SEBUAH SIRI ASLI NETFLIX
Seseorang berkata,
jika awak dilahirkan miskin, itu bukan salah awak,
tapi jika awak mati dalam kemiskinan,
itu memang salah awak.
Hakikatnya, rasa takut untuk kembali miskin,
takut kehilangan semua yang saya miliki
yang buat saya lupa diri…
lupa siapa saya mahu jadi.
Saya bunuh Big John Routledge.
Saya bunuh Syerif Peterkin.
Nampaknya ayah awak tanggung kesalahan itu.
Saya tembak Gavin Barnstead.
Saya tahu saya tak mungkin dapat meredakan kedukaan kalian.
Orang kata ia jalan mudah.
Tapi saya tinggalkan dunia dengan rasa sengsara
kerana saya tinggalkan keluarga,
yang merana terluka,
disebabkan dosa-dosa saya.
Saya tak harap kalian maafkan saya kerana tinggalkan kalian begini.
Saya cuma doakan kalian faham bahawa…
saya tak boleh musnahkan hidup kalian lagi. Ia perlu berakhir.
Buat kamu semua, saya tinggalkan harta saya untuk dibahagikan sama rata,
dan ketahuilah yang saya sangat sayangkan kamu semua.
Jaga satu sama lain.
Ia patut, bukan?
Awak biar betul?
Dah tentu ia patut.
Tak pernah lihat orang meletup begitu.
- Satu senarai impian tercapai. - JJ!
Kasihan Sarah.
Awak okey?
Saya tak risaukan diri saya.
Sarah. Hei, tunggu, Sarah.
Tunggu. Perlahankan basikal.
Jangan awak berani sentuh saya lagi!
Kita perlu bincang, macam ayah mahu.
Apabila saya kata awak orang terakhir yang saya nak cakap,
ia benar, Rafe.
Saya tahu awak benci saya.
Awak cuba bunuh saya.
Saya tahu, Sarah. Saya cuma…
Tidak, Sarah. Tolonglah! Sarah, tolong jangan pergi, okey?
Ayah dah tiada.
Kini, cuma ada awak, saya dan Wheezie.
Apa gunanya, Rafe?
Saya tahu…
Saya tahu apa saya buat, okey?
Tapi dengar, Sarah,
saya cuma cuba untuk menjaga ayah, okey?
Saya buat semua itu untuk bantu dia.
Awak dengar rakaman itu.
Dia kata kita patut bersama sebagai keluarga.
Itu hajatnya dan dia sudah tiada,
dan saya bersumpah saya akan buat apa saja untuk jadikannya kenyataan.
Masa lalu tak boleh diubah, tapi saya akan cuba berubah.
Maafkan saya.
Hei.
Maafkan saya.
Maaf, sebab awak terpaksa saksikannya.
Raut wajah awak…
Awak nampak seolah-olah gembira.
Saya…
Saya nampak awak.
Sarah, dia bunuh ayah saya.
Saya rasa terlalu banyak yang berlaku.
Apa maksud awak?
Saya ingat, di antara semua orang…
awak akan faham…
apa rasanya kehilangan seorang ayah.
Saya perlukan awak.
Saya rasa…
ia terlalu rumit.
Tidak. Ia bukanlah rumit sangat.
Ia rumit bagi saya.
Saya rasa saya perlu pergi.
Maaf. Saya tak patut datang.
Hei.
Sarah. Hei.
Tidak. Dengar sini. Hei. Tak mengapa.
Tak mengapa.
Cakap saja dengan saya. Tolonglah.
Maafkan saya.
Tolong jangan.
Saya tak mahu semula.
Mungkin kita tak ditakdirkan bersama.
Hei!
Sarah, hei.
Maaf. Boleh saya tumpang sekali lagi?
Ya, sudah tentu.
Saya turun sekarang.
Saya tak kisah.
Awak boleh tinggal selama mana yang awak mahu. Okey?
Terima kasih. Saya tak boleh balik.
Saya tak dapat bayangkan perasan awak.
Baiklah.
Tak sangka dia dah tiada.
Dengar,
Ward memang tak sempurna, tapi…
dia tetap ayah awak.
Saya rasa mungkin sukar untuk jadi…
seperti biasa dan gembira sekarang.
Tiada apa seperti biasa.
- Esok sekolah, tapi… - Ya, maaflah.
Tak. Saya nak cakap
esok ada parti unggun api jika awak nak datang.
Awak ingat tak?
- Parti itu esok? - Esok.
- Ingat tak parti unggun api tahunan itu? - Ya.
Kita boleh naik Malibu.
Ada minuman mai tai, kita boleh minum bir.
Saya rasa elok untuk awak lupakan seketika apa berlaku,
jika awak mahu.
Saya akan fikirkannya.
- Mungkin. - Okey.
Bagus. Awak tidurlah dan beritahu saya jika awak perlukan apa-apa, okey?
Ya, baiklah. Selamat malam.
Saya tak faham.
Tak faham.
Cinta adalah lima minit keseronokan untuk seumur hidup kesakitan.
Okey, apa jadi antara awak dan Kie. Ceritalah.
Dia cuma nak jadi kawan.
Hubungan berakhir.
Aduhai! Maafkan saya.
Saya tak sangka ia akan jadi begini.
Jaga-jaga! Sambut!
Sambutan yang hebat.
- Dia lempar! - Lempar satu lagi.
- Satu, dua. - Hei.
- Saya ambil. - Baik.
Apa yang awak berdua buat? Menangis?
Menangis?
Menangis? Mana ada kami menangis.
Awak tahu awak tak salah, bukan?
- Awak rasa dia akan sedar? - Ya. Dia ahli kumpulan kita.
Sarah seorang Pogue.
Dia akan sedar. Dia akan kembali kepada saya. Ya.
Saya cuma terfikir saja.
Saya nak lompat libas.
- Tak mungkin. - Tipu.
- Tak mungkin? - Ada duit?
- Pegang bir saya. - Saya nak tengok awak buat!
Ya!
- Ya! - Ya!
Macam itulah!
- Hebat, sayang! - John B!
Pandai juga budak-budak selekeh itu menukar kunci seperti itu.
Kita cuma lihat dalam lukisan. Kita tak tahu.
Berhenti beri alasan.
Saya rasa mereka masih ada kunci itu.
Sudah tentulah. Mereka mungkin sedang mencari salib itu…
kita pula duduk membuang masa di sini.
Mungkin mereka dah jumpa.
Panggil kawan-kawan yang berkhidmat sekali dengan awak.
Saya faham.
Mana mungkin awak boleh faham?
Saya akan mati.
Saya akan berikan apa saja yang awak mahu, apa saja sumber yang awak perlukan,
apa saja yang perlu.
Bukankah itu yang awak dan kawan awak cakap?
Saya akan selesaikannya.
Hei. Kita perlu pergi sekolah.
Ada ujian geometri dalam masa 30 minit.
Bangun! JJ!
- Dia hidup tak? - Entah.
- JJ. Ambil kasut awak. - Apa awak buat hari ini?
- Hei, Kie. Kita ikut sini. - Saya akan jumpa kalian nanti.
- Saya lapar. Saya nak piza. - Sarapan habis.
Okey. Saya faham!
SEKOLAH TINGGI
Ayuh.
Mari kita pergi ke kelas.
VLAD + VAL
MAKAN ORANG KAYA
- Gembira awak kembali, En. Routledge. - Saya juga.
Tepat untuk kuiz pertama awak.
- Ujian? - Saya dah cakap pagi tadi.
- Tak ada. - Betul. Benda pertama saya cakap…
John B.
UNGGUN API JUMPA DI SANA?
MALAM INI
Unggun api?
Saya rasa dia nak beri kepada saya. Kita akan pergi.
En. Heyward, En. Routledge, En. Maybank, orang yang saya nak jumpa.
Kalaulah saya juga.
Saya ada persoalan bersejarah untuk kamu semua.
Saya mendigitalkan dokumen untuk Muzium Maritim,
dan sebagai balasan, saya diberi akses ke arkib.
Saya jumpa…
ini.
- Sebuah kotak. - Bukan sekadar kotak.
Permulaan yang baik.
Silakan, En. Heyward.
Hati-hati.
Ia sebuah diari. Penulisnya tak diketahui.
Ini contoh surat Denmark Tanny.
Bandingkan tulisannya.
Tak mungkin.
Ia hampir sama.
Ini ialah diari Denmark Tanny.
KAPTEN LIMBREY
Ini kapten Limbrey.
6 Ogos 1829.
Tahun Royal Merchant karam.
- Saya fikir awak akan berminat. - Terima kasih untuk ini.
Penting untuk tahu sejarah awak.
Oh, Tuhan.
Ini salib Santo Domingo.
Biar betul.
Ia ada di atas Royal Merchant.
Jangan sasar.
Cantik topi itu.
Awak tahu saya perlu mewakili saudara.
- Gembira jumpa awak, Ren. - Tuhan!
- Saya berharap awak tiada, Travis. - Nasib awak tak baik.
Awak mesti nak sesuatu.
Peluang kerja. Bukan kerja rumit.
Mak cik kaya awak?
Kakak sebapa. Awak tahu kisah itu.
Ya, awak cerita 1,000 kali.
Dia akan mati.
Saya cuma perlu tunggu dia mati.
Saya perlukan bantuan. Kerja senang, duit dapat.
Mungkin juga ada bonus untuk awak.
Awak nak sertai atau tak?
Apa pendapat awak?
Saya tak jumpa nombor akaun. Ia tiada di sini.
Nombor akaun? Saya rasa Hank di bank Coastal.
- Bukan. - Patut begitu.
Akaun Switzerland, Rafe. Emas itu.
Ward tak tinggalkan apa-apa. Tiada rekod.
Saya hubungi bank, cari dalam komputer. Tiada apa.
- Kenapa tak telefon? Saya tak faham. - Telefon siapa, Rafe?
Kita tak tahu bank apa dan tiada nama dalam akaun.
Kenapa awak tak faham? Tiada rekod.
Baiklah, saya pasti ada sesuatu.
Saya sudah puas mencari!
Kita akan cari emas itu, okey?
Faham? Kita akan temuinya.
Tapi, kita masih ada Cameron Development.
Saya ganti. Saya akan buat kerja. Tak apa.
Kita tiada Cameron Development. Ia tak okey.
Apa?
Cameron Development berhutang. Pihak bank minta bayar pinjaman.
Awak rasa kenapa ayah awak buat apa yang dia buat?
Rafe, kita perlu cari emas itu.
- Awak bergurau. - Tak…
Tak mungkin begitu teruk, okey?
Kita ada sebulan untuk dapatkan $1.7 juta.
Hei, jangan marah saya!
Rafe.
Hei, Rafe!
Celaka!
Ini daripada diari Denmark.
"15 Ogos, belayar dari Port-au-Prince di lautan tenang."
"Terserempak kapal Sepanyol San Jose yang terbakar."
"Seluruh dek itu terbakar."
"Dengar jeritan mangsa yang terperangkap."
"Kapten Sepanyol hanya peduli satu benda,
kargo berharganya, salib Santo Domingo dan jongkong emas yang banyak."
"Usai naikkan kargo, kami bantu kru,
tapi Kapten Limbrey suruh keluarkan bayonet
dan halang kru Sepanyol daripada masuk."
"Dia merompak mereka
dan biarkan mereka mati."
- Jadi ia tak karam di Bermuda. - Limbrey mencuri lagi.
Diari ini membuktikan emas
dan salib Santo Domingo berada di atas Royal Merchant.
Kenapa ia tak ada dalam perigi?
Maksud saya, jika Denmark dapat turunkan salib hebat ini,
dari Royal Merchant ke pantai,
kenapa tak sembunyi sekali emas?
- Ia terlalu besar. - Ya, betul.
Dia sembunyikan di tempat lain.
Tapi di mana?
Sebelum dia digantung,
Denmark kata dia tanam harta di kaki malaikat.
- Saya ingat ini pasal kunci itu. - Betul. Jadi, apa kaitannya?
"Jalan ke makam bermula di bilik pulau."
Tapi apa bilik pulau itu?
Tahu apa yang bantu saya berfikir?
Itu dia.
Hisap bir dan minum ganja.
Idea saya akan mencurah-curah.
Jika kita duduk saja dan fikirkannya,
ia takkan ke mana-mana.
Tapi jika kita jadi kreatif dan pergi parti unggun api malam ini,
mungkin ada idea.
Saya baru saja dibuang keluarga,
dan saya ahli sah kelab tiada apa yang merugikan.
Pope?
Kita dah dekat.
Tengoklah apa yang awak boleh fikir jika awak rehatkan otak awak.
- Baik. - Okey, bagus.
Okey, tunggu. Kita minum bir dulu.
Unggun api ialah satu tradisi di Outer Banks.
Hujung minggu sama setiap tahun.
Semua pergi.
Maksud saya, semua orang.
Selepas mencari harta karun dan kehilangannya,
menjadi seperti pelarian, saya rasa gembira dapat kembali.
Saya cuma kata kalau awak cakap dengan ibu bapa awak,
dan dengar apa mereka mahu cakap, mungkin awak boleh balik.
Awak tak dengar cakap saya. Awak macam ayah saya.
Saya rindukan awak.
Benda biasa. Dia halau sebab saya bercakap jujur.
Ya.
- Tiba-tiba dia kata, "Itu saja." - Saya tahu.
Ayahnya meletup di depannya. Beri dia masa.
Sementara itu, mari minum bir. Macam dulu…
Hei, orang terbuang!
Hei, itu pun dia.
Untuk awak. Saya nak pergi.
Selamat malam.
Itu boleh juga.
Hai.
Hei.
- Ingat awak mungkin takut untuk muncul. - Ya, sangat takut.
Mahu bir?
Awak tak takut kuman saya tahun lepas.
Sarah, awak tahu apa yang awak perlukan? Awak perlu minum. Mari minum.
Mereka ada mai tai. Ayuh.
- Entahlah. - Ayuh. Mari nikmati malam ini.
- Ayuh. - Ya.
Sesuatu yang lupakan masalah seketika.
- Minum. - Minum.
Minum untuk malam normal yang menyeronokkan.
Ya.
Terima kasih.
Awak okey?
Saya pun begitu.
Pertama, awak perlu cerita siapa yang minta putus.
Ia rumit.
- Ya? - Ya.
"Rumit." Maknanya awak ditolak.
Awak okey?
Ya, saya okey.
Dah habis?
Awak okey?
Ya, saya mahu satu lagi.
- Awak nak satu lagi? - Ya.
Ia malam yang begitu. Baiklah.
Saya tahu. Ia teruk.
Awak apa khabar?
Awak okey?
- Ya. - Baiklah.
- Mari lihat parti ini. Ayuh. - Ya.
Tidak, cuma saya rasa ia berbeza.
Entahlah. Saya tak rasa ia dah berakhir.
Jadi,
memang itu rasanya apabila kita ditinggalkan.
Percayalah.
Apa pun, ia dah berakhir.
Sarah Cameron buat begini kepada setiap lelaki.
Awak tahu,
cara terbaik untuk lupakan bekas kekasih…
- Saya akan kembali. - Okey.
Sarah, saya tak ada masalah dengan dia. Betul.
Saya cuma tak rasa awak patut bersama dia, okey?
Saya tahu awak rasa awak rapat.
Ya, saya rasa begitu.
Awak terlalu mudah percayakan orang.
Awak akan terluka.
Saya tak rasa mereka rasakan sesuatu sama macam kita.
Awak tahu apa saya fikir?
Saya rasa kita patut berseronok malam ini.
Saya nak menari.
Mari menari!
- Itu dia. - Apa awak buat?
Pusing.
Rasa macam dulu-dulu. Hanya kita berdua.
Dengar, Sarah, saya tak nak mengejutkan awak selepas apa awak lalui…
Apa lagi yang dapat mengejutkan saya selepas apa saya lalui?
Saya tak nak awak lupa kita juga pernah ada sesuatu.
- Maafkan saya. - Tidak.
- Maafkan saya. - Maaf. Saya…
- Ya. Saya minum terlalu banyak. - Tak. Ia cuma…
Ia terlalu cepat.
- Minum. - Minum.
Tak apa. Maafkan saya.
- Saya dah janji dengan mereka. - Ya. Pergilah.
Jumpa sekejap lagi.
John B!
Dah lama kita tak buat begini.
Sancho.
Hai! Awak nak perkenalkan saya kepada kawan awak?
Apa awak buat di sini?
Sebab yang sama awak buat di sini.
- Hei, Top! - Hei, Sarah.
Mari kita pergi.
Saya tak faham. Kita baru bermula.
- Bagus. Pergilah. - Kenapa sibuk?
Bukan semua milik awak. Awak dah putus.
Kenapa awak cakap lagi?
- Hormat sikit. Ayahnya baru mati! - Diam, Kook.
- Awak kenapa? - Awak kata hormat?
Bagusnya dia.
Siapa saya bagi awak? Saya cuma seorang lagi? Macam itu?
Dia seorang lagi ahli awak nak kumpul?
Saya tak penting langsungkah? Awak ada beritahu dia?
- Awak nak cari fasal? - Adakah saya nak cari fasal?
Ayuh, John B. Tendang dia!
- Mereka tahu apa berlaku dulu. - Pergi!
- Mari lawan. - Pergi, Topper!
- Dia mula dulu, Sarah. - Jangan cuba.
- Dia tak mahu awak lagi. - Diam!
Awak nak bunuh saya macam Syerif Peterkin?
Buat sesuatu!
Sarah.
- Pukul dia! - Cukup!
- Kenapa mereka selalu bawa masalah? - Apa ini?
- Rasakan ini! - Tak guna!
Ke tepi!
Lepaskan!
Sarah!
- Ke tepi! Apa masalah awak? - Hei, kenapa?
Awak okey?
Awak di pihak siapa?
Dia kawan saya.
Awak kumpulan kami!
Ingat apa yang jadi di pantai? Awak nak teruskan?
- Hei! - Mari kita pergi!
- JJ! - Lepaskan dia!
Berhenti bergaduh!
Lepaskan dia!
Ia tak berbaloi.
Kita perlu beredar dari sini. Ayuh!
- Awak okey? Baiklah. - Saya okey.
Pergi dari sini, Pogue!
Mari pergi!
John B!
Balik ke Figure Eight.
Sudah. Leraikannya Kook! Berhenti bergaduh.
Itu agak tak dijangka.
Yakah?
Tak boleh ada satu malam tanpa sebarang masalah.
Golongan Pogue ini, mereka cuma perlu beri alasan
kenapa mereka tidak berduit. Itu saja saya fikir.
Hei, mungkin dia akan sedar.
Saya faham ia mengujakan,
kehidupan Pogue, pengembaraannya,
tapi selepas itu, awak cuma nak hidup normal.
Ya.
Ia seperti apa kami lalui tak bermakna.
Awak tak boleh kata awak ambil berat tentang seseorang
kemudian layan mereka seperti itu…
dan teruskan hidup dalam sehari.
Mata saya asyik lebam sahaja sejak bulan lalu.
Itu dah lama disimpan. Mengamuk dalam hutan.
Hei, awak memang sokong Sarah?
Sudah tentu.
Dia bukan Kook sebenar.
Betul.
Ya, cakap pada Topper.
- Saya nak rasa saja. - Apa awak buat? Jangan!
- Saya takkan bagi. - Oh, Tuhan.
- Ingat awak nak kongsi. - Saya guna duit terakhir saya.
- Enam belas tahun di penjara persekutuan. - Ya, saya curi marshmallow awak.
Saya yakin ia perdagangan tak adil.
- Ia tak adil langsung. - Ya.
Hei.
Ada orang datang.
- Awak tak rasa Topper akan… - Tak terkejut jika itu dia.
Awak ada pistol?
Baru dia nak pistol.
- Pistol tiada? - Tak.
- Senjata rahsia? - John B sorok!
- Diam! - Okey.
- Tahu pula nak pistol. - Siapa itu?
Kook jangan cuba buat apa-apa.
Siapa itu?
Apa khabar?
Lelaki tak guna ini rupanya.
Malam yang indah sekali.
Saya tak berdendam dengan awak semua, okey?
Tapi kita boleh buat ia jadi susah atau mudah.
Awak tahu tujuan saya.
Biar saya tunjuk sesuatu. Nampak buaian itu?
Saya bawa pemanah terbaik dalam Renjer Hutan bersama saya,
tersembunyi.
Mereka ada di luar sana.
Mereka akan memanah sebaik saya suruh.
Faham?
Saya takkan beri awak kiraan masa atau apa-apa.
Saya cuma akan bersiul.
Kunci ini milik keluarga saya.
Saya dah hilang sabar dengan awak, Pope.
Awak buat apa yang betul.
Tahu yang awak tiada pilihan adalah bakat yang dipandang remeh.
Awak jaga diri.
Tenang saja.
Selamat malam semua.
Saya bosan dengan semua ini.
Semuanya baik saja.
Baiklah, satu saja.
Itu takkan selesaikan apa-apa.
Apa yang awak tahu?
Awak ada masalah, Rafe.
- Apa awak buat? Pulangkan. - Tidak.
Pulangkan.
Beri kepada saya.
Awak tahu apa masalah saya?
Saya ada ibu tiri yang menipu saya.
Awak ingat saya bodoh?
Awak fikir saya percaya cerita yang awak tak jumpa emas itu?
Dengar sini, Rose. Mengaku saja.
Awak tahu di mana emas itu, bukan?
- Rafe, cukup. - Awak tahu ia di mana.
Cukup.
Awak nak simpan untuk diri sendiri, bukan?
Betul. Ya.
Jangan sentuh saya.
Sepatutnya, saya yang wajar curiga.
Awak yang berada di Bahamas dengan Ward.
Awak kahwin dengan dia.
Saya tinggal sebumbung dengan pencuri!
Apa awak nak buat, Rafe?
Saya tak percayakan awak.
Walaupun waktu awak masih kecil, awak selalu berencana…
selalu curi peluang.
Cuba lagi.
Hai. Awak mesti Rafe.
Awak mirip ayah awak.
Saya Carla Limbrey.
- Boleh saya bantu? - Ya.
Saya nak tengok bilik pulau.
Saya turunkan basikal awak, Sarah.
Entahlah.
Saya tak suka awak masuk selepas apa jadi sebelum ini.
Saya cuma mahu ambil baju dan lihat keadaan Wheezie.
Okey.
Tunggu. Kenapa pintu terbuka?
Wheez!
Hei, awak akan jemput saya malam ini?
Malam ini? Ya. Boleh saja.
- Baiklah. - Okey.
Terima kasih…
atas segalanya.
Awak memang baik, Top.
- Mujurlah awak dah sedar, Sarah. - Janganlah.
Saya tak teruk sangat.
- Okey. Jumpa lagi. - Ya. Hati-hati memandu.
Baiklah.
Wheez!
Wheezie?
Helo?
Mana semua orang?
Helo?
Oh, Tuhan!
Terjemahan sari kata oleh: Ezzatil Abdul Latib