NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To biały mężczyzna. Ma 17, może 18 lat.
Był w domu? Powiedzcie, że nie.
Skieruj kamerę na jego twarz.
Podnieś mu głowę!
Tracę sygnał. Słyszycie mnie?
Dobra, pokaż go.
- Co do diabła? - Hej!
Nic nie widzę!
Halo?
- Zakręć to. - Dobra.
Zakręć w końcu te zraszacze!
Udało się?
Tak.
- Halo? - Panie Cam…
Nic nie widzę!
Pojmaliśmy go.
- Czemu się uruchomiły? - Nie wiem.
Dobra, bądźcie czujni.
Do diabła!
- O co chodzi? - Coś ty za jedna?
Nie ruszaj się.
Jestem Val. Opiekuję się domem Cameronów.
- Nocujesz w nim? - Nie, doglądam go.
Zaczęłam tydzień temu.
- Złapaliśmy włamywacza. - Co takiego?
Znam go.
Sprząta łodzie dla sąsiadów.
Do diabła!
Których sąsiadów?
Choćby Stanleyów na końcu ulicy.
Jak ma na imię?
Vlad.
Sarah, do samochodu!
Jedź, jedź!
- Jadę. - Szybciej!
- Nie! - Złaź!
- Cholera! - Dalej!
Nie!
Jesteś cała?
Halo? Słyszycie mnie?
Nigdy nie kochałem cię bardziej, Sarah Cameron.
To było szalone! Skopałaś mu…
Okłamałeś mnie!
- Przecież wszystko gra! - Nieprawda!
Straciłeś całą naszą forsę!
Mogli nas złapać albo zastrzelić!
To jest dobrze?!
Przyznaję, że nawaliłem.
Twoja skrucha nic nie pomoże!
Straciłam ojca i brata.
Straciłam młodszą siostrę.
Nie mogę stracić też ciebie.
To się nie powtórzy.
Odtąd ja tu decyduję.
- Teraz ja prowadzę. - Dobrze.
- Nie znam się na ręcznej. - Rozumiem.
Fajna kamera. Skąd masz ten zabytek?
Nie możesz użyć telefonu?
Po pierwsze, lubię starą elektronikę.
Po drugie, to teleobiektyw.
Pozwala dojrzeć odległe obiekty.
Władca niedorajd.
Dzięki niemu zyskamy dowód na przekupstwo świadka.
Jest!
Padnij!
Jest Gavin.
Dokąd idziesz, sukinsynu?
O nie! Nie widzę go!
Cholera? Dokąd on idzie?
Chwila.
Hej! Znalazłem coś.
Chodź na górę.
Trzeba się wspiąć.
- To się nada. - Nie możemy nic przeoczyć.
Nagrywasz, Pope?
- Masz coś? - Tak, widzę ich.
Twoja forsa.
Ward dał Gavinowi jakąś torbę.
To chyba zapłata.
Nie ma całości.
Tylko tyle udało mi się teraz zdobyć.
Jeśli wybiorę forsę z banku,
mogą nabrać podejrzeń.
Gavin nie jest zadowolony. Krzyczy na Warda.
- Czemu? - Nie wiem, ale wściekł się.
- Czułem, że tak będzie! - Wszystko gra.
Dostałeś forsę. Teraz oddaj mi broń.
Nie dostaniesz jej. Dzwonili do mnie.
Rozpracowują cię. Nie chcę się w to mieszać i iść do paki.
Nie pójdziesz do paki. Daj mi tę spluwę.
Ta forsa to moja polisa. Dam ci spluwę, gdy mi zapłacisz.
- Daj tę broń. - Nie.
Jestem cały przemoczony! Dostałeś forsę!
Nie rozumiesz!
- Cholera. - Co się dzieje?
- Co jest? - Walczą ze sobą.
Zaciekła jatka.
- Ward bije Gavina. - Czemu się kłócą?
Próbuję zobaczyć.
Boże!
- Cholera, Ward ma spluwę. - To narzędzie zbrodni.
Nie płacz.
Nic ci nie jest! Przestań ryczeć i posłuchaj.
Masz pieniądze, a ja broń. Wracaj do domu i morda na kłódkę!
- Nie pójdę siedzieć. - Zamknij się i wracaj do domu.
Rafe zabił policjantkę!
Nie pójdę siedzieć za ciebie i twojego syna świra!
- Boże! - Co to było?
Nie! To się nie wydarzyło.
Co tu się dzieje?
Powiedz, że to nagrałeś.
Dość dużo, by dostał dożywocie.
Ty sukinsynu!
To jakieś szaleństwo.
Cholera!
O, nie. Schyl się!
- Cholera. - Spływajmy stąd.
- Nagrałeś to? - Tak.
Czekajcie. Ward wychodzi.
Chyba szuka pistoletu.
Nie!
Cholera! Gavin!
Spluwa chyba wpadła do kanału. Szuka jej.
Tak. Szuka tej broni.
Trzymaj.
Co robisz?
- Kie! - Co ci odbiło?!
- Morderca! - Padnij!
- Kiara. Odbiło ci? - Co robisz?
Mam gdzieś, czy mnie słyszał! To morderca.
I teraz zabije nas!
- On nas widzi. - Serio?
- Zmywamy się! - Idzie tu!
Szybko! Pope, pospiesz się.
- Szybko! - Idę!
Biegiem, biegiem!
Moja ręka!
Przepraszam. Tak mi przykro.
- Tylko nie to. - Nie wierzę. Upuściłeś ją?!
- Kopnąłeś mnie! - Bo ona mnie nadepnęła!
Spieszyłam się!
- Spływamy! - Idzie tu!
Czy ktoś mi powie, co się, do diabła, stało?!
Nie do wiary.
Chwila. O co się kłócili?
Gavin miał broń Rafe‘a. Widocznie ją zatrzymał.
No jasne. Narzędzie zbrodni!
Odbierzcie!
- Do kogo dzwonisz? - Jak myślisz?
- Do glin? - A do kogo innego?!
Po co to robisz? To Ward!
- Biuro szeryfa. - Cicho!
Ktoś został postrzelony na budowie przy Grand Street!
Byle szybko, bo ten człowiek umiera. Być może już nie żyje!
Spieszcie się!
- Jesteśmy łatwym celem! - Spływamy stąd!
- Co mam robić? - Jedź!
To chyba najgorszy pomysł, na jaki kiedykolwiek wpadliśmy.
Podczas gdy my bijemy się o ochłapy,
na Paradise Island jest góra złota.
Cleo, ile mogło być złota w tym sejfie? Tak mniej więcej?
Więcej niż kiedykolwiek zarobisz, nie mówiąc o mnie.
Zdrówko!
A kogóż to widzą moje oczy?
Mam propozycję.
Jeśli chcesz, żebym oddał ci tę sztabkę, to zapomnij.
Macie szczęście, że nie dzwonię teraz do glin.
To mnie nie martwi.
Widziałeś, co było w sejfie.
Owszem.
Było dokładnie tak, jak mówiliśmy, prawda?
Cóż, teraz ten sejf jest zamknięty na cztery spusty.
Tak, ale złoto tam nie zostanie.
Mój tata na pewno teraz je przeniesie.
Sugerujesz, żebyśmy napadli na konwój?
Przemyśl to. Masz łódź, która może nas stąd zabrać.
Ty znasz ludzi i wyspę.
Ja spróbuję ustalić, kiedy przewiozą złoto.
I dam ci dwa miliony.
Dobrze rozumiem?
Ryzykujemy to, że nas przymkną albo nawet zastrzelą
za ułamek tego, co jest w sejfie?
Po tym, jak nas porzuciłeś? I ukradłeś moją łódź?
Nie jestem ci nic winna, ale dam ci dziesięć.
Dziesięć milionów na głowę.
To mi się podoba. Dziesięć na głowę.
Na głowę? Wiecie co…
John B.
Zgoda.
Sami widzicie. Lubimy szastać forsą.
Umowa stoi, skarbie.
Dokładnie w tym miejscu ten maniak zabił swoją kolejną ofiarę.
- Kolejną? - Tak.
Rozumiem. I kiedy to się stało?
Jakieś 45 minut temu.
Dobra.
- Ward Cameron ot tak go zastrzelił? - Tak.
Dokonał na nim egzekucji i w 45 minut wszystko uprzątnął?
- Tak. - Tak było.
Sfilmowaliśmy to.
Sfilmowaliście?
Ale nie mamy nagrania, bo nadepnęłam na JJ-a.
JJ kopnął Pope'a, a ten upuścił kamerę i cała się roztrzaskała.
Ma teleobiektyw do nagrywania z oddali.
Zepsuła się, więc filmu nie uda się odczytać,
ale możemy być świad…
- „Pies zjadł mi pracę domową”? - Nie, Shoupe.
Nie wiem, czego ode mnie oczekujecie.
Ściągacie mnie tu w środku nocy,
choć niczego tu nie ma, i wciskacie jakieś historyjki o tym,
że Ward Cameron morduje ludzi!
- Nie zmyślamy tego! - To nie przypadkowe zabójstwo.
Gavin był jego pilotem.
Płacił mu za milczenie, bo Gavin był wtedy na pasie startowym.
Gavin szantażował Warda,
bo miał broń, z której Rafe zastrzelił Peterkin.
Ward dał mu forsę, ale Gavin chciał więcej,
więc Ward go zabił, używając tej samej spluwy!
Skąd to wiecie?
Pope podłożył telefon do wozu Gavina.
Słyszałem całą ich rozmowę.
- Podsłuchiwałeś go? - Czy to źle?
Wystarczy. Przestańcie.
Mam dosyć.
- Znowu to zignorujesz?! - Znasz historię o chłopcu i wilkach?
- Uważasz, że zmyślamy? - Choć raz nam uwierz!
- Marnuję tylko czas. - Wiem, że to brzmi niewiarygodnie!
Nic tam nie ma! Fałszywy alarm. Zbieramy się!
Proszę, nie odjeżdżajcie! Czemu mielibyśmy to zmyślić?
Choć przez chwilę rób to, co do ciebie należy!
- Słuchajcie. - To naprawdę ma sens!
Rozumiem wasz gniew.
- Wierzycie, że John B jest niewinny. - Bo jest!
Ale was tam nie było.
Naoczni świadkowie twierdzą coś wręcz przeciwnego.
I oboje są znacznie bardziej wiarygodni niż którekolwiek z was.
Widziałem twoje dzieło na murze Warda.
Oby to się nie powtórzyło, jasne?
Bo inaczej skomplikuje to życie nam obojgu.
Jedźcie do domu.
Przynajmniej go odszukaj!
Ktoś dziś zginął!
Wracaj do swoich rodziców.
Mówiłem, że tak będzie.
- Musiałeś upuścić tę kamerę? - To twoja wina!
- Moja? - Tak, twoja!
Czemu zawsze bierzesz jego stronę?!
- Zamknij się! - Hej!
To nie koniec.
Musimy zdobyć tę broń.
ODPŁYW DO OCEANU
Rafe.
Co jest? Co się dzieje?
Musisz mi pomóc.
Zachowaj spokój, dobrze?
Jasne?
Tak.
Co to jest?
Zwłoki, synu.
Boże.
Boże, to naprawdę zwłoki?
Muszę wiedzieć. Ty to zrobiłeś?
Czyje to ciało?
- To nieistotne. - Jak to?
- Czyje to ciało? - Cicho.
Powiedz mi, czyje!
Milcz! Przestań mówić.
- To Gavin. - Gavin?
- Tak. - Ten pilot?
Nie rozumiem. Co zrobił?
Co on zrobił?
Próbował nas szantażować.
Szantażować? O czym ty mówisz?
Tego dnia, kiedy zastrzeliłeś Peterkin,
zaufałem mu, bo musiał polecieć samolotem na Bahamy.
- Rozumiesz? - Tak.
Dałem mu broń, której użyłeś,
i kazałem mu wyrzucić ją do oceanu w trakcie lotu.
Ale on ją zatrzymał.
Jak to ją zatrzymał?
Zatrzymał broń, którą zabiłeś Peterkin,
żeby dostać od nas więcej forsy.
Czemu to zrobił?
Chciał cię wydać, Rafe.
Mówił, że jesteś psychopatą i nie pójdzie za ciebie siedzieć.
Pomożesz mi zanieść go na łódź?
Chwycę go za głowę.
Nie chciałem tego. Musisz to wiedzieć.
Zaoferowałem mu więcej, niż miałem.
Boże.
Dobra.
W porządku.
Coś jeszcze?
Zgubiłem broń.
Gdzie? Odzyskam ją.
Na budowie przy Grand Street.
Wpadła do kanalizacji.
Trzeba ją znaleźć i odzyskać.
- Dobra. - Bądź ostrożny.
Jasne.
NASSAU, BAHAMY
Spam.
SARAH ELIZABETH CAMERON, TĘSKNIĘ ZA SIOSTRĄ
- Nie dzwoń, spamerze. - Wheezie?
Kto mówi?
To ja!
To znaczy?
To ja. Zgłupiałaś?
- Naprawdę śmieszny, chory żart. - To ja!
Jeśli to nie ja,
to skąd wiem, że w czwartej klasie posikałaś się na wuefie?
Cześć!
Chwila. To naprawdę ty?
O Boże!
Dobry Boże!
Utrzymaj to w tajemnicy, dobrze?
Jasne. Rozumiem.
Jestem w moim pokoju.
Wszystko gra. To najszczęśliwsza chwila w moim życiu.
Jest ktoś w pobliżu? Nie chcę, żeby mnie słyszał.
Mam do ciebie wielką prośbę.
Czy tata mówił, co Gavin wiózł na Paradise Island?
Podsłuchałam jego rozmowę z Rose.
Mówił, że leci do Nassau na spotkanie z bankierami.
To było coś pilnego.
Mówił też o jakimś skarbcu i transporcie.
Boże.
Dowiedz się, kiedy dokładnie jest to spotkanie.
Jasne.
Nie do wiary, że żyjesz.
Kocham cię, Sarah.
Ja ciebie też, Wheez.
Wielkie nieba.
Pan Dziedzic.
Nie powinienem teraz cię szantażować?
Spróbuj.
Gliny już mnie przepytywały.
Ale o tym, co masz im do powiedzenia, mówi już połowa miasta.
Nic na mnie nie masz.
To po co tu jesteś? Żeby się z tym obnosić?
Chcesz zarobić?
Co to za durne pytanie?
Pracowałeś w firmie komunalnej.
Miałem tam każdą gównianą robotę.
Czemu niby opycham prochy?
Nie wiem. Bo to lubisz?
Gadaj tak dalej,
a zaraz ubrudzę ci twoje markowe ciuszki.
Musisz mi pomóc.
LOTY OUTER BANKS - NASSAU
FIRMA VAULT SERVICES
BEZPIECZNE PRZECHOWYWANIE KOSZTOWNOŚCI
WTOREK
GODZINA 15 ODYSSEY AVIATION
- Co kombinujesz? - Cholera.
Boże!
Brakuje mi mojej zmarłej siostry.
Mamy to.
Czyli jednak to robimy.
Napad z bronią. Niech będzie, ale jesteś tego pewna?
Przez całe moje życie Ward zawsze dostawał to, czego chciał.
Wszyscy mu nadskakiwali.
Myślałam, że robili to z szacunku,
ale teraz wiem, że ze strachu.
John B…
jedyną osobą, która mu nie nadskakiwała,
był twój tata.
Był inny od całej reszty, bo nie bał się mojego taty.
Robię to dla niego i szeryf Peterkin.
Dla ciebie i dla mnie.
Złoto znajduje się tutaj.
Ojciec przewiezie je z naszego domu
do prywatnej firmy lotniczej, która mieści się tu.
Musimy je przechwycić, zanim trafi do samolotu.
Tam prowadzą tylko dwie drogi.
Dorwiemy go przy polach trzciny cukrowej na południe od lotniska.
Zastawimy tam pułapkę.
Wyrzucimy was w tym miejscu.
Widzisz tamtą linię drzew? Właśnie stamtąd nadjadą.
Cleo i ja spacyfikujemy tatuśka, a ty i Sarah weźmiecie złoto.
Trzeba jeszcze coś zrobić, żeby zmienili trasę.
Mogę w tym pomóc.
Jak bogata panienka z Paradise Island
skończyła na ulicy jako uciekinierka?
Zakochała się.
To wielki błąd, ale możesz winić tylko siebie.
Wiem.
Lepiej mieć to gdzieś.
A co z tobą?
Jak związałaś się z kapitanem T?
Ojciec odszedł, babcia umarła.
Skończyłam na ulicy.
Musiałam jakoś sobie poradzić.
Spałam na małej łódce, kiedy zaczęło świtać.
Budzę się i słyszę, jak ktoś krzyczy: „Umiesz wiązać bulinę?”.
To był kapitan Terrance.
Od tamtej pory pracuję dla niego.
Nie jest idealnie, ale jakoś trzeba żyć.
Stubby to ochrona.
Nie jest zbyt lotny,
ale przy nim czujesz się bezpiecznie.
Jednak Terrance…
jest jak baran.
Taranuje wszystko, co stanie mu na drodze.
Zawsze wyprzedzaj go o dwa kroki i nigdy mu nie ufaj.
Zaczekaj tu.
- Kto chce zarobić? - Ja!
Czekajcie.
Najpierw musicie coś dla mnie zrobić.
To północny odpływ. Powinna spłynąć do tego rowu.
Jeśli więc wypłynęła z tego kanału, to pewnie wpadła…
- Do tych śmieci. - Właśnie.
Ludzi używających plastiku trzeba wystrzelać.
Osobiście uwielbiam plastik. Codziennie go używam.
Ale na pewno nie wyrzucasz go do oceanu.
Wiedziałem, że to powiesz, więc przyniosłem worki na śmieci.
Czyżbyś właśnie aktywnie zadbał o środowisko?
Być może.
Mam was zostawić samych?
Zbieraj śmieci.
Fajnie było.
Nie ma jej w śmieciach, więc musi być w kanale.
Na to wychodzi.
- Cholera. - Oczywiście.
Przyniosłem łom.
Zagramy w kamień, papier, nożyce?
- Nie. - Wedle alfabetu?
Nie. Na trzy. Raz, dwa, trzy.
Wejdzie ten, kto jest najstarszy?
W kanałach można nabawić się robaków.
Dostają się do krwi, a potem wychodzą siusiakiem.
Tego bym nie zdzierżył.
Ja również.
Rozumiem. Boicie się.
- Nie! - To całkiem urocze.
Chodzi o tego robaka.
Mogliście od razu powiedzieć. Nie ma się czego bać. Zrobię to.
Uważaj na siebie.
Tak, tato.
Należało mi się.
W razie czego krzyknij!
A wtedy my… odkrzykniemy.
Dzięki, to bardzo pomocne.
Nie jest dobrze. Jeśli spluwa tu wpadła,
to albo leży w osadniku kanalizacyjnym,
zanurzona w jakimś toksycznym gównie,
albo jest daleko stąd, przy odpływie.
Najprościej będzie wykonać płukanie,
bo od razu ci mówię,
że nie będę się babrał w tym gównie.
Cholera.
Kiara, znalazłaś coś?
- Kie, widzisz tę broń? - Nie!
Pewnie jest na dnie osadnika!
Dobra, widzę, że podoba ci się Kie.
Powiedz więcej. To pierwsza, druga, trzecia baza?
- Nie stoimy nawet na jednym boisku. - Jak to?
Każde z nas gra w inną grę.
Ludzie to takie świnie.
Któregoś wieczoru sama się do mnie kleiła.
- Ale… - Dobry początek.
…była pijana, więc to się nie liczy.
Tylko tak można to sprawdzić.
Dobra.
Próbowałem zgrywać twardziela, ale to jej nie podeszło.
Próbowałem być miły i też było źle!
- Rozumiem! - Co mam robić?!
Pomyśl. Wiem, że to potrafisz.
Zapal świeczki, puść Otisa Reddinga.
- Albo zagraj jej na gitarze. - Nie umiem żadnej z tych rzeczy.
- Dobra. - Chyba coś znalazłam!
- Ohyda! - Znalazłaś ją?
- Masz tę broń? - Pope! Boże!
Tu jest coś martwego!
Człowiek?
Boże, tu jest trup!
- Słyszycie? - Człowiek?
Tu jest coś martwego!
Nie dotykaj, bo dostaniesz robaki!
Znalazłaś broń czy Gavina?
To Gavin?
Nie dotykaj!
Kie, widzisz broń?
Są w kanale.
Spuść na nich wodę.
Wtedy ta młoda zginie.
Wiem.
Ostatnia rzecz, jakiej ci tu potrzeba, to więcej trupów.
- Wiesz, co robisz? - Jeśli pękasz, to możesz iść.
Nie zdajesz sobie sprawy z tego, co chcesz zrobić?
Zejdź mi z drogi.
Dobra.
Jak chcesz, twardzielu.
Skoro nie chcesz tu być, to znajdź wóz.
Macie u mnie dług na całe życie!
- A jeśli Ward wrzucił tam Gavina? - Daj spokój.
To ma sens.
- Słyszysz to? - Co?
Posłuchaj.
Cholera!
Chłopaki?
Woda!
Cholera!
Kiara, uciekaj stamtąd!
Nie mam czasu! Chłopaki!
Cholera!
Kie!
- Poszukaj włazu! - Kiara!
Szybko!
Kiara!
Na pomoc!
Błagam! Pope! Chłopaki!
- Jestem tutaj! - Kiara!
- Kie! - Szybko!
Już biegniemy!
Hej! Jestem tutaj!
Poziom się podnosi!
Jesteś cała?
Podnieście właz!
Robi się! Podnoś!
Pospieszcie się!
- Pope! Błagam! - Obiecuję, że cię stąd wyciągniemy!
Dalej.
JJ! Pope!
Cholera!
- Dalej! - No dalej!
Kiara.
Nic ci nie jest?
- Myślałem, że cię straciliśmy. - Zostaw!
Jak się czujesz?
Kapitalnie.
Chyba nie tego szukaliśmy, co?
- Boże! - Cholera.
- Udało się. - Dorwiemy tego sukinsyna!
Chodź, Kie.
- Dobra robota. - Wiem.
Udało ci się!
Chodźcie tu.
- Oddajmy broń Shoupe‘owi. - Racja.
- Wszędzie jej szukałem. - Wiem. Nie jestem na ciebie zły.
Jeśli Płotki mają broń, może powiemy, że John B ją ukradł?
- Co ty na to? - Mieszkał u nas.
To znany złodziej. Oczywiście, że tak.
Dobra. A co z wozem?
Zostawiłem go na lotnisku.
Idealnie.
Dobra robota.
Dziękuję, Rafe.
Słuchaj, muszę jutro lecieć na Bahamy.
Polecisz ze mną?
- Jasne. - Tak?
Świetnie.
Taka podróż dobrze ci zrobi.
Szczerze mówiąc, potrzebuję kogoś, kto będzie mnie wspierał.
Ja cię wesprę.
- Tak? - Przez cały czas.
Wiem.
Dzięki.
Jasne.
URZĄD SZERYFA OKRĘGU KILDARE
Chcecie powiedzieć, że to jest broń, z której Rafe zabił Peterkin?
Dokładnie to mówimy.
Z tej samej broni Ward zabił Gavina.
A gdzie jest jego trup?
Nie szukaliście?
Sprawdziłem w szpitalu i u niego w domu. Nie było go.
- Nie było go? - To jasne, bo on nie żyje!
Sam fakt, że nie ma go w domu,
nie oznacza, że został zamordowany.
- O czym ty mówisz? - To jakieś żarty.
Wyślesz choć tę broń do analizy, czy znów nic nie zrobisz?
Siedzisz tylko i woskujesz sobie wąsy!
- Żebym zaraz cię… - Milcz, JJ!
To niesprawiedliwe.
Przepraszam. Zraniłem jego uczucia?
Zamknij się!
Wynoście się. Mam robotę.
- Zasmrodzicie mi gabinet. - Cholera.
Ward cię przekupił? To nie ma sensu.
I tak nic nie zrobisz.
Wynocha!
Dostałeś narzędzie zbrodni. Musisz oddać je do analizy.
Dołącz do przyjaciół.
Jedno wielkie gówno.
NR. SERYJNY 18J13170
WYSZUKIWARKA BRONI
NUMER SERYJNY 18J13170 - WYSZUKAJ
CAMERON, WARD 185 CM - MĘŻCZYZNA
Do diabła.
Boże! To było obrzydliwe.
OWOCE MORZE U HEYWARDA
- Proszę. - Dzięki.
Znowu czuję się jak prawdziwy człowiek.
I tak teraz pachniesz.
Przestań, Pope.
Przepraszam.
Kilka dni temu kleiłaś się do mnie.
Wiem.
Ale wtedy byłam na haju.
Nadal mam w płucach ścieki,
a Shoupe mnie wkurzył.
Zobaczmy, co się stanie.
Dobrze?
Dobrze.
Czekaj, Wheezie coś wie. Mam wrażenie, że z kimś rozmawia.
- To nieważne. - Nie?
To i tak jutro się zakończy.
Zapakuję złoto do samolotu i będzie po wszystkim.
- Miej na nią oko, dobrze? - W porządku.
NASSAU, BAHAMY
Rafe, nie zabrałem cię tu, bo potrzebuję twojej pomocy.
Chcę ci coś pokazać.
To jakiś twój nowy interes?
Powiedzmy.
Gotowy?
Co tam masz? Diament Hope?
Prawdziwe?
Najprawdziwsze.
Znalazłem je.
Udało ci się.
Znalazłeś Merchanta?
O to toczyła się ta gra.
Teraz to złoto…
jest nasze.
Jezu.
Nie przywróci do życia twojej siostry, ale przynajmniej uratuje nas.
Kiedy nawiedził nas huragan Agatha…
mieliśmy duże kłopoty finansowe.
Teraz odbiliśmy się od dna.
Jaka jest tego wartość?
Pół miliarda.
Boże!
Jasna cholera!
Tato! Jak to możliwe?
Właśnie chcę ci powiedzieć. Spójrz na mnie.
Jestem dla ciebie surowy.
Bardzo surowy. Wiem o tym.
Tak.
Dlatego chcę ci powiedzieć, że tamtego dnia na lotnisku…
Tak?
…właśnie to było w samolocie.
Tylko dzięki tobie wylecieliśmy.
Bez ciebie nie byłoby złota.
Gotowy, Sancho?
Do dzieła!
Dojazd na lotnisko zajmie pół godziny.
Mają ciężarówkę i dwóch ochroniarzy.
Ale w ciężarówce jest tylko mój tata?
Jest ich dwóch.
Dwóch?
Rafe.
Jedziemy, Rafe! Ruszamy!
Zapnij pasy.
Ochrona z przodu i z tyłu.
Są uzbrojeni?
Po zęby.
Pistolety?
Kałasze.
Będzie gorąco.
PRZEJECHAŁ PRZEZ MOST
- Ruszamy. - Tak.
Co jest?
Boże! Tylko dzieciaki.
Nie! Odsuńcie się od samochodu!
Zjeżdżajcie!
Co tu się dzieje?!
- Wynoście się! - Zjeżdżajcie!
Z drogi!
Złaźcie!
- Wynocha! - Ruszają tą ciężarówką!
- Musimy jechać! - Ruszajcie!
Jedziemy!
Chrzanić to. Wydostanę nas stąd.
To pułapka!
Co ty powiesz?!
Jedźcie! Ruszcie tym wozem!
- Zejdźcie z auta! - Ruszajcie!
- Z drogi! - Cholera.
Musimy stąd uciec. Zablokowali nas.
- Nie mogą ruszyć. - Tato.
Cholera.
Nie ruszać się. Atakują nas!
Wjedź w zaułek.
Dobrze.
Hej, co ty wyprawiasz?
- Zjeżdżajcie! - Z drogi!
- Jedź! - Są w spisku.
Hej! Dokąd to?!
Co to było?
- Sprawdź, gdzie jedziemy! - Robi się!
Tą drogą też tam dojedziemy. Wszystko gra.
Cholera.
Cały czas prosto.
Właśnie wjechali na Coral Harbor. Nie mają eskorty.
- Widzisz kogoś w lusterku? - Nie.
- Dobrze jedziemy? - Tak.
Ta droga wiedzie prosto na lotnisko.
Nadjeżdżają.
C, jesteś gotowa?
Skup się.
To jakieś żarty?
Co zrobić? Nie zawrócimy.
Weź broń, Rafe. Nie pokazuj jej.
Ruszamy.
Co jest grane?
Wybaczcie.
Droga zamknięta. Nie ma przejazdu!
Nie możecie przepuścić jednej ciężarówki?
Musimy przejechać. Mamy ważną dostawę.
Nic z tego.
- Mamy tu ogromny lej. - Błagam.
Ręce do góry. Tylko spokojnie.
Żadnych numerów.
Wychodźcie.
Posłuchaj ojca.
Tylko spokojnie. Zrobimy tak.
Podejdziecie do tych znaków i odsuniecie je.
Ty weź ten znak, a ty tamten.
Przesuń go.
Ty też, kolego. Rzuć go na pobocze.
- Tak, tutaj. - Podejdź do beczki.
Przenieś ją na pobocze.
Rzuć tak kolejną, a rozwalę ci łeb.
Teraz dwa kroki w tył. Spokojnie. Na kolana!
Na ziemię.
- Dalej! - Ręce do góry.
- Coście za jedni? - Na ziemię.
- Kim jesteście?! - Królewska Komisja redystrybucji dóbr.
Na ziemię.
Jesteście idiotami. Nasza eskorta jest tuż za nami.
Mądrala, co?
Dobra. Czas na nas.
Ruszajcie! Szybko!
Pospieszcie się!
- Sarah. - Na ziemię!
Sarah! Ty żyjesz!
Skarbie! Ty żyjesz!
- Nie odzywaj się! - Odsuń się.
- Leż! - Ty żyjesz!
Zamknij się!
Kocham cię!
- Nie! - Kocham cię!
- Nie do wiary! - Zostań na ziemi!
- Odsuń się! - Na ziemię!
Nie ruszaj się! Stój!
- Spływajcie! - Mam jego broń!
Musimy jechać.
Jedźcie już!
Sarah!
Ty tchórzu!
Sarah!
- Stój! - Odsuń się!
Wynośmy się stąd. Szybciej, T!
Ruszaj!
- Jadą. - Szybciej!
Nie zatrzymujcie się! Przejmijcie złoto!
Tylko nie strzelajcie!
Cholera, zbliżają się!
Do diabła.
Dalej!
Jest za ciężka przez to złoto.
Możemy jakoś przyspieszyć?
Szybciej się już nie da.
- Co robić? - Nie wiem!
Trzymaj się!
Sarah, mamy złoto.
Sarah, udało się. Mój Boże.
Postrzelili mnie.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz