ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
-Έσπασες τίποτα; -Νιώθεις εντάξει;
-Είσαι καλά; -Δεν έπεσες σωστά.
Γαμώτο!
Είσαι καλά;
Πόουπ, είσαι εντάξει;
Ναι, εντάξει είμαι. Αφήστε με λίγο να ξελαχανιάσω.
Τα κατάφερες!
Πόουπ, είναι πανέμορφος.
-Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. -Απίστευτη λεπτομέρεια.
Να γιατί ήθελε το κλειδί η Λίμπρεϊ.
Μπράβο.
Πόσα λες να αξίζει;
Δηλαδή, αν τον λιώναμε, μιλάμε για μπόλικα δισεκατομμύρια.
Πρέπει να πάει σε μουσείο.
Για να μην τον βλέπει κανείς;
-Εκεί θα τον βλέπουν όλοι. -Με δουλεύεις;
-Ο σταυρός είναι των προγόνων μου. -Εντάξει, καλά.
Το θέμα δεν είναι τα λεφτά. Θα μαθευτεί η αλήθεια.
Αλλά μόνο αν τον πάρουμε από δω πριν έρθει η Λίμπρεϊ.
-Μαζευτείτε. -Πάμε.
-Εδώ είναι το πολύ βάρος. -Έλεος.
Κάτσε. Τζον Μπι, θα το σπρώξεις προς τα κάτω.
Εγώ προς τα κάτω, εσείς σηκώστε. Ένα, δύο, τρία.
Τζέι Τζέι, το πόδι σου.
Γαμώτο!
Εντάξει!
-Είναι πιο βαρύ απ' ό,τι περίμενα. -Χρυσός είναι.
Ποιος δεν σηκώνει; Σάρα, σοβαρά τώρα…
Σηκώνω!
-Δεν νιώθω σαν να σηκώνεις! -Σηκώνω!
-Παιδιά, δεν μπορώ. -Όχι!
Όχι, Πόουπ! Κουράγιο!
Όχι!
Γαμώτο, ρε! Παραλίγο να τον ρίξεις στο πόδι μου!
Αφού μόνο εγώ τον σήκωνα!
Καλά. Ακούστε. Θα φτιάξουμε κάτι σαν αιώρα…
Και θα το δέσουμε στον κοτσαδόρο.
Παιδιά!
Παιδιά, δεν είμαι καλά.
-Το μάτι σου. -Εντάξει;
-Έχει πρηστεί. -Άσχημη φάση.
Δεν μπορώ να…
Αλλεργική αντίδραση.
Από τις σφήκες; Πόσες φορές σε τσίμπησαν;
-Και ο σταυρός; -Τζέι Τζέι, κρύψ' τον.
Πάω.
-Έλα, πάμε. -Έλα.
Θα ξανάρθουμε.
Ναι.
-Δεν ξέρω πώς να τον κρύψω! -Σάρα, την πόρτα.
Δεν παίρνω ανάσα!
-Τζέι Τζέι! -Είναι πολύ βαρύς, δεν μπορώ… Έρχομαι.
Θεόβαρος είναι.
-Σάρα, δεν τον έκρυψα καλά. -Δεν πειράζει.
-Ο Πόουπ θέλει βοήθεια. -Τι χρειάζεσαι;
-Ψηλά τα πόδια του. -Τι χρειάζεσαι;
-Ένεση χρειάζεται. -Ξέρω πού να πάμε! Τα κλειδιά!
Στη μίζα είναι! Πάμε!
Παίρνε ανάσες. Εμείς είμαστε εδώ.
Κουράγιο, Πόουπ, πάμε!
Πάμε.
Ώρα να παίξουμε Family Feud!
Χειροκροτήστε τον Στιβ Χάρβεϊ!
Ρίκι!
-Είσαι εντάξει; -Ρίκι! Ρε φίλε!
Ρίκι! Ρε Ρίκι!
Ξέχνα το.
Έχω πρόβλημα! Είσαι θυμωμένος, το ξέρω!
Μου έκλεψες το ασθενοφόρο!
Το ξέρω ότι έχεις θυμώσει.
-Όχι, μη! -Όχι! Χρειαζόμαστε βοήθεια!
Τον τσίμπησαν σφήκες, έχει αλλεργία! Βοήθεια!
-Ναι… -Βοήθεια!
Δεν μπορεί να αναπνεύσει, Ρίκι!
Εδώ είναι, σε παρακαλώ!
Ποιος δεν αναπνέει;
Δες τον! Βοήθησε τον φίλο μου!
-Καλά. -Βοήθησέ τον!
Γεια, χαίρω πολύ. Συγγνώμη.
Δεν θα ερχόμουν αν δεν ήταν ανάγκη.
Κουράγιο, φίλε μου.
-Τι έπαθε; -Σφήκες.
-Σφήκες; -Ναι!
-Είναι αλλεργικός στις σφήκες; -Προφανώς.
-Εντάξει. -Ολόκληρη σφηκοφωλιά.
-Ψηλά τα πόδια του! -Πώς τον λένε;
-Πόουπ. -Μ' ακούς, Πόουπ;
-Έχει αλλεργία. -Πάω να φέρω τα σύνεργα.
-Τι, να περιμένουμε; -Βοήθησέ τον να βρει τα σύνεργα.
-Σύνεργα; -Ναι.
Πάρε μια ανάσα.
-Τα σύνεργα; -Αν ήξερα, δεν θα έψαχνα.
Βρες τα, τότε!
Συγκεντρώσου στις αναπνοές σου.
-Πώς είναι; -Ένα σακ βουαγιάζ.
-Σακ βουαγιάζ. -Πού είναι τα σύνεργα;
Στο γκαράζ, ίσως.
-Συγκεντρώσου στις αναπνοές. -Τα βρήκα!
Τα βρήκα, τα βρήκα.
Εντάξει.
Τώρα τι κάνουμε;
Εσείς τίποτα, γιατί δεν είστε διασώστες.
Πόουπ, τι κάνεις, φίλε; Χάλια φαίνεσαι.
Λοιπόν, αυτή είναι παιδιατρική δόση επινεφρίνης.
Φτάνει;
Δεν είναι παιδί!
Είναι δεκαπλάσια δόση.
Αν δεν σταματήσει την καρδιά του, θα τον βοηθήσει.
Πρέπει να τη βάλω όλη για να πιάσει.
-Δεν θα την πληρώσω αν πεθάνει. -Καλά, κάν' το!
-Κάνε την ένεση! -Εντάξει.
Έλα, γρήγορα!
Πόουπ, κάνε υπομονή.
Δεν μπορώ τις ενέσεις.
Εντάξει. Αυτό ήταν.
-Και τώρα; -Περιμένουμε.
-Τον σκότωσες. -Όχι.
-Ναι! -Τίποτα δεν έκανα.
Τι έκανες;
Ακριβώς αυτό που μου ζητήσατε.
Σε παρακαλώ! Έλα, ρε Πόουπ!
Έλα, Πόουπ!
Σταθείτε!
Πόουπ;
Πόουπ!
Να τος! Έτσι μπράβο!
-Ζέστη κάνει. Ζεσταίνομαι πολύ. -Έλα, με το μαλακό.
-Πάω έξω. -Έλα, ηρέμησε.
Σου χρωστάω.
-Κάτσε λίγο. -Πρέπει να πάω έξω.
-Ζεσταίνομαι! -Όλα καλά.
Ευχαριστούμε. Να έχουμε τον νου μας για παρενέργειες;
Θα πάρει φωτιά ο κώλος του για καμιά ώρα. Μετά θα είναι καλά.
Πάμε να πάρουμε τον σταυρό!
Πήρε παράταση ο αγώνας! Είμαι ο Τζόρνταν!
Πόουπ, πας πολύ γρήγορα.
Πόουπ, κοίτα ποιος μιλάει, αλλά κόψε λίγο ταχύτητα.
Αυτό θα καθυστερούσε την άφιξή μας στον σταυρό.
Γιατί οδηγεί αυτός;
-Είπα ότι θα σας έτρωγα τ' αφτιά. -Ναι.
-Όντως. -Έκανα πλάκα, πάντως.
Πολύ αστεία πλάκα.
Πώς νιώθεις, φίλε; Πώς τα πας;
Φανταστικά. Ό,τι κι αν μου έδωσε ο ξάδερφος του Τζέι Τζέι, έχω ενέργεια!
Δεν φαίνεται.
Εντάξει. Ξέρεις, πας πολύ γρήγορα τώρα…
Πολύ γρήγορα, είδες;
Δεν ξέρω αν είδες τις τεράστιες βελανιδιές
ακριβώς δίπλα στον δρόμο.
Όπα. Μην κάνεις προσπέραση.
Μην κάνεις προσπέραση! Πόουπ!
-Τι μαλάκας! -Πήγαινε στο όριο ταχύτητας.
Δεν θα πάμε στον σταυρό αν πεθάνουμε.
Σιγά, έχουμε θείο δικαίωμα να τον πάρουμε.
-Κοίτα τον δρόμο! -Δέντρο!
Είστε όλοι καλά;
Έτσι νομίζω.
Επιστρέψαμε.
Τελευταία φορά που οδηγείς, Πόουπ.
Το φορτηγό του μπαμπά!
Όχι!
Κι, ένα πράγμα έχω να πω. Σμπαράλια.
Οι γονείς μου θα με σκοτώσουν. Στ' αλήθεια αυτήν τη φορά.
Καλά, δεν θα το έκαναν έτσι κι αλλιώς;
Πολύ βοηθάς. Ευχαριστώ.
Θα πάμε με τα πόδια.
-Ρε… -Πάω να πάρω τον σταυρό μου.
Ηρέμησε λίγο.
-Άσε με. Κάνε άκρη! -Να βοηθήσω θέλω.
-Πάω να πάρω τον σταυρό. -Τρακάραμε.
-Θέλω να σε προστατέψω. Όχι! -Πόουπ!
-Έρχεται αμάξι! -Άσε με!
Θα σε χτυπήσει αμάξι!
Τι κάνεις;
Πόουπ, όχι!
Σταμάτα!
-Πάμε στην εκκλησία! -Πόουπ!
-Όχι! -Όχι!
Πάει.
Γαμώτο!
Το 'ξερα πως δεν τον έκρυψα καλά!
Γαμώτο!
Εντάξει. Τι κάνουμε;
Λοιπόν, σκέψου.
Χρειαζόμαστε σχέδιο. Ποιο είναι το σχέδιο;
Να τι θα κάνουμε.
Θα πάρουμε κηροζίνη απ' το Παλάτι
και δυναμίτη απ' το μαγαζί του πατέρα μου,
και θα πάμε στο Τσάρλεστον να δείξουμε στην κυρία με ποιους τα έβαλε!
Τι μαλακίες είναι αυτές!
-Δεν θα γίνει κάτι έτσι. -Τότε, πώς;
Σκέφτομαι.
Δεν γίνεται να ανατινάξουμε πράγματα.
Πόουπ, συγγνώμη.
Ο Ντένμαρκ στεκόταν εδώ ακριβώς…
και έκανε κήρυγμα σε αυτούς που είχε απελευθερώσει.
Ένας σκλάβος, ο μόνος επιζών από τον Έμπορο,
πήρε τον χρυσό και τον σταυρό και τα έφερε στη στεριά
και με αυτά απελευθέρωσε όποιον έμπαινε εδώ μέσα.
Έφτιαξε μια εκκλησία, μια οικογένεια, ένα ποίμνιο…
ένα σπίτι.
Και οι Λίμπρεϊ του τα πήραν όλα.
Κυνήγησαν τη γυναίκα και τα παιδιά του
και όταν πήγε να πάρει τη σορό της, τον κρέμασαν.
Δεν μπορώ. Κουράστηκα.
Δεν θα τελειώσει έτσι.
Χρειαζόμαστε μια νίκη, παιδιά.
Θα πάρω τον σταυρό της οικογένειάς μου.
Θα έρθετε;
-Αν το θέτεις έτσι… -Να το σκεφτούμε λίγο.
Υπέρ και κατά;
-Να κάνουμε λίστα. -Φυσικά και ερχόμαστε!
-Έτοιμοι να φύγουμε; -Ό,τι ζητήσατε. Με τέσσερις κουκέτες.
-Και η ασφάλεια; -Κανονίστηκε.
Αλλά φεύγουμε σε 12 ώρες. Και δεν είναι Uber. Δεν θα περιμένει.
Δεν θέλω να είμαι στη λίστα επιβατών.
-Κατανοητό; -Μάλιστα.
Απόλυτα.
-Κάτσε. -Πρόσεχε.
Λοιπόν, ένα, δύο, τρία.
-Κράτα τον. -Ναι.
Εντάξει.
Δεν το πιστεύω.
Σ' το είπα ότι θα σ' τον έφερνα.
Το είπες ότι θα το έκανες, και το έκανες.
Πρώτα, όμως, να σου θυμίσω τη συμφωνία.
Είσαι όντως γιος του πατέρα σου.
Λες για συμφωνίες μια τέτοια στιγμή.
-Σου έδειξα τις τοιχογραφίες. -Θα γίνει ό,τι συμφωνήσαμε.
-Το ελπίζω. -Θα πάρεις μερίδιο.
Τι όμορφος.
Μέσα σ' αυτόν τον σταυρό είναι το σάβανο.
Και όποιος αγγίξει το στρίφωμά του…
θα θεραπευτεί.
Ώρα για ένα θαύμα.
-Κάτσε να σε βοηθήσω. -Όχι! Είναι για έναν Λίμπρεϊ.
Το μαγικό μαντίλι το έφαγε ο σκόρος.
Πώς τολμάς να με κοροϊδεύεις!
Ηρέμησε, Κάρλα.
Αυτό ήταν. Αποκόβεσαι.
Δεν θα πάρεις δεκάρα.
Δεν χρειάζομαι τα λεφτά σου.
Έχω τον σταυρό τώρα.
Έλα, Ρέιφ. Βοήθησέ με.
-Ρέιφ! -Θα πάρεις το μερίδιό σου.
Έλα!
-Ρένφιλντ! -Μισό λεπτό.
Ρένφιλντ!
Πρόσεχε!
-Σπρώχνε. -Ρένφιλντ.
Βοήθησέ με να σηκωθώ.
Να σηκωθείς;
Τυχερή είσαι που δεν θα σε πατήσω με την όπισθεν.
-Ρέιφ. -Γαμώτο μου!
Μην κάθεσαι με το στόμα ανοιχτό. Βοήθησέ με.
Ρέιφ.
Ρέιφ!
Δεν ήταν καλός άνθρωπος, Ρέιφ.
Δεν είναι σαν εμάς. Έλα.
Όχι. Τι κάνεις;
Ρέιφ!
Όχι!
Ρέιφ! Βοήθησέ με!
Ρέιφ!
Ρέιφ! Να με πυροβολήσεις, γιατί, μα τον Θεό,
δεν θα βρεις μέρος να μου κρυφτείς!
Γύρνα πίσω!
-Γαμώτο, βρήκαν το φορτηγό. -Όλοι χαλαρά.
-Μα βέβαια! -Έλα, ηρέμησε.
Για δες εδώ.
Καλησπέρα, κύριε αστυνόμε.
-Σερίφης. -Σερίφη. Ναι. Σωστά.
Η ταχύτητα σκοτώνει.
Έψαξα τις πινακίδες, ξέρω σε ποιον ανήκει το φορτηγό.
Βρε! Κι, σου έπεσε ο ατμοποιητής κάνναβης;
Τον βρήκα.
Σερίφη, θέλω να πω ότι εγώ φταίω για όλα.
Εκείνη δεν ευθύνεται καθόλου. Παίρνω όλη την ευθύνη εγώ.
Δεν ευθύνεται καθόλου; Δεν το παίρνεις απ' την αρχή;
Οι γονείς σου δήλωσαν την κλοπή του φορτηγού
και λείπουν τα κλειδιά απ' το σπίτι. Θα σε πάω σπίτι.
Ή θα σας συλλάβω όλους για εγκατάλειψη τόπου τροχαίου.
Εντάξει.
Ωραία. Πάμε.
Ναι.
Πάω να το αντιμετωπίσω. Στείλτε μου, να δείτε αν ζω ακόμα.
Έλα, να σε πάμε σπίτι.
Έλα, Ρόουζ. Πήρα εκείνο τον σταυρό…
Τον σταυρό που έψαχναν, τον πήρα!
Δεν τελείωσαν οι μέρες της αφθονίας μας. Είναι γεμάτος διαμάντια.
Οι άλλοι, η Λίμπρεϊ;
-Μη σε νοιάζει. -Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει να μη σε νοιάζει. Τους τακτοποίησα.
Δεν θα μπλεχτούν άλλο. Το έκανα μόνος μου.
Ρέιφ, τους έκανες κακό;
Όχι.
Εγώ όχι.
Πήγαινε σπίτι.
Μείνε φρόνιμος μέχρι το πρωί. Αύριο φεύγουμε.
Ρόουζ, δεν άκουσες τι είπα;
Πήραμε τον σταυρό! Δεν χρειάζεται να φύγουμε!
Συμβαίνουν μεγαλύτερα πράγματα. Εμπιστέψου με.
Τι λες; Τι είναι μεγαλύτερο από αυτό;
Έχουμε τον σταυρό! Τέλος! Τέρμα!
Πήγαινε σπίτι, θα σε δω εκεί.
Ρόουζ!
ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΕΞΟΡΜΗΣΗ
ΜΠΛΟΥ ΡΙΤΖ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ
Τι είναι αυτό;
Το μέλλον σου, Κιάρα,
αν δεν συνέλθεις.
Πλάκα κάνεις, έτσι; Είναι απ' τα μέρη
που έρχονται και σε αρπάζουν μέσα στη νύχτα.
Τρελάδικο μέσα στη φύση.
Είναι πρόγραμμα για νέους με προβλήματα συμπεριφοράς.
Είμαι προβληματική, δηλαδή;
Εσύ πώς θα το έλεγες;
Εξαφανίζεσαι για μέρες, Κιάρα.
Και μετά έρχεσαι σπίτι και μου κλέβεις το φορτηγό.
Και το τρακάρεις!
Είχα για νεκρούς τον Τζον Μπι και τη Σάρα.
Και θέλατε να πάω σχολείο σαν να μην έγινε τίποτα!
Δεν θέλαμε αυτό.
Λες και όλα ήταν καλά. Δεν είναι εντάξει αυτό!
Το ξέρω ότι δεν είναι εντάξει.
Τίποτα σε όλο αυτό δεν είναι εντάξει!
Θα κάνω ό,τι θέλετε!
Εντάξει; Θα κάνω διπλοβάρδιες.
Να είσαι σίγουρη.
Μη νομίζετε πως έκανα λάθος που τους βοήθησα.
Δεν ήταν λάθος. Έκανα αυτό που θεωρούσα σωστό.
Και δεν ήθελα να σας τα κάνω όλα αυτά.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη που έφευγα στα κρυφά και έκανα κοπάνα απ' το σχολείο.
Ήταν βλακεία και δεν…
Συγγνώμη που πήγα στο Τσάρλεστον, που έκλεψα το αμάξι.
Μωρό μου…
-Δεν ήθελα… -Το ξέρω.
Σε αγαπάμε πολύ,
αλλά πλέον δεν αρκεί μια συγγνώμη.
Θα σου πω τι θα γίνει. Δεν θα ξαναφύγεις στα κρυφά.
Τέρμα το κυνήγι θησαυρού.
Και τέρμα τα Ψάρια.
Τελεία και παύλα.
Αλλιώς θα πας στο Μπλου Ριτζ.
-Πήρε την νταλίκα. Εκεί είναι. -Μείνετε σκυμμένοι.
Στοίχημα ότι ο Ρέιφ έχει τον σταυρό στην νταλίκα.
Με έναν τρόπο θα το μάθουμε.
Περίμενε!
Τι;
Πριν πας για θανάσιμη αποστολή,
-θέλω να μάθω κάτι. -"Θανάσιμη αποστολή", κάτι μου λέει.
Έχω απορίες.
Για ποιο πράγμα;
Για εμάς.
Εμάς;
Έλα, ρε Σάρα.
-Θες να μιλήσουμε για εμάς τώρα; -Ναι.
Συγγνώμη, εντάξει;
Συγγνώμη.
Έπρεπε να το είχα πει νωρίτερα.
Θέλω να το ξαναπάρεις αυτό.
Θα το πάρεις;
Απάντησα στην ερώτηση;
Ναι.
Και, ναι, το θέλω αυτό.
Εντάξει. Πρόσεχε.
Μήπως να πείτε και τους γαμήλιους όρκους;
-Βρήκες την ώρα. -Δεν καθυστερούσατε κι άλλο;
-Της είπα να προσέχει. -Τι κάνει;
Δεν ξέρω τι να κάνω.
-Θέλω τα κλειδιά. -Γύρνα πίσω.
Πάω μέσα. Θα είμαι εντάξει.
Όχι. Μην πας μέσα.
-Είπες να μην μπει μέσα. -Της το είπα.
Κάνε το κάλεσμα.
Τι; Δεν είναι αυτό κάλεσμα πουλιού.
-Ετοιμοθάνατη κότα έκανες; -Σφύριγμα είναι.
-Μπαίνω μέσα. -Πάμε.
Με συγχωρείτε.
Χρειάζεστε κάτι;
Έχω σκάγια εδώ μέσα, δεν θα αστοχήσω.
Εμπρός, κατεβείτε απ' τον τοίχο.
-Έτσι μπράβο. -Δεν είναι αυτό που φαίνεται.
Είστε στη λάθος πλευρά του νησιού.
Θα καλέσω την αστυνομία.
-Δεν χρειάζεται, κύριε. -Εγώ θα κρίνω τι χρειάζεται.
Κύριε, μπορώ να σας μιλήσω λίγο;
Για να εξηγήσω;
Το 'χω.
Το ξέρω ότι μας θεωρείτε αλητάκια απ' το Μερίδιο.
-Ο κος Κάμερον μας έβλεπε αλλιώς. -Ναι.
Δουλεύαμε στον κήπο του.
Περιμέναμε τον συνάδελφό μας…
Τον Τόμι.
Τον Τόμι, που φύτευε ένα παρτέρι στη μνήμη του κυρίου Κάμερον.
Συνέχισε.
Γεια!
Σε έψαχνε η Ρόουζ. Είπε ότι πάμε ταξίδι.
-Δεν πάω πουθενά μαζί της. -Εκείνη άλλο είπε.
Αλήθεια, πού χάθηκες;
Είχα μπλέξει στο πιο παράξενο τριήμερο της ζωής μου. Έχω πολλά να σου πω,
και συγγνώμη που πάλι σου ζητάω χάρη,
αλλά θέλω τη βοήθειά σου.
Υπό έναν όρο. Να μη με ξαναφήσεις.
Το υπόσχομαι.
Με βοηθάς με τη βαλίτσα;
Δεν είμαι σκλαβάκι σου, Γουίζ. Έχω δουλειά.
Δεν μπορώ να την κλείσω. Θα με βοηθήσεις;
Δεν μπορείς εσύ;
Όχι. Σε παρακαλώ;
Καλά. Εντάξει.
Έλεος. Να τελειώνουμε γρήγορα, όμως. Έχω ένα σωρό δουλειές να κάνω.
Αυτή είναι η βαλίτσα;
Παίρνεις πάρα πολλά πράγματα.
-Δεν χρειάζεσαι αυτό, ούτε αυτό. -Μην τα βγάζεις!
-Ούτε αυτό. -Τα χρειάζομαι αυτά!
-Μάθε να είσαι πιο λιτή. -Θεέ μου!
Μην πάρεις ό,τι έχεις και δεν έχεις. Να έχεις αυτοπειθαρχία.
Βάλ' τα όλα μέσα.
Θες να λύσω και τίποτα άλλο;
Ναι, όχι, ναι!
-Δεν έχω χρόνο γι' αυτά. -Περίμενε! Ρέιφ, όχι!
Μα τα χρειάζομαι όλα αυτά!
Βρες εσύ άκρη!
Ρέιφ, μην πας κάτω!
-Μακάρι να μην το έκανες αυτό. -Άσε με!
Όχι!
…ο Ιππότης του Ροδόδεντρου συνεχίζει να ζει…
εδώ μέσα.
Γι' αυτό φυτέψαμε τα λουλούδια.
-Βέβαια. -Ναι. Γι' αυτό.
Το μυρίζετε αυτό;
Τι είναι, νυχτερινό γιασεμί;
Όχι, είναι κάτι σαν…
Είναι…
-φυσικό βιάγκρα. -Εντάξει!
-Αυτό είναι. -Αλήθεια;
Το μυρίζεις και γίνεσαι πύραυλος, με πιάνετε;
Ο συνάδελφός μας θα έρθει τώρα.
Θα κάνουμε ησυχία και θα φύγουμε σε λίγο. Συγγνώμη για την ενόχληση.
Να το κάνετε. Πρέπει να βρω απ' αυτά τα λουλούδια.
-Καλό σας βράδυ. -Καληνύχτα.
Πάμε!
Εντάξει.
Ωραία.
Τι διάολο;
Ρε μαλάκα!
Ρέιφ! Βγάλε με από δω!
Δεν σε αφήνω να βγεις αν δεν ηρεμήσεις.
Άντε χέσου!
-Φέρομαι πολιτισμένα, έχεις φρικάρει. -Τι συμβαίνει;
-Ποια είναι αυτή; -Ρόουζ;
-Δεν έψαχνες τη Σάρα; -Η Σάρα είναι;
-Ρόουζ; -Ναι.
Γιατί είναι κλεισμένη εκεί μέσα;
Επειδή μερικές φορές πρέπει να πάρεις τη δύσκολη απόφαση.
Δεν το καταλάβαινε αυτό.
Συνέχεια αδυνατείς να το καταλάβεις αυτό, έτσι;
Σκάσε, ρε!
-Πρέπει να ηρεμήσεις! -Ρέιφ!
Τι να ηρεμήσω; Είσαι με τα καλά σου;
Πήγαινε επάνω. Άσ' το πάνω μου.
-Εντάξει. -Πήγαινε.
Γουίζι!
-Σάρα, αγάπη μου. -Θα μου ανοίξεις;
-Πρέπει να ηρεμήσεις. -Άσε με να βγω!
Θέλω να σε βοηθήσω, πάω να φέρω το κλειδί.
Θέλω το κλειδί για να σου ανοίξω, αλλά να είσαι ήρεμη.
-Έρχομαι αμέσως. -Όχι.
Ρόουζ.
Ρόουζ!
Σε παρακαλώ, μη φεύγεις.
Σάρα;
-Ρόουζ! -Γεια σου.
-Πρέπει να πάρω την αστυνομία. -Κάθισε. Τι έγινε;
Πάρε βαθιά ανάσα.
Πάρε βαθιά ανάσα. Όλα εντάξει.
Όλα εντάξει.
Ήρθα σπίτι, κάτι έψαχνα,
και έξω είναι ένα φορτηγό.
Έλα, πιες τσάι.
Έχει ένα πτώμα στην καρότσα.
-Πρέπει να τον καταδώσουμε. -Θα το λύσουμε, εντάξει;
-Θα με βοηθήσεις να πάρω τηλέφωνο; -Ναι. Πιες τσάι.
Φοβάμαι πως ο Ρέιφ σκότωσε κι άλλον.
Την προηγούμενη φορά…
ο μπαμπάς πήρε πάνω του το φταίξιμο, και είδες πώς κατέληξε.
Σάρα, έχεις απόλυτο δίκιο.
Το έλεγα στον μπαμπά σου πως κάτι συμβαίνει με τον Ρέιφ.
-Δεν μπορώ άλλο. -Το ξέρω.
Πρέπει να ηρεμήσεις. Όλα θα πάνε καλά.
-Να ξεκουραστείς, Σάρα. -Δεν χρειάζεται.
-Σου χρειάζεται. -Εντάξει είμαι.
Και όταν ξυπνήσεις, όλα θα είναι πολύ καλύτερα.
Θα πάμε ένα ταξιδάκι.
Τι λες;
Τι έκανες;
Σάρα, σου ζητώ συγγνώμη.
Δεν θα πάθεις τίποτα κακό, σου το υπόσχομαι.
Δεν θα πάθεις τίποτα, αλλά πρέπει να ξεκουραστείς.
Έπρεπε να κάνω ό,τι χρειαζόταν για να είναι μαζί η οικογένεια.
Ρέιφ, στάσου.
Μίλησα με τη Σάρα.
Και είπε πως έχω ένα πτώμα στο φορτηγό, έτσι;
Ναι.
Ο Ρένφιλντ είναι.
Δεν έκανα τίποτα.
Δεν έκανα τίποτα, εντάξει;
Η Λίμπρεϊ τον πυροβόλησε.
Εγώ πήρα το φορτηγό και άφησα τη γριά στο υπόστεγο.
Πήρα τον σταυρό για όλους μας.
Εγώ!
Πήγαινα να τακτοποιήσω τον Ρένφιλντ όταν ήρθες εσύ.
Θα 'πρεπε να μ' ευχαριστείς.
Κάνε ό,τι πρέπει να κάνεις με το πτώμα.
Πήγαινε τον σταυρό στην αποβάθρα.
Έγινε.
Άσ' το πάνω μου, Ρόουζ.
-Σκύψτε! -Ο Ρέιφ είναι.
-Κάτσε! Όχι ακόμα! -Σταμάτα!
Τι θα κάνουμε, λοιπόν;
Μπορεί να έχει το όπλο. Τι μας ευνοεί τώρα;
Το στοιχείο του αιφνιδιασμού μας ευνοεί.
Με τι θα τον αιφνιδιάσουμε;
Έχει τον σταυρό μου.
Το σκέφτομαι!
-Αν πετούσαμε κάτι μπροστά του; -Τι να πετάξουμε, πού;
-Να είχαμε σφεντόνα. -Ναι.
Πόουπ!
Τι ήταν αυτό;
-Να δούμε στο σπίτι. -Πάει ο Ρέιφ. Ας κάνουμε έφοδο.
Να σκεφτούμε.
-Κάτω. -Ποιος είναι αυτός;
-Τα πόδια της! -Η Ρόουζ.
Έχουν τη Σάρα.
Είχε φρικάρει.
Της έδωσα αγχολυτικό. Με παρακάλεσε να της το δώσω.
Τι της έκαναν;
-Άνοιξε την πόρτα. -Το κεφάλι της!
Πάμε.
Έλα, Γουίζ!
Κόψε ταχύτητα! Σάρα!
Γουίζι! Ξεκλείδωσε την πόρτα!
Τι διάολο;
-Να του ανοίξω; -Όχι!
-Γιατί; -Όχι!
-Γουίζι, άνοιξε! -Συγγνώμη!
Έλα! Πάμε στο Τουίνκι! Έλα!
-Είσαι καλά; -Ναι.
Έλα!
-Να οδηγήσω εγώ; -Όχι, μπορώ.
Ναι.
Ωραία, τρίτος γύρος.
Άσε με!
Ή εγώ ή οι αλιγάτορες!
Καλή τύχη!
-Πόουπ; -Κι!
-Έχω πρόβλημα. -Τι έγινε;
Ο Ρέιφ πήρε τον σταυρό.
Πρέπει να έρθεις να με πάρεις.
ΜΠΛΟΥ ΡΙΤΖ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ
Είναι πολύ κακή στιγμή.
Σε παρακαλώ, Κι. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Εντάξει, έρχομαι. Πού είσαι;
-Στον βάλτο μετά τη Βελανιδιά. Βιάσου. -Έρχομαι.
Καλημέρα.
-Ευχαριστώ που ήρθες. -Φυσικά.
-Τι διάολο έγινε; -Δεν θα το πιστέψεις.
Αυτή είναι! Τετρακόσια μέτρα αριστερά!
Τα καταφέραμε, γριούλα μου. Τα καταφέραμε.
Καλημέρα, κυρία Κάμερον.
Άκου.
Όταν τελειώσουν όλα αυτά και γυρίσω σπίτι,
οι γονείς μου μάλλον θα με στείλουν αλλού.
Θέλω να βεβαιωθώ ότι είμαστε εντάξει.
Μπορεί να κάνω πολύ καιρό να σε δω.
Μετά από εκείνο το βράδυ…
Αν σε πλήγωσα…
Δεν το έκανες.
Όλα εντάξει.
-Νιώθω ότι το έκανα… -Κι.
Όλα καλά, σου το υπόσχομαι.
Είμαστε φίλοι.
Πάνω απ' όλα.
Γεια.
-Πας στον χώρο εκφόρτωσης Β. -Ναι.
Γαμώτο!
Η Παράκτια Εξόρμηση. Το ξέρω αυτό το πλοίο.
Ο μπαμπάς μου δούλευε εκεί.
Δεν έχει καθορισμένες διαδρομές.
Να ο σταυρός.
Ωραία, σήκωσέ το.
Εμπρός.
Ταλαιπωρήθηκα να τον πάρω.
Πόσο τον μισώ.
Έλα, καλή μου.
Να τη.
-Τζέι Τζέι, να βρούμε ένα σχέδιο. -Το σκέφτομαι.
Ίσως αν πάμε σ' εκείνη τη μαούνα και μετά στο πλοίο. Θα μπούμε στο νερό.
-Εντάξει. -Και θα μας δουν εύκολα.
Χαίρετε.
Θα σου έβγαζα τα μάτια.
Τα 'κανες πάνω σου.
Πώς μας βρήκατε;
-Εντοπίσαμε το κινητό σου. -Έξυπνο.
-Είσαι καλά; Τι έγινε; -Τρίτος γύρος με τον Ρέιφ.
-Με δουλεύεις; Πάλι; -Τώρα ήταν ισοπαλία.
Είσαι εντάξει;
-Αυτός είναι ο σταυρός; -Ναι.
-Έχουν τη Σάρα. -Πρέπει να ανεβούμε στο πλοίο.
-Να περάσουμε απ' τους μπράβους πρώτα. -Πάμε. Ελάτε.
-Πόουπ, τι κάνεις; -Έχω μια ιδέα. Εμπιστέψου με.
Όχι, σταμάτα να τρέχεις. Πρέπει να φύγουμε.
Εμπιστέψου με! Πηγαίνετε, θα σας βρω μετά.
-Ρε φίλε! -Τι διάολο;
Τρέξτε! Γρήγορα!
-Πού έγινε; -Εκεί!
Πάρτε την πυροσβεστική!
Πιάνει.
Πόουπ, τι ήταν αυτό;
Εκείνο το κοντέινερ θα φορτωθεί στο πλοίο. Να μπούμε εκεί.
-Είσαι μαζί μου; -Είσαι ιδιοφυΐα.
Πάμε. Από δω, έλα.
Εκεί είναι.
Στάσου.
-Το έχεις σκεφτεί; -Ναι, αυτό είναι το σχέδιο.
Είναι παγίδα. Δεν θα μπορούμε να βγούμε.
-Το ξέρω! -Δεν χρειάζεται να έρθετε εσείς.
-Είναι δικό μας θέμα αυτό. -Ναι.
-Τίποτα να χάσουμε; -Τίποτα να χάσουμε.
Καλύτερα απ' το οικοτροφείο.
Πάμε!
-Απίστευτο. -Ό,τι πρέπει για να ξυπνήσουμε.
Εντάξει, ελέγχουν τη φωτιά.
Κι εμείς πρέπει να φορτώσουμε τα κοντέινερ.
Εντάξει, έτοιμο. Κλειδώστε το.
Εντάξει είναι.
Είναι το τελευταίο. Πηγαίντε το εκεί.
Ναι, να τα ελέγξουμε όλα.
Θα είμαστε στην αποβάθρα τώρα.
Τι ήταν αυτό;
Για όνομα!
Το γυρνάω!
Το βάζω.
Εκεί.
Εντάξει.
Είναι καλά;
Τα καταφέραμε.
-Ρε φίλε! -Σιωπή.
Τι;
Μου φάνηκε πως άκουσα κάτι.
Τι; Τι ήταν;
Βλέπεις τίποτα;
Μπα.
Γιατί όλο κάνουν κάτι τέτοια;
Μαλάκες.
Δεν το πιστεύω.
Γεια σου, γλυκιά μου.
Υποτιτλισμός: Σύλβια Τσάτσαρη