NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
HISTORIA OPARTA NA FAKTACH.
TRZY MIESIĄCE WCZEŚNIEJ WIELKANOC 1900
Co robi w Monachium zamożny browarnik z Norymbergi?
Opowiem panu historię.
Historię tego chłopca.
Jest rok 1861.
To jego pierwszy Oktoberfest.
Przebył z ojcem długą drogę z Berlina,
aby na tym wyjątkowym festynie zaprezentować swoje piwo.
Podczas gdy ojciec jest zajęty, chłopak może się rozejrzeć.
Tego dnia
dostaje swój pierwszy grosz.
Kupuje za niego swoją pierwszą watę cukrową.
Rozkoszując się niebiańską słodyczą, pragnie tylko jednego:
by ojciec odniósł sukces.
No i? Udało mu się?
Tak.
Odniósł wielki sukces.
Tato!
Panie Prank.
Dlaczego mi to pan mówi?
Chcę zreformować Oktoberfest.
Czasy małych bud z piwem się skończyły.
Postawię namiot na 6000 osób. Zamek, fortecę.
Sześć tysięcy siedzeń.
To przyszłość.
ZAMEK PIWNY
Zdrowie!
Panie Prank, z całym szacunkiem…
Podziwiam pańską wyobraźnię,
ale tak duży gmach na naszych błoniach?
Nie jest pan monachijskim oberżystą.
A to przecież pierwszy warunek.
Te pięć bud, które chce pan pogrzebać pod tym molochem,
od pokoleń jest dzierżawionych przez te same rodziny.
Proszę spróbować szczęścia na innym festynie.
Jako zarządca nie zgadzam się.
Nie. To musi być na Oktoberfeście.
Chcę zacząć budowę za trzy miesiące.
Ta innowacja
przyciągnie ludzi z całego świata.
Pański Oktoberfest
zasłynie dzięki mojemu namiotowi.
Panie Prank.
Jestem zarządcą Święta od niedawna,
ale…
monachijskie tradycje
nie są mi obce.
Proszę spojrzeć na tego chłopca. Nie należy do pańskiej rodziny,
ale pana dzieci zazdroszczą mu, że znalazł największy koszyk.
Jest pan dumny z syna.
Proszę zapomnieć o piwnym zamku.
To nie mój syn, tylko pański.
Poznaje ją pan?
Młodą kobietę obok pana żony. Minęło wiele lat.
Ucieszyła się, otrzymawszy wreszcie wsparcie.
Ostatnie lata nie były dla niej łatwe.
Co za hańba.
Niechciany bękart, dochowanie tajemnicy. To musi być…
stresujące.
Jedno słowo, a nazwie pana ojcem na oczach żony.
Skończ pan te bzdury.
Moja propozycja:
pomoże mi pan pomóc sobie.
Honorowo jest mieć wrogów, Urban.
Ale zostańmy przyjaciółmi.
Browar Deibel był na błoniach od początku, na długo przed nami.
I dopilnuję, by wciąż tam był, nawet gdy nas już zabraknie.
Ale pani nie opłaciła jeszcze dzierżawy, pani Hoflinger.
Proszę.
Proszę przekazać panu Urbanowi, że akceptujemy podwyżkę czynszu.
Ale dopiero po festynie.
Proszę więc oddać działkę.
Nie możemy robić wyjątków.
Radzę uważać. Dostarczamy piwo na królewski dwór.
Czy mąż pozwolił pani mówić w jego imieniu?
Jeśli z nami zadrzecie, pożałujecie tego.
Dopłacimy różnicę.
Żegnam.
DZIEWIĘĆ TYGODNI DO OKTOBERFESTU
Kiedy się denerwuję, mam ochotę zapalić, ale lekarz mi zabronił.
Proszę zapalić za mnie. Lubię dym.
Nie jestem palaczem.
Litości, tylko ten raz.
Chwileczkę, kochanie.
Moja córka właśnie przybyła do miasta
i chciałem jej pokazać moich pięć działek. Gdzie są?
Są tylko cztery.
Brakuje jednej. Od Hoflingera.
No tak, tylko cztery.
Panie Urban.
Chce pan przekonać magistrat i cholernego burmistrza,
a temu pan nie podołał?
Hoflinger ma długi.
Myślałem, że pójdzie szybciej. Podniosłem nawet czynsz.
Jeszcze nie zbankrutowali?
Staruszek to twarda sztuka, nie mówiąc o jego żonie.
I nie przewidział pan tego?
Claro!
Tato.
Jak minęła podróż?
Cudownie.
Ale inaczej wyobrażałam sobie błonia.
Są takie jałowe.
Na razie tak.
Pokaż się.
Nic się nie zmieniłeś.
To dobrze czy źle?
Chodź.
Pokażę ci twój nowy dom.
BROWAR DEIBEL
Miłe panie, nadciąga piwna kawaleria!
Czego kowbojowi trzeba oprócz dobrego piwa i pięknej dziewczyny.
Waszemu szynkowi trzeba tylko naszego piwa.
Hej, pięknisiu.
Ten gaduła to twój brat?
To ja jestem pięknisiem.
Gerdi.
Miło, że się zjawiłaś.
Tylko przez wzgląd na ciebie, Ignatz.
Ale po co ci dwie z moich dziewczyn?
Maria już ci nie daje?
Coś ty. To nie dla mnie,
tylko dla moich chłopaków.
- Niezłe z ciebie ziółko. - Hej!
Ej!
Ludwig jest nieśmiały.
Trzeba go nieco zachęcić.
Roman też musi się czymś zająć,
więc liczę, że podasz sensowną cenę.
Zapraszam!
- Twój ojciec zawsze taki jest? - Nie. Byłoby świetnie.
Aniołek, fikołek!
Zobaczysz,
jak już z tobą skończę, stracisz dla mnie głowę.
Głupiś!
Dlaczego?
Słyszałem, że jeśli się kogoś lubi,
ma się w łóżku dwa razy tyle zabawy.
Też tak słyszałam.
To co? Zabawimy się dwa razy?
Narysujesz konie w lodzie?
Jak to „w lodzie”?
Kiedyś zimą widziałam lisa.
Zamarzł w bezruchu w jeziorze.
Miał taki wyraz pyska, jakby tego nie zauważył.
No i?
Wszystko ustalone.
Możemy wyglądać festynu.
- Idziesz? - Za moment.
Glogauer.
Ty łajdaku.
Moja odpowiedź wciąż brzmi „nie”.
Mój klient podwoił ofertę.
Zmiataj stąd albo naślę na ciebie moich ludzi.
Ile trzeba, byś zmienił zdanie?
Podaj swoją cenę.
Wynoś się z mojego browaru,
rozumiesz?
Dość.
Nie stójcie tak. Do roboty!
REFERENCJE
Przepraszam, drzwi były otwarte. Ja w sprawie pracy.
Nie spóźniłam się?
Pozostałe panie są w salonie.
Proszę za mną. Pan Prank zaraz przyjdzie.
Przepraszam, ale muszę się odświeżyć.
- Pan Prank będzie za pięć minut… - To wystarczy.
Witam panie.
Nazywam się Antoinette Prank.
Będę zaszczycona, mogąc ocenić
waszą zdatność do pracy w tym domu. Wstańcie proszę.
Jak mogłyście przeczytać w ogłoszeniu,
szukamy osoby nie tylko o wzorowych referencjach
i zrównoważonej osobowości,
ale także doskonałym zdrowiu.
Zdejmijcie bluzki.
Od wielu lat cierpię na oziębłość,
dlatego to stanowisko
wiąże się z dodatkowymi obowiązkami.
Oczywiście za dopłatą.
Mój mąż przyjrzy się każdej z was.
Prędko, szkoda czasu.
Jeśli się nie podoba – żegnam. Wyjście dla służby jest z tyłu.
Kandydatki na przyzwoitki są w salonie.
Dobrze.
Przyzwoitki?
To nie Norymberga.
Przyda ci się kompas moralny.
Przynajmniej na jakiś czas.
Ślicznotka.
Matka jest w Norymberdze?
Zmarła.
Moje kondolencje.
Obawiam się, że źle zrozumiał pan moje stanowisko.
Pani Brockmann,
aby uniknąć dalszych nieporozumień…
chcę urządzić pani raut w mojej rezydencji.
Byłbym gospodarzem i pani nowym znajomym.
Przedstawi pani Clarę monachijskim elitom, a ja wszystko opłacę.
Zależy jej na tym. Jest w stosownym wieku. Polecono mi panią.
Podobno stanowi tu pani centrum życia towarzyskiego.
Panie Prank…
bezustannie otrzymuję takie prośby.
Zazwyczaj od ludzi,
których znam dużo dłużej i lepiej niż pana.
Przykro mi, panie Prank.
Nie zdołam pani przekonać?
Niestety nie.
Ale…
jestem pewna,
że znajdzie pan inny sposób, by wydać córkę za mąż.
Panna Colina Kandl.
Nie zrozum mnie źle,
ale przyzwoitki zwykle są stare i pomarszczone.
Jeśli chcesz się pochwalić jedną różą,
nie umieszczaj jej obok drugiej.
Zwłaszcza jeśli jest już lekko uszkodzona.
Dziękuję za nazwanie mnie różą.
Mimo że uszkodzoną.
Czy młoda róża
wolałaby towarzystwo świeżych chwastów?
Nie lubię psów stróżujących.
W Monachium czyhają gorsze rzeczy,
szczególnie w miejscach, w których panienka raczej by się nie odnalazła.
To znaczy gdzie?
Powinna się panienka przygotować do lekcji gry na altówce.
Panie Prank, wszystko gotowe na niedzielny raut.
Dziękuję, Hubertusie.
Franciszku Ferdynandzie. Kici, kici, kici.
- Witaj, Albercie. - Dzień dobry.
- Widziałeś Franciszka Ferdynanda? - Nie.
Franciszku Ferdynandzie.
Kici, kici, kici.
Gdzie jesteś?
U żony wszystko w porządku?
Pani Brockmann.
Panie Prank.
Panowie,
przedstawiam wam gospodarza dzisiejszego wieczoru.
Mojego…
dobrego przyjaciela i wziętego biznesmena z Norymbergi.
Właśnie się tu przeprowadził.
Pan Curt Prank.
I jego czarująca córka, Clara.
Czym w Norymberdze trudni się jej ojciec?
Jestem właścicielem browaru i kilku lokali.
Więc jest pan jednym z nas.
Zakładam, że przybył pan do Monachium w interesach.
Interes kręci się sam.
Anatol Stifter.
Prezes zarządu Browaru Capital.
Miło mi.
Pańska córka jest jak ożywczy powiew.
Wokół sami starcy z tłustymi brzuchami i złymi manierami.
Proszę mi opowiedzieć o swoich interesach.
Zanudzi cię to.
Panowie znaleźli sobie zajęcie.
Chodź, dziecko.
Dziękuję pani.
Nie ma za co.
Boże…
gdzie ja jestem?
W Starym Deibelu w Giesing.
Giesing?
Tak przy okazji, naturalizm to umierająca sztuka.
- Wciąż się uczę. - Pokaż.
Niezłe karykatury.
Naga dziewczyna
też niezła.
Studiujesz na akademii? Jak się nazywasz?
Ludwig.
To nasza oberża.
Ale chciałbym iść na akademię.
Odwiedź mnie w Schwabing. Pokażę ci moje prace.
Powodzenia.
Może nauczysz się czegoś od Lenbacha albo Stucka. A jeśli nie,
możesz przyjechać do Schwabing i odkryć, na co cię stać.
Znajdziesz mnie tam, gdzie jest najgłośniej.
Luggi.
Luggi! Nie obijaj się.
Zanieś je Grubingerowi.
Uwaga, idą kolejne.
Dobrze!
- O co chodzi? - O nic.
To miłe zajęcie,
ale raczej na nim nie zarobisz.
Jesteś chłopakiem z Giesing, a nie bufonem ze Schwabing.
To się nie godzi.
Vitus!
Gotowe.
Odpalajcie i dorzućcie chmiel.
Grunt to rodzina.
Na miejscu panienki nie słuchałbym tych panów.
Wolno mi zaoferować panience szampana?
Dziękuję.
Czego szuka pani w Monachium?
Przygody?
Czy kultury?
Co lubi pani czytać?
„W dużych, mlecznobiałych szklanych czaszach,
wysoko nad środkiem drogi na nabrzeżu, rozbłyska nagle elektryczne światło,
zalewając olśniewającym blaskiem pogrążoną w półmroku ulicę”.
„Co jest najcenniejszą rzeczą, jaką może ci dać miłość?”
„Pokój”…
…„szepnęła”.
Lou Salomé.
Polecam przeczytać Wedekinda.
Jego Lulu wprost tętni życiem.
Prawdziwe zwierzę.
Dzikie, piękne…
zwierzę.
- Co ma pan na myśli? - A ty?
Jak wyglądałoby twoje życie, gdybyś nie dorastała w tym domu?
Nie w tym świecie,
ale w innym,
tym prawdziwym. Na ulicach.
Brałabyś…
to co chcesz?
Panie Stifter.
Muszę już iść.
Proszę.
Do zobaczenia!
Wolałabym, żebyś powściągnęła język.
Nie musisz zachowywać się jak ladacznica.
Tak nigdy nie znajdziesz porządnego męża.
Nie chcę.
Nie taki był plan.
Gotuj się na ślub.
BROWAR CAPITAL – EKSPORT MONACHIUM
Browar Capital.
Nie wiem, co ludzie widzą w tym szczochach.
I tak go piją.
Co się stało?
W tym roku straciliśmy cztery oberże.
Burdel Gerdi będzie piątą.
Musimy poszerzyć ofertę o inne smaki, chociaż o lekki lager i piwo pszeniczne.
Inaczej konkurenci nas wygryzą.
Tracimy klientów, a ty chcesz warzyć więcej piw.
A co mamy zrobić?
Piwo butelkowe to nie piwo. Dobre piwo to piwo z beczki.
Musimy zacząć eksportować.
W tym celu trzeba wydać pieniądze, zainwestować, wziąć pożyczkę.
Tak to już jest. Jeśli czegoś nie zmienimy,
ludzie stracą zainteresowanie.
Zostanie nam nasza oberża.
Chcesz eksportować?
Dokąd?
- Za granicę? - Tak.
Do Ameryki.
Monachijskie piwo sprzedają na wystawie światowej.
Piją je nawet w Chicago.
Mają tam Pschorra, Spatena, Capital.
I nas też powinni.
Nasze piwo jest najlepsze, ojcze. Moglibyśmy sporo zarobić.
Spójrz.
Mam kontakty.
Rozplanowane fundusze.
A to plan na wprowadzenie butelek.
Nie wydurniaj się.
Mamy dobre piwo.
Zawsze pomagało nam przetrwać trudne czasy.
Myśląc tak, popełniasz błąd, staruszku.
Słuchaj no, chłopcze.
Twój czas nadejdzie, ale tylko, gdy ja na to pozwolę.
Zobaczymy po Oktoberfeście.
Jeśli zostanie nam nadwyżka…
ruszymy z twoim planem.
Masz moje słowo.
Czekaj.
Czas na zmiany.
Więcej nie powiem.
Bo jesteś uparty jak osioł.
Nie mogę spać.
Bo gryzie cię sumienie.
Wiem, że sprowadziłeś tu Gerdi.
Chłopcy nie mówili o niczym innym.
A ty co?
Grzecznie czekałeś?
Maria.
Nie radzimy sobie.
Roman mówił ci o swoim pomyśle na eksport?
Oczywiście. I ma rację.
To mądry chłopak.
Ma pstro w głowie.
Nie jest jeszcze gotowy.
Będziemy postępować jak zawsze. Tak jak mój świętej pamięci ojciec.
Buda na błoniach pomoże nam przetrwać najgorsze.
Potem pokonamy kolejną przeszkodę.
Czekaj.
Maria.
A gdybyśmy dostali ofertę?
Sprzedać?
Nigdy.
To nasze dziedzictwo, Ignatz.
Zaufaj mi, nadejdą lepsze czasy.
Dokąd się wybierasz, panno Kandl?
Na przyjęcie.
Ojciec chce mnie wydać za mąż.
Panienko Claro…
naprawdę sądziła pani, że jest tu dla przyjemności?
Co to za przyjęcie?
Nic specjalnego. Małe spotkanie pokojówek i służących.
Dobrze.
Pożycz mi suknię.
Nie.
Wykluczone. To nie miejsce dla panienki.
Nie.
W porządku.
Poproszę rano ojca, by sprawdził, czy twoje referencje
są prawdziwe.
Żadna z ciebie przyzwoitka.
Jesteś wariatem.
- Idę się umyć. - Zaraz dołączę.
Glogauer.
Masz tupet, przychodząc o tej porze.
Mój klient chce spłacić twoje długi.
Wszystkie.
Powiedziałem „nie”.
„Nie” znaczy „nie”.
Mój klient musi usłyszeć to osobiście.
Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy…
Przepraszam.
- Napijesz się? - Daruj sobie. Zmiataj.
Albo policzę się z tobą.
Nie zrobiłem ci krzywdy?
Nie dam rady!
Mam sucho w gardle.
Pójdę po coś do picia.
Ja to zrobię.
Zostań tu.
Stąd jest najlepszy widok.
I pamiętaj: gdyby ktoś pytał, jesteś pokojówką.
Pamiętaj.
Zostań tu!
Roman!
Glogauer!
Ty draniu.
Napisy: Anna Piotrowska