NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
2003 - 2020 JOHN B ROUTLEDGE - BR4CH
Za Johna B.
I za Sarę.
Ciekawostka.
Gotowi?
Już mówię.
Wszyscy, których znacie…
umrą.
Mówiąc o wszystkich,
mam na myśli wszystkich.
Wasze matki,
braci,
siostry,
ojców.
Waszych przyjaciół…
BR4CH
i waszych wrogów.
Choć nas opuściła,
uhonorujmy jej odwagę i poświęcenie na służbie.
Wszyscy.
Przez pamięć o niej upominajmy się o to, co słuszne i sprawiedliwe.
Powierzamy jej ciało ziemi.
Prochem jesteś i w proch się obrócisz.
Musimy pamiętać o ideałach, które wyznawała.
Mam gdzieś, co powiedział ten dzieciak. To on zabił Peterkin!
Próbuję ustalić czas. Mówisz, że samolot odleciał.
Dokąd zmierzał?
Nie musisz się o to martwić, bo oni nic nie mają.
Jesteśmy bezpieczni.
Oczywiście można spojrzeć na to inaczej.
Skoro życie jest tak krótkie i szybko mija…
wszystko to ma jakiś sens.
Wszystko dzieje się tylko raz.
Sarah?
Wyjdziesz za mnie?
Nie.
Nie?
Nie.
- Czemu nie? - Nie masz żadnych perspektyw.
- Ty też ich nie masz. - Zabolało.
Już nie masz.
Czyli nie chodzi o pieniądze?
Chyba nie. Jesteś ładna.
Przestań.
Mówię poważnie. Chodź tu.
Próbuję zasnąć.
Chcesz zawsze być Płotką?
Jeśli się zgodzę,
to nie wolno ci umrzeć.
Spójrzcie na to!
Co tam masz?
Proszę, proszę. Spójrz no tylko.
Na co?
Nie oceniaj książki po okładce.
Dzieciak nie wyglądał na zabójcę glin.
- To 50 tysięcy dolarów. - Rany!
Wezwać gliny?
Co takiego?
Mamy tu sześć rodzajów kontrabandy.
On nigdzie się nie wybiera. Przekażemy go, gdy dotrzemy do Nassau.
Chodź.
Myślę, że mogą nas stąd zobaczyć.
Mam to gdzieś. Niech się cieszą, że nie puszczę im domu z dymem.
Dobra, ale możesz się pospieszyć?
Ani trochę cię to nie wkurza?
Jasne, że wkurza,
ale staram się wyrazić mój gniew w inny sposób.
Dobra.
MORDERCY
Nieźle.
Ktoś tam jest.
Cholera, to Rafe.
- Wiemy, co zrobiliście! - Nie.
- Mordercy! - Nie teraz.
Odbiło ci?
Rafe to psychopata. Może nas ścigać.
Niech spróbuje.
Chcę go dorwać tak samo jak ty.
Serio? Może mnie oszukałeś? Jest w ogóle Płotką?
Nie możemy robić takich głupot.
Jutro mamy szkołę. Teraz lepiej się nie wychylać.
- Chcesz się bzykać? - Co?
Przecież się całowaliśmy.
Kiara, jesteś na haju i nie sądzę, byś naprawdę tego chciała.
Kiara.
Fajnie.
Więc to jest twój plan?
Zagrzebiesz się w książkach, jakby nic się nie stało?
Wykoleiłem się, straciłem stypendium, a mój przyjaciel nie żyje.
Palenie trawki i nadmierne odreagowywanie nie pomoże.
Mi pomaga.
- Słyszałeś, co się stało? - Ponoć ją porwał.
To Płotka i wszystko jasne.
Morderca.
Jasne, że to on zabił Peterkin.
John B wiedział, co go czeka.
Nie trzeba będzie urządzać drogiego procesu.
John B pójdzie do piekła za zabicie Peterkin.
Śledztwo jest nadal w toku.
Nie wiem dlaczego. To oczywiste, kto to zrobił.
Właśnie.
Zamknijcie się!
JJ, odejdź. To nie jest dobra pora.
Nie rozmawialiśmy z tobą, Płotko.
Mogę prosić o uwagę?! Chciałbym coś ogłosić.
Mój przyjaciel John B nie zabił szeryf Peterkin.
Zastrzelił ją z zimną krwią Rafe Cameron!
- Tak było! - Rany.
Trudno w to uwierzyć, Kelce?
Tak, trudno,
bo to zawsze wina Snobów, nigdy Płotek.
- Dajcie spokój! - Serio?
Przestańcie!
- Przestańcie! - Puszczaj!
- To nie jest dobra pora. - JJ.
Wiem, wiem.
Zwalniasz mnie.
Jedź bezpiecznie do Cut!
Właśnie, JJ. Wynoś się stąd!
Uważaj, co robisz!
Wynocha!
Wracaj do Cut!
Ktoś tu idzie.
Dzień dobry, ptaszynki. Zawijamy do portu.
Lepiej opuśćcie pokład, bo nie macie paszportów.
Rozumiem.
Idźcie na mój mostek.
Tędy.
Chodźcie. Nie ma czasu.
Doceniam to, kapitanie.
Dziękuję.
- Nie wychodźcie. - Jasne. Dziękujemy.
Kapitanie, zamykasz ich?
Źle się z tym czuję.
Może 50 tysięcy poprawi ci humor.
Co takiego?
Nigdy nie byłem w innym kraju.
Witamy w Nassau.
Pięknie tu.
To dom mojej rodziny.
Super-snobski!
Możemy się tam zatrzymać na kilka nocy?
Tato, jak widzisz, żyję i myślę o ślubie. Możemy tu przenocować?
Może znajdziemy tam parę rzeczy.
Choćby złoto, które nam ukradliście.
- Jesteśmy zbiegami. - Wiem.
- W obcym kraju. - Rozumiem.
Racja.
Musimy być ostrożni.
Rozumiem. Nie przejmuj się.
NASSAU, BAHAMY
Dzień dobry.
Służba celna. Wchodzimy na pokład.
Co tam, T? To samo, co zwykle?
Wierz mi lub nie, ale mam coś do zadeklarowania.
Niech zgadnę. Zapasy dla potrzebujących.
Nie.
Mam tu cenną, grubą rybę.
Zamknąłem ich na mostku.
Zgarnęliśmy ich nieopodal Frying Pan.
To on. Nie wygląda na nieboszczyka.
Zajmiemy się tym.
Bylebym dostał nagrodę.
Stój!
Stać!
Chodź.
Za nim!
Biegiem!
- Za nimi! - Przepraszam.
- Dorwać ich!
W lewo!
Za tobą.
- W lewo. - Dobra.
Ruszać się!
Gdzie oni są? Tam!
Łapcie ich!
Wiem, gdzie możemy się ukryć. Za mną.
LICEUM OKRĘGU KILDARE WITAMY SOKOŁY
Wyluzuj.
Jeśli zemdleję, nie przypominaj mi.
Nie żartuj.
- To oni. - Są tu.
Nie sądziłem, że się pojawią.
- Podobno ich aresztowano. - Nic w tym dziwnego.
- Myślisz, że mają z tym coś wspólnego? - Na pewno.
Ludzie chyba się na nas gapią.
Tak.
Spóźnię się.
Hej!
Trzymajmy się razem.
Tak, trzymajmy się razem.
- Jesteś pewna? - To dla nas najbezpieczniejsze miejsce.
- Hotel pięciogwiazdkowy? - Zaufaj mi.
Trochę tu drogo.
- Udawaj, że wiesz, co robisz. - Dobra.
- Uśmiechaj się i witaj ludzi. - Dobra, dobra.
- Dzień dobry. - Nie, tędy.
Przepraszamy.
W porządku.
Przepraszam!
Mogę pomóc?
Tak. Macie tu wodę mineralną?
- Voss albo Fiji… - Nie.
Dzięki. Ale chce mi się pić.
Muszę zmienić ciuchy. Na którą mamy rezerwację?
- Rezerwację? - Tak.
- Na wpół do piątej. - Rezerwacja?
- Tak. - Macie rezerwację?
Pokój z widokiem na zatokę na trzecim piętrze.
Jesteśmy waszymi klientami od lat.
Wspomnimy dyrektorowi o twojej gościnności, Elliotcie.
Bardzo dobre.
Nocowałaś tu?
Tak. Ale to przeszłość.
Dzień dobry.
Jak leci?
Nie mówiłaś, że mieszkasz przy plaży z wysokimi falami
przez cały dzień.
Przychodziliśmy tu jako dzieci,
kiedy budowaliśmy letni dom.
- Jest tam. - Pewnie w nim jest złoto.
Obiecaj, że nie zrobisz niczego głupiego.
Ciągle robię głupie rzeczy, nie zdając sobie z tego sprawy.
Nie.
Wiem, że chcesz tam iść.
Ale tam jest brama, ochrona. To śmiertelna pułapka.
Pomyśl tylko. Jeśli zdobędę forsę,
pokaźną sumę, będę mógł wynająć prawnika.
Oczyszczę moje imię i wrócimy do domu.
Złoto będzie tam tylko przez kilka dni,
a potem zniknie na zawsze.
Świat myśli, że nie żyjemy.
Idealnie. Przeskoczymy przez bramę i ukradniemy trochę złota.
Nie.
John B, jesteś poszukiwany.
- To zbyt niebezpieczne. - Wiem.
Proszę, obiecaj mi.
Obiecaj, że tego nie zrobisz.
Obiecuję.
Poza tym mamy tu super lokum.
Skąd to masz?
Pożyczyłem. Na chwilę.
- Co robisz? - Wysyłam wiadomość zza grobu.
…a niewolnik zostaje nowym władcą.
Dioklecjan podzielił całe rozległe Cesarstwo Rzymskie
na cztery osobne królestwa.
Czyj to telefon?
Niczyj.
Czeka was sprawdzian.
Podsumujmy. Kim był Dioklecjan?
Byłym niewolnikiem, który został władcą Cesarstwa Rzymskiego.
Jego rządy zaczęły się…
- Dostałeś? - Tak.
…po zabójstwie cesarza.
Przed swoimi rządami był dowódcą rzymskiej armii.
Jako cesarz stworzył pierwszy budżet oparty na podatkach
i zbudował duży pałac w Aspálathos, czyli dzisiejszym Splicie.
Cesarze byli zwani…
Boże.
…po łacińsku emperor dux, co oznacza…
Mogę wyjść do łazienki?
Sprawa rodzinna!
- Na dziedziniec. - Dobra.
Kurwa.
- Hej! Dokąd to?! - Cholera. Biegiem!
Jak to w ogóle możliwe?
Shoupe powiedział, że oni nie przeżyli.
Chyba nieco przesadzamy.
Niewykluczone, że to jest tylko jakiś okrutny żart.
Zapytam.
- A jeśli to on? - Sam nie wiem.
TO NAPRAWDĘ WY???
Odpowiedział?
Pisze.
JEST TAM JJ?
JESTEM, BRACHU
ODPICOWAŁEŚ MOJEGO SHORT BOARDA?
- To on. - Tak, to on.
To na pewno on.
Jest jak karaluch.
Tak!
„Ukrywamy się w Nassau”.
Jak dotarli na Bahamy?
- Nie da się zabić Płotki. - Zwłaszcza Johna B.
OCZYŚCICIE MOJE IMIĘ? CHCĘ WRÓCIĆ
Jasne, że oczyścimy, brachu.
„Będziemy w kontakcie. BR4CH”.
BR4CH. Tak jest!
BR4CH, skarbie!
Cholera!
- Obaj wiemy, kto to zrobił. - Są wkurzeni.
Raczej niebezpieczni!
John B zaatakował mnie i zabił Peterkin.
Przez niego nie żyje moja córka,
a te dzieciaki też należą do jego gangu.
Zrób, co do ciebie należy i skończ z tym.
- Robię, co należy. - Tak?
Pogadam z nimi.
Moja rodzina jest terroryzowana.
Jesteśmy ofiarami, a to nas się zastrasza.
Tymczasem oni rozpowiadają różne bzdury o mnie i mojej rodzinie.
Czemu to robią? Bo im pozwalasz.
To bzdura i niesłuszna ocena.
Robimy, co w naszej mocy.
- A wiesz, co my próbujemy robić? - Co?
Staramy się ukoić ból.
- A wciąż nas się atakuje. - Dobra.
Dlatego proszę cię o to, żebyś położył temu kres,
abyśmy mogli dalej żyć.
Jeśli mamy to zrobić dobrze, zajmie to więcej czasu, niż chcesz.
Wiem, że nadal jesteś tylko „tymczasowym” szeryfem.
Chcę, żebyś był nim oficjalnie.
Ale tak ci się to nie uda.
Tak jest, panie Cameron.
- Zamknie sprawę? - Nie wiem.
Przymknie choć te Płotki za zdewastowanie domu?
Nie wiem, Rafe! Czego ode mnie oczekujesz?
- Wiesz, co powinniśmy zrobić? - Nie wiem. Powiedz.
Powinniśmy…
No mów! Co wymyśliłeś?
Powinniśmy ich wszystkich zabić.
Gość mnie wykiwał. Uwierzysz?
Dwójka nastolatków z Ameryki. Jakiś metr osiemdziesiąt wzrostu.
On miał żółtą, brudną koszulkę.
Kolego, mam pytanie.
Szukam dwójki nastolatków z Ameryki.
Stubbs!
- Mam zdjęcie. - Przepraszam.
Szukam tego gościa. Widzisz?
Znajdźmy coś do jedzenia.
- Cześć! - Witam.
Chodźmy.
Raz, dwa. Próba mikrofonu. Raz, dwa.
- I jak? - W porządku.
- Sprawdzimy? - Tak.
Przynieście tu krzesła.
- Weźmiesz cały talerz? - Tak.
Raz, dwa. Próba mikrofonu.
- Hej, Val. - Hej, Vlad.
- Zatańczysz? - Tak.
- Tu? - Tak.
Musimy iść.
Chcesz mnie dorwać, Johnie B?
Jeśli myślisz, że możesz mi odebrać moje złoto…
to się mylisz!
Ten trafił w powietrze,
ale kolejny na pewno dosięgnie celu.
Nie trafił. Nie do wiary.
POSIADŁOŚĆ CAMERONÓW
Cholera.
Do diabła!
Kłamca.
Kogoś zgubiłeś.
Szukasz Sarah?
Nie ma jej.
Źle mówię po angielsku? Nie ma jej tam.
Dobra.
Cholera.
Sarah.
Gdzie ona jest? Wiesz co?
Zabierz łapy.
Mogę cię pociąć.
Jeśli coś jej zrobiliście…
Jest z szefem. Szuka cię po całym mieście.
Powiedz, gdzie jest, albo…
Wiesz co? Zaraz…
Jesteś zbyt ładny, żeby cię pociąć.
Chodź.
Spokojnie. Pojedziemy na przejażdżkę.
- Byłaś na łodzi? - Być może. Mówią do mnie Cleo.
- Dokąd jedziemy i co z Sarah? - Wyluzuj.
Jeśli coś się jej stało, będzie problem.
Daj spokój.
Podobno zabiłeś glinę. To prawda?
Nie.
Szkoda.
Mówili, że jesteś zabójcą. Myślałam, że będę się ciebie bać.
Ta glina pewnie na to zasłużyła.
Nie, nie zasłużyła.
Szefie, jest tutaj.
Znalazłam twojego chłopaka.
Słuchaj, ja tylko…
Kłamca!
Nie prowokowałbym go. To źle się kończy.
Możesz uciekać, ale się nie ukryjesz.
Wszędzie mam wtyki.
- Co tak długo? - Następnym razem sam go złap.
Byliśmy tacy gościnni, a wy wyszliście bez pożegnania.
Puśćcie nas.
Mam 50 tysięcy powodów, żeby tego nie robić.
On nic nie zrobił.
Może tak, może nie. Nie obchodzi mnie to.
Niech sąd zdecyduje. Oddamy go władzom.
O czym ty mówisz? Mogę wam zapłacić. Serio!
Masz tu 50 tysięcy?
Jeśli nie, to na razie.
Spokojnie, mała.
Powoli.
- Co to? - A na co wygląda?
Daj mi to.
Oddaj!
To 143 tysiące powodów, żeby nas puścić.
Więcej niż nagroda.
Coś ci powiem.
To zapłata za ratunek.
- Ale nagrodę też chcę. - Nie!
- Terrance! - Nie tak się umawialiśmy!
To tylko jedna!
Jest ich więcej!
Byłem na Paradise Island,
w domu jej rodziny.
Tam jest złoto warte setki milionów dolarów.
Dom jest pusty i niechroniony, a ona ma kody dostępu.
- To prawda? - To dom mojej rodziny.
Jest w nim złoto…
i zaprowadzę was tam.
- Nigdy w nich nie zwątpiłem. - Wiszę ci pięć dolców.
- Kiaro, przygotuj zestawy przed piątą! - Pracują tu też inni ludzie!
Ale nie są moimi dziećmi!
W głębi serca to rozumiem.
- Jedziemy na Bahamy? - Nie uda się nam tam dotrzeć.
Johna B i tak kiedyś złapią.
Trzeba jak najszybciej oczyścić jego imię.
- Powiem wam, jak to zrobić. - Masz plan?
Owszem.
- Porwiemy Rafe‘a. - Słucham?
Porwiemy go, zwiążemy, wsadzimy mu spluwę do ust
i sam się przyzna.
- Tortury to zbrodnia. - To dobry pomysł.
Ale jak chcesz uchronić Johna B przed więzieniem? Bo to jest przestępstwo.
A ty co masz?
Chciałem to tylko uprościć. Jedna akcja i gotowe.
Potrzebujemy świadka.
Widzieliśmy samolot Warda. Leciał wypełniony złotem.
Nie leciał nim Ward,
tylko ktoś inny, kto pewnie widział morderstwo.
Dowiedzmy się, kto to był, i zmuśmy go do złożenia zeznań.
Jak to zrobimy?
Zabawimy się w szpiegów.
Zrobimy mały rekonesans.
- Wchodzicie w to? - Wchodzimy.
Gość, który latał dla Warda, pewnie siedzi teraz cicho.
Proponuję metodę bezpośrednią.
- JJ, nie! - Co to?!
Odłóż tę spluwę.
Inaczej nigdy nie oczyścimy Johna B.
Lepiej wsadźmy kij w mrowisko.
- Co? - Wsadzimy kij w mrowisko.
Podrzucę mój telefon do jego auta
i będziemy go podsłuchiwać.
- Powiedz coś. - Coś.
Coś.
Dobra, mamy dźwięk.
To chyba jego dom.
Zatrąb albo krzyknij, jeśli zobaczysz coś podejrzanego.
Nie rób nic ryzykownego.
Nie nazywam się JJ.
Zabawne, Pope. Uwielbiam być trzecim do pary.
Jak ci idzie z Popem?
- Dobrze. - Tak? Świetnie.
Czy w łóżku też jest dziwny? Jak to Pope.
Czemu pytasz?
Z ciekawości. Po prostu głośno myślę.
Lepiej tego nie rób. Możemy siedzieć w ciszy.
- W porównaniu… - Wciąż pytasz.
Jestem po prostu ciekaw. Czy John B jest lepszy?
- Co?! - Dobra.
Faza pierwsza zakończona.
Wszystko dobrze?
Nie ma to jak w domu.
Zabierz nas do swojej posiadłości, paniusiu.
Dobra, to tutaj.
Skłamałeś.
Wiem o tym, jest mi bardzo przykro
i źle zrobiłem.
Czy to złoto tam jest?
Tak myślę.
- Myślisz? - Chwila.
Witam!
Zadzwonię do pani Finley w sprawie jej psa.
Chwileczkę.
Przyjechałem po moją dmuchawę do liści z…
- Bay Line. - …Bay Line.
Mam tam dużo pracy.
- Wjeżdżaj. - Dziękuję.
Słucham panią.
Tak, rozumiem.
W odpowiednim czasie się tym zajmiemy.
- Czemu ona? - Bo jest w tym najlepsza.
- Mam użyć akcentu? - Zdecydowanie zmień głos.
W jaki sposób? Może tak?
- Nie. - Nie tak.
- Jak Batman. - Batman.
- Dobrze. - Super. Do dzieła.
NIEZNANY NUMER
- Słucham. - Cześć.
- Nie umiem. - Mów.
- Halo? - Zastałam Gavina?
Słucham. Kto mówi?
- Tak? - Wiem, co się stało na lotnisku.
Kto mówi?
Sprawcą jest Rafe Cameron.
Ale ty to wiedziałeś i skłamałeś.
- Kto mówi? - Udowodnimy to.
Powiedz mi, kto mówi.
Mogłeś ją uratować. Nie zrobiłeś tego.
Nie ujdzie ci to na sucho.
Posłuchaj mnie!
Kto mówi?!
- Jak było? - Wystraszyłem się. Brawo.
Kij wsadzony. Faza druga zakończona.
Teraz nasłuchujemy.
Wszystko w porządku?
Nie.
Zaraz wracam.
Jedzie. Schowajcie się.
Nie widział nas.
- Ruszaj. - Jedź.
Mój pas!
- Musisz go zapinać? - Żebyś wiedział!
Nie jest ci teraz potrzebny!
Zadzwoń do Warda.
- Słucham? - Rozmawia z Wardem.
Serio?
Możesz rozmawiać?
- Podjedź, bo nic nie słyszę. - Dobra.
Jakie znów renegocjacje?
Muszę dostać więcej pieniędzy.
Chce coś renegocjować.
Dobrze przemyśl, co chcesz powiedzieć,
bo dobrze cię potraktowałem.
Czemu miałbym dać ci coś więcej?
Mam coś, przez co możesz dostać dożywocie!
O czym ty mówisz?
Mam broń, której użył twój syn.
Wiem, że kazałeś mi ją wyrzucić, ale znam cię, więc ją zatrzymałem.
Gavin ma narzędzie zbrodni.
Ktoś do mnie zadzwonił.
Cholera.
Ten ktoś wie, co się stało.
Próbuje wymusić od Warda więcej forsy.
Nikt cię nie dopadnie. Nikt nic nie wie.
Ktoś tylko robi sobie żarty. Uspokój się.
Chcę potrójną stawkę i samolot.
Nic z tego.
Wymyśl coś. Mam broń.
- Zatrzymuje się. - Cholera.
- Stanąć za nim? - Zrób kółko!
- Dobra. - Jedź.
Chcę tę forsę jeszcze dzisiaj.
Zgubimy go!
- Jedź! - Jadę!
Nic nie słyszę! Sygnał się urywa!
A to co?
Zatrzymaj się i zawróć!
Po prostu zawróć!
Dobra, zawracam.
- Co oni robią? - Nie do wiary!
- Chcieliśmy stąd wyjechać! - Co robisz?!
Musiałaś to zrobić? Pope, czekaj!
Musimy znać miejsce spotkania!
- Biegniemy za nim? - Tak.
- Dobra. - Ruszaj.
- Zabierzcie ten wóz! - Przepraszam!
Później to zrobimy!
- Pope! - Biegnij.
Pope!
- Cześć! - Cześć.
Nie!
Gavin, spotkajmy się
na budowie przy sklepie surfingowym.
Sean! Czyli to tutaj mieszkasz, Snobie!
Przynieś broń, a ja przyniosę forsę.
Potem będziemy kwita. Jasne?
W porządku. Do zobaczenia.
- O co chodzi? - Słyszałeś coś?
Zaraz spotka się z Wardem. Musimy iść.
Dobra, idziemy!
Załatwmy to szybko.
Trzeba być dzianym, żeby mieć wodospad na dziedzińcu.
Ciągle mnie zadziwiasz, bogata paniusiu.
Wasz ogród wygląda bajecznie.
Wchodź. Nie mamy całej nocy.
- Czy to wystarczy? - Musi. Tylko tyle mogłem dziś zdobyć.
A jeśli on nie da ci broni?
To nie dostanie forsy.
Dziś to zakończę. Zapłacę temu dupkowi,
a za dwa dni spotkam się ze Szwajcarami w Nassau.
Jak tylko zabiorą złoto, jesteśmy urządzeni.
Tak?
Tak. Daj to.
Mówię tylko, że jeśli coś pójdzie nie tak,
zawsze możemy powiedzieć prawdę o Rafie.
Nie mów tak więcej, Rose.
Nigdy.
POWIADOMIENIE WPISANO WŁAŚCIWY KOD
Co się dzieje?
To z Paradise Island.
- Paradise Island? - Alarm bezpieczeństwa.
Dziwne.
Ktoś tam wszedł.
Zobaczmy tutaj.
Pora na pokaz.
Obyś pamiętała tę kombinację.
Nie powinienem był cię słuchać.
Zwykle to jego data urodzenia.
Może źle wpisałam.
Pospiesz się.
Staram się.
- Może Rose? - Spróbuję.
Jeśli nie otworzysz, dostanę 50 tysięcy nagrody pocieszenia.
Daj jej chwilę.
- Twoja data urodzenia? - Spróbuj!
Dobra.
Bingo! Dobra robota.
Rany.
A niech mnie.
Chyba mnie oślepi.
Stubbs, idź po worki.
- No przynieś je! - Tak jest!
Ludziska.
Ochrona!
- W środku ktoś jest. - Zbliżamy się do domu.
Spływamy. Po co dałem się namówić?
Ochrona już tu jest!
Szybciej!
Uciekaj. Wrócimy później.
- Nie! - Co robisz?
Jesteście przynętą, która ich spowolni. Do zobaczenia.
- Terrance! - Otwórz te drzwi!
- Hej! - Idą tu.
Wchodzę.
Co robimy?
Przeszukajcie cały dom. Gdzieś tu są.
Rozdzielcie się.
- Pójdę na górę, żeby ich zmylić. - Złapią cię.
Jaki mamy wybór?
Cholera.
Dobra. Jeśli ci się tu uda, to mamy tu własną łódź.
Jest w zatoczce za domem. Wezmę kluczyki.
- Spotkajmy się tam? - Dobra.
Teraz.
Szybko.
Idę na górę!
- Coś słyszałem! - Słyszeliście?
- Hej, panowie! - Skąd ten głos?
Chodźcie. Jest w środku.
W czym problem?
- Śmiało. - Stój!
Śmiało. Wiem, że marnie wam za to płacą.
Wracaj tu!
Nadal nic nie widzę!
- Korytarz! - Jestem za tobą!
Ma broń.
Stój!
Będę strzelał!
Co robisz? Zejdź stamtąd!
- Zachować ostrożność. - Ruszać się!
Jest na dachu!
- Po tej stronie. - Za nim!
Zobacz, gdzie zejdzie! Nie spuszczaj go z oczu!
Obserwuję go.
Zajdź go od tyłu.
Daj kluczyki. Nie żartuj sobie, bogata paniusiu.
Daj mi te kluczyki!
- Schodź! - Chwila!
- Będę strzelał! - Pracuję dla pana Camerona.
Za głupie gierki są głupie nagrody.
Nie bądź głupia i daj te cholerne kluczyki.
- Weź je, Stubbs. - Nie!
Miał problemy z satelitą.
- Schodź! - Sprawdzałem to.
Zaraz pociągnę za spust!
Wiesz, co to kabel koncentryczny?
Chodź tu!
Nie!
Podnieś go.
Chodź tu!
Puść te kluczyki!
Spływamy.
Przepraszam.
Do diabła!
John B!
Odwiąż tę linę! Musimy stąd spływać!
Dalej, chłopaki!
- W porządku! - Dobrze.
Ręce na głowę. Pilnujcie go.
Podnieście go.
Chciałem…
Kto zadzwoni do pana Camerona?
Już to robię.
Gdzie jesteś, Gavin?
Przepraszam, że przeszkadzam. Tu firma Island Security.
Ktoś włamał się do pana domu. Ujęliśmy go.
Jak on wygląda?
To biały mężczyzna. Ma 17, może 18 lat.
Skieruj kamerę na jego twarz.
- Pokaż się panu Cameronowi. - Cholera.
Podnieś mu głowę!
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz