NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć, skarbie.
To ja.
Nie możesz w to uwierzyć, ale wszystko wyjaśnię…
Masz rację. Zasłużyłem na to.
Wiem o tym.
Przeszłaś przez piekło. To moja wina i jest mi tak przykro.
Przepraszam cię.
Przysięgam, że nie miałem wyboru.
Teraz tego nie zrozumiesz,
ale mogę ci wszystko opowiedzieć.
Może wtedy to pojmiesz.
Wiem, że w to nie wierzysz,
ale nie miałem wyboru.
To był jedyny sposób,
żebyśmy mogli być bezpieczni i ponownie razem.
Tylko tak mogliśmy znów być rodziną.
COASTAL VENTURE
Ciekawi mnie tylko, skąd nagle ten wybuch w stoczni.
To mogły być te dzieciaki.
Pan ich nie zna. Mogli dostać się na statek.
Może lepiej się upewnimy?
Co to szkodzi?
Hej, Mack.
Tak?
Sprawdźcie, czy nie mamy pasażerów na gapę.
Dziękuję.
Dobra, ale po co?
Nigdy nie wiadomo. Po prostu to zrób.
Zrozumiałem.
Brawo. Wiesz, że te kontenery zamykają się od zewnątrz?
Chciałem wejść na pokład.
Nie planowałem tego.
- Utknęliśmy jak szczury! - Gorąco.
- To śmiertelna pułapka! - JJ, nie pomagasz.
Lepiej się nie odzywaj, Pope.
Miałeś plan, ale jak mogłeś tego nie przewidzieć?
Przyganiał kocioł garnkowi.
Mówi to ten, który strzelił do beczek z paliwem.
- Pamiętasz? - Boże, cicho! Zamknijcie się!
Weźmy się w garść.
- Dobra. - Spróbujmy stąd wyjść.
Zdobyłem to.
Rany.
Rodzina miała kłopoty i myśleliśmy, że tata nie żyje.
Dlatego wziąłem sprawy w swoje ręce.
Ten krzyż jest wart setki milionów dolarów.
Rozumiesz?
Szczerze? Mam to gdzieś. Nie obchodzi mnie forsa, tylko Sarah.
- Co z nią? Nikt mi nic nie mówi! - Wheezie!
To krzyż Santo Domingo.
Jest wart więcej, niż złoto z Royal Merchanta.
Zdobyłem go dla całej naszej rodziny.
Nie zapominaj o tym.
Na łodzi miałem sprzęt do nurkowania.
Wszystko zaplanowałem.
Co do sekundy.
Ucieczka była ryzykowna.
Niemal mi się nie udało.
Skarbie, zrozum jedno.
Nie sądziłem, że tam będziesz.
Chciałem od razu do ciebie zadzwonić,
żeby to wytłumaczyć, ale nie mogłem.
Chciałem, by Rafe opuścił areszt.
Dzięki, tato.
- Przynajmniej ja jestem ci wdzięczny. - Obaj jesteście psychopatami!
Obiecałem Rafe‘owi, że nie pójdzie do więzienia.
- Musiałem mu pomóc. - Ona ma to gdzieś.
Miałam to gdzieś, kiedy myślałam, że tata nie żyje?!
Zaraz potem uciekłaś z jakimś dupkiem.
A tobie zależało tylko na spadku!
Wiem, że ci na mnie zależało!
Wszyscy na tej przystani widzieli, że ci zależało, skarbie.
Masz prawo być teraz wściekła.
Najważniejsze, że to wszystko jest już za nami.
Naprawdę.
Rozpoczniemy nowe życie. Wszyscy razem.
Sarah, płyniemy do prawdziwego raju.
To niedaleko Gwadelupy.
Twoje piątki z francuskiego na coś się tam przydadzą,
bo tam jest on oficjalnym językiem.
Chcę zadzwonić do moich przyjaciół i mojego chłopaka.
Mogę choć im powiedzieć, że nic mi nie jest?
Gdy tylko tam dotrzemy, zadzwonisz do Johna B.
- Ale on wie, że tu jesteś. - Nie!
Ależ wie.
O czym ty mówisz?
Przyszedł, gdy się szykowaliście. Rose z nim rozmawiała.
Pamiętasz ten krzyż, którego szukaliście?
Rafe go przejął.
Należał kiedyś do Heywardów.
Tak, wiem.
A ponieważ jesteś dla mnie najważniejsza,
to oddałem Johnowi B ten krzyż.
Za ciebie.
A on na to przystał?
Cóż,
dałem mu artefakt wart pół miliarda dolarów,
więc…
wyglądał na zadowolonego.
Nie wiem, co ci powiedzieć.
On jest Płotką.
Rose, Wheezie, wejdźcie!
Cześć.
Sarah!
Płyniemy na naszą własną wyspę.
Super, prawda?
Ona nie jest teraz dysponowana, skarbie.
Ale będzie.
Wkrótce wszyscy poczujemy się lepiej.
Pope, jak zabić węża?
Celuj w głowę.
Właśnie. A w tym przypadku głową jest mostek.
By go przejąć, musimy mieć siłę ognia.
A wiem, że na tym statku jest zbrojownia.
- Na wypadek ataku piratów. - Jasne.
- Weźmiemy nie tylko pistolety. - Pogubiłam się.
- Noże również. - Zabicie wszystkich to żaden plan.
Pogubiła się.
Jeśli wejdziemy do zbrojowni,
znajdziemy tam karabiny, pistolety, noże, strzelby.
JJ, najpierw się stąd wydostańmy.
Będąc tu, nic nie zdziałamy.
Jeśli się sprężę, wykopię te drzwi!
Niczego nie będziesz wykopywał.
Przestań.
Chłopaki.
- To co proponujesz? - Chłopaki!
- Spokojnie. - Hej.
Kie coś odkryła.
- Wybacz. - Chodźcie do niej.
- Zmieścimy się? - Jasne. Nieźle, Kie.
A jednak scyzoryk się przyda.
- Przestań. - No dalej.
Cholera! Co za gówniany grat!
- Hej! - Co tam?
- Nie widziałaś pasażerów na gapę? - Gapowiczów?
Pękła miska olejowa tego gównianego silnika!
Jak nie będę dolewać wody, ten grat wybuchnie!
- Bądź czujna! - Dobra, dobra!
Cholera, co za grat!
Zagramy w wojnę?
Masz tu karty?
Jasne.
Pójdę po nie.
Boże.
Sarah? Co się stało?
Chyba mam chorobę morską.
Spokojnie.
Mam coś na to.
Lekarstwo?
Zrobiłam to dla twojego dobra
i z ciężkim sercem.
Nie chcę nic nasennego.
Jesteśmy tu razem. Wyluzuj, jest dobrze.
Gdzie ono jest? Na pewno je wzięłam.
Mam coś, co ci pomoże.
Cholera.
Ten tutaj.
Nie, jesteśmy na kursie.
Tak.
Zainstalowali nam nowe wskaźniki.
Jasne. Rozumiem.
Co do diabła?
Chwileczkę.
Co to ma być?
- Numer 60290. W czym mogę pomóc? - Halo?
Nazywam się Sarah i jestem na statku Coastal Venture.
Zostałam porwana.
- Proszę powtórzyć. - Hej!
Gdzie się znajdujesz?
To tylko taki żart mojej nastoletniej córki. Przepraszam.
Masz przesrane.
Dobra, zabieramy broń, wycofujemy się i planujemy kolejny ruch.
Zbrojownia jest na trzecim pokładzie, tuż za pralnią.
- Idziemy. - Czekaj.
- Nie idźmy wszyscy. To ryzykowne. - Czemu?
- Powinieneś tu zostać. - Co?
- Mnie zależy nas Sarah, a Pope‘owi na… - Krzyżu.
Zabierzmy go!
Poza tym, jeśli ty tam pójdziesz, na pewno zrobisz coś głupiego.
Po pierwsze, nie „głupiego”, tylko odważnego.
- Dobra. - Zostaw mnie!
Jestem zadaniowcem!
Jeśli tam pójdziemy i wpadniemy w pułapkę,
ktoś będzie musiał nam pomóc.
Dobra. Rozumiem. Będę w drużynie B.
- Tego nie mówiłem. - Nazwałeś mnie drużyną B?
- JJ. - Nie chciałem cię urazić.
Czy ta „drużyna B” nie znalazła właśnie drogi wyjścia?
- Po prostu zaczekajcie na nas. - Świetnie.
Poniańczę go.
Miłej zabawy! To wasza rozgrywka. Ja zaczekam na ławce.
Hej.
Nie dajcie się zabić.
To wszystko.
- Rozumiemy. - To przygnębiające i przerażające.
- Dzięki za optymizm, Kie. - Nie ma sprawy.
Na trzy.
Idziemy.
Złap mnie za stopy.
Co robisz? Jezu!
W porządku! Sekcja B jest czysta.
Po drugiej stronie! Idealnie.
Jeszcze raz!
Chodź.
Zostaliśmy sami.
Nie na to się pisałem.
Chcę podwójną stawkę, bo ryzykuję życiem moich ludzi.
Zapłacę ci trzy razy tyle, jak nas tam dowieziesz.
Wystarczy? Skończyliśmy?
Co to w ogóle za ładunek?
Nic takiego. Zabytkowa relikwia.
Cokolwiek to jest, ta rzecz przyciąga uwagę ludzi.
Nie potrzebuję tego.
Ten krzyż jest ponoć przeklęty.
To złom z kościoła!
I pilnuj swojej cholernej córki!
- Nie mów tak o mojej córce. - Spokojnie.
Mam gdzieś, co się stanie na brzegu,
ale tutaj nie chcę kłopotów.
Zajmę się córką.
Chodź, Pope.
Tędy.
Rozejrzyj się.
Czysto.
Macias, wchodzisz w to?
Idziemy.
W porządku.
Nie.
Nie mogę. Zobaczą mnie.
Idę do kibla. Chwilę mnie nie będzie.
Miłej zabawy!
Hej!
- Zajęte! - Pośpiesz się, bo muszę skorzystać!
No pospiesz się!
Nie radziłbym teraz wchodzić. Strasznie tu nasmrodziłem!
Zrobię to samo, co ty, ale pospiesz się!
Dobra!
Łazienka wolna.
Ciesz się, że muszę się wysrać.
John B, jesteś tu?
Cholerna stara łajba!
Hej, podasz mi klucz?
- Jest obok ciebie. - Nie ma sprawy.
Proszę.
Dzięki.
Nie wiem, jak długo zdołam go mieć pod kontrolą.
Muszę pogadać z kapitanem.
Możesz tu zostać i dolewać wodę?
Niestety mam coś do zrobienia na górze.
To zajmie tylko chwilę.
Nie mogę. Musisz znaleźć kogoś innego.
Chwila.
Coś ty za jeden?
Pracuję tu. Tak jak ty.
Jak masz na imię?
Pipe.
Gray Pipe. Pipe Gray. Mówią mi Pipe.
Co tu robisz?
Nie wtrącam ci się do pracy.
Macias! Mam tu gapowicza!
- Hej, rzuć to! - Nie!
- Rzuć! - Wal się!
Rzuć to! No rzucaj.
A teraz bądź cicho.
Dobra, ale przestań.
Prawie złamałeś mi rękę. To bolało. Zobacz tylko.
Przepraszam. Nie chciałem, ale…
Pasażer na gapę! Mam tu jednego!
Hej!
Znowu?
Cholera.
Ci gówniani kucharze.
Cholera!
To już drugi raz.
Czemu nikt nie dogląda żarcia?
Ja doglądam drinka.
- Nie słyszycie alarmu? - Sam się nim zajmij.
Pijesz i nie doglądasz jedzenia na piecu?
Sam się tym zajmij i zamknij jadaczkę.
Cholera.
Pistolety. Nawet lepiej.
Hej!
Co?!
Cholera.
- Mamy tu pasażerów na gapę! - Możesz przestać?
Koniec gierek.
- Gadaj. - Dobra.
Jestem pasażerem na gapę.
Ale jestem tu, bo zabrali mi coś, co należy do mnie.
- Chcę to odzyskać. - Co to jest?
Dwuipółmetrowy złoty krzyż, który należy do mojej rodziny.
A dziewczyna mojego przyjaciela jest tu zakładniczką.
- Chcemy ją uratować. - Nie wierzę.
Ona nazywa się Sarah Cameron, a on John B.
Kto?
John B.
Jeśli się okaże, że kłamiesz, zabiję cię.
Dyszę gaśnicy kieruje się w stronę ognia.
Ktoś jest na statku.
Chciał okraść zbrojownię.
Przeszukajcie cały statek.
Do roboty.
TJ mówił, że kogoś widział.
Przeszukać cały statek. Zacznijcie od lewej burty.
Robi się.
- Wracaj! - Nie!
- Chcesz, żeby cię zabrali?! - Nie chcę tu być!
Zostaniesz tu, bo jesteś moją córką!
- Nie dotykaj mnie! - Mam cię zanieść?!
- Hej! - Co tu robisz?
- To ja. - Wystraszyłeś mnie.
- Przyprowadziłem znajomą. - Nie wierzę!
- Cleo? - To naprawdę ty.
Co ty tu robisz?
Co ty tu robisz? Ja tu pracuję.
W Nassau zrobiło się gorąco. Musiałam uciekać.
Tu nie jest bezpiecznie. Chodźmy.
Kiedy to się skończy i będziemy tarzać się w forsie,
sprawię sobie nową deskę, ozdobię ją i wybiorę się na wyprawę.
Nie wiem dokąd, ale świat wzywa.
- Podaj jakiś kraj. - Hiszpania.
A po Hiszpanii Ameryka Południowa albo Afryka.
- Południowa Afryka? - Coś na południu.
A potem Mikronezja. Będę tak sobie pływał.
Dokądkolwiek zabierze mnie fala. Wiesz?
Taki masz plan, jeśli zdobędziemy górę forsy?
To twoje marzenie? Podróż surfingowa?
Będę ujeżdżał fale,
mieszkał w bambusowej chatce, piekł ryby na ognisku,
a potem znów wyruszę na podbój fal!
- To moje marzenie. - Brzmi idealnie.
Tak.
Załapię się na nie?
Masz paszport?
Ty też nie masz.
Jasne, że nie. To coś dla Snobów.
- Nie trzeba… - Otwórzcie.
Dobra.
Gotowe.
- Pomóc ci? - Nie trzeba.
- Myślałam, że Rafe was dopadł. - Nie.
Włóżmy z powrotem kratkę.
- Nie, czekaj. - Czemu nie?
Jezu Chryste! John B, zabiję cię!
A to kto?
Tylko spokojnie. Mówiłem, że cię zaskoczę.
- Kto to jest? - Kie, spokojnie.
Mówiłem wam o dziewczynie, która nas uratowała?
Cleo, tak?
To ona.
- Pomoże nam. - Następnym razem zapytaj.
Przeszukaliśmy statek trzy razy i nic.
Przeszukajcie kontenery. Tam będą.
Tak jest.
Serio nie wziąłeś nawet jednej spluwy?
Chciałem, ale nakryli mnie.
Dlatego mogłem z wami pójść.
Czy dobrze rozumiem?
Chociaż nie macie żadnej broni,
postanowiliście sami porwać ten statek?
Wiecie, kim są ci ludzie?
Jeśli was złapią, Eberhimi was zabije.
Będziecie martwi.
Odetnie wam palce.
Zaczekajmy, aż wpłyniemy do portu.
W razie czego będzie gdzie uciekać.
- Nie możemy. - Dlaczego?
Przeanalizowałem ten scenariusz chyba z tysiąc razy.
Tu mamy największe szanse. Jest 15 członków załogi, a nas piątka.
- Właśnie! - Tylko trzech na jednego.
W porcie zdążą nas uwięzić.
- Nie mamy szans. - Jest coś jeszcze.
Ward żyje.
Żyje i płynie tym statkiem.
- Co? - Tak.
Żartujesz.
Mówisz poważnie?
Ustawił to, łącznie z wysadzeniem łodzi i przyznaniem się Shoupe‘owi.
Pomyślcie tylko.
Chciał tylko oczyścić imię Rafe‘a.
Wszedł na pokład Druthers i co tam było?
- Sprzęt nurkowy. - Bingo!
Czyli Ward żyje?
I ma złoto
oraz krzyż.
- I Sarah. - Dzięki za wyjaśnienie.
Znowu mu się upiecze, co?
Nie ma mowy.
Ten film już nas nudzi. Prawda, Pope?
Mówiłeś, że musimy wygrać.
Dzięki niej dostaniemy się na mostek i opanujemy go.
- Zgoda? - Zróbmy to.
Zgadzam się i sam przejmę ten mostek.
To mi się podoba.
- On przejmie mostek? - Tak.
Nawet mi nie dał rady!
Łagodnie cię potraktowałem.
Raczej ja ciebie.
Zamknijcie się.
Wszyscy wyluzujcie.
Jeśli naprawdę jesteś z nami, to pójdziemy na mostek,
przyłożymy kapitanowi nóż do szyi
i każemy mu wezwać załogę na dziób statku.
Kiedy wszyscy tam przyjdą,
zamkniemy ich i odzyskamy to, co nasze.
Podoba mi się. Może się udać.
Jesteś z nami?
Nie.
To wariactwo!
Otwórzmy je.
Sprawdzają kontenery.
- Cleo, nie. - Co robisz?
Cholerstwo zablokowało się.
Macias!
Powie im. Cholera!
Czekaj!
Ten jest pusty.
- Na pewno? - Sprawdziłam go.
Są tam tylko rury i jakiś plastik.
- A gdyby był tam gapowicz? - Na szczęście nie było.
Mamy robotę.
Rusz tyłek, koleś.
Jest po naszej stronie. To dobrze.
Twoja kolej. Czekamy na sygnał.
Chodź.
Dzięki za to.
Nie wiem, czemu to zrobiłaś.
- Czemu? - Miałam swoje powody.
Lepiej trzymać z wami niż z Eberhimim.
Racja.
I chcę działkę z tego skarbu.
Należy ci się.
Dobra. Jak przejąć ten fort, szefie?
Pożyczysz mi nóż?
Mam lepszy pomysł. Chodź.
Daj ręce do tyłu i chodź ze mną.
- Dobrze. - Ufasz mi?
Dobra.
Eberhimi, mam jednego!
Mam pasażera na gapę.
Wybrałeś zły statek.
Powiesz mi, co tu robisz,
zanim wyrzucę cię za burtę.
Już!
Co się dzieje?
- Stój! - Zwiążmy ich.
Na ziemię!
- Przestań. - Puszczaj!
Cholera, Sarah!
Możesz je chociaż zdjąć?
Nie! Chciałem ci zaufać, ale widocznie nie mogę.
- Żartujesz? - Nie zamierzałem ci ich zakładać!
Nie chciałem, by tak to wyglądało! Chciałbym zaufać własnej córce.
Ale nie mogę.
Wielki kłamca.
- Jasne. - Widziałam krzyż.
Wiedziałam, że go nie oddałeś. Czy ty kiedykolwiek mówisz prawdę?
Ty nigdy nie kłamiesz?! Jak tam choroba morska?
- Porwaliście mnie! - Nieprawda!
Jestem twoim ojcem! Masz 16 lat!
Mogę cię zabrać gdziekolwiek zechcę, i właśnie to robię!
Nie podejmujesz dobrych decyzji, więc sam je za ciebie podejmę.
Decyzja pierwsza: nigdy więcej nie zobaczysz Johna B.
Zostaniesz z nami na dobre.
Kiedyś zrozumiesz.
Dorośniesz i zrozumiesz, że robię to dla ciebie.
Nieprawda.
Wszystko to robisz tylko dla siebie.
Jesteś chciwy.
- Waż słowa. - Samolubny.
- Jesteś krętaczem i kłamcą. - Jestem twoim ojcem.
I jesteś mordercą.
- Skarbie, przepraszam. - Zostaw mnie!
Cholera jasna!
Nie!
Sarah! Nie!
Sarah! Skarbie, proszę!
Kochanie!
Sarah!
Otwórz te drzwi!
- Ona nigdy nie będzie po naszej stronie! - Rafe.
Ona…
Ona myśli, że jest teraz Płotką.
Jej przemiana się dokonała,
więc dopóki wie, gdzie jesteśmy, nigdy nie będziemy bezpieczni.
Logicznie myśląc, żeby ją powstrzymać…
Uwaga, pasażerowie i członkowie załogi.
Przejdźcie na dziób statku.
„To rozkaz”. Rozkaż im.
Uwaga, pasażerowie i członkowie załogi.
Przejdźcie na dziób statku.
To rozkaz.
Powtarzam. Cała załoga i pasażerowie
mają natychmiast przejść na dziób.
- Przejęli mostek. - Zuch chłopak.
Jak wszyscy tam będą, Kie i ja zamkniemy ich w środku.
- Wy też chodźcie! - Co jest grane?
Znajdę Sarah i wezmę szalupę.
Potem załadujemy krzyż i uciekniemy.
Do dzieła.
O co tu chodzi?
Chyba nie o tego pasażera na gapę?
To się okaże.
Ilu ich jest?
Pewnie chodzi o ten krzyż.
On jest przeklęty. Bóg się na nas rozgniewa.
- Gdzie kapitan? To on nas wzywał? - Tak.
- Co jest? - Czekamy na kapitana.
- Miał tu być. - Właśnie.
- Dokąd idziemy i gdzie jest tata? - Nie wiem, Wheezie.
Co jest? Gdzie Rafe?
- Nie wiem. - Co jest grane?
Pośpiesz się!
Każ im tam zostać do odwołania.
Idziemy!
Zwiąż mu nogi!
Nie ruszaj się!
Idę do dźwigu. Spotkamy się tam.
To cała załoga.
Poza Wardem. Musi tu przyjść.
Nie możemy czekać.
Hej! Cholera.
Boże!
Zamykaj!
Staram się!
Zamknij!
Sprawdź drugie!
- Co się dzieje? - Ruszać się!
Są drugie drzwi!
Szybciej!
Jesteśmy tutaj!
- Hej! - Wypuśćcie nas!
Łajdak!
Nie powinienem był cię zatrudniać.
Zwrotów nie przyjmujemy.
Sarah!
Otwierać!
Sarah! Sarah?
Sarah!
- Chodź i zobacz. - Idę.
Oto i on.
Posurfujemy?
O to chodziło! Tak jest!
Czasy, w którym nas gnojono, a my nic nie robiliśmy, dobiegły końca!
Zuch chłopak!
- Do roboty! - Tak jest!
Przywiąż go.
Sarah!
- Rafe! - Uwaga na głowę.
- Czego tu szukasz? - Odłóż to.
Niby dlaczego?
Tu nie chodzi o ciebie.
- Nie o mnie? - Nie.
Chodzi o Sarah.
Chyba jednak o mnie.
Wracajmy do domu.
Idę, Johnie B!
- Ciągle to samo. - Nie rób tego.
Płotki nas okradają.
Nie mogę…
Nie pozwolę na to.
Hej! Wracaj tu!
Dokąd to?!
Dobra, to jest włącznik? Nie.
Może to? Tak!
Działa! Dobrze.
Otwórzcie te drzwi!
Jest tam kto?!
- Podnoś, Pope! - Dobra!
W porządku.
Do góry.
Powoli! Wolniej!
- Daj go na środek! - Tak dobrze!
Za daleko! Pope!
Cholera!
Przepraszam! Moja wina!
Nie na ten środek!
Podnoś, Pope! Dasz radę!
John B spuścił szalupę?
- Nie widziałam go! - Gdzie Sarah?
Szybko!
Spokojnie.
- Tak jest. - Dobrze.
Tak jest!
Pomóżmy załadować go na szalupę!
Rany.
Na tę stronę!
Pomocy! Tu jesteśmy!
- Zaraz was wydostanę! - Otwórzcie!
Dorwiemy ich. Chodźcie.
Nie.
Nie!
Trzymaj się ode mnie z daleka!
Więcej tego nie robię. Nie pójdę z tobą!
Wiem. Rozumiem.
Trochę to trwało, bo nie chciałem w to uwierzyć.
Ale już rozumiem, o czym wszyscy mówili.
Nie jesteś jedną z nas.
Prawda?
Już nie.
I nigdy nie będziesz.
Jesteś jedną z nich.
Ale jest pewien problem.
Co mam teraz zrobić?
Puść mnie.
Mam cię puścić?
Mam pozwolić ci wrócić, żebyś powiedziała wszystkim, że żyję,
gdzie jesteśmy i co zrobiliśmy?
Skarbie.
Wiesz, że nie mogę.
- Przerażasz mnie. - Nie wiem, co zrobić!
- Co mam zrobić?! - Nie!
- Co mam zrobić?
Co zrobić?
Idziemy. Szybko.
Ugasić pożar w maszynowni.
A reszta dostanie premię, jeśli krzyż zostanie na statku.
- Nie zabiorą go. - Dobrze.
Tato!
Nie mów tak do mnie.
Tato, proszę!
Nie uznajesz mnie za swojego ojca!
Zostaw ją!
Sarah?
Spójrz na mnie.
Już dobrze, jasne?
- Cześć. - John B.
Mówiłem, że cię nie zostawię. Jesteś bezpieczna.
Już dobrze.
- Nie! - To twoja wina!
Twoja wina!
Czysto.
Nie widzę go!
- JJ? - No jasne.
Jest was więcej.
- Na kolana! - Nic z tego.
Już!
Uderz go, Kie!
- Gdzie John B? - John B!
Nie!
Pope! Bardziej w tę stronę!
Nad wodę!
Robi się!
Na prawo! Dobrze!
To nie jest twój dźwig!
Złaź stamtąd!
Kie!
JJ!
J!
JJ!
Ward!
Tak to zrobiłeś?
Tak zabiłeś mojego ojca?
Wrzuciłeś go do oceanu?
Nie zdążyłem się pożegnać.
Przez ciebie.
To wszystko twoja wina.
Musimy już iść.
Już dobrze.
Chodź, trzeba zebrać pozostałych.
Dobrze.
Gotowa?
Raz, dwa, trzy.
Dalej, Sarah!
Oby zabrali krzyż.
JJ, zostań ze mną! Proszę!
Cholera!
Uciekaj stamtąd!
Masz ostatnią szansę. Złaź!
- Puść linę! - Dlaczego?
Nie mamy szans! Rzuć to!
- Na pewno? - Tak, puść!
W porządku!
Nie!
Teraz nikt go nie dostanie.
Wybacz, Denmarku.
Cholera!
Nie!
Zejdź stamtąd!
Szybciej!
Niech ktoś mi pomoże!
Musimy uciekać!
Szybciej, P!
- Cholera! - Pomocy!
Niech ktoś pomoże!
- Pomóżcie mu! - Pospieszcie się!
- Jesteś cała? - Tak.
Złapcie go!
Dalej! Ciągnijcie!
Nie. Nie!
- Do diabła! - Nie!
Ciągnąć!
Pope!
- Jesteśmy tutaj! - Płyńcie!
Ciągnąć!
Dalej! Ciągnąć!
Daj mi rękę!
- Pope! - Boże!
- Mam cię. - Cholera! Cleo!
Mam cię. Pomóżcie mi!
Cleo!
- Dawno się nie widziałyśmy! - Co tutaj robisz?
- Gdzie JJ i Kie? - Myślałem, że z wami.
- Nie. - Cholera.
Musimy ich znaleźć.
Byli po drugiej stronie statku.
Dalej! Ciągnąć!
JJ, proszę, zostań ze mną!
Zostań ze mną.
John B już tu płynie.
John B! Na pomoc!
- To Kie! - Gdzie oni są?
Przepraszam.
Tam są! Hej!
- JJ! - Boże!
- Jezu Chryste! - JJ!
Nie!
JJ!
- Tutaj! - Złap ją!
Trzymam cię.
Dalej! Ciągnąć!
Do góry!
- Jeszcze! - Daj mi tę strzelbę.
- Nie! - Proszę!
Co się dzieje?
Silnik zgasł!
- Wystrzelają nas jak kaczki! - Odpal go!
- Szybko! - Staram się!
No dalej.
- Celuje w nas! - Odpal go!
- Próbuję! - Obudź się!
Musimy uciekać! Szybciej!
- Ruszaj! - Obudź się!
- JJ, błagam! - Obudź się.
- Otwórz oczy! - Obudź się!
No dalej!
Tak jest. Odkaszlnij to!
Tak jest, stary.
Cześć, kolego!
- Witaj w świecie żywych. - Nie trzeba reanimacji.
Cześć.
Co tam?
Stary!
- Musisz być w centrum uwagi, co? - Zawsze.
Zuch chłopak!
- Co się stało? - Dostałeś rękojeścią maczety.
- Maczety? - Następnym razem zrób unik.
Dzięki. Spróbuję to zapamiętać.
Do góry!
To nie koniec.
Nie.
Co z nim?
Jest w stabilnym stanie. Śpi.
Za trzy godziny zawiniemy do następnego portu.
- Sprowadzę lekarza. - Dziękuję.
- Mogę go zobaczyć? - Oczywiście.
Zaczekaj tutaj. Zaraz wracam.
Czekaj.
Porozmawiam z nim.
Hej, tato.
Cześć.
Wyliżesz się. Wszystko będzie dobrze.
Udało się.
To już koniec.
Wszystko się udało.
Odzyskałem krzyż i mamy złoto.
Mamy wszystko.
To koniec.
Mamy tu wszystko.
Znajdziemy ją.
Odzyskam ją dla tej rodziny. Obiecuję.
Dla naszej rodziny, tato.
Będzie tak, jak chciałeś.
Ale póki niedomagasz, przejmę dowodzenie.
Dobrze?
Będę lepszym człowiekiem.
Takim jak ty.
Rozumiesz? Takim jak ty.
Dalej.
Jeszcze trochę.
- Tak jest dobrze. - Dobra robota!
Brawo.
- JJ, wszystko gra? - Tak, ale kręci mi się w głowie.
Ktoś wie, gdzie jesteśmy?
Na pustej plaży i nieznanej wyspie.
Czyli nie wiemy.
Plan A, co, Pope?
Dobrze poszło.
Gorzej być nie może.
Nie mamy już nic do stracenia. Krzyż przepadł.
Złoto przepadło.
Gdybyśmy dostawali po pięć centów za każdy blamaż,
mielibyśmy półtora dolara.
Więcej niż mam teraz.
Nie czuję się z tym lepiej.
Masz rację.
Ale przecież…
mieliśmy też trochę fartu, prawda?
Na przykład?
W kotłowni.
Gdyby kocioł nie wybuchł, nie uciekłbym Rafe‘owi.
Nie wziąłbym łodzi i nas nie uratował.
To nie był fart.
Bez dolewania wody kocioł i tak by wybuchł.
- Pomniejszasz moje zasługi. - Wybacz.
Dobra, Pope.
Jesteś krewnym Denmarka Tanny‘ego.
I straciłem cały spadek po nim.
Wiecie co?
To jest to. Esencja życia Płotek.
Jesteśmy na Karaibach. W naszym własnym kawałku raju.
Z przyjaciółmi, rodziną.
Nie chciałbym tu być z nikim innym.
A podczas gdy wy biadoliliście nad każdym drobiazgiem…
JJ.
Przyglądałem się tym falom.
- Jest ich parę. - Tylko kilka.
Wiem, że też chcecie popływać.
Żadnych desek.
Możemy popływać sami, póki nie zrobimy sobie desek.
- Nuda. - Pope?
No chodź.
- Wyglądają uroczo. - O tak.
Nikogo nie ma. Możemy tu się rozbić.
- W sumie to teraz jakby nasz teren. - Masz rację.
Rąsia?
- Płotkolandia! - O rany.
Zajmuję Płotkolandię! Ładnie to brzmi.
Zrobię flagę.
Będzie na niej kurczak.
W biustonoszu z kokosa, ze skrętem w dziobie i w Crocsach.
- Spaliłabym skręta. - Głosujemy?
- Zabieramy się do roboty? - Tak.
Trzeba zebrać zapasy. Przygotuj wszystko.
Sarah?
Na zawsze aż do śmierci?
Aż do śmierci.
Witaj ponownie u Płotek.
- Płotki rządzą. - Zgadza się.
- Witamy u Płotek. - Dzięki.
- Płotki rządzą. - Co to w ogóle te Płotki?
Płotki rządzą.
I co to za uścisk?
Pokażę ci.
Pogadajmy.
BR4CH
Tata pamiętał taki cytat z Eurypidesa.
ZAGINIONA
„Ocean zmywa wszelkie złe czyny ludzi”.
Ale nie wiem, czy to prawda.
Zaginionych nastolatków widziano po raz ostatni 27 września
na drodze prowadzącej na Cypel.
Na razie wykluczamy udział osób trzecich.
Stworzyliśmy gorącą linię.
Jeśli wiecie, gdzie mogą przebywać zaginieni,
zadzwońcie do nas.
Ocean chyba niczego nie oczyszcza.
Jeśli już, ocean przywołuje wspomnienia.
BRIDGEPORT, BARBADOS
CARLA LIMBREY
Co z nim?
Przez długi czas był wpółżywy.
Jest tam.
Napisał pan do mnie
o Całunie.
Wiem, gdzie on jest.
Mogę pani pomóc.
Ale musi pani…
pomóc mojemu synowi.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz