W XI wieku inwazja duńskiej armii i wikingów
nasilała się coraz bardziej.
ROK 1012 N.E. ANGLIA
W październiku,
po latach ciągłych najazdów,
doszło do przełomu.
DWÓR KRÓLA SWENA POD JELLING W DANII
Chcesz wycofać nasze wojska z Anglii, panie?
Nie wycofać. Dać im odpocząć.
Przemarsz zimą tylko uszczupli nasze siły.
Nasi żołnierze muszą wrócić do zdrowia.
Jak sobie życzysz, panie.
Latem.
Zaatakujemy latem.
Sam poprowadzę armię do boju.
Co, robimy sobie przerwę?
OBÓZ DUŃSKIEJ ARMII WYBRZEŻE ANGLII
Chciałbym wrócić do domu.
Piraci też nie są teraz potrzebni.
Myślałem, że w tym roku też nieźle zarobimy.
Żołnierze też nie maszerują.
Takie już jest ciężkie życie najemnika.
Co zamierza Askeladd?
Askeladdzie.
Chyba czeka nas trudna zima.
Złupiliśmy już wszystkie lepsze wioski.
To prawda.
Co zamierzasz zrobić?
Nic nie poradzimy.
Będziemy wędrować jak ptaki.
Udamy się tam, gdzie będzie można się najeść.
DORZECZE LOARY KRÓLESTWO FRANCJI
Nie ociągać się!
Mają taran!
Kusznicy, na miejsca!
Raz, dwa…
Strzelajcie na przemian!
Szykujcie się!
Strzelajcie!
To nie ma sensu! Odwrót!
Frankowie biją się między sobą?
W twierdzy jest ich tylko garstka. A atakuje ją ośmiuset żołnierzy.
Niewiarygodne, że szturmują główną bramę.
To siedziba jakiegoś klanu?
Jak myślisz?
Nie pachnie ci tu skarbem?
Czyli taki jest twój cel?
Co zrobimy, Askeladdzie?
Wspomożemy atakujących.
Dobierzemy się do skarbca i wyniesiemy wszystko, co w nim jest.
Dobra jest!
Zastanawiałem się, co robimy na tym zadupiu.
Świetny plan, Askeladdzie!
Nasz przywódca nigdy się nie myli!
Odbijemy sobie straty z Anglii!
Thorfinnie.
Twoja kolej.
Czas się wykazać.
Nawiąż kontakt z dowódcą atakujących.
Powiedz mu tak:
„Strasznie kierujesz swoimi ludźmi.
Ciężko się na to patrzy.
Dlatego nasza armia ci pomoże.
Taki łut szczęścia trafia się raz w życiu.
Z pewnością poprowadzimy cię do zwycięstwa.
Jeśli twierdza upadnie, weźmiemy połowę łupów.
Ponowimy atak jutro rano”.
Po przekazaniu wiadomości zostań w ich obozie i obserwuj sytuację.
Zrozumiałeś? Idź.
O co chodzi?
Idź, Thorfinnie.
Jak myślisz, ilu już zabiłem?
Byłem twoim zwiadowcą i wsparciem za liniami wroga.
Dokonałem już wielu rzeczy.
Ale ty…
Co znowu?
Chcesz nagrodę?
Jak zawrzesz ten układ, dam ci trzy złote monety.
Klnę się na Tyra.
Nie żartuj ze mnie.
Jak długo będziesz mnie ignorować?
Przerażasz mnie!
Droczyłem się z tobą.
Jednakże…
w takim razie musisz mi przynieść głowę choć jednego dowódcy.
Nic się nie zmienił.
Możemy powierzyć mu takie ważne negocjacje?
Mniej doświadczeni żołnierze są porywczy.
Często giną przed rozpoczęciem negocjacji.
Komu będzie szkoda takiego przybłędy?
Czego chcesz, szczylu?
To nie jest miejsce dla dziecka!
Jestem posłańcem.
Czy ktoś tu mówi po nordycku?
O co mu chodzi?
Co to za język?
Nie jest Frankiem.
Może to szpieg z fortecy?
Złapmy go.
Jestem posłańcem.
Czy ktoś tu mówi po nordycku?
Oddać wam połowę łupów?
Ci najemnicy są bezczelni!
„Oddać wam połowę łupów”…
Jesteś bardzo pewny siebie, co?
Normański gówniarz.
Jest Normanem?
To ci ludzie północy, którzy zaatakowali Anglię?
„Ludzie północy, którzy zaatakowali Anglię?”
Nawet gówniarz rozumie.
Jeśli będziecie atakować główną bramę, wasi będą ginąć.
Od jeziora obrona jest słaba.
Tam zaatakujemy.
To nieprzemyślane.
Rzeki, które tam prowadzą, mają strome brzegi,
już nie mówiąc o wodospadach.
Nasze łodzie się tam rozbiły.
Tak wygląda atak z jeziora.
„Tak wygląda atak z jeziora”.
Odrzucasz naszą ofertę?
W takim razie stuosobowa armia Askeladda wesprze obrońców.
„…wesprze obrońców”.
To samo stanie się, jeśli zginę.
Jeśli nie dam znać, że mamy umowę,
stu groźnych wojowników z północy obróci się przeciwko wam.
- Niech będzie. - Wasza ekscelencjo!
Ale jeśli okaże się, że łżesz, skrócimy cię o głowę!
Jeśli jesteś szczery,
to przysięgam na Chrystusa, że się podzielimy.
„…że się podzielimy”.
Zwróć mi mój sztylet.
To pamiątka po moim ojcu.
To sygnał Thorfinna.
Jedna strzała wysoko, dwie nisko.
Pospieszmy się.
Przejdziemy przez wzgórza, zanim wzejdzie księżyc.
Cały czas strzeżemy statku.
Też chcę powalczyć.
Niech diabli wezmą tego grubego generała.
O tam.
Smok!
Na górze!
Smok…
Smok wspiął się na wzgórze?
Tak.
Widzieli go wszyscy strażnicy pilnujący statku.
To omen, wasza ekscelencjo.
Chciałbym go zobaczyć.
Gówniarzu.
Czy twoi towarzysze są w drodze?
„Chciałbym go zobaczyć”.
Słońce jest już wysoko.
„Słońce jest już wysoko”.
Daj rozkaz ataku, grubasie.
Wkrótce zrozumiesz.
Właśnie mnie obraziłeś, prawda?
Chyba dzisiejszą rozrywką będzie twoja egzekucja.
Naprzód!
Do ataku!
O nie. Już się zaczęło.
Spóźniliśmy się, nieroby!
Dajcie z siebie wszystko.
Bitwa czeka!
Znowu skończy się tak samo!
Niech to szlag.
Postawcie drabinę po zachodniej stronie!
Poświęćcie tylu, ilu będzie trzeba!
- Który to ich przywódca? - No…
Widzisz tego z piórami na hełmie?
To on.
Głowa przywódcy.
Hej, ty!
Okłamałeś mnie, tak?
Zabić go!
Zabić gówniarza!
Ty draniu!
Uciekł, a forteca nie upadnie!
Czemu tej armii nic nie wychodzi?
Myślicie, że puszczę was zimą do domów?
Mowy nie ma!
Najpierw musicie zająć tę fortecę!
Co?
Z całych sił!
Wiosłować!
Cała naprzód!
- Tak jest! - Tak jest!
Pierwszy na miejscu dostanie podwójny udział!
Przyłóżcie się!
Rozumiem!
Są po naszej stronie!
Wszyscy do ataku! Zajmiemy fortecę!
Przenieśli swoje statki po wzgórzu…
Nie wahajcie się!
Wszyscy z prawej, na przystań!
Kusznicy, za mną!
Jesteście odsłonięci!
Jezioro nie pomoże wam się bronić, a dla nas to idealna droga.
Tak jest! Na wprost!
Co? Przebijają tarcze z takiej odległości?
- Trafili Olafa! - Mamy problem!
Askeladdzie!
Kusze, co?
Poniesiemy niemałe straty.
Teraz mamy szansę.
Strzelajcie, zanim dobiją do brzegu!
Dziecko?
Co?
Przestali strzelać?
Może skończyły im się bełty.
Przygotujcie się do lądowania, nieroby!
To nasza szansa!
O nie!
- Zabić go! - Przeklęty szczyl!
Nie pozwólcie mu uciec!
Naprzód!
Atakujemy twierdzę!
Dobra, róbcie swoje!
Tacy są pewni, że obronią bramę?
Chłopcy, zajmijcie się nimi.
Dalej!
Ci Normanowie są niewiarygodni…
Forteca z łatwością uległa mojej strategii.
Dowódca garnizonu zginął w bitwie.
Według żołnierzy wroga zginął z ręki dziecka.
Tego gówniarza?
Nie można lekceważyć Normanów.
Jeśli ich teraz puścimy, obrócą się przeciwko nam.
Co mamy zrobić?
Jego towarzysze przyszli zza wzgórz?
Będą musieli przenieść statki z powrotem.
Wtedy uderzymy.
Ze statkami wyciągniętymi na ląd będą bezbronni jak dzieci.
Wasza ekscelencjo!
Generale Jabbathe, ważne wieści!
Co takiego? Mów.
Skarbiec…
No?
Gdzie jest mój skarb?
Bogate domy i kościół też zostały ograbione.
Z kosztowności, ze wszystkiego.
Rozumiem…
Chcę pogratulować przywódcy Franków!
Podzieliliśmy łupy po połowie.
Twoja połowa to zwycięstwo.
Nasza połowa to skarb.
Pasuje ci, prawda?
To dość skromne wynagrodzenie,
w końcu tobie przypadnie twierdza!
Parszywy draniu!
- O nie! Chcą spłynąć wodospadem. - Barbarzyńcy!
Gotować statki!
Wszystkie statki w fortecy zostały zniszczone.
Złodzieje!
Przykro mi, nie rozumiem mowy Franków.
To co, płyniemy?
Thorfinn jeszcze nie wrócił.
No tak.
No to pewnie nie żyje.
A jego udział przypadnie nam.
On żyje!
Co za uparty dzieciak. Jesteś ranny?
Askeladdzie!
Głowa dowódcy.
Rany. Dopadłeś go, co?
Obiecałeś.
Nie możesz mi odmówić.
Ja, Thorfinn, syn islandzkiego wojownika Thorsa,
klnąc się na nóż mego ojca, wyzywam cię, Askeladdzie, na pojedynek,
by pomścić jego śmierć.
Co? Akurat teraz?
Twarda sztuka.
Ja, Askeladd, syn Olafa,
klnę się na mojego przodka, Artoriusza,
że przyjmuję twoje wyzwanie.
Ale…
nie teraz!
Teraz musimy wiać!
Wiosłujcie, nieroby!
Hej!
Nie lenić się, bo dopadną nas na rzece!
Draniu! Nie igraj ze mną!
Kogo obchodzi smok?
- Nie boję się. - Właśnie!
Ale wiesz…
Tam…
Tam jest!
Czas się pożegnać!
Żegnajcie, Frankowie!
Jesteśmy bogaci!
Teraz możemy przezimować!
Dobra nasza!
Napisy: Krzysiek Ceran