Wspaniałe uczucie!
Można się pozbyć pcheł i wszy!
Hej! Nie dąsaj się tak. Chodź tu.
Jeśli wypadniesz za burtę, pożre cię morski wąż!
Co znowu? Ignoruje nas?
Co za nudziarz.
W średniowieczu
Danowie zamieszkujący Danię,
którzy zajmowali się grabieżą i plądrowaniem,
nazywani byli „wikingami”.
Dla takich ludzi
żyzne równiny Anglii były upragnionym skarbcem.
Na początku dziewiątego wieku wikingowie najechali Anglię.
Niektórzy osiedlili się na północy Anglii, poszerzając swoją strefę wpływów.
Jednak w 1002 roku n.e.
angielska armia zaatakowała wikińskich osadników.
Żądni zemsty Duńczycy wysłali okręty,
żeby przeprowadzić kontratak.
Kierując się politycznymi przesłankami,
wikingowie brali udział w wojnie odwetowej
przeciwko angielskiej armii.
Nie leń się!
Wiosłujże!
Zamknij się!
Przecież wiosłuję!
O rety. Ktoś tu zaszalał.
Dobra. To miejsce się nada.
Zatrzymać łódź!
ŚRODKOWA ANGLIA W POBLIŻU GAINSBOROUGH
Rany, trudno się nie potknąć.
I strasznie tu cuchnie.
Cholera.
To nie są zwykli żołnierze, co?
Wynajęła ich duńska armia, tak jak nas.
Duńska armia?
Wikingowie biorą udział w wojnie?
Tu i ówdzie nawiązują potyczki z angielską armią.
Wikingowie są świetnym narzędziem do prowadzenia wojny.
W każdym razie duński król planuje najechać Anglię.
Mogą minąć lata, zanim do tego dojdzie, ale to są pierwsze ruchy.
Sprzątamy tych, którzy mogliby stanąć na drodze?
Zanim przybędzie król.
Tak. A jeśli pomożemy,
czeka nas szczodra nagroda.
Strasznie dużo tu robactwa.
Lepsze to od zimna.
To nasza szansa, żeby się wzbogacić.
Co wy na to? To niezły układ.
Angielska armia na usługach miejscowego władcy
sprawia nam problemy.
Jesteśmy armią ponad 100 ludzi.
Szczerze mówiąc, jesteśmy od was lepsi.
Masz gadane jak na byle pirata.
I po co takie obelgi?
Wszyscy jesteśmy Duńczykami.
Nie porównuj nas ze sobą.
Co to ma niby znaczyć?
Dajcie spokój. Za parę lat dojdzie do inwazji, prawda?
W takim wypadku lepiej będzie, jeśli będziecie zapobiegawczy.
Żaden twój żołnierz nie musi ginąć.
A czego chcesz w zamian?
Siedmiu funtów złota.
Skarbów i żywności zgromadzonej przez władcę.
Kobiety też będą nasze.
Pięć funtów. I rób, co chcesz.
Zatem ustalone! Koniec negocjacji.
O co mu chodzi?
Dostaliśmy robotę.
Świetnie! Lepiej się zawczasu najeść!
Jutro wyślemy oficjalnego posłańca.
Zaplanuj atak, ale nie myśl o ucieczce.
Nie będziesz miał się gdzie wycofać.
Jeśli nas oszukasz…
Otoczyli nas?
Co jest, Ucho?
Zamknij się!
Strzelajcie!
Oberwałem w tyłek!
To mi pomoże na trawienie.
Zabiję was!
Pokażemy im, jak się walczy!
Strzelajcie!
Cholera!
Dokonaj czegoś na polu bitwy.
Kiedy to zrobisz,
nagrodzę cię pojedynkiem.
Dokonaj czegoś…
Bachorze.
Też jesteś piratem?
Jeśli chcesz kogoś winić, wiń Duńczyków.
A niech to. Żyjesz jeszcze?
Słabi giną na bitwie.
Tacy jak ty.
Cholera.
Cholerny szczeniak!
Giń!
Bydlaku!
Zaczynasz przypominać wojownika.
Hej, Thorfinnie.
Możesz pójść na przeszpiegi?
Co? Czemu ja?
Szczeniaku! Jak śmiesz?
Przytrzymaj. Zabiję go!
Tu jest!
Tutaj!
Tędy! Nie pozwólcie mu uciec!
Ten nasz król nie jest za mądry, nie sądzisz?
Matko! Nie możesz mówić takich rzeczy!
Król Edgar sprzed dwóch pokoleń, to był dobry król.
Układał się z Duńczykami.
Wszyscy go szanowali.
Był dobrym chrześcijaninem.
Ale król Ethelred sprowadzi na nas zgubę.
Rozkazał zabić wszystkich duńskich osadników.
Nic dziwnego, że są wściekli.
Matko, nie mów takich rzeczy przy innych.
A gdyby usłyszał cię żołnierz?
Matko!
Matko, poczekaj!
ROK 1008 N.E. ANGLIA WSCHODNIA
O, nie śpisz.
Miałyśmy właśnie zjeść kolację.
Jak się czujesz?
Uprałyśmy ci ubranie.
Na razie załóż to.
Twoje noże też tam są.
Ubranie może być dla ciebie za duże.
Ale to jedyny chłopięcy strój, jaki mamy.
A teraz usiądź z nami.
Musisz być głodny.
Chyba był wygłodzony…
Jak masz na imię?
Skąd się tu wziąłeś?
Straciłeś rodziców?
Widzisz? Nie rozumie naszej mowy.
Może jest Duńczykiem.
Co chcesz powiedzieć?
Nieważne, kim jest, nie można zostawić rannego dziecka.
Jezus by ci tego nie wybaczył.
Ale Duńczycy są wrogami Anglii, prawda?
Ojciec został wcielony do armii z powodu duńskiej inwazji.
I co z tego?
Nie ma powodu, by kobiety i dzieci toczyły wojny mężczyzn.
Może to i prawda, ale…
On ma pchły!
Nie drap się!
Włażą do jedzenia!
Widzisz?
Nie czujesz się lepiej?
Boże. Chłopcy są tacy zaniedbani.
Mój najmłodszy też się ciągle drapał.
Dlatego tyle go czesałam.
Dwa lata temu przeziębił się i zmarł.
Nie rozumiem twojej mowy…
ale nie jestem Anglikiem.
A to co?
Jednak umiesz mówić!
Kobieto!
Tak? O co chodzi?
Duński szpieg ukrywa się w okolicy.
Widziałaś jakieś podejrzane dzieci?
Dziecko?
Małego pirata?
Nie daj się nabrać.
Jest na tyle zdolny, że zabił dwóch ludzi wicekróla.
Został postrzelony w lewą rękę.
Kobieto, to twój syn?
Zgadza się.
Mój najmłodszy, John. W czym problem?
Dzieciak jest jego wzrostu.
Jeśli go zobaczysz, zgłoś to!
Czy ty wiesz, co robisz?
Ten chłopak jest piratem!
Zabił dwóch ludzi, choć jest tylko dzieckiem!
Czemu go ukrywasz?
To nie jest normalne, żeby dziecko było piratem.
Musi być jakiś powód.
Jeśli tak, to jaki?
To nie czas na takie rozterki!
Ten chłopiec nie zastąpi ci Johna.
Pójdę do żołnierzy i…
Uciekajcie…
Uciekajcie stąd.
Zaczekaj chwilę!
John!
Thorfinn dał sygnał?
Zaraz powinien to zrobić…
Widzę!
Tam jest!
Ogień!
Płonie szopa na brzegu!
Ludzie, biegiem!
Szybko!
Weźcie wiadra!
Czyli to byłeś ty!
Ukryłeś się, bachorze!
Hej…
Co to?
To okropne…
Cholera!
Kim jest to dziecko?
Zabił ich?
Co tu robisz? Kazałem ci uciekać!
Powiedziałem to po angielsku!
Idzie tu!
Jeszcze zdążysz! Uciekaj do lasu!
Uciekaj daleko od morza!
Jeśli się nie pospieszysz…
A to co?
Nie…
Uciekajcie!
Mniejsza o pożar!
Uciekajcie, biegiem!
Wikingowie!
Hej. Dobra robota, Thorfinnie.
Ta wioska jest bogatsza, niż myślałem.
Z życiem!
Uwińcie się, zanim przyjdzie armia!
Napisy: Krzysiek Ceran