ถ้าผมรู้ว่าท่านประธานไปแล้ว จะไม่ได้กลับมา
อย่างน้อยผมก็น่าจะบอกลาเธอก่อน
แต่เธอได้ปล่อยวางความแค้นที่มีมานาน และจากไป
ก็ดีแล้วล่ะค่ะ
พวกเราก็อย่าลืมบอกลากันเอง ก่อนจะไปด้วยนะ
ไม่ใช่จู่ๆ ก็ไปโดยไม่ทันได้ร่ำลา ผมจริงจังนะ
สัญญาสิ
สัญญานะ
ว่าแต่ ต่อจากนี้ โรงแรมนี้จะเป็นยังไงต่อไป
ท่านยมทูตไม่ยอมตอบมาตามตรงเหมือนเคย
แต่ดูเหมือนว่าท่านมาโก จะเตรียมต้อนรับเจ้าของคนใหม่แล้วล่ะ
ฉันจะหมักเจ้านี่ทิ้งไว้ จนถึงวันเพ็ญครั้งต่อไป
ทีนี้ก็เหลือแค่ใส่วัตถุดิบ
ที่สำคัญที่สุดลงไป ซึ่งก็คือดอกจันทรา
ตายจริง
ดอกจันทราหมดซะแล้วสิ
เห็นว่าท่านขอให้น้องสาวที่ร้านยา
เริ่มทำเหล้าล็อตใหม่
สำหรับเจ้าของโรงเตี๊ยมจันทรา คนใหม่สินะครับ
เหล้าชนิดนั้นกำลังอยู่ ในขั้นตอนการหมัก
แต่สำหรับคนที่อาฆาตแค้น
รสชาติของมันจะขม และเลวร้ายมากทีเดียว
ตอนที่มันวอลดื่มเหล้านั่นครั้งแรก
เธอบอกว่า อยากกระชากลิ้นฉันออกมาเลยล่ะ
ผู้ที่ดื่มเหล้าเข้าไป
จะอยู่ใต้อำนาจดวงจันทร์
และหลุดพ้นจากวัฏจักร ของชีวิตและความตาย
ต้นจันทราจะดูดพลังชีวิต ที่เหลือของคนคนนั้น
และทำหน้าที่แทนร่างกาย
วิญญาณของคนคนนั้น จะผูกติดกับต้นจันทรา
ทำให้เขาหรือเธอ กลายเป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมจันทรา
ต้องรอวันเพ็ญครั้งต่อไป เหล้าถึงจะหมักได้ที่
แต่วัตถุดิบสำคัญที่สุด อย่างดอกจันทราดันหมดซะได้
ผมจะไปหามาให้เอง
หาได้ที่ไหนบ้างล่ะครับ
ดอกไม้ชนิดนั้นจะบานในสวน ของโรงเตี๊ยมจันทราเท่านั้น
ตอนนี้กลับไม่มีสักดอก
แต่ฉันจำได้ว่า
มันเคยบานในสวนเมื่อ 200 ปีก่อน
งั้นผมจะไปโรงเตี๊ยมจันทรา เมื่อ 200 ปีก่อนแล้วกัน
เธอไม่ต้องไปหรอก
ฉันจะส่งคนอื่นไปที่นั่นเอง
คุณมาทำงานเร็วอีกแล้วนะคะ
เผื่อว่า
เธอจะกลับมาน่ะครับ
ผู้จัดการกู ฉันมีของบางอย่างจะให้คุณค่ะ
นี่เป็นยาปิดกั้นความสามารถ ในการมองเห็นสิ่งลี้ลับใช่ไหมคะ
ก่อนหน้านี้
ท่านประธานเคยขอให้ฉัน ช่วยอยู่เรื่องหนึ่งค่ะ
เมื่อไหร่ที่คุณคิดว่า
กูชานซองไม่ควรมาที่นี่อีกต่อไปแล้ว
เอายานี่ให้เขาซะ
ทำไมถึงฝากไว้ที่ฉันล่ะคะ
ฉันให้ไว้เผื่อมีอะไรผิดพลาด
เพราะคุณเป็นคนที่ฉันไว้ใจที่สุดแล้ว
ที่ผ่านมา ฉันมั่นใจว่าเธอจะกลับมาแน่นอน
แต่ตอนนี้
ฉันคิดว่า...
ถึงเวลามอบยานี้ให้คุณแล้ว
คุณคงคิดว่า ท่านประธานจะไม่กลับมาแล้วสินะ
ท่านประธานทิ้งยานี้ไว้ให้คุณ
เพราะอยากให้คุณได้อยู่ ในโลกความเป็นจริง
แทนที่จะอยู่ในที่ที่เธอ ไม่มีตัวตนอีกต่อไปอย่างที่นี่
กูชานซอง
แต่นแต๊น
เดาซิว่าฉันกำลังจะออกไปกินอะไร
โธ่เอ๊ย นายนี่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
ข้าวกนดือเรไง
ดูนะ นี่กนดือเร สีขาวคือข้าว นี่ซอส
แล้วก็ช้อน
โอเคหรือยัง
ไปกันเถอะ
แป๊บนะ ฉันลืมมือถือ ต้องเอาไปถ่ายรูปด้วย
จ้องฉันจนตาจะถลนอยู่แล้ว หน้าไม่อายจริงๆ เลยนะ
มีอะไรเนี่ย
เอาคำขอใช้บริการพิเศษ มาส่งอีกแล้วเหรอ
ก็ได้ เอามาให้ฉันนี่
เอามาสิ
ผีตนหนึ่งไม่จำเป็นต้องนอนหรอกเนอะ
ลุกมาทำงานแล้วแอบส่อง บริการโทรเข้าฝันคนอื่นดีกว่า
ฮาร์วาร์ดเหรอ ที่นั่นสอนอะไรบ้าง
เขาให้นายเรียนอย่างเดียวหรือไง
เบื่อหน้านายแล้ว ไปเลยไป
กูชานซอง เมื่อไหร่ที่นายออกจากโรงแรมเรา
นายจะกลายเป็นคนที่สุดยอด ยิ่งกว่าฮวังมุนซุกอีก
นายจะอายุยืน แล้วก็จะกลายเป็นมหาเศรษฐีด้วย
โรงแรมเราขอรับประกัน
แน่ะๆ อย่าเพิ่งรีบ ทำเป็นเชิดเอาตอนนี้
เดี๋ยวเถอะ
หลบตาเลยนะ
คุณจางมันวอลมาแล้วเหรอครับ
ฉันมีเรื่องอยากวานให้เธอไปทำหน่อย
อะไรเหรอครับ
เธอต้องแวะไปที่โรงเตี๊ยมมันวอล
โรงเตี๊ยมมันวอลเหรอ
มันคือชื่อของเดล ลูนา ในยุคโชซอนนี่ครับ
ถูกต้องแล้วล่ะ เธอจะต้องไปที่นั่น
ในสวนของโรงเตี๊ยมมันวอล
เธอจะเจอดอกไม้สมุนไพร ที่ส่องแสงเมื่อโดนแสงจันทร์
ไปเอาดอกไม้นั่นมาให้ฉัน
ไม่ใช่เรื่องยากหรอก
คุณก็ไปเองได้นี่ครับ ทำไมถึงมาวานให้ผมไปแทนล่ะ
ฉันคิดว่าเธออาจจะอยากไปน่ะสิ
ถ้าไปที่นั่น
เธอจะได้เห็นโรงเตี๊ยมมันวอลเก่า ด้วยตาตัวเองเชียวนะ
ถ้าอย่างนั้นผมจะได้เจอ
คุณจางมันวอลของยุคนั้นไหม
เป็นไปได้นะ
ถ้าเธอไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร
ตกลงครับ
ผมจะไปเอง
เมื่อเธอเดินอ้อมต้นจันทรา
เธอจะมองเห็นทางเข้า ไปสู่โรงเตี๊ยมมันวอล
สำหรับขากลับ ให้เธอทำตรงกันข้ามกับขาไป
พอเธอไปถึงที่นั่น ห้ามกินหรือดื่มอะไรเป็นอันขาด
ถ้าเผลอไปกินล่ะก็ เธอจะกลับมาไม่ได้อีก
(โรงเตี๊ยมมันวอล)
เจ้าทรยศข้าใช่ไหม
ข้าก็แค่พูดความจริง เจ้าจะทำไม
ทำไมเจ้าไม่ตายไปคนเดียวซะล่ะ
- ไม่เอา - งั้นก็ฆ่าข้าซะสิ มาฆ่าข้าเลย
- อยากตายนักหรือไง - เออ เอาสิ
- นั่นคุณชเวนี่ - แกนะแก
- ไอ้... - อย่าทะเลาะกันเลยเจ้าค่ะ
ช่วยใจเย็นก่อน แล้วตามข้ามาทางนี้นะเจ้าคะ
ฝากไว้ก่อนเถอะ
ช้าก่อน นี่คือสุราสำหรับนายหญิงงั้นหรือ
ขอรับ
ไม่อยากเชื่อว่า นางจะร่ำสุราจัดขนาดนี้
คุณคิมซอนบี
นั่นใครน่ะ
เจ้ายังไม่ตายนี่ เข้ามาในนี้ได้ยังไง
เข้ามาขโมยของงั้นหรือ
เจ้าแต่งกายพิลึกชอบกล
มาจากที่ไหนกัน
คุณจางมันวอล...
เจ้ารู้ชื่อข้าได้ยังไง
นี่เจ้า...
ท่านโอจากทังยงส่งเจ้ามาที่นี่สินะ
เจ้าคงมาหลังจากเห็นตั๋วสัญญาใช้เงิน ที่ข้าให้เขา
ไปบอกโอชุงฮวานว่าภายในหนึ่งเดือน
ข้าจะนำเงินไปคืนให้เขาด้วยตัวเอง
ผมมาจากสถานที่ ที่ห่างไกลกว่านั้นมากครับ
ณ เวลานี้
คุณจำผมไม่ได้หรอก
เจ้าน่ะ
มองเห็นผีได้สินะ
ใครมอบความสามารถนี้ให้เจ้ากัน
จางมันวอล
- พับผ่า - ข้ากลับมาหาเจ้าแล้ว
- ท่านมาอีกแล้วหรือ - ข้าไม่ตาย
- และกลับมาแล้ว - นายหญิงไม่อยู่ขอรับ
- มีอะไรเหรอครับ - เมื่อวานข้ามา
วันนี้ข้าก็มา พรุ่งนี้ข้าก็จะมาเหมือนเดิม
ยายแก่น่ารังเกียจเอ๊ย
ไม่ตายแล้ววันนี้ยังกลับมาอีก
มันวอล ข้ามาอีกแล้วนะ
นั่นท่านมาโกไม่ใช่เหรอครับ
เอาข้าวมา
- เจ้ารู้จักนางหรือ - เรามีไม่มากขอรับ
ครับ
เท่าที่จำได้ ผมเคยเจอท่านมาห้าร่าง
แต่ร่างนี้เจอครั้งแรกครับ
เจ้าสนิทกับมาโกงั้นหรือ
พี่น้องของท่านก็ใจดีกับผมนะครับ
งั้นหรือ
อยากดื่มสักจอกไหม
คุณคงเพิ่งเริ่มทำงานที่นี่สินะครับ
เจ้าค่ะ เพิ่งผ่านมาไม่ถึงสองปีเอง
เหล้านี้เป็นของโลกนี้
เราไม่ได้รับแขก ที่ยังมีชีวิตมานานแล้ว
พวกคุณไม่มีผู้จัดการมนุษย์เหรอครับ
"ผู้จัดการ" เหรอ
หมายถึงผู้ดูแลที่เป็นมนุษย์สินะ
เขาเพิ่งตายเมื่อไม่นานนี้ เราเลยยังไม่มีคนใหม่น่ะขอรับ
ท่านคือผู้ดูแลคนใหม่ ที่ท่านมาโกพามาหรือเปล่า
เปล่าครับ
คุณจางมันวอลเข้าใจว่า คุณโอจากทังยงส่งผมมา
เขาเป็นใครครับ
ทังยงคือชื่อบ่อนพนัน
ส่วนท่านโอเป็นเจ้าหนี้ขอรับ
บ่อนพนัน...
คุณจางมันวอลเล่นพนันเหรอครับ
หลังจากผู้ดูแลมนุษย์ ที่ดูแลนางมานานตายจากไป
เราคิดกันไปว่านางเบื่อหน่าย จึงไปข้างนอกตอนกลางคืน
ทั้งที่จริงๆ แล้ว นางออกไปเล่นการพนัน
เอายังไงดีนะ
ข้าเทหมดหน้าตัก
ถ้าพวกเจ้าไม่กล้าก็ตายไปซะเถอะ
- ข้าก็เทหมดหน้าตัก - นี่โฉนดที่ดินบ้านข้า
เอาล่ะ หงายไม้ขึ้นมา
ช่างเข้าทางอะไรปานนี้
ช้าก่อน
ข้าต้องขอแสดงความเสียใจด้วย
แหม ทั้งกองนี่จะเท่าไรกันนะ
นางร่วมมือกับผีนักพนัน
ถึงกอบโกยเงินทองได้ในช่วงแรก
แล้วเรื่องก็ไปถึงหูท่านมาโกเข้า
หลังจากนั้นท่านมาโก ที่นำพาความอัตคัดมาให้
ก็มาเยี่ยมเยียนที่นี่ทุกวัน
ด้วยเหตุนี้ ห้องเก็บของของนายหญิง จึงใกล้ว่างเปล่าเต็มที
ให้ผีนักพนันช่วยโกงงั้นเหรอ
ยุคนี้เจอหนักกว่ายุคเราสินะ
ต่อไปเราอาจจะต้องขายที่นา กับเรือนนี้ก็ได้เจ้าค่ะ
คงต้องรีบหาผู้ดูแลมนุษย์ มาคุมนายหญิงซะแล้ว
ตามสบายนะขอรับ
คุณจางมันวอล
คุณเล่นการพนันเหรอ
ข้าเบื่อก็เลยเล่นพนัน ฆ่าเวลาเท่านั้นเอง
ฆ่าเวลาเหรอ
ถ้าคุณอยู่ในโลกของผม คงติดคุกหัวโตแล้ว
ข้าก็กะจะเลิกอยู่แล้ว
ขอเล่นจนได้ทุนคืนก่อนเถอะน่า
ถ้าคิดแบบนั้น กี่ชาติก็ไม่มีวันเลิกได้หรอก
ข้าต้องเล่นให้ได้เงิน มาดูแลแขกก่อนสิ
คุณไม่ต้องใช้เงินดูแลแขกสักหน่อย
มีเรื่องไหนที่เจ้าไม่รู้บ้างเนี่ย
ก็ได้
ดูเหมือนว่าเจ้าจะมีความสัมพันธ์ กับพี่น้องมาโกสินะ
ไปบอกยายแก่ขอทาน ที่เจ้าเห็นนางนั้นซะ
ว่าให้ไปจากที่นี่
คุณไล่เทพไปเฉยๆ ไม่ได้หรอกครับ
ก็ใช่น่ะสิ
ด้วยเหตุนั้น ข้าจึงขับไสไล่ส่งนางขอทานนั่นไม่ได้
ปฏิเสธนางก็ไม่ได้
นางมาร้องขอเล่นพนันกับข้าทุกวัน
ซึ่งข้าไม่มีทางชนะได้
ข้าจะกลายเป็นขอทาน แบบนางอยู่รอมร่อแล้ว
ผมเคยกล่อมให้เทพองค์หนึ่ง ไปจากที่แห่งหนึ่งได้ครับ
จริงหรือ
ถ้าผมทำให้ท่านยอมไปได้
รับปากนะว่าคุณจะไม่เล่นพนันอีก
ข้ารับปาก
เอามือข้างหนึ่งเป็นเดิมพันเลย
ไม่ไหวๆ
รสชาติมันช่าง
อุบาทว์สิ้นดี
อาหาร
อร่อยไหมครับ
เจ้าเป็นใคร
พี่สาวคนโตของท่าน
ส่งผมมาหาดอกจันทราน่ะครับ ผมกูชานซองครับ
พี่ใหญ่ข้าส่งเจ้ามางั้นหรือ
ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็มาจากที่ที่ไกลแสนไกลเลยสินะ
ผมทราบว่าท่านกำลังลงโทษคุณจางมันวอล ที่ให้ผีช่วยโกงพนัน
แต่หากท่านจะกรุณา ช่วยหยุดลงโทษเธอจะได้ไหมครับ
ข้าจะหยุด ก็ต่อเมื่อนางสิ้นเนื้อประดาตัว
ช่วยเมตตาเธอเถอะครับ
ผมไม่อยากเห็นเธอ เป็นทุกข์สาหัสสักเท่าไรน่ะ
ทำไมถึงไม่อยากล่ะ
ถ้าเจ้าไม่ชอบใจ
มาเล่นกับข้าแทน
สักตาไหมล่ะ
ข้าต่อให้เจ้าเป็นฝ่ายเลือกเกมเลย
เอาเป็นหมากล้อมได้ไหมครับ
หมากล้อมเหรอ
หมากล้อมก็ย่อมได้
ดูแล้วเป็นยังไงบ้าง เขาจะชนะหรือเปล่า
ถือว่าสูสีทีเดียวขอรับ
ชายผู้นี้มีฝีมือ เทียบชั้นเทพเลยเจ้าค่ะ
เขามั่นใจในฝีมือของตัวเองมากเลยล่ะ
เห็นพูดถึงฮาร์วาร์ดอะไรนี่แหละ เจ้ารู้จักฮาร์วาร์ดไหม
เขาเคยร่ำเรียนที่นั่น
บอกว่าตัวเองปราดเปรื่อง ไม่เป็นรองใครด้วย
ซึ่งก็เหมือนจะพูดจริง
ซุบซิบอะไรน่ารำคาญ
ไม่น่าเชื่อ
ข้าแพ้แล้ว
ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้
อย่ากลับมาอีกนะ
- ไปก็ได้ - เร็วเลย
เจ้าทำดีมาก
(ข้าจะไม่เข้าบ่อนอีก)
เอาล่ะ พอใจหรือยัง
เซ็นด้วยครับ
เขียนชื่อลงไปน่ะ
เจ้านี่เรื่องมากซะจริง
ผมสังเกตเห็นว่าในคอกม้า มีม้ามากเกินความจำเป็น
เก็บไว้แค่สามตัวก็พอครับ ที่เหลือขายเอาเงินมาใช้หนี้ซะ
แค่สามตัวหรือ
ถ้าคุณจะอ้างว่าอยากให้คอกม้าดูดี
มันฟังไม่ขึ้นหรอก ยังไงก็ต้องปลดหนี้ก่อน
ไม่งั้นผมจะเรียกคุณยายขอทานมา
ก็ได้ เข้าใจแล้ว ข้ายอมขายม้าก็ได้ พอใจแล้วนะ
(จางมันวอล)
เรียบร้อย เจ้าพอใจกับสัญญาฉบับนี้หรือยัง
เมื่อไหร่ที่คุณเบื่อ ห้ามไปบ่อนพนันนะครับ
หางานอดิเรกใหม่ทำเถอะ
ดูนี่นะ
อาณาจักรโชซอน มีรูปร่างเหมือนเสือครับ
เสือหรือ
บิบิมบับอร่อยต้องชอนจู
ส่วนในหน้าหนาว
โพฮังดังเรื่องปลาเฮร์ริงแดดเดียว
แนงมยอนสูตรพยองยังในแถบนี้ ต้องถูกปากคุณแน่
นี่จะบอกให้ข้าไปตระเวนกินงั้นหรือ
เจ้าเคยกินมาหมดแล้วหรือ
เคยทุกอย่างเลยล่ะครับ
กับคนคนหนึ่ง
มันจะสนุกกว่าเล่นการพนันหรือเปล่า
คุณต้องชอบแน่ครับ
สนุกมากพอจะทำให้คุณเพลิน ไปอีก 200 ปีเลย
เจ้าอยากไปกับข้าไหม
นายน่ะ
ไม่สนใจเป็นผู้ดูแลที่นี่หรือ
ข้าถูกใจเจ้ายิ่งนัก
อยู่กับข้าที่นี่เถอะ
พอเธอไปถึงที่นั่น
ห้ามกินหรือดื่มอะไรเป็นอันขาด
ถ้าเผลอไปกินล่ะก็ เธอจะกลับมาไม่ได้อีก
ถ้าอยู่ที่นี่ ผมก็ไม่ต้องห่วงว่าคุณจะหายไป
จะอยู่ข้างคุณได้อย่างสบายใจ
เอาล่ะ
ดื่มซะสิ กูชานซอง
ผมต้องกลับไปครับ
มีผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมเฝ้ารออยู่
คนรักของเจ้าหรือ
ครับ
เธอเป็นคนที่ผมรักมาก
น่าเสียดาย
พอกลับไป ผมก็อาจจะเสียใจอยู่เหมือนกัน
เมื่อเจ้าจากไป
ความทรงจำของทุกคน เกี่ยวกับเจ้าผู้ย้อนเวลามา
จะหายไปนะ
ท่านมาดูผมเพราะเป็นห่วงว่า ผมจะไม่กลับไปเหรอครับ
ไม่ว่าเจ้าเลือกที่จะกลับไป หรือจะอยู่ที่นี่
มันก็เป็นสิทธิ์ของเจ้า
ถ้าเจ้าอยู่ที่นี่ ก่อนที่จะตาย
เจ้าก็คงจะกลายเป็นผู้ดูแลมนุษย์ คนที่ 85 ของมันวอล
เจ้าจะกลับไปเป็นคน ที่ได้ส่งนางไปภพหน้า
หรือจะอยู่ที่นี่ ในฐานะคนที่ผ่านมาคนหนึ่ง
เรื่องนั้น
มันขึ้นอยู่กับเจ้า
(สู่สวรรค์)
ขอบใจที่เอาดอกจันทรากลับมาให้ฉันนะ
ผมเข้าใจแล้ว ว่าทำไมท่านถึงส่งผมไปที่นั่น
ท่านช่วยให้ผมได้รู้ว่า ระหว่างที่เฝ้ารอเธอ
ผมควรรู้สึกยังไง
ก่อนอื่น
เธอควรจะดีใจนะ
เพราะมันวอลกลับมาแล้ว
เธอมาแล้วแน่ๆ
ขอโทษที่มาช้านะ
สำหรับที่นั่น มันเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ
แต่ที่นี่คงผ่านมานานแล้วสินะ
ท่านประธาน
- ท่านประธาน - ท่านประธาน
ท่านประธานคะ
ท่านประธานครับ
ท่านประธาน
โล่งอกเลยที่ท่านประธานกลับมาแล้ว
ตอนเราเริ่มคุยเรื่องเจ้านายคนใหม่ ฉันหงุดหงิดเป็นบ้าเลย
ท่านประทานน่ะ
คงมาช้าเพราะต้องไปส่งเขา ที่สะพานข้ามภพหน้านั่นแหละ
แต่ว่า ด้วยความที่หล่อนเอง ก็ก้าวขึ้นสะพานไปแล้ว
ท่านประธานเลยสูญเสีย ความทรงจำไปเยอะเลย
ความทรงจำเกี่ยวกับคนที่เธอ ส่งไปภพหน้าหายไปเกือบหมด
ความทรงจำเก่าๆ จะหายไปก่อนหรือเปล่านะ
ความทรงจำที่รบกวนจิตใจเรา มานานที่สุด
จะหายไปก่อนน่ะ
ฟังดูแล้วไม่ช่วยอะไรเท่าไร แต่อีกมุมก็ทำให้โล่งใจเหมือนกัน
ไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันไม่ได้ลืมเรื่อง เกี่ยวกับนายไปสักเรื่อง
เหรอครับ งั้นผมทดสอบคุณสักหน่อยดีไหม
ไม่เชื่อกันเลย
รถสีแดงหรือผม
นาย พอใจหรือยัง
สิ่งที่สำคัญที่สุดยังอยู่สินะครับ
จำได้ไหมว่าคุณเหลือรถกี่คัน
สาม...
นี่ นายคงไม่ได้ชิงขายรถ ตอนที่ฉันไม่อยู่ใช่ไหม
ผมไม่ได้ขายรถคุณ
แต่ผมขอให้คุณขายม้า
คุณจำคุณโอจากทังยงได้ไหมครับ
นายไปรู้จักโอชุงฮวานได้ยังไง
ความทรงจำจาก 200 ปีก่อนของคุณ ก็ยังอยู่ดี
ค่อยยังชั่วนะครับ
คิมซอนบีเล่าให้นายฟังใช่ไหม
ฉันรู้ทันหรอกน่า
พวกนายคงแอบนินทาฉันสินะ
เขาเล่าอะไรอีก
ดื่มเถอะครับ
ผมหดหู่มากเลยที่เมื่อกี้ ต้องปฏิเสธเหล้า
ที่ผู้หญิงคนหนึ่งเสนอให้
"ผู้หญิงคนหนึ่ง" งั้นเหรอ นายโกหกทำไม
นายไม่มีทางมีผู้หญิงอีกคนหรอก
ตายแล้ว งอนที่ให้รอหรือไง
มีจริงๆ ครับ เป็นคนที่สวยมากเลยด้วย
กูชานซอง อย่าได้ดูถูกฉันเป็นอันขาดเลยนะ
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทขี้หึงหรอก
ฉันจะฆ่านายซะเลย ตายซะเถอะ
ในเมื่อข้อมือของคุณยังอยู่ดี
แสดงว่าคุณรักษาสัญญาสินะ
ผมไปหาท่านประธาน ที่โรงเตี๊ยมมันวอลมาน่ะ
- ฉันน่ะเหรอ - ท่านมาโกส่งผมไป
ที่สำคัญ ผมเป็นคนห้ามคุณ
ไม่ให้เล่นพนันจนหมดเนื้อหมดตัวด้วย
ฉันไม่เห็นจำได้เลย
ท่านว่าคุณจะจำไม่ได้อยู่แล้ว
ผมไปที่นั่นแค่แป๊บเดียว เพราะจะไปหาดอกจันทราเท่านั้นเอง
"ดอกจันทรา" เหรอ
เธอต้องใช้มันเหรอ
ท่านบอกผมว่ากำลังหมักเหล้าอยู่น่ะ
- คุณรู้เรื่องนี้ไหม - รู้
ฉันเคยลิ้มรสชาติของมัน เมื่อนานมาแล้ว
เป็นรสชาติที่น่าขยะแขยงที่สุด
ดูเหมือนว่ามาโกจะเริ่ม หมักเหล้านั่นอีกครั้งแล้วสินะ
แต่พี่ชายของคุณย่า จีฮยอนจุง
ตายไปนานแล้วนี่คะ
จีฮยอนจุง
แทซอก
ไปส่งฉันหน่อยสิ
จักรยานนายล่ะ
ทิ้งไว้ที่บ้านน่ะ
- ขึ้นมาสิ - เยี่ยม
หลอกต่างหาก
เดี๋ยวเถอะ
คุณปู่คนนั้น เป็นเพื่อนที่โรงเรียนนายนี่เอง
งั้นฉันว่าเขาไม่ใช่คนเลว ที่ขโมยชีวิตนายไปหรอก
แต่เป็นเพื่อนที่ดีที่คอยดูแลน้องสาว แทนนายต่างหาก
ฉันลองค้นหาเรื่อง เกี่ยวกับคุณหมอจีฮยอนจุงดูแล้ว
ดูสิ
เขาเป็นหมอที่ทำเรื่องดีๆ ไว้หลายเรื่อง
ดูเหมือนจะมีคนนับถือเขาเยอะแยะเลย
เขาสวมรอยนาย แต่ก็ใช้ชีวิตตามทำนองคลองธรรม
อืม เพื่อนคนนี้ ใช้ชีวิตได้ดีเยี่ยมเลย
ตอนนี้เขาดูแลน้องสาวนาย อยู่ที่โรงพยาบาลที่เขาสร้าง
งั้นน้องนายก็น่าจะอยู่
ไปได้อีกสักสิบปี เป็นอย่างต่ำหรือเปล่า
นี่ ฉันได้ข้อความ จากคนดูแลน้องนายด้วย
หือ
เมื่อวันนั้นฉันขอเบอร์เธอไว้น่ะ
ฮยอนจุง
โชคดีนะครับ อาการเธอกลับมาคงที่แล้ว
เธอผ่านช่วงวิกฤตมาได้ เหมือนครั้งก่อนๆ เลยครับ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
ขอตัวนะครับ
ฮยอนมีดีขึ้นมาอีกแล้ว
นายคงผิดหวังมากเลยสินะ
แม่หนู
หนูเอารูปของฉันไปใช่หรือเปล่า
รูปอะไรเหรอคะ
ก็คราวก่อนหนูมาถามฉัน เรื่องจีฮยอนจุงนี่
หนูเอารูปที่ฉัน ถ่ายกับฮยอนจุงไปใช่ไหม
คุณตามีรูปของฮยอนจุงเหรอคะ
คุณตาเป็นเพื่อนกับเขาจริงๆ สินะ
ในเมื่อเป็นเพื่อนกัน ก็ช่วยดูแล ให้น้องเขาอยู่ไปนานๆ เถอะค่ะ
ฮยอนจุงคอยดูคุณตาอยู่ตลอดนะคะ
เมื่อกี้นี้
เขาก็ดูคุณตาอยู่
เดี๋ยวก่อนหนู จีฮยอนจุงยังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ
เขาทิ้งน้องสาวไว้กับฉัน แล้วปล่อยให้ฉันอยู่แบบนี้
ทั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ
ฮยอนจุงอยู่ที่ไหน เขาอยู่ไหนเหรอ
ให้ตายสิ ฮยอนจุง นายเคยเป็นนักเรียนแนวหน้าจริงๆ ด้วย
เมื่อก่อนผมฮ็อตมากเลยนะ
แหงล่ะ แค่ฮยอนจุงของเรายิ้มให้
บรรดาแขกที่เป็นผีก็ใจเต้นกันหมด
สาวรุมกรี๊ดเพียบเลยล่ะสิ
สมัยหนุ่มๆ ที่ผม สอบเข้ารับราชการผ่าน
และมีฉายาว่าอัจฉริยะ
สาวๆ แถวบ้านผมแห่มา
ดักฟังผมท่องหนังสือ ตามข้างกำแพงบ้านผมตรึม
คงเพราะพวกเธอได้ยินแค่เสียงคุณ
แต่ไม่เห็นหน้าคุณน่ะสิ
คุณคิมซอนบีเสียงนุ่มออกจะตายไป
ผู้ชายต้องมีเสียงนุ่มๆ ใช่ไหมล่ะ คิดอย่างนั้นไหมครับ ผู้จัดการ
เขาไม่ได้เสียงนุ่มอย่างเดียวนะคะ หน้าตาก็หล่อด้วย
คนที่ยืนข้างๆ คงเป็นเพื่อนสมัยเรียนสินะครับ
ครับ ตอนนี้เขาเป็นคนที่ดูแลฮยอนมี
น้องสาวของผมอยู่
ที่สำคัญ วันนี้ฮยอนมียังมีชีวิตอยู่ เพราะเขาเลยล่ะครับ
ดูท่าว่าอีกไม่นานฮยอนจุงคงไปแล้ว
ผมเลยคิดถึงเรื่องหนึ่งอยู่
ก่อนที่เขาจะข้ามไปภพหน้ากับน้องสาว ตอนที่เธอมา
เราจัดงานพิเศษให้เขาดีไหมครับ
ฮยอนจุงไม่ได้ใช้เวลา ร่วมกับน้องสาวของเขามากเท่าไร
เพราะงั้นเราเปิดสวนสนุก
ให้พวกเขาได้ไปเล่นสักหน่อยดีไหมคะ
สวนสนุกงั้นเหรอ
ผมว่าเปลี่ยนบาร์เป็นคาเฟ่สำหรับเด็ก ก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนะครับ
เขาอุตส่าห์อดทน รอน้องสาวมาตั้ง 70 ปี
อย่างน้อยเขาก็น่าจะได้คุย กับน้องสาวสักพัก
คิดจริงๆ เหรอว่าเขาอยู่ที่นี่
เพื่อรอน้องสาวอย่างเดียวน่ะ
เขาเป็นหนุ่มน้อย ผู้ใสซื่อและใจดีก็จริง
แต่คิดจริงๆ เหรอว่าเขารออยู่ที่นี่
เป็น 70 ปีด้วยเหตุผลว่า เขาเป็นห่วงน้องสาวแค่นั้นน่ะ
ลืมแล้วหรือไง
เขามาที่นี่หลังจากโดนยิงนะ
ถ้าคุณไม่อยากร่วมงาน สำหรับฮยอนจุงกับน้องสาว
คุณก็น่าจะเงียบไว้ แทนที่จะทำลายบรรยากาศนะ
เมื่อก่อนฉันเคย
ใช้ปืนกระบอกนี้ยิงคนด้วยแหละ
ฉันยิงศัตรูของผีตัวหนึ่ง ด้วยกระสุนที่อัดแน่นด้วยความพยาบาท
เพื่อให้เขาทุกข์ทรมานไปตลอดกาล
นี่คุณจะบอกว่าคุณจะทำแบบเดียวกัน
กับคนที่ฆ่าฮยอนจุงเหรอ
ฮยอนจุงยิงศัตรูของตัวเอง
ด้วยกระสุนอัดความพยาบาทไปแล้ว
นายคิดว่ากระสุนลูกนั้นคืออะไร
ฮยอนมี น้องสาวของจีฮยอนจุง จีฮยอนมีไงล่ะ
เขาฝากฝังน้องสาวที่สายตาฝ้าฟาง และมีอาการป่วยทางจิต
ทำให้เพื่อนของเขาติดแหง็กกับเธอ และเป็นทุกข์ไปตลอดกาล
จริงอยู่ที่ฮยอนจุงรอ ให้น้องสาวของเขามาอยู่ที่นี่
นานกว่า 70 ปี
แต่เขาก็ยังใช้เธอเป็นเครื่องมือ ในการตามราวีคนที่ฆ่าเขา
มาตลอด 70 ปี
คนที่ฆ่าฮยอนจุง
คือเพื่อนที่ดูแลฮยอนมีให้งั้นเหรอ
ยูนา
ฮยอนจุง
ฉันพาคนคนหนึ่งที่อยากเจอนายมากๆ มาหานายแน่ะ
ฉันเนี่ยนะ
จีฮยอนจุง
ท่านประธานคะ เพื่อนของฮยอนจุงที่ว่าโผล่มาค่ะ
ยูนาพาเขามาที่นี่
เดาว่าเขาคงมา ขอให้ฮยอนจุงยกโทษให้นั่นแหละ
พอฮยอนจุงเห็นคุณปู่ก็หนีไปเลยค่ะ
เขาคงไม่อยากเจอน่ะ
ฉันไม่ได้พาคุณปู่คนนั้นมา เพื่อตัวเขาเองหรอกค่ะ
ฮยอนจุงจะได้ชีวิตที่ โดนชิงไปกลับคืนมาบ้าง
เราทำได้แค่ช่วงที่ ปู่คนนั้นยังมีชีวิตอยู่
ฉันถึงพาแกมาที่นี่ไงคะ
ต้องให้ฮยอนจุงตัดสินใจเองแล้วล่ะ
ตอนนั้นมีการทิ้งระเบิด ที่ทำให้พ่อแม่ของเขาตาย
ส่วนฮยอนจุงเอง ก็ช่วยน้องสาวมาได้แบบฉิวเฉียด
ค่อยๆ กินนะ
อร่อยไหม
ฮยอนมี ไว้เราไปถึงบ้านคุณลุง ที่ปูซานเมื่อไหร่
เธอจะได้กินเต็มที่
และรักษาแผลให้หาย จะได้ไม่ต้องเจ็บอีก
น้องสาวของเขาเจ็บหนัก
เขาเลยร้อนใจ
แทนที่จะไปกับผู้ลี้ภัยคนอื่นๆ
ฉันได้ยินว่าเขาตัดสินใจ ลัดไปทางภูเขาแทน
อย่าขยับ
จีฮยอนจุง
แทซอก
นั่นเป็นตอนที่เขาเจอกับทหารหนีทัพ
ซึ่งก็คือเพื่อนเขา
ค่อยๆ กินน่า
น้องสาวฉันเจ็บหนัก
นายรู้ทางลัดหรือเปล่า
เราจะไปบ้านของคุณลุง ที่อยู่ในปูซานกัน
ไปกับเรานะ แทซอก
ถอดชุดออก
บอกให้ถอดไง
ถ้าฉันยังใส่ชุดนี่ ฉันจะโดนยิงตาย
ถอดชุดสิ
แทซอก
อย่าเอากระเป๋าไปเลย ยาของฮยอนมีอยู่ในนี้
เธอจะตายเอานะ
ปล่อยซะ ไม่งั้นฉันยิงนะ
พี่คะ
- พี่คะ - ฮยอนจุง
ฉันไม่ได้ตั้งใจยิงนะ นายก็รู้ใช่ไหม
- พี่คะ - เวรเอ๊ย
- พี่คะ - ฉันขอโทษ
(จีฮยอนจุง)
- พี่คะ - เอาน้องฉันไปด้วย
พี่คะ
เอาน้องฉันไปด้วยเถอะ
- พี่คะ - ขอร้องล่ะ
พี่คะ พี่
เพื่อนเขาพาฮยอนมีไปที่บ้านลุงของเขา
(จีฮยอนจุง)
ญาติของพวกเขาจำฮยอนมีได้
จึงไม่แปลกที่จะคิดว่าคนที่พาเธอมา
คือฮยอนจุง
นับตั้งแต่นั้นมา เขาก็ใช้ชีวิตในฐานะจีฮยอนจุง
ท่านประธานบอกว่าฮยอนมีคือกระสุน ที่เขาใช้ยิงใส่ศัตรูของตัวเองครับ
ฮยอนจุงมักจะพูดถึงน้องสาว ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มอยู่ตลอด
เวลาเขามองเพื่อนเขา คนที่ดูแลน้องสาวให้
เขาคงรู้สึกจงเกลียดจงชังมาก
จีฮยอนจุง มานั่งทำหน้าบูดอะไรตรงนี้
พอใบไม้กับดอกไม้ร่วงไปหมดแบบนี้
ต้นไม้นี่ดูโทรมจริงๆ
ยิ่งมีผู้ชายมานั่งจุ้มปุ๊ก อยู่ตรงนี้
อย่างกับหมาติดฝนก็ยิ่งหนักไปใหญ่
แบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย
ผมทนเห็นเขาได้ทำทุกอย่าง ที่ผมฝันอยากทำ
ไม่ไหวจริงๆ
ผมไม่มีวันยกโทษให้เขาหรอก
ใครจะไปยกโทษ ให้คนที่ยิงอกเราทะลุเป็นรูได้
ไปฟังเขาพูดให้จบๆ เถอะ
ฉันมั่นใจว่าเขาไม่ได้มาอวดว่า
หลังฆ่านายก็ได้มีชีวิตดีๆ หรอก
เขาคงมาแก้ตัวว่าชีวิตก็ยากลำบาก สำหรับเขาเหมือนกัน
แต่การฟังคำแก้ตัวของใครสักคน ก็ไม่ได้แย่นักหรอก
เราจะรู้สึกดีขึ้นเหมือนกัน
ท่านประธานก็เจอแบบนั้น มาเหมือนกันเหรอครับ
ใช่
นั่นแหละวิธีที่ทำให้ฉัน ส่งเขาครั้งสุดท้ายได้
ขณะที่เขาเดินจากไป
ไหนท่านประธานบอกว่า จำเหตุการณ์หิ่งห้อยไม่ได้ล่ะครับ
ใช่เวลามาจับผิดความทรงจำฉันไหม
ถ้าจะเอาแต่นั่งหน้าบูดอยู่ตรงนี้
ฉันจะไล่เขากลับไปแล้วนะ
โธ่เอ๊ย ยูนาลงทุนทำทุกอย่างไปเสียเปล่าแท้ๆ
เรื่องนี้จะทำให้เขา รู้สึกโล่งใจไปตลอดชีวิต
แต่ว่า
ยูนาอุตส่าห์พาเขามาแล้ว ก็ไปเจอเขาเถอะ
เด็กสาวที่นายชอบ กำลังพยายามทำอะไรเพื่อนายอยู่นะ
ดูเหมือนว่าการพาคุณปู่มาที่นี่
จะทำให้ฮยอนจุงเป็นทุกข์ยิ่งกว่าเดิม
เพราะงั้นกลับไปเถอะค่ะ
ถ้าอย่างนั้น
ฝากนี่ไปให้เขาทีได้ไหม
(จีฮยอนจุง)
จีฮยอนจุงชอบไปโรงเรียนมากเลยสินะ
คุณโอแทซอก
คุณจีฮยอนจุงบอกว่าจะยอมพบกับคุณครับ
เขาอยากเจอคุณในห้องนี้
เชิญเลยค่ะ
นายยังดูเหมือนเดิมเลยนะ จีฮยอนจุง
ระหว่างที่นายแก่ตัวลง ฉันก็คอยจับตาดูนายมาตลอดเลยล่ะ
โอแทซอก
(โอแทซอก)
(จีฮยอนจุง)
ทิ้งฮยอนจุงไว้กับศัตรูแบบนี้
ไม่เป็นห่วงเขาบ้างหรือไง
ฮยอนจุงเป็นคนดีอยู่แล้วล่ะครับ
อีกอย่าง เขาก็จับตาดูเพื่อนคนนี้มาตลอด
ผมมั่นใจว่าจากการที่เขา ได้เห็นคุณโอคอยดูแลฮยอนมี
เขาคงปล่อยวางไปได้เยอะแล้ว
ในเมื่อฮยอนจุงคนดี ปล่อยวางไปได้เยอะแล้ว
เจ้าของโรงแรมแสนร้ายคนนี้ จะทำให้เขาต้องชดใช้ก็แล้วกัน
คุณจะเรียกเงินจากเขาเหรอ
เพื่อนของฮยอนจุง อยู่บนกองเงินกองทองนะ
ฉันจะจัดงานเลี้ยงให้เด็กน้อยของเรา ก่อนที่เขาจะไปก็แล้วกัน
คุณบริจาคเงินจำนวนมาก และยังสร้างโรงพยาบาล
โดยใช้ชื่อของจีฮยอนจุงอีกด้วย
ผมใช้เวลาทั้งชีวิต ไปกับการสำนึกผิดนั่นแหละครับ
งั้นก็ทำเพิ่มอีกสักอย่างสิคะ
ช่วยใช้ชื่อของจีฮยอนจุง ซื้อโรงเรียนสักแห่งทีเถอะค่ะ
ถ้าเป็นไปได้ก็ขอเป็นโรงเรียนดัง ที่ฮยอนจุงเคยเรียน
ช่วยซื้อให้ทีนะคะ
(โรงเรียนมัธยมปลายดงซอน)
เราซาบซึ้งใจจริงๆ ครับ
ที่คุณหมอจีฮยอนจุงบริจาคเงิน จำนวนมหาศาลให้กับทางโรงเรียน
ว่าแต่ว่า ดีแล้วจริงๆ เหรอครับ
ที่จัดงานเล็กๆ ในช่วงกลางคืนแบบนี้
คุณจีฮยอนจุงต้องการแค่ใบรับรอง วุฒิมัธยมปลายกิตติมศักดิ์ครับ
แถมผู้ที่มาเข้าร่วมงานวันนี้ ก็สะดวกมาตอนกลางคืนมากกว่าด้วย
คนที่จะรับใบประกาศนียบัตร ก็ชื่อจีฮยอนจุง
ชื่อเหมือนกับคุณหมอจีเลยนะครับ
เขาเป็นนักเรียน ที่ชอบมาโรงเรียนนี้มากเลยครับ
เขามาแล้วครับ
(พิธีมอบใบประกาศนียบัตร ของคุณจีฮยอนจุง)
นั่นคงเป็นครอบครัวเขาสินะ
ครับ เป็นครอบครัวเดียวกัน
มากันครบแล้วเหรอครับ
ครับ มีคนมากันเยอะเลย
จะเชิญทุกคนมาให้วุ่นวายทำไมเนี่ย
ใครๆ ก็รักก็ชอบฮยอนจุงกันนะครับ
ท่านยมทูตจัดหารถบัสให้เราแล้ว
ดังนั้นไม่ต้องกังวลนะคะ
นี่คือใบประกาศนียบัตรกิตติมศักดิ์ ของคุณครับ
ดีใจด้วยนะที่เรียนจบแล้ว
ขอบใจนะ
ขอบคุณที่มากันนะครับ
ชนแก้วให้...
- ฮยอนจุง - ฮยอนจุง
- ขอบคุณครับ - ยินดีด้วยนะ
ชานซอง
คนพวกนี้เป็นผีกันหมดเลยเหรอ
ใช่ คนที่พี่มองเห็น เขาเป็นผีกันมานานมากแล้ว
เลยแสดงตนให้เห็นได้
แสดงตนให้เห็นงั้นเหรอ ฟังดูเป็นความสามารถขั้นสุดยอดเลย
นอกจากโต๊ะนั้นแล้ว
ทั้งร้านก็มีพนักงานของเรา นั่งอยู่เต็มเลย
โต๊ะนั้นนั่งเต็ม โต๊ะนี้ก็นั่งกันเต็มเหมือนกันเหรอ
พี่ ถ้าทำใจไม่ได้ พี่ออกไปรอข้างนอกก็ได้นะ
ไม่ลำบาก ไม่เป็นไรเลย
จะได้เห็นผีมากินเลี้ยงบริษัทแบบนี้ ในโอกาสไหนได้อีก
ผมอยากขอบคุณทุกคน...
นี่ แน่ใจนะว่าญาติของมันวอลไม่ใช่คน
เรื่องมันยาวน่ะ
เธอเคยเป็นผี จากนั้นก็สิงร่างคนอื่น...
ช่างมันๆ มีสิงคนด้วย
ตั้งแต่นี้ไป ผมจะดูแลทุกคน และขยันให้มากขึ้น
- ขอบคุณนะครับ - ฮยอนจุง สู้ๆ
- สู้ๆ - ไชโย
ชานซอง นายชอบผีพวกนี้เหรอ
นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่เรามาทานข้าวด้วยกัน
เวลาทานข้าวกับเพื่อนร่วมงาน ก็สนุกดีนี่นา
ซานเชส อย่าดื่มเยอะจนเมาดีกว่า
ผีขี้แกล้งบางตน
จะชอบสิงคนที่เมาน่ะ
พูดจริงเหรอ
ผีตนที่นั่งอยู่โต๊ะนั้น
เอาแต่จ้องพี่ใหญ่เลยแหละ
ระวังด้วย
พวกผีคงชอบคนหน้าตาดีแบบฉันสินะ ใช่ไหม
(ตั้งค่ากล้องติดรถ)
แม่เจ้า นั่นผีหรือเปล่า
สงสัยฉันจะมองเห็นผีแล้ว
ดูนี่ เขาโผล่ในกล้องตามปกติ ไม่ใช่ผีหรอก
ตกใจหมดเลย
ไม่ใช่ผีสินะ
ไม่เห็นต้องกลัวขนาดนั้นเลย ผีก็เคยเป็นคนเหมือนเรานี่แหละ
ใครบ้างจะไม่กลัวผี นายนั่นแหละที่พิลึกคน
ชานซอง ฉันว่านายถลำลึกเกินไปแล้วนะ
ฉันกลัวว่าวันดีคืนดี นายจะไปอยู่อีกโลกโดยถาวร
ผมเข้าใจว่าพี่เป็นกังวล
แต่ทุกคนที่พี่เห็นวันนี้ สุดท้ายก็จะข้ามไปภพหน้าเอง
มันวอลด้วยเหรอ
อือ
คุณจางมันวอลก็ด้วย
ตอนท่านประธานไม่อยู่
ฉันได้มอบยาให้ผู้จัดการกูแล้วค่ะ
แต่เขาไม่เอาไปนี่
อย่างนั้นล่ะค่ะ
ผู้จัดการคงเชื่ออย่างสุดใจ
ว่าคุณจะกลับมา
คุณคงไม่เชื่อแบบนั้นสินะ
ฉันดีใจที่คุณหลุดพ้น จากโรงแรมแห่งนี้ค่ะ
แต่ว่า
คุณก็กลับมาอยู่ดี
ฉันไม่ได้กลับมา เพราะถูกผูกไว้กับต้นจันทราแล้วล่ะ
เดี๋ยวเจ้าของคนใหม่ก็จะมาแล้ว
มาโกกำลังจัดการอยู่
ผู้จัดการกูก็ทราบเรื่องนี้ใช่ไหมคะ
อือ เขารู้อยู่แล้วล่ะ
ต่อให้เราไม่พูดถึงก็รู้
ฉันอยากเป็นคนส่งคุณคิมซอนบี ฮยอนจุง และคุณไปภพหน้า
ระหว่างที่ฉันยังอยู่ที่นี่
แต่ว่า
ฉันไม่มั่นใจว่าจะทันไหม
ท่านประธานอยู่ข้างในค่ะ
คุณชเว
ผมไปเยี่ยมผู้หญิง
ที่เราเจอที่ร้านยามา
เธอใกล้คลอดแล้วครับ
ถ้าเด็กที่เกิดมา สามารถสืบสกุลต่อไปได้
คุณจะอยู่ต่อหรือเปล่า
คุณกลัวว่า
พอท่านประธานไม่อยู่
และโฮเทล เดล ลูนาหายไป
ฉันจะเร่ร่อนเหรอคะ
แสดงว่าคุณรู้แล้ว
ฉันเพิ่งทราบนี่แหละค่ะ
ท่านประธานไม่ได้ถูกผูก ไว้กับต้นจันทราอีกต่อไปแล้ว
ถ้าต้องการ เธอก็สามารถข้าม ไปยังชีวิตหลังความตายได้
ตอนนี้สิ่งที่ผูกมัด ท่านประธานไว้กับที่นี่
คงจะเป็นผู้จัดการกูนั่นแหละค่ะ
คุณกังวลว่าผมจะกลายเป็น
ต้นจันทราอีกต้นเหรอครับ
ฉันนึกถึงคำพูด
ที่ท่านมาโกเคยพูดไว้กับผีเจ้าสาว
ที่มาจัดงานแต่งงานที่นี่ ขึ้นมาได้น่ะค่ะ
ท่านว่าการตัดสินใจที่จะยอมปล่อยไป
ต้องอาศัยหัวใจที่ยิ่งใหญ่ กว่าการรั้งไว้เสียอีก
ให้ตายสิ หนักเป็นบ้า แขนจะหลุดแล้ว
นี่อะไรเหรอครับ
ฉันจะเอากระเป๋าพวกนี้ ออกมาเป็นครั้งคราวน่ะ
ฝุ่นฟุ้งเต็มเลย
ซ่าดีจัง ลองเปิดมันดูสิ
- กล้องนี่ครับ - ใช่
ฉันใช้กล้องตัวนั้น ถ่ายรูปทั้งหมดนี่เลยล่ะ
มันดูเก่าใช่ย่อย
มีรูปไหนที่ผู้จัดการคนก่อนๆ ถ่ายให้คุณไหมครับ
ขอดูก่อนนะ...
รูปนั้น คนที่ถ่ายรูปโรงแรมมันวอล
หนีไปหลังจากใช้เงินฉันจนหมด
ฉันตามเขาไปและเจอว่า ภรรยาของเขาใกล้คลอดแล้ว
ฉันเลยปล่อยเขาไป
นายรู้จักฮวังมุนซุก แห่งโฮเทล เดล ลูนาแล้ว
ส่วนก่อนหน้านั้นนานเลย...
รูปนั้นล่ะ
ผู้จัดการตอนนั้นหล่อมาก หล่อแบบไม่มีใครเทียบได้เลย
หนุ่มหล่อจะโดนเรียกว่าพี่ใช่ไหม
คนนี้หล่อจนอยากเรียกพี่จ๋าเลยล่ะ
ผมไม่เชื่อหรอก
คุณคิมซอนบีเล่าให้ผมฟังหมดแล้ว
ในบรรดาผู้จัดการในช่วง 500 ปีมานี้
ผมคือคนที่หน้าตาดีที่สุด
เขาบอกผมว่าคุณตกหลุมรักผม เพราะหน้าตานี่แหละ
ไหงคุยเรื่องพรรค์นั้นกับคิมซอนบี
พวกนายไปสนิทกันตอนไหน
เพราะอย่างนี้คุณถึงควรถ่ายรูปพวกนี้
กับคนที่อยู่ด้วยตอนนั้น
จะได้มีหลักฐานมายืนยันไง
ตอนนั้น
ฉันมองว่าพวกเขาก็แค่ผ่านมา แล้วผ่านไป ไม่มีความหมาย
แต่พอได้มายืนมองรูปพวกนี้กับนายแล้ว
ฉันก็รู้สึกเสียดาย ที่ไม่ได้ถ่ายรูปกับพวกเขาเก็บไว้เลย
งั้นมาถ่ายเก็บไว้กันเลยไหมครับ
ด้วยกล้องตัวนั้นน่ะ
ฮยอนจุงได้รับใบประกาศแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ถ่ายรูปเลย
ให้ทุกคนมาถ่ายรูปด้วยกันดีกว่าครับ
ผมจะถ่ายให้
ผมไม่เคยถ่ายรูปมาก่อนเลย กล้องจะถ่ายติดผมไหมนะ
ติดสิครับ ผมเคยใช้มือถือถ่ายรูปตัวเองแล้ว
เราน่าจะปัดแก้ม ให้มีสีสันเพิ่มสักหน่อยนะคะ
ตอนนี้หน้าซีดเหมือนผีเลย
ไม่เป็นไรหรอก
เราเป็นผีอยู่แล้ว จะให้ดูเหมือนอะไรล่ะ
ฮยอนจุง อย่าอ้าปากตอนถ่ายรูปเชียว
คิมซอนบี ห้ามกะพริบตานะ
เอานะครับ
จะถ่ายแล้วนะ
หนึ่ง สอง สาม...
ผู้จัดการก็มาถ่ายด้วยสิ
รีบวิ่งมาเลยค่ะ
มาสิครับ ผู้จัดการกู
คุณนั่งทับแบบนี้ ผมจะเอาไปเก็บยังไง
ลุกสิครับ
ลองอุ้มฉันไปสิ
บอกให้ลองไง ถ้านายไม่อุ้ม ฉันก็ไม่ขยับให้หรอก
ไม่เอาครับ คุณเอาไปเก็บเองแล้วกัน
ไปในห้องเลย
เราถ่ายรูปเสร็จแล้ว ไปกินจาจังมยอนกันเถอะครับ
หน็อยแน่
ได้ถ่ายรูปแล้วสินะ
ตอนถ่ายสนุกมากเลยล่ะ
ทำไมไม่เรียกฉันด้วย
เราถ่ายกับผู้จัดการกู ไว้เป็นที่ระลึก
ก่อนที่ท่านประธานจะไม่อยู่ และโรงแรมนี้จะหายไปน่ะ
โรงแรมจะหายไปงั้นเหรอ ทำไมล่ะ
ท่านมาโกกำลังเตรียมสร้าง โรงเตี๊ยมจันทราแห่งใหม่อยู่น่ะ
ในเมื่อเป็นแบบนั้น โฮเทล เดล ลูนาของท่านประธาน
ก็จะหายไป
แล้วนายล่ะ
ถ้าโรงแรมหายไป นายก็จะข้ามไปภพหน้าด้วยเหรอ
รสชาติค่อยๆ เข้าทางแล้ว
ได้ยินว่าท่านมาโกกำลังหมักเหล้า สำหรับเจ้าของโรงแรมคนต่อไปอยู่
ฉันจะดื่มแล้วรับช่วงต่อเอง
ใครจะได้เป็นเจ้าของ ขึ้นอยู่กับท่านมาโกนู่น
งั้นก็ให้ท่านประธานดื่ม แล้วเป็นเจ้าของต่อไปสิคะ
ท่านประธานอุตส่าห์หลุดพ้นแล้ว คิดว่าท่านมาโกจะยอมหรือไง
ท่านมาโกจะมาเมื่อไหร่คะ
จะเจอท่านได้ที่ไหน
ท่านไม่ใช่คนที่เรานึกอยากจะเจอ ก็ได้เจอหรอกนะ
ไม่มีใครที่นี่เจอเธอได้เลยเหรอคะ
รู้สึกว่าผู้จัดการกูจะได้รับอนุญาต ให้เข้าร้านยาของท่านมาโกได้นะ
เขาบอกว่าเขาได้หิ่งห้อย มาจากร้านท่านนี่แหละ
(ร้านขายยา 11-28 ตรอกยักแจ ตลาดคยองดง)
- ชน - ชน
ซานเชส ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ
ไว้เราไปกินข้าวกับชานซองกัน ฉันเลี้ยงเอง
คุณจะกลับไปอยู่บ้านแล้วเหรอ
อยู่กับผมต่างหากครับ
จะย้ายไปอยู่ด้วยกันงั้นเหรอ
คุณยองซูต้องลำบากแน่ๆ
มีราก็พยายามจะช่วยงานบ้านอยู่หรอก
แต่เธอทำอะไรไม่ได้สักอย่าง
ผมรู้แล้วล่ะครับ
เราทะเลาะกันเป็นว่าเล่น
เราเลยตัดสินใจรอดูว่า เราจะทะเลาะกันได้จนถึงเมื่อไหร่
โชคดีที่ผมถนัดเรื่องทำความสะอาด
ส่วนเธอก็มีฝีมือ ด้านการทำอาหารมากกว่าผม
จริงเหรอครับ
ครับ
กิมจิกับของเคียง ที่เธอเอามาให้ผมก็อร่อยดีนะครับ
ฉันไม่ได้ทำของพวกนั้นเองหรอก
- พ่อกับแม่ก็ช่วยทำด้วยน่ะ - เหรอ
พวกท่านทำของพวกนั้นที่โรงงาน เธอก็พูดจริงอยู่นะ
"โรงงาน" เหรอครับ
พ่อแม่ฉันมีโรงงานกิมจิน่ะค่ะ
ออกรายการขายของตลอดเลยนะ รู้จักแดโฮกิมจิไหมครับ
"แดโฮกิมจิ" งั้นเหรอครับ
สมัยก่อนผมกินยี่ห้อนั้นตลอดเลย
มิน่าของเคียงที่มีราทำมาให้ ถึงได้ถูกปากผมพอดี
ถึงว่าล่ะ
อาหารที่เคยช่วยประทังชีวิตคุณ เป็นของที่พ่อแม่ฉันทำสินะเนี่ย
เราเกิดมาคู่กันจริงๆ ด้วย
นั่นสินะ
ผมกับชานซอง ก็เคยกินกิมจิยี่ห้อนั้นนะ
มันเป็นยี่ห้อที่คนกินกันทั้งประเทศ
ผมว่ามันไม่ได้พิเศษขนาดนั้นมั้ง
คุณยองซูบอกว่ามันถูกปากเขาพอดีนี่
- ใช่ไหมคะ - ใช่แล้ว
- ชนนะ - ชน
- ชนแบบหวานแหววนะ - แบบหวานแหวว
ใจตรงกันเลย
ขอให้หวานกันแบบนี้ จนย้ายไปอยู่ด้วยกันเลยนะ
อย่าทะเลาะกัน แล้วมาขออยู่ที่นี่ต่อล่ะ
อร่อยไหม
อร่อยสิ
คุณเป็นนักเขียนทั้งสองคนเลยใช่ไหม
นี่เป็นเครื่องดื่ม ที่หลี่ไป๋ชอบดื่มครับ
เขาเป็นนักเขียนนวนิยาย ที่ขายดีติดอันดับครับ
แต่เสียชีวิต ก่อนออกหนังสือเล่มใหม่พอดี
โชคไม่ดีมากเลยล่ะครับ
ผมค้นหาข้อมูลเยอะมาก
และเนื้อเรื่องก็น่าสนใจด้วย
เกี่ยวกับอะไรเหรอครับ
มันเป็นเรื่องของนักปราชญ์ ในยุคโชซอนคนหนึ่งน่ะ
คุณบาร์เทนเดอร์เป็นนักปราชญ์
ที่สอบเข้ารับราชการผ่าน ด้วยคะแนนสูงสุดเชียวนะครับ
จริงเหรอครับ
คุณชื่ออะไรเหรอ
ชื่อผมไม่ได้ถูกบันทึกไว้ ในประวัติศาสตร์หรอกครับ
ตัวเอกในนิยายที่ผมกำลังเขียนตอนนั้น
ก็สอบเข้ารับราชการผ่าน ด้วยคะแนนสูงสุด
แต่การแต่งตั้งของเขา ถูกยกเลิกไปซะก่อน
เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงเหรอครับ
เขาโดนจับได้ว่าแต่งวรรณกรรมอนาจาร
เลยโดนปราชญ์คนอื่นรุมซ้อม และผลสอบของเขาก็เป็นโมฆะไป
นี่เป็นเรื่องของปราชญ์ลามก
น่าสนใจดีนะครับ
ปราชญ์ลามกที่ว่า มีชื่อว่าอะไรเหรอครับ
ชื่อยิ่งใหญ่เชียวล่ะ
ปีกแห่งยุคสมัย ชีอิก
เขามีชื่อว่าคิมชีอิกครับ
คิมชีอิก
ถ้ามียางอาย
ก็อย่าได้โผล่หน้ามาให้เห็นอีก
ผมเขียนเนื้อหาเสร็จหมดแล้วล่ะครับ
มันอาจได้ตีพิมพ์ เป็นผลงานหลังการตายของผมก็ได้
หวังว่าจะได้ตีพิมพ์นะครับ
ได้ยินว่าเหล้านั่น ทำมาจากพลังงานของดวงจันทร์นะ
มันกลับมามีสภาพ เหมือนเมื่อก่อนเลยนะคะ
ไม่หรอก มันไม่เหมือนเมื่อตอนนั้นแล้ว
ย้อนไปตอนนั้นมันเป็นแค่ต้นไม้ประดับ
แต่ตอนนี้ เวลาได้ผันผ่านไปอีกครั้ง
ใบแตกออก
ดอกผลิบานแล้วก็ร่วงโรยไป
คุณหวังว่าจะได้เห็นมันออกใบ
และผลิดอกอีกครั้งไหมคะ
ต้นไม้ต้นนี้ตายไปแล้ว
ถ้าฉันอยากมีช่วงเวลาแบบนั้นอีก
ก็คงต้องข้ามไป
นั่นสินะคะ
ยูนา มีเรื่องอะไรเหรอ
ท่านประธาน
ฉันขโมยเหล้านี่ มาจากร้านขายยาของท่านมาโกค่ะ
ได้ยินว่าเอาไว้สำหรับเจ้าของคนใหม่
ท่านประธานดื่มเหล้านี่
แล้วอยู่ที่โรงแรมต่อได้ไหมคะ
เด็กสาวที่เข้าออกโรงแรมเธอเป็นประจำ
ขโมยเหล้าที่ฉันหมักไป
เธอคงทำแบบนี้เพราะกลัวว่า ฮยอนจุงที่เป็นพนักงานต้อนรับ
จะต้องข้ามไปภพหน้าน่ะครับ
เธอไม่อยากให้โรงแรมหายไป
งั้นเด็กคนนั้นคงเอาเหล้านั่น ไปให้จางมันวอลสินะ
ถ้าหล่อนดื่มมันเข้าไป
และได้พลังของต้นจันทรากลับมา
โฮเทล เดล ลูนาก็จะอยู่ต่อไป
พวกเธอสองคน
ก็จะได้อยู่ด้วยกันต่อไป
ถ้าท่านประธานตัดสินใจแบบนั้น
คุณจะไม่ห้ามเหรอครับ
คุณอยากให้เธอจากไปอย่างสงบนี่
ถ้าฉันไม่ห้ามหล่อน
เธอจะทำยังไงกันล่ะ
ผู้จัดการคะ ยูนา...
ผมทราบแล้ว คุณจางมันวอลอยู่ไหนเหรอครับ
วันแรกที่ฉันถูกผูกติดกับต้นจันทรา
พระจันทร์เต็มดวงตอนนั้น ก็ใหญ่และสว่างเหมือนกัน
เหล้าที่ฉันดื่มไปเมื่อตอนนั้น กลับมาอยู่ในมือฉันอีกแล้ว
กูชานซอง
ฉันควรดื่มมันอีกครั้งไหม
ตอนที่ผมย้อนเวลาไป
และได้เจอกับคุณ
ผมอยากดื่มเหล้าที่คุณเสนอให้
เพื่อที่จะได้อยู่กับคุณที่นั่น
ถ้าผมทำแบบนั้น
คงเป็นได้แค่พนักงานคนที่ 85 ที่แค่ผ่านมา
และอาจได้วาดภาพเหมือน ของคุณก็เป็นได้
ผมคิดถึงเรื่องนี้ ตอนแขวนรูปที่เราถ่ายด้วยกัน
ผมคิดว่าผมจะขอเป็นผู้จัดการคนที่ 99 ผู้จัดการคนสุดท้ายของคุณ
ผมจะไม่ปล่อย
ให้คุณต้องใช้เวลาที่ไร้ความหมาย กับผู้จัดการคนที่ 100
เพราะงั้น...
อย่าดื่มมันเลยครับ
ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่านายจะพูดแบบนั้น
ขอบคุณนะ กูชานซอง
ฉันรักนายนะ
ผมก็รักคุณครับ
คำบรรยายโดย: ณัฐพัชร์ ชำนาญอาสา