Çeviren ve Hazırlayan: Dyp Tenker
- [KIZ] Tüm hayatım boyunca onun altındaymışım gibi hissettim.
Bir bebek gibi, sarı battaniyelere sarılmış,
sıkıca sarmalanmış.
Gitgide daha da dibe batıyordum
ve tam nefesim kesilecekken,
bir şey beni çekip kurtardı.
Ağaçların içinde bir şey.
Bir ışık.
Bir parıltı.
- [KIZ] Birileri acıkmış mı?
Huh?
- Kimse var mı?
- Tilly…
- Hey
Merhaba, gel buraya.
Merhaba.
Adın ne senin?
Tilly, Tilly.
Nereye gidiyorsun?
Hey…
Bir sorun yok.
Köpeğin çok tatlı.
- Onu alma.
- Sadece iyi olduğundan emin olmak istedim.
İyi misin?
- Burada olduğumu nereden bildin?
- Şey, ben dün gece su birikintisinin oradayım.
Neler olduğunu gördüm.
Kimseye söylemem.
Söz veriyorum.
- [SARIŞIN] Parmağınla ne yapıyorsun?
- Hiç böyle söz vermedin mi?
Yani, bu normal bir tokalaşmadan daha çok şey ifade ediyor.
Peki, adın ne?
- Claudia.
- Ben Grace.
- Diğer parmakların adları ne?
Eğer bu pembeyse (serçe), diğerleri ne renk?
- Pembe olduğu için değil. Sadece buna serçe parmağı deniyor.
Ve diğer hepsinin de başka başka isimleri var.
Biliyorsun, değil mi?
- Birinci, ikinci, üçüncü- - Mm mm, mm mm.
Serçe, yüzük.
Kaba. - Bu neden kaba oluyor?
- Hayır. - Ne?
- Sadece, o hareketi yapma.
bu çok kötü bir şey söylemek gibi,
ama parmağınla.
Yanıma oturmak ister misin?
Arada bir gelip seni ziyaret edebilir miyim?
- Burada olduğumu kimse bilemez. Eğer öğrenirlerse, beni alıp götürürler.
- Ben kimseye söylemem.
Bu bizim sırrımız olur.
- Mor Söz mü?
- Mor Söz.
- [CLAUDIA] Oydu, Grace.
Kıyıdaki parılıtı. Ağaçlardaki çekim.
O bu dünyadan değil.
- Sen benim sinir krizi geçirmemi mi istiyorsun, Grace?
- Hayır Anne.
- O zaman polisler burada ne sikimi arıyor?
- Bilmiyorum.
- Ne bok yedin, küçük hanım?
- Bir bok yemedim.
- [BABA] Hey, hey dinle, hey.
Onunla bu şekilde konuşma.
- [GÖREVLİ] Sadece ona bir kaç soru daha sormamız gerek.
Tamam, ben Dedektif Croydon.
Bu da benim partnerim, Dedektif Jones.
Biz sadece dün gece orada
ne gördüğünü tam olarak netleştirmek istedik.
- Şimdi, sen suda boğulan bir şey
ve sonrada oradan koşarak kaçan bir kız gördün.
Ve onun kim olduğundan emin değiliz.
- Maktulün bir ailesi veya çocuğu yoktu.
Yani biz de onun bir ziyaretçi olduğunu düşünüyoruz,
veya şehir dışından biri,
Şimdi, bize söyleyebileceğin herhangi bir şey-
- Bakın.
- Gerçekten düşünmen gerek, tamam mı?
- Lolipopun içinde bir akrep.
- [JONES] Nasıl birine benziyordu?
açık renk saç, koyu renk saç.
- Evet bakın, gerçekten bir kız gördüğümü düşünmüyorum.
- Kız görmedin?
- Hayır, karanlıktı.
Ve ben yapayalnızdım ve çok korktum.
Ve muhtemelen aslında orada olmayan şeyler gördüm.
Çok hiperaktif bir hayal gücüm vardır.
Annem de hep söyler zaten.
- O zaman bir saniye, durumu açıklığa kavuşturalım.
Orada kız yoktu
- Ama demiştin ki- - Evet, biliyorum.
Biliyorum.
Ama demek istediğim sanırım dün gece polisle konuşurken
biraz fazla kendimi kaptırdım.
Kız yoktu.
Ama kesinlikle bir kadın gördüm,
daha yaşlı başlı, suya girip boğulan bir kadın.
- Tamam…
Yani yaşlı bir kadının suya girdiğini gördün
- Evet, oralarda yaşayan yazar kadın.
Kitaplarından birinin arka kapağından tanıdım onu.
- Veronica Fox.
- Evet. O.
Öylece suya girdi ve bir daha çıkmadı.
Berbattı.
- Kulağa mantıklı geliyor.
- İyi.
Yani… Gidebilir miyim?
Başım belada değil mi?
- Hayır.
Başın belada değil.
Dediğim gibi, sadece bir takım şeyleri netleştirmek istedik.
- Güzel. - Çok yardımcı oldun.
Teşekkürler, Grace.
- Hey, gördüğün şey çok korkunç olmalı.
Eğer ihtiyaç duyarsan konuşabileceğin birileri var değil mi?
- Evet.
- [KADIN] Ders zamanı canımın içi.
Bir tanecik kızım, sorun ne?
- Bilmiyorum.
- Oh tatlım.
Yine kötü düşlere mi kapılıyorsun?
Oh canımın içi.
Sorun yok.
Sorun yok canımın içi, sorun yok.
Shh, shh, shh.
Bir tanem
Nefes al… ver.
Canım benim, çok iyi gidiyorsun.
Sadece nefes al.
Benimle kal tatlım, her şey yolunda.
Shh, shh, shh.
Bir taneciğim, her şey yolunda.
Her şey yolunda, benimle kal.
Benimle kal.
Shh, shh, shh.
Canımın içi, her şey yolunda.
Sakinleş, shh, shh, shh.
Sorun yok.
Neredeyse vardık, canımın içi.
Neredeyse vardık.
(GRACE) Nefes al,
- ver.
Nefes al… ver.
Güzel. Nefes al… ver.
- Nereye… - Ne?
- Annem nereye gitti?
Ben ona ne yaptım?
Hiçbir şey, hey Claudia, benim.
Ben, Grace.
Hey. Hatırlıyor musun?
Hayır, hayır, hayır, lütfen.
Claudia lütfen.
Geri dön. Bekle.
Claudia.
Claudia!
Claudia! Claudia!
Claudia!
Hey.
Claudia.
- Ben onunla olmalıyım.
Ben onunla olmalıyım.
- Burada görülemezsin.
Bulunmak istemiyorsun herhalde?
Hey, haydi eve gidelim.
Tamam mı?
İzin ver seni güvenli yere, eve götüreyim.
Oh, aynaya bakmalısın.
- Neden?
- Bak işte.
- [CLAUDIA] Ben de sana yapabilir miyim?
- Çok fazla saçım var, olmaz ki.
- Gir içeri.
- Burayı seviyor musun?
- Küveti mi?
- Hayır, bu evi kastediyorum.
- Sanırım.
- [GRACE] Niye hiç buradan çıkmıyorsun?
- Çıktım ki.
- Su birikintisinin sayıldığını pek sanmıyorum.
- Sonuçta dışarıda.
- Evet, ama ben gerçek dışarısını kastetmiştim.
- Annem orada acı dışında hiçbir şey olmadığını söyledi.
- Öyle mi dedi?
- O oradan geliyor.
O orasının birbirine hiç iyi davranmayan
bencil insanlarla dolu olduğunu söyledi.
- Yani hiç oranın ilerisine gitmedin?
- Neden gideyim ki?
- Ne bileyim, okula gitmek,
doktora gitmek,
büyükannenlere gidip, bir sürü çay içip
aynı hikayeleri onlarca kez dinlemek için falan.
Yani, buna inanamıyorum.
- Neden gülüyorsun?
- [GRACE] Yani kimsenin senin var olduğundan haberi yok?
- Senin var.
Şimdi aynaya bakabilirsin.
- Hmm, bayağı iyisin.
- Evet.
- Annenin kitaplarını hiç okumadım.
Çok depresif olduklarını duymuştum.
- Annem 18 yaşına gelene kadar onları okumamın yasak olduğunu söyledi.
- Şimdi kaç yaşındasın?
- 16.
- Ben de.
Tanrım, hayat ne kadar da mide bulandırıcı.
Bizimle ne de pis oyunlar oynuyor.
İşte yine ekmek kırıntıları,
ve lekeli peçeteler arasındayız.
Bıçak şimdiden don…
- Donma.
- yağ ile donma noktasına geldi.
Kargaşa, sef… - Sefillik.
Sefillik ve yozlaşma etrafımızı sarmış.
Garsonu çağırıp, hesabı ödeyip, kendimizi bu
sandalyelerden kaldırmamız gerekiyor.
Montlarımızı bulmamız gerekiyor.
Bizim gitmemiz gerekiyor.
- Gerekiyor, gerekiyor, gerekiyor… Tiksinç kelime.
- Kendime buna bağışlıklık kazanmayı öğreten, ben,
dalgaların beni parmak uçlarımdan başıma kadar tamburladığını görüyorum,
Beni güçlerimi toplayıp, düşmanla yüzleşmeye mecbur bırakıyorlar.
Bu sayfa neden işaretliydi?
- Annem bana bunu derste gösteriyordu.
- Wow. - Ne?
- Ben de kendi annemi berbat sanardım.
Özür dilerim.
Özür dilerim. Özür dilerim.
Bunu söylememeliydim.
- Annem herkesin acısını hissederdi.
Ama o şimdi özgür.
Senin annen nasıl biri?
- Mmm, o bir nevi bok gibi.
- Neden?
- Sadece, onun bir çok problemi var
ver erkek arkadaşı da tam bir pislik.
Tüm onlardan uzak kalmak güzel aslında.
Burada seninle vakit geçirmek hoşuma gidiyor.
- Mor, kaba,
yüzük, pembe.
- Biraz geç.
Gel otur.
Bira ister misin?
Al bakalım, içebilirsin.
Sorun yok.
Nerelerdeydin bakalım?
Bir arkadaşımda.
- Yani, erkek arkadaş gibi mi?
Baksana, minik kızım büyümüş de kocaman olmuş.
- Ben senin minik kızın değilim, Mike.
- Tamam. Ee erkek arkadaşın var mı?
Olmasında bir sorun yok.
Yani koruma kullanıyor musunuz, siz-
- Lütfen sus.
Evet, iyi geceler Mike.
- Öylesine diyorum.
- İyi geceler.
Annem uyanmadan ne toplayabilirsem topladım.
Bayağı bir şey var.
Meyveli dondurma ve sakızlar var.
Bunlar bayağı iyi.
Oh ve böcekli dondurmalar.
- Bir saniye, bu ne?
- [GRACE] Çilekli süt.
Denemek ister misin?
- Çilekli sütü mü?
- Tadı çok güzel.
Kesin beğenirsin.
Mor Söz.
Tamam dur, boğulma, boğulma.
Tamam, bekle.
Tahmin et başka ne getirdim?
- [CLAUDIA] Annem çitlerin,
onun rahminin duvarları olduğunu söyledi.
Beni herkesten, herşeyden, ancak içeride kalırsam
koruyabileceğini söyledi.
- Bunları ben yaptım.
Bunlar benim en sevdiklerim.
Cesur. Serseri.
Onları markette falan satacağım.
Benim buradan çıkış biletim onlar.
- Nereye gitmek istiyorsun?
Herhangi bir yere. Neresi olursa.
Beğendin mi?
- [CLAUDIA] Onlar çok… renkli.
- Tamam.
Bana beğendiğin bir özelliğini söyle.
Tamam…
Ben sana söyleyeyim.
- Beni zar zor tanıyorsun.
- Yeterince tanıyorum.
[CLAUDIA] Akıllı mı?
Değil misin?
Başka?
Ben güzel miyim?
- [GRACE] Şimdi bunların arasından bir renk seç.
- Sanırım bunu beğendim.
- Turkuaz.
Evet. Turkuazı beğeniyorum.
- Tamam, yapacağın şey,
ipliğe geçirmek, tut bunu.
Doğuştan yeteneklisin.
Bana yardım etmen gerekecek.
Hadi!
Hava 200,000 derece.
Hadi.
Sorun ne?
Bir korkuyu yenmenin en iyi yolu onunla yüzleşmek.
Ciddiyim.
- Doğru.
- TV'de falan da duydum.
Haydi.
Hadi.
- Hey, hey.
- Bana bunun iyi hissettirmediğini söyleyemezsin.
- Ne kadar derin?
- Derin değil.
Bak.
Güvendesin.
Haydi, ben sana yardım edeceğim.
- Tamam. - Hazır mısın?
- Hayır. Tamam.
- [İKİSİ DE] Üç, iki.
- Claudia, Claudia, hey, hey.
Hey, hey, hey, hey.
Hey.
Tamam nefes al, nefes al,
ver.
Benimle nefes al.
Hey, benimle nefes al.
Al, ver.
Nefes al, ver.
Hey.
Bana bakmaya devam et.
Tamam mı? - Tamam.
Tamam.
- Sorun yok.
Üç, iki, bir.
Ah yap.
- [CLAUDIA] Bunda çok kötüyüm.
[GRACE] Gördün mü?!
Oh, şans çerezi.
Al senin olsun.
- Hala yiyebilir miyim?
- Şanslı hissediyor musun?
- Evet.
Aslında tam olarak nasıl hissetmem gerektiğini bilmiyorum.
Sen bana sanki
annemin bana derste dünyanın ne kadar acımasız olduğu, ve insanların
ne kadar canavar olduğu ile ilgili öğrettiği her şey,
bir yalanmış gibi hissettiriyorsun.
- Benim bir canavar olmadığımı nereden biliyorsun?
- Sence öyle misin?
- Yine de pek fazla insan beni sevmiyor.
- Çünkü canavarlar sadece diğer canavarlardan hoşşanırlar.
Hoş geldin.
O şiir buralarda bir yerde.
Tamam.
Lesbia Harford'dan 'Gün bittiğinde.'
Gün bittiğinde merdivenlerden çıkıp
koyu elbisemi çıkarıyorum, saçımı salıyorum,
ve penceremi açıp yıldızlara bakıyorum.
Sonra kalbim bu boşluk ve karanlığın
hapis parmaklılarını delip geçiyor ve gerçek olana,
yıldızların ardında seninle bir oluşumuza ulaşıyor.
- Bir kalbin parmaklıkları
delip geçmesi hayalini beğendim.
Hissedebilir miyim?
- Neyi?
- Kalbini.
- Duyabiliyor musun?
- Evet.
- O iyi mi?
- Evet.
- Aslında kırık olmalı, değil mi?
- Şok seni hissizleştirebilir ve…
- Hissiz değilim.
Hatta kendimi hiç bu kadar hayatta hissetmemiştim.
Özür dilerim, Bunu söylememliydim.
- Annen senin mutlu olmanı isterdi.
- Belki de gitsen iyi olur.
- [GRACE] Ne?
- Gitmeni istiyorum.
Gitmeni istiyorum.
- Claudia- - Git dedim.
Git!
Çık dışarı!
Annem bizim gitmemiz gereken zamanın
bir gün geleceğini söylerdi.
Aylarca bunu konuştuk.
Nasıl tekrardan, acısızca, ışığa dönüşeceğimizi.
Ama zamanı geldiğinde, Ben yapamadım.
Ve onu derinlere doğru boğulurken
yalnız bıraktım.
Tilly?
- Kapayın çenenizi.
- [GRACE] Buradan gidiyoruz.
- Grace.
- [CROYDON] Hey, burada bir köpek var.
- [JONES] Oh, hey, adın ne bakalım?
- Tilly, olamaz.
- Tilly.
Ne kadar da tatlı bir kızsın.
Bak.
Sana bir göz atmaya değer demiştim.
- Onu arabaya götür.
Ben de bir mekana göz gezdireyim.
- Tamam.
Hadi, Hadi gel.
- "Betona dalış".
- Aferin sana.
O da ne?
- [CROYDON] Kitaplarından birinin imzalı kopyası.
- [JONES] Kime?
- Ne?
- Kendi kitabının imzalı kopyasını saklayacak hali yok herhalde?
- Bir tanem, Claudia.
Seni her şeyden çok seviyorum.
Sen benim dünyamsın.
- Claudia kim?
Bu işimize yarayabilir.
- Yani bu artık bir cinayet soruşturması mı?
- Bilmiyoruz!
- Nereye böyle?
- Öylesine dolaşıyordum.
Tilly?
- [JONES] Bu köpeği tanıyor musun?
- Evet, evet sabahtan beri onu arıyorum.
Onu nerede buldunuz?
- Veronica Fox'ın evinde.
Orada ne yaptığı hakkında bir fikrin var mı?
- Hayır.
Hayır, onu hep garip yerlerde buluyoruz.
- Evinizde hiç köpek görmemiştim.
- Ev köpeği… ve çok utangaç.
Tilly, hey, hey.
- Seni gördüğüne sevinmişe benziyor.
Yakasına adres yazsan iyi olur.
- Yazarım.
Onu bulduğunuz için teşekkürler.
- [CROYDON] Tamam, hadi gideim.
- Tamam.
Yola dikkat et.
Gölden uzak dur.
- Tamam.
Hadi seni annene geri götürelim, tamam mı?
çok sevinecek.
Hadi Tilly, Haydi gidelim.
Aferin sana!
Seninle yarışıyorum.
Claudia?
Benim.
- Oh Tilly.
Tilly.
Teşekkür ederim.
- Polisleri gördüm.
Geri dönmüyorlar.
- [CLAUDIA] Lütfen bir daha beni bırakma.
- Bırakmayacağım.
Bırakmayacağım.
Kahve.
- Bunu hiç denememiştim.
- Ben de,
ama her zaman sabah koyu kahve içmek istemişimdir.
Biliyor musun, bir gün ben de o arkasına yaslanıp
gazetesini okurken kahvesini içen
ve her şeye sonsuz bir tatminle iç çeken
hanımefendilerden olacağım.
- Bunu hayal edebiliyorum.
Uzun bir elbise giymiş ve bir sürü takı takmış olacaksın.
- Mm. Tamam.
Şerefe, tatlım.
- [CLAUDIA] Bu mide bulandırıcı.
- Çok iğrenç.
Dur, dur, dur.
Bunu nasıl düzelteceğimi biliyorum.
Bir saniye, bir saniye, bir saniye.
Evet.
- Bunlar ne?
- Kesme şekerimiz falan yok, ama,
Bunları getirdim.
- Tadları nasıl…
Mm, mm, harika.
- [GRACE] Evet.
- Yumuşacık, bulut gibi. - Bulut.
- Bulut gibi, evet.
Çok iyi.
- Teşekkür ederim.
- Düşünüyordum da
belki odanın dekorasyonunu değiştirebiliriz.
- Neden?
- Biraz renkli olsun diye falan.
Bilemiyorum, odamızı bu kadar çabuk
değiştirmek garip hissetiriyor.
- Odamız?
- Evet, annemle benim.
- Oh.
Nasıl yapılacağını bilmiyorum.
- [GRACE] Neyin?
- Dekore etmenin.
O zaman yanında olduğum için şanslısın.
Tamam.
Hadi duvarlarla başlayalım.
- Onları boyayacak mıyız?
- Daha iyisi.
- Tüm bu insanlarla tanıştın mı?
- Keşke.
Al.
- Onlarla ne yapacağız?
- Onları duvarına yapıştıracağız.
Bunlar senin yeni koruyucu meleklerin.
Kolaj yapmanın püf noktası pek düşünmemek.
Onları direk nereye istiyorsan yapıştır, dağınık da olabilir.
Bu Tavi Gevinson.
- O nasıl biri?
- Zeki.
Bunlar Joan Didion ve Beyonce.
Tamam. - Bunu sevdim.
- Şimdi yatak.
- [CLAUDIA] Ne yapıyorsun?
- Göreceksin.
Haydi, nevresimini çıkar.
- Ne kadara ihtiyacımız var?
- Bilmiyorum,
Sanırım ne kadar koyu olmasını istediğimize bağlı.
- Çok koyu olmasın.
- Umarım mavi değil de mor olur.
- [CLAUDIA] Ben de.
- Sonuçta, ne renk olursa olsun,
beyazdan çok daha iyi olacaktır.
Burası minik bir oda gibi.
Gel içeri.
Ow.
- Hey, iyi misin?
- Evet, elime diken battı.
- Bakayım.
Geçti mi?
Mm mm.
Geçti mi?
- Sen kolyeni mi yiyorsun?
- Evet, dene bak.
Tadı çok güzel.
Bilekliklerimi de.
- Mm, çok lezzetli.
- Güzel oldu.
- Neden böyle bir şey yaptın?
- beş dakika içinde her şey ortaya çıkacak.
Hey, tadı tahmin et.
- Elma.
- Amatör şansı.
Tamam…
Peki ya bu.
- Mm, bunu çok sevdim.
Karpuz.
- Bunu asla bilemeyeceksin.
Bu çok zor.
Sınırlı üretim.
- Pes ediyor musun?
- Hayır, hayır, ben…
- İpucu ister misin?
- Evet.
Daha önce hiç tatmamıştım.
- Cola.
- Başka ister misin?
Tamam.
- Çilek?
Bana çilekli sütü hatırlatıyor.
Kimsenin seni aramaya geleceğini düşünmüyor musun?
- Kimse benim için öyle bir şey yapacak kadar beni düşünmüyor.
Ki sorun değil.
- Geç kalsan bile mi?
- Muhtemelen.
- Gece burada kalsan bile mi?
- Neden soruyorsun?
Beğendin mi?
- Çok beğendim.
- Sanırım senden çok hoşlanıyorum.
- Sanırım ben de senden çok hoşlanıyorum.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
- Ben de.
- Belki birlikte nefes alarak başlayabiliriz.
Tamam al…
Ver.
Al…
Ver.
- Dur, aynı anda yapmak çok zor.
- Biliyorum.
Oh, Tilly!
İzleme.
Haydi, hadi çık.
Çok üzgünüm, bu çok utanç verici.
- Oradan bakma bana.
Buraya gel.
- Çok güzelsin.
Grace?
Gracie?
Daha fazla çilekli süte ihttiyacımız var.
- Buraya gel.
Bu siktiğimin köpek meselesi de ne?
- [GRACE] Güzel Claudia.
Şimdi kim olduğunu keşfetme zamanı.
Oyna, tecrübe et,
renkli ve dağınık ve özgür ol.
Ben hep yanında olacağım.
Mor Söz veriyorum.
Sevgiler, G.
- O 16 yaşında, Grace.
- N'olmuş 16'ysa?
N'olmuş 16'ysa?
- Hey!
- Yasa böyle.
Yasa diyor ki eğer 17 yaşından küçüksen,
çocuksun. - Evet, ama ben
ona göz kulak oluyorum. - Grace, beni dinle.
Sen onun vasisi olamazsın.
Lütfen ama ben… - Bu sadece bir yıl falan.
O iyi olacak.
- Bu saçmalık. - Eve giriyorsun,
hemen şimdi.
- [CLAUDIA] Geldi.
Ben onu karşılayayım.
- Claudia.
Hayır, hayır.
Kapıları açın, kapıları açın!
- [CLAUDIA] Annem sıkıca tutup bırakmamamı söyledi.
ne olursa olsun.
Asla bırakmamamı söyledi.
- Claudia!
Claudia, hayır!
- Bu güzel, bir tanem.
Benimle kal.
Zor ve karanlık ve ağır olan her şey
yok olup gidecek bir tanecik kızım.
Şimdi benimle kal.
Benimle kalacak mısın?
Benimle kal, bir tanem.
- Claudia!
Claudia!
Claudia.
- Ne yapacağız?
- Hey, hey Claudia bana bak.
Hey, bana bak.
- Evet?
- Bana bak.
İyi olacağız.
Tamam mı?
Sana söz veriyorum.
İyi olacağız.
Bana inanmak zorundasın.
Tamam mı?
- Mor Söz veriyor musun?
- Mor Söz veriyorum.
Benimle nefes al.
Nefes al,
ver.
Nefes al,
ver.
Al… ver.