NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wpuść ich!
Proszę, wejdźcie.
Nie chcę słyszeć żadnych głupich pytań.
Macie jeść, pić i dobrze się bawić, jasne?
Smacznego! Dalej!
Deibel został odratowany!
W szczególności chcemy,
by odtąd wszędzie w bawarskich miastach,
wsiach i na targowiskach
do żadnego piwa nie używano i nie dodawano nic innego niż jęczmień,
chmiel i bawarską wodę.
Nie zakończyliśmy współpracy?
Musimy pogadać.
- Nie mamy o czym. - Zamykaj.
Nie skończyłem pracy.
Ostrzegałem, że nie lubię rozczarowań.
Świadczę usługi. Nie jestem pańskim poddanym.
Mam też innych klientów.
Być może. Ale działał pan przeciwko mnie.
Żandarmeria ma wątpliwości, czy Hoflingera naprawdę ścięli kanibale.
A jeśli skojarzą gościa z psem, będę miał kłopoty.
Zajmę się żandarmerią.
Nikt nie może węszyć w tej sprawie.
W związku z tym…
gotów jestem
słono zapłacić,
by nic nie wyszło na jaw.
Wszystko w porządku, przyjacielu.
Ojciec.
Oset.
Pogrzebacz.
Mamo.
Podejdź tu.
Od początku mi zawadzałeś.
Odkąd byłeś dzieckiem.
Mój ojciec nauczył mnie wszystkiego o warzeniu piwa.
Chciałam być taka jak on.
Potem zjawił się Ignatz.
Traktował mnie poważnie. Byliśmy zgodną parą.
Dopóki się nie urodziłeś.
Nie byłam już browarniczką,
tylko matką i oberżystką.
Rodzimy synów i dajemy im wszystko,
a oni stają się mężczyznami i odbierają nam świat.
Wracaj do swojej żmii. Tam jest twoje miejsce.
Nie myśl, że przejmiesz mój browar.
Nie!
STARY DEIBEL
Dwa litry na numer 17.
Nie chcę widzieć pustych kufli.
Byłeś u niej?
- Tak. - I?
Straciła rozum, skarbie.
Wciąż możesz zrezygnować i popłynąć ze mną do Ameryki.
Co ty na to, skarbie?
Rzucimy wszystko i podbijemy zamorskie rynki?
Nie możesz.
Roman Hoflinger nie ucieka, tylko patrzy w przyszłość.
- I co w niej widzi? - Nas?
Tak.
Kolejną gębę do wykarmienia.
„Chcesz zobaczyć tęczę – wyjdź na deszcz”.
Moja matka podobno tak mawiała.
Nic nie dzieje się bez powodu.
Może coś się musi skończyć, żeby coś się mogło zacząć.
Kiedy, jeśli nie teraz? Kto, jak nie ty?
Witaj.
Patrz, kto już zasnął.
Widzisz? Ja nie zamykam drzwi.
- Cieszę się, gdy wracasz. - Czemu już śpi?
Nie lubię jak znikasz na cały dzień.
Chłopak potrzebuje rodziny.
Nie jesteśmy rodziną.
Tylko bydłem na twojej łasce.
Zamknij gębę.
Ty…
nigdy we mnie nie wierzyłaś.
Uderz mnie.
Już nie boję się twoich razów.
O Boże.
Dałem mu trochę, żeby się uspokoił. Nic mu nie będzie.
Co na obiad?
Miałeś coś wspólnego ze sfilmowaniem Ludwiga Hoflingera?
Albo ze śmiercią jego ojca?
Po co tu przyszłaś?
Roman potrzebuje pieniędzy. A ty piwa.
To byłaby inwestycja.
Roman należy do rodziny monachijskich browarników.
Nie musi się kryć za pośrednikami.
Dostarczyłby ci piwo, ale też rozwinął browar.
Złożysz mu ofertę.
A jeśli wyczuję, że próbujesz go oszukać…
popamiętasz mnie.
W porządku.
Nie wspominaj o mnie.
No cóż… nic osobistego.
Jest pan wolny.
Co to ma znaczyć?
Ten człowiek jest niewinny.
Znaleźliśmy dziś rano dziewczynkę
wałęsającą się po ulicy w Haidhausen.
Jej ojciec został zaszlachtowany.
Był przestępcą z nizin społecznych.
Dziewczynka jest obłąkana.
Oddaliśmy ją do przytułku.
Nie była w stanie sklecić sensownego zdania.
Ojciec.
Oset.
Pogrzebacz.
Proszę zgadnąć, co znaleźliśmy w jej kieszeni.
Należał do pańskiego ojca?
Był jeszcze wielki pies,
który niestety nam uciekł.
Nacisk jego szczęk wynosił prawie 2000 niutonów.
Tyle, co gilotyna.
Innymi słowy, pies ten był zdolny odgryźć głowę dorosłemu mężczyźnie.
Pański ojciec padł ofiarą brutalnej kradzieży z rozbojem.
To zamyka sprawę.
Do usług.
- Proszę bardzo. - Nie, złap za skrzyżowania.
Które? Tu są same skrzyżowania.
- Te. - Widzę.
Proszę.
Zobacz.
Twoja mama jest niegłupia.
Twoja kolej.
Gdybyś mógł robić, co chcesz…
dokąd byś pojechał?
Zostałbym z tobą, mamo.
A co z tatą?
Twoja kolej.
To był wspaniały Oktoberfest.
Jutro wszystko się skończy.
Dziś zmieniono ceny piwa.
Fenig drożej za kufel.
Mogły być dwa fenigi.
Udało się coś panu znaleźć w kwestii…
sam-pan-wie-kogo?
Pańskiego kolegi, szacownego burmistrza?
Urban.
Wszystko w swoim czasie.
„Ceny piwa wzrosły.
To oznacza, że ostatniego dnia Święta
wielu gości nie będzie stać na pijaństwo”.
- Co? Od kiedy? - Jeśli dobrze rozumiem – od zaraz.
Będą doić tę krowę, póki nie zdechnie.
Goście nadal będą pić, ale napiwki się skończą.
Co mamy zrobić?
Zastrajkujemy.
Szefostwa to nie ruszy.
Sprowadzą prostytutki, żeby obsługiwały gości.
Nie zdążą.
Musimy dziś zastrajkować.
Mam dość mężczyzn mówiących mi, jak mam żyć.
Rozpuśćcie wieści.
W południe zakręcamy wszystkie krany.
Szanowni państwo, proszę podejść! Dziw nad dziwy!
Dotąd nie widziany! Prawdziwa sensacja!
Dzicy wojownicy prosto z Samoa!
Prawdziwi kanibale!
ZAMEK PIWNY CURT PRANK
To twój szczęśliwy dzień.
Przekonamy się.
Sukces, młody człowieku…
narasta jak gówno w oborze.
Im więcej masz krów, tym więcej gówna.
Ale na kupie gówna też da się wybudować pałac.
Szersza perspektywa liczy się bardziej niż szczegóły.
Czego pan ode mnie chce?
Żebyś zrozumiał, że ludzie pamiętają o dużych wydarzeniach.
O pierwszych razach.
A nie o tych, którym się nie udało.
Zapamiętają Edisona, a nie Teslę.
Braci Lumière, a nie Skladanowskych.
Mnie,
a nie Stiftera.
Ludzie pragną sensacji,
odkąd stać ich na wodę i chleb.
Ale jeśli nic się nie zmienia, rzucają się sobie do gardeł.
Jeśli stare stoi na drodze nowego…
trzeba je zmieść.
Dla dobra cywilizacji.
Wytyczmy razem drogę ku przyszłości.
Zanim zrobi to ktoś inny.
- Skończył pan? - Nie.
Chcę fuzji z Browarem Deibel. Tylko w ten sposób przetrwamy.
Niby jak?
Chcę twoje piwo. Jest najlepsze w mieście.
Kupisz ode mnie browar Hasenbergerów.
Stoi zamknięty, więc tanio go sprzedam.
Gdy go odkupisz za jedną markę,
rozbudujesz go, by do przyszłego roku mógł wyprodukować 10 000 hektolitrów.
Razem z Browarem Deibel da to 15 000.
Wystarczająco dużo, by mieć namiot w trakcie Święta.
Kupię w twoim imieniu kawałek pobliskiej ziemi
za środki ze sprzedaży browaru w Norymberdze.
I wówczas…
wybudujemy drugą nowoczesną browarnię,
która potroi te 10 000 hektolitrów.
Potroi.
Wtedy wejdziemy do pierwszej ligi.
Piwo butelkowe, eksport.
Browar Deibel. Twój kunszt, moje pieniądze.
W jeden rok?
W trzy miesiące!
No, niech będzie pięć.
Pan już całkiem oszalał.
Nie możesz sam odpowiadać za takie przedsięwzięcie.
Każdy z nas miałby 49,5% udziałów.
A ostatni procent?
Trafi do Clary.
Hoflingerowie będą zarządzać interesem.
Zakładając, że twoja matka się zgodzi.
- Inne dołączą? - Wszystkie.
Niesamowite.
- Zwariowałyście? - Chodźcie.
- Co wy robicie? - Nie jesteśmy mniej warte niż oni.
- Stójcie! - Dobrze!
Oszalałyście?
- Chodźcie. - Hej!
Rozumy wam odjęło?
Lino, co to za wygłupy?
Goście mają się sami obsłużyć?
Wracajcie!
Chodzi o naszą przyszłość.
Podwyżka cen piwa oznacza mniej napiwków dla kelnerek.
A my się z nich utrzymujemy!
To wszystko co mamy!
I nie pozwolimy,
aby to inni napychali sobie kieszenie.
Tak!
Od tej chwili strajkujemy!
Tak!
Przekonacie się,
czy jesteście sobie w stanie bez nas poradzić.
Dajcie spokój wariatkom. Nic im to nie da.
Wrogiem są duże browary, nie my!
W przyszłym roku będzie tu siedmiu oberżystów, a nie 30!
A wtedy będą wam potrzebne kelnerki
chętne pracować podczas tak dużego festynu.
Tak!
Więc nam zapłaćcie!
Róbcie, co chcecie!
Znajdę sobie inne kelnerki.
Nie ulegnę waszym żądaniom!
Zwariowały.
Zobaczymy.
Jeśli się teraz poddamy, w przyszłości nie potraktują nas poważnie.
Dziewczyny, do boju!
Tak!
Ja traktuję cię poważnie.
Szlag!
Cholera jasna!
Albo on zniknie, albo ja.
A co z Maxim?
Wezmę go ze sobą.
Więcej do tego nie dopuszczę.
Zostaniemy tylko parę dni.
Póki czegoś nie znajdę.
Nie możesz tam zostać.
Roman na pewno się zgodzi.
Dziękuję.
Zostałaś oberżystką?
Wyszłaś na swoje.
Mamo?
Coś ci przyniosłem.
Od Ludwiga.
Och…
Chcę wrócić do domu.
Gdy tylko wydobrzejesz.
Nie jestem chora.
Zabierz mnie do domu.
Daj Boże, synku.
Daj Boże.
Jest w lepszej formie.
Dzięki heroinie.
Tłumi histerię i ma działanie uspokajające.
Jak długo musi tu zostać?
Ciężko stwierdzić, ale…
myślę, że wkrótce wydobrzeje i będziemy mogli ją wypisać.
Jeśli potrwa to nieco dłużej,
chętnie wesprę klinikę hojnym datkiem.
- Długo? - Bardzo długo.
Cóż… żywi silną nienawiść do mężczyzn,
zwłaszcza do tego Pranka.
Może być tak, że jeszcze długo będzie stanowiła zagrożenie dla innych.
Proszę o nią dbać.
I przygotować dokumenty o ubezwłasnowolnieniu. Są mi potrzebne.
MARIA HOFLINGER: UBEZWŁASNOWOLNIONA
Pełne upoważnienie. Dobrze.
Jest pewien szkopuł.
Tradycja.
Będzie miejsce na siedem namiotów, nie osiem.
Nie pozwolą na dodatkowy.
Musimy być siódmym.
BROWAR CAPITAL
MONACHIUM
Witam.
Chcecie zarobić przed wyjazdem?
Słuchajcie!
Przywódczyni strajku.
Dostałaś, co chciałaś, wariatko?
A nawet więcej.
Ceny piwa co roku będą rosły.
Stifter mówi, że wzrosły ceny dostaw, więc ceny sprzedaży też.
Inaczej browary byłyby stratne.
Bezczelność! Zarabiają na piwie miliony!
Ale Stifter gwarantuje, że za rok będzie pan zarządzał jego namiotem.
Kpisz.
Pod jednym warunkiem.
Że będę tam śpiewać.
Zgodzę się, jeśli zostanę główną kelnerką.
- Co? - Co teraz?
No cóż…
Przykro mi, Johanno.
- Coś sobie znajdziesz. - Mam cię dość, dupku!
Pa, pa!
Zarobi pan pięć razy tyle, co teraz.
Jako główna kelnerka zarządzam,
że od dziś zatrudnione przez nas kelnerki będą otrzymywać stałą pensję.
- Co? - Tak!
Każda z was dostanie trzy marki dziennie!
Tak!
Brawo!
- Świetnie! - Dziękujemy!
W górę!
Colina!
Zostań tu i poczekaj, aż wrócimy.
Chodź.
Puszczaj!
Albo złamię ci rękę.
Zabiję cię.
Kim jesteś?
Doigrasz się.
Chcesz zarządzać namiotem?
Myślisz, że nie dam rady?
Wiem, że dasz.
Panowie,
tegoroczny Oktoberfest zakończył się wielkim sukcesem.
Mamy w garści oberżystów i zezwolenia na namioty piwne,
a ceny piwa…
wzrosły.
Witam. Mam nadzieję, że się nie spóźniłem.
Przykro mi, to prywatne spotkanie.
- Czyżby? - Tak.
Co omawiacie?
Poufne sprawy, nie przeznaczone dla gminu.
Nie jestem z gminu.
Mamy ósmą największą browarnię w Monachium.
I się rozrastamy.
Pan Urban może sprawdzić dokumenty.
Od kwietnia będziemy spełanić warunki, by mieć własny namiot piwny.
Na błoniach nie ma miejsca na osiem namiotów.
Zgadza się.
Miejsca wystarczy na siedem.
Co to ma być, Hoflinger?
Reklama?
Tak.
Ta reklama zmieni pańskie życie.
Dokąd się wybieracie ze śliczną panienką?
Do Ameryki.
Do nowego kraju?
Kupię ziemię i będę warzyć swoje piwo.
Według Bawarskiego Prawa Czystości.
A ludzie będę je pili.
Prawa czystości…
są kwestią wiary, jak niepokalane poczęcie.
Dobrej jakości jęczmień i pszenica są drogie.
Jak myślisz, co jest tańsze?
Był tu niedawno młodzieniec taki jak ty,
z dużego browaru. Mówił, że składują buraki cukrowe.
Po co?
Diabeł zawsze sra na największą kupę, Hoflinger.
Nie zmieniaj się.
BROWAR CAPITAL MONACHIUM
FABRYKA CUKRU AUDRINGERA
Tak,
też nie mogłem uwierzyć.
Pan Stifter obchodzi ustawę o czystości piwa z 1516 roku
używając melasy, karmelu.
To odpad z fabryki cukru.
Nadaje piwu odpowiedni kolor i jest tańszy niż jęczmień.
Dlatego pan Stifter ma ceny, o których nam się nie śniło.
Na butelkach tego nie ma,
ale mówi się o tym na polach pod Monachium.
No i?
Mogę to wyjaśnić.
A także zmienić.
- Wybiega pan w przyszłość. - Pan wybaczy.
Panowie,
czy chcemy ryzykować
zniesławienie monachijskiego piwa
z powodu drobnego błędu, który rozdmuchają do rangi skandalu?
Pan Hoflinger…
ma rację.
Browar Capital będzie podlegał ścisłej kontroli.
Osobiście tego dopilnuję.
Jeśli w ogóle stanie na nogi po spadku notowań akcji
i zmianie zarządu.
No i wyjaśniła się sprawa siódmego miejsca.
Opowiem panu historię.
DAJ Z SIEBIE WSZYSTKO
Przebyłem z ojcem długą drogę z Berlina.
Chciał tu zaprezentować swoje piwo.
Nigdy nie wrócił do domu.
Ojciec śle pozdrowienia.
Nie!
Tak.
Idź za swoim totemem.
Napisy: Anna Piotrowska