หยุดก่อน
พวกเจ้าทำอะไรกัน
พวกนี้เป็นข้าวของ ของพวกที่ถูกประหารขอรับ
มีคำสั่งให้เก็บของที่ใช้ได้ และเผาที่เหลือขอรับ
อย่าได้เผาข้าวของของคนตาย
เก็บรวบรวมทั้งหมดไว้
มอบของเหล่านี้ให้กับผู้รอดชีวิต
พวกเขาจะได้ใช้มันจัดงานศพได้
เดี๋ยวก่อน
ข้าจะฆ่าเจ้า
ไม่ว่ายังไง
ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้
กูชานซอง
นึกว่าจะไม่กลับมาซะแล้ว
นาย...
เป็นใคร
ผู้จัดการกู
- ผู้จัดการ - ผู้จัดการกู
ผู้จัดการ
โล่งไปทีที่คุณปลอดภัย
เราเป็นห่วงกันแทบแย่
งงไปหมดแล้วเนี่ย
ท่านประธานคงตกใจมากใช่ไหมคะ
รู้สึกไม่ดีเหรอ
เปล่าครับ
ผมไม่เป็นไรครับ คงทำให้คุณตกใจแย่เลย
ท่านประธานคงโกรธคุณมากค่ะ
เธออาจจะเขิน ที่วิ่งแตกตื่นมาที่นี่ก็ได้
แต่ผมโล่งอกนะที่คุณหาทางออกมาจนได้
นี่คือ...
จุดจบของเรา
ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่
ถามทำไม คิดว่าเป็นนายเหรอ
ผมก็เคยคิดว่ามันเป็นไปได้อยู่
สิ่งที่ผมเห็นอาจเป็นความทรงจำ จากชาติก่อนที่ผมจำไม่ได้
ท้ายที่สุดแล้ว กูชานซองจะพาเขามาหาเจ้า
ไร้สาระน่า
กูชานซองต้องไม่ใช่เขาแน่
สุดท้ายมันวอลคงจะไขว้เขวอย่างมาก
แค่เพียงเพราะ
แสงสีเขียวเล็กๆ นี้
เจ้าน่ะ
อ่อนแอมากเพราะว่าต้องกลับมา
จากชีวิตหลังความตาย
ตอนนี้เจ้าริบหรี่เหลือเกิน
เหล้านี้สำหรับคนเป็น
คุณเกือบจะข้ามเขตชีวิตหลังความตายไป
รีบดื่มของจากโลกมนุษย์เข้าไปเลย
ขอบคุณครับ
โล่งอกจริงๆ ที่คุณไม่หลงทาง และหาทางออกมาจนได้
ครับ
ได้ยินว่าเวลาของที่นั่นต่างกัน อาจทำให้สูญเสียความทรงจำได้
"ชายคนหนึ่งเข้าไปไม่นานและกลับออกมา
แต่เวลาก็ผ่านไป 30 ปีแล้ว"
เรื่องเล่านั่นไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ
ฉันได้ยินเรื่องนี้จากยมทูต
บางคนจดจำอดีตชาติได้ ระหว่างทางกลับจากชีวิตหลังความตาย
ซึ่งทำลายชีวิตในโลกคนเป็น ของเขาไปเลย
จำอดีตชาติได้เหรอครับ
ตอนอยู่ที่นั่นได้เห็น อะไรแปลกๆ หรือเปล่า
ผมว่าผมเห็นบางอย่าง ส่องแสงในความมืดครับ
อ๋อ
มันคืออะไรครับ
ไม่รู้หรอก เราเองก็ไม่เคยเข้าไป
คุณได้เห็นก่อนเราที่เป็นคนตายซะอีก
ว่าแต่ คุณกลับมาทันทีได้ยังไงคะ
ได้ยินมาว่าไม่ง่ายเลย
จริงๆ ผมก็จำไม่ได้ครับ
พอตื่นขึ้นมา ผมก็ออกมาแล้ว
คุณสูญเสียความทรงจำไป ดื่มนี่อีกสิ
ท่านประธาน
ผมนึกว่าเด็กคนนั้นขึ้นรถไปภพหน้า
ผมเลยเข้าไปในนั้นเพราะจะไปห้าม
ทั้งผมและเด็กไม่เป็นไร อย่าโกรธเลยนะครับ
ผมไม่เป็นไรจริงๆ ครับ
นายเป็นแค่กูชานซองจริงๆ
ช่วงนี้นายยัง
ฝันเห็นฉันไหม
ตั้งแต่วันนั้นที่ผมฝันนานมากๆ
ผมก็ไม่ได้ฝันถึงคุณอีกเลย
แล้วนายเห็นคนอื่นไหม
ผมไม่ได้บอกคุณ
เพราะไม่แน่ใจว่า เป็นความฝันหรือคิดไปเอง
แต่ผมเห็นชายคนนั้น
ชายที่ชื่อชองมยอง
เขารอคุณอยู่
ตัวคนเดียวที่ริมทะเลสาบ
เขาถือเครื่องประดับ ที่มีรูปพระจันทร์ของคุณ
อยู่ในมือครับ
คุณเคย
ได้รับของแบบนั้นไหมครับ
ไม่เคย
ถ้าไม่ใช่ผมแอบเห็นความทรงจำของคุณ
แล้วความฝันนั่นมันอะไรครับ
นายเคยบอกว่านายอาจจะเห็น
ความทรงจำในอดีตชาติที่นายจำไม่ได้
ก็ใช่ แต่คุณบอกว่าเป็นไปไม่ได้
ก็จริง
เป็นไปไม่ได้หรอก
คุณกังวล
เพราะซงฮวากับยอนอูลงเอยกันเหรอครับ
กลัวว่าเขาอาจกลับมาแบบนั้นเหรอ
ฉันจะไม่ลงเอยเหมือนพวกเขา
พวกเขา...
ก็ได้ เรื่องมันจบไปในอดีตชาติแล้ว
ก็เลยเกิดเรื่องแบบนั้น
แต่กับฉัน มันเกิดขึ้นในชีวิตนี้
การได้เห็นยอนอูกับผู้หญิงคนนั้น
ทำให้ฉันเกิดความคิดบ้าๆ ไปหน่อย
- พ่อ - ฮยองมิน พ่อมาแล้ว
เขาหลับอยู่ที่ป้ายรถเมล์น่ะค่ะ
เราพาเขามาที่โรงพยาบาล เพราะว่าเขาเป็นไข้ค่ะ
เขากินยาไปแล้ว ไข้ก็เลยลดแล้วค่ะ
ขอบคุณมากนะครับ
ลูกหายไปไหนมา
ผมนั่งรถเมล์ไปโรงแรมมาฮะ
เขาคงจะฝันไปค่ะ
ผมไปหาแม่ที่นั่น แต่พวกเขาบอกว่าแม่ไม่อยู่
พอลูกโตกว่านี้อีกนิด
พ่อจะบอกนะว่าแม่อยู่ที่ไหน และทำไมแม่ถึงต้องไป
พ่อจะบอกทุกอย่างเลยนะ
อือ
พ่อขอโทษนะ
การมารู้ทีหลังจะเศร้าน้อยลงเหรอ
เขาจะรู้ว่าจะไม่ได้เจอแม่อีกแล้ว
ยูนาเอง
ก็รู้ใช่ไหม ว่าเธอจะไปภพหน้าพร้อมน้องสาว
ยูนา
- คือว่า... - นี่ ท่านประธานจะว่าเอานะ
ถ้านายกลับไปตอนนี้ อยู่เที่ยวกันก่อนเถอะ
- คือว่า... - ฉันรู้แล้วว่า
นายจะถูกด่าน้อยลงถ้ารออีกสักหน่อย
รอนี่นะ ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อน
ฉันควรบอกเธอวันนี้แหละ
คุณนาย ฟังเพลงนี้สักเดี๋ยวนะคะ
ชอบเสียงเปียโนเพลงนี้เหรอคะ
ก็...
ใช่จ้ะ
น้องสาวเพื่อนหนู...
คุณย่าหน้าเหมือนคุณย่าเพื่อนหนูเลย
หนูขอถ่ายรูปตอนฟังเพลง ไปให้เพื่อนดูได้ไหมคะ
ได้จ้ะ
ขอบคุณนะคะ
คือว่า คุณย่า
จำชื่อพี่ชายคุณย่าได้ไหมคะ
ได้สิ
พี่ชายของฉันชื่อว่าจีฮยอนจุงจ้ะ
คุณย่าจำเขาได้ด้วยเหรอคะ
จ้ะ
สวัสดีจ้ะ มีอะไรให้ช่วยไหม
พี่คะ
ว่าไง ฮยอนมี
ฟังเพลงอยู่เหรอ
ไหนดูซิ
คุณปู่คะ คุณปู่เป็นคนก่อตั้ง โรงพยาบาลนี้
คุณปู่จีฮยอนจุงใช่ไหมคะ
ใช่จ้ะ หนูคงเป็นลูกสาวของคุณคิม ที่เคยมารักษาตัวที่นี่
เดี๋ยวนะคะ
คุณปู่
เป็นพี่ชายคุณย่าเหรอคะ
ใช่แล้ว มีอะไรเหรอ
แต่พี่ชายของคุณย่า จีฮยอนจุง
ตายไปนานแล้วนี่คะ
หา
พี่คะๆ
- พี่อยู่ไหน - พี่อยู่นี่
อุ๊ย
มีคนที่รู้ว่า...
จีฮยอนจุงตายไปแล้วสินะ
บอกแล้วไงว่าอย่าไปกวนฮยอนมี
ผู้ชายคนนั้นเกี่ยวข้อง กับการตายของนายเหรอ
เขาขโมยทุกอย่างไปจากนาย
และสวมรอยเป็นนายเหรอ
- ไม่ใช่เรื่องของเธอ - นายถึงยังวนเวียนอยู่
นายทนไม่ได้ที่เขาสวมรอยนาย แล้วมีชีวิตดีๆ
- ปล่อยเขาไปเถอะ - จะได้ไงล่ะ
เขาขโมยชีวิตนายนะ
ใครสนล่ะ ฉันตายไปแล้ว
เธอเองก็มีชีวิตดีๆ เหมือนกัน
ก็จริง
ฉันก็ขโมยชีวิตคนอื่นมาเหมือนกัน
แถมยุ่งเรื่องคนอื่นมากด้วย
ยูนา ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันไม่ยุ่งเรื่องนายแล้วกัน
ซานเชส ทุกอย่างโอเคใช่ไหม
- อือ - เอามานะ
- นี่ - เสียงอะไรน่ะ
มีคนอยู่ที่บ้านเหรอ
เห็นว่าสายสืบพัคเกิดขาบวมขึ้นมา
คุณมีราเลยให้เขานอนที่ห้องนาย
ฉันว่าเขาไม่เป็นไรแล้ว แต่เธอเอาแต่บอกว่า
เขาบาดเจ็บอยู่ต้องกินเยอะๆ เรากินข้าวกันอยู่น่ะ
ตอนที่เรากินข้าวกัน
เพื่อนร่วมงานของสายสืบพัค ก็มาด้วยเพราะเป็นวันหยุด
พอพวกเขามาถึงก็บอกว่าสวนฉันสวย
ก็เลยนั่งกินแตงโมที่เอามากันอยู่
ให้ตาย ดูเข้ากันดีนะ
มีราชวนพวกเขามาสินะ
ชานซอง พวกเขามา ที่นี่ก็เลยปลอดภัยมาก
เพราะธูปที่คุณมันวอลให้มาแท้ๆ เลยไม่มีวิญญาณมารบกวนแล้ว
พอคุณมีราเชิญพวกสายสืบมาค้าง
ฉันเลยไม่ห่วงเรื่องอันตรายเลย
พี่ เรียกมีรามาหน่อย ผมจะคุยกับเธอ
ช่างเถอะ
คงเพราะฉันดูเศร้าถ้าอยู่คนเดียว
คุณมีราเลยพาคนอื่นมาน่ะ
เสียงดังไปหน่อยแต่ก็ไม่แย่
ชานซอง เรื่องเดียวที่ฉันคิดได้คือ
ห้ามพวกเขาไม่ให้ทำหญ้าตายนี่แหละ
ชานซอง ไม่ต้องห่วงฉันนะ
- อร่อยดีนะ - ใช่ไหมล่ะ ฉันซื้อมาเอง
- ไม่ใช่สักหน่อย - ไม่เหรอ
ผมกินเองได้
คุณบาดเจ็บอยู่นะ
แขนผมไม่เป็นไรนะ
ให้หักแขนคุณไหม คุณจะได้ยอมให้ฉันป้อน
เอ้า
อร่อยใช่ไหมล่ะ
- คุณกินเองก็ได้ - อร่อยนะ
หวานล่ะสิๆ
นึกว่าคุณมีรากับสายสืบพัค จะเป็นคู่กัดกันซะอีก
แต่พอเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกัน ก็ดูเข้ากันนะ
นายไม่ต้องห่วงหรอก
เธอคงใกล้จะย้ายออกแล้วล่ะ
ชานซอง ฉันจะไปกินแตงโมแล้ว แค่นี้นะ
คุณซานเชส
มากินเมลอนที่พวกสายสืบซื้อมากันค่ะ
- มากินกันครับ - อร่อยมากเลย
คุณมีรา
เมลอนนั่นมาจากตู้เย็นผมครับ
งั้นเหรอคะ
- มากินกันครับ - อย่าคิดมากน่า
- เมลอนเย็นชื่นใจ - เอาเขียงมา
สำคัญด้วยเหรอคะ
เชิญครับ
คราวก่อน
ท่านประธานเชิญ ผู้หญิงคนหนึ่งมาที่โรงแรม
เป็นโรงแรมที่สุดยอดเลยค่ะ
ฉันได้ยินมาว่าเธอเป็นเพื่อนของคุณ
ใช่ครับ
เธอเคยได้เจอกับท่านประธาน ในอดีตชาติเหรอคะ
พวกเธอคงไม่ลงรอยกันแน่ค่ะ
พวกเราไม่เคย
พยายามจะสืบเรื่อง ของท่านประธานเลยค่ะ
เพราะเราต่างคิดกันว่า เธอไม่ได้ต้องการ
จะไปจากที่นี่ หลังจากดับความแค้นลงได้
แต่ต้นไม้ที่ผูกมัดเธอไว้ที่นี่ เปลี่ยนแปลงไป
และฉันคิดว่าการเปลี่ยนแปลงนั้น
เป็นเพราะคุณและสายสัมพันธ์ ที่คุณนำมาค่ะ
ที่คุณคิดอยู่...
ถูกแล้วครับ
ท่านประธานจะได้พบ
สายสัมพันธ์อื่นจากอดีตชาติ นอกจากผู้หญิงคนนั้นด้วยเหรอคะ
เขาอยู่ที่นี่แล้วครับ
ผมมั่นใจว่า
อีกไม่นานจะมีมาอีก
ผมอาจจะนำชายคนนั้นมาหาท่านประธาน เหมือนกับคนอื่นๆ ครับ
ท่านมาโกถึงได้นำคุณ มาที่โรงแรมสินะคะ
งั้นฉันก็จะถือว่าคุณได้พบกับ
ท่านประธานในอดีตชาติด้วยเหมือนกัน
ผมไม่ได้พบครับ
งั้นเหรอคะ
แปลกจัง
ถ้าคุณไม่เคยพบกับเธอในอดีตชาติ
ทำไมท่านมาโกถึงเลือกคุณมาล่ะคะ
ท่านเทพต้องมีเหตุผล ที่พาคุณมาหาเธอค่ะ
แต่มันก็ก่อให้เกิดความรักนะคะ
ผมจะ
อยู่กับเธอต่อไปครับ
ฉันสงสารท่านประธานจริงๆ ค่ะ
อีกไม่นาน
เธอจะต้องพบกับ
คนที่จะทำให้เธอเจ็บปวดที่สุดค่ะ
จางมันวอล
ทำไมถึงจะไปแล้วล่ะ
ฉันไม่อยากเห็นท่าน
เชิญชื่นชมดอกไม้ ที่ท่านต้องการให้เต็มที่
แล้วก็ไปซะนะคะ
ถ้างั้น
เธอจะปล่อยให้เขาผ่านไปเหรอ
จะแกล้งทำเป็นไม่รู้เหรอ
เธอเคยเจอเขา
หนีไม่พ้นหรอก
เขาน่ะ
อยู่ข้างกายเธอแล้ว
ในที่สุดฉันก็ได้ให้สิ่งนี้กับเธอ
นี่เป็นของเธอ
แต่ผมเห็นชายคนนั้น
ชายที่ชื่อชองมยอง
เขาถือเครื่องประดับ ที่มีรูปพระจันทร์ของคุณ
อยู่ในมือครับ
กูชานซองเหรอ
ถ้าเป็นกูชานซองจริง
เธอจะรับได้ไหมล่ะ
กูชานซอง
คือคนคนนั้นเหรอ
ชายคนที่เธอรอมากว่าพันปี
ได้มาปรากฏตัว แต่เธอดูไม่มีความสุขเลยนะ
เธอเคยมั่นใจมากว่า เมื่อเขามาที่โลกนี้
เธอจะฆ่าเขาและดับสูญไป
ตอนนี้กำลังลังเลอยู่หรือไง
ฉันถึงได้ถามว่า...
ชายคนนั้นคือกูชานซองเหรอ
เธอหล่อเลี้ยงความแค้นมานานแสนนาน
ทำไมถึงไม่ละความเกลียดชัง ด้วยความรักที่เดินทางมานาน
กว่าจะมาถึงเธอล่ะ
ฉันเกลียดชายคนนี้มากว่าพันปี
แต่ท่านทำให้ฉันมองเขา เป็นคนที่ฉันรักงั้นเหรอ
ฉันอยากรู้ว่าเธอจะมองเขา
เป็นใครกันแน่
เธอจะมองเขาเป็นโกชองมยอง และดับสูญไป
หรือจะมองเขาเป็นกูชานซอง และอยู่ต่อไปล่ะ
นั่นก็
แล้วแต่เธอนะ
คุณจางมันวอล
ทุกสิ่งที่เจ้าเห็นกับข้า จะไม่เหมือนเดิม
พออยู่ด้วยกัน วิวตรงหน้าก็ดูสวยกว่าเดิมเยอะเลย
ข้าภูมิใจในตัวเจ้านะ
มันวอล
บอกแล้วไง
ว่าให้เชื่อใจผม
กูชานซอง
ท่านประธาน
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
คุณหน้าซีดมากเลย
เมื่อกี้นี้
ฉันฆ่ากูชานซองในความคิด
กูชานซอง...
อาจเป็นชายที่ฉันเกลียดที่สุด กลับชาติมาเกิด
ไม่ใช่เขาแน่ค่ะ
ผู้จัดการก็บอกเองว่าไม่ใช่เขา
นั่นสิ
อาจจะไม่ใช่เขาก็ได้
แต่ตราบใดที่ยังมีโอกาสว่า อาจจะเป็นเขา
ฉันก็ไม่อาจ
ไปเจอกูชานซองได้
แล้วตอนนี้
คุณจะทำยังไงคะ
ฉันไม่มีวันฆ่ากูชานซองได้ลง
มาโกบอกว่าฉันต้องละทุกอย่าง
ตอนนี้ฉันต้องคิดให้ดี
ว่าจะทำแบบนั้นยังไง
ผมซื้อมาจากร้านที่คุณชอบ
ได้กินของหวานๆ แล้วจะรู้สึกดีขึ้นนะครับ
นั่งก่อนครับ
ถืออะไรอยู่เหรอครับ
เครื่องประดับที่ผมเห็นในความฝันนี่
มันมาจากความฝันของนายสินะ
มาโกให้ฉันมา
ในความฝันผม มันไม่มีเลือดติดอยู่
บอกแล้วไงว่าเขาตายด้วยดาบฉัน
เลือดนี้
คงเต็มไปด้วยความเกลียดชังฉัน
ทำไมท่านมาโกถึงให้ ของที่เป็นลางร้ายแบบนี้ล่ะ
เอามาครับ ผมจะเก็บไว้ให้
ฉันจะกำจัดมันเอง
ดวงจันทร์โชกเลือด
ต้องถูกทำลาย
มาโกบอกแบบนั้นเสมอ
เพื่อชะล้างดวงจันทร์ที่เต็มไปด้วย
ความเกลียดชัง
คุณทำได้เหรอครับ
ต้องทำได้สิ
ฉันจะเรียก...
ดวงจันทร์โชกเลือดมาหา
ผู้จัดการ ผู้จัดการกู
อยู่นี่เอง
ยมทูตตามหาอยู่ครับ
ไปสิ
ฉันเจอผีอาฆาตแค้นที่สาปแช่งนายแล้ว
คุณพบซอลจีวอนแล้ว
เขามีพลังเพิ่มขึ้น อย่างที่เขาต้องการเหรอครับ
คิดว่าผีอาฆาตแค้น ที่มีความแค้นแบบไร้เหตุผล
จะทรงพลังได้อย่างใจต้องการเหรอ
เขาแค่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด เหมือนกับหนูท่อ
โล่งอกไปที
ที่เขาไม่ได้ชั่วร้ายขึ้น ตามที่เขาต้องการ
เขาแค่ซ่อนตัวอยู่ในความมืด เหมือนพวกขี้ขลาด
นายช่วยฉันได้ไหม
ได้ยินว่านายถนัดเล่นเป็นเหยื่อล่อ
ฉันจะไม่บอกนะว่าใครแนะนำนายมา
คุณคิมซอนบีสินะครับ
ผมจะถือว่าเพื่อนร่วมงาน ชื่นชมความสามารถของผมนะครับ
มีผู้จัดการที่เป็นมนุษย์ ทำงานที่นี่มาหลายคน
ในบรรดาพวกนั้น...
นายคือมาตรฐานของฉัน
ขอบคุณนะครับ
คุณเริ่มทำงานที่โรงเตี๊ยมจันทรา ตั้งแต่แรกเลยเหรอครับ
ถูกต้อง
ฉันนำทางวิญญาณมากมาย
จากที่นี่ไปอีกโลก
ดูแลแขกดีๆ ล่ะ
โดยเฉพาะ
แขกคนแรก
แขกคนแรกของที่นี่เป็นใครเหรอครับ
ท่านมาโกบอกว่า แขกคนแรกสำคัญที่สุดครับ
ฉันยังไม่ได้นำทาง...
แขกคนแรกของที่นี่
ที่นี่ไม่มีใคร
เคยเห็นแสงริบหรี่ที่มีอยู่ของเขา
เป็นไปได้ยังไงครับ
ฉันเพียงนำทางพวกเขาไปยังจุดจบ
ไม่ได้มาให้คำตอบ
ตอนนี้
ไปจับผีอาฆาตแค้นกัน
มีสัญลักษณ์รูปดวงจันทร์แบบนี้
เขาคงจะทำขึ้นเพื่อเจ้าสินะ
และเจ้าคงมีความสุขมากตอนที่ได้รับ
เจ้าทำให้ข้ารังเกียจนัก
ถ้าเขามา
ข้ากะจะโยนเขาลงขุมนรกที่เจ้าก่อ
และทำให้พวกเจ้าดับสูญไป
แต่เพราะแผนของเหล่าเทพ
ข้าจึงทำเช่นนั้นไม่ได้แล้ว
ข้า...
กลับตกหลุมรักอีกครั้ง น่าขันจริงๆ
ข้ายังผูกพันรักครั้งนั้น
และทำทีไม่แยแสเจ้า
เจ้าก็ยังมา
ลากข้ากลับลงไปอีกครั้ง
ข้าจะ
ขังเจ้าไว้ในนี้
และทิ้งลงถังขยะแถวๆ นี้
เจ้าจะโกรธแค้น
และเราจะดับสูญไปด้วยกัน
ซอลจีวอน
ออกมา
ฉันรู้ว่านายซ่อนอยู่ในนี้
ยมทูตกำลังจะมาจัดการนายแล้ว
อยู่นี่เอง
นายเปลี่ยนจากไอ้โง่ มาเป็นไอ้ขี้แพ้แล้วนี่
ฉันมีของจะให้ด้วย
กินนี่สิ
กินเข้าไป
แล้วกลายเป็นผีร้ายซะ
งั้นเขาก็ซ่อนตัว อยู่ในที่ที่เขาคุ้นเคย
มันอยู่ในความมืด แต่จะปรากฏตัวเมื่อเห็นนาย
คุณจางมันวอล คุณก็มาด้วยเหรอครับ
ใช่ ฉันมาก่อนแล้ว
จับเขาได้ไหมครับ
ฉันปล่อยเขาไป
ไม่นานนายจะตกอยู่ในอันตราย
เพราะว่าฉัน
ให้ของขวัญพิเศษกับเขาไป
ครั้งนี้นายคงจัดการเขายากกว่าเดิมนะ
เขาอาจจะบ้าคลั่ง เพราะพลังใหม่ที่เพิ่งพบน่ะ
คิดจะทำอะไรน่ะครับ
กูชานซอง
มาโกบอกว่านายคือเขา
ฉันต้องฆ่านาย
แต่คงทำไม่ลง
ฉันชอบนายมากเกินไป
แต่ฉันจะไม่ปกป้องนายนะ
ฉันรอจะฆ่านายมากว่าพันปี
ถ้าฉันปกป้องนายตอนนี้
ความโกรธแค้นของฉันคงไร้ค่า
ถ้าผีอาฆาตแค้นกลายเป็นผีร้าย
คุณก็จะหายไป เพราะช่วยให้เขาแกร่งขึ้น
ก็ช่างสิ
นายเป็นมนุษย์ที่มาโกชื่นชอบ
พวกเขาจะเข้ามาขวาง ก่อนที่นายจะถูกฆ่า
แล้ว...
คุณก็จะดับสูญไปสินะครับ
สุดท้ายฉันก็แค่หลอกใช้นาย
สิ่งที่ฉันเรียกว่ารัก คงไม่น่าสมเพชไปกว่านี้แล้ว
คุณจางมันวอล
โรงแรมเป็นอะไรไป
ไม่รู้สิครับ
ไฟในโรงแรมดับไปหมดเลย
ผู้จัดการ เกิดอะไรขึ้นกับท่านประธาน
คิดว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดครับ
รู้ไหมครับว่าเธออยู่ที่ไหน
เธอเข้าไปในสวนที่มีต้นจันทรา
และกั้นประตูไว้ค่ะ
ไม่มีใครเข้าไปได้
เราควรไปดูแขกของเราก่อน
ทำไมมามีปัญหาเอาตอนนี้นะ
ท่านประธาน
คิดจะทำอะไรกันแน่คะ
เรื่องจริงเหรอครับ
ผมคือชาย ที่ท่านประธานเกลียดในอดีตชาติ
จริงๆ เหรอครับ
พี่ไม่ได้พูดแบบนั้นหรอกนะ
เพราะว่าเขา
อยู่ที่นี่แล้ว
เธอเคยเจอเขาแล้วนะ
แล้วมัน...
เป็นเขาได้ยังไงครับ
เขาน่ะ
เป็นแขกคนแรก
ที่เข้าพักที่ โรงเตี๊ยมจันทราของมันวอล
ผมต้องพาเขาไปหาเธอครับ
อันที่จริง
เธอควรไปหยุดไม่ให้ จางมันวอลดับสูญก่อนไม่ใช่เหรอ
หาสิ่งของที่จางมันวอล มอบให้กับผีร้ายให้เจอ
พอผีร้ายลงมือแล้ว
อะไรๆ จะย้อนกลับมาไม่ได้
ทำโอทีได้เงินเพิ่มมาหน่อย
ไปหาอะไรดื่มกันเถอะ
- ได้เลย - ไปกัน
ได้ยินมาว่าเขาแช่งให้เมียตัวเองตาย
ขยะมนุษย์จริงๆ
ไม่อายบ้างเลยหรือไง
ฮัลโหล
คุณเป็นใคร
รีบไปจากที่นี่เถอะครับ
ว่าไงเพื่อน
เล่นสนุกเสร็จ ฉันว่าจะไปหานายอยู่
แต่นายคงจะรีบสินะ
หาฉันเจอได้ไง
เพราะเจ้าของเดิมจากของที่นายได้มาไง
นี่น่ะเหรอ
ฉันมาเอามันคืน ส่งมา
ได้ไงล่ะ
นายคงตายก่อนจะได้มันไป
นี่เจ้า
จะเผชิญหน้าข้าแบบนี้งั้นหรือ
คงไม่ยอมแพ้สินะ
ดูซิจะทนได้สักกี่น้ำ
ฉันก็แค่ถ่วงเวลาไว้
และก็ถึงเวลาแล้ว
พระจันทร์ขึ้นแล้ว
คิดว่าเธอให้ของนั่นมาทำไมล่ะ
บอกแล้วไงว่าเธอจะปกป้องฉัน
เห็นสัญลักษณ์พระจันทร์ไหม
เมื่อพระจันทร์ไร้เมฆบัง
นายจะตายเพราะถือมันเอาไว้
ไม่ต้องมาหลอกฉัน
ฉันบอกแล้วไงว่าความตายไม่ใช่จุดจบ
ฉันพยายามจะหยุดนาย แต่นายเลือกที่จะตายเอง
ตอนนี้นรกอันโหดร้ายรอคอยนายอยู่
ไปดีนะ ซอลจีวอน
กล้าหลอกฉันเหรอ
ตายซะเถอะ
ฉันไม่ได้หลอกนาย
นายจบเห่แล้ว
ฉันเองก็เคยเป็นผีอาฆาตแค้น ที่เต็มไปด้วยความพยาบาท
ถ้านับรวมปีที่เราตายไป ก็จะได้ 770 ปี
แกมันก็แค่เด็กน้อยที่เพิ่งตาย
กล้ามาทำตัวแบบนี้ได้ยังไง
เอาของนั่นกลับไปโรงแรมเลยค่ะ
ครับ
จับได้แล้ว
พวกเราเหนื่อยกัน แต่คุณกลับได้หน้าไปซะงั้น
เจ้ามอบตัวให้กับผีอาฆาตแค้น และพยายามเปลี่ยนเขาเป็นผีร้าย
ข้าไม่อาจอภัยให้ได้
ฉันเอาความคิดชั่วร้ายที่สุด ในตัวฉันออกมา
และมอบมันให้กับผีร้าย
แล้วมันจะทำให้เจ้าเป็นอะไรล่ะ
เป็นเพียงดวงจันทร์ใจสลาย
ที่ทำให้ดอกไม้บานและเหี่ยวเฉาไป
เมื่อเวลาหวนกลับมางั้นหรือ
ทำให้ฉันดับสูญไปเถอะ
ไม่นะครับ
ผมเอากลับมาแล้วครับ
ไม่มีเหตุผลที่เธอต้องดับสูญแล้ว
กลับไปเถอะครับ
ทำให้ฉันดับสูญสิ
ก็ได้
ทำตามที่คุณต้องการเลย
ถ้าคุณต้องทรมานตัวเองแบบนั้น
ผมจะเป็นคนที่ คุณเกลียดนักหนาให้เองครับ
ฆ่าผมเลยครับ
ผมสัญญาแล้วว่าจะอยู่เคียงข้างคุณ ถึงจะต้องตาย
ที่ไปขัดขวางคุณครับ
ชายคนที่คุณเฝ้ารอ...
อยู่ที่นี่แล้วครับ
คุณมาถึงนี่แล้ว
คุณก็ควรฟังสิ่งที่เกิดขึ้นในวันที่
ดวงจันทร์โชกเลือด
คุณจะได้ปล่อยวางความแค้นได้
นี่เป็นชีวิตหลังความตายเหรอครับ
ชีวิตหลังความตายที่คุณจะเจอ คงไม่สวยงามหรอกค่ะ
แต่มีบางคนอยากเจอคุณ ก่อนที่คุณจะจากไปค่ะ
ผมเหรอ
แขกโรงแรมของเรากำลังรอคุณอยู่ค่ะ
นี่เป็นบริการพิเศษเพื่อแขกของเราค่ะ
เลขไม่ค่อยสื่อเลยนะ
นี่อะไร ขุมนรกเหรอ
เข้าไปก็จะรู้เองค่ะ
จำสิ่งที่แกพูด
ก่อนจะฆ่าเราได้ไหมล่ะ
ฮัลโหล
ซอลจีวอน
เราน่าจะบุผนังกันเสียงหน่อยนะ
(คุณได้รับเชิญมาที่โฮเทล เดล ลูนา)
(จางมันวอล)
(คุณได้รับเชิญมาที่โฮเทล เดล ลูนา ประธานจางมันวอล)
"โฮเทล เดล ลูนา" เหรอ
คุณกูชานซองทำงานที่นี่เหรอ
ค่ะ เจ้าของโรงแรมเชิญคุณไปค่ะ
เธอเชิญคุณหมอด้วย พวกคุณควรมาด้วยกันนะคะ
(ถึงคุณพัคยองซู)
จางมันวอลเหรอ
(ถึงคุณอีมีรา)
อะไรน่ะ
คำเชิญไปโรงแรมน่ะ
ฉันเคยไปมาแล้ว เพราะมีเพื่อนทำงานที่นั่น
สวยมากเลยล่ะ
ที่ไหนน่ะ
ไม่ใช่ว่าใครก็ไปได้นะ
ถ้าไม่มีบัตรเชิญก็ไปไม่ได้ เป็นโรงแรมพิเศษน่ะ
พิเศษมากๆ
ยินดีต้อนรับครับ
ผมจะพาไปบนสกายเลาจ์ ที่เป็นจุดขายโรงแรมเรานะครับ
ว้าว
คุณมาที่สวยๆ แบบนี้คนเดียวเหรอครับ
ยินดีต้อนรับค่ะ เราเตรียมโต๊ะไว้ให้ด้านในแล้วค่ะ
เชิญทางนี้ค่ะ
ที่นี่ทุกคนเมามาย และฝันถึงชาติก่อนๆ ของพวกเขา
ผมเป็นบาร์เทนเดอร์ของที่นี่ครับ
วันนี้ท่านเทพยกเว้นให้คุณทั้งสอง
และอนุญาตให้ผมได้นำพวกคุณสู่รสชาติ
อดีตชาติของพวกคุณครับ
ท่านเทพเหรอครับ
เขาหมายถึงว่าจะทำให้เราทึ่ง ด้วยเหล้ารสเลิศไง
ครั้งก่อนฉันวูบไป เลยจำอะไรไม่ค่อยได้
ครั้งนี้ฉันจะค่อยๆ ดื่ม และลิ้มรสชาติ
เชิญได้เลยค่ะ
นี่กลีบดอกไม้นี่คะ
เป็นกลีบดอกไม้จากต้นจันทราครับ
ต้นจันทราเหรอ
มีต้นไม้แบบนั้นด้วยเหรอครับ
ฉันว่าต้องมีแน่ๆ
สวยจัง
พวกเขามาถึงแล้วครับ
คุณจะได้รู้เรื่องราว
เกี่ยวกับเขามากขึ้นผ่านพวกเขาครับ
ชองมยอง
ท่านพ่อกำลังตามหาท่าน
ตามหาข้าด้วยเรื่องใดหรือ
เราได้รับข่าวว่าท่านสมคบคิด กับกลุ่มกบฏในเขาทงโม
ถ้าไปหาท่านพ่อตอนนี้ ท่านต้องตายแน่
ข้าจึงส่งทหารไป
จับทุกคนในกลุ่มของผู้หญิงคนนั้น
หมายความว่าอย่างไร
โจรพวกนั้นเป็น กลุ่มคนที่เหลือจากโคกูรยอ
ถ้าท่านจับพวกเขาและส่งตัวให้ท่านพ่อ
เขาจะไม่สงสัยในตัวท่านอีก
พวกเขาเป็นแค่กองโจร ที่ขโมยของจากพวกพ่อค้าเท่านั้น
ถ้าท่านถูกลงโทษด้วยข้อหาคนทรยศ
คนของท่านทั้งหมด
รวมถึงคนที่เกี่ยวข้องกับท่าน จะต้องตาย
ต่อให้มีหลายร้อยคน
ท่านพ่อก็จะฆ่าไม่มีเหลือ เพราะท่านกลัวการยึดอำนาจ
ไปจับพวกเขามาให้หมดเถอะ
ทำไมต้องจับชาวบ้าน ที่ไม่รู้เรื่องด้วย
จับแค่พวกเราที่เป็นโจรสิ
ข้าไม่ได้มาเพื่อจับโจร
ข้ามาเพื่อปราบกบฏ
อะไรนะ
ข้าพยายามช่วยพวกเขา แม้มันจะทำให้พวกเขาต้องเป็นทาส
แต่ถ้าจะทำเช่นนั้น
คนของเจ้าทั้งหมดจะต้องถูกฆ่า ในฐานะกบฏ
ทำไมเจ้าถึง...
ทำไมต้องทำเช่นนี้ด้วย
ข้าอยากหาทางร่วมมือกับเจ้า
ข้าอยากจะไปยังดินแดนใหม่
กับเจ้า
ที่เขาทงโม
แต่ข้าถูกจับได้
และตอนนี้ข้าต้องใช้ชีวิตเจ้า
เพื่อปกปิดมัน
หลังจากที่ปิดเรื่องทั้งหมดแล้ว
ข้าจะชดใช้สิ่งที่ทำ ด้วยชีวิตของข้าเอง
ไม่ต้องชดใช้
เจ้าช่วยมันวอลก็พอ
และการจะทำเช่นนั้น
ไม่ต้องมาพล่ามคำแก้ตัวกับข้าเช่นนี้
ไปใช้ชีวิตเยี่ยงคนทรยศเสียเถอะ
มันวอลถึงจะมีชีวิตต่อไปได้
เขาให้สัญญาไว้กับยอนอู
เขาอยู่ที่นี่มาตลอด
เขาเป็นแขกคนแรก ที่มายังโรงเตี๊ยมจันทรา
คนที่ต้องชดใช้บาปในอดีตชาติ และอยู่ที่นี่มาอย่างยาวนาน
ไม่ได้มีแค่เธอหรอกนะ
ข้าได้ความดีความชอบเพราะเจ้าแท้ๆ
ข้าจะฆ่าเจ้า
ไม่ว่ายังไง
ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้
ถ้าอยากฆ่าข้า
เจ้าต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
เจ้าต้องอยู่ต่อไปเยี่ยงคนทรยศ
มันวอลถึงจะมีชีวิตต่อไปได้
ข้ารอเจ้ามาตลอด
ขอเจ้าอย่าได้ลังเล ในยามที่หันดาบมาทางข้า
ไม่เช่นนั้น
ข้าจะไม่ลังเล
ที่จะโถมตัวเข้าหาดาบนั้น
เธอไม่เคย
เอ่ยชื่อเขา แม้สักครั้ง
ถ้าเธอเรียกชื่อเขา
เขาจะปรากฏตัวให้เห็น
เจ้าอยู่ที่นี่มาตลอดเลยเหรอ
ถ้างั้นก็ออกมาให้ข้าเห็นที
โกชองมยอง
ถ้ามีเรื่องอะไรอยากบอกข้าก็บอกมา
ข้าจะรับฟัง
ข้าไม่มีคำแก้ตัวใดๆ
น้องสาว
เจ้าบอกข้าตอนลมหายใจสุดท้าย
ว่าพยายามจะปกป้องข้า
ตอนที่ข้าถูกผูกมัดไว้กับ ต้นจันทราและความแค้น
คำพูดของข้าก็ผูกเจ้าไว้ที่นี่...
ทำให้เจ้าไม่อาจจากไปสินะ
ข้า...
ปล่อยวางทุกอย่างได้แล้ว
เจ้าจากไปได้แล้วล่ะ
นี่คือ...
จุดจบของเราสินะ
ใช่แล้ว
มันจบแล้ว
วิญญาณของเขา ไม่มีพลังพอจะไปสู่ภพหน้า
ถ้าทิ้งเขาไว้ เขาจะต้องดับสูญแน่
เขาจะไม่มีทางเกิดใหม่ได้อีก
เพื่อไม่ให้เป็นแบบนั้น
เธอควร
ไปส่งเขานะ
นั่นเป็นบทลงโทษสุดท้าย
ที่เธอจะได้รับที่นี่
คุณยองซู
ตื่นแล้วเหรอคะ
พวกคุณเมากันมาก ผู้จัดการเลยให้ฉันมาส่ง
ฉันเรียกแท็กซี่มาให้ค่ะ
พวกคุณกลับกันเองได้ใช่ไหมคะ
- ครับ - ลาก่อนนะคะ
อีกแล้วเหรอเนี่ย
คราวก่อนที่ฉันมาโรงแรมนี้ เธอก็เป็นคนนั่งแท็กซี่มาส่งฉัน
แต่ครั้งนี้ ฉันจำได้ถึงตอนที่ดื่มค็อกเทลนะ
คุณยองซู ร้องไห้ทำไมคะ
ไม่รู้สิ ผมรู้สึกเศร้าน่ะ
เห็นคุณร้องไห้แบบนี้ ฉันก็เศร้าไปด้วยเลย
แปลกมากเลยนะ
ฉันอยู่นี่แล้ว คุณร้องไห้ทำไม
ไม่ต้องร้องนะ
เขาไม่คิดจะมาง้อฉันหน่อยเหรอ
เราเจอกันครั้งแรก
วันที่ 2 พฤษภาคม
ฉันเจอแล้วนะ
นาฬิกาเรือนนี้ดูเก่ามากเลย
มันเกิน 70 ปีแล้วนะ
เวลาบนนาฬิกา
เดินมาตั้งแต่นายยังมีชีวิตนะ
นาฬิกาพวกนี้คงหายากน่าดู
หาสักเรือนคงไม่ง่ายเลย
ขอบใจนะ
แล้วก็ขอโทษด้วย
ฉันรู้ว่านายอายุมากกว่าฉัน 70 ปี จนแทบจะเป็นปู่
เลยหามันสุดชีวิตจนเจอ
เพราะงั้นจากนี้ไป ในวันข้างหน้า
ต่อให้ฉันแก่ขึ้น จนเหมือนกับน้องสาวนาย
ก็อย่าลืมล่ะว่านายแก่กว่าฉันเยอะ
ลองใส่สิ ฉันว่าต้องดูดีแน่
ยูนา
อีกไม่นานฉันจะต้องไปแล้ว
ฉันเคยบอกแล้วว่า ฉันรอฮยอนมี น้องสาวฉันอยู่
แล้วตอนนี้ฮยอนมีก็ป่วยหนัก
พอน้องเสีย
ฉันก็ต้องไปกับน้อง
ยูนา
ตอนที่นาฬิกาเรือนนี้ถูกผลิต
ฉันก็ตายไปแล้วล่ะ
เวลาของคนตายและคนเป็น
คงไม่อาจเดินไปพร้อมๆ กันได้
ฉันตายเร็วเกินไป
มันน่าเศร้าจริงๆ นะ
ฉันจะไปส่งเขา
เดี๋ยวก็กลับมาใช่ไหมครับ
ใช่แล้ว
เดี๋ยวก็กลับมา
คุณจะกลับมาใช่ไหม
รอฉันนะ
(แม่น้ำซัมโด ภพนี้ ภพหน้า)
(หนึ่งเดือนต่อมา)
คุณผู้หญิง ให้ผมช่วยนะครับ
ถ้าออกไปที่ชายหาด
จะสามารถเช่าอุปกรณ์ชายหาด ได้ทุกอย่างเลยครับ
ไปกัน
- ขอบคุณนะคะ - ขอบคุณครับ
เหมือนคุณจะพัฒนาขึ้นนะครับ
ช่วยลองอ่านหน่อยได้ไหมครับ
ท่านประธานจากไปได้หนึ่งเดือนแล้ว
ท่านประธานไม่อยู่ที่นี่
แต่ทำไมโรงแรมถึงไม่หายไปนะ
ก็แปลว่าท่านประธานไม่ใช่เจ้าของ โรงเตี๊ยมจันทราอีกแล้วสิ
ก็แค่เดานะ
ผู้จัดการ
ผมว่าคุณควรไปที่สวนนะ
เมื่อวานนี้
ผมเห็นใบกับดอกไม้นิดหน่อย
แต่ตอนนี้ดูเหมือนมันตายไปแล้ว
ท่านประธานของเรา
ตอนนี้คงกลับมาไม่ได้จริงๆ แล้ว
รอฉันนะ
คุณจางมันวอล
รีบกลับมานะครับ
ตอนนี้ผม...
เริ่มจะกังวลแล้วครับ
พวกเราขอค้านที่จะมี เจ้าของคนใหม่ครับ
ช่วยท่านประธานกลับมานะคะ
ผมก็จะช่วยด้วยครับ
ผมใช้เวลาตั้ง 500 ปี กว่าจะคุ้นเคยกับท่านประธาน
จะให้มีคนใหม่เหรอ ผมขอค้าน
มันขึ้นอยู่กับเธอ ว่าจะกลับมาหรือไม่
ผู้จัดการรอเธออยู่ เธอจะต้องกลับมาแน่ครับ
ถ้าเธอก้าวไปบนสะพาน
เธออาจลืมเขาไปแล้วก็ได้
เธออาจจะละทิ้งความทรงจำในโลกนี้
และข้ามสะพานไปยัง
ความทรงจำที่อยู่ ห่างไกลที่สุดของเราก็ได้
เพราะแบบนั้นดอกไม้เลยร่วงเหรอครับ
งั้นตอนนี้ต้นไม้ก็คงตายจริงๆ สินะคะ
นั่นสิ
ดอกไม้ร่วงโรยและหายไปจนหมด
คุณมันวอลคง...
ตายไปแล้วจริงๆ
เราควรจะรอเจ้าของคนใหม่ ของโรงเตี๊ยมจันทราไหมครับ
ต้นจันทราเป็นเจ้าของโรงเตี๊ยม
แต่ดอกและใบร่วงหมดแล้ว มันตายไปแล้วครับ
(อิ่มตาย กายแตก)
นี่ร้อนขนาดนี้
คิมจุนฮยอนยัดห้าลูก ในคำเดียวได้ยังไง
ฉันล่ะทึ่งเลย
คิมจุนฮยอนเขานั่งตรงนั้นเลยนะ
กินก่อนจะเย็นสิครับ
(คิมจุนฮยอนเคยนั่งตรงนี้)
"ถึงคุณจางมันวอล รักนะครับ"
- ไม่ดีใจเหรอครับ - นายสารภาพรักฉันอยู่เหรอ
นี่ลายเซ็นคิมจุนฮยอนครับ นี่ไง "คิมจุนฮยอน"
คงน่าเศร้าถ้าสิ่งที่ฉันเหลือไว้ เป็นแค่กลีบดอกไม้
ที่สุดท้ายต้องหายไป
(ผมจะไปร้านดังทุกร้านในประเทศนี้)
ไม่ใช่ว่าดอกไม้ทุกดอกจะหายไปหรอกนะ
ยังคงมีเหลืออยู่
ข้าได้วางดอกไม้ที่ฝันถึงจันทรา
ไว้ในใจเขาแล้ว
คำบรรยายโดย: นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี