PRZESZŁOŚĆ ZOSTAWIAMY ZA SOBĄ. NIE WIEMY, CO PRZYNIESIE PRZYSZŁOŚĆ.
1014 ROK N.E. YORK, NORTUMBRIA
DZIEŃ RADY KRÓLEWSKIEJ
Co w tym jest?
To wino.
Dużo tych żołnierzy.
Oczywiście.
Starszyzna się tam zbierze.
Rany.
I wszystko to zje?
Mówisz poważnie?
- Bo często kłamiesz. - Nieprawda.
Facet miał oberwać nożem i nawet nie zauważył.
Tak, to brzmi jak on.
Co myślicie o tym, co się wydarzyło?
O próbie zamachu na księcia?
Może wykażę się brakiem szacunku,
ale nie zapominajmy o plotkach.
Czyli król woli księcia Haralda od księcia Kanuta?
Zwolennikom Kanuta to się pewnie nie podoba.
Cicho! Mówisz za głośno.
To wciąż tylko plotka.
Może powinniśmy zmienić nasze plany…
Nie, Kanut ma Thorkella po swojej stronie.
To z naddatkiem wynagradza stratę Ragnara.
Thorkell nie nadaje się na zarządcę.
Książę Kanut nie utrzymałby go w ryzach.
Skoro o tym mowa, Kanut ma jeszcze jednego poplecznika.
Jeśli się nie mylę, nazywa się Askeladd. „Oprószony popiołem”.
Nie słyszałem o nim.
Mości panowie, proszę wstać!
Jego Królewska Mość
i Jego Książęca Wysokość przybyli!
Spójrzcie na tę górę żarcia!
Co z Thorfinnem?
Cóż…
w tym momencie nie potrzebujesz ochroniarza.
Nie ma tu głupców, którzy wzięliby udział w rozlewie krwi.
Nie możesz szybciej? Nie ociągaj się!
Głupi szczeniak.
Hej!
Co? Czego chcesz?
Co? Jakiś dzieciak?
Hej, poczekaj!
Jak śmiesz mnie obłapiać brudnymi rękoma!
Co to za dzieciak?
Nie ignoruj nas, szczylu.
No, powiedz coś!
Rety.
Kpisz z nas?
Dawaj pieniądze!
Ty mały…
Z drogi! Ruszać się!
Kretyni!
Znowu ty?
Później zostanie ci wymierzona kara!
Marnujesz mój czas, jestem zajęty…
Możemy to zrobić?
Słyszałem, że to ochroniarz księcia czy coś…
Książę jest na radzie królewskiej.
Jego strażnicy nie szlajają się teraz po ulicach!
Moi dowódcy,
dziękuję wam za przybycie.
Dążyliśmy do tego od wielu lat
i wreszcie Anglicy ugięli przede mną kolana.
Ten dzień tryumfu umożliwiła wasza zacięta walka.
Ponadto mój stary przyjaciel Thorkell
i mój syn Kanut
wrócili do domu dzięki wsparciu bogów.
Ogarnia mnie bezbrzeżna radość.
Cieszę się, że wróciłeś, Kanucie.
Twój ojciec jest szczęśliwy.
Dam ci część naszego nowego terytorium, Mercję, abyś nią zarządzał.
Dzięki nam ta kraina będzie prosperować.
Thorkellu.
Wspieraj mojego syna. To moje życzenie.
Dobra.
Mercję?
Najbogatszy region Anglii?
Te plotki były chyba tylko plotkami.
Nigdy nie wiadomo.
Może mówi tak właśnie dlatego, że plotki były prawdziwe…
Wy zaś zostaniecie nagrodzeni tak, jak na to zasłużyliście w bitwach.
Wkrótce będziemy walczyć z całych sił na nowym froncie w Irlandii.
To w Irlandii
arogancki tyran Brian Śmiały
zawstydził naszego zmarłego króla Haralda.
Wygrałem!
Król zareagował dokładnie tak, jak przewidziałem.
To dowód, że nie miał jak skontrować mojej strategii.
Mam przewagę w tej wojnie podstępów.
Floki ma niepyszną minę.
Przykro mi, od teraz będziesz miał pod górkę.
To ja będę miał przewagę.
Wszystkie elementy są na swoich miejscach. Tylko ja wiem, jak je wykorzystać!
Jednakże…
wciąż są w tej krainie
zuchwali ludzie, którzy nie wiedzę, jak okazać szacunek królowi.
Musicie o tym usłyszeć.
Wysłałem posłańców, żeby zostali moimi wasalami.
Mimo moich wysiłków, dwukrotnie mi odmówili.
Jeśli istnieje ryzyko, że ten chwast buntu będzie się rozrastał,
to musimy go wyrwać z korzeniami.
Walia.
Pokażemy Walijczykom,
jaką potęgą dysponuje prawdziwy król.
Na wiosnę rozpoczniemy atak.
Przygotujcie się, panowie.
Pobudka.
Nie słyszałeś?
Obudź! Się!
Masz gościa!
Jednego z ludzi Kanuta?
Niech sobie pójdzie.
Oczywiście, że to nie wysłannik księcia.
Tylko jakiś żeglarz.
Thorfinnie.
Znajomy kupiec powiedział mi, że cię aresztowano.
Byłem zaniepokojony.
To nie ma z tobą nic wspólnego.
Jedenaście lat.
Ile musiałeś wycierpieć?
Tak jak mówiłeś.
Nie mogę tego zrozumieć.
Dopóki ten człowiek żyje, nie zaznasz spokoju.
Skoro mówisz, że to ci nie wystarczy,
to musi być prawda.
Ale…
Wciąż pamiętam, jakby to było wczoraj.
Trzaskające palenisko.
Zapach pysznej potrawki.
Thors, Helga, Ylva…
I to…
jakim uśmiechniętym dzieckiem wtedy byłeś.
Opowiadałem ci,
jak dawno temu utknąłem,
uwięziony przez kry w okolicy Brattahlid.
Jedzenie się skończyło. Lód zmiażdżył statek.
Moich sześciu towarzyszy zginęło.
A mimo to…
szedłem wciąż przed siebie po lodzie.
Wiesz czemu?
Nieważne, jak wzburzone jest morze
ani jak bardzo skuje je lód…
żeglarze walczą z morzem
zupełnie jak wojownicy.
Stawką jest nasz honor.
Gdy Thors zginął,
a ty zaginąłeś,
przysięgałem na swój honor.
I dlatego, Thorfinnie,
nie mówię ze względu na ciebie.
Tylko ze względu na siebie!
Zabiorę cię do domu, na Islandię, za wszelką cenę!
W ten sposób spłacę swój dług wobec Thorsa!
Następny jest jarl Szlezwika,
Ivar, syn Erika.
Podejdź.
Za twoje osiągnięcia w bitwie
król nagradza cię srebrem i ziemią na nowym terytorium.
Przyjmij nagrody z wdzięcznością.
Nie wygląda na poruszonego.
Przed chwilą był.
Pobladł, gdy wspomniałeś o Walii, panie.
W jakiś sposób Walia jest jego słabym punktem.
Proszę o tym pamiętać.
Nie jedz tak łapczywie. To nie przystoi.
Zamknij się!
W ten sposób okazuję wdzięczność bogu żniw.
Chcesz być jeszcze większy? Na bogów.
Cholera.
Co to miało być? Co planujesz, królu Swenie?
Czyżbyś wiedział o moim związku z Walią?
Nie, to niemożliwe.
Nie mówiłem o tym Flokiemu.
Nawet gdybyś wiedział,
nie wzywałbyś żołnierzy tylko po to, żeby mnie wkurzyć.
Czyli co, to zwykły przypadek?
Cóż. To bez znaczenia.
Problem w tym, że na wiosnę Walię ogarnie pożoga wojenna.
Cholera.
Myśl. Nie ma czasu.
Co mogę zrobić do wiosny?
Podjudzić księcia do buntu?
Nie. Mógłbym polegać tylko na 500 żołnierzach Thorkella.
Różnica sił wciąż jest zbyt duża.
Przeciągnięcie dowódców na naszą stronę zajmie dużo czasu.
Może podburzyć Anglików, żeby znowu walczyli między sobą?
Też źle! Walka wciąż toczyłaby się w Walii.
Nie ma co planować wojny.
Zresztą królewscy skrytobójcy
mogą wykorzystać zamieszanie, żeby zabić księcia Kanuta.
Dom…
Akurat teraz?
Daleko na zachodzie,
za morzem…
jest nowa ziemia, gdzie nie brakuje owoców,
a zielone łąki ciągną się po horyzont.
Winlandia.
Thorfinnie…
Winlandia!
Wróć do domu, a kiedy wszystko się uspokoi,
razem poszukamy Winlandii!
Czemu?
Przecież sam powiedziałeś, czemu!
Mówiłeś, że Thors chciał się tam udać.
Thors osiadł na Islandii, żeby uciec przed walką.
Gdyby żył…
Na pewno chciałby odnaleźć to miejsce.
Miejsce bez niewolników i wojny,
gdzie każdy może żyć w spokoju,
w tej bogatej, żyznej krainie.
Stwórzmy taki kraj.
W Winlandii…
W Winlandii to możliwe!
Przy okazji…
skoro mowa o Walii…
kiedy cię ścigałem, udało ci się tam uciec.
Z jakiej sztuczki skorzystałeś, żeby to zrobić?
Czemu Walijczycy pomogli Duńczykowi?
Moja matka jest tam pochowana.
Ta ziemia…
jest moim domem.
Moim krajem.
Ziemia jest tam jałowa, ale ludzie są dumni.
To kraj, który kochała moja matka.
Jasne.
No to, wiesz…
przykro mi.
Nie mów o tym nikomu.
Wiem.
Sługa księcia Kanuta,
Askeladd, syn Olafa.
Podejdź.
Na litość…
Czemuż to…
ktoś taki jak ja
nigdy nie ma szczęścia, gdy jest mu najbardziej potrzebne?
Napisy: Krzysiek Ceran