ข้ามองเห็นมัน
ไม่เป็นไร
ถ้าดูดีๆ ข้าจะหลบการโจมตีของเขาได้
ตราบใดที่ไม่โดนข้า มันก็เหมือนเขาไม่มีอาวุธ
- อย่างนั้นแหละเจ้าหนู! - เจ้าทำได้!
- เด็กคนนี้ต่อสู้ได้จริงๆ - เขาโจมตีหัวหน้าได้!
คนที่ว่องไวอย่างนี้แหละอึดนัก
ไม่ได้ดูการต่อสู้ดีๆ มาตั้งนานแล้ว!
บ้าเอ๊ย ฟันมันไม่ได้
- มันใส่เกราะโซ่ถักไว้ข้างใน - ข้าชอบเสื้อคลุมนี่…
เจ้าไม่กลัวขวานของข้าใช่ไหมเนี่ย
กล้าหาญชาญชัยดีนี่
เจ้าคงได้นิสัยนี้มาจากธอร์สสินะ
ไอ้ยักษ์สารเลว
พ่อข้าทำไมไม่ทราบ
เขาไม่เคยพูดอะไรให้เจ้าฟังเลยรึ
ใจจืดใจดำอะไรอย่างนี้
ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นยาร์ล เป็นคนชั้นสูง
นั่นมันฝั่งของเฮลก้าหรอก
ธอร์สได้เลื่อนขั้นด้วยฝีมือดาบของเขาต่างหาก
อะไรนะ
อยากฟังอีกไหมล่ะ
อยากฟังไหม
ถ้าเจ้าอยากฟัง เจ้าก็ต้องให้ความบันเทิงข้าอีกหน่อย
ตกลงไหม ธอร์ฟินน์
ข้าให้ความบันเทิงเจ้าได้
แต่มันจะยากที่จะออมมือ ให้ปากของเจ้ายังใช้การได้น่ะสิ
พูดได้ดี เจ้าหนู!
ขำจนปวดท้องแล้วเนี่ย!
ออมมือให้หัวหน้าเนี่ยนะ
อย่ารุนแรงกับเขานักเลย
งี่เง่าชะมัด!
มีอะไรตลกงั้นรึ
ธอร์ฟินน์เป็นนักรบที่ข้านับถือ
อย่าหัวเราะเยาะเขา!
ธอร์สแข็งแกร่งกว่าข้าอีก
แสดงให้ข้าเห็นที ว่าเจ้าเป็นลูกชายของธอร์สจริงๆ
ธอร์ฟินน์!
เจ้าเด็กโง่นั่น
กลับมาตายแท้ๆ
เจ้าชายเป็นยังไงบ้างนะ
นี่ ไปทางนั้นสิ!
(ตอน 18)
จับขาเขาไว้
จากทางนั้น
ไม่ไกลจากที่นี่
ข้าได้ยินเสียงร้องของสงคราม
หยุดสักทีเถอะนะ
พวกเขาไม่มีอะไรจะทำกันแล้วรึไง
ได้โปรดเงียบเถอะ
ข้าไม่อยากลืมตาเลย
ข้าอยากนอนต่อแบบนี้
แบบนี้ ตลอดไป
ฝ่าบาท
เจ้าชายคนุตพ่ะย่ะค่ะ
แร็กนาร์
เจ้ายังไม่…
นี่เป็น…
แค่ความฝันใช่ไหม
แร็กนาร์
พ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันมาบอกลาพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าจะไป
โดยไม่มีข้ารึ
เจ้าจะบอกว่า
ข้าต้องอยู่ในโลกนี้ตามลำพังรึ
คิดว่าข้าจะอยู่ต่อได้รึ
หม่อมฉัน
เป็นครูที่ทำให้ฝ่าบาทผิดหวัง
หม่อมฉันไม่ได้ปฏิบัติกับฝ่าบาทอย่างยาร์ล
แต่ปฏิบัติเหมือนเด็กทั่วไป
หม่อมฉันเลี้ยงฝ่าบาทมา เหมือนที่ชาวนาจะเลี้ยงลูกของตัวเอง
หม่อมฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่พระราชาต้องการ
ยกโทษให้หม่อมฉันด้วย
แล้วมันผิดอะไรนักหนารึ
เจ้าให้สิ่งที่ข้าต้องการ มากกว่าพระราชาที่เป็นพ่อของข้าเสียอีก
ข้าไม่ได้อยากเกิดมาเป็นเชื้อพระวงศ์…
ถ้าเพียงแต่…
ถ้าเพียงแต่ข้าเกิดมาเป็นลูกชายของเจ้า
มันคงจะดีกว่านี้มาก…
ฝ่าบาท
ได้ยินแบบนี้แล้วข้าดีใจเหลือเกิน ฝ่าบาท
อย่าไปนะ
ข้ารักเจ้า
มีบางอย่างที่ฝ่าบาทจะเข้าใจ หลังจากที่สูญเสียมันไปแล้วเท่านั้น
ตอนนี้ฝ่าบาทเข้าใจแล้ว
- แร็กนาร์… - หม่อมฉันอยู่ในความฝันของฝ่าบาทเท่านั้น
- เดี๋ยวก่อน… - ได้เวลาตื่นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
ไม่นะ แร็กนาร์
กลับมานะ
กลับมา!
ทรงพระเจริญ ฝ่าบาท
แร็กนาร์…
ไม่ต้องกลัว เราจะช่วยกันจัดการมัน!
เจ็บตรงไหนรึเปล่า ฝ่าบาท
คนพวกนั้นกำลังต่อสู้เพื่อแย่งชิงท่านกัน
ท่านกลายเป็นรางวัลไปแล้ว
ท่านเป็นนักบวช จะไม่ห้ามการต่อสู้ของพวกเขารึ
มีวิธีหยุดพวกเขาด้วยรึ
หากพวกเขาอยากตาย เราก็ควรปล่อยให้พวกเขาตาย
ข้าฝัน
ข้าฝันถึงแร็กนาร์
เขาได้บอกลาแล้ว
เขาเป็นคนซื่อสัตย์แม้ในยามสิ้นชีพ
คนคนเดียวที่รักข้า
ได้จากโลกนี้ไปแล้ว
นั่นคือการรู้แจ้งที่ยิ่งใหญ่
แต่ไม่ถูกต้องนัก
สิ่งที่แร็กนาร์รู้สึกต่อฝ่าบาทคือความรักงั้นรึ
เพื่อความปลอดภัยของพระองค์
เขารู้เห็นการฆาตกรรมชาวบ้าน 62 คน
ฝ่าบาท
ความรักคืออะไรรึ
ให้ตายสิ เจ้าพวกนี้แทบไม่สู้เลย
คนเก่งๆ นี่มันหายากจริงๆ
แบบนี้เราไม่มีทางไปถึงวัลฮัลลาแน่ๆ
หัวหน้ายังประลองไม่เลิกอีกรึ
ไม่มีทาง เด็กนั่นน่าจะตายตั้งแต่เริ่มแล้ว
งั้นทุกคนตื่นเต้นอะไรกันขนาดนั้น
ไปดูดีกว่า
ข้าไปด้วย
นี่ เกิดอะไรขึ้น
- ฆ่ามัน! - หัวหน้า!
- ไอ้เด็กเวร! - อย่าหนีนะ!
จริงรึนี่
หัวหน้า…
เด็กนั่นทำให้เสื้อของเขาขาด
เก่งมาก ธอร์ฟินน์
คนของข้าที่จะสู้กับเจ้าได้ น่าจะมีแค่ห้าคนเท่านั้นแหละ
เขาใส่เกราะโซ่ถักตัวเดิมที่เคยใส่เลย
เล่นงานเส้นเอ็นบนแขนขาของเขาน่าจะดีกว่า
ตอนประลองที่ลอนดอน การพุ่งเป้าไปที่ จุดสำคัญของเขามีแต่ทำให้ข้าเจ็บหนัก
ข้าจะยุติการประลองได้ เมื่อหยุดการเคลื่อนไหวของเขาได้เท่านั้น
ถึงแม้เจ้าจะเก่งแค่ไหน
แต่ข้ารู้สึกว่าฝีมือ การใช้กริชของเจ้ามัน… งั้นๆ นะ
มีบางอย่างที่จะทำให้เจ้า เป็นนักรบที่สมบูรณ์แบบขาดหายไป
ถ้าเป็นอย่างนั้น ข้าจะเล่นงานเจ้าแบบนั้นได้ยังไง
ก็จริง
ข้าก็ขาดอะไรไปเหมือนกัน
ข้านึกว่าจะได้เรียนรู้จากเจ้า บุตรของธอร์สซะอีก
นี่ ธอร์ฟินน์
เจ้าคิดว่ายังไงเหรอ
การเป็นนักรบที่แท้จริง
หมายความว่ายังไง
ท่านกำลังถามว่าความรักคืออะไรงั้นรึ
ท่านจะบอกว่าแร็กนาร์ไม่ได้รักข้างั้นรึ
พ่ะย่ะค่ะ
งั้นข้าก็มีเรื่องจะถามท่านหน่อย
ถ้าแร็กนาร์ไม่ได้รักข้า
งั้นคนที่มีความรักอย่างเหมาะสมอยู่ที่ไหน
มีคนหนึ่งอยู่ตรงนั้น
เห็นมั้ย
เขาตายไปแล้ว
และงดงามยิ่งกว่าสิ่งมีชีวิตใดๆ
ท่านเรียกมันว่าความรักได้
เขาไม่สามารถเกลียดชังหรือแย่งชิงได้อีกต่อไป
เขาจะถูกทิ้งไว้ที่นี่
และเนื้อของเขาจะเป็นอาหาร ให้กับสัตว์ร้ายและแมลง
เขาจะได้สัมผัสกับลมและฝน
โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ
ความตาย…
ทำให้มนุษย์สมบูรณ์
นี่ เป็นอะไรไป
บ้าเอ๊ย!
เจ้าไม่รู้รึ
ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ข้าก็ไม่คิดว่าเจ้าจะรู้หรอก
เล่นสกปรกนี่หว่า!
ความรักที่แท้จริง
คือความตายงั้นรึ
พ่ะย่ะค่ะ
ถ้าอย่างนั้นท่านจะเรียกความรู้สึกอันมีค่าเหล่านั้น
ระหว่างพ่อแม่กับลูกๆ สามีกับภรรยา และแร็กนาร์กับข้าว่าอะไร
การเลือกปฏิบัติ
การประจบสอพลอพระราชา ในขณะที่เฆี่ยนโบยพวกทาสก็ไม่ต่างกัน
สำหรับแร็กนาร์ ฝ่าบาทมีค่ายิ่งกว่าใคร
เขาอาจรักฝ่าบาทมากกว่าชีวิตตัวเองด้วยซ้ำ
ความชื่นชอบที่เขามีต่อฝ่าบาท
คือการเลือกปฏิบัติ
อย่างนี้นี่เอง
ข้าเข้าใจแล้วละ
มันรู้สึกเหมือน
หมอกจางหายและทุกอย่างชัดเจน
อะไรกัน
ไม่เอาน่า!
ยอมแพ้ซะเถอะ!
โอ๊ย
ให้ตายสิ ยังตื้นเกินไป!
ข้าเข้าใจแล้ว
หิมะนี้
คือความรักใช่ไหม
ถูกต้อง
ท้องฟ้า…
พระอาทิตย์…
ลมที่พัดโชย
ต้นไม้
และภูเขา…
แต่ว่า…
เหลือเชื่อจริงๆ
โลก
ผลงานของพระเจ้าช่างงดงาม แต่…
ในใจของมนุษย์
ไม่มีความรักอยู่จริงรึ
ว่ากันว่าเหตุผลที่เราใช้ชีวิตแบบนี้
เป็นเพราะเมื่อนานมาแล้วบรรพบุรุษของเรา
ไม่เชื่อฟังพระเจ้าและทำบาป
พวกเรา
ถูกเนรเทศจากสวรรค์
- อะไรกัน - เฮ้ย!
- เขาหายไปไหนแล้ว - อะไรเนี่ย
- นี่! - นั่นมัน…
เขาถีบตัวออกจากขาของข้า เพื่อลดแรงกระแทกงั้นรึ
ไม่เลวแฮะ
- ตรงนั้น! - สุดยอด!
ป่านนี้ตายไปแล้วละ
หัวหน้าของเราสุดยอดจริงๆ
บ้าเอ๊ย
นี่ข้าหมดทางเลือกแล้วรึ
ดูเหมือนการต่อสู้จะจบลงแล้ว
แต่ว่า
แบบนี้ไม่ดีแน่
เขากำลังเสียสติ
ฝ่าบาท พระองค์ควรหนีนะพ่ะย่ะค่ะ
สติรึ
คนสติดีในโลกนี้อยู่ที่ไหนรึ
ทุกคนล้วนเหมือนกันหมด
เหมือนกันหมด
ทุกคนเท่าเทียมกัน เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าความรักคืออะไร
พวกเขาไม่รู้ความหมายของชีวิต ความหมายของความตาย
หรือแม้แต่ความหมายของการต่อสู้
ฝ่าบาท…
พอกันที
ข้าเบื่อเต็มทนแล้ว
บางสิ่งสูญหายไปเพื่อแลกกับปัญญา
สิ่งที่สำคัญที่สุด
และนั่นคือสิ่งที่
เราจะไม่มีวันได้มันมาเลย ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่
เราจะไม่มีวันทำได้มันมาเลย
แต่ถึงอย่างนั้น
เราก็ยังถูกขอให้ไล่ตามมันอยู่อีกงั้นรึ
พระบิดาบนสวรรค์!
นักรบผู้น่าสังเวช
เจ้าอยู่ห่างจากความรักมากที่สุด
เจ้าถูกเนรเทศจากสวรรค์
เพื่อยุติความทุกข์ทรมานจากการถูกลงโทษ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตายรึ
ทางเลือกเดียวในชีวิตของเรา คือต้องถูกทดสอบและอดทนงั้นรึ
พระบิดาบนสวรรค์!
การทดสอบของพระองค์ ช่วยให้วิญญาณของชายคนนี้รอดไม่ได้!
ข้าแต่พระเจ้า
ลูกจะไม่แสวงหา การไถ่บาปของพระองค์อีกต่อไปแล้ว
หากท่านไม่มอบมันให้เรา
เราก็จะสร้างสวรรค์อีกแห่ง
บนดินแดนนี้ด้วยมือของเราเอง
อะไรนะ เจ้าชายรึ
เจ็บนะ!
เจ้าชาย! เป็นอะไรรึเปล่า
หยุดนะเจ้าพวกโง่
อย่าข้องเกี่ยวกับการโจมตี ที่ไร้ประโยชน์อีกเด็ดขาด
ไร้ประโยชน์รึ
บาดแผลสาหัสมาก
เป็นอะไรรึเปล่า
บ้าเอ๊ย
ข้าทำพลาดไป
อย่าขยับนะ
เจ้าโดนแทงที่ท้อง
วิลลิบาลด์!
ทำแผลให้เขาที
ข้าจะไปรวบรวมม้าที่กระจัดกระจาย
เจ้าน่ะ มาช่วยข้าหน่อย
ฝ่าบาท
ข้าได้เห็นปาฏิหาริย์
หุบปากแล้วทำแผลให้เขาซะ
เดี๋ยวก่อนสิ เจ้าชาย!
จะไปไหนน่ะ
ข้าจะพาท่านไปหาธอร์เคลล์
ไม่อย่างนั้นสหายของข้าจะ…
ข้าตั้งใจจะไปหาธอร์เคลล์อยู่แล้วละ
เราไม่สามารถเคลื่อนย้ายคนเจ็บ โดยไม่ยืมรถลากเลื่อนหิมะจากพวกเขาได้
อย่าพูดจาไร้สาระน่ะ!
เจ้าคิดว่าทำไม เสื้อผ้าข้าถึงขาดรุ่งริ่งแบบนี้ เจ้าโง่
ถ้าธอร์เคลล์จับเจ้าไป ทั้งหมดนี้ก็จะไร้ความหมาย!
ความหมายรึ เจ้าพูดว่าความหมายงั้นรึ
ความหมายของการต่อสู้ของเจ้าน่ะรึ
การต่อสู้แบบนี้ไม่มีความหมายอะไรหรอก
ฉะนั้นจงอย่าตาย
พวกเจ้าเหล่านักรบ จงมาเป็นข้าราชบริพารของข้า
เมื่อเจ้าต้องสู้ ข้าจะบอกเองว่าให้โจมตีใคร
ข้าจะมอบความหมายให้กับการต่อสู้ของเจ้า ชีวิตของเจ้า และความตายของเจ้า
นั่นคือ
หน้าที่ของกษัตริย์
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล