Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hej! Śer Sing!
Niech żyje wolność!
Wstawaj!
Nie, nie kraju,
tylko twoja.
Chodź ze mną.
[szczęk łańcuchów]
[rozkazy]
[trzaśnięcie drzwi]
[gwar tłumu]
[pukanie do drzwi]
Ubrania...
Przyszedł Nand Singh.
Wprowadź go.
Wszyscy towarzysze z SSRH (HSRA)
zostali albo aresztowani,
albo zabici.
Nasz zryw dobiegł końca.
- Paszport? - Lahaur.
Potrzebuję broni!
Nie przekroczysz z nią granicy.
Zostanie ci dostarczona w Afganistanie.
Szczegóły Londynu.
Jesteś śledzony.
[gwar tłumu]
- Kiedy wyjechał? - Zeszłej nocy.
Czemu się nie ustatkujesz?
Wszyscy chcecie posmakować szubienicy, co?
Woda...
Uważaj na siebie, kuzynie.
Dzień dobry!
- Tak? - Sir, Śer Singh uciekł.
Kiedy?
W zeszłym tygodniu.
Chodź.
Już łączę.
- Dzień dobry. - Sir, Inspektor Patiala.
Znaleźliśmy podanie o wydanie
nowego paszportu w Anglii, sir.
Pasuje do opisu podejrzanego
Śera Singha,
ale ten paszport jest wydany na imię Ude Singh, sir.
Jakie imię?
Ude Singh, sir.
Przyślij mi wszystkie jego stare zdjęcia i pseudonimy.
- Zrobimy wszystko, co w naszej mocy. - Tak jest, sir!
[rozmowa po rosyjsku]
[słowa modlitwy]
- Brytyjczycy od dawna nas oszukiwali. - Hmm.
Nasza młodzież popada w zadowolenie.
- Mówią, że mamy dostęp do kolei, elektryczności, kin...
Brytyjczycy robią tak wiele.
Nie zdają sobie sprawy, że Brytyjczycy robią to celowo...
Wdzierają się głębiej w nasz kraj, żeby nas ograbić...
Okraść nas z naszych surowców,
a potem zabrać łupy do Anglii.
[gwizd]
[szum trawy]
[odgłos kroków]
Bhagat!
- Weź te pudła. - Ile rewolwerów?
8
- Ile nabojów? - 300
Nigdy w życiu nie strzelał, ale jest mistrzem w szmuglowaniu. [śmiech]
Działa, nie?
Poślij te do Rawalpindi.
Dobrze.
[rozmowa po rosyjsku]
[szczekanie psów]
Romantyczna opowieść ludowa?
A więc nawróciłeś się na socjalizm! [śmiech]
Miłość do ludzkości, o to właśnie chodzi!
Jeśli coś mi się stanie,
to wiesz, że mnie nie oszczędzą.
Żeby organizacja funkcjonowała sprawnie beze mnie,
muszę się czymś podzielić.
W takim przypadku będziemy potrzebować trzeciej osoby.
Czemu?
Bo oni mnie też nie oszczędzą.
Jestem skazany na taki sam los.
Halo... Jest tu kto?
Jeśli przewrót ma nastąpić, to właśnie teraz.
Inaczej zapomnij o rewolucji! [śmiech]
[rozmowa po rosyjsku]
[dźwięk syreny okrętowej]
Paszporty zagraniczne do imigracji!
- Proszę. - Dziękuję.
Paszport?
Idź.
Paszport proszę.
Proszę bardzo.
O, Oxford Street?
Oczywiście, sir.
„Naród nareszcie okazuje pierwsze poważne oznaki ozdrowienia:
bezrobocie zaczęło spadać,
a spadek stóp procentowych doprowadził do boomu budowlanego na Południu,
stymulując ponowny wzrost gospodarczy.
Dwaj dyktatorzy, Adolf Hitler i Benito Mussolini,
spotkali się wcześniej w Wenecji.
Il Duce przybył dziś do Monachium
ze swoim ministrem spraw zagranicznych hrabią Ciano,
aby omówić z Führerem najbliższe plany.
Tysiące ludzi wiwatowało faszystowskim liderom,
którzy zgodzili się na politykę nietykalności wobec Austrii,
co określone zostało historycznym wydarzeniem.
Koppikar – restauracja Pańdźab
Nie ma go tu, możecie sprawdzić w sikhijskiej świątyni.
A więc nigdy nie wróciłeś do Ameryki...
Powinieneś tu więc być 6 miesięcy temu?
SSRH w domu zostało zlikwidowane.
Przegrupujecie się tutaj?
Prawie nie mamy funduszy,
musimy mądrze wydawać.
Jaki jest plan?
Tutejsi Indusi są zadowoleni.
Jak poruszysz ich sumienie?
Pod jakim imieniem tu wjechałeś?
- Śer Singh. - Zmień je!
Do tej pory MI5 i Scotland Yard wszczęliby już alarm.
Zatrudnij się gdzieś.
Jak to mówią Anglicy: „przyczaj się na chwilę”.
Pozwól, że przedstawię:
Oto Abir Mukherdźi.
Adwokat i nasz ideolog.
Dutta, Sumer Singh, Rihana Siddiki, prawniczka.
Kieruje działem kobiet.
Samir Bandopadhjaj...
A to Surat Ali,
związany ze związkiem Pracowników Indyjskich.
Za tobą pracownicy naszej młodzieżówki.
Z Dźohalem spotkasz się w świątyni Sikhów.
Kiedy ostatnio widziałeś się z Bhagatem Singhem?
Przed aresztowaniem.
Potem tylko dostałem od niego list.
Jakie były jego ostatnie słowa?
Aby zdobyć międzynarodowe wsparcie.
Mówisz po angielsku?
Daję sobie radę.
Tu masz kilka kontaktów.
Mogę dostać słodycze?
Mamo!
Mamo...
Są tu żywi?
[wystrzał]
Podczas, gdy Hitler niepohamowanie dąży do
nazistowskiej dominacji nad światem,
nastroje panujące na świecie są jednoznaczne.
Świat zmierza ku wojnie totalnej.
Pełna ustępstw polityka Neville’a Chamberlaina wyraźnie zawiodła naród
i pierwszy władca Admiralicji,
Winston Churchill, w swojej audycji wojennej ostrzegał naród,
aby był przygotowany na długi konflikt
trwający 3 lata lub więcej.”
Panie i panowie,
mam wielki zaszczyt przemawiać tutaj w imieniu
Stowarzyszenia Wschodnioindyjskiego i Królewskiego Towarzystwa Azji Środkowej.
Podczas wojny, która stoi u naszych drzwi,
imperium będzie potrzebowało wszystkich swoich żołnierzy.
Podczas ostatniej wojny
obsadziłem wszystkie miejsca
zarezerwowane dla indyjskich żołnierzy.
Ponad 100 000 sikhijskich żołnierzy z mojego Pańdźabu
walczyło dla korony.
Co więcej,
upewniłem się, aby Indusi hojnie przyczynili się
do spłaty pożyczki wojennej.
Imperium było
i wciąż jest
dobroczynną siłą.
Dlatego właśnie, panie i panowie,
nie tylko naszym prawem, ale i obowiązkiem
jest rządzenie Indiami.
Bez nas powrócą oni do barbarzyństwa,
plądrując i zabijając się nawzajem.
Nie tylko Afryka, panie i panowie,
jest brzemieniem białego człowieka.
Korzystając z mojego doświadczenia mogę powiedzieć,
że wprowadzone reformy były skuteczne.
Kraj ten
jest ponownie zjednoczony. Jest spokojnie.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
[wiwaty]
Dobrze cię widzieć.
Panie Dwyer!
[huk wystrzału] [krzyki]
Policja!
To już koniec!
Koniec!
To koniec.
Zastrzeliłem go! Zastrzeliłem!
Caxton Hall!
Idą nosze.
To już koniec, nie ma sensu!
Wszystko skończone!
Sprawdź jego puls.
Zabił tysiące.
To już koniec.
[niewyraźny szmer]
[tłum rzuca obelgi]
- Witaj... - Pani O’Dwyer...
Krzyknął „Panie Dwyer”.
Wypalił 6 razy.
[Płacząc] I postrzelił go...
prosto w pierś.
[westchnienie] - Bardzo mi przykro.
„Sir Michael O’Dwyer, były zastępca gubernatora Pańdźabu
w czasie sprawy w Amritsarze w 1919 r.,
został dziś zastrzelony w Londynie przez Indusa.
Sir Michael przemawiał na spotkaniu Stowarzyszenia Wschodnioindyjskiego,
któremu przewodniczył Lord Zetland, sekretarz stanu ds. Indii,
który został ciężko ranny.
Byli gubernatorzy Pańdźabu i Bombaju,
Lord Lamington i Sir Louis Dane, również zostali ranni
i obecnie przebywają w szpitalu, gdzie otrzymali pomoc doraźną.
Zabójca, który oddał 6 strzałów w krótkich odstępach czasu,
został natychmiast zatrzymany przez policję”.
Służył sumiennie imperium brytyjskiemu
w najbardziej burzliwym okresie w Pańdźabie,
pomiędzy rokiem 1912 a 1919.
"Germany calling!"
„Mówi Lord Hau-Hau.
Słońce zdaje się wreszcie zachodzić
nad Imperium Brytyjskim.
Tak, jak ich słonie,
Indusi nigdy nie zapominają swoich wrogów.
Dopadają ich,
choćby nawet po 20 latach.” - Cholerni Indusi!
Kto stoi za tym morderstwem?
Świadkowie potwierdzili,
że jest pochodzenia indyjskiego.
Przechwyciliśmy jego pistolet
i ostrą amunicję, około dziewięciu nabojów.
Badamy jego dalsze powiązania.
Nie będziemy tolerować takiej przemocy,
takich aktów terroryzmu,
i takiego tchórzostwa w naszym kraju.
Powstaniemy razem
i przeciwstawimy się brutalnej przestępczości,
zmiażdżymy
każdy ruch
przeciwko imperium!
Jestem przekonany,
że nie poda żadnych nazwisk.
A jednak...
zrobił to!
Zawsze był uparty.
Chylę przed nim czoło.
To znaczy...
Takie zainteresowanie mediów...
Żadne inne zdarzenie nie było tak szeroko omawiane.
Informacja dotarła do około 15 krajów.
Powiedz mi, z kim współpracujesz?
[chrząka] [kaszle]
Dla jakiej organizacji pracujesz?
[kaszle]
[jęczy]
Dlaczego to zrobiłeś?
Podaj imiona swoich wspólników!
[jęczy]
- Kim są twoi wspólnicy? [jęczy]
Kontynuuj.
To ostatnie miejsce, w którym mieszkał?
Tak jest.
Sprawdź pod łóżkiem.
Sir.
Niezła kolekcja.
Proszę spojrzeć na to.
Wytyczne.
Hmm...
Caxton Hall.
W porządku.
Jesteś pewny, że to ten sam człowiek?
Tak jest, jesteśmy tego pewni!
Pańdźab, 1939...
Pańdźab, 1933, proszę, oto on.
Skoro to nasz człowiek i przyjechał tu 6 lat temu,
to co on do diabła tutaj robił w tym czasie?
Sprowadź go na dół.
Ty idziesz z nami.
Siadaj i milcz!
- Kto jeszcze przybył z Indii? - Tylko ja, sir.
- Kiedy wjechałeś do Anglii? - W styczniu.
Pokaż swój paszport!
Co wiesz o tym Śerze Singhu?
Wstawaj.
Ty jesteś Surat Ali?
Pan Koppikar...
- Znasz tego człowieka? - Tak.
Nie miałem nic wspólnego z tym zabójstwem. Zrobił to sam.
Wypierasz się swoich powiązań z partią komunistyczną?
[robiąc wydech] Nie.
Spotkaliście się w tym czasie wiele razy...?
Tak, w świątyni sikhijskiej, może z kilka razy.
Tylko kilka?
Może więcej, nie pamiętam.
- Skąd miał broń? - Nie wiem.
Nie wiesz?
To wszystko?
Tak, to wszystko.
Będzie pan musiał pójść z nami, sir.
Jest drobnym biznesmenem,
nazywa się Bawa.
Bardzo lubi laddu...
To znaczy, słodycze.
Żarliwie popiera niepodległość Indii.
Co jeszcze?
Już panu powiedziałem. Czasami odwiedzał sikhijską świątynię.
Kończ te brednie. Co jeszcze?
Nie wiem o nim zbyt wiele.
Dobra, to co mamy?
Cóż, dowiedzieliśmy się,
że pracował w przędzalni bawełny w Pańdźabie
około 1919 roku.
- Rodzina? - Jest sierotą.
Jego matka zmarła gdy miał 6 lat. Jego ojciec zmarł niedługo po niej.
Dorastał w sierocińcu razem z bratem Ude.
Jacyś inni krewni?
Kilku kuzynów, ale nie jesteśmy jeszcze pewni.
Według akt imigracyjnych, wjechał do Londynu
kilka razy od 1933 roku,
używając różnych imion: Śer Singh, Ude Singh,
Udham Singh, Azad Singh i Frank Brazil.
Najpierw zatrzymał się w małym mieszkaniu we wschodnim Londynie
i co pół roku zmieniał miejsce pobytu:
- Od wschodu przez południowy zachód, aż do Bournemouth. - Prawda.
Będąc tutaj, próbował zorganizować międzynarodową sieć
rebeliantów dla partii Ghadar,
nawiązując kontakt ze źródłami w całej Europie.
W 1937 r. wniesiono przeciwko niemu skargę na policji
za pobicie innego Indusa podczas bójki w barze w południowym Londynie.
Uzyskał licencję lokalnego handlarza i podejmował się różnych prac dorywczych,
jak sprzedawca artykułów biurowych
czy statysta na planie filmowym.
Jestem sprzedawcą.
Jakiś czas później został zauważony na pchlim targu, jak sprzedawał bieliznę,
a wtedy miał już samochód marki Fiat...
Nasz ostatni wpis w aktach pokazuje, że pracował jako spawacz
w fabryce żelaza we wschodnim Londynie.
To było jakieś 6 miesięcy
przed zamachem.
Podobno ten człowiek był pod naszym nadzorem!
Jak się nam wymknął?
Został objęty obserwacją 9 lat temu, kiedy opuścił więzienie w Indiach, sir...
W tym czasie w zasadzie się nie wychylał i straciliśmy go z oczu.
Kilka tygodni temu dostaliśmy cynk z biura paszportowego,
ale uciekł zanim tam dotarliśmy.
Czy są jacyś inni spiskowcy? Ma wspólników?
Mogą być inni, którzy czekają, by uderzyć w wysoko postawione osoby.
Spójrz tylko na Niemców,
- nie możemy ryzykować. - Sir.
[jęczy] - Kim jesteś?
Jak się nazywasz?
Kiedy będzie następny atak?
Myślałeś, że dopadłeś ich wszystkich...
Prawda?
Cóż, nie udało się!
Tylko 4 naboje?
Wsadziłem wszystkie 6.
Zetland też nie żyje, prawda?
Powiedział, że wystrzelił 6 razy.
Zetland nie zginął?
Tylko O’Dwyer?
Zapytam cię
jeszcze raz.
Kim są twoi wspólnicy?
[jęki]
[śmiech]
Ja nie czuję bólu...
Widzę śmierć...
Nie czuję bólu.
Wody...
[chrząka]
Zwodziłeś nas przez 9 lat.
Musiałeś poznać kilku naprawdę miłych przyjaciół.
No dalej, podaj ich imiona!
Opowiedz mi wszystko o swoich współpracownikach.
Dalej...
Jaki jest twój następny cel?
[krzyczy z bólu]
[stłumiony płacz]
- Kto... [łka w bólu]
...ma być następną ofiarą?
No dalej, możesz mi powiedzieć.
[krzyczy z bólu]
No spróbuj...
Spróbuj podać nam tylko jedno imię.
[krzyczy z bólu]
Powiedz o wszystkich innych ważnych postaciach, które śledziłeś.
[rozmowa po rosyjsku]
Jesteś Rosjanką?
To twoje papiery?
A więc...
Miał jakiś gości?
Kilku Indusów...
I jedną damę.
Indyjską damę?
Nie.
Brytyjkę?
Tak.
- Detektyw Thomson, sir. - Dobrze, przełącz go.
Sir, często odwiedzała go pewna Brytyjka,
aktywna członkini partii komunistycznej.
Podejrzewam, że mógł przez nią nawiązać kontakt z innymi ekstremistami.
[tłum protestuje]
Precz z imperializmem!
Pokój na świecie!
Mówimy wojnie „nie”!
Eileen...
Eileen Palmer...
Eileen?
Ja...
Ja... Surat Ali... Przyjaciel.
Przyjaciel Surata Alego.
Nie jesteś zarejestrowany w partii, prawda?
Partia? Tak, tak, byłem...
W Indiach... SSRH...
Byłem w partii.
SSRH?
SSRH Bhagata Singha?
Znasz go!
- Ty znasz Bhagata Singha? - Tak [uśmiech]
Czego chcesz?
Potrzebuję pomocy.
Walczę o wolność moich ludzi.
Walcz o wolność całego świata!
Świata...
Nie...
Wy równi, protestujecie o równość...
Ja nie jestem równy.
Nie jestem wolny.
Kiedy mój kraj będzie wolny...
Wtedy jako równy będę protestował o równość.
Hmm!
Jestem detektyw inspektor Swain. Prowadzę twoją sprawę.
Możesz zacząć od podania swojego imienia.
Jak się naprawdę nazywasz?
Podaj nam swoje imię.
Nie?
[krzyczy z bólu]
[jęczy]
[kaszle]
To jest Scotland Yard.
Wyciągniemy wszystko, w taki czy inny sposób.
No to...
Kim byli twoi wspólnicy
i stali towarzysze?
Kto jeszcze jest z tobą?
Nie ma mowy, żeby tak starannie zaplanowane zabójstwo zostało przeprowadzone
bez wsparcia jakiejś dużej organizacji.
Która organizacja stoi za tym zabójstwem?
Musi być jakaś organizacja!
Po raz pierwszy przyjechałeś do Anglii w 1933. Zgadza się?
Od tamtej pory regularnie bywałeś
w sikhijskiej świątyni w Shepherd’s Bush i w pańdźabskiej restauracji?
Musiałeś mieć wsparcie wszystkich naszych buntowników,
którzy regularnie odwiedzają takie miejsca?
Czy spotykałeś innych ekstremistów w świątyni Sikhów?
Koppikar...
S.S. Dźohal, Surat Ali.
Naprawdę myślisz, że uwierzę, że nie byli w to zamieszani?
Co z Eileen Palmer?
Jaka jest natura twojego związku z Eileen Palmer?
Co cię z nią łączyło?
Kiedy ją poznałeś?
Zaraz po przyjeździe tutaj?
Tędy, panienko.
Proszę wejść.
Więc przyznajesz, że go znasz?
Na pewno wiedziałaś, że był poszukiwany zanim przybył do Anglii.
Znałam go, ale...
Nie mówił zbyt wiele.
Jego przeszłość jest tajemnicą i dla mnie.
Więc... od jak dawna go znasz?
Od jakiś 4 lat.
I widywałaś go przez cały ten okres?
Często,
ale nie cały czas.
Znałaś go...
bardzo dobrze.
Czy można powiedzieć,
że był tylko przyjacielem, czy...
może kimś więcej?
Co?
Nie sądzi pan, że to zbyt osobiste?
Czy wiedziałaś o tym, co planował zrobić?
Nie!
Już wam mówiłam, że nie wiedziałam.
Kontakt z Lewisem i Connorem,
współpracują z IRA.
Spotkałeś się z nimi?
Nie.
„Podczas dużego nalotu na potencjalne
kryjówki Irlandzkiej Armii Republikańskiej,
policja przechwyciła ponad 3 tony materiałów wybuchowych,
wraz z dużą ilością materiałów propagandowych,
nawołujących nowych rekrutów do przyłączenia się do irlandzkiego buntu.
Siedmiu mężczyzn zostało aresztowanych, a jeden został śmiertelnie postrzelony.”
Ty... Stój... Teraz!
[odgłos wystrzału]
„Agencje wywiadowcze podają,
że nalot ten był znaczący dla zapobiegania
zbliżającym się aktom sabotażu IRA na brytyjskiej ziemi.
Wezwanie do delegalizacji irlandzkiej nacjonalistycznej grupy partyzanckiej
nabiera rozpędu w kręgach politycznych.”
Co planujesz teraz zrobić?
Hmm?
Planujesz coś...
Jak mogę cię powstrzymać?
Potrzebuję broni.
- Twoje kontakty z IRA, czy... - Nie mam z nimi nic wspólnego!
Jestem więźniem we własnym kraju,
cały czas pod nadzorem.
Nie mogę... Nie mogę...
Nie mam żadnego wyboru... nie mam wolności, nie mam głosu.
Nawet poezja jest zakazana. Nie ma wolnej woli.
Nie mogę oddychać...
Jestem na wygnaniu, wypędzony z własnego kraju.
Jeśli chcesz wolności dla swoich ludzi,
to powinieneś być tam, nie tutaj.
Wróć...
Wróć do domu i walcz z nimi ramię w ramię.
Ramię w ramię? Tak, chciałbym...
Ale nie mogę.
Moja partia, SSRH, jest skończona.
Wszyscy zamordowani, powieszeni.
Więc walczę inaczej.
Eileen!
Proszę!
- Ten dom? - Właśnie tam. Z lewej.
- Tam...? Dziękuję. - Nie ma problemu.
Hmm!
Chcę lądować w Indiach.
Balans...
Po dostawie.
Czemu miałbym ci zaufać?
Słyszałeś o Krwawej Niedzieli?
Przeżyłem ją, w Indiach...
Widziałem śmierć.
Nie spałem od lat.
Twoja i moja rewolucja jest taka sama.
Mamy wspólnego wroga!
Obaj jesteśmy jagniętami
u tego samego rzeźnika.
Widzisz Eileen, coraz trudniej mi uwierzyć,
że nie wiedziałeś o jego ekstremistycznych działaniach.
On nie miał żadnej rutyny.
Tak naprawdę był nieobliczalny,
nieco kapryśny.
Kiedy tu był,
zawarł układ między IRA a indyjskimi rebeliantami
o dostawie broni...
Na szczęście przechwyciliśmy tę przesyłkę.
Wiedziałaś o tym?
„Brytyjska policja rozbiła spisek zbrojeniowy
pomiędzy Irlandczykami a indyjskimi rebeliantami
po przejęciu dużej dostawy
zawierającej granaty, strzelby i pistolety
w porcie w Kalkucie w północnych Indiach...”
Jak doszło do tego błędu?
Czy twoje kontakty były godne zaufania?
Przeciek wyszedł z wewnątrz...
Teraz?
Jesteśmy pod wzmożoną obserwacją,
w Irlandii były naloty.
Pozostanie tu jest ryzykowne.
Natychmiast wyjedź do Rosji.
Bądź bezpieczna.
I dziękuję ci za pomoc.
Ty nie wracasz?
Ja będę walczyć dalej.
Mamy wpis o ponownym wjeździe do kraju
pod imieniem Ude Singh,
to byłeś ty?
Mamy teraz potwierdzenie, że wróciłeś z Rosji.
Z kim się tam spotkałeś?
Z Armią Czerwoną?
Z Politbiurem?
Może jakiś inny handel bronią?
Gdzie była planowana dostawa, co?
Tu w Londynie, czy w Hiszpanii?
To dlatego pojechałeś z Rosji do Hiszpanii?
Wspierać komunistów w ich wojnie domowej?
[rozmowa po rosyjsku]
Ale...
bez wsparcia kraju antykolonialnego, takiego jak twój,
kto nas wysłucha?
Jesteście światową potęgą,
wasza interwencja przeciwko imperialistycznym Brytyjczykom jest kluczowa.
Nasi towarzysze nie mają broni, jak mogą walczyć?
Potrzebujemy broni.
Przedyskutujemy to z Politbiurem.
Zapewniam was, że Związek Radziecki jest z wami.
Jesteśmy jednak zajęci przygotowaniami do wojny.
To nie jest dla nas najlepszy czas.
Co jeszcze wtedy planowałeś?
Może jakieś małe bombardowanie?
Pojechałeś do Rosji i do Niemiec? Z kim się tam spotkałeś?
Naprawdę myślałeś, że naziści i Rosjanie
wyciągną do was pomocną dłoń, a my będziemy sobie bezczynnie czekać?
[chichot]
Mamy uwierzyć, że wróciłeś tylko po O'Dwyera?
Co?
Tak?
Mieszka przy Kensington Gardens.
W poniedziałki chodzi do kościoła.
W piątki do kina.
A w soboty do klubu.
- To na pewno on? - Widziałem go.
Do zobaczenia o 12:00, Michael.
[śmiech]
A więc panie i panowie, przechodzimy do Amritsaru.
Skoro mówimy o Amritsarze,
to nieuchronnie trzeba wspomnieć o generale Dyerze.
Opinia władz o generale Dyerze jest znana,
także przez niego samego.
Umarł jako wrak człowieka
ale niczego nie żałował.
Nie waham się powiedzieć,
że działania generała Dyera tamtego dnia
były decydującym czynnikiem
w stłumieniu buntu.
[tłum klaszcze]
Powaga, której wagę
dopiero teraz się powszechnie dostrzega.
Ale komisja Huntera
nie chciała wysłuchać ani słowa o tym,
że rebelia w Pańdźabie była w jakikolwiek sposób
powiązana z inwazją afgańską.
Kongres Indii sporządził raport,
który nazywa się Raportem Kongresu Indyjskiego na temat Pańdźabu.
W większości autorstwa Gandhiego. Twierdzi on w nim,
że moim zamiarem było
zmiażdżenie świadomości politycznej w Indiach.
Nie, panie Gandhi.
Moim zamiarem było
zmiażdżenie bezprawia i rebelii!
[tłum klaszcze]
[odgłos wystrzału]
[ciężki oddech]
[odgłos wystrzału]
Wyborne!
Ile za całe pudełko?
Nic, sir.
- Nic? - Dla pana nic.
- Dla mnie? - Tak.
Ja...
Ja pana znam, sir. Służyłem pod panem.
Pan był gubernatorem,
ja pracowałem w fabryce.
Kolej... Kolej Indyjska!
Indie, aha... Dziękuję, Emmo!
Indie, tak...
Oto cecha, którą zawsze podziwiałem w Indusach.
Chęć zadowalania innych.
Indie, co? Fatalna pogoda,
okropne jedzenie.
Nigdy nie zawracałem sobie głowy nauką ich języka.
Ale dobrze służyłem koronie w Indiach.
Zwykli ludzie,
prości ludzie, wieśniacy, oni nas lubili.
Nigdy nie mieli z nami żadnego problemu.
- Za to wykształceni... - Sir...
Kilku moich przyjaciół... Nie ja, przyjaciele, studenci...
Oni protestowali razem z pospólstwem.
Studenci,
komuniści...
Oni podżegali zwykłych ludzi.
To oni wszczęli bunt.
Ja też jestem wykształcony, sir.
Ale ty wydajesz się rozsądny.
Jesteś tutaj, w sercu imperium brytyjskiego,
prowadząc dobre, uczciwe, prawe życie, tak jak my.
Będziesz dobrym sprzedawcą.
Dziękuję, sir.
SSRH
Stowarzyszenie Socjalistycznych Republikanów Hindustanu.
Czy ta organizacja nadal działa?
SSRH...byłeś kiedyś ich członkiem!
Czy Koppikar albo
S.S. Dźohal do niej należą?
Ty też współpracowałeś z Bhagatem Singhem, prawda?
Nie wspominaj o Bhagacie Singhu!
Mówi, żeby o nim nie rozmawiać.
Mam tu cały twój życiorys...
Równie dobrze możesz mi sam opowiedzieć.
A teraz obudź się!
Tym razem nie puszczą ci tego płazem!
Powieszą cię, tak jak powiesili Bhagata Singha!
Nazywają nas buntownikami...
Jeśli domaganie się swoich praw jest wywrotowe...
To owszem, jesteśmy buntownikami!
Tak było wcześniej,
teraz nazywają nas terrorystami.
Jest różnica między terrorystą a rewolucjonistą.
Znaczna różnica!
Działanie rewolucjonistów jest symboliczne
i ma na celu zasygnalizowanie protestu.
Nie ma na celu wywołania strachu.
Wręcz przeciwnie, oni inspirują
do walki o swoje prawa!
Walki o prawa ludzi!
Celem rewolucjonistów
jest walka o wolność.
Wolność dla wszystkich!
Prawdziwy rewolucjonista musi przestrzegać pewnych zasad.
Nie może być uprzedzony,
ani wspólnotowy,
ani kastowy.
Nie ma różnicy klas ekonomicznych ani społecznych.
Jedyną prawdą
jest równość.
Równość!
Traktować wszystkich ludzi jako równych,
z silną wiarą w ludzkość!
To znacząca różnica, bracie!
- Zrozumiałem. - No dobrze, Bhagat...
A co po wolności?
A! Po odzyskaniu wolności...
Obejrzę film z Chaplinem,
kupię drogie angielskie wino
i...
- Proszę pani. - Ja?
Zatańczę walca
z pewną angielską damą. [śmiech]
A potem będę tylko spać i jeść.
[śmiech]
Potem wstanę rano,
wykąpię się
i zrobię to wszystko od początku. [śmiech]
Zapytaj go,
co robił, gdy miał 23 lata?
Pyta o to, co robiłeś, jak miałeś 23 lata?
Co robiłem, jak miałem 23 lata...
Powiedz mi.
Byłem świeżo po ślubie.
Spodziewaliśmy się pierwszego dziecka.
Byłem...
najmłodszym detektywem na posterunku.
Dobre czasy!
Hmm...
Więc nie wspominaj o Bhagacie Singhu!
Nic o nim nie wiesz.
„Zidentyfikowano dwóch mężczyzn odpowiedzialnych za
obrzucenie bombami Centralnego Zgromadzenia Ustawodawczego w Delhi.
Są nimi Bhagat Singh i Batukeśwar Dutt,
obaj należący do Stowarzyszenia Socjalistycznych Republikanów Hindustanu.
Wykrzykiwali hasła takie jak „Niech żyje rewolucja”,
„Precz z imperializmem” i „ Robotnicy wszystkich krajów łączcie się”.
Obaj mężczyźni nie uciekli po dokonanym czynie, a chętnie poddali się aresztowaniu.
Rozrzucali ulotki zawierające uzasadnienie ich zamachu bombowego:
„Aby głusi usłyszeli”.
Pod bacznym okiem Partii Pracy,
rządzący obecnie Konserwatyści postanowili wydać rozkaz
bezwzględnego ścigania członków rewolucyjnej jednostki,
SSRH.
Podczas ogólnokrajowej akcji
policja z powodzeniem przeprowadziła naloty na namierzone kryjówki
w Lahaur i Saharanpurze,
zabijając kilkunastu członków
i aresztując kilku przywódców,
w tym Sukhdewa i Radźguru.
Obaj byli poszukiwani w sprawie morderstwa Saundersa,
wraz z samym Bhagatem Singhem.”
„Oni mogą
zabić mnie,
ale nie zabiją moich poglądów.
Ideologii, której czas nadszedł,
nie można powstrzymać.
Nigdy nie zdobędziecie swoich praw,
jeśli nie będziecie protestować
lub walczyć z oprawcą.
Niepodległość
bez prawdziwej ideologii
może być gorsza od niewoli.
Wolność jest naszym naturalnym prawem
i dlatego właśnie
odrzucamy ten opresyjny reżim.
Co do krytykujących nas za uciekanie się do przemocy:
Nie jesteśmy żądni krwi,
nie żywimy nienawiści do żadnej osoby ani kraju.
Jesteśmy po prostu przeciwni wykorzystywaniu jednych przez drugich.
Co najważniejsze...
nie chcemy ochłapów naszych praw,
ani iluzji częściowej niepodległości.
Chcemy dobrobytu całego świata,
rolników, robotników i studentów,
dlatego domagamy się
absolutnej niepodległości
i totalnej rewolucji!”
Od dłuższego czasu milczy, sir.
I?
Cóż, jestem przekonany,
że jest zagorzałym marksistą.
Bardzo motywowany ideologią, sir.
Nie podał jeszcze żadnych imion.
Musimy zmusić go, żeby się przyznał. Wnieś oskarżenie.
Zmuś go do gadania.
Zrób wszystko, co trzeba.
Sir.
No to...
Tak między nami,
jak się naprawdę nazywasz, co?
Ile paszportów! I pseudonimów.
Frank Brazil?
To ty?
Co?
- Tak! [chichot]
Według tej tu...
[odchrząkuje]
licencji handlarza, wydanej w Bournemouth w 1933,
nazywasz się Udham Singh.
Tak.
Nie zostało ci dużo czasu.
Dla twojego własnego dobra ważne jest,
abyśmy znali twoje prawdziwe imię.
Hmm?
Ram Mohamed Singh Azad.
To, że zdecydował się wytatuować na ciele swoje imię,
a szczególnie to imię, Ram Mohamed Singh Azad...
na pewno chciał, żebyśmy to odkryli i żeby ta wiadomość się rozniosła.
Co to niby znaczy?
Cóż...
To jest [odchrząkuje]
symbol religijnej jedności Indii
(imiona reprezentujące 3 główne religie Pańdźabu)
Musimy kontrolować prasę.
Bez względu na to, co zrobimy,
wielu będzie
postrzegać jego działania
jako akt rewolucji, sir!
Powiedziałem to wtedy...
Dwyer był odpowiedzialny
za potworne wydarzenie.
Nie możemy jednak pozwolić,
aby wpłynęło to na nasze decyzje.
Tak, panie premierze.
Jego obrońcy będą grać na zwłokę.
- Powinniśmy to przyspieszyć. - Sir.
Ta sprawa musi się zakończyć tutaj.
- Zgadzam się. - W Indiach codziennie trwają protesty.
Na szczęście nie musimy ich oglądać.
Protesty nie mogą przenieść się do Londynu,
a przedłużanie tego procesu to spowoduje.
Dzień dobry, sir!
Wasza Wysokość...
W naszej armii
jest naprawdę wielu
indyjskich żołnierzy, którzy walczą dla nas w tej wojnie.
Prawda, panie premierze?
Tak, to prawda.
Potulne poddanie się
temu szaleńcowi
mogłoby ośmielić głosy buntu
wśród indyjskich żołnierzy.
Nie możemy sobie pozwolić na chwilę słabości.
Rozumiem.
Wasza Wysokość!
Czy po wojnie
korona brytyjska
opuści Indie?
Powiedzmy,
że będziemy musieli na nowo obmyślić sposób
na utrzymanie naszej strategicznej obecności
na subkontynencie.
Mamy tu terrorystę i szaleńca,
który nie miał żadnego specjalnego celu.
To był szalony, brutalny atak
i nic więcej.
Sir, czy ten incydent zagraża imperium brytyjskiemu?
Nie.
To jednorazowy wybryk
pomylonego szaleńca,
który nie ma dalszych powiązań.
[krzyczy z bólu]
[westchnienie]
Ktoś tu żyje?
[syreny fabryczne]
Do zobaczenia jutro.
Co ty tu robisz?
Wpakujesz mnie w kłopoty.
Chodź tu.
Jak się tu dostałeś?
Chcesz to uruchomić?
Hej...
No dalej.
Ciągnij.
Chwyć pasek i pociągnij do góry.
Nie, nie... Do góry.
Chodź tu.
Hej, tylko żartowałem. Daj rękę.
Dziękuję.
Wsparcie dla Udhama Singha.
Niech żyje Udham.
Pan Nihal Singh?
Tak.
Więc groził, że zabije waszego nadzorcę?
Nie, on tylko...
Podniósł głos.
Groził mu.
Cóż, to nadal wskazuje na wyraźne zamiary przestępcze.
Nie,
to nie...
Nie przestępcze.
Powiedziałeś, że mu groził.
Co?
On był...
jakby nieco nieobliczalny.
Mówił o utopijnym świecie, ale nigdy by...
Ten człowiek to nałogowy przestępca,
który w nawyku ma grożenie ludziom.
Spisz jego zeznania.
Sam to wszystko zrobiłem!
Musisz naprawdę nienawidzić Brytyjczyków.
- Nienawidzisz Brytyjczyków? - Nie.
Mam wielu brytyjskich przyjaciół.
Nie nienawidzę ich.
A co z O’Dwyerem?
To była tylko zemsta?
Nie.
Michael O’Dwyer
jest uosobieniem zła brytyjskiego imperializmu.
Jestem przeciwny temu złu!
O’Dwyer uosabiał brytyjski imperializm w moim kraju.
Ty też
pracujesz dla swojego rządu,
ale we własnym kraju.
Nie nienawidzę cię.
Wykonujesz swoją pracę.
[stłumiony płacz]
[westchnienie]
[kaszel]
[sapanie]
Podpisz swoje zeznania.
Napisz, że dwa razy pomogłeś mu nabyć broń.
Pomogłeś mu kupić broń... Podpisuj!
To przestępca. Miał broń.
Zapytam cię po raz ostatni...
[odgłos wystrzału]
Wstawaj!
Wstawaj...
Dzień dobry.
Nazywam się John Hutchison.
Oto moje referencje.
Firma Robert Clayton and Sons.
V.K. Menon też będzie ze mną w sądzie.
Hmm!
Urodziłem się w...
Kanpurze.
Po przyjeździe tutaj studiowałem prawo.
Prawo?
Hmm...
Prawo...
Kiedy państwo karze człowieka, cytujecie prawo...
Ale kiedy państwo popełnia zbrodnię wobec innego państwa,
czy wasze prawo nazwie to przestępstwem?
Brytyjczycy popełnili zbrodnię!
I dalej to czynią.
Panie Singh, wiem, że sądzi pan, że nie potrzebuje prawnika.
Będzie pan musiał współpracować,
jeśli chce pan, żebym pana reprezentował.
Zacznijmy więc od początku.
Kiedy zaplanował pan zabójstwo?
To ważne, żeby w przyszłym tygodniu przeczytali to kazanie.
W każdym razie, dobrze cię widzieć Richardzie, do zobaczenia w niedzielę.
- Powodzenia! - Do zobaczenia, sir Michaelu.
Sprzedawco,
gdzie twoje pudełko? Gdzie masz długopisy?
O, nie każdy ma
taki gust jak pan, sir.
Powinieneś sprzedawać strzelby.
Nadchodzi wojna, można zarobić pieniądze.
Potrzebuję pracy, sir.
Co umiesz robić?
Jestem dobrym cieślą,
dobrym elektrykiem, umiem prać ubrania...
- Ja... - Dobrze, dobrze.
Przyjdź do domu.
Zobaczymy, co możemy dla ciebie zrobić.
Dobra?
Dziękuję, sir. Dziękuję.
Wieczorem spotkam się z Tony’m i Slandersem w klubie, wiesz?
- Przekażę im pozdrowienia od ciebie. - Zrób to, proszę.
Czy to nie są ładne kwiaty?
Świeżo z ogrodu.
Mam polowanie w poniedziałek.
A, prawda.
Masz ochotę na królika we wtorek wieczorem, co?
- W poniedziałek wieczorem. - Wspaniale.
Sir.
Dziękuję.
To teraz...
Mam go! Mam go!
Dziękuję.
A więc teraz...
Powiedz mi, sprzedawco,
gdzie byłeś w kwietniu 1919 roku?
Ja...
- Byłem... - Pamiętam.
Powiedziałeś mi.
- Pracowałeś w fabryce kolei. - Tak, sir.
Potrzebuje pan czegoś, sir?
Należało im się.
Nie możesz wywołać buntu i oczekiwać medalu.
Dostaliście za swoje.
Niewdzięcznicy!
- Czy coś pana gryzie, sir? - Nie.
Nic mnie nigdy nie martwi.
Zabiłbyś człowieka, żeby ocalić dziesięciu?
Jeśli uwierzę,
że to prawda.
Dziesięciu ludzi, żeby ocalić stu?
Tysiące, setki tysięcy...
To zależy, sir.
Więc się zgadzasz.
Nie.
Właśnie powiedziałeś, że to zależy od okoliczności.
Okoliczności...
tak.
Przez co ktoś przechodzi...
Wiem o tym.
Nic nie wiesz.
Strach jest skuteczny.
Bunt wisiał w powietrzu.
Przez Pańdźab przepłynęłaby kolejna rzeka.
Szósta rzeka...
Rzeka krwi.
Powtórka z 1857 roku.
Strach był kluczowy.
I zadziałał.
Pokonałem siłę pokoju Gandhiego siłą brutalności!
Co?
Tam były kobiety...
Dzieci...
- Ranni. - Ranni?
Ich krewni ich wynieśli.
Jak wynieśli, sir?
Była godzina policyjna,
stan wojenny.
Zgoda na strzał bez ostrzeżenia.
Ludzie bali się zabierać rannych do szpitala.
Nonsens.
Nonsens!
Kiedy przestał strzelać,
to był dla nich znak, że mogą bezpiecznie iść.
Więc nie sądzi pan, że to było brutalne?
To było efektywne.
Miał do czynienia z buntowniczym tłumem.
Wywołał przestrach
i to wystarczyło.
Hmm...
Jak ktoś może być tak straszny?
Nie miał absolutnie żadnych wyrzutów sumienia za to, co zrobił!
Więc odszedłeś z pracy?
Inaczej bym go zabił,
ale to nie zostałoby rozpoznane jako protest.
Byłoby to odebrane jako przestępstwo przeciwko pracodawcy,
a to splamiłoby wiarygodność wszystkich pracowników.
Co potem?
„Jeśli właśnie włączyliście radio, to wprowadzimy was
w najnowsze wieści z Europy:
Wielka Brytania jest teraz w stanie wojny z Niemcami.
Premier Neville Chamberlain ogłosił tę wiadomość
w audycji o 18:15 czasu nowojorskiego,
6:15 czasu wschodniego.
W krótkiej audycji trwającej około 5 minut,
transmitowanej przez sieć CBS
premier powiedział, że muszę powiedzieć wam,
że jesteśmy teraz w stanie wojny z Niemcami.”
Ogłoszono ogólnokrajową przerwę w dostawie prądu,
a wszystkie światła będą gaszone podczas nalotów.
Rząd wydał odezwę do 2 milionów młodych mężczyzn...”
Dlaczego nie skończysz swojej pracy, idioto!
Obetnę ci dniówkę!
Hej! Przerwij pracę!
- Przerwij! - Udham...
Przestań. To jest niewolnictwo. Przestań...
Udham!
Ale kierownik nam nagada.
Boisz się go.
Ja nie.
On się boi kierownika.
Kierownik, właściciel...
Właściciel i reżim...
I wreszcie siedzący na szczycie ciemiężca, który rządzi wszystkimi strachem!
To samo robią w domu, w Indiach!
My też jesteśmy ludźmi!
Czy wszyscy nie zasługujemy na równe traktowanie?
Jesteśmy traktowani jak niewolnicy! Nieszanowani, niedoceniani!
Co ty do cholery robisz?
- Wszystkim przeszkadzasz! - Co do diabła...
Co ty do cholery wyrabiasz!
- Zabiję was, cholerni imperialiści! - Co ty robisz? Wynocha!
Wynoś się z mojego kraju!
Przestań być lekkomyślny!
Próbowaliśmy wcześniej, nie udało się nam.
Tak, ale musimy działać teraz!
Jeśli teraz nic nie zrobimy, to będą nami rządzić przez następne 100 lat.
Odejdź, proszę...
Świat jest w stanie wojny.
Jesteśmy pod obserwacją, wrócimy do tego po wojnie.
Wtedy będzie za późno!
Brytyjczycy są zajęci wojną, boją się Hitlera...
To dobry moment, by uderzyć.
Ale czemu tutaj?
Musimy ich wypędzić z Indii!
Masz całkowitą rację,
ale oni myślą, że nasz ruch umarł razem z Bhagatem Singhem.
Uderzymy tutaj, w samym sercu Londynu.
- Nasza wiadomość obiegnie cały świat. - A co niby zrobimy?
Zrzucimy bombę?
To zrobimy z powrotem w domu.
Masz pistolet?
Odejdź, Udham!
Wolność słowa,
ale ja nie jestem wolny.
Hej, sir!
Sir!
Obudź się!
Wolność słowa!
Co mam powiedzieć?
Tak... Zrzuć bombę!
To na nic...
okradanie ludzi z wolności jest daremne.
Dziś odbieracie wolność jednemu człowiekowi,
jutro ktoś inny zabiera waszą!
Daremne!
Matka...
Ona mówiła...
Nie, nie o niepodległości.
O zabawkach.
Po prostu... [chichocze]
Wojna jest nieludzka!
Nikt nie wygrywa!
Nikt.
Wygrywa tylko nienawiść.
Hmm!
Hej, Bhagat...
Bhagat Singh.
Mój bracie!
Wolność słowa, zawsze.
Nie kradnij.
Dziel się.
Ty i ja, razem.
Mylę się, staruszku?
Nie?
Przysięgnij...co?
Co byś w ogóle przysiągł?
„Każdy liść, każdy krzew zna mój stan,
tylko kwiat pozostaje nieświadomy...
Cały ogród wie!”
To wszystko.
Wolność słowa!
Dziękuję.
Dziel się!
Poczekaj tam pięć minut.
[dzwonek telefonu]
Jest napisane „ Brytyjczyk indyjskiego pochodzenia”.
Tak. W porządku.
[dyszy]
„Niemcy ogłosiły, że wszystkie brytyjskie statki handlowe
będą teraz klasyfikowane jako okręty wojenne.
Rząd zaplanował ewakuację 400 000 dzieci
z dużych miast na obszary wiejskie.
Tymczasem premier Neville Chamberlain
ma spotkać się z francuskim premierem wobec żądań o więcej..."
W porządku, sir.
Podczas wojny, która stoi u naszych drzwi,
imperium będzie potrzebowało wszystkich swoich żołnierzy.
Podczas ostatniej wojny
obsadziłem wszystkie miejsca
zarezerwowane dla indyjskich żołnierzy.
Ponad 100 000 sikhijskich żołnierzy z mojego Pańdźabu walczyło dla korony.
Co więcej,
upewniłem się, aby Indusi hojnie przyczynili się
do spłaty pożyczki wojennej.
Imperium było
i wciąż jest
dobroczynną siłą.
I dlatego właśnie, panie i panowie,
nie tylko naszym prawem, ale i obowiązkiem
jest rządzenie Indiami.
Bez nas powrócą oni do barbarzyństwa,
plądrując i zabijając się nawzajem.
Nie tylko Afryka, panie i panowie,
jest brzemieniem białego człowieka.
- Dziękuję. [tłum klaszcze i wiwatuje]
- Dziękuję, dziękuję. [tłum wiwatuje]
Dziękuję!
Panie Dwyer!
[odgłos strzałów]
Czekałem na to 21 lat!
Czy to morderstwo zostanie uznane za protest...
czy ten protest będzie uznany za morderstwo przez wasze brytyjskie prawo?
Dziękuję.
„Proces Indusa oskarżonego
o morderstwo sir Michaela O’Dwyera
ma się rozpocząć dziś w Old Bailey.
Oskarżony, reprezentowany przez
pana St. Johna Hutchisona KC oraz pana V.K. Krishnę Menona,
został także oskarżony o popełnienie aktów przemocy
mających na celu zakłócenie pokoju narodu.
Procesowi państwo kontra Singh
przewodniczyć będzie szanowny sędzia Atkinson.
Podczas gdy prominentni członkowie lokalnej społeczności indyjskiej
potępili ten okrutny czyn,
sąd był świadkiem wylewu poparcia ze strony rdzennych Indusów
na korzyść oskarżonego”.
[tłum wykrzykuje obelgi]
Proszę się cofnąć.
Cisza!
Niech oskarżony zajmie miejsce.
Proszę złożyć przysięgę.
Wysoki sądzie, oskarżony poprosił o złożenie przysięgi na wybraną przez siebie księgę.
Co to za księga? Czy jest bluźniercza?
Nie, wysoki sądzie. To indyjska opowieść.
Klasyczny romans, Hir Randźha.
Ma prawo złożyć przysięgę na wybraną przez siebie księgę.
Kontynuujcie.
Wysoki sądzie, chciałbym odwołać się do sprawy
państwo kontra oskarżony pan Udham Singh.
Państwo twierdzi, że oskarżony
jest winny popełnienia morderstwa.
Proszę kontynuować.
Proszę podać swoje imię i nazwisko.
Zastrzelcie mnie.
Proszę podać imię.
Ta rozprawa to strata czasu, po prostu mnie zastrzelcie.
- Proszę podać imię. - Ram Mohamed Singh Azad!
Proszę podać prawdziwe imię.
To jest moje prawdziwe imię.
Oskarżony Udhamie Singhu, czy przyznajesz się do winy?
Nie jestem winny.
Niewinny... Dwyer był winny.
Jesteście winni wy i wasza polityka.
Zapytam jeszcze raz.
- Czy przyznajesz się do winy? - Protestowałem!
Całe wasze imperium brytyjskie jest firmą handlową,
która przekształciła się w imperialistyczną potęgę,
rządzącą nami nielegalnie i pod przymusem!
To wyraźne przyznanie się do winy, Wysoki Sądzie.
Proponuję, abyśmy przystąpili do wyroku.
- Obrona jeszcze nie przemawiała. - Morderca dość już powiedział!
Żądamy sprawiedliwego procesu, zgodnie z prawem tego kraju.
Zastrzelił trzy osoby, byłych urzędników państwowych,
na oczach setek ludzi. Mamy świadków.
- Ależ Wysoki Sądzie... - Oddalam.
- Był już pan wcześniej aresztowany? - Sprzeciw, Wysoki Sądzie!
- Nieistotne. - Oddalam.
Czy był już pan wcześniej aresztowany?
- Tak. - A skazany w sprawie karnej?
- Tak. - Ile lat spędził pan w więzieniu?
Byłem w więzieniu 4 lata...
- Ale nie przez przestępstwo. - Dlaczego, u licha, ktoś miałby siedzieć w więzieniu,
skoro nie popełnił przestępstwa?
Nie, nie za przestępstwo.
P o prostu walczyłem, walczyłem o wolność!
Wolność jest moim prawem naturalnym, a walka o wolność nie jest przestępstwem.
Mamy na ciebie skargę od indyjskiego dżentelmena, któremu złamałeś nos w barze,
a mimo to mówisz, że jesteś wojownikiem o wolność.
Tak!
Byłem wściekły!
Na takich apatycznych Indusów, którzy zadowalają się niewolą!
Ten człowiek ma wyraźną skłonność do przemocy.
I zrobię to ponownie, jeśli będę miał szansę.
Czy posiadałeś już wcześniej jakąś broń
zanim zabiłeś pana Michaela O’Dwyera?
Mam przed sobą pisemne zeznanie
człowieka, który dwukrotnie sprzedał ci
- nielegalną broń. - Mówię wam, że to był protest
przeciwko wam,
wam, Brytyjczykom, którzy ograbiliście nas,
podzieliliście nas,
splądrowaliście, okradliście nas z godności,
- zrujnowaliście naszą gospodarkę! - Dość tego!
Tak, dość tego!
Czas, abyście opuścili mój kraj!
Wystarczy!
Skończ to politykowanie! Wysoki sądzie...
Przechwyciliśmy broń,
a on popełnił tę zbrodnię.
- Powodem tego, co zrobiłem, było... - Nie odzywaj się w sądzie
- nieproszony! - Ale Wysoki Sądzie,
- on ma pełne prawo, aby go wysłuchać. - Oddalam.
Jesteśmy tu, aby zdecydować o wymiarze kary
adekwatnej do zbrodni
popełnionej przez tego człowieka.
Na polecenie sądu
prasa nie będzie przekazywać dalej
żadnej wypowiedzi oskarżonego.
Czy przedstawiciele prasy to rozumieją?
Tak.
Sąd ogłosi teraz orzeczenie.
Oskarżony zostaje uznany za winnego.
Oskarżony zostaje skazany na śmierć przez powieszenie.
[tłum protestuje]
Precz z brytyjskim imperializmem!
Precz z brytyjską tyranią!
Niech żyje rewolucja!
Sir...
z przykrością donoszę, że on odmawia jedzenia.
Och, na litość boską!
Nie róbcie z niego męczennika!
- To ostatnie, czego nam trzeba. - Sir.
Musimy przerwać ten strajk głodowy.
Sir.
[chrząka]
[ciężko oddycha]
[wzdycha]
Nigdy się nie ożenisz?
To co?
Przyjaciele na zawsze, co?
Dobra...
Ja też się nie ustatkuję.
O! [uśmiech]
Wszystko wam powiedziałem!
Nie mam nic więcej do dodania, panie Swan.
Wiem, że nie jesteś mordercą.
Nigdy przedtem nikogo nie zabiłeś.
Co się stało tamtego dnia?
Co się w tobie zmieniło?
- Odwołać Ustawę Rowlatta! - Odwołać, odwołać!
- Odwołać Czarną Ustawę! - Odwołać, odwołać!
- Odwołać Ustawę Rowlatta! - Odwołać, odwołać!
Odepchnijcie ich! Naprzód!
[zamieszanie w tłumie]
Zabarykadować wejście.
To wejście też.
Wezwijcie więcej posiłków.
Gandhi wyjechał z Delhi do Amritsaru.
Aresztować Gandhiego.
Tak jest.
Niech nikt nie wjeżdża do Pańdźabu aż do odwołania.
Zatrzymajcie wszystkich studentów. Wsadźcie ich do aresztu.
Odetnijcie publiczną linię telefoniczną aż do odwołania.
Zatrzymajcie przywódców Kongresu, Satjapala i Saifuddina Kićlu,
ich też aresztujcie.
Zniszczcie cały jutrzejszy nakład prasy.
Zakażcie publikacji aż do odwołania.
W zwołano protest w parku Jallianwala Bagh, ale prawdopodobnie będzie pokojowy!
Prawdopodobnie?
Ale to będzie protest polityczny, tak?
Tak jest!
A więc to nielegalne zgromadzenie, czy tak?
- Tak, sir! - Kogo chcesz tam posłać?
Poinformowaliśmy pułkownika Monago.
Hmm...
On za bardzo się waha.
- Wezwij generała Reginalda Dyera. - Tak jest.
[wojskowe rozkazy]
Ta okolica, Golbazar i droga JP zostały spalone.
Całe stare miasto było świadkiem
- aktów buntu i rebelii. - Ilu zginęło?
Potwierdzona została śmierć 5 Anglików.
Mamy też kolejne doniesienia o jutrzejszym zgromadzeniu politycznym
w pobliżu Złotej Świątyni.
Sir Michael O’Dwyer czeka na linii.
Dziękuję.
- Szykuj swoich ludzi. - Tak jest.
Dobry wieczór, sir.
Dobry wieczór, generale.
Amritsar jest w rękach buntowników.
Twoim zadaniem jest odzyskać miasto.
Potrzebuję pozwolenia na ogłoszenie stanu wojennego, sir.
To pan stoi na polu bitwy, generale.
Musi pan zrobić to, co uważa za stosowne.
Dziękuję, sir.
Rewolucja to niebezpieczna gra!
Nie możemy pozwolić sobie na kolejny bunt.
- Sir! - Chcę ustanowić precedens.
Sama kara niekoniecznie wywołuje strach.
Jeśli jednak zastosowana kara
wywołuje strach przed samą karą,
to ma wielką wartość praktyczną.
Musimy dać im przykład.
- Sir! - Dobranoc.
Znowu wróciłeś...
Prawie jesteśmy.
Wprowadzono sekcję 144.
Zgromadzenie więcej niż 2 osób
zostanie ostrzelane.
Wprowadzono sekcję 144.
Obowiązuje stan wojenny.
- Zgromadzenie więcej niż 2 osób... - Jest godzina policyjna, wychodzę.
- zostanie ostrzelane.
Nie, nie idę na żadne zebranie.
Robię sobie wolne.
Bez odwołania, bez sprzeciwu, bez prawnika...
Nie zaakceptujemy tej Czarnej Ustawy.
Odrzucamy Ustawę Rowlatta!
Aresztowanie doktora Satjapala i Kićlu nie pójdzie na marne.
Ten protest będzie trwał nadal!
Dopóki obaj liderzy nie zostaną uwolnieni,
a Ustawa Rowlatta nie zostanie zniesiona.
Żołnierze, zająć pozycje!
To nie my mamy się bać!
- Nie bój się, siadaj! - Czy mamy ich ostrzec, sir?
Wspomnij Śri Guru Gobinda Singha.
Zostali już ostrzeżeni.
Żadnych zgromadzeń!
- Żołnierze... - Słuchaj, siadaj!
Zajmijcie pozycje.
Żołnierze, przygotować się do strzału.
Nie panikuj, siadaj!
Ognia!
[krzyki]
- Straż!
Ognia!
Ten incydent zostałby przez was niezauważony.
To jedynie przypis w waszej historii.
Zapis drobną czcionką w jakiejś książce.
Ale nie było was tam nawet, jak zaczęli strzelać.
Czemu więc... Co?
- Co widziałeś? - Spóźniłem się.
Bardzo się spóźniłem.
[łapie oddech]
Balli, Balli...
Balli? Co się stało?
[krzyczy z bólu] - Co...?
Co się stało?
Strzelali do nas na zgromadzeniu.
Parag! Kamal, Parag!
[krzyczy z bólu]
Balli, Balli...
- Postrzelili go... - Co?
Co się stało, Balli?
- Strzelali do nas. - Szybko, tylną uliczką do szpitala.
- Zastrzelili mojego ojca. - Chodź.
Mój ojciec nie żyje! [płacze]
- Gdzie jest Balli? - W środku.
Kiedy umierasz z pragnienia,
wydając swoje ostatnie tchnienie,
jak kropla wody mogłaby spłynąć po twoim gardle?
[jęczy]
Siostro...
Wo...
O Boże!
Wo...
Siostro?
Wody.
Wody, wody?
Jak utrzymać się
ostatniego tchnienia swojej duszy?
Dobry Boże.
[dysząc]
Wody...
Wody, wody...
Siostro, woda.
Woda...
Reśma...
Reśma!
Reś...
Reśma.
[jęczy]
Bracie.
[płacze z bólu]
Już prawie koniec.
Już prawie...
Otwórz oczy.
Już koniec.
Nie zasypiaj.
Siostro!
[wzdycha]
Przytrzymaj go.
Połóż go tutaj!
[płacze]
Takie małe dziecko!
Tam są setki innych, rozrzuconych po całym terenie...
- Wracam tam... - Masz wodę!
Ktoś tu żyje?
Bracie.
Bracie, wszystko dobrze?
Zimno ci?
[oddycha z trudem] - Spokojnie.
Bracie...
Bracie, wszystko dobrze?
Bracie...
Czekaj...
- Weź mnie ze sobą. - Tak.
Hej, dajcie tu wody!
Dajcie tu trochę wody!
Ufaj Bogu. [oddycha z trudem]
Wszystko dobrze.
Zaraz wrócę.
[łapie oddech]
Waheguru!
Wszystko w porządku?
Dobrze, dobrze...
Oddychaj, zaraz wrócę.
Wody... Wody...
To już kilka godzin
odkąd odcięli wodę.
Stracili za dużo krwi.
Nie przeżyją.
Potrzebujemy lekarza.
Waheguru!
[jęki tłumu ludzi]
Zostań tu,
ja zaraz wrócę.
Nie martw się.
Wszystko dobrze.
- Ilu jeszcze? - Setki.
Ale nie znieśli jeszcze godziny policyjnej.
Morfina.
Wujku...
Moje wnuczki tam są...
- Wnuczki? - Tak, z tyłu.
Wujku...
One oddychają...
Poruszają się...
Wujku, wuj...
[jęczy]
[wyje z bólu]
Ktoś tu żyje?
Siostro...
Siostro, jak się czujesz?
Mój syn...
- Nie! - Nie, nie, nie
Umiesz puszczać latawce?
Co?
Puszczałeś latawce, co?
Będziesz ze mną puszczać latawce?
Będziesz, prawda?
Pobawimy się razem...
[krzyczy] Wszystko dobrze...
Wszystko w porządku.
Udało się, dobra robota!
Brawo!
Zaraz wracam.
Mamo!
Bracie!
Mamo...
Mamo?
[stłumiony płacz]
Boże, zlituj się.
Miej litość.
Sir, w Amritsarze strzelano do tłumu!
Nie panikuj.
Hmm.
Ile ofiar?
Nie wiem, sir.
- Ilu rannych? - Wielu...
Setki!
Wprowadzono sekcję 144 i stan wojenny.
Słuchaj!
Żołnierze wracają!
Wracają! Uciekaj!
Mój mąż...
Mój mąż? [płacze]
- Mój mąż? - Siostro, połóż się...
- Mój mąż... - Siostro, usiądź, cicho!
[wojskowe komendy]
Poszli.
Nie mogę znaleźć męża.
Gdzie jesteś?
- Gdzie jesteś? - Czy ktoś tu żyje?
Ktokolwiek żywy?
Wiadomość od pana Michaela O’Dwyera, sir.
W ogóle się nie kładłem.
Nie spałem całą noc.
Spełniłem obowiązek.
Służyłem ojczyźnie.
Pańskie działanie zostało zatwierdzone, sir.
Czy utrzymać godzinę policyjną?
- Która godzina? - 6:00 rano, sir!
Utrzymać.
Ogłoście rozluźnienie o 8:00 rano.
Muszą pogrzebać i spalić swoich zmarłych.
Tak jest!
Kapitanie!
Czy tam już jest spokojnie?
Tak, sir.
To, czego doświadczyłem tamtej nocy,
jest tylko między mną a Bogiem.
Kiedy skończyłem 18 lat,
mój nauczyciel powiedział mi:
„Synu,
młodość
to dar od Boga.
Od ciebie zależy,
czy pozwolisz jej zwiędnąć,
czy nadasz jej znaczenie.”
Kiedy spotkam go w niebie, zapytam,
czy nadałem mojej młodości znaczenie?
Czy pozwoliłem jej zmarnieć?
Czy mogę coś dla ciebie zrobić?
Tak.
Powiedz światu, że byłem rewolucjonistą!
[jęki i płacz]
Nosze
Sól fizjologiczna
Chloroform
Wyczyść przyrządy.
Synu...
On...
On nie żyje!
[jęczy]
Potrzebuję więcej leków.
Jak się masz?
Minęło już kilka miesięcy...
Wróć.
Musisz poprosić o ułaskawienie. Przeżyjesz.
Już czas
spotkać się z moim przyjacielem.
Proszę, Udham.
Czas minął!
Czas.
- Sir... - Tak.
Pogwałcili sekcję 144.
Obowiązywał już wtedy stan wojenny i godzina policyjna.
Ci, którzy zebrali się w Jallianwala Baghu,
wiedzieli, że łamią prawo.
I to pan zdecydował się strzelać do tłumu?
Tak!
Udałem się tam z rozmyślnym zamiarem otwarcia ognia,
gdybym znalazł tam zgromadzenie.
Gdyby przejście było dość duże, aby samochody pancerne wjechały do środka,
czy strzelałby pan wtedy z karabinów maszynowych?
Prawdopodobnie tak!
I w takim razie byłoby znacznie więcej ofiar?
Tak!
Gdyby generał Dyer nie rozpędził tego tłumu siłą,
mielibyśmy nieskończenie gorszą sytuację buntu.
Nie sądzi pan, że ostrzał trwał zbyt długo?
Wziąłem odpowiedzialność za to,
że jeśli już będę strzelał,
to muszę strzelać z dobrym skutkiem.
Kilka strzałów to przestępstwo!
Miałem ich ukarać.
Miałem pomysł na zrobienie wielkiego wrażenia.
Miałem dać im nauczkę.