PRZEDSEZON 1981
- Bez jaj. - Ki chuj?
To my mieliśmy być na okładce.
Połowa meczu towarzyskiego w Forum Blue.
Już 28 punktów przewagi nad mistrzami.
Ale nie uprzedzajmy faktów.
Wynik może być mylący.
Celtics nie wystawili jeszcze
ani jednego zawodnika z podstawowego składu...
- Co to? Sports Illustrated? - Tak.
- Co to, kurwa, jest? - Nie wiem.
A wynik?
Chłopcy ćwiczyli system
i jak teraz grają?
- Jak orkiestra. - To mecz towarzyski z ich rezerwowymi.
Dajmy szansę naszym z ławki.
I ustalmy skład podstawowy.
Już go mamy. Mikey?
Zdejmujecie Rambisa?
Ma słabe wyniki.
On nie jest od wyników.
Tacy jak on pomagają wygrywać.
Nasz numer!
Jezu!
Patrzcie na to.
„Co Norm Nixon, Kareem Abdul-Jabbar, Jamaal Wilkes i Magic Johnson
robią na lekcji z Paulem Westheadem?”
Dobre pytanie.
„Rzucają w tablicę”.
Łapiecie?
To dowcip?
NBA WRACA DO SZKOŁY
Głupota.
- „Nauka koszykówki”? - Rozstawia nas po boisku
jak roboty.
To nie twoje miejsce.
Gdzie jest twoje? Nie tam.
Oberwie, jeśli będzie na mnie wrzeszczał.
Lepiej przyklej własne zdjęcie do parkietu.
Nie możemy go krytykować. Piszą tu, że jest
geniuszem.
Gówno wie o koszu.
Dla niego to eksperyment naukowy.
Powiedz to Bussowi. Płaci mu milion dolarów.
Wyślijmy Wielką Nadzieję Białych.
Kupchak. Pogadaj jak białas.
Jestem jak nadzienie Oreo.
Dlaczego nie ma mnie na zdjęciu?
Gram tu dłużej niż ty, Mitch.
Posadź dupsko.
Pokaż. Widziałeś to?
Rozgłos.
Obwieszczamy światu, że nasz kapitan to dupek.
- Jerry. - Jest! Pan Gwiazdor.
- Co tam, Jerry? - Gratuluję.
Myślałem, że masz biuro na piętrze.
Chodź, Jerry. Paul...
Wpadliśmy po ostateczny skład.
Mike to rozpracował.
Kto wylatuje?
Jebany hipis, Rambis.
Trzeba było go wyjebać od razu.
To dobry zawodnik.
Mogę zobaczyć? Dzięki.
Przepraszam.
Proszę.
To mistrzowie.
- Zaczniemy grawerować puchary. - Świetnie.
- Chodź. - Pierwsza klasa.
- Pa. - Na razie.
Co napisał?
Co zmieniłeś?
Jebany hipis?
- Chodź. - Ja pierdolę!
- No już. - Pieprzony...
Gratuluję, Pat. Powiedz mu.
Druga połowa. Gramy systemem.
Ty też, Johnson.
Rambis?
Gratuluję. Udało ci się.
Jesteś w drużynie.
Spoko.
Tego szukałem. Pokaż.
Red, twój człowiek się nie uśmiecha.
Nie za to im płacę.
Ty i ten twój zasrany dożywotni kontrakt.
Szefuje komisji.
Bez obaw. Chętnie go zatwierdzę.
Lubię patrzeć, jak trwonisz majątek.
Kiedyś byłeś w czołówce, a dziś zostajesz w tyle.
Opowiedziałbym ci o interesach,
ale przerwa się kończy.
Twoja drużyna zbiera baty.
To nie sezon. Wszyscy mają to w dupie.
Oprócz nas dwóch.
Mądrala.
Na razie.
- Chodźcie. - Luzik.
- To przedsezon. - Tracimy 28 punktów.
Nie odkujemy się.
Ściągnąłeś mnie tu, żebym grzał ławkę?
- Wpuść go. - Przecież...
Rozjeb ich.
- Najwyższy czas. - Spokojnie.
Niech się pobawi.
Zdecyduj się, Red.
Dyan, nie mogłem się doczekać.
Pięknie wyglądasz. Cześć, Lou.
Będzie padać? Patrzcie.
Super, co nie?
- Fajna różnorodność. - Prawda?
To mecz przedsezonowy.
Bardzo kolorowo.
- Dawaj. - Co jest?
Licz.
Panowie, kto chce newsa?
Może taki nagłówek:
„Dożywotni kontrakt Magica z Lakers”.
- Jakie warunki? - Za ile?
Na ile lat?
25 milionów za 25 lat.
25 MILIONÓW
Są jakieś dokumenty?
Doktorze Buss,
słówko o kontrakcie Magica?
To tylko przedłużenie.
25 milionów za 25 lat?
Skąd wiesz?
Mały skrzat mi powiedział.
- Źródło w lidze? - Cóż...
Bez komentarza.
BUSS: „BEZ KOMENTARZA”
- Co tam? - Cześć, młody.
- Pogadamy po meczu? - Jasne.
Spytajcie Jerry'ego.
- Doktorze! - Proszę.
- Znajdę cię. - Zajmę tylko chwilę.
- 25 milionów za 25 lat? - Prawdziwa miłość.
Dajcie już spokój.
Przerwa się kończy.
KONTRAKT
Pogadamy po meczu.
Stałeś się najlepiej opłacanym sportowcem.
Zatrudniacie trenera?
Porozmawiamy o tym po meczu.
DOŻYWOTNI LAKER REKORDOWY KONTRAKT
NA PODSTAWIE SHOWTIME JEFFA PEARLMANA
Bohater z Lansing, Earvin Magic Johnson.
Są wieści o nowym kontrakcie Magica...
Earvin Johnson Junior...
Najlepiej opłacany sportowiec świata.
Co na to koledzy z drużyny?
Zwykle powściągliwy Kareem powiedział...
Drużyna jest jak rodzina.
Jeśli z któregoś zawodnika robi się pupilka,
pozostali zaczynają się zastanawiać,
czy to miejsce dla nich.
Jedyną alternatywą, jaką dopuszczam, jest Nowy Jork.
Tam cenią dobrą koszykówkę,
a ja mogę im taką dać.
Jebać ich.
Nie podoba im się?
Jebać ich.
Kareem może się cieszyć.
To oznacza więcej kasy dla niego.
A jeśli zmieni drużynę?
Nie zrobi tego.
Już robi.
Nie rozmawia z prasą, tylko z Knicks.
Pogadam z nim pierwszy.
O której się z nim widzę?
- Przełożył to. - Kurwa.
- Przycisnę go. - Nie.
Ja to zrobię.
Jestem trenerem.
Zapewnię go,
że jest trzonem drużyny.
Sam to załatwię.
Nic nie wskórasz. Wręcz przeciwnie.
Powiedziałeś całej mojej drużynie,
że Magic jest najważniejszy.
Chyba mojej drużynie.
Tak.
Ale to ja ją trenuję.
I tak nie było lekko.
Nikt nie chce powtórki z zeszłego roku.
Magic sprawiał
kłopoty na początku obozu.
Nie chciał grać systemem.
Uznałem, że nie przywykł do taktyki.
Teraz rozumiem.
Myśli, że taktyka nie jest dla niego. A dlaczego?
Bo ma bezpośredni dostęp do króla.
Bill, Jerry, późno już. Jedźcie.
- Racja. - Spadamy.
- Tak... - Jedziemy.
Dobranoc, szefie.
Poprosiłeś o Kupchaka. Dałem ci go.
Poprosiłeś o milion. Dostałeś.
Paul, mamy zgryz.
Nie narzekaj, tylko rozwiąż problem.
Czego jeszcze ci trzeba?
Niczego.
Ale chciałbym trenować zawodników
bez ingerencji.
Jeśli mi to umożliwisz,
obiecuję, że zdobędę dla ciebie kolejny puchar.
W przeciwnym razie wyjdę na idiotę.
A ty będziesz sobie szukał pracy.
Siedzimy w tym razem.
Nie. Ja jestem królem. Nie siedzimy w tym razem.
- Cześć. - W porządku?
Tak.
Koszykówka.
Wiem.
Koszykówka.
Dzień dobry.
Wzięłam ostatnie. Podzielimy się?
Chcesz całe?
Johnny, kiedyś musisz się odezwać.
Kurwa!
Przeprosiny czynią cuda.
Słucham?
On cierpi.
Co ci, kurwa, do tego?
Chcę pomóc.
Nie potrzebuję pomocy.
Wasz tata mnie chce, a ja go kocham.
- Boże. - Nie jestem twoją rywalką.
Dobrze wiedzieć.
Dziękuję.
- To tylko kontrakt. - Kontrakt?
Masz nas za debili?
Jakby oddał ci kawałek drużyny.
To nie tak.
Zaproponował, a ja się zgodziłem.
Zrobilibyście to samo.
Ja na pewno.
No widzisz.
Może to wyjdzie nam na dobre.
Mów za siebie.
Masz forsę.
Wszystko musi być po twojemu?
Naskarż tatusiowi.
Pierdol się.
Za mało mi płacą.
Wyluzuj.
Sam wyluzuj. Nie bądź frajerem.
Wy też. Mamy całować mu dupsko,
bo mu się pofarciło?
Jebać to.
Nosi taką samą koszulkę jak my.
Nie mówię, że jest inaczej.
Nie.
Za ciebie mówi szef.
Dbam o swoje interesy.
Mógłbyś się czegoś nauczyć. Pogadam z trenerem.
Wyjaśnię sprawę.
Wyjaśnisz? Słyszeliście?
Bogacz pogada z bogaczem.
A wy siedźcie cicho.
Richie Rich się tym zajmie.
Po prostu mi zazdrościsz.
Akurat.
To niczego nie zmienia.
Panowie! Chodźcie tu.
Chodźcie.
Dobra.
Zbierzcie się.
Jak mówił Viktor Frankl,
co mnie nie zabije, to mnie wzmocni.
Zaczynamy nowy sezon.
Nikt nie chce powtórki z poprzedniego.
- Tak? - No jasne.
Świetnie.
Powiem wam coś. Zostałem upoważniony,
żeby was trenować.
Po swojemu.
A to oznacza grę systemem.
Zawsze. W każdym meczu.
Bez odstępstw. Każdy, komu to nie pasuje,
przesiedzi mecz na ławce.
Każdy.
Fajnie?
Chodźmy skopać im tyłki.
System na trzy. Raz, dwa, trzy.
- System! - Tak.
FORUM LAKERS - ROCKETS
OTWARCIE SEZONU
Wesołego Halloween. Zaczynamy nowy sezon.
Oby Lakers uporali się z duchami przeszłości.
Los Angeles Lakers!
- Nixon chce się uwolnić. - Piłka!
Magic się nie spieszy.
Szuka. Są dziś powolni.
- Westhead ich popędza. - Dawaj!
Magic w końcu rusza pod kosz, ale traci piłkę.
Szybka akcja Malone'a, który wygrywa z Kareemem.
Czas.
Nici z odkupienia.
Nowy sezon zaczynamy tak jak poprzedni.
Przegrywamy z Rockets.
30 PAŹDZIERNIKA 1981
Dawaj Norm, jestem wolny.
- Co to ma być? - Earvin.
3 LISTOPADA 1981
Nie jest dobrze, Cook.
Rozmawiałeś z nim? Po męsku?
Próbowałem.
Mówiłem, że chcę po prostu grać.
A nie ciągle myśleć i biegać na swoje miejsce.
Co on na to?
Gdzie twoje miejsce?
Nie tutaj. Jesteś za daleko!
Nie ułatwia sprawy.
Jak mam grać, skoro każe mi czekać,
aż wystawi paluchy?
A potem mam rozkminiać, o co mu chodzi.
Musiałem podać Kareemowi.
Patrzyliśmy, jak robi swoje.
- Ale nie twoje. - No raczej.
Nie tak tu trafiłem.
Jak nie ogarnę drużyny, wylecę w przyszłym roku.
Ty możesz trafić do Nowego Jorku.
Klub cię sponiewierał, choć tak wiele mu dałeś.
Masz prawo żywić urazę.
Mam kontrakt jeszcze na rok.
Do tego czasu będę Lakerem.
- Do boju! - Podawaj do Kareema.
4 LISTOPADA 1981
Nie tak gra czarodziej.
Czuję grę.
Wiem, komu podać. Co nie gra.
Czytam chłopaków na boisku, a oni czytają mnie.
Co mówią?
Kombinujemy, żeby związać koniec z końcem.
A ty dostajesz taki kontrakt?
Wybacz, brachu, ale
niektórym może się to nie podobać.
Jebać tych zazdrośników.
Żałują, że nie dostali takich warunków.
Obwiniają mnie.
Żaden by nie odmówił Bussowi.
- Spokojnie, Earvin. - Ruchy.
6 LISTOPADA 1981
Nie rozumiecie.
Nie?
Więc tylko ty rozumiesz.
Chciałem tylko mieć dom.
A teraz tu utknąłem.
Pogadaj z doktorem Bussem.
Wtedy wyjdę na jego pupilka.
Nie możesz mieć forsy, władzy i miłości.
8 LISTOPADA 1981
Miłość miałem dostawać od ciebie.
Wiem, wiem.
Chciałem sprawdzić, na czym stoję.
- Co tam u Virginii? - Virgila.
Kolejny dobry wynik Kareema Abdula-Jabbara.
29 punktów, 13 zbiórek.
Ale jest wyjątkiem.
Magic Johnson wciąż jest zagubiony.
Zniknął jego zeszłoroczny zapał.
Chodzi z nadąsaną miną,
a drużyna upada. Boleśnie.
10 LISTOPADA 1981
- Dobry mecz. - Wynik mówi co innego.
Bo system nie działa.
Zasuwałeś, a i tak przegraliśmy.
Byłoby lepiej, gdyby inni robili swoje.
Myślisz, że się nie staram?
Robię swoje.
Biegam w to samo miejsce.
Nie tak wygrywaliśmy z McKinneyem. Pamiętasz?
Pewnie.
Mówiłeś, że ta drużyna zyska,
jeśli nie będę się wychylał.
Jeśli stłamszę własne ego.
Może czas posłuchać własnej rady.
Myślałem, że rzuciłeś.
Chciałbym.
Spokojnie. Pogadam z nim.
To na bank podziała.
Co?
Nic.
Ty nie rozmawiasz,
tylko poniżasz.
Znowu to samo.
Właśnie to robisz. Znowu.
Przegrywamy i będzie tylko gorzej,
zamiast lepiej.
Ma pójść na kompromis? A może spotkajcie się
- w połowie drogi. - Nie, Pat.
To nie jest system.
- Niech złapie rytm. - Nie na tym!
Nie rozumiesz tego,
ale jeśli poświęcisz najmniejszą cząstkę systemu,
całość nie zadziała.
Wszyscy muszą go stosować.
Ty też.
Ten okręt ma jednego kapitana – mnie.
Na Kareema też mówią „kapitan”,
ale to ksywa.
Rozumiesz? Ja tu rządzę.
Ja, a nie Magic, kurwa, John...
Dokończ.
Niech ochłonie.
Brawo, Paul.
Zamknij się. Chociaż na chwilę.
- Cooper? - Tak?
Tam jesteś?
Powiedz Magicowi, że jeśli nie wsiądzie w ciągu pięciu minut,
- będzie wracał taksówką. - Ja?
Tak. Chyba że też wolisz taryfę.
Szlag by to.
Serio?
Earvin!
DZIEŃ PÓŹNIEJ
Przegrywamy! Błagam, szefie.
Mam to przeliterować? Westhead nie panuje nad drużyną.
- Nie szanują go. - Za nami sześć meczów.
To było widać już po pierwszym.
Jerry.
Rozmawiałem z nim. Powiedział, że tu chodzi o statystyki.
Szybszy atak to więcej rzutów.
To nie jebana matma, tylko sport!
Tak wkurzył Magica,
że nie chciał wsiąść do autokaru.
Pomóż nam.
Stworzyliśmy tę drużynę, żeby wygrywała.
- Pogadam z nim. - Dość gadania.
Nie!
Potrzęsiemy drzewem. Zobaczymy, kto spadnie.
Rozeznamy się.
Kto ma spaść? Trener?
- Może... - Nie!
Nie zmienimy trenera w środku sezonu.
Wykluczone!
Johnson to zwycięzca.
Westhead miał fart.
Ale sytuacja się zmienia.
Nie podejmuj złych decyzji, kierując się dumą.
Dumą?
Ona nie ma z tym nic wspólnego.
Jestem na tak, bo wierzę, że mamy zwycięzcę.
Tak traktuję tę drużynę. Wierzę w nią.
Zwalnianie trenera po sześciu meczach to błąd.
Jeśli prasa coś zwącha,
będzie po nas.
Nie zwącha.
Westhead jest bezradny. Na miejscu Bussa przerwałbym to.
Nie grają jak Lakers.
Gdzie ich czary-mary?
Mówię mu: „Jeśli to konieczne,
załatwmy to szybko”.
A on na to z kamienną miną:
„Rzuć do Kareema”.
Chujek. Do Kareema.
Co się stało? Miałeś wypadek?
Nie.
Nie. Kurwa! Jebany stres!
Nie chce mnie słuchać.
Wcale.
Niczego nie zmienia.
To nic. Rzuciłeś okiem na moje propozycje?
Nie. Nie rzuciłem.
Siedzisz na nich.
Dobra.
Mike?
Jasna sprawa.
- Mike. - Pat.
- To ulepszenie. - Raczej odwrót.
Wylecimy przez ciebie.
Buss dał mi władzę.
Władzę? Jack dostał czteroletni kontrakt.
- Jak nadal będziemy przegrywać... - Mam to w dupie!
W dupie.
Wiesz, ile razy mnie skreślano?
Ciągle siedziałem na ławce.
Ramsey trzymał mnie w drużynie, żebym podawał ręczniki.
Jack mnie zatrudnił,
bo potrzebował kogoś uległego.
Tak, wiem,
dostałem tę fuchę fartem.
Bo West odszedł.
Bo kumpel Tarka skończył w bagażniku.
Bo Jack miał wypadek.
Bo znalazłem ciebie.
A jednak
jakimś cudem
zdobyłem mistrzostwo.
Nie zamierzam
grać według cudzych zasad!
Jeśli mam upaść, to po swojemu!
Nie zostawiasz nam wyjścia.
Jeśli się nie poprawi...
Wiesz, co zrobił Cortez po wylądowaniu w Nowym Świecie?
Wiesz?
Zobaczył azteckie imperium,
bogate, z armią,
stukrotnie potężniejszą. Wiesz, co zrobił?
- Mówimy po angielsku. - Spalił okręty.
Wszystkie. Własne.
Całą flotę. Sfajczył ją.
Żeby jego ludzie nie mieli wyboru.
Żeby ruszyli na podbój.
Kibice Lakers w końcu mają powód do zadowolenia.
Trzy zwycięstwa dla fioletowo-złotych.
Przyjechał trener Westhead!
Przed nami długa droga,
ale to zaleta systemu:
można wdrożyć każdego.
Szybko się nauczy.
TRENER LAKERS O SYSTEMIE: „MOŻNA WDROŻYĆ KAŻDEGO”
Earvin? Jesteś!
- Doktorze. - Jesteś głodny?
Zamówiliśmy coś.
- Poznaj Honey. - Pewnie...
- Możemy pomówić? - Mów.
Od dawna mnie to gryzie.
Że kontrakt wyszedł na jaw?
Nie przeze mnie. Ktoś za to beknie.
Spokojnie.
Nie o tym mówię.
Chodzi o to, jak gramy.
To nie moje podwórko.
Ale widzisz, że nie idzie dobrze.
Trudny początek. To musi potrwać.
Trener rozstawia nas, jakbyśmy się nie znali.
Sam nigdy nie grał.
Przegrywamy mecze, które powinniśmy wygrywać.
Dostajemy łomot od słabszych drużyn.
Już nie błyszczymy.
Mówiłeś mu o tym?
- Próbowałem. - I?
Ma być, jak on chce.
Rozumiem.
Nie mówię innym, jak mają pracować.
Ale płacisz mi kupę forsy.
- Próbujemy zrobić coś... - Earvin, posłuchaj.
Chcę twojego szczęścia. Ufasz mi?
Oczywiście. Dlatego tu jestem.
- Jesteśmy wspólnikami. - Tak.
Tak właśnie jest,
ogólnie rzecz biorąc.
Ale Paul też jest naszym wspólnikiem.
Płacę ci kupę forsy za granie.
I jemu za trenowanie. Nie będę pouczał żadnego z was.
Nie mówię ci, co masz robić. Ani jemu.
Nie chcę być trenerem. Chcę tylko...
Najlepiej przeczekać sytuację.
Daj mu trochę czasu.
Wrócimy do tego za parę miesięcy. Będziemy rozmawiać
i porównywać uwagi.
Mów mi, co myślisz.
- Setsuo? - Są już goście.
Poczęstuj ich szampanem.
Zamówiliśmy żarcie.
Przyjechały znajome Honey. To cheerleaderki.
Panie! Witamy w Pick Fair.
Jean, mam wieści.
- Tak? - Ja i Honey się ochajtamy.
Pomóż mi wybrać pierścionek.
Skarbie, jedźmy na zakupy.
Czekaj.
Wybacz. Naprawdę
chcesz to zrobić?
Co?
Pewnie.
Kurwa.
Myślę o rodzinie.
Rośniemy. Przybędzie nam kolejna ptaszyna w gnieździe.
Co z tobą?
- Chcę twojego szczęścia. - Zaraz.
Chcę ci dać buziaka, a ty się tak zachowujesz?
- Co? - Dobra.
Nieważne.
Nieważne. Tylko następnym razem
trzymaj transparent, żebym wiedział, że wstałaś lewą nogą.
Tak będzie lepiej.
RESTAURACJA HAMBURGER HAMLET
- Trenerze? - Cześć.
Miło widzieć.
Wpadnij do Forum.
Jack!
Trenerze.
- Miło widzieć. - Wzajemnie.
Dobrze wyglądasz.
- Serio. - Znalazłeś moje zdjęcie.
Dajcie długopis. Podpiszę fotkę dla jego dzieci.
Żartuję.
- Fajne miejsce. - Może się podobać.
Co dobrego tu dają? Krążki cebulowe?
Burgery, żeberka. Wszystko pyszne.
Ty stawiasz,
milionerze.
Uczyłem się od najlepszych.
Nie ode mnie.
System robi swoje.
- Jeśli... - Ja nie o tym.
Mówię o tobie.
Jestem dumny z ciebie. Osiągnąłeś więcej niż ja.
Hollywood. Wpasowałeś się.
Mnie tylko obchodziła koszykówka. I jak skończyłem?
Jako trener roku.
Pan Sympatyczny. Ten twój niedorzeczny plan,
jeszcze parę takich artykułów i możesz zdobyć tytuł.
Ale przed tobą spotkanie ze mną.
Czekam na nie.
Ja też. Zrobimy tak.
Lubisz dramaturgię, więc to ci się spodoba.
Rozgromię cię.
Ale nie od razu.
Trochę dzisiaj i trochę następnym razem,
w Indianie.
Wezmę cienkie frytki
i skrzydełka.
Te pikantne są kogucie.
Zjemy na spółkę?
FORUM LAKERS - PACERS
KLUB FORUM
Zaczekaj.
SZATNIA LAKERS
Co jest, Riles?
Ty mi powiedz.
Kiedy się w końcu
zaangażujesz?
- Codziennie daję z siebie wszystko. - Chrzanisz.
Inni się starają.
Ty tylko markujesz grę.
Dąsasz się jak dzieciak, którego wzięli do drużyny ostatniego.
Biegam na swoje miejsce.
Czego ty chcesz?
Czego chcę?
Żebyś był gwiazdą. Za to ci płacą.
Gwiazdą?
Jak mam być gwiazdą, skoro nie pozwalacie mi grać jak gwiazda?
Larry Bird jest gwiazdą.
Iceman też.
Doktor J.
Nikt nie wskazuje im miejsca.
- Dają im być drużyną. - To wkurzające.
- Tak! - Dla wszystkich.
Myślisz, że inni mają inaczej?
Że jesteś jedyny?
- Nie możesz się obrażać. - Odwal się.
Posłuchaj. Próbuję do ciebie dotrzeć.
Jesteś geniuszem kosza,
ale dopóki nie włożysz w to serca,
nie będziesz wiedział, czy się uda.
Paul.
- Wszystko gotowe? - Tak. Dzięki.
Miło widzieć. Dobrze gracie.
- Dziękuję. - Jakimś cudem.
- Jack. - Co tam?
Wyjdę dziś?
- Co? - Jeszcze nie grałem.
- Wiem. - Zagram w tym sezonie?
Zobaczymy. Ćwicz zbiórki.
Ptaki i pszczoły, McKinney!
Zostały już tylko...
...cztery sekundy.
Czarne konie nie chcą zdychać.
McKinney wykorzystuje system przeciw dawnemu protegowanemu.
Pacers atakują jak nigdy w tym sezonie.
Mają piłkę i szansę na zwycięstwo.
Skończyły się przerwy.
- Wracamy. - Davis szuka podania.
Do kogo rzuci?
- Magic, biegnij do Herba! - Kryj go.
Zmyłka Davisa.
Magic walczy. Owens niekryty na skrzydle.
Szlag.
Lakers się miotają.
- Kurwa. - Teraz.
Owens rzuca lobem.
Niestety Williams traci piłkę.
Lakers ledwo przetrwali.
Paul Westhead będzie musiał
wziąć coś na rozluźnienie.
Tak czy siak wygrali. Czwarty raz z rzędu.
Dobry mecz.
Do środka. Kurwa.
Dobra robota, chłopaki.
Tak!
McKinney jest trenerem roku.
W przyszłym sezonie go zastąpisz?
Brawo, Magic.
Zaczynasz się wczuwać w nową ofensywę?
Chyba tak.
Cześć!
To rozumiem.
- A nie mówiłem? - Mówiłeś.
Pewnie.
Nie zwalnia się zwycięzcy.
Dobrze, że zaczekaliśmy.
Cierpliwość to cnota.
Stawiam drinki.
Chcę zobaczyć twój taniec zwycięstwa.
Dobra, szefie.
Wygraliśmy!
Nie mów, że uważa to za zwycięstwo.
Nie podważamy wyniku.
Właśnie, że tak. Od tego jesteśmy.
Śmiało. Ja się napiję.
Wolę, kiedy cesarz jest nagi.
Da się załatwić.
- Jestem dumna. - To co?
Spadamy stąd, żeby zrzucić ciuchy?
- Nie każ czekać. - Pokaż, co potrafisz.
Pomóż mi wybrać.
Chcę dotrzymać słowa.
I co?
Ty powiedz.
Któryś ci się podoba? Ten?
Ładne złoto. Jak u Lakers.
Ile ma karatów?
Trzecie zwycięstwo Lakers z rzędu.
Szybkie rzuty, skuteczne zbiórki i kolejna wygrana.
Płacą Magicowi miliony, choć nie powinni.
Nie ma spektakularnych podań ani popisów.
Mógłby go zastąpić byle który rozgrywający z ligi.
JEDEN MECZ PÓŹNIEJ
Uważaj na krycie!
CZWARTA KWARTA
Cholera! Czas!
- Nic ci nie jest? - Nie.
Szlag!
Earvin, co to ma być?
Tak samo załatwił cię ostatnim razem.
To on miał go kryć.
Nie zwalaj winy na niego.
- Jemu to powiedz. - Nie zwalaj winy!
Rób swoje.
Brawo, Mitch. Świetnie.
- Dobra robota. - Dobra robota?
A ty dokąd?
- Dokąd ty niby... - Rozrysuj taktykę.
- No już. - Dobra.
Pora omówić nieporozumienie między Magikiem i Kupchakiem.
Lakers...
Zbierzcie się.
- Earvin, chodź tu. - Jestem.
Koniec przerwy w Salt Palace.
Magic Johnson odwraca się od drużyny.
- Chodź tu. - Przecież jestem.
Magic, ładnie zniknąłeś.
To patrz na to.
- Łajza! - A ty mieszkasz w Utah.
Spokojnie.
Zostaw tych ludzi i chodź do nas.
Mówiłem, że słucham.
Akurat. Wchodzisz w tej chwili
albo wracaj do szatni.
Paul?
- Nie dotykaj mnie. - Ochłoń, Buck.
Nie powtórzymy tego, co słychać,
ale kibice raczej nie...
Zostawisz nas w potrzebie?
Wracaj tu!
Earvin, wracaj!
Bohater.
- Do domu! - Wracaj!
Dobra.
Drużyna jest jak rodzina.
- O rany... - Byle który...
25 milionów za 25...
Lakers znowu się upiekło.
Wygrywają mizerną przewagą.
Nic pięknego.
System jest niezawodny.
- Muszę się tym zająć. - Paul.
- Paul? - Co... Pat?
Nic.
I dobrze.
Earvin.
Earvin!
Chcę pogadać.
Spierdalaj.
Traci pan kontrolę nad drużyną?
Co się dzieje z Magikiem?
Przepraszam.
Nigdy mi tego nie rób.
Zrobiłeś z siebie pośmiewisko.
Okazałeś brak szacunku
mnie i kolegom. Nie pozwolę na to.
Już?
Mam dość wyskoków
i twojej gównianej postawy.
Jeśli to się powtórzy, będziesz siedział na ławce. Obok mnie.
Trudno.
Słucham?
I tak nie pozwalasz mi grać.
Trafisz na ławkę,
gdy tak powiem.
Będziesz grał,
gdy tak powiem.
Nie ty.
Rozumiesz?
Skończyłeś?
Tak.
Co jest z Magikiem?
- Odbyliśmy konstruktywną rozmowę. - O czym?
Nie mogę...
Nie mogę tego zdradzić.
Byliście wściekli. Wszystko gra?
Migdałowiec rodzi owoce w ciszy.
Co powiedział?
Czyje to słowa?
Moje własne. Paula Westheada.
Co to znaczy?
Kręcimy się w kółko, panowie.
Nie mam czasu.
Kręcimy się w kółko.
Chłopcy, mamy reporterów.
Nie było pięknie, ale to kolejne zwycięstwo.
- Co tam się stało? - Jak poszło z Westheadem?
Dogadaliście się?
Powiesz coś?
Cokolwiek?
Coś na temat.
Cokolwiek.
Nie mam nic do chłopaków.
Kocham ich.
Wszystkich.
Ale źle tu się czuję.
Gram najlepiej, jak potrafię.
Ale nie mam z tego frajdy.
Muszę iść.
Rano pogadam z szefem.
Z Bussem. Może on coś wskóra.
- Co to znaczy? - Właśnie.
Co mu powiesz?
Niech mnie wymienią.
Serial stanowi ekranizację faktów i zdarzeń.
Pewne imiona zmieniano, a wydarzenia i postaci
modyfikowano dla efektu dramatycznego.
Napisy: Piotr Leszczyński