NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To było super.
I ta mina Kelce‘a.
Uwaga!
I po kanapie.
- Dziś na niej śpisz. - Jak zawsze.
- Witaj, księżniczko. - Co tam?
Nie jesteś na Figure Eight z kumplami od gry w polo?
A może zerwałaś z Topperem?
To tylko przyjaźń.
Tylko przyjaźń. Masz wielu przyjaciół.
Wygląda na to, że ty również.
- Co tu robisz? - Przyszłam do Pope‘a.
Znalazłam pokój na wyspie.
Posłuchajcie tego.
Podobno w krzyżu znajduje się najświętsza chrześcijańska relikwia.
Szata Zbawiciela.
Według Denmarka ta szata znajduje się wewnątrz krzyża?
Tak. Według niego szata uzdrawia chorych.
„Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa”.
No co? Chodziłem na religię.
Jasne.
To dlatego Limbrey tak zależy na tym krzyżu.
Liczy na uleczenie.
Jest tam coś jeszcze?
„Wielu uważa, że zgrzeszyliśmy tą kradzieżą
i Bóg się na nas zemści”.
I Bóg rzeczywiście dokonał aktu zemsty.
Wysłał huragan, by zatopić statek. Przeżył tylko Denmark.
- To miejsce mnie przeraża. - Mnie też.
Pope, spójrz.
Rany! Nie do wiary!
Prawda? To właśnie jest pokój na wyspie.
Był tu przez cały czas.
Niemożliwe.
To na pewno coś znaczy.
- Jezu. - Do licha.
Niesamowite.
To mapa całej wyspy.
Chyba masz rację, bo tu jest zatoka Rixon‘s.
A tutaj latarnia.
Patrzcie. Działka dziewiąta i studnia.
Jeśli to jest działka dziewiąta, a to Rixon‘s,
to tu jest plaża w Mase.
Tak i spójrz na to.
Pope, to jest charakter pisma Denmarka.
Rysunki pasują do siebie.
Cholera.
Denmark, ty geniuszu!
To wszystko są jego rysunki. Pomalował cały ten pokój.
Ale dlaczego? Co chce nam przez to powiedzieć?
To musi mieć związek z tym kluczem.
Tak, ale jaki?
- Jakim cudem je odkryłaś? - To nie ja.
- Tak to zastałam. - Co?
To kto odkrył te malowidła?
Nie mam pojęcia.
Ci dziwacy.
Wheeze?
- Kogo masz na myśli? - Tę chorą kobietę i jej goryla.
Przyszli wczoraj i chcieli rozmawiać z Rafem.
Ta blada blondyna?
- O kulach. - To musi być Limbrey.
I co było dalej?
Najpierw przetrząsnęli cały dom.
Potem Rafe kazał mi iść na górę, ale podsłuchiwałam ich przez kratkę.
Przeszukaliśmy cały dom. To jest ostatni pokój.
Spójrz.
To o tym mówiłaś?
Tak! To jest to.
To jest to! Zerwijmy resztę tapety.
Cholera.
- Zrywaj z drugiej ściany. - Dobra.
Tak.
Kościół!
Znaleźliśmy go. W końcu go znaleźliśmy.
Mówili też coś o krzyżowaniu jakiegoś flaminga.
To jakiś szyfr.
A może o krzyżu Santo Domingo?
Właśnie. Mówili jeszcze o aniołach.
- I to całkiem dużo. - O aniołach?
Wiem. Ostatnie słowa Denmarka!
Ukrył skarb u stóp anioła.
Szukają anioła. Musimy go znaleźć w tym pokoju.
Rozglądajcie się.
Tu jest kościół!
- Sprawdź to. - Tu też coś jest.
- Czy to nie anioł? - Być może.
Co wy wyprawiacie?
- Przy latarni? - Może to atrament sympatyczny?
Hej! Chyba coś znalazłem!
To drzewo nadal stoi na Koziej Wyspie i wiecie, jaką nosi nazwę?
Anielski Dąb.
- Patrz, dziurka od klucza. - Czekaj.
Czyli krzyż jest zakopany u stóp Anielskiego Dębu.
Pewnie tam go ukrył.
Oni pewnie tam teraz są! Idziemy!
Podziękujcie Sherlockowi Holmesowi.
Szybciej, Sherlocku.
To kościół wzniesiony przez Denmarka dla oswobodzonych niewolników.
ZGROMADZENIE OSWOBODZONYCH
Jest i Anielski Dąb.
Cholera! Zbliża się przypływ.
Patrzcie. Przejeżdżali tędy.
To na pewno ślady wozu Limbrey. Pospieszmy się.
- Co myślisz, szefie? - Trochę tu nierówno.
Zgadzam się.
Im się udało.
Mamy napęd tylko na jedną oś.
Czemu się zgrywacie?
Od kiedy to wolicie nie ryzykować?
- Ma rację. - Liczy się prędkość.
Wrzuć dwójkę i gaz do dechy.
- Trzymaj się środka. - Gotowi? Zaczynamy.
Gaz do dechy!
Szybciej, szybciej!
- Jedziesz za wolno! - Mam dwójkę.
Zsunie się!
- Zarzucasz tyłem. - Wiem.
Nie chcę wywierać presji,
ale jak sknocisz, to utkniemy tu na dobre.
Wracaj na tył.
Dobrze!
- Mówiłem, że się uda. - Dobre autko.
Jesteśmy na miejscu.
Tu jest Anielski Dąb.
Dobra rada.
W tej okolicy są gniazda aligatorów, więc bądźcie ostrożni.
Lepiej nie nadepnąć jakiejś samicy na odcisk.
- Gniazda? - Lepiej nie dało się zaparkować.
Nie podzielcie losu Pat Womack.
Aligator odgryzł jej łydkę. Słyszeliście o tym?
To nieprawda.
Pat Womack została ranna w wypadku.
Tak sobie wmawiaj,
ale ja wiem, że jej łydkę odgryzła samica aligatora.
Lubią słonawą wodę.
- Chwila. - Co robisz?
Jasne, obudź je. Mądrze.
Sprawdzałem tylko, czy to nie jest aligator.
Wyjaśnijmy coś sobie,
żebyś znów nie wywołał jakiejś bójki.
- Jestem tu dla Pope‘a, nie dla ciebie. - Doprawdy?
Tak.
To czemu idziesz ze mną, nie z nim?
- Nie wiem. Czemu? - Mówisz serio?
Nic nie widzę!
To na pewno właściwe miejsce?
Hej.
To tutaj. Szata znajduje się w krzyżu,
a ten leży gdzieś pod drzewem.
Tak czy siak, chcę moją działkę.
To Szata Zbawiciela. Wiesz, co to znaczy?
Tak, Carlo.
Wystarczy, że ją dotknę, a wyzdrowieję i cały ten długi koszmar się skończy.
Oby Bóg cię wysłuchał.
Nie wierzysz w to,
ale liczne historie na przestrzeni wieków dowodzą…
że cuda się zdarzają.
Czekajcie!
Zatrzymajcie koparkę! Słyszałeś to?
Panowie, kopcie ręcznie.
To musi być ten krzyż.
Jest mniejszy, niż myślałam. Wygląda jak…
Trumna?
Jest w trumnie.
Włożył go do niej. Podnieście ją.
Do roboty.
Dalej.
Mają krzyż? Co robimy?
A co możemy?
Ostrożnie.
Nie dotykajcie niczego w środku!
To tylko trup.
Wybacz, Carlo.
Musieliśmy coś przeoczyć.
No jasne, że to tylko trup. Jezu!
To po prostu nie to miejsce.
Musimy wrócić do pokoju na wyspie.
Wracamy! To nie koniec!
Pope! Zaczekaj! Cholera.
Cecilia Tanny.
Żona Denmarka.
Nie mówił o krzyżu.
Pochował ją u stóp Anielskiego Dębu.
Jego jedyny skarb.
Jego żonę.
Denmarka powieszono za to, że pogrzebał swoją żonę,
a teraz oni zbezcześcili jej grób.
Pewnie dostała to od Denmarka.
Jej obrączka.
- Nie możemy jej tak zostawić. - Nie zostawimy.
Nie rozumiem tego. Widzieliście mapę.
Ukrył złoto tak, że przez 170 lat nikt go nie znalazł.
Potem wysłał list do syna, by ten przyszedł na grób matki.
Ale list do niego nie dotarł.
Denmark chciał, by Robert znalazł krzyż. To musi być tutaj.
- Może… - Coś przeoczyliśmy?
Hej!
Chodźcie tu.
- To wygląda jak… - Malowidło w pokoju.
- Warto spróbować. - Jasne.
- Sprawdź. - Nie.
Ty to zrób.
- Wystarczy, że weszłam do kanału. - Właśnie.
Dobra, zrobię to.
Boi się.
Nie boję się, ale…
Ale tak wyglądasz.
Coś tu jest.
Chwila.
Schodź!
Ty dupku.
Rany, ale was nabrałem!
Bardzo oryginalnie.
Ale tu naprawdę coś jest.
Pokaż.
HMS Royal Merchant!
Daj to kapitanowi. To luneta.
Coś jest na jej końcu.
Napis. Patrzcie.
Co to za napis?
„Niech twój wysiłek nie będzie stracony. Krzyż jest w ołtarzu u Oswobodzonych”.
„U Oswobodzonych”. Krzyż jest w kościele!
- Co jeszcze tu robimy? - Ruszamy!
- Rąsia! - Uda się!
Cholera! Przypływ!
Źle to wygląda.
- Głęboko? - Nie wiem. Nie widać drogi.
- Przypływ przyszedł nieco szybciej. - Trochę.
Jak wysoko są tu świece?
- Są sprawne. - Ale jak są wysoko?
Na wysokości świateł.
Czyli to jakiś metr?
Tak.
- Tu nie jest tak głęboko. - To w czym problem?
Nie ma problemu. Uda nam się.
Zapnijcie pasy i chwyćcie się czegoś.
- Cała naprzód! - Zmówię paciorek.
Trzy, dwa…
Dobrze!
Uda ci się!
Szybciej!
Liczy się prędkość!
Udało ci się!
Wielkie nieba!
Cholera.
- O nie. - Chyba się przeliczyliśmy.
Gdybym to ja prowadził…
Dobra, pójdziemy pieszo.
I zostawimy tu Twinkie? Woda się podnosi.
- Co mamy zrobić? - Zmyć się stąd.
Mogę wziąć auto taty.
Na pewno?
Co gorszego może mnie jeszcze spotkać?
Musimy jakoś go stąd wydostać. W dworku jest wyciągarka.
- To trzy kilometry drogi stąd. - Dobry pomysł.
Jeśli chcecie to zrobić, to ruszajmy.
Wkrótce wóz znajdzie się pod wodą.
Musimy się pospieszyć.
- Gdzie Rose? - Wyszła.
Jak to?
Spakowała się i wyjechała. Mówiła, że skontaktuje się z prawnikami.
Wyjechała? Skontaktuje się z prawnikami? O czym ty mówisz?
Mówiła, że jutro zadzwoni. Czy to ważne? Przecież jej nie cierpimy.
- Zostawiła cię ze mną, tak? - Tak, bo jesteś dorosły, prawda?
Dziwne.
Nie ma go. Dobrze.
Kradzież wozu ojca to na pewno dobry pomysł?
Nie.
To do dzieła.
Ruszaj.
Dobra.
- Był dobry. - Nieprawda.
Naprawdę był dobry.
Ten kurczak nie jest smaczny.
- Pachnie ładnie. - Może.
Być może, ale…
Nakarmisz mnie okruszkami?
Być może.
To zajmie chwilę. Chyba jest w chatce.
Na pewno. Zaraz wracam.
Zaraz będę!
Nic mi nie jest!
Tu jest.
J, to ja, twój ojciec! Nie szamocz się!
Nie chcę, żeby ktoś wiedział, że tu jestem.
Puszczaj!
- Wypuścili cię? - Do robót.
Za dobre zachowanie. Uwierzysz?
No tak.
Rozwaliłem okno w aptece.
Aptekarz też oberwał.
Muszę się stąd zmyć. Ten aptekarz może mnie rozpoznać.
JJ!
Chcę opuścić wyspę. Pomóż mi. Mam dosyć Kildare.
Wezmę łódź Malcolma i dostanę się na drugą stronę wyspy.
J!
- Puszczaj! - Posłuchaj.
Przez ciebie straciłem Widmo.
I muszę spłacić za ciebie odszkodowanie!
Spójrz na mnie.
Nie chcesz pomóc swojemu własnemu ojcu?
Co do cholery? Nie, nic z tego.
- O co chodzi? - Wsiadaj.
Twinkie wkrótce znajdzie się pod wodą.
- Jaki masz plan? - Posłuchaj!
Zawieziemy go pod marinę.
Ojciec weźmie stamtąd łódź.
Masz naklejkę do wjazdu. Potrzebuję 20 minut.
Za 20 minut Twinkie będzie pod wodą!
- Wiem. - Wrócimy po niego!
Policja go szuka!
Jeśli zrobię to teraz, być może będzie to ostatni raz.
Nie patrz na mnie.
Ile zajmuje pokonanie autem trzech kilometrów?
Okropnie się guzdrzą.
Mam ich poszukać? Może po nich pójdę?
Nie wiem. Daj mi chwilę.
Do diabła! Zawsze to samo.
Czemu wysłaliśmy JJ i Kiarę, największe guzdrały na świecie?
Zawsze, gdy jesteśmy blisko, coś musi się stać!
Dobra.
Mam pewien pomysł.
Podnieśmy czymś wóz i może uda się nim wyjechać.
- Kawałki drewna? - Właśnie.
Dobra. Bądź ostrożny.
- Krzyknij, jak coś znajdziesz. - Jasne.
- Pope! - Tak?
Muszą mieć co najmniej metr długości.
Jasne.
Zatrzymaj się przy sklepie. Muszę zrobić zapasy.
Kup krakersy, fasolę i tuńczyka. I pieprz i sól.
- Jasne. - Na pięć dni.
Wiem.
- Jesteś okropnym ojcem. Wiesz o tym? - Mów mi więcej.
Ustaw mnie do pionu.
Wiesz, jak wyjątkowy jest twój syn?
Masz pojęcie?
Jest złodziejem.
A ty kim?
Jesteś zwykłym pijakiem,
który zawsze oszukiwał ludzi.
Niezbyt imponujące.
Brzmisz jak twoja mama.
Też taka była w liceum.
Zawsze miała się za lepszą.
Księżniczka Snobów.
Na pewno jesteś taka jak ona.
Zadajesz się z łobuzami.
Jesteś taką niewdzięczną dziwką jak ona?
Pewnie tak, panno Figure Eight.
Zadufana w sobie, jeżdżąca bryką swojego tatusia.
Nie mów o mojej rodzinie.
- Miejmy to już za sobą. - Jasne.
Ohyda.
To się nada.
- Pope, pomóż mi! - Daj mi chwilę!
John B?
Na pomoc!
Pope! John B!
Pope! Pomóż nam!
John B! Trzymaj się!
Co się dzieje?
- Pospiesz się! - John B!
Aligator go porwał!
John B.
John B!
W porządku? Cholera!
- Chodźcie. - Szybko.
- Ruszaj! - Do auta!
Pozdrów mamę.
Zamknij się.
Pospiesz się.
Chodź.
Luke.
Idź!
Musiałeś jej tak dopiec?
- Powiedziałem jej prawdę. - Zawsze rujnujesz wszystko, co mam.
Nieumyślnie. Samo mi to przychodzi.
Masz pełny bak paliwa.
Ale dopłyniesz na tym najwyżej do Jacksonville.
- Masz forsę na paliwo? - A jak myślisz?
Nie mam. Coś wymyślę.
Tato.
Chodź tu, synu.
- Wiem, że mogłem być lepszy. - Ja też nie jestem ideałem.
Nie trzeba być ideałem.
Masz dobre serce.
Nie, nie możemy tak się rozstać.
Jadę na Jukatan i może już nigdy nie wrócę.
Wszystko się ułoży.
Nie.
Ale może w następnym życiu.
Nie bądź taki.
Uważaj na siebie, tato. Dobrze?
Gdzie ten krzyż, Denmarku?
No gdzie?
Ona naprawdę wierzy w ten magiczny szlafrok?
Bezgranicznie.
Ostatecznie co jej zostało?
Ale krzyż istnieje, tak?
Kiedyś tak. To fakt historyczny.
Jest cenny?
Ma dwa i pół metra i jest pokryty złotem i brylantami. Jak myślisz?
Tylko pytałem.
Cholera.
Cześć, Rafe. Nie chcę jatki. Przyszedłem tylko do Sarah.
Nie ma jej tu. Szukaj jej gdzie indziej.
Jak to nie ma? Rozmawiałem z nią wcześniej.
- Miałem ją stąd odebrać. - Skąd mam wiedzieć, gdzie ona jest?
I powinieneś wiedzieć,
że nie mam nic przeciwko tobie, choć wtedy nieźle mi przyłożyłeś.
Naprawdę? Byłeś tak naćpany,
że nie pamiętasz, jak topiłeś własną siostrę?
Topiłem ją? Nieprawda.
- Sprowokowała mnie. - Dobra, stary.
Myślisz, że chcę, by była z Johnem B?
Naprawdę tak uważasz?
Jest teraz z Johnem B?
A gdzie indziej może być?
Chyba że znalazła innego frajera.
Zapomniałem, że mogę namierzyć jej telefon.
- Szpiegujesz ją? - Nie.
Chcę tylko się upewnić, że nic jej nie jest.
Mogę zobaczyć?
Oddaj ten telefon!
No co? Uspokój się.
Co ona robi na Koziej Wyspie?
Cholera.
- Co? - No jasne.
- Rafe! - Jedź do domu.
Lepiej, żeby teraz cię przy niej nie było.
Renfield, mam coś. Chodź.
Na pewno wda się infekcja.
Wiem.
Na szczęście nie wgryzł się mocno w mięsień.
Szczęściarz ze mnie. Ugryzł mnie aligator, a mój samochód jest pod wodą.
Masz coś, żeby to owinąć i zatrzymać krwawienie?
O wilku mowa.
Któż to przyjechał?
Żółw i żółwica. Spóźnienie o zaledwie kilka godzin.
Gdzie byliście?!
Problemy z ojcem.
Luke był w dworku.
Świetnie! Podczas gdy ty spędzałeś czas z tatuśkiem,
Johna B ugryzł aligator!
- Serio? - To wygląda na żart?
Co się stało?
Jak to co? Ugryzł mnie aligator!
Czemu na mnie krzyczycie? Ryzykuję dla was.
Bo to miało być 20 minut…
Robiliśmy, co się dało!
Zamknijcie się!
Serio, nie mogę już tego znieść!
Wszyscy przestańcie.
Pomogłem tacie opuścić wyspę.
Już nigdy tu nie wróci.
Jak to mówią Hiszpanie: „Bon voyage”.
To nie po hiszpańsku.
Wszystko, co mamy…
A już na pewno wszystko, co ja posiadam, to wy.
Rozumiecie? Mam tylko was.
I mało brakowało, a straciłbym was wszystkich.
Ty niemal utonęłaś, Pope został porwany.
Sarah postrzelono.
A Johna B chciał przekąsić aligator.
Obwinianie się nawzajem to gówno w stylu Snobów.
My tak nie robimy.
Jesteśmy Płotkami.
Przepraszam, przesadziłem.
Nie chciałem.
Dobra.
Brawo.
To była najlepsza przemowa, jaką słyszałem.
- Wzruszająca. - Ale wykup sobie kurs języka.
Bo pomyliłeś hiszpański z francuskim.
Musimy bon voyage stąd.
Dobra, wydostańmy Twinkie.
Ciągnij, ciągnij! Już prawie!
Jeszcze trochę. Spokojnie!
Sarah, w prawo!
- Wyprostuj. - Prostuję!
Twinkie żyje! Tak jest!
OKRADŁ ICH I ZOSTAWIŁ NA ŚMIERĆ.
Denmark Tanny postanowił ukryć tu krzyż?
Rozdzielmy się.
Gdybym był krzyżem i chciałbym się ukryć w starym kościele,
to w którym miejscu?
Na pewno Denmark ukrył go tutaj?
- Jesteśmy w dobrym kościele? - Musi gdzieś tu być.
Może trzeba wcisnąć ukryty przycisk albo zagrać odpowiedni akord,
by nagle rozstąpiła się ziemia i ukazała katakumby,
na których stoimy?
- Szukajmy oczywistych wskazówek. - To nie jest escape room.
Musi tu być.
No dalej.
Gdzie tu zmieściłby się wielki krzyż?
Nie nakłoniłby nas do tej zabawy w ciuciubabkę,
gdyby tutaj niczego nie było!
Rozumiem, ale nie wiem, co ci powiedzieć.
Wskazówki prowadzą tutaj. Krzyż musi być w tym kościele.
W porządku, Pope.
Zawsze w końcu udaje się nam coś wymyślić.
- Znajdziemy go. - Ma rację.
Musimy myśleć logicznie.
Gdzie indziej można by ukryć dwu i półmetrowy krzyż?
Co?
Boże. Spójrzcie tylko.
Pope.
Wspina się po ścianie.
Zaczekaj.
- Odbiło ci. - To bardzo stary kościół.
- Ja tylko… - To bardzo niebezpieczne.
Ten kościół ma co najmniej 200 lat.
On ma rację. To zbyt ryzykowne.
Powiem szczerze.
Masz słabą koordynację ruchową.
- Słyszysz? - Pope!
Ta jest z litego drewna.
Sprawdzę drugą belkę.
Pope, wszystko tu jest spróchniałe jak diabli.
Spokojnie.
Nie chcę cię rozczarować, ale to drewno.
Nie. Musi tu być. Wiem to.
Uważaj na to wielkie gniazdo os.
Właśnie.
Nie wykonuj żadnych gwałtownych ruchów, dobrze?
- Hej! - Boże!
Patrzcie.
Jest pusta.
- Przynieście łom! - Zaraz wracam.
Wolałbym, żeby ten kościół nie runął nam na głowy.
Sarah!
Pope!
- Rzuć. - Dobra.
Serio?
- Uważajcie. - Chwila.
Mam!
Nieźle.
Pope, tam jest gniazdo os.
- Ruszaj się powoli. - Dobra.
Co to jest?
Widzicie?
Cholera.
Jest tutaj. Boże.
- Udało ci się. - Niesamowite!
Udało się!
Tak!
- Boże! - Odkryj go!
- Tak! - Cholera!
- Myślałam, że ci odbiło! - Udało się!
Zaczynają żądlić!
- Czekaj! - Podstawmy coś!
- Przesuńmy te ławki! - John B!
Trzymaj się!
Nie wytrzymam!
- Pope! - Czekaj!
Trzymaj się!
- Ześlizguję się! - Trzymaj się!
Nic ci nie jest?
- Złamałeś coś? - Dobrze się czujesz?
- W porządku? - Spadłeś jak worek cementu.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz