NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Został miesiąc do Oktoberfestu.
Prace postępują za wolno.
Kiedy wreszcie wciągniecie tę skrzynię?
Hej! Przyspiesz tę maszynę!
Działa pełną parą.
Niech to szlag.
Tak lepiej.
Uważaj!
- Co jest? - Co się stało?
Co się stało?
HISTORIA OPARTA NA FAKTACH.
Oby to był ostatni taki wypadek.
Każda wielka budowa wymaga ofiar.
Tak?
Nareszcie!
Zupa jest gorąca? Musi być gorąca.
Jest bardzo gorąca.
Wezwę lekarza.
To nie będzie konieczne.
To tylko rozstrój żołądka.
Chcę być na bieżąco.
Za gorąca.
Obrzydliwa.
Nie jestem głodna.
Mdłości?
Ostatni okres?
Nie twoja sprawa.
W Norymberdze. A co?
Jak śmiesz?
Gratuluję!
Ja to mam szczęście.
- Myślałam, że ocet… - Nigdy nie ma gwarancji.
Co teraz?
- Jest tylko jedno wyjście. - Przestań.
Inaczej będzie panienka skończona.
Panowie.
Prank nie mógł dłużej utrzymywać swoich planów w sekrecie.
Jego czas się skończył.
Wyszło szydło z worka.
A my musimy zareagować.
Pojawi się nowy statut,
według którego na Oktoberfeście można serwować tylko monachijskie piwo.
Przyspieszymy wszelkie procedury.
Szczerze wątpię, by taki statut
wszedł w życie przed Oktoberfestem.
Magistrat nie może pozwolić,
by jakieś zapyziałe, wsiowe browary
sprzedawały swoje szczochy na Oktoberfeście!
Moi prawnicy zbadali tę kwestię.
Sprawa jest pilna.
Ze względu na układ sił przy tym stole, sądzę, że statut przejdzie.
Osobiście tego dopilnuję.
Oczywiście za waszym pozwoleniem.
Dobrze. Proszę się tym zająć.
Niech pan złapie Prusaka za gardło
i skręci mu kark.
Chyba wszyscy jesteśmy zgodni,
że wystarczy nam przy stole jeden zarozumiały przybłęda.
To jakiś żart!
Niestety nie.
Informacja prasowa ukaże się po południu.
To nie może zaczekać do końca Święta?
Obawiam się, że mam ograniczone możliwości.
Więc co pan zamierza?
Załatwiłem już pozwolenie na budowę.
Co mi po nim bez piwa?
Niewiarygodne! Tylko piwo z Monachium?
Magistrat nie chce zadzierać z dużymi browarami.
Od początku pana ostrzegałem.
Musimy znaleźć inne rozwiązanie.
Jeśli mogę, radziłbym odwiedzić Stiftera.
On za tym wszystkim stoi.
Stifter?
Gorzko pożałuje.
Dopilnuję tego.
Dostawa dla króla.
Odesłali ją.
Szefowa jest w środku.
I? Czy król nam pomoże?
„Z przykrością informujemy,
że przez wzgląd na stan umysłowy i melancholię,
która mu doskwiera, Jego Wysokość przestrzega ścisłej diety.
Dostawy waszego piwa zostały wstrzymane.
Królewski medyk von Godden”.
Świetnie.
Czyli król sra na tradycję?
Cudownie.
Droga pani…
Wie pani, co jest symbolem cierpliwości?
To jagnię.
Proszę przekazać panu Stifterowi, że jagnię we mnie umiera.
Oczywiście.
Pan Prank?
Charlotte Stifter.
Syn jest zajęty. Zaraz przyjdzie.
Wspomniał, że ma pan czarującą córkę.
Mam nadzieję, że dobrze zniosła przeprowadzkę z prowincji do miasta.
Ivoire? Zostań z panem.
Mieszka tutaj.
Obiecuję, że jest dyskretna.
Co zrobi?
Nie jest wróżką.
A potem…
Powiemy pani ojcu, że wyjeżdżamy
na kilka dni w góry. Berachtesgaden jest…
Jeśli pani chce, możemy pójść na miasto.
Pokażę panience Schwabing, artystów, Pinakotekę,
żeby się panienka rozeznała…
Moja matka zmarła podczas porodu.
Nigdy mnie nie poznała.
Dlatego jako dziecko myślałam, że nie istnieję.
Że jestem tylko…
czyimś snem.
Istnieje pani.
Ale proszę uwierzyć: im dłużej pani zwleka, tym gorzej.
Nie trać czasu, dziewczyno.
Cotinga maculata.
Piękny okaz, prawda?
Bławatnik modry z Bahii.
Podarunek od Alfreda Russela Wallace'a.
Ewolucjonisty i myśliciela.
Poznałem go podczas misji dyplomatycznej w Hondurasie.
Co pan nie powie.
Russel opracował swoją teorię doboru naturalnego
niezależnie od Darwina.
To też pański dobry przyjaciel?
- Co pana sprowadza? - Niech pan mi powie.
Myśli pan, że chcę się pana pozbyć.
Zakręcił mi pan kurek.
Niektórzy woleliby nie dopuszczać do rynku obcych wpływów.
Bo przyjezdny pokazał wam, jak zarobić na Oktoberfeście?
Myślał pan, że wielkie browary z Monachium
pozwolą sobie naszczać do piwa?
Czego pan chce?
To mnie irytuje u Darwina.
Zawsze kładzie nacisk na rywalizację.
Zysk poprzez wypieranie innych.
Jeśli trzeba to siłą. Prawda?
Zgadzam się z Russellem.
Prawdziwą siłą jest adaptacja do niekorzystnych warunków.
Dziękuję za naukę o ptakach. Ukłony dla matki.
Próbowałem ukierunkować gniew moich kolegów!
Oczywiście.
Powinniśmy współpracować.
Teraz rozumiem.
Nie widzę powodu, dla którego nie możemy pokojowo współistnieć.
Chce pan sprzedawać swoje piwo w moim namiocie.
Koledzy z kartelu piwnego nie będą zachwyceni.
Jeśli chodzi o moich „kolegów z kartelu piwnego”,
łagodnie rzecz ujmując:
srał ich pies.
Ile?
Nie chodzi o pieniądze.
Prezesowi największego browaru nie chodzi o pieniądze? Zabawne.
Oczywiście, mam zobowiązania wobec moich wspólników.
Poniosę ryzyko,
jeśli dojdzie do zatargu ze zrzeszeniem browarów.
Dziesięć procent. Nie dam więcej ze względu na koszty początkowe.
Dobrze.
Dziesięć procent.
I ręka pańskiej córki.
Jak mówiłem, nie chodzi mi o pieniądze.
Zrobiłbym dla niej wszystko.
Otrzyma dostęp do najwyższych sfer, a pan tyle piwa, ile zechce.
Co robisz, Luggi?
Chodź, odszpuntuj beczkę!
Witajcie.
Daj jałmużnę!
- Zatrzymaj się. - Chodź tu.
Jeśli nie zapłaci pan w ciągu pół roku,
sam zagram na pańskich skrzypcach.
Panie Prank!
Czyżby czasy były ciężkie?
Potrzebuję szpicla.
Kanciarza.
- Uznałem, że tu go znajdę. - Kto jest celem?
Stifter.
Anatol Stifter.
Stifter z Browaru Capital.
Wydaje się panu podejrzany?
Chcę wiedzieć, czy jest czysty.
Proszę poszperać.
„Do widzenia, panie Glogauer”.
„Miłego dnia, panie Glogauer”.
Zajmuję się delikatną robotą,
więc mógłby pan być milszy,
nie sądzi pan?
Jestem tylko człowiekiem.
Dobry piesek.
Uważaj!
Co za bajzel.
Chodźmy się napić gdzie indziej.
Masz rację.
Dobrze.
Wypijmy zdrowie Ludwiga Hoflingera.
To dzieło to jego bilet wstępu do naszego znamienitego towarzystwa.
Tak!
Niech sra król!
Panienko Claro?
Claro?
Panno Kandl.
Panie Prank.
Musiałaś się tak wystroić?
Byłam tu wcześniej. Brat ci nie powiedział?
Mieliśmy mnóstwo roboty.
Pięknie wyglądasz.
Co cię tu sprowadza?
Konsekwencje naszej schadzki.
Szlag by to.
Mam teraz inne zmartwienia.
To na pewno moje?
Claro!
Co zamierzasz?
Co ja zamierzam?
Szlag by to!
Zaniedbała pani swoje obowiązki, panno Kandl.
Przepraszam. Musiałam przysnąć.
Proszę.
Kiedy panią zatrudniałem,
przejrzałem pani oszustwo.
Referencje pisane różnym stylem? Chylę czoła.
Ale atrament
był wszędzie ten sam.
Za to ten pokaz…
podobał mi się.
Choć wiedziałem, że nie mogę pani zaufać.
Gdzie teraz jest?
Co tu się dzieje?
Otóż to. Gdzie byłeś?
Wyszłam.
Wyszłaś?
Tak.
Nie rozumiem.
Nie musisz, tato.
Dobrze się czujesz?
Jak zawsze.
Co się z tobą dzieje?
Mieliśmy umowę, młoda damo!
Gdzie się szlajasz nocą bez panny Kandl?
Odkąd tu przybyliśmy, nie poznaję cię. Nie podoba mi się to.
Bo straciłeś kontrolę.
Czas wydać cię za mąż.
Ktoś musi dać ci to, czego ja nie mogę.
Będziesz wtedy szczęśliwsza. Prawda, panno Kandl?
Ktoś poprosił o twą rękę.
Bardzo ceniony człowiek.
Wprowadzi cię w wyższe sfery.
To browarnik, jak ja.
Pan Stifter.
Prześpij się z tym. Jutro dasz odpowiedź.
Idź.
Chodź.
Jestem w ciąży.
Słucham?
Nie jestem już twoją małą dziewczynką.
Z kim?
Nie znam go.
Claro.
Robię to dla ciebie!
- Stifter to szanowany człowiek! - Dostawca piwa!
Jest dostawcą piwa.
Wiedziała pani.
Jest taka młoda.
A pan sprzedaje ją jak bydło.
Pani Hoflinger, musi pani coś zrobić.
Nikt porządny by tego nie narysował.
To obraza majestatu.
To dzieło Luggiego.
Król może być szalony, ale to się nie godzi.
Bez urazy, ale myślę, że ta bohema tu nie pasuje.
I co…
trafi na pierwszą stronę?
Rysujesz jak młody bóg.
To Hoflinger!
Przestań!
Powiedz Stifterowi, że za niego wyjdę.
Znam go.
Całkiem nieźle.
Bywałam u Brockmannów.
Tam mi go przedstawiono.
Jako konsula.
A potem?
Pokazał swoje prawdziwe oblicze.
Tym razem mówię poważnie, Anatolu.
Obiecaj mi.
Obiecuję, matko.
Zabiłeś mojego ojca?
Idź za swoim totemem.
Co to jest totem?
IDŹ ZA SWOIM TOTEMEM SAMOAŃSCY KANIBALE
„I ujrzałem
jedną z jej głów śmiertelnie zranioną,
lecz ta rana śmiertelna
została uleczona.
A cała ziemia
w podziwie powiodła wzrokiem za Bestią”.
Dziękuję, Ivoire.
Prank.
To miło, że zawitał pan na przyjęcie mojej matki.
Jak się miewa Clara?
Przyjmuję pańską ofertę, jeśli o to chodzi.
Teściu.
Pierwsza dostawa przyjdzie dzisiaj.
Wystarczy na trzy pierwsze dni Święta.
Resztę dostanie pan po ślubie.
Weźmiemy ślub pierwszego dnia Święta.
Wesele odbędzie się w pańskim zamku piwnym.
Wiedziałam, że się ułoży.
Zajmiesz się moją matką, teściu?
Pan Prank nie zawsze był browarnikiem.
Bardzo podziwiam ludzi,
którzy wyrwali się z rynsztoka,
nawet jeśli brakuje im ogłady.
Jak nazywał się pański burdel w Norymberdze?
„Szpara”?
Pizda.
Nazywał się „Pizda”.
Drogie panie,
do zobaczenia na ślubie.
To dla akademii.
Akademii?
Zwariowałeś?
Wiem, jakie to uczucie.
To jak za ciasny but.
Uwiera cię i myślisz, że nie zrobisz już ani kroku,
ale w końcu but się rozchodzi.
I przestanie cię boleć.
Będzie pasować.
Zaufaj mi.
Parszywy dzień, co?
Zawsze myślałem, że to ja trafię do więzienia.
Czemu tu siedzisz?
Piję.
Jest w ciąży.
Kto?
Clara.
- Z tobą? - Nie, z Krampusem.
Oświadczysz się jej?
Narozrabiałeś, Luggi.
Ja?
Dlaczego ja?
Rozdawałeś piwo za darmo, jakby jutra nie było.
Odstraszyłeś stałych gości, a matka musiała cię ratować z ciupy.
Wiesz, ile to kosztowało?
Na dodatek matka myśli,
że to Prank zabił ojca.
I że, co gorsza, odciął mu głowę.
Mam jej teraz powiedzieć,
że poślubię córkę Pranka, mimo że wpakował nas w ten bajzel,
bo przypadkiem zaszła w ciążę?
Zwariowałeś!
I to moja wina?
Moja wina, że jesteś dupkiem?
Zawsze obwiniasz innych za swoje błędy.
Zauważyłeś?
Nie możesz winić Clary za jej ojca. Nas też nie można winić za naszą matkę.
Idź za swoim totemem.
Co to jest totem?
Nie mam pojęcia.
REDAKCJA SIMPLICISSIMUS
Obraza majestatu, co?
Zapewnia nam rozgłos.
- Przykro mi, pani Hoflinger. - Wyjmuj pióro.
Mam wieści, które wstrząsną Monachium.
Pisz pan.
Smacznego.
Dziękuję, Hubertusie.
Dzień dobry.
Proszę nie wstawać. Sytuacja się zmieniła.
SIMPLICISSIMUS ŚLUB PIWNEGO BARONA
BROWAR CAPITAL MONACHIUM
Oto, co zrobimy:
zapewnię mojego syna, że to podła plotka i potwarz.
Powiemy, że to kaczka dziennikarska.
Osobiście dopilnuję,
aby ciąża Clary została usunięta.
Do tego czasu będzie pod moim nadzorem.
To moja córka, pani Stifter!
Panie Prank, na pewno wie pan, co się stanie, jeśli nie połączymy sił.
Ważne, że Clara jest płodna.
Może mieć dzieci.
Zawsze chciałam mieć wnuki. Pan nie?
Załatwię najlepszą fabrykantkę aniołków.
Zabieg wciąż jest dość prosty. Do widzenia.
Proszę.
Kupię oberżę za ostateczną cenę.
Piwa?
Tak, poproszę.
To ja kupiłem waszą działkę. Zyskałem na waszym nieszczęściu.
Wynagrodzę wam to.
Zna pan to uczucie,
gdy spada pan we śnie i budzi się, nim uderzy w ziemię?
Przez krótką chwilę…
nie wiesz, czy to był sen, czy wciąż spadasz.
Ta chwila to pozdrowienie z piekła.
I nigdy nie minie.
Nigdy.
Stifter zakręcił panu kurek?
Widzi pan?
Teraz się pan obudził.
Skąd pani wiedziała?
Przyszła babcia zawsze wie.
Ale Roman nie uzna tego bękarta.
Co pan zrobi?
Pozbędzie się go? Wówczas obaj traficie do piekła.
Pyszne.
Przepyszne.
Jest pani obrotna.
Dogadamy się.
A moja córka…
będzie panią Hoflinger.
Wypijemy za to?
W życiu…
ty morderco.
Popełnia pani wielki błąd. Tylko tak ocalicie swój browar.
Ktoś pana powstrzyma.
Jeśli nie policja, to ja.
Postępu, pani Hoflinger…
nie da się powstrzymać.
Claro.
Chodź ze mną.
To nie potrwa długo.
Będzie dobrze.
ZARĘCZYNY
CLARY PRANK ANATOLA STIFTERA
MONACHIUM
Ciągnij!
No dalej!
Claro!
Claro?
Napisy: Anna Piotrowska