucieczka przed samym sobą.
Zawsze cię znajdę.
Blokada ręczna aktywowana.
-Buzz! -Teraz!
Chodź, wynośmy się stąd.
Musimy wysadzić statek.
Nie ma czasu. Nie zdążymy.
Właśnie, że zdążymy.
Autodestrukcja nastąpi za dziesięć,
-dziewięć, osiem... -I.W.A.N?
Darby, musimy się poddać.
Nie! Nie poddam się.
Dobra, ja też nie. Trzymaj się.
-...pięć, cztery... -Szybko.
-...trzy, dwa... -Wsiadajcie.
...jeden.
Dziennik misji Buzza Astrala.
Zniszczyliśmy statek Zurga i samego Zurga.
Teraz muszę tylko odnaleźć Pancernika, żeby...
A ty dokąd?
Uwaga, uszkodzenie silnika jest nieodwracalne.
Dziennik misji Buzza Astrala. Mam kryształ...
Wreszcie mogę zakończyć misję.
Wrócę i znów będę kimś, Buzz.
A ty?
Będzie tak, jakbyś nigdy nie istniał.
Przygotuj się na śmierć.
Nie dzisiaj, Zurg.
Jesteśmy w polu grawitacyjnym planety.
Rozbijemy się?
Myślę, że tak.
Buzz!
Nie dam rady.
W porządku, Buzz.
My damy radę.
Możesz wyrównać kurs?
Myślę, że tak.
Dobra. Kotex! Włącz awaryjne zasilanie sterowników lotu.
Robi się.
Będziesz drugim pilotem.
Dobra. Ale latałem tylko w symulatorze.
Teraz polecisz w realu.
Pamiętaj, przyciągnij drążek delikatnie
-i powoli. -Tak, wybacz. Od teraz będzie powoli.
To nie działa.
Lecimy za szybko.
-I.W.A.N. -Tak, kapitanie?
-Lecimy zbyt szybko. -Gratulacje!
Po co nam konfetti? Potrzebne nam hamulce!
Wiem!
-Dysze wsteczne! -Na podłodze!
Darby!
-Zacięło się. -Co?
Klapka się zacięła.
Potrzebny mi śrubokręt. Albo spinka do włosów.
Coś do podważenia.
Mam długopis!
-Buzz! -Wszyscy są cali?
Tak.
Chyba tak.
Gliny! W nogi!
Czekaj. To tylko ekipa ratunkowa.
No tak. Jasne.
Wyglądasz na przyzwoitą obywatelkę. Jakie popełniłaś przestępstwo?
Ukradłam statek.
A komu z nas nie zdarzyło się ukraść statku w chwili
przejściowej desperacji?
Urodziłem się, by walczyć. Moją bronią jest pomysłowość.
Mogę zrobić wszystko!
Możesz nie krzyczeć mi do ucha?
Jasne, przepraszam.
Wszystko gra?
Byłam w kosmosie.
Twoja babcia byłaby dumna.
Z ciebie tez byłaby dumna.
Zawsze była.
Czekaj. Gdzie kryształ?
Przepadł.
Ale twoja misja...
Chciałeś wrócić do domu.
Pierwszy raz od bardzo dawna
czuję się jak w domu.
Uwaga!
Co?
Nie ruszać się.
Astral.
Przywłaszczenie mienia Dowództwa. Kradzież jednostki eksperymentalnej.
Odmówienie wykonania rozkazu dowódcy.
Powinienem wpakować cię do więzienia.
Ale mam co do ciebie inne plany.
Założysz nowy Korpus Strażników Kosmosu.
Wydział Ochrony Wszechświata.
Znowu zostaniesz strażnikiem kosmosu.
Możesz wybrać sobie najlepszych ludzi
z Oddziału Grzmot i wyszkolić według własnych upodobań.
To miłe z pana strony, ale obawiam się, że będę musiał odmówić.
Mam już swój zespół.
Super są te nowe skafandry. Ręczny blaster, rakietopak.
Brakuje długopisu.
Nie wierzę, mogę nosić broń. Szkoda, że nie dwie.
Masz czystą kartotekę, jesteś wolna i uzbrojona.
Czemu nadal narzekasz?
Wyszłam za dobre sprawowanie, nie za dobre nastawienie.
Nigdy nie noszę spodni,
ale nagle mi bez nich dziwnie.
Nie wyglądam dziwnie bez spodni?
Wyglądasz dobrze.
Sam bym tak chciał.
Zobacz babciu. Jestem strażniczką kosmosu.
Tak jak ty.
Uwaga, oddział. Odebraliśmy sygnał w kwadrancie gamma sektora czwartego.
Nie wiem, co to jest, ale nie będziemy czekać, aż nas zaatakuje.
Rozkaz, komandorze. Możesz na nas liczyć.
Dziennik misji Buzza Astrala. Data kosmiczna 4071.
Członkowie elitarnego Wydziału Ochrony Wszechświata,
Korpusu Strażników Kosmosu.
Naszym zadaniem jest strzec galaktyki przed inwazją
zaprzysiężonych wrogów Przymierza Galaktycznego.
Dobrze. Proszę o zapięcie pasów.
-Wszystko mamy? Amunicja? -Jest.
-Prowiant? -Mam kanapki.
I nie będzie ci niedobrze?
-Jestem przygotowany. -Dobra.
O niczym nie zapomniałem?
Chyba jesteśmy gotowi.
Witaj. Jestem Inteligentną Wirtualną Asystentką Nawigacji.
Miło znów cię słyszeć, I.W.A.N.
Kapitan Astral, gotowi do startu.
-Kotex? -Miau?
I.W.A.N., rozpocznij hiperstart.
Tak jest.
No, strażnicy kosmosu. Czas w drogę.
Na koniec świata...
I jeszcze dalej.
BUZZ ASTRAL
Tarcza laserowa.
Napisy: M. Zduńska
Jeśli wolicie bardziej malowniczą trasę,
sugeruję udać się na południe, wzdłuż bagien bromowodorowych.
Podobno widoki zapierają dech w piersiach.
Ale jeśli czas was nagli, ta trasa jest najszybsza.
Pytania?
Halo?