ข้าขอโทษ
ข้าพลาดจุดสำคัญของเจ้า
ข้าจะรีบจัดการให้นะ
อาสเคอลัดด์
ข้าอยากเป็นเพื่อน…
ได้สิ บียอร์น
เจ้า…
เป็นเพื่อนเพียงคนเดียว
ของข้า
ส่งข้าที…
เอาละ
ขอโทษที่ให้รอนะ เจ้าหนู
เข้ามาเลย
ข้าจะเล่นกับเจ้าเอง
(ตอนที่ 22)
ให้ตายสิ
เขาดูแปลกไปจากทุกครั้ง
ท่านคิดว่าใครจะชนะรึ เจ้าชาย
อยากพนันไหม
ไม่สำคัญหรอกว่าใครจะชนะ
ข้าจะหยุดการประลองก่อนจะมีใครตาย
อย่าพูดแบบนั้นสิ
การประลองระหว่างยอดนักดาบสองคน ไม่ใช่สิ่งที่เห็นได้ทุกวันนะ
ถ้าอย่างนั้น
เจ้าคิดว่าใครแข็งแกร่งกว่าล่ะ
ข้ารึ
คิดก่อนนะ
ข้าว่าอาสเคอลัดด์
ข้าขอเดิมพันข้างเขาด้วยเงินครึ่งกิโล
ข้าไม่พนัน
ทำไมเจ้าถึงคิดเช่นนั้น
ข้าก็แค่รู้สึกแบบนั้นน่ะ รัศมีของเขามั้ง
ธอร์ฟินน์เคยเอาชนะเจ้ามาแล้วนะ
อาสเคอลัดด์ยังแข็งแกร่งกว่าอีกรึ
เจ้าชายสารเลว ดูถูกข้ารึ
ระหว่างเราสามคน ไม่มีทางที่ข้าจะอ่อนแอที่สุดอยู่แล้ว เข้าใจไหม
มันไม่ได้ง่ายเหมือนการพูดว่า ใครแข็งแกร่งหรืออ่อนแอกว่าหรอก
มันน่าสนใจเพราะไม่มีมาตรวัด ว่าใครจะชนะหรือแพ้ต่างหาก
ข้าไม่สนใจหรอก
ท่านคงเป็นผู้หญิงจริงๆ สินะ
เป็นอะไรไป ธอร์ฟินน์
เข้ามาสิ
รีบประลองให้จบก่อนที่หิมะจะตกหนักกว่านี้ดีกว่า
แบบนี้ก็ช่วยไม่ได้แล้วละ
เอ้า ตอนนี้โจมตีข้าง่ายขึ้นแล้วใช่ไหม
เข้ามาเลย เจ้าเด็กเหลือขอ
เห็นไหม
เจ้ายังไม่เข้าใจอีกรึ ว่าทำไมมันถึงลงเอยแบบนี้ตลอด
ข้าขอถอนคำพูด นี่ไม่ใช่การประลองแล้วละ
อาสเคอลัดด์รู้นิสัยของธอร์ฟินน์ เขารู้จักเด็กคนนี้ดี
พวกเขาต่อสู้กันมาสองสามครั้งแล้ว
ทำไมต้องประลองกันด้วยนะ
ข้าไม่รู้ ข้าไม่ได้ถาม
ให้ตายสิ
เด็กคนนี้ไม่เคยเรียนรู้เลยจริงๆ
เจ้าอวดดีเพราะเอาชนะธอร์เคลล์ได้งั้นรึ
ข้าชักจะเหนื่อยหน่ายแล้วนะ
หยุดนะ พอได้แล้ว!
คิดว่าจะเอาชนะข้าได้ด้วยแขนข้างเดียวจริงๆ รึ
ให้ตายสิ
วันนี้เป็นวันที่ดีอะไรอย่างนี้
หยุดนะ!
พอได้แล้ว
เขาหมดสติแล้ว
เจ้าชนะแล้วละ
เขาหยุดการประลองจริงๆ รึเนี่ย
ธอร์ฟินน์
นี่ ธอร์ฟินน์
เจ้าเข้าใจใช่ไหม
การประลองจบลงแล้ว
เจ้าแพ้
หยุดนะ มันจบแล้ว
ไอ้สารเลว!
เจ้าหมดสติไป
เขาพร้อมจะฆ่าเจ้าเลย
ค่อยประลองกันใหม่เมื่อแขนขวาของเจ้าหายดีนะ
ถึงแขนจะหายก็เหมือนเดิม
มันไม่ใช่เพราะเขาบาดเจ็บหรอก
เจ้าโง่นั่นแพ้เพราะเขาโง่ต่างหาก
ปกติแล้วเจ้าต้องคิดระหว่างทำการต่อสู้
แต่เพราะเจ้าหัวร้อน ก็เลยทำทุกอย่างพังหมด
ข้าดูออกเลยว่าเจ้าเล็งที่หลอดเลือดดำที่คอข้า
เจ้าหัวเสียทันที แหกปากร้องเสียงดัง
และแกว่งดาบไปทั่วราวกับคนโง่ในสนามรบ
ให้ตายสิ พวกเจ้านี่ไม่มีความงดงามเอาซะเลย
ก็เหมือนที่บียอร์นบอกนั่นแหละ
ข้าเกลียดนักรบ
โดยเฉพาะนักรบชาวนอร์ส พวกไวกิ้ง
คนแรกที่ข้าฆ่าก็เป็นนักรบชาวนอร์สเหมือนกัน
ผู้ชายคนนั้นไม่มีความงดงามเลย
เขาคือพ่อของข้าเอง
เจ้าหนู
เผื่อจะมีประโยชน์กับเจ้าในวันข้างหน้านะ
ข้าจะบอกวิธีฆ่าคนที่เจ้าเกลียดกับเจ้าเอง
เอาละ ร้อนชะมัด…
ข้าเริ่มแก่สำหรับงานนี้แล้ว
ระวังข้างหลังเจ้าด้วย
แม่ของข้าเป็นทาส
แม่ข้าป่วย ก็เลยทำงานไม่ได้
เท่าที่ข้าจำได้ข้า ข้าทำงานกับช่างตีเหล็กและในคอกม้า
ตัวข้าปกคลุมไปด้วยขี้เถ้า เขม่า หรือไม่ก็ขี้ม้าตลอด
เดี๋ยวก็ตัวดำ เดี๋ยวก็ตัวขาว
คนก็เลยเรียกข้าว่า "อาสเคอลัดด์"
มันแปลว่า "ปกคลุมไปด้วยขี้เถ้า"
ท่านโอลาฟกลับมาแล้ว
เขาชนะอีกแล้ว!
พ่อข้ามาจากครอบครัวที่มีอำนาจในจัตแลนด์
- ท่านโอลาฟ - ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ท่านโอลาฟ
เขาชอบเหล้า ผู้หญิง และการฆ่า…
เขาคือแบบฉบับของชาวไวกิ้ง ที่เจ้าจะพบเห็นได้ทุกที่
ดูเหมือนเขาจะมีลูกแบบข้าหลายคน ที่เกิดกับหญิงอื่น
แต่เขาตั้งชื่อให้ลูกชายคนโตของเขาคนเดียว ที่เกิดกับเมียของเขาจริงๆ
เขาคงจำหน้าลูกคนอื่นๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำ
ตอนที่แม่ข้ายังสาว
ดูเหมือนนางจะเป็นทาสคนโปรดของพ่อข้า
แต่พอนางล้มป่วย เขาก็ปฏิบัติกับนางเยี่ยงสุนัข
ข้าเข้าใจดีว่าการมีชีวิตอยู่มันยากลำบาก
แต่แม่ข้าไม่คิดเช่นนั้น
แม่ข้ามักจะพูดถึงบรรพบุรุษของเรา วีรบุรุษอาร์โทเรียส
แม่เล่าเรื่องเดิมๆ ให้ข้าฟังนับครั้งไม่ถ้วน
มันคือตำนานของแม่ทัพ
ที่ปกป้องบ้านเกิดของแม่ข้า จากการรุกรานของคนป่าเถื่อนเมื่อ 500 ปีก่อน
นางเชื่อในตำนานการคืนชีพของวีรบุรุษคนนั้น
ว่าสักวันเขาจะกลับมาเพื่อปลดปล่อยนาง จากความเจ็บป่วยและการเป็นทาส
นางพูดเรื่องนั้นซ้ำหลายครั้ง จนข้าเองก็เริ่มเชื่อเหมือนกัน
ไกลออกไปทางตะวันตก
ในสถานที่ที่สมบูรณ์แบบ ที่คนธรรมดาไม่อาจเข้าถึงได้
ว่ากันว่าวีรบุรุษอาร์โทเรียส อาศัยอยู่ในแดนสวรรค์
ดินแดนที่สงบสุขและอุดมสมบูรณ์ ที่ไม่มีใครแก่หรือตาย
คาดว่าตอนนี้วีรบุรุษคนนั้น กำลังรักษาบาดแผลจากการสู้รบอยู่ที่นั่น
สักวันหนึ่ง เขาจะมานำกองทัพ
ไปประหารพวกคนป่าเถื่อน
และครองโลก
เผ่าของแม่ข้ายังคงเฝ้ารอวันนั้นอยู่
พวกเขารอคอยมา 500 ปีแล้ว
แต่วีรบุรุษก็ยังไม่ปรากฏตัว
แต่ลองคิดดูสิ
ถ้าบรรพบุรุษของข้า อาศัยอยู่ในสถานที่ที่วิเศษแบบนั้นจริง
เขาคงไม่ยอมทิ้งมันเพื่อกลับมายังโลกนี้หรอก
จากนั้น
พอข้าอายุ 11 ขวบ แม่ของข้าก็เสียสติ
แม่!
แถวนั้นมีคนมากมาย
แต่กลับเป็นพ่อข้าที่บังเอิญผ่านมาพอดี
และนางเข้าใจผิดคิดว่าเป็นวีรบุรุษอาร์โทเรียส
ข้าเข้าใจในชั่วขณะนั้นเอง
ถ้าอาร์โทเรียสไม่มาช่วยแม่ข้าในตอนนั้นทันที
คนเช่นนั้นก็ไม่มีวันมาแล้วละ
เข้าใจไหม เจ้าหนู
มันต้องมีใครสักคนลงมือทำ
ไม่ใช่วีรบุรุษหรือพระเจ้าหรอก
แต่เป็นคนอื่น
มันเป็นเรื่องลึกลับ
นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าใช้ดาบ แต่ข้ารู้สึกคุ้นเคยกับมันมาก
ข้ารู้ว่าจะเหวี่ยงมันยังไง
ข้าเชื่อว่ามันเป็นหลักฐานว่า ข้ามีเลือดของเจ้าคนชั่วนั่นอยู่ในตัวข้า
น่าเศร้าจริงๆ
มันทำให้ข้าร้องไห้เลยทีเดียว
เจ้า…
เป็นลูกของผู้หญิงคนนั้นรึ
เจ้าเป็นลูกข้ารึ
ใช่ขอรับ
เจ้ามีแววรุ่ง
นับจากวันนี้ไปเจ้าจะไปอยู่ที่บ้านข้า
ข้าไม่คิดว่าเด็ก 11 ขวบจะฆ่าเขาได้อยู่แล้ว
แต่ก้าวแรกของข้าที่สามารถทำให้พ่อข้าสนใจได้
นับเป็นความสำเร็จ
ที่คฤหาสน์ของเขา ข้าขัดเกลามารยาท
ข้าไม่ละเลยการฝึกศิลปะการต่อสู้ หรือการขี่ม้าเลย
ข้ายังเข้ากับพี่น้องต่างแม่ของข้าได้ดีด้วย
- เก่งมาก อาสเคอลัดด์ - ไม่เลวเลยนะ
ข้าระมัดระวังในการแสดงความเคารพ ต่อพ่อข้าเสมอ
ข้าเป็นลูกชายที่ซื่อสัตย์ของเขา
และข้าไม่ลืมว่าเขาช่วยข้าจากการเป็นทาส
ไม่นาน คนรับใช้ของเขาและคนรอบข้าง ก็ยอมรับว่าข้าเป็นลูกชายของเขาจริงๆ
ข้าทำแบบนั้นอยู่สองปี
ข้ามองหาอยู่สองสิ่ง
ความประมาทของพ่อข้าและสิทธิในการรับมรดก
ข้าก็อยากให้พวกเจ้าได้เห็นเหมือนกัน
สีหน้าของพ่อข้าตอนที่ถามว่า "ทำไม"
ข้าใช้ดาบของพี่ชายข้า
ข้าขโมยมันมาจากลูกอีกคน ที่พ่อข้ามีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีด้วย
พี่น้องคนอื่นๆ เชื่อว่าเขาเป็นคนร้าย
ก็เลยจับเขาแขวนคอและรุมประชาทัณฑ์
โง่กันทั้งยวงจริงๆ
พวกเขาโง่และหยาบโลน
เป็นแค่พวกสวะที่ไม่รู้จักอะไรนอกจากความโลภ
คนสารเลวอัปลักษณ์แบบนั้นโผล่มาจากทุกที่
เพื่อประกาศศักดาว่าตัวเองเป็นใหญ่
ไม่ว่าฆ่าคนแบบนั้นไปกี่คนก็ไม่หมดสักที
ไม่สำคัญหรอกว่าจะเป็นอาร์โทเรียส แร็กนาร็อก หรือการพิพากษาครั้งสุดท้าย
แต่ถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้น ข้าก็อยากรีบเกิดขึ้นหน่อย
เมื่อถึงวันนั้น ข้าอาจจะไม่รอดก็ได้
ข้าพล่ามมานานเกินไปแล้ว
พูดง่ายๆ นะ ธอร์ฟินน์
เพราะเจ้าไม่เคยเอาชนะข้าได้เลย ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่าน
แปลว่าเจ้าโง่แล้วละ
หุบปากนะ!
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าก็จะฆ่าเจ้าให้ได้!
ข้าจะฆ่าเจ้าแน่นอน!
ให้ตายสิ
เล่าขนาดนั้นแล้วยังพูดแบบนี้อยู่อีกรึ
เจ้ามันเหมือนหมาที่วิ่งไล่จับอาหาร
ข้านับถือเจ้าจริงๆ ที่มีจรรยาบรรณในการทำงาน
ข้าแค่ต้องเออออไปกับเจ้า ในการประลองที่น่าขันพวกนี้เท่านั้นเอง
เจ้าก็กระตือรือร้นที่จะท้าดวลกับธอร์เคลล์แล้ว
เจ้านี่มันมีประโยชน์จริงๆ
ให้ตายสิ
ข้าควรจะขอบคุณธอร์สด้วยสินะ
เดี๋ยว…
เดี๋ยวก่อน!
พอได้แล้ว
หุบปาก!
เงียบไปเลย!
รอให้แผลหายก่อนเถอะ
เดี๋ยวก่อน…
ยังไม่หยุดอีกรึ
น่าสมเพชชะมัด
ให้ตายสิ
ตัวเจ้าแข็งเป็นไม้กระดานแล้ว บียอร์น
ทำไมต้องเป็นข้าด้วย
เจ้าคือทายาทของวีรบุรุษเชียวนะ อาสเคอลัดด์
แถมยังฉลาดอีกด้วย
เจ้าไม่คิดหรือว่าถ้าเจ้าเป็นกษัตริย์ เจ้าจะเปลี่ยนโลกได้
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
ท่านไม่ได้ฟังเรื่องของข้ารึไง
ท่านเหมาะกับการเป็นกษัตริย์มากกว่า
มากกว่าข้าหรือพระเจ้าสเวน
แค่เห็นหน้าท่าน ข้าก็ดูออกแล้ว
ข้าเป็นเพียงชาวไวกิ้งเท่านั้นเอง
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล