(ค.ศ. 1014 ยอร์ก แคว้นนอร์ทัมเบรีย)
(วันประชุมสภาหลวง)
ในนั้นมีอะไร
ไวน์น่ะ
ที่นี่มีทหารเยอะจริงๆ
แน่นอนอยู่แล้ว
วันนี้ผู้อาวุโสหลายคนมารวมตัวกันที่ห้องโถงนี้นี่นา
โอ้โฮ
ผู้อาวุโสพวกนั้นจะกินหมดนี่เลยรึ
พูดจริงรึ
- เจ้าโกหกบ่อยนะรู้ไหม - ไม่จริงสักหน่อย
หมอนั่นกำลังจะถูกแทง และเขาไม่ทันเห็นด้วยซ้ำ
สมกับเป็นเขาเลย ข้าเชื่อนะ
เจ้าคิดยังไงเรื่องเมื่อวันก่อน
การพยายามลอบปลงพระชนม์เจ้าชายใช่ไหม
พูดแบบนี้อาจเป็นการไม่ให้เกียรติกัน
แต่เราจะมองข้ามข่าวลือไม่ได้นะ
แปลว่าพระราชารักเจ้าชายฮารัลด์ มากกว่าเจ้าชายคนุตงั้นรึ
เจ้าชายคนุตคงไม่ปลื้มแน่
เงียบซะ เจ้าพูดดังเกินไปแล้ว
มันยังเป็นแค่ข่าวลือนะ
บางทีเราอาจต้องเปลี่ยนแผน
ไม่นะ คนุตมีธอร์เคลล์อยู่ข้างเขา
เขาทดแทนการสูญเสียแร็กนาร์ไป แถมยังมีประโยชน์กว่าแร็กนาร์ด้วย
ธอร์เคลล์เป็นคนที่ไม่สามารถควบคุมได้
เจ้าชายคนุตรับมือไม่ไหวหรอก
จะว่าไป มีอีกคนที่เข้าร่วมกับเจ้าชายคนุตด้วยนะ
รู้สึกจะชื่ออาสเคอลัดด์ แปลว่า "ปกคลุมด้วยขี้เถ้า"
ไม่เห็นจะเคยได้ยินชื่อนั้นเลย
ขุนนางทั้งหลาย โปรดยืนขึ้น
พระราชา
และเจ้าชายเสด็จแล้ว!
ดูกองอาหารนั่นสิ
เกิดอะไรขึ้นกับธอร์ฟินน์
ก็แค่
ข้าคิดว่าตอนนี้ฝ่าบาทไม่จำเป็นต้องมีองครักษ์ก็ได้
ที่นี่ไม่มีคนโง่ที่ไหนที่จะอยากนองเลือดหรอก
เดินให้มันเร็วกว่านี้ได้ไหม เลิกอืดอาดยืดยาดได้แล้ว!
เจ้าเด็กโง่
นี่
อะไรเนี่ย เจ้าต้องการอะไร
อะไรกัน ก็แค่เด็ก
นี่ เดี๋ยวก่อนสิ
กล้าดียังไง ถึงเอามือโสโครกของเจ้ามาโดนตัวข้า
เจ้าเด็กนี่มันอะไรกัน
อย่าทำเป็นเมินใส่เรานะ เจ้าเด็กเวร
นี่พูดอะไรหน่อยสิ
อะไรกันเนี่ย
ดูถูกพวกเรารึ
เอาเงินมา!
เจ้าเด็ก…
หลบไป! อย่าขวางทาง!
เจ้าพวกโง่!
เจ้าอีกแล้วรึ
แล้วเจ้าจะถูกลงโทษอย่างเป็นทางการทีหลัง
ให้ตายสิ เสียเวลาชะมัด
แน่ใจรึว่าไม่เป็นไร
ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นองครักษ์ของเจ้าชายนะ
ตอนนี้เจ้าชายไปประชุมสภาหลวงแล้ว
องครักษ์ของพระองค์ คงไม่มาร่อนเร่อยู่ตามถนนหรอก
ท่านผู้อาวุโสแห่งเดนมาร์ก
ขอบใจที่มารวมตัวกันในวันนี้
หลังจากยึดมั่นในความฝันนี้มาหลายปี
ข้าก็ได้ปกครองอังกฤษอย่างเป็นทางการแล้ว
วันดีๆ เช่นนี้มาถึงได้ เพราะการต่อสู้อย่างหนักของพวกท่าน
ยิ่งไปกว่านั้น ธอร์เคลล์สหายเก่าของข้า
คนุตบุตรชายของข้า
ยังกลับบ้านภายใต้การคุ้มครองอันศักดิ์สิทธิ์ ของเหล่าทวยเทพด้วย
มันเป็นความสุขที่เหนือความคาดหมาย
ข้าดีใจนะที่เจ้ากลับมา คนุต
พ่อของเจ้ามีความสุขนะ
ข้าจะออกจากเมอร์เซีย ดินแดนใหม่ของเรา เพื่อให้เจ้าปกครอง
จงร่วมมือกับข้า ทำให้ดินแดนนี้รุ่งเรืองยิ่งขึ้นกันเถอะ
ธอร์เคลล์
คอยช่วยเหลือลูกข้าด้วยนะ นี่คือความปรารถนาของข้า
ได้
เมอร์เซียรึ
ดินแดนที่ร่ำรวยที่สุดในอังกฤษงั้นรึ
ข้าว่าข่าวลือคงเป็นแค่ข่าวลือแล้วละ
เจ้าไม่มีทางรู้หรอก
เขาอาจพูดแบบนั้น เพราะข่าวลือเป็นเรื่องจริงก็ได้
ท่านสุภาพบุรุษ ข้าจะมอบรางวัลให้พวกท่าน เพื่อตอบแทนความดีที่ทำในสนามรบด้วย
ขอให้เราสู้ด้วยกำลังทั้งหมดของเรา ในการรบครั้งต่อไปที่ไอร์แลนด์ด้วย
ดินแดนไอร์แลนด์
คือที่ที่เผด็จการจอมโอหัง ไบรอัน โบรู
ทำให้พระเจ้าฮารัลด์ ผู้ล่วงลับของเราต้องขายหน้า
ข้าชนะแล้ว
ปฏิกิริยาของพระราชาเป็นอย่างที่ข้าคิดไว้ไม่มีผิด
มันเป็นข้อพิสูจน์ว่าเขาไม่มีทาง รับมือกับกลยุทธ์ของข้าได้
ในการประลองปัญญา ข้าย่อมได้เปรียบ
สีหน้าของโฟลกิดีมาก
เสียใจด้วยนะ แต่จากนี้ไป เจ้าจะอยู่ในสถานะที่เสียเปรียบแล้วละ
ข้าคือคนที่ขึ้นนำในการต่อสู้ครั้งนี้
ทุกอย่างลงตัวแล้ว
มีแต่ข้าที่ทำให้มันสำเร็จได้
แต่ท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย
แผ่นดินนี้ยังคงมี
คนอวดดีที่ไม่รู้จักเคารพกษัตริย์
ข้าต้องพูดเรื่องนี้
ข้าส่งทูตไปแนะนำให้พวกเขา มาเป็นข้าราชบริพารของข้า
ถึงแม้ข้าจะพยายาม แต่พวกเขาก็ปฏิเสธข้า อย่างไม่ใยดีมาสองครั้งแล้ว
หากมีกบฏขู่ว่าจะหยั่งรากลึกในดินแดนใหม่
เราก็ต้องใช้อำนาจทั้งหมดของเรายับยั้งมันให้ได้
เวลส์
เราจะบังคับให้ประชาชนที่นั่น
ได้เรียนรู้ว่ากษัตริย์ตัวจริงมีอำนาจเพียงใด
เราจะนำการโจมตีต้นฤดูใบไม้ผลิหน้า
เตรียมตัวให้ดีนะทุกท่าน
ตื่นได้แล้ว
ไม่ได้ยินรึไง
ตื่น! ลุกขึ้น!
มีคนมาเยี่ยม
คนของคนุตสินะ
บอกให้เขากลับไป
ไม่ใช่ตัวแทนของเจ้าชายหรอกน่ะ
ก็แค่กะลาสี
ธอร์ฟินน์
ข้าได้ยินมาจากพ่อค้าที่ข้ารู้จัก ว่ามีคนลักษณะเหมือนเจ้าถูกจับตัวไป
ข้าตกใจมากนะ ธอร์ฟินน์
ไม่เกี่ยวอะไรกับท่านเลยสักนิด
สิบเอ็ดปีใช่ไหม
เจ้าต้องทนทุกข์มามากแค่ไหนนะ
ก็อย่างที่เจ้าบอก
ข้าไม่มีวันเข้าใจหรอก
ตราบใดที่ผู้ชายคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ หัวใจของเจ้าจะไม่มีวันสงบ
ถ้าเจ้าบอกว่าเจ้ายังไม่พอใจ
งั้นมันก็คงจะจริง
แต่ว่า…
ข้ายังจำได้ดีราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
เสียงเตาไฟเแตก
กลิ่นของสตูแสนอร่อย
ธอร์ส เฮลก้า อิลวา…
และ…
รอยยิ้มของเจ้าตอนเด็กๆ
ข้าเคยเล่าให้เจ้าฟัง
ว่าเมื่อนานมาแล้ว
ข้าเคยติดอยู่ในแพน้ำแข็ง นอกชายฝั่งบรัตตาลิดใช่ไหม
อาหารหมด เรือของข้าก็อับปาง
สหายทั้งหกคนของข้าตายหมด
แต่ยังไง
ข้าก็ยังเดินข้ามน้ำแข็งไปเรื่อยๆ
รู้ไหมว่าทำไม
ไม่ว่าทะเลจะโหดร้ายแค่ไหน
หรือว่ากลายเป็นน้ำแข็งเพียงใด…
กะลาสีย่อมต่อสู้กับท้องทะเล
เช่นเดียวกับนักรบ
เราเอาศักดิ์ศรีของเราเป็นเดิมพัน
ตอนที่ธอร์สตาย
ตอนที่เจ้าหายตัวไป
ข้าสาบานโดยเอาศักดิ์ศรีของข้าเป็นเดิมพัน
เพราะอย่างนั้นแหละ ธอร์ฟินน์
ข้าไม่ได้พูดเรื่องนี้เพื่อเจ้า
แต่เพื่อตัวข้าเอง
ไม่ว่ายังไงข้าจะก็พาเจ้ากลับบ้าน ที่ไอซ์แลนด์ให้ได้!
นั่นคือวิธีที่ข้าจะตอบแทนธอร์ส!
ต่อไป ลอร์ดแห่งชเลสวิช
บุตรของเอริค ลอร์ดอิวาร์
เชิญก้าวออกมาข้างหน้า
เพื่อความสำเร็จในการรบของท่าน
พระราชาขอมอบเงิน และที่ดินในดินแดนใหม่ให้ท่าน
จงรับรางวัลด้วยความซาบซึ้ง ในพระมหากรุณาธิคุณ
เขาดูไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
มันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้เอง
ตอนที่เขาได้ยินฝ่าบาทพูดว่า "เวลส์" หน้าเขาซีดทันที
เขาอาจมีจุดอ่อนที่เกี่ยวข้องกับเวลส์ก็ได้
โปรดระลึกถึงเรื่องนี้ไว้ด้วย
อย่าเคี้ยวเสียงดังนักสิ เจ้านี่น่าอายจริงๆ
หุบปากซะ!
มันเป็นวิธีแสดงความขอบคุณ ต่อเทพเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยวของข้า
จะกินให้ตัวใหญ่กว่านี้อีกรึไง ให้ตายสิ
บ้าเอ๊ย
มันคืออะไรกัน เกิดอะไรขึ้นนะพระเจ้าสเวน
เขารู้เรื่องความสัมพันธ์ของข้ากับเวลส์งั้นรึ
ไม่ เป็นไปไม่ได้
ข้าไม่เคยบอกโฟลกิเรื่องนี้เลย
ต่อให้เขารู้
เขาก็คงไม่รวมพล เพียงเพื่อจะยั่วให้ข้าโกรธหรอก
หรือมันจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญเท่านั้น
ช่างเถอะ ไม่สำคัญหรอก
ปัญหาคือในฤดูใบไม้ผลิ เวลส์จะกลายเป็นทะเลเพลิง
บ้าชะมัด
คิดสิ ไม่มีเวลาแล้ว
ข้าจะทำอะไรก่อนฤดูใบไม้ผลิได้บ้าง
ให้เจ้าชายนำการก่อจลาจลงั้นรึ
ไม่ ข้าพึ่งคนของธอร์เคล 500 คนได้เท่านั้น
ยังมีช่องว่างในอำนาจทางทหารมากเกินไป
คงต้องใช้เวลา กว่าพวกแม่ทัพจะมาอยู่ข้างเรา
แล้วการยุยงให้เกิดการต่อสู้ ในหมู่พวกอังกฤษอีกครั้งล่ะ
ไม่ดี! เวลส์จะยังคงเป็นสมรภูมิหลักอยู่ดี
อย่าคิดแผนที่ต้องใช้การต่อสู้สิ
อีกอย่าง มือสังหารของกษัตริย์
อาจใช้ประโยชน์จากความสับสน เพื่อฆ่าเจ้าชายคนุตก็ได้
บ้าน…
ทำไมต้องเป็นตอนนี้ด้วย
ไกลออกไปทางตะวันตก
และอยู่ไกลโพ้นทะเล…
มีดินแดนแห่งใหม่ที่มีผลไม้มากมายให้เก็บเกี่ยว
และมีทุ่งหญ้าโบกไปมา
มันคือวินแลนด์
ธอร์ฟินน์…
วินแลนด์!
กลับบ้านเถอะ และเมื่อทุกอย่างลงตัวแล้ว
ไปตามหาวินแลนด์ด้วยกัน
เพื่ออะไร
เจ้าเป็นคนพูดเองนะ
เจ้าบอกว่าธอร์สอยากไปที่นั่น
ธอร์สไปไอซ์แลนด์เพื่อหนีการต่อสู้
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่…
ข้ามั่นใจว่าเขาคงอยากเจอที่นั่นเหมือนกัน
สถานที่ที่ไม่มีทาสหรือสงคราม
ที่ที่ทุกคนสามารถอยู่อย่างสงบสุข
ในดินแดนที่มั่งคั่งอุดมสมบูรณ์
มาสร้างประเทศแบบนั้นกันเถอะ
ในวินแลนด์…
ในวินแลนด์ ข้ามั่นใจว่าเราทำได้!
ว่าแต่
เรื่องเวลส์น่ะ
ตอนที่ข้าตามเจ้าไป เจ้าหลบหนีที่นั่นได้สำเร็จ
เจ้าใช้กลอุบายแบบไหนรึถึงทำได้
ทำไมพวกเวลส์ถึงช่วยชาวเดนส์อย่างเจ้า
หลุมศพของแม่ข้าอยู่ที่นั่น
ดินแดนนั้นคือ…
บ้านของข้า
ประเทศของข้า
แผ่นดินนั้นยากจน แต่ประชาชนมีศักดิ์ศรี
มันเป็นประเทศที่แม่ข้ารัก
เข้าใจแล้ว
รู้ไหม
น่าเสียดายนะ
อย่าไปบอกใครล่ะ
ข้ารู้น่ะ
ข้ารับใช้ของเจ้าชายคนุต
บุตรของโอลาฟ อาสเคอลัดด์
ก้าวออกมาข้างหน้า
ให้ตายสิ…
ทำไมนะ
ผู้ชายอย่างข้า
ถึงไม่เคยโชคดีในนาทีสุดท้ายเลย
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล