โธ่ ง่วงขนาดนั้นเลยเหรอ
- เด็กฝึกงานเหรอ - ครับ
ยูนาต้องทำการบ้านให้เสร็จ
แต่เธอง่วงมากผมเลยต้องคอยปลุกเธอไว้
ฮยอนจุง
ยูนาเอง
ก็รู้ใช่ไหม ว่าเธอจะไปภพหน้าพร้อมน้องสาว
เรื่องนั้น ยังไม่รู้ครับ
ผมแค่บอกเธอว่าผมรอน้องอยู่
งั้นเหรอ
- ยินดีต้อนรับค่ะ - ยินดีต้อนรับครับ
จำได้ไหมครับว่าตายมากี่วันแล้ว
ผมจำวันที่แน่นอนไม่ได้
อาจจะราวๆ สองวันได้
- ถ้างั้น... - คุณลูกค้าคะ
เชิญตามฉันมาค่ะ
ทางนี้เลยค่ะ
คุณลูกค้าคะ
คุณเคยอยู่ในเมืองบอมชอน
เป็นหลานคนโตของตระกูลยองจูยุน
คุณยุนซึงบอมใช่ไหมคะ
แล้วคุณก็อายุ 42 ปี
ครับ ใช่แล้ว
ยังไม่ได้แต่งงานใช่ไหมคะ
ครับ
ผมแต่งงานไม่ได้
อย่างนี้นี่เอง
ตระกูลคุณคงเสียใจแย่
เพราะหลานชายที่ต้องสืบทอดตระกูล
เสียชีวิตโดยไม่มีทายาท
ผู้ดูแลชเว
นึกว่าท่านประธานเลยเผลอตกใจ
แต่งตัวเต็มทำไมเหรอ
คุณคิมซอนบี ฉันคงใกล้จะได้ไปจากที่นี่แล้วล่ะ
ฉันกำลังไปปลดเปลื้อง ความแค้น 200 ปีของฉัน
คุณจะบอกว่า...
เขาตายแล้วค่ะ
ลูกชายคนสุดท้ายของตระกูลนั้นตายแล้ว และมาเป็นแขกที่นี่
ในที่สุด
พงศาวลีของตระกูลชั่วช้านั่นก็ สิ้นสุดเสียที
ฉันกำลังจะไปงานศพเขา จะได้เห็นกับตาว่าตระกูลยองจูยุน
ร้องไห้เป็นสายเลือด
ผู้ดูแลชเว
คุณจะก่อเรื่อง
เหมือน 42 ปีก่อนไม่ได้นะ
ตอนนั้นฉันไปด้วยความโมโห
แต่ตอนนี้ฉันไปเพราะมีความสุข
ซานเชสยังอยู่ที่ร้านอยู่เลย
งั้นฉันแค่ต้องไปเจอหน้าซานเชส
แล้วก็ขอโทษใช่ไหม
ถ้าได้ซดเหล้าสักเป๊ก ฉันคงดูรู้สึกผิดได้กว่านี้อีก
นี่โซดาครับ
คิดเสียว่าเป็นแชมเปญแล้วดื่มสิครับ
ฟองเยอะอยู่นะ ไม่มีโซจูเหรอ
ผสมโซจูลงไปหน่อย ดูซิว่าจะอร่อยไหม
ถ้าอร่อย คุณต้องดื่มนี่
แทนแชมเปญนะครับ
ถ้าเอาแชมเปญกับคาเวียร์ไปจากฉัน ก็เหมือนกับ
เอาซอสพริกกับแตงกวาดอง ไปจากพิซซ่านั่นแหละ
พอพูดถึงพิซซ่าแล้ว ก็เป็นห่วงซานเชสเลย
เอ้า ก็ได้ ไปซื้อของกัน ก่อนห้างจะปิด
ทำไมไปจบที่ซื้อของล่ะครับ
ก็ฉันต้องขอโทษเขา แทนที่จะไปมือเปล่า
แล้วบอกว่า "ขอโทษนะ ซานเชส"
ซื้ออะไรสวยๆ ไปด้วย
แล้วบอกว่า "ขอโทษนะ ซานเชส"
คงดีกว่าเยอะเลยนะ
แค่บอกว่าคุณอยากไปซื้อของก็พอ
คุณแค่ต้องบอกซานเชส ว่าเวโรนิก้าจากโลกนี้ไปแล้ว
แล้วคุณก็เป็นคนไปส่งเธอ ที่สะพานสู่ภพหน้า
"สะพานสู่ภพหน้า" เหรอ
ฉันจะไปส่งเธอที่สะพาน ที่ฉันไม่เคยไปได้ไง
คุณไม่เคยไปสะพานข้ามแม่น้ำซัมโดเหรอ
ถ้าเคยไปแล้วฉันคงไม่อยู่ที่นี่หรอก
ทันทีที่เท้าเหยียบสะพาน
ก็จะไม่มีทางกลับมาได้
แต่ฉันบอกซานเชสได้นะว่าแฟนเขา
กำลังข้ามสะพานอยู่ตอนนี้
เธอยังอยู่บนสะพานเหรอครับ
สะพานยาวขนาดนั้นเลยเหรอ
เวลาที่นั่นเดินช้ากว่าที่นี่
ชั่วขณะสั้นๆ ที่ข้ามสะพาน ไปสู่ภพหน้า
เทียบเท่าเวลา 49 วันบนโลก
ขณะที่คนตายข้ามสะพาน
พวกเขาจะค่อยๆ ลืมความทรงจำ บนโลกใบนี้ไป
ไม่ใช่ว่าพวกเขาถูกบังคับ ให้อยู่ในภพหน้า
พวกเขาไม่กลับมา เพราะไม่มีความทรงจำเหลืออยู่แล้ว
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าตอนนี้ แฟนซานเชสข้ามสะพานอยู่
แล้วความทรงจำเกี่ยวกับซานเชส ก็ค่อยๆ เลือนหายไป
เป็นเรื่องขมขื่น
สำหรับคนที่ถูกทิ้งไว้
กูชานซอง
ฉันสัญญากับนายได้อย่างหนึ่ง
ฉันอยู่มา 1,300 ปีแล้ว
และตอนฉันข้ามสะพานนั่น
ความทรงจำหลายอย่างจะหายไป
แต่ฉันจะเก็บความทรงจำ เกี่ยวกับนายไว้ท้ายสุด
ฉันสัญญาไม่ได้ว่าภพหน้าจะจำนายได้
แต่จนกว่าจะถึงก้าวสุดท้ายบนสะพาน
ฉันจะจำนายไว้
ก็ได้ครับ
มีชั่วโมงบินตั้ง 1,300 ปีนี่ครับ ทำได้อยู่แล้วล่ะ
ผมจะเชื่อคุณ
แต่คุณจะนึกถึงผมจากอะไรล่ะ
นายกังวลจากหลายๆ เรื่อง ว่าฉันอาจจะกลับชาติมาเกิด
เป็นหมูเป็นหมา
นายขายรถทุกคันของฉัน ห้ามไม่ให้ฉันซื้อเรือยอชต์
แล้วก็เอาบัตรเครดิตฉันไป
นายเสนออะไรเพี้ยนๆ ว่าให้ฉันดื่มโซดาแทนแชมเปญ
ให้ตายสิ ฉันจำได้แต่เรื่องบ้าๆ พวกนี้
ผมก็ทำอะไรให้คุณตั้งเยอะนะ
โดยเฉพาะการทำเป็นเท่แบบนั้น ฉันจะไม่ลืมมันเด็ดขาด
ไม่แน่ตอนช่วงเวลาสุดท้าย แทนที่จะจำชื่อนาย กูชานซอง
ฉันคงจำคำว่า ฮาร์วาร์ด เอาไว้แทน
นี่ของฉันนี่
ครับ ผมว่าจะสั่งมาอีก เพราะคุณชอบเครื่องหอม
แต่เหมือนร้านจะไม่อยู่แล้ว
เลยไปลองหามาให้ครับ
ก็ได้ ฉันนึกว่านายขโมยมาจากโรงแรม
ก็อาจจะใช่
ลองมองไปรอบๆ ดูสิ เผื่อว่ามีของของคุณอีก
นายขโมยจากโรงแรมฉันจริงเหรอ
ดูให้ดีๆ สิครับ ว่ามีของของคุณอยู่ที่นี่ไหม
ตรงนี้ครับ มันเป็นของคุณ
ประทับตราลงไปเลยครับ
ผมชอบที่คุณจำผมจากฮาร์วาร์ด ผู้จัดการหยาบคายอะไรเทือกนั้น
แต่ว่าตอนนี้...
อย่าลืมผู้ชายที่ ยิ้มให้คุณอยู่นะครับ
ได้สิ
จดจำช่วงเวลาเหล่านี้ไว้นะครับ
เหมือนว่าซานเชสคงกลับบ้านช้า
เราไปหาเขาดีกว่า
ฮยอนจุงนี่ครับ
ตั้งแต่ผู้ชายคนนั้นมาเป็นแขก ที่โรงแรมเรา
ผู้ดูแลชเวก็ดูแปลกๆ ไป
ผมรู้มาว่าแขกคนนั้น คือลูกชายคนสุดท้ายของตระกูล
ที่ผู้ดูแลชเวเกลียดนักหนา
เธอไปงานศพเขาเหรอ
ครับ
คุณคิมซอนบีก็เป็นห่วงมากเหมือนกัน
ท่านประธาน
คงไม่เกิดเหตุการณ์ เหมือนเมื่อ 42 ปีก่อนใช่ไหมครับ
เมื่อ 42 ปีก่อนมีเรื่องอะไรเหรอครับ
ผู้ดูแลห้อง ชเวซอฮี
ออกจากโรงแรมและ เกือบกลายเป็นผีร้ายแล้วดับสูญไป
คนใจเย็นอย่างผู้ดูแลชเวน่ะเหรอ
เธอเกลียดพวกนั้นมากเพราะลูกสาว
ตระกูลบ้านั่นทำลายหลุมศพลูกสาวเธอ
ที่นี่แหละครับ
หลุมศพของเด็กที่เสียชีวิต ในวันที่ 25 เดือนนี้
จะเป็นอันตรายต่อครอบครัวและลูกคุณ
คุณต้องขุดออกมากำจัด
ลูกสะใภ้คุณ จะได้ให้กำเนิดเด็กแข็งแรง
ที่ตอนนี้กลับหัวอยู่
คุณไม่ควรยุ่งกับหลุมศพเด็กนะครับ
สายเลือดตระกูลฉันกำลังจะแห้งเหือด
ขุดหลุมศพเด็กนั่นซะ
หยุดนะ
อย่าแตะต้องหลุมศพลูกสาวฉัน
ฉันขอสาปให้ครอบครัวแกทุกคน
ตายไปให้หมด
ฉันจะทำให้สายเลือด ครอบครัวแกสิ้นสุดตรงนี้ให้ได้
ตายซะ
ถ้าเธอเจอท่านมาโก ก่อนที่ยมทูตจะเจอเธอ
ผู้ดูแลชเวคงดับสูญไปแล้ว
วันนั้นยมทูตกับท่านประธาน ทำข้อตกลงกัน
ผู้ดูแลชเวจะได้ไม่โดนลากไปภพหน้า
แล้วก็ทำงานที่โรงแรมต่อได้
ตอนนั้นเราให้ดอกไม้เขา ไปสิบเดือนใช่ไหมครับ
สิบสองหรอก
จริงด้วย
ตอนนั้นไม่มีดอกไม้บานในสวนเลย
ผู้จัดการคนก่อนผู้จัดการฮวัง ใช้เงินท่านประธานไปหมด
ตอนนั้นเราจนสุดๆ
เพราะแบบนั้น ท่านประธานของเรา
เลยแบกจอบขึ้นเขาไปขุดหารากต้นชิก นึกถึงตอนนั้นแล้วก็...
นี่
ไม่ต้องนึกถึง
ครับ
ผู้ชายที่เกิดเมื่อ 42 ปีก่อน
ตายโดยไม่มีทายาทสืบสกุล
คงไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต่อให้เธอไปเจอตระกูลนั้น
ที่งานศพใช่ไหมครับ
ความปรารถนา 200 ปีของเธอ คงถูกเติมเต็ม
คงไม่มีอะไรหรอก
ถ้างั้นก็แปลว่าผู้ดูแลชเว ใกล้จะไปภพหน้าแล้ว
เรียบร้อยแล้วเหรอ
ตระกูลนี้ถึงจุดจบแล้ว
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรให้เสียใจแล้ว
มาแล้วสินะ
เขาคนนั้นเป็นพ่อของเด็กค่ะ
ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็ควรมาบอกลา
ไหนบอกว่าเขายังไม่แต่งงานไง
ดูเหมือนว่า
จะทิ้งทายาทไว้นะ
ถ้าเด็กในท้องผู้หญิงคนนั้น เป็นผู้ชาย
ชื่อตระกูลยองจูยุน
ก็จะมีคนสืบต่อ
ฉันขอโทษที่ละทิ้งหน้าที่ โดยไม่ได้แจ้งให้ทราบค่ะ
เกิดอะไรขึ้น
ตระกูลนั้นยังมีลูกหลานอยู่อีกคน
ผู้ดูแลชเว...
มีใครอยู่ข้างในไหม
เด็กกำลังจะตาย ช่วยเปิดประตูที
ช่วยเปิดประตูที
เปิดประตูที
ไม่มีหมอคนไหนเปิดประตูให้เจ้าหรอก
เด็กนั่นต้องตาย
ลูกแม่...
โปรดช่วยลูกข้าด้วย
ผมถามแขกที่มาจากตระกูลนั้นแล้ว
คนรักที่เขาโดนพ่อแม่บังคับให้เลิก
ตั้งท้องอยู่ครับ
เพราะแบบนั้นเขาเลยไปภพหน้าเลยไม่ได้
ผู้ดูแลชเวคงจะผิดหวัง
ผมสงสารเขานะ
แต่ไม่มีใครเทียบผู้ดูแลชเว ที่อยู่ที่นี่มา 200 ปี
เพราะเศร้าที่เสียลูกไปได้หรอก
ผมรู้ว่าดอกไม้กำลังร่วงโรย
หยุดมันไม่ได้เหรอครับ
ผมว่าผู้ดูแลชเว คงเป็นกังวลยิ่งกว่าใคร
ผมเป็นห่วงมากครับ
คิดว่าฉันจะทำร้ายใครเหรอคะ
ผมเป็นห่วงว่าคุณจะเจ็บตัว
นั่นไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องห่วงค่ะ
เอาชุดแปลกๆ นั่นมาจากไหนคะ
เสือไงครับ
ไปหามาจากไหนคะเนี่ย
ผมได้มาเป็นของขวัญ วันนี้เลยเอามาใส่
คุณว่าไงครับ
ตลกสิคะ ชุดอะไรของคุณ
รีบไปถอดเถอะค่ะ
ได้ยินมาว่าชุดนี้ยี่ห้อดังนะ
ใครสนคะว่าจะมียี่ห้อไหม
หลุดมาจากเซเรนเกตีหรือไง
มันดูแปลกเหรอครับ ผมไม่ควรใส่ไปข้างนอกสินะ
แน่นอนค่ะ แม้แต่แขกที่ตายไปแล้ว ยังจะหัวเราะคุณเลย
ผมควรใส่ไปส่งแขกดีไหมครับ
พวกเขาจะได้หัวเราะตอนไป
ผู้จัดการกู คุณลดระดับโรงแรมเราลงนะ
จริงด้วย แขกห้อง 403 ไปหรือยังคะ
ฉันไปส่งพวกเขาดีกว่า
พวกเขาบอกว่าอยากเจอคุณก่อนไป
ไปที่จุดขึ้นรถกันครับ
คุณจะไม่ใส่ชุดนั้นใช่ไหม
ไปด้วยกันสิครับ ผู้ดูแลชเว
อย่าเข้าใกล้ฉันนะ
ผมว่าผู้จัดการกูอยากทำตัวตลก
ให้ผู้ดูแลชเวขำ เธอจะได้ผ่อนคลาย
เขาบอกว่าจะไม่มีวันใส่ชุดนั้น
แต่กลับเอามาใช้แบบนี้
ประธานจาง
ผมไปสืบมาว่าทำไม ตอนจับคู่ให้ผู้จัดการกูถึงล้มเหลว
กลายเป็นว่าเขามีคนอยู่ในใจแล้วครับ
คนที่ได้หัวใจผู้ชายแบบนี้ไป คงมีความสุขแย่
ใช่ ฉันมีความสุข
ทำไมคุณถึงมีความสุขล่ะครับ
ตอนนี้พอรู้แล้ว ก็อย่าทำเหมือนนกกระเรียนอีก
เห็นไม่ชอบให้เรียกว่าพวกหัวนก เลยเรียกว่านกกระเรียนแทน
งั้นก็อย่าทำตัวเหมือนนกกระเรียน
นี่อาจเป็นคำถามที่เหมือนนกกระเรียน
แต่หมายความว่าคุณก็...
คุณถามฉันว่า เราห้ามไม่ให้ดอกไม้ร่วงได้ไหม
นั่นเป็นไปไม่ได้หรอก
คงเป็นเพราะฉันชอบเขามากเกินไป
ดูเหมือนจะห้ามไม่ได้เลย
เสียใจด้วยนะ คิมซอนบี
ดอกไม้ร่วงหล่นเพราะความรักเหรอ
ผมชงเทียส์ให้ดีไหมครับ
ไม่ล่ะ
ฉันไม่ชอบ
รสชาติมันห่วยแตก
เธอเป็นคนหยาบคายคงเส้นคงวาแท้ๆ
เขาเปลี่ยนเธอได้ยังไงนะ
กูชานซอง
อะไรเนี่ย ทำไมเปลี่ยนชุดแล้วล่ะ
ว่าจะถ่ายรูปนายตอนใส่สูทนั่น เก็บไว้สักหน่อย
ต้องขอบคุณคุณนะ ผมเลยได้เอามาใช้อย่างดี
แต่ผมไม่อยากมีรูปตอนใส่ชุดนั้น
ทำไมล่ะ นั่นชุดโปรดฉันเลยนะ
รอบหน้าจะซื้อชุดลายม้าลายให้
แล้วแต่เลยครับ จะให้ผมเป็นเสือหรือม้าลายก็ได้
นายเท่มากเลย
เสือตรงหน้าผู้ดูแลชเว
เท่กว่าเสือไซบีเรียอีก
สมเป็นกูชานซอง พนักงานโรงแรมดีเด่นของเรา
ผมลืมไปเลย
ว่าผู้ดูแลชเวก็เป็นแขก ที่ต้องการการปลอบใจ
เพื่อที่จะจากไปได้
เธอเป็นแขกระยะยาว ที่มีความแค้นฝังลึก
ความแค้นของเธอที่ทำให้เธอรอดู จุดจบของตระกูลยุน
อาจกลายเป็นคำสาปเหรอครับ
ตระกูลนั้นเจอปัญหาตามที่เธอต้องการ
ฉันบอกนายว่าทุกอย่างมีราคาใช่ไหม
พวกเขาต้องคำสาป
ที่ทำให้เธอโศกเศร้าขนาดนั้น
มันผ่านมา 200 ปีแล้วนะครับ
เวลาจะไปมีความหมายอะไร กับคนที่ตายไปแล้ว
ความเคียดแค้นแบบนั้น จะให้รอสัก 200 ปี
หรือ 500 ปี
หรือเป็นพันปีก็ยังได้
พวกเขารอคอยมานานแสนนาน
โดยไม่รู้ว่าจะเปิดใจได้อีกเมื่อไหร่
นี่คงถือเป็นคำสาปได้เหมือนกัน
ตอนนี้คุณ...
ก็ยังรอให้เขามาอยู่เหรอครับ
กูชานซอง
ถ้าเขามา
นายจะทำกับฉัน เหมือนที่ทำกับผู้ดูแลชเวไหม
นายจะเป็นเสือได้ไหม
ผมบอกให้เชื่อใจผมไง
อะไรก็เป็นไปได้
ในเมื่อผมเป็นของคุณ
จริงด้วย
นายใส่ชุดนั้น
แล้วเราจะไปกินซุปซี่โครงวัว ที่เสือชอบกัน
คุณบอกว่าเสือชอบข้าวต้มถั่วแดงนี่
ใครบอกแบบนั้น
คุณนั่นแหละ บอกว่าเสือชอบข้าวต้มถั่วแดง
ไม่มีเสือที่ไหน ชอบข้าวต้มถั่วแดงหรอก
เสือเป็นมังสวิรัติเหรอ
สำหรับเสือ อย่างน้อยก็ต้องมีเนื้อวัว
ไปกินซุปซี่โครงวัวกัน
ใส่นี่ นี่
ไม่เอาหรอกครับ
ถ้านายไม่ใส่ ฉันจะถอดเสื้อผ้านายให้หมดเลยนะ
แล้วแต่เลยครับ
แต่คุณจะไหวเหรอ
ผมว่าไม่นะ
ค่อยไปกินกันพรุ่งนี้นะครับ
ผมต้องกลับบ้านไปหาซานเชส
ทำอะไรน่ะครับ
ไม่ใช่เรื่องของนาย
ดอกไม้พวกนี้ร่วงหล่น เพราะความรู้สึกรัก
ยังเหลือดอกไม้อยู่อีกเยอะเลย
กว่าดอกไม้จะบานก็ตั้งพันกว่าปี
ผมว่ามันคงไม่ร่วงง่ายขนาดนั้นหรอก
โอ้โฮ หิ่งห้อยล่ะ
พอต้นไม้เปลี่ยนไป บางทีก็ได้เห็นหิ่งห้อยนะ
เห็นไหมครับ พอดอกไม้บานแล้ว ขนาดหิ่งห้อยยังมาเลย
แต่สิ่งมีชีวิตแบบนั้นเข้ามาได้เหรอ
ไม่รู้สิ
ถ้าอยู่ในโรงแรมได้ก็ไม่น่ามีชีวิต
ใช่ตัวที่ผู้จัดการกูพูดถึงไหมนะ
หือ
เขาเคยถามผมครั้งหนึ่ง
ว่าเป็นไปได้ไหม ที่จะมีวิญญาณหิ่งห้อย
ทำไมถึงมีตัวเดียวล่ะ คงเหงาแย่
เขาอยู่มาหลายพันปี โดยที่เปิดเผยตัวตนไม่ได้
เขาอยู่กับเธอมาตลอดเหมือนฝุ่น
ในที่สุดตอนนี้ก็จะมีคนเห็นเขา
ดอกไม้บานสักที
ตอนนี้ไม่รู้จะมีใครรับฟังบ้างไหมนะ
ปมในใจเนี่ยนะ
จะคลายก็ยากแสนยาก
ครั้งนี้ฉันจะถักให้ดีๆ เลย
ฉันกินซุปเยอะไปหน่อย
ท้องไม่ค่อยดีเลย
คุณแค่หาข้ออ้าง เพื่อจะมาเจอเธอที่นี่นี่ครับ
เด็กที่เธออุ้มท้องอยู่
คือเด็กของตระกูล ที่ผู้ดูแลชเวเกลียดใช่ไหมครับ
ใช่ เธอนึกว่า ตระกูลนั้นจะสิ้นสุดแล้ว
แต่ก็ดันมีทายาทต่อ
และนั่นคือเด็ก ที่ทำให้ผู้ดูแลชเวผิดหวัง
ถ้าเพียงแค่เด็กหายไป
ความคับข้องใจของผู้ดูแลชเว ก็คงคลี่คลาย
คิดแบบนั้นจริงเหรอครับ
ถ้าเด็กหายไป
ปัญหาก็จะจบเหรอครับ
ให้ฉันกำจัดเด็กเดี๋ยวนี้เลยไหมล่ะ
ยังไงเด็กก็ไม่ได้แข็งแรงอยู่แล้ว
เป็นอะไรไหมครับ
ฉันแน่นท้องน่ะค่ะ
ระวังนะครับ เดี๋ยวผมช่วยเอง
เธอเป็นศัตรูของผู้ดูแลชเว
ทำไมเขาถึงไปช่วยเธอ
อะไรเนี่ย
รถสวยนี่ ฉันเคยอยากซื้อคันนี้
แค่เพราะเป็นรถราคาแพง
ก็ไม่ได้แปลว่าจะจอดที่ไหนก็ได้นะ
ขอโทษทีนะ
ท่านมาโกนี่ครับ
ตายจริง พี่มาโก
- พี่มาโก - มันวอล
ไม่ได้เจอกันนานเลย
ตอนมุนซอกยังอยู่ พี่มาหาออกบ่อย
ทำไมไม่แวะมาแล้วล่ะคะ
เราได้เงินไม่เยอะเลยเพราะพี่ไม่มา
- แวะมาบ่อยๆ สิคะ - จิ้มตรงไหนของเธอเนี่ย
ช่วงนี้ฉันยุ่งมากเลย
ฉันกำลังจะไปงานเปิดตัว
ไม่รู้ว่าที่นั่นคือที่ไหน
แต่คงประสบความสำเร็จแน่เพราะพี่ช่วย
มีคนหนุ่มสาวเพิ่งเริ่ม ธุรกิจคอมพิวเตอร์
ในสำนักงานเล็กๆ ที่นี่น่ะ
- ธุรกิจคอมพิวเตอร์เหรอคะ - ใช่ ธุรกิจคอมพิวเตอร์
ฉันว่ามันน่าชื่นชม ก็เลยมาเป็นกำลังใจให้พวกเขา
พวกเขาโชคดีจัง
แล้วคนนี้เป็นใครเหรอ
ผู้จัดการคนใหม่เหรอ
ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
จับมือเร็ว เงินจะไหลมาเทมา
ผมกูชานซองครับ
จับแน่นเชียวนะ
เธอดูเป็นคนดี ฉันว่าเราคงได้เจอกันอีก
ดูแลแขกดีๆ ล่ะ
โดยเฉพาะ
แขกคนแรก
"แขกคนแรก" เหรอครับ
แขกคนแรกสำคัญมากนะ
เพราะแบบนั้นฉันเลย ไปเป็นแขกคนแรกเพื่อสนับสนุนพวกเขา
ถ้าอย่างนั้น มันวอล
ไปก่อนนะ
โชคดีนะคะ ฉันได้เปิด แชมเปญหลายขวดเพราะพี่เลย
จ้ะ
ว่าแต่เดี๋ยวนี้เธอสวยมากเลยนะ
นายได้เป็นเศรษฐีแน่
เทพแห่งความมั่งคั่ง ทั้งจับมือทั้งอวยพรขนาดนั้น
พอเป็นเทพมั่งคั่งแล้ว เลยเรียกว่าพี่แทนมาโกเหรอ
แน่สิ ฉันตื่นเต้นทุกครั้ง ที่เจอพี่ชายหล่อๆ
กับพี่สาวกระเป๋าหนัก
งั้นตอนนี้ คงต้องเรียกผมว่าพี่แล้วล่ะ
ได้สิ ก็นายจะเป็นเศรษฐีแล้ว จะเรียกว่าพี่สาวให้นะ
ไปกันค่ะพี่สาว
แขกคนแรก...
มีแขกที่แม้แต่ท่านประธาน กับพนักงานคนอื่นไม่รู้ด้วย
คนที่ไม่แสดงตัวตน
มีความหมายของการดำรงอยู่
การปล่อยให้พวกเขาคงอยู่ ในแบบที่พวกเขาอยากอยู่
คือคำตอบของ "การคงอยู่"
แค่บอกว่าไม่รู้ก็พอครับ
รู้ไหมครับว่าผีฆาตกรอยู่ไหน
ผีอาฆาตแค้นไม่ได้หาตัวได้ง่ายๆ นะ
เรื่องนั้นคุณก็ไม่รู้อีก
แขกเจ็ดคนที่ถูกเขาฆ่า ได้ยินว่าเราจะพาตัวเขามาเร็วๆ นี้
พวกเขารออยู่และไม่ยอมขึ้นรถบัสไป
บอกพวกเขาว่า
ถ้าช้าละก็ จะได้เปลี่ยนไปขึ้นรถลีมูซีน
นั่นคงแปลว่าอีกสักพักเลย
ผีอาฆาตแค้น...
มักจะซ่อนตัวอยู่ในความมืด
ถ้ามีบางอย่างมืดมิด แม้ในตอนที่ไม่มีเงา
นั่นคือที่ที่มันซ่อนอยู่
อย่ามาดูหนังช้านะคะ
ถ้าจะมาช้าอีกก็ไม่ต้องมา เลิกกันไปเลย
ถ้าคิดว่ามีคนมองอยู่จากที่มืดๆ
นั่นล่ะใช่เลย
ฮัลโหล ซานเชส
(เวโรนิก้า)
ผมเกือบจับเขาได้แล้ว
เขาไม่เข้าใกล้กูชานซอง เพราะคุณอยู่กับเขาตลอด
ดูเหมือนเขาจะพุ่งเป้าไปที่ คนรู้จักกูชานซองนะ
ผมมั่นใจว่าคงจับได้เร็วๆ นี้ แต่เขาควรไปเตือนเพื่อน
เผื่อไว้ก่อน
คิมซอนบี ยูนายังเที่ยวเล่น กับฮยอนจุงอยู่ไหม
ตอนนี้เธอก็อยู่กับเขาครับ
"สุดที่รัก"
- ดี - อือ
- ฉันเก่งใช่ไหม - เก่งแฮะ
ใช่ไหมล่ะ
ตกใจหมด
มันวอล
ได้ยินว่านายเจ็บตัวเลยเอายามาให้
ขอบใจนะ
รู้ได้ไงว่าฉันเจ็บตัว ฉันไม่ได้บอกชานซองด้วยซ้ำ
มีคนบอกมาน่ะ
ใครเหรอ
ยมทูต
เธอคงมีเส้นสายกับยมทูตด้วยสินะ
ไม่รู้เลยว่าฉันเป็นเพื่อน กับสิ่งมีชีวิตที่สุดยอดขนาดนี้
จุดนี่ไว้ที่บ้าน
คอยดูให้สว่างอยู่ตลอด แล้วก็อย่าไปที่มืดๆ สักพัก
ฉันคงไม่ได้เจ็บตัว
แค่เพราะโชคร้ายสินะ
ฉันเคยไปโรงแรมเธอแล้วด้วย ฉันก็ควรจะเชื่อเธอ
ฉันจะทำตามที่เธอบอก
ขอบใจนะ
ฉันขอโทษนะ
ฉันน่าจะพูดกับนายดีๆ แทนที่จะเหน็บแนม
ฉันไม่ได้คิดจริงๆ หรอก
ว่าเธอจะเอาพิซซ่าไปให้เวโรนิก้าได้
ฉันแค่อยากเชื่อว่าทำได้
ซานเชส นายเป็นเพื่อนสนิทกูชานซองใช่ไหม
ถ้าเกิดว่า...
วันหนึ่ง
ชานซองต้องผ่านอะไรเหมือนกัน
หวังว่านายจะอยู่คอยปลอบเขานะ
ฉันไปล่ะ ที่โรงแรมแขกเยอะ
จุดธูปไว้ทุกห้องเลยนะ
ทุกห้องเลยเหรอ
ฉันบอกให้คุณมีรา จุดไว้ในห้องเธอด้วยดีกว่า
ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่นี่สินะ
ซานเชส อีมีราก็รู้จัก
กับซอลจีวอนเหรอ
ใช่ พวกเขาเจอกันที่อเมริกา ทำไมเหรอ
ตอนนี้เธออยู่ไหน
คุณมีราอยู่กับแฟนน่ะ
เขาไปดูหนังกับแฟนที่โรงหนัง
โรงหนังเหรอ
ตอนนี้เขากับชานซอง เป็นแค่เพื่อนกันนะ
แฟนคุณมีราหล่อมากเลยล่ะ
อยากดูรูปไหม รอเดี๋ยวนะ
โรงหนังมืดมากด้วย
สนไปทำไม
มันวอล ดูสิ...
ไปซะแล้ว
เธอคงไม่ได้เดินเหมือนคนปกติสินะ
ถ้าไม่มีแฟนคุณมีราคงงานเข้าแน่
คุณยองซู จะมาตอนไหนคะ
หนังจะเริ่มแล้วนะ
เลิกอ้างได้หรือยัง
รู้แล้ว เร็วๆ นะ
ผีอาฆาตแค้นคงจัดการเธอให้ฉันแล้ว
ทำอะไรอยู่ครับ
ไปไหนมาครับ
หือ
ฉันไปขอโทษซานเชสมา
ไปคนเดียวเหรอ น่าจะพาผมไปด้วยสิ
ฉันแค่อยากทำให้มันจบๆ น่ะ
คุณเป็นคนดีแล้วนี่
ก็ไม่เชิง
ขอบคุณที่ดูแลเพื่อนผมนะครับ
คุณเป็นคนดีแล้วจริงๆ
กูชานซอง
นายทำให้ดอกไม้บาน นายทำให้ฉันเปลี่ยนไปเยอะ
แต่นายเปลี่ยนแก่นแท้ของฉัน ไม่ได้หรอก
อย่าแม้แต่จะหวัง
ผมต้องไปขวางคุณอีกแล้วเหรอ
เปล่า ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
ฉันไม่ได้โกหกนะ
เพราะงั้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ก็ไม่ใช่เพราะฉัน
วันนี้ผมยุ่งหน่อยเพราะแขกเยอะ
เสร็จงานแล้วผมจะแวะมานะครับ ไว้เจอกัน
บ้าเอ๊ย
ซูจิน
คุณลูกค้าคะ ฉันเห็นว่าคุณออกไปข้างนอก
- ออกไปแบบนั้น... - ช่วยผมด้วยครับ
ได้ยินว่าผู้จัดการโรงแรมนี้ เป็นมนุษย์และดูแลธุระของมนุษย์
เกิดอะไรขึ้นคะ
ตอนนี้แฟนผมป่วย ไม่มีคนอยู่ช่วยเธอเลยครับ
ถ้าไม่มีคนช่วย ลูกผมต้องเป็นอันตรายแน่
คุณกลับห้องเถอะค่ะ
ฉันจะ
พาผู้จัดการไปช่วยเธอที่นั่นเอง
ขอบคุณครับ
ฉันไม่โทรหาผู้จัดการกูหรอกค่ะ
ฉันจะไม่ทำอะไร และรอดูจุดจบของตระกูลพวกเขา
จะทำอะไรก็ตามใจเลย ฉันไม่ห้ามคุณหรอก
ในที่สุดมันก็จะจบแล้วจริงๆ สินะ
คุณอยากไปดูจุดจบของตระกูลนั้น
ด้วยตาตัวเองไหม
ฉันรู้ว่าเธออยู่ไหน
คุณแค่ต้องไปที่นั่นและยืนดู
ไม่ต้องทำอะไรเลย
มีคนบอกฉันว่า
แค่เห็นจุดจบ
ก็ไม่ทำให้ความขุ่นเคืองใจหายไป
ฉันอยากให้คุณพิสูจน์
ว่าพวกเขาคิดผิด
ลูกแม่...
ช่วยบอกผู้จัดการกูทีค่ะ
ว่าผู้หญิงคนนี้ตกอยู่ในอันตราย
(หน่วยฉุกเฉิน 119)
ผู้ดูแลชเว รถพยาบาลรีบส่งตัว
ผู้หญิงคนนั้นไปโรงพยาบาลแล้วครับ
ทั้งแม่กับเด็ก
ปลอดภัยแล้วครับ
ฉัน...
แต่งงานกับลูกชายคนโตของตระกูลยุนค่ะ
ฉันมีลูกไม่ได้จนแก่ตัว
และเด็กที่ฉันอุตส่าห์ตั้งท้อง...
กลับเป็นผู้หญิง
ไม่นะ
สามีฉันต้องไปพึ่งท้องคนอื่น
เพื่อให้กำเนิดลูกชาย ที่สืบเชื้อสายวงศ์ตระกูล
ฉันต้องทิ้งลูกที่เพิ่งเกิดไว้
ไปสวดภาวนาที่วัดชื่อดัง
เพื่อให้เด็กในท้องผู้หญิงคนนั้น เป็นผู้ชาย
แต่...
ถ้าอยากให้เด็กในท้องเป็นผู้ชาย
เราต้องกำจัดเด็กผู้หญิง ที่เกิดมาก่อนหน้านี้
เด็กคนนั้นมีดวงชะตา
ว่าจะเข้ามาขวางทาง ผู้ชายทุกคนในตระกูล
ถ้ามีเด็กที่มีชะตาแบบนั้นในตระกูล
ตระกูลนั้นจะไม่มีทาง ให้กำเนิดเด็กชายได้อีก
ลูกฉันไม่ได้ดื่มน้ำมาเป็นวันๆ
พวกเขาไม่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้เธอ
และเธอก็โดนทอดทิ้ง
พอฉันรีบไปที่นั่นหลังรู้ข่าว
ลูกฉันก็ใกล้ตายแล้ว
ขอโทษนะเจ้าคะ ช่วยเปิดประตูที
ลูกข้ากำลังจะตาย
มีใครอยู่ข้างในไหม
ช่วยเปิดประตูที
ไม่มีหมอคนไหนเปิดประตูให้เจ้าหรอก
เด็กนั่นต้องตาย
ลูกแม่...
ลูกฉันตาย
แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
โอ๋ๆ
ฉันเริ่มจะเสียสติ
ตระกูลพวกมันต้องพบจุดจบ
นางเคยสติดีนี่ เกิดอะไรขึ้นกับนาง
ตระกูลยุนโหดร้ายกับนางเกินไปน่ะสิ
พวกเขาทำให้คนกลายเป็นแบบนั้นได้ไง
อย่าแตะต้องนางนะ
อย่าแตะต้องลูกข้า
อย่าแตะต้องนางนะ
อย่าแตะต้องลูกข้า
ตระกูลยุน
จะต้องพบจุดจบ
ต่อให้ข้าตายไป
ข้าก็จะคอยเฝ้าดูให้แน่ใจ
ให้แน่ใจ...
เพราะแบบนั้น ฉันเลยสาบานว่าจะแก้แค้น
แต่ก่อนหน้านี้ ฉันยืนมอง
เด็กคนนั้นจนตายไม่ได้
ถ้าเด็กหายไป ปัญหาก็จะจบเหรอครับ
คิดแบบนั้นจริงเหรอครับ
(ยองซู)
ผมไปช้าหน่อยนะ ดูก่อนได้เลยครับ เดี๋ยวผมตามไป
(ปิดเครื่อง)
นายพูดถูก
ฉันผิดเอง เพราะงั้นจะบอกอะไรให้นะ
เพื่อนนาย...
อีมีราน่ะ ไม่รู้ตกอยู่ในอันตรายหรือเปล่า
(โรงภาพยนตร์)
เธอปิดโทรศัพท์
นี่คือโรงหนังที่ใกล้บ้านเราที่สุด
อย่าตื่นตระหนกนักเลย
ผีอาฆาตแค้นตนนั้นไม่ได้ แข็งแกร่งพอจะฆ่าใครได้
อย่างมากก็คงโดนลวกหรือโดนบาด
คุณไม่บอกผม เพื่อจะได้เห็นมีราเจ็บตัวเหรอ
แล้วทำไมมาบอกตอนนี้ล่ะ
คุณเห็นผู้ดูแลชเวเลยเปลี่ยนใจเหรอ
ใช่น่ะสิ ใจฉันมันสั่นไปหมด
ชานซอง
อีมีรา
อะไรกัน มาดูหนังกันสองคนเหรอ
แล้วเธอล่ะ
วันนี้โชคดีเป็นบ้า
ฉันโดนเทน่ะ
จะนั่งคนเดียวก็รู้สึกขัดใจเลยออกมา
เขาคงไม่ได้มาที่นี่สินะ โล่งอกไปที
โล่งอกอะไรของนาย
ฉันโมโหเพราะแฟนไม่โผล่มา
แล้วไอ้โรคจิตข้างหลัง ก็มาพูดว่า "ฮัลโหล"
งั้นก็แสดงว่าเขามาสินะ
แล้วคุณยองซูล่ะ แน่ใจนะว่าเขาไม่ได้มา
ฮัลโหล กูชานซอง
ตามหาฉันอยู่เหรอ
น่าสนใจจริง
ตามหาฉันต่อไปล่ะ
ยอนอู
คุณยองซู
คุณยองซู เป็นอะไรไหม ลุกไหวไหมคะ
คุณยองซู
เป็นอะไรไหมคะ
คุณยองซู เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไรครับ
ผมออกกำลังกายเป็นประจำอยู่แล้ว เลยไม่เป็นอะไรมาก
ดีจังที่กระดูกไม่หัก
ผมได้พักผ่อนสบายเพราะคุณเลย ผมไปดีกว่าครับ
ไม่สิ
พักอีกหน่อยก็ได้ ผ่อนคลายหน่อย
นี่ห้องชานซองนะ
ห้องนี้สะอาดที่สุดในบ้านเราแล้ว
คุณมีรา ที่นี่ไม่ใช่ "บ้านเรา"
นั่นคงแปลว่าห้องคุณสกปรกมากๆ
คุณยองซู ฟันปกติดีไหมคะ
ลิ้นล่ะ ไม่ได้กัดลิ้นใช่ไหม
ผมไม่เป็นไรครับคุณมีรา
ซานเชส เอาน้ำแข็งมาเพิ่มหน่อยสิ
ได้ครับ
เช็กหน้าคุณด้วยดีไหม
- ไหนดูซิๆ - บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร
แล้วหลังคุณล่ะ
อะไร เป็นอะไร
ตรงนั้นเจ็บสุดๆ เลย
- จริงเหรอ แล้วอีกข้างล่ะ - ข้างนั้นก็ด้วย
ยอนอูกับซงฮวา
อยู่ด้วยกันได้ไง
เขาไม่ใช่ยอนอูครับ เขาคือพัคยองซู
และเธอก็ไม่ใช่ซงฮวา แต่คืออีมีรา
พวกเขาสองคนคบกันอยู่
ผมรู้จักคุณยองซูผ่านมีรา
ผมคิดว่ามันคงทำให้อะไรๆ น่าสับสนสำหรับคุณ
เลยตั้งใจไม่พูดถึง
เพราะพวกเขาคือคนที่คุณเกลียด
และคนที่คุณห่วงใย
สำหรับเธอ เขาอาจเป็นเป้าหมาย ของความแค้นที่ไม่ได้สะสาง
แต่สำหรับเขา
เธอคือเศษเสี้ยวของอดีตชาติ ที่เขาจำไม่ได้
ปล่อยมันผ่านไปเถอะ
สับสนอยู่เหรอครับ
คนที่ฉันห่วงใยที่สุด และเกลียดที่สุดคบกันอยู่
ต่อให้ฉันฆ่าคนที่อยากฆ่า ก็คงไม่ทำให้หายแค้นหรอก
ตอนนั้นคุณ
ไม่ได้ฆ่าเขาเหรอครับ
เขาตาย
เขาตายในวันนั้น
เจ้ารอดมาได้นี่
ข้ารอดมา
เพื่อรักษาสัญญาที่จะฆ่าเจ้า
ข้าภูมิใจในตัวเจ้านะ
มันวอล
(จันทร์เพ็ญ)
เจ้าจำตัวอักษรนั่นได้นี่
ยอนอูสลักให้เหรอ
เขาชำนาญงานฝีมือ
คมดาบเล่มนี้...
คงแบกความแค้นของยอนอูไว้ด้วย
มีหลายคนเลยที่แค้นเจ้า
เจ้าจะต้องรับรู้มันให้หมด
แล้วตายอย่างเจ็บปวดทรมาน
รวมถึงเราด้วยเหรอ
ข้าแค่ดีใจที่ได้เจอเจ้าอีก
เจ้าคงอยู่ต้อนรับข้า ในชุดเจ้าสาวแสนสวย
แล้วข้าก็คงบอกคิดถึงเจ้า
ขณะที่ลูบไล้หน้าเจ้า
หุบปาก
(จันทร์เพ็ญ)
นี่คือ...
จุดจบของเรา
ข้าไม่ปล่อยให้คนของเจ้ารอดหรอก
ข้าจะเผาปราสาทนี้ทิ้ง
นี่คือช่วงเวลาสุดท้าย
ของเรา
เจ้าต้องตายหลังจากเห็นทั้งหมดนั่น
มันวอล
ข้าจะเก็บเจ้าไว้ในใจ
และกลายเป็นพระจันทร์ ที่ไม่เคยหายไปไหน
คอยมองเจ้าจากที่ไกลๆ
พอเขาตายวันนั้น ฉันก็หน้ามืดตามัวเพราะความแค้น
ฆ่าคนไปมากมาย
ฉันเอาข้าวของคนของฉันใส่ในหีบศพ และเดินทางไปทุกแห่ง
เพื่อตามหาโรงเตี๊ยมจันทรา
ฉันฆ่าทุกคนที่เข้ามาขวางทาง
ตอนที่ฉันถึงโรงเตี๊ยมจันทรา
สิ่งที่ฉันเจอ
คือตัวเองที่โชกไปด้วยเลือด
ฉันมันบาปหนาและมีความแค้นมากเกินไป
นั่นแหละตัวตนของฉัน
ฉัน
รอผู้ชายคนนั้นมานานมาก
ฉันตั้งใจจะดับสูญไป
และดึงเขาลงไปด้วย
จนถึงจุดต่ำสุด
แต่ผมก็อยู่นี่แล้ว
ผม...
ทำให้คุณลืมความทรงจำ
ที่เจ็บปวดของคุณไม่ได้
แต่ผมอยากพาคุณออกมา
รถคันนี้ไปมยองดงหรือเปล่าครับ
ใช่แล้ว
มาคนเดียวเหรอ แม่ล่ะ
ผมจะไปเจอแม่ครับ
ลุงรู้จักโฮเทล เดล ลูนา ที่มยองดงหรือเปล่าครับ
แม่ผมอยู่ที่นั่นน่ะ
(โฮเทล เดล ลูนา)
ผู้ดูแลชเวๆ
จะไปแล้วเหรอ
จะไปโดยไม่บอกลาได้ยังไง
เราทำงานด้วยกันมาตั้ง 200 ปี
น่าเสียใจยิ่งนัก
ฉันไม่ได้จะไปค่ะ
ฉันแค่มาล้างรถเพราะยมทูตขอมา
งั้นเหรอ
ทำไมเขาถึงขอให้คุณล้างรถตลอดเลย ไม่ใช่งานเราสักหน่อย
ล้างเสร็จแล้วค่ะ
งั้นคุณก็ไม่ไปเหรอ
เรายังไม่รู้เลย ว่าเป็นเด็กผู้หญิงหรือผู้ชาย
ฉันต้องรอดูก่อน
โทษที ผมคงด่วนสรุปไป
คุณคิมซอนบี
ช่วยชงเทียส์ให้ฉันหน่อยค่ะ
ขอแรงๆ เลย
ได้สิ ไปกัน
- ร้องไห้เหรอคะ - เปล่านี่
- นั่นน้ำตานี่คะ - บอกแล้วไงว่าไม่ได้ร้อง
- เหมือนจะใช่นะ - เปล่า
ทำตัวดีๆ ตอนที่ยังมีโอกาสนะคะ
ได้อยู่แล้ว
ฉันซ่อนของขวัญนายไว้ในนั้น
หาดูสิ มีโอกาสเดียวนะ
ทำไมมีแค่ครั้งเดียวล่ะ
ฉันจะใบ้ให้
ใบ้เหรอ เอาสิ
เลขห้องเป็นเลขเดียวกัน กับวันแรกที่เราเจอกัน
- วันแรกที่เจอกันเหรอ - อือ
ฉันจะไปจำได้ได้ไง
นายจำไม่ได้ได้ไงล่ะ
นายจำวันที่เราจูบกันครั้งแรก ไม่ได้ด้วยเหรอ
อย่าพูดเสียงดังสิ
มีแต่ผีที่ได้ยินอยู่แล้วนี่
คิดดูดีๆ สิ เราเจอกันครั้งแรกวันไหน
มันเป็นตอนที่ดอกไม้บาน
- งั้นก็มิถุนาเหรอ - มิถุนาเหรอ
- เปล่า ไม่ใช่สินะ - มิถุนาเหรอ
- หรือพฤษภานะ - พฤษภาวันไหน
- พฤษภา... - วันไหน บอกมา
- ไม่ใช่วันที่ 5 พฤษภาใช่ไหม - วันที่ 5 พฤษภาเหรอ
รู้แล้วน่ะว่าไม่ใช่
เด็กนี่นา
แทบไม่ค่อยเห็นเด็ก มาเดินคนเดียวเลยนะ
มาคนเดียวเหรอจ๊ะ
ครับ ผมมาหาแม่ครับ
ตามแม่มาที่นี่เหรอ
หนูยังไม่ตาย...
เขายังมีชีวิตอยู่
หนูเห็นที่นี่ในฝันเหรอ
แม่บอกว่าอยู่ที่นี่สุขสบายดีครับ
ผลข้างเคียงจากการโทรเข้าฝันสินะ
มีเด็กที่ยังไม่ตาย มาตามหาแม่ที่ตายไปแล้วค่ะ
ช่วยส่งเขากลับบ้าน อย่างปลอดภัยด้วยนะคะ
แม่เขายังอยู่ที่นี่ไหมครับ
เธอเดินทางไปภพหน้าเมื่อวานค่ะ
ช่วยคุยกับเด็กแล้วพาเขาออกไปทีค่ะ
เขาไปไหนแล้ว
เด็กอยู่ไหนล่ะ
คุณคิมซอนบีเฝ้าเขาอยู่นี่คะ
ผมไปเอาไอศกรีมมาให้เขา
เราต้องตามหาเขา แยกกันหาเถอะครับ
ให้ตายสิ
เจ้าหนู
หายไปไหนนะ
เจ้าหนู
ขอโทษนะครับ เห็นเด็กตัวเล็กๆ แถวนี้ไหมครับ
เด็กเหรอครับ เห็นเดินไปที่จุดขึ้นรถน่ะ
อะไรนะครับ
รอก่อนครับ
(แม่น้ำซัมโด)
(ภพนี้ ภพหน้า)
หา มีมนุษย์เด็กเข้ามาเหรอ
ค่ะ เขาหายไป ตอนนี้เราเลยตามหาเขาอยู่
แผนกต้อนรับไม่เห็นเขาได้ไง
อุโมงค์ยาวขนาดนี้เลยเหรอ
ฉันติดอยู่ในนี้เหรอ
เจอแล้วครับ
เขาอยู่หน้าจุดขึ้นรถ
เราเกือบเจอปัญหาใหญ่แล้ว
เรียกฮยอนจุงมานี่
แล้วบอกให้กูชานซองไปส่งเขาที่บ้าน
นี่ไม่ใช่ที่ของหนูนะ
หนูเกือบได้ไปอยู่ ในที่ที่น่ากลัวมากๆ แล้ว
แต่ผมเห็นคุณลุง เดินเข้าไปในนั้นนะครับ
อะไรนะ เธอว่าไงนะ
ลุงคนไหน
คุณลุงใส่สูทเดินเข้าไปครับ
ผมรอดูอยู่ว่าเขาจะออกมาไหม
แต่เขาก็ไม่ออกมา
ฉันว่าผู้จัดการกูอยู่ในนั้นค่ะ
ถ้าเขาเข้าไป เขาจะหลงอยู่ในนั้นแล้วไม่ได้...
กูชานซอง
ฉันกลัวมากว่านายจะไม่กลับมา
นาย...
เป็นใคร
ถ้าเขามา ข้ากะจะโยนเขา
ลงขุมนรกที่เจ้าก่อ และทำให้พวกเจ้าดับสูญไป
ข้าจึงทำเช่นนั้นไม่ได้แล้ว
ข้ากลับตกหลุมรักอีกครั้ง น่าขันจริงๆ
กินนี่สิ
กินเข้าไปแล้วกลายเป็นผีร้ายซะ
ตายซะเถอะ
บอกแล้วไงว่าเธอจะปกป้องฉัน
คำบรรยายโดย: นิติกาญจน์ รุ่งเรืองยศเมธี