คุณรู้ใช่ไหมว่านี่คืออะไร
ดูเหมือนยานะ
ผมว่ามันแปลกๆ ที่อยู่ๆ ท่านมาโกก็เอานี่มาให้ผม
คุณไปขอให้ท่านมอบให้ผมใช่ไหม
อยากคิดอะไรก็ตามใจ
กูชานซอง
ขอให้นายปลอดภัยนะ
ไม่เอาครับ
ผมจะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย คุณจะได้ไม่สบายใจ
หา
กูชานซอง รู้ไหมว่ามันมีค่าแค่ไหน
รู้ไหมว่าฉันต้องอ้อนวอนแค่ไหน กว่าจะได้มา
คุณจางมันวอล
ไม่มีที่ไหนปลอดภัยสำหรับผมแล้ว
ผมจะหาเรื่องใส่ตัว และคอยกวนใจคุณต่อไป
คุณต้อง...
ปกป้องผมไปเรื่อยๆ
ยานี่ของเจ้าหรือเปล่า
ของเจ้าใช่ไหม
ทำไมถึงเก็บขึ้นมาให้ผมตอนนี้ล่ะครับ
ข้านึกว่าเจ้าทำหล่น เลยเอาขึ้นมาให้เป็นการตอบแทน
ขอบคุณค่ะ
ท่านนำสิ่งที่มีค่ามากกลับขึ้นมา
เชิญค่ะ ไปพักผ่อนเถอะ
นี่ไม่ใช่ของที่จะช่วย กำจัดความกลัวของเจ้าหรือ
ครับ ก็ใช่ครับ
งั้นก็หวังว่าเจ้าจะกินให้สบายใจนะ
เห็นไหม
ขนาดเทพยังบอกเลยว่านายควรกินยานั่น
ท่านก็แค่เข้าใจอะไรช้าครับ
ท่านให้คำแนะนำนายในฐานะ คนที่หนีไปหาความสงบสุข
กินเข้าไป
นายคงลืมอะไรไปนะ
นายอาจตายได้ ถ้าโดนวิญญาณ ที่มีความแค้นฝังลึกทำร้าย
ก่อนหน้านี้นายก็เกือบตายเพราะฉัน
อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย ใช้ชีวิตอย่างสงบเถอะ
กินไป
ถ้าผมกิน
ผมก็จะมองไม่เห็นคุณอีก
คุณก็คงลืมอะไรไปเหมือนกัน
ผมมองคุณออกนะครับ
ถ้าผมไม่ดูแลคุณ
คุณคงมีแต่จะอาฆาตแค้นมากขึ้น
สู้ผมหาเรื่องใส่ตัวด้วยการขัดขวาง
ไม่ให้คุณเจอจุดจบแบบนั้นดีกว่า
ผมปล่อยให้...
ผมปล่อยให้เรื่องแบบนั้น...
เกิดขึ้นกับคุณไม่ได้
เพราะฉะนั้น
ผมจะอยู่ข้างๆ คุณ คอยจับตาดูคุณ
คุณกูชานซองใช่ไหมคะ
รอบนี้อะไรอีกล่ะ
มาทำอะไรที่บ้านพักพ่อฉันเหรอคะ
ตอนพ่อฉันยังมีชีวิตอยู่ คุณขอให้ท่านช่วยเหรอคะ
ครับ ท่านประธานให้ผมยืมใช้ บ่อน้ำในสวนพฤษชาติครับ
คุณเอาปลามาปล่อย อะไรแบบนั้นเหรอคะ
เป็นของที่พิเศษมากครับ มันจะปล่อยพลังบวกออกมา
ก่อนท่านเสีย พ่อฉันพูดถึงคุณอยู่บ้าง
เขาบอกว่าคุณช่วยท่านไว้เยอะเลย
เรามาจัดการข้าวของของท่านน่ะค่ะ
เข้าใจแล้วครับ
(แบคกู)
นี่ของฉันค่ะ
ตอนเด็กๆ ฉันมาที่นี่กับคุณปู่บ่อยน่ะค่ะ
- แม่คะ - หือ
ดูของที่หนูเจอในหนังสือสิ
ตายจริง ตั้งแต่สมัยไหนเนี่ย
รูปนี้ปู่ลูกดูหนุ่มมากเลย
คิดถึงเขาจัง
ถ้ามีอะไรที่อยากบอกเขา
คุณเขียนจดหมายหาเขาได้นะครับ
โรงแรมที่ผมทำงานอยู่
มีบริการส่งจดหมาย ให้คนที่คุณคิดถึงครับ
นึกว่ากลับไปแล้ว อยู่รอผมสินะ
ฉันก็แค่ไม่ชอบขับรถน่ะ
ถ้าคุณไม่ชอบขับรถ แล้วจะซื้อมาทำไมตั้งหลายคันครับ
เพราะมันสวยไง
ฉันจะซื้อรถที่นายขายไปให้หมด
เอาเงินจากไหนครับ
นายบอกว่าเต็มใจหาเรื่องใส่ตัว
ระหว่างนั้นก็ให้ฉันงกหน่อยแล้วกัน
เอาภาพวาดเขาแพ็กดูมา
คิดว่าผมจะให้คุณเหรอ นั่นเงินชดเชยของผมนะ
ฉันแค่เอาไปวางไว้ที่ห้องนาย มันเป็นของฉัน เอาคืนมา
แถวนี้มีร้านอาหารเจ้าดัง ที่เคยออกทีวี
ไปที่นั่นกันครับ
ร้านอาหารเจ้าดัง
งงล่ะสิที่ผมพูดถึงอาหาร ในสถานการณ์แบบนี้
คุณคงจะโมโหมาก
ผมรู้สึกแบบนั้นเลยล่ะ
ไปครับ
ถ้าเราไปไม่ทันก่อนร้านปิดเพราะคุณ
ภาพวาดเขาแพ็กดูนั่น
ไม่มีวันเป็นของคุณแน่ครับ
คิมจุนฮยอน คนดังคนโปรดของคุณก็เคยมาที่นี่
ใช่ ต้องชักภาพก่อนสินะ
(อิ่มตาย กายแตก)
(ผมจะไปร้านดังทุกร้านในประเทศนี้)
แถวนี้ไม่มีร้านแนงมยอนเลย
ห้างร้านอะไรก็ไม่มี
ทำไมไม่กลับไปมยองดงล่ะครับ
ที่นี่ไกลจากบ้านผมไปนะ
ไปทำงานโรงแรมเก่าของนายเถอะ
ก่อนหน้านี้
เจ้าของโรงแรมนั้นก็ดูชอบนายนะ
ผมแค่อยากให้เจ้านายคนปัจจุบันชอบผม
และเพื่อการนั้น
ผมจะท้าทายตัวเอง
สัญญานะว่าคุณจะกลับมาจ้างผม ถ้าผมกินหมดในคำเดียว
ล้อกันเล่นเหรอ
คิมจุนฮยอนกินทั้งหมดนี่ในคำเดียวนะ
นายสู้เขาไม่ได้หรอก
น้ำหน้าอย่างนายไม่มีวันทำได้หรอก
ถ้าผมทำได้ ให้ผมกลับไปด้วยล่ะ
ไม่ต้องหรอก
ฉันไม่ดูรายการคิมจุนฮยอนแล้ว
คุณเคยชอบเขามากนี่ เทไปอีกคนแล้วเหรอ
อือ
เพราะงั้นถ้านายกินหมด
นายควรไปเป็นตลก มากกว่ากลับมาทำงานที่โรงแรมฉันนะ
ตัดใจง่ายขนาดนั้นเลยเหรอครับ
เปล่านะ ไม่เลย
เปิดไปช่องไหน ฉันก็เจอแต่หน้าเขา
หวังว่าอาหารที่นี่จะรสชาติห่วยแตกนะ
จะได้ไม่ต้องนึกถึงมันอีก
(อิ่มตาย กายแตก)
บอกให้จอดรถแล้วกลับไป ตามฉันมาทำไมอีก
ผมจะคอยอยู่เกาะแกะคุณ
คุณจะได้ตัดใจจากผมลำบาก
แต่ตอนนี้ผมมาหาท่านประธานครับ
หลานเขาขอให้ผมเอานี่ให้เขา
ฉันเอาไปให้เอง
ไม่ได้ครับ ผมจะเชื่อใจคุณได้ไง
ผมจะเอาไปให้เขาเอง
ฉันเป็นเจ้าของโรงแรมนี้ และนายก็เพิ่งโดนไล่ออกนะ
ท่านประธานคะ
ผู้จัดการกู กลับมาทำงานแล้วสินะคะ
เขาไม่ใช่ผู้จัดการที่นี่ เขาแค่แวะมา
ไปหาท่านประธานเลยสิ
ฉันมีเรื่องด่วนจะรายงานค่ะ
จะบอกว่าแขกที่พวกเธอพามา โดนฆ่าทุกคนเลยเหรอ
ค่ะ ไม่มีหลุมศพ เราเห็นพวกเขาถูกฝังอยู่ในป่า
ผมใช้โทรศัพท์สาธารณะ โทรแจ้งตำรวจแล้วครับ
เรื่องนี้ออกข่าวด้วยค่ะ
มีการพบศพจำนวนหนึ่ง ทุกคนพูดกันว่า เป็นเหตุฆาตกรรมต่อเนื่อง
ดูจากที่บรรดาแขกเหล่านั้นบอกมา
เหมือนพวกเขาถูกฆ่าโดยคนคนเดียวกัน
ทุกคนบอกว่า เป็นคนที่พวกเขาไม่เคยเจอมาก่อน
แต่พวกเขาเห็นตรงกันว่าเป็นชายหนุ่ม
ผู้ชายคนนั้นค่ะ
ฉันมั่นใจว่า ฆาตกรคือเจ้าของรถคันนั้นค่ะ
ฉันจดเลขทะเบียนมาด้วย
- เราไปหาเขาแล้ว... - อย่าเข้าไปยุ่ง
ฮยอนจุงแจ้งตำรวจไปแล้ว
เรื่องศพที่ถูกพบก็ออกข่าวแล้ว
ในเมื่อฆาตกรยังไม่ตาย ตำรวจก็จับเขาได้
เราแค่ต้องดูแล เหยื่อที่เสียชีวิตให้ดี
จนพวกเขาหมดห่วงและจากไปอย่างสงบ
ติดโทรทัศน์ให้แขกด้วย เผื่อพวกเขาอยากดูข่าว
ให้พวกเขาเข้าถึงเครือข่ายไวไฟ
พวกเขาจะได้ค้นเว็บได้
ครับ
ไม่เป็นไรนะ
ตำรวจจะต้องจับเขาได้
ฮยอนจุง นายเป็นคนแจ้งตำรวจ
ตอนนี้พวกเขาคงงงเป็นไก่ตาแตก ว่าผีที่ไหนแจ้งข่าวมา
มีคนโทรเข้ามา จากโทรศัพท์สาธารณะเครื่องนี้
แต่ไม่มีใครอยู่ในภาพกล้องวงจรปิดเลย
หรือจะเป็นผี
แปลกจังแฮะ
ผีไม่มีจริงหรอกน่า
ฉันว่าที่แปลกกว่าคือ ยังมีโทรศัพท์สาธารณะแบบนี้อยู่อีก
มีเศษเหรียญไหมจ๊ะ
มีครับ รอเดี๋ยวนะ
นี่ครับ
ขอบใจจ้ะ
ของตอบแทน
ไม่เป็นไรครับ
ตายจริง ไม่นะ ถ้าเธอทำหาย
เธอจะได้โสดยาวๆ เลยนะ
ชีวิตนี้เธอจะไม่มีวันได้แต่งงาน
ตลอดกาลเลย
แฟนสักคนก็ไม่มีนะ
เก็บไว้นะ อย่าได้ทำหายเชียว
ค่ะพี่
ค่ะ ได้ค่ะ
รอเดี๋ยวสิครับ
อะไรเนี่ย
ชีวิตนี้เธอจะไม่มีวันได้แต่งงาน
ตลอดกาลเลย
(ถึงคุณปู่ที่หนูคิดถึงสุดหัวใจ)
(หนูดีใจมากที่เขียนจดหมายถึงปู่ได้)
หลานคุณเสียใจมาก
ที่ไม่ได้อยู่ดูอาการคุณ ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต
ตอนนั้นลูกผมเรียนอยู่เมืองนอก
เจอหน้ากันแบบนี้แทน
ต้องขอบคุณคุณเลยนะ
ไปขับมอเตอร์ไซค์มาสินะครับ เข้ากับคุณมากเลย
คุณคิดงั้นเหรอ
ตอนมีชีวิตอยู่ ผมไม่ได้ขับเลย
เพราะคิดว่าคงไม่เป็นที่ยอมรับ
เพราะคุณเลยนะเนี่ย ผมมีความสุขมาก
คุณมีความสุข ผมก็ดีใจครับ
หลานผมสวยมากเลยใช่ไหม
ครับ
- นี่คุณมีแฟนหรือยัง - อะไรนะครับ
หลานผมยังไม่มีแฟนเลย
เธอชื่อจองจีอึน อายุ 25 ปี
วันๆ เอาแต่เรียน เลยไม่ได้มีแฟนดีๆ สักคน
ผมอยากหาผู้ชายดีๆ เป็นที่พึ่งให้เธอได้
อ๋อ ครับ
เธอต้องได้เจอคนดีๆ แน่ ไม่ต้องห่วงนะครับ
งั้นผมขอตัวนะครับ
กูชานซองยังไม่มีแฟนครับ
คุณดูอยากรู้เรื่องผู้ชายดีๆ ที่ไว้ใจได้คนนี้จังนะ
งั้นเหรอ
งั้นผมเล่าเรื่องกูชานซอง ให้ฟังเพิ่มดีไหมครับ
ให้กูชานซองมาจัดการเรื่องนี้ดีไหมนะ ยังไงเขาก็อยู่นี่แล้ว
ไม่
ประธานจางๆ อยู่นี่เอง
มีอะไร
ผมไปหลอกประจบประธานวัง
ตามที่คุณสั่งเรียบร้อยแล้วครับ
ดีมาก แล้วได้เรื่องไหม
เขามอบความไว้วางใจ ให้ผมรับผิดชอบบางอย่าง
ที่ยังกวนใจเขาอย่างหนักอยู่
โอ้โฮ ทำได้ดีมาก คิมซอนบี
ความสามารถเหลือล้นจริงๆ
คุณได้พิสูจน์อีกครั้งแล้ว ว่าตัวเองมีประโยชน์
ประธานวัง
มีหลานสาวที่เขาเอ็นดูยิ่งชีพ อยู่คนหนึ่งครับ
เขายังเศร้าอยู่ ที่หาผู้ชายดีๆ ให้เธอไม่ได้
ผมเลยรับปากไป ว่าจะหาผู้ชายดีๆ ให้เธอ
พ่อสื่อสินะ
เยี่ยมเลย ถ้าไปได้สวย เขาคงซื้อชุดสูทดีๆ ให้คุณแน่
เขาเป็นประธานบริษัทนะครับ ระดับนั้นแค่สูทยังเบาๆ ไป
ถูกของคุณ
คุณจะหาผู้ชายดีๆ ให้หลานสาวขา
อย่างน้อยเขาก็ต้อง จัดการเรื่องนี้ให้เรา
ท่านประธานไม่ต้องห่วงเลยครับ
ว่าแล้ว
คุณคือที่หนึ่งของโรงแรมเรา คิมซอนบีไงจะใครล่ะ
และประธานวังก็ชอบผู้ชาย ที่ผมแนะนำไปมากด้วยครับ
ตายจริง คุณคิมซอนบี
งานที่บาร์ก็ยุ่งรัดตัวอยู่แล้ว
มีเวลาไปเจอผู้คน แล้วแนะนำใครได้ด้วยเหรอ
ผมไม่มีเวลาไปเจอใครใหม่หรอกครับ ผมรู้จักอยู่คนเดียว
หือ
ผมแนะนำกูชานซองไป
คุณหมายถึงผู้จัดการโรงแรมเรา
กูชานซองน่ะเหรอ
เขาไม่ใช่ผู้จัดการเราแล้ว
ผมรู้ว่าเรื่องนี้ ก็กวนใจคุณเหมือนกัน
ก็ให้เขาแต่งกับหลานประธานวังซะเลยไง
กูชานซองไม่ปฏิเสธแน่ ได้แต่งกับครอบครัวเศรษฐีทั้งที
เราจะได้เงินจากทั้งประธานวัง ทั้งกูชานซอง
ยิงนัดเดียวได้นกสองตัวครับ
แล้วนี่เขาไปแล้วเหรอ
ผมต้องเอาเบอร์หลานประธานให้เขา
เชื่อใจผมได้เลยครับ
ไปไหนแล้วเนี่ย
คิมซอนบี อีตาลุงสมองกลวงเอ๊ย
ผู้จัดการกูไปแล้วเหรอ
ยังนี่ ไม่เห็นใครออกไปนะ
แปลว่าเขายังอยู่ โอเค ไว้คุยกันนะ
(ถึงคุณจางมันวอล รักนะครับ)
เธอยังเก็บไว้นี่
- นายยังอยู่นี่ - เดี๋ยวไปแล้วครับ
ผู้จัดการครับๆ
เกิดอะไรขึ้นคะ
เขาอยู่ในห้องทำงานประธานจางเหรอ
ผู้จัดการ
ไม่อยู่นี่
มีเรื่องอะไรคะเนี่ย
ก็ผมต้อง...
ให้ตาย
หรือจะอยู่ในสวนนะ
เป็นอะไรของเขา ให้ตายสิ
เราต้องอยู่ท่านี้ด้วยเหรอครับ
ทำไมเราต้องหลบล่ะ
นายไม่ชอบเงินใช่ไหม
นายชอบอะไรที่มันติดดิน
แทนที่จะเป็นของหรูหรา
นายชอบสีอึ...
หมายถึงนายชอบสีน้ำตาลเชยๆ
ใช่ไหม
คุณทำแบบนี้เพื่อกดดันผม เพราะผมไม่ยกภาพวาดเขาแพ็กดูให้เหรอ
อย่างนี้นี่เอง
นายโลภมากอยากได้เงิน
ใช่ ผมมันจอมโลภครับ ผมอยากหาเงินให้ได้เยอะๆ
เป็นคนกระหายเงินนี่มันน่าอวดเหรอ
ที่ฮาร์วาร์ดสอนแบบนี้เหรอ
ครับ ปริญญาโทบริหาร สอนวิธีหาเงินให้ผม
โอเค นายขี้อวด
ไอ้เด็กฮาร์วาร์ดจอมลวงโลกโลภมาก
- ลวงโลก... - ขอให้รวยล้นฟ้าเลยนะ
แล้วก็ไปเปิดโรงแรมเองเลย
ไป
ทำไมต้อง...
ทำเป็นของขึ้น เพราะเราไม่ยกภาพวาดให้ล่ะสิ
คุณจางมันวอล
ผมจะคืนภาพวาดเขาแพ็กดูให้ครับ
ส่วนเรื่องยา คุณเก็บไว้เถอะ
ยานั่นเป็นตัวเลือกสุดท้าย
กรณีที่ผมอยากหนี
และกรณีที่คุณอยากทอดทิ้งผมด้วย
จะรอคุณโทรมา เรียกผมกลับไปทำงานนะครับ
แล้วก็อาหารที่เรากินกันวันนี้
อร่อยมากเลยนะครับ
ไว้เราไป...
กินด้วยกันอีกนะ
ภรรยาผมไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้ว
ผมเลยโทรหาคุณน่ะครับ
ถ้าเธอโทรมา ช่วยบอกเธอทีว่าผมขอโทษ
ช่วยบอกเธอทีครับว่าให้กลับบ้าน
ขอบคุณครับ
พ่อร่วง
ไม่นะ
ที่รัก
ไม่นะ
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ที่รัก
อะไรเนี่ย ที่รัก
นี่มัน...
นี่มันอะไร ทำไม...
เดี๋ยว รอก่อน ทำไม...
ตามที่สายข่าวบอกเลย มีศพอยู่ที่นี่
คุณถูกจับข้อหาฆาตกรรมคุณอีโดยอน ภรรยาของคุณ
- ผมไม่ได้ฆ่าเธอ - คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด
และมีสิทธิ์ในการขอทนาย
แล้วพลั่วล่ะ ไปเอาพลั่วสิ อันที่เปื้อนดินน่ะ
แบบนั้นแหละๆ
เป็นฆาตกรต่อเนื่องก็ต้องโดนจับเนอะ
บายนะ
บ้าจริง
ทำไมถึงเกลียดซอลจีวอนนักล่ะคะ
คุณกับเขามีเรื่องอะไรกัน ตอนอยู่อเมริกาเหรอ
ไม่ใช่แค่ผมกับเขานะ ชานซองด้วย
ชานซองก็เกี่ยวด้วยเหรอ
เรื่องเกิดหลังคุณกลับเกาหลี
มีนักเรียนต่างชาติเกาหลี ฆ่าตัวตายในบอสตัน
แต่มีข่าวลือบ้าๆ ว่าเธอฆ่าตัวตายเพราะผม
หา เพราะคุณเนี่ยนะ
ไม่มีทาง ใครจะไปเชื่อ
คนเขาก็เชื่อกัน
ข่าวลือบ้าๆ นั่นแพร่กระจายไป
แล้วต่อมาคนก็ลือกันว่า ผมหลอกนักเรียนนานาชาติจนๆ คนหนึ่ง
แล้วบังคับให้เธอ ทำเรื่องลามกกับเพื่อนต่างชาติ
ลุคผมนี่กลายเป็นพวกเศรษฐีใจบาปไปเลย
หลังจากนั้น คนก็เริ่มพนันกันในกระทู้ออนไลน์
ว่าผมจะฆ่าตัวตายไหม
แล้วคนที่เป็นตัวการทั้งหมด...
ก็คือซอลจีวอน
นายใช่ไหม
นายคือคนที่แพร่ข่าวลือเรื่องแจอิน
ฉันแค่บอกไปว่า
ฉันเห็นนายชวนเธอไปงานเลี้ยง ที่จัดกับพวกเพื่อนชาวยุโรปบ้านรวย
เธอแค่มา...
เธอมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟ
เธอบอกว่าอยากได้เงินค่าเทอม
- ฉันเลยหางานให้... - เธออาจจะทำงานอื่นด้วยก็ได้นี่
อย่าหัวเสียไปเลย เพราะไม่มีใครเชื่อนายหรอก
แค่นี้ทุกคนก็รำคาญ ที่นายทำตัวเป็นคนรวยมีศีลธรรมแล้วนะ
สู้ๆ นะ
ฉันพนันไว้ว่านายจะอยู่ต่อ
(ตาย)
(อยู่ต่อ)
มาทำอะไรตรงนี้ ผมหาพี่ซะทั่วเลย
ไปกินข้าวกันครับ
จังหวะที่ผมทุกข์ทรมานสุดๆ จนเกือบคิดเรื่องไปตาย
ชานซองก็มาหาผม
วันนั้นเขาเอากล่องปืนผมไป
แล้วไปหาซอลจีวอน
หลังจากนั้น อยู่ๆ ซอลจีวอนก็กลับเกาหลี
วันนั้นชานซองทำอะไร
ผมก็ไม่รู้
ยังไงก็เถอะ หลังจากนั้น เขาก็คอยมากินข้าวกับผม
จนข่าวลือซาลง
คุณสองคนก็เลยสนิทกันสินะ
ใครเอาออกไปทิ้ง
ต้องทิ้งพรุ่งนี้นะ ไม่ใช่วันนี้
โทษจ้ะ
ชานซอง ฉันห่อพิซซ่ากลับมาให้ ไปล้างมือสิ
ขอบคุณครับ
ขยะรีไซเคิลต้องทิ้งวันเสาร์นะ
อย่าบอกชานซองนะว่า วันนี้คุณเจอซอลจีวอนที่งานรวมรุ่น
ผมไม่อยากให้ชานซอง ยุ่งเกี่ยวอะไรกับไอ้เลวนั่น
อือ ตามนั้น ฉันจะอุบไว้
ฉันพลาดเอง ไม่มีใครดีกว่าชานซองแล้ว
กูชานซองต้องเป็น หลานเขยในอุดมคติได้แน่ครับ
ฉันเข้าใจว่าคุณมีความชอบส่วนตัว
แต่คุณตายไปแล้วนะคะ
คุณส่งข้อความแบบนั้น ไปหาหลานสาวได้ยังไงคะ
พูดถึงเรื่องนั้นก็ดีเลย คือผมอยากจะ...
ขออะไรกับโรงแรมคุณ เป็นกรณีพิเศษหน่อยครับ
พนักงานบาร์เล่าให้ผมฟังหมดแล้ว
ได้ยินว่าโรงแรมมีบริการโทรเข้าฝัน
ที่คนตายสามารถคุยกับคนเป็นในฝันได้
ได้ยินว่าผมจ่ายเป็นเงินในโลกนี้ได้
ผมเพิ่งนึกออก ว่ามีสมบัติที่ลืมจัดการอยู่พอดี
คุณปู่
ได้รับรูปหนูด้วยเหรอคะ
ปู่ชอบคนที่ส่งรูปนี้มาให้มากเลยล่ะ
คุณกูชานซองน่ะเหรอคะ
ใช่จ้ะ
ปู่อยากให้พ่อหนุ่มนั่น เป็นคู่ชีวิตหลาน
ปู่จะเล่าเรื่องเขาให้ฟัง
หมดเวลาแล้วค่ะ
ผมจ่ายหนักมาก
แต่กลับคุยได้แค่ไม่กี่วินาทีเนี่ยนะ
งั้นทำไมไม่โทรอีกรอบล่ะครับ
กฎบอกว่าโทรได้วันละครั้งค่ะ
คุณต้องนึกถึงแขกคนอื่นด้วยนะคะ
แต่ผมว่าคุณได้บอกสิ่งสำคัญ กับเธอไปแล้วล่ะครับ
ท่านประธาน แบบนี้ผู้จัดการกูเขา
จะได้แต่งเข้าครอบครัวเศรษฐีไหมคะ
เด็กสมัยนี้ไม่เชื่อฟังคนแก่หรอก
นางไม่ฟังปู่อยู่แล้ว ยิ่งพอเขาตายไป ทำไมต้องเชื่อด้วย
คุณปู่มาเข้าฝันฉันเมื่อคืนค่ะ
ท่านบอกว่าได้รับรูปฉันแล้ว
จริงเหรอครับ เป็นปลื้มเลยสิครับเนี่ย
แล้วก็
ท่านพูดเรื่องอื่นด้วยค่ะ
ปู่อยากให้พ่อหนุ่มนั่น เป็นคู่ชีวิตหลาน
นี่ครับผม
โทษนะครับ ช่วยเช็ดให้หน่อยได้ไหมครับ
ครับ
คุณกูชานซองคะ
กินข้าวหรือยังคะ
ฉันอยากคุยเรื่องคุณปู่อีกน่ะค่ะ
ได้สิครับ ไปหาอะไรกินกัน
คุณอยากทานอะไรครับ
เขามาแล้ว มาแล้วๆ
จริงไหมครับที่คุณฆ่าภรรยาตัวเอง
คุณฆ่าคนอื่นๆ ที่ถูกฝังทำไมคะ
มีเหยื่อคนอื่นอีกไหมคะ
เหตุผลของการฆาตกรรมคืออะไรครับ
- มีผู้สมรู้ร่วมคิดไหม - มีเหยื่อคนอื่นอีกไหม
- ช่วยพูดอะไรหน่อยค่ะ - มีอะไรจะพูดไหม
- ทางนี้ค่ะ - คุณครับ
(สามีถูกจับข้อหาสังหารภรรยาตัวเอง)
ไม่ใช่นะ
ผู้ชายคนนั้นตัวเล็กกว่านี้
คนไหน
ฉันว่าคนนี้ไม่ใช่ฆาตกร
เราแค่ต้องหารถทะเบียน 0963
ทะเบียน 0963 เหรอ
เธอจำเลขทะเบียนได้เหรอ
อือ
ลืมๆ ไปซะ ให้เหมือนที่ลืมศัพท์อังกฤษน่ะ
ไอ้นี่
เพื่อนผมเป็นเจ้าของที่นี่น่ะครับ อาหารก็อร่อยด้วย
- ผู้จัดการกูนี่ - ซานเชส
- เป็นไงบ้าง - คุณล่ะคะ
- รู้จักซานเชสเหรอครับ - เราอยู่สโมสรเรือยอชต์ด้วยกัน
- ไม่เจอนานเลย - อ๋อ จริงเหรอ
บังเอิญจังเนอะ
- ไว้ผมแวะไปบ้างดีกว่า - นายเข้าไม่ได้หรอก
ไม่หรอกค่ะ
แต่ถ้าเป็นเจ้าของโรงแรมก็เข้าได้นะ
ฉันว่าจะคุยเรื่องรถกับผู้จัดการกู
แต่ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะยุ่ง
จริงๆ เขาไม่ได้ทำงาน ที่โรงแรมแล้วล่ะ
หือ
เขาจะแต่งเข้าบ้านเศรษฐี
ผมจะใช้ประสบการณ์ การเป็นผู้จัดการทั่วไป
มาคอยต้อนรับสมาชิก แล้วก็ช่วยถือของให้
- ดีจังค่ะ - พอจะกลับก็ไปส่ง
(กูชานซอง)
จะรอคุณโทรมา เรียกผมกลับไปทำงานนะครับ
ประธานจางๆ
พวกเขาเจอกันแล้ว เจอกันแล้วเหวย
มีการนัดบอดแล้วครับ
หา เจอกันแล้วเหรอ
ผมเห็นผู้จัดการกูไปเจอกับ หลานสาวประธานวัง
ไม่เคยเห็นเขายิ้มกว้าง ขนาดนั้นมาก่อนเลย
แน่อยู่แล้วครับ
ใครจะไปรู้ว่าเขาทะเยอทะยานขนาดนั้น
ไม่รู้สิ
เขาก็เป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดีมาตลอด
งั้นประธานไปดูเองสิครับ
พวกเขาตกลงนัดเจอกันพรุ่งนี้ด้วย
ผู้จัดการกูชวนเธอไปบ้านเขาด้วย
แปลว่าเธอจะได้เจอกับ พ่อแม่ผู้จัดการกูเลยครับ
พ่อผู้จัดการท่านเสียไปนานแล้ว จำได้ไหมครับ
แล้วแม่เขาล่ะครับ
แม่เขายังอยู่ไหมครับ
จะไปรู้ได้ไง
พอเป็นเรื่องแบบนี้ล่ะทำขรึมตลอด
ว่าแต่ไม่ดีเหรอครับ ถ้านี่ทำให้กูชานซอง
ไปมีครอบครัวของตัวเองได้
คุณก็รู้ว่าเขาอบอุ่นกับแขกเราแค่ไหน
คงต้องเป็นเพราะผลกรรมดีแน่ ผมล่ะดีใจกับเขาจริงๆ
งั้นเหรอ
งั้นก็ขอให้เขาโชคดี
ทำความสะอาด เพราะพรุ่งนี้คุณจีอึนจะมาเหรอ
ครับ งานนี้ต้องเนี้ยบหน่อย
ไปเดตกับคนอื่น จะช่วยให้เขาลืมมันวอลได้ก็จริง
แต่ก็เล่นใหญ่ไปนะ
พี่แกเล่นเข้าหาแต่ผู้หญิง ที่เป็นเจ้าของโรงแรมตลอดเลย
ตรงนี้มีหนังสือผีสิงอยู่ล่ะ
เหลวไหลน่า
ญาติฉันเป็นบรรณารักษ์ที่นี่ เขาบอกฉันมา
ผีที่บริจาคหนังสือเล่มนั้น จะออกมาตอนเธอหยิบมัน
น่าสนุกนี่
อยู่ตรงไหนล่ะ ถ่ายลงโซเชียลกัน
- ทางนี้เหรอ - อือ
โอเค ถ่ายแล้วนะ
- ดึงออกมาเลย - ได้
มันดึงไม่ออก ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
- บ้า - มีผีสิงชัวร์เลย
เป็นอะไร
ซอลๆ เป็นอะไรไหม
ซอล
นี่ เป็นอะไรไหม
(การคงอยู่และกาลเวลา)
เป็นอะไรไหม ซอล ฟื้นสิ
ไม่เอาน่า ขอร้องล่ะ
ฟื้นสิ
ถ้ากูชานซองไม่ได้กินยา
งั้นเขาก็เห็นความสัมพันธ์ ที่ถูกตัดขาดไปได้น่ะสิ
การที่เขามองเห็นมันคือคำสาป
เธอทำให้จิตสองดวง ที่ไม่ลงรอยกันมาเจอกันเหรอ
มันสนุกนี่คะ เวลาได้ นำพาให้ศัตรูชาติก่อนมาเจอกันอีก
พวกเขาดึงดูดกันและกัน เพราะความรู้สึกที่หลงเหลืออยู่
ตายจริง
สวยจังเลย
- ขึ้นไหมครับ - ค่ะ
ขอโทษนะคะ
นี่ใช่ของคุณไหมคะ
ขอบคุณครับ
ดูนี่ค่ะ
ดูตรงนี้สิคะ
เพราะปากกาคุณนั่นแหละ
นี่ชุดใหม่ด้วยนะ
ผมขอโทษครับ ให้ผมทำยังไงดี
จ่ายค่าซักรีดมาสิคะ
วันนี้ฉันยุ่ง เอาเบอร์คุณมาก็ได้ค่ะ
ครับ
เดี๋ยวนะคุณ
หมึกสีดำนี่
จริงด้วยแฮะ ดำปี๋เลยนั่น
ก็เห็นปากกาสีชมพู
งั้นก็ช่างเถอะค่ะ
ขอโทษครับ
ปากกาด้ามนี้สำคัญกับผม
ผมขอจ่ายค่าซักรีดให้เป็นการขอบคุณนะ
ขอเบอร์ไว้ได้ไหมครับ
ได้สิคะ
นี่คือหอสมุด ที่ท่านประธานก่อตั้งสินะครับ
ค่ะ นี่ต้องเป็นเหตุผลที่ปู่ฉัน
มาเข้าฝันแน่เลยค่ะ
ตั้งแต่ได้เจอคุณ ผมก็อยากให้เป็นแบบนี้เหมือนกันครับ
ปู่ฉันต้องมีความสุขแน่ค่ะ
ไปกันเลยไหมครับ
พอใจหรือยังคะ
เข้ากันได้ดีเลยนะเนี่ย
ถ้างั้น ตามที่คุณสัญญา
ฉันจะรับเงินก้อนนั้นไว้นะคะ
คุณอยู่ดูพวกเขาต่อเถอะ
ใครเนี่ย สวยจัง
เหมือนเจ้าหญิงเลย
จริงเหรอคะ
- จำแทบไม่ได้เลย - ค่ะ
คุณแม่ล่ะ เป็นยังไงบ้าง
ท่านสุขภาพแข็งแรงดีค่ะ
- ดีเลยจ้ะ ไว้ต้องไปเยี่ยมบ้างแล้ว - ค่ะ
นี่คุณกูชานซองค่ะ
สวัสดีครับ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ กูชานซองครับ
คุณจางมันวอล
มาได้ไงครับ
ประธานวังอยากเจอหลาน
เขาจ่ายค่าโทรเข้าฝันในราคาสูง นี่เลยเป็นบริการพิเศษให้เขา
ไม่ต้องใส่ใจ ไปเถอะ
ไหนๆ คุณก็มาแล้ว ทำไมไม่เดินดูรอบๆ หอสมุดล่ะครับ
มีหนังสือดีๆ
กับภาพวาดสวยๆ เยอะเลย
ช่างเถอะ
ฉันกลับก่อนล่ะ
ไปเถอะครับ ไปดูรอบๆ หอสมุดกัน
มีภาพวาดสวยๆ ด้วยนะ
ผมขายภาพนี้ครับ
ถ้ารอให้อนุสรณ์สถานสร้างเสร็จ
คุณคงขาดใจตายก่อน
หลานสาวเขากับผมเลยตัดสินใจ แขวนภาพไว้ที่นี่
ผมมาที่นี่เพื่อขายภาพ แล้วคุณล่ะมาขายอะไร
คุณไปตกลงอะไรกับประธาน โดยที่ผมไม่รู้
อะไรคือ "จ่ายค่าโทรเข้าฝัน ในราคาสูง"
นายไม่ต้องรู้หรอก
ที่นี่มีภาพสวยๆ เยอะเหรอ
ไม่ไปดูกันหน่อยล่ะ
คุณรีดไถประธานมาแค่ไหนเนี่ย
นิดเดียวเอง เล็กๆ น้อยๆ
จริงๆ แล้วนั่นก็เป็น ภาพวาดของท่านประธานนะ
ผมรู้สึกเหมือนไปหลอกคนอื่นเลย
สมชื่อเด็กฮาร์วาร์ด จอมลวงโลกโลภมากแล้วไง
ลวงโลกเหรอ
เรียกแบบนั้นอยู่ได้ ถอนคำพูดเลยนะ
- ไม่อยากถอน - ไม่อยากเนี่ยนะ
ไม่ใช่เรื่องเลย ถอนคำพูดเลยนะครับ
คนที่ชื่อกูชานซองน่ะ
ดูดีเลยนะ
คบหาดูใจกับเขาอยู่เหรอ
ก็อยากให้เป็นแบบนั้นนะคะ
แต่เขาบอกว่ามีคนที่ชอบแล้ว
โรงอาหารหอสมุดนี่ไม่เลวเลย
ใช่ไหมครับ
ตอนเด็กๆ ผมมาที่นี่กับพ่อบ่อยมาก
ตอนนั้นอาหารก็อร่อย
เมื่อก่อนนายอยู่แถวนี้เหรอ
พ่อผมอยากให้ผม เข้าโรงเรียนประถมแถวนี้น่ะ
ค่าเช่าละแวกนี้แพงมาก จนเราหาห้องอยู่ไม่ได้
แต่เราก็มาที่นี่บ่อย
เพราะอาหารถูกแล้วก็อร่อย
นายอยู่กับพ่อคนเดียว มาตั้งแต่แรกเลยเหรอ
ครับ ที่ผมชื่อชานซองก็เพราะ
พ่อคือคนคนเดียวที่อยากให้ผมเกิดมา
เขารู้สึกแย่กับเรื่องนั้น ก็เลยตั้งชื่อผมว่าชานซอง
แต่เขาไม่ค่อยรู้เรื่องอักษรจีนนัก
ชื่อผมแปลว่า "ดวงดาวที่สุกใส" ด้วย
พ่อนายไม่ได้ขายนาย
เพื่อช่วยชีวิตตัวเองหรอกนะ
แต่เพราะนายต่างหาก
เพราะนายคงต้องอยู่คนเดียว ถ้าเขาจากไป
รู้อยู่แล้วล่ะครับ เขาเป็นครอบครัวคนเดียวของผมนะ
ถ้าคุณกินเสร็จแล้ว ไปหาหนังสืออ่านกัน
หนังสือเหรอ
สภาพแบบนี้ ไปไม่ได้หรอก
- ทำไมครับ - ชุดฉันไม่เข้ากับหนังสือ
แล้วมันเกี่ยวอะไรกันครับ
เกี่ยวทุกอย่างเลย
นี่ ถ้าไป ฉันก็ต้องถ่ายรูป
จะได้เอาไว้ลงโซเชียล
ซึ่งชุดที่ฉันใส่อยู่มันไม่เหมาะ
เชื่อเลย
กูชานซอง ดื่มกาแฟรอฉันไปก่อนนะ
ฉันจะไปเปลี่ยนชุดแล้วกลับมาใหม่
ไม่ต้องหรอกครับ นั่งลงเถอะ
ผมไม่ได้ตั้งใจจะไปอ่านหนังสือ
ผมอยากให้เราตามหาผี ที่อยู่กับหนังสือ
มีข่าวลือว่ามีผีอยู่แถวนี้
ผู้อำนวยการหอสมุดนี่กังวลมาก
ถ้ามีผีจริงๆ เราก็ควรเชิญไปที่โรงแรม
ผีที่สิงอยู่ในหนังสือเหรอ
ครับ
เขาว่ากันว่า ก่อนหน้านี้มีผีมาบริจาคหนังสือ
เธอเป็นครูใหญ่โรงเรียนประถม เพิ่งเสียไปไม่นานนี้
ครอบครัวเอาหนังสือเธอมาบริจาค
หนังสือเล่มนั้น คงมีค่ากับเธอมากน่ะครับ
ไม่รู้สิ
คนส่วนใหญ่จะทิ้งของที่พวกเขา เคยสนใจไปง่ายๆ
แต่จะปกป้อง ของที่อยากปิดบังด้วยชีวิต
ผีตนนั้นคงกังวล เพราะมีคนหลายคน
มายืมหนังสือเพราะข่าวลือนั่น
ในหนังสือจะซ่อนอะไรได้
อาจจะเป็นเงินฉุกเฉินก็ได้นะ
ให้ตาย
พอพูดเรื่องเงินนี่เดินไวเชียว
นายเป็นมนุษย์ ดึงหนังสือสิ ผีจะได้โผล่มา
"การคงอยู่และกาลเวลา"
ใครเขาอยากอ่านหนังสือแนวนี้กัน
ผมคนหนึ่งล่ะครับ
จ้ะๆ นั่นสินะ
ก็นายมันรู้ดีไปหมดนี่ กูชานซอง
เก่งที่สุดเลยพ่อเอ๊ย
ครับ ผมอ่านเพื่อจะได้เอาไปอวด
แต่มันเข้าใจยากมาก
ฉันคงอยู่มาเป็นพันๆ ปี ฆ่าเวลาแล้วฆ่าเวลาอีก
ยังไม่รู้เลยว่า การคงอยู่กับกาลเวลาคืออะไร
นายอยู่มาแค่เกือบ 30 ปีเอง จะไปรู้ได้ไง
มาดูกันว่าหนังสือ พูดถึงเรื่องกาลเวลาไว้ยังไง
ผีคงไม่ออกมาแน่ ถ้าฉันอยู่
ฉันไปรอที่ชั้นหนังสือด้านหลังนะ
คุณเห็นฉันเหรอ
ครับ ผมมองเห็นคุณ
คุณมาทำอะไรอยู่ที่นี่ครับ
ฉันไม่อยากให้ใครอ่านหนังสือเล่มนี้
มีของที่คุณหวงอยู่ในหนังสือเหรอครับ
หรือเป็นของที่คุณอยากซ่อน
ช่วยกำจัดของในหนังสือให้หน่อยได้ไหม
ผมจะช่วยครับ
แต่ผมต้องดึงหนังสือออกมาก่อน
มันคืออดีตที่ฉันซ่อนไว้
ครอบครัวฉันจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้
ช่วยเอาไปกำจัดด้วยนะคะ
ผู้หญิงที่เราเพิ่งเจอ
ผมว่าเธอคือแม่ผมครับ
ผมไม่เคยเจอหน้าท่านเลย
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท่านเสียแล้ว
ผมไม่รู้ว่าพ่อผม ส่งรูปพวกนี้ไปให้ท่าน
(ชานซองกับผมจะไปอเมริกานะ)
มันไม่ใช่ของที่ท่านหวงแหน
แต่เป็นของที่อยากซ่อน
แม่เขาคง...
ไม่อยากให้ผมเกิดมาจริงๆ
นายอาสาหาเรื่องใส่ตัวเองนะ
สุดท้ายเลยต้องมารู้เรื่องนี้
ไร้ประโยชน์ชะมัด เห็นแล้วหงุดหงิดจัง
ทำไม ฉันพูดผิดเหรอ
จะบอกว่านายดีใจที่ได้เจอแม่เหรอ
พาเธอไปโรงแรมไหมล่ะ จะได้เป็นลูกกตัญญูไง
คิดว่าผมอยากทำแบบนั้นเหรอ
ก็ดี
เอามานี่ ฉันจะเอาไปคืน
ปล่อยให้ยัยผีนั่น อยู่ที่นี่ไปตลอดแหละ
อันนั้น...
ผมก็ไม่อยากทำเหมือนกัน
แล้วนายอยากทำอะไร
นายต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เพราะฉันทำให้นายเห็นผี
- อย่างน้อยฉันก็ควรทำอะไรให้นายบ้าง - ผมแค่เศร้า
ที่พอเจอแม่แล้ว ผมกลับไม่ดีใจ
เจอกันครั้งแรกแท้ๆ
ปล่อยให้ผมเศร้าไปก่อนเถอะ
ช่างมัน ไปเถอะ
มีเรื่องอะไรเหรอ ทำไมดูเศร้าๆ
คือ...
ผมแค่รู้สึกเศร้านิดหน่อยน่ะ
มาที่นี่ก็ดีแล้ว ฉันจะปลอบใจนายเอง
ไปดื่มกัน เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง
นี่ กระดุมหายไปเม็ดหนึ่งนี่
ไปทำหลุดที่ไหนล่ะ
อะไรของนาย อย่าทำฉันเศร้าไปด้วยสิ
เธอพยายามจะปลอบใจฉันเหรอ
ซานเชส
คุณมีรา ผมกำลังจะออกไปกับชานซองพอดี
หือ ชานซองอยู่นี่เหรอคะ
วันนี้คุณไม่น่าจะมา ร่วมวงกับเราได้นะ
คงต้องกินข้าวคนเดียวแล้วล่ะ
ฉันนัดคนไว้แล้วค่ะ เดี๋ยวจะมีคนมากินข้าวกับฉัน
- งั้นเหรอ - อือ
โอ้โฮ ดูดีนะเนี่ย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ชานซอง ทักทายกันสิ นี่คุณพัคยองซู
ฉันเก็บของที่มีค่ากับเขามากไว้ได้
เขาเลยพาฉันมาเลี้ยงข้าว
เขาต้องตาย...
เพราะเธอนะ
หือ
ใช่ไหมล่ะ เขาหล่อจนอยากตายเลย
แหม คุณมีรา
เขาเป็นตำรวจล่ะ
ได้ยินว่าเดี๋ยวจะไปกับซานเชส
ไว้เจอกันนะ
เป็นอะไร รู้จักเขาเหรอ
เปล่า ผมไม่รู้จัก
แต่คุณจางมันวอลรู้จัก
มันวอลเหรอ
เขาก็รู้จักเธอเหรอ
เปล่าครับ อาจจะไม่แหละ
พี่ วันนี้ผมว่าผมดื่มไม่ได้แน่ ขอโทษนะ
อือ ได้
บอกมาว่ากูชานซองเคยเล่า เรื่องชีวิตส่วนตัวให้ฟังไหม
เขามีญาติที่ยังติดต่อกันอยู่ไหม
แล้วเพื่อนเขาล่ะ เขามีเพื่อนคนอื่นไหมนอกจากซานเชส
ไม่มีใครรู้เลยเหรอ ถามจริง
ผู้จัดการกูคอยประกบคุณตลอด
หมายถึงอยู่กับคุณตลอด
คุณไม่รู้อะไรเลยเหรอคะ
เจ้านายจะไม่รู้ก็ไม่แปลก เพื่อนร่วมงานสิที่ต้องรู้
เฉยเมยต่อเพื่อนร่วมงานได้ไงเนี่ย
คิมซอนบี
เป็นคนแนะนำเขาให้ประธานวังแท้ๆ ไม่รู้อะไรเลยเหรอ
ผมแค่แนะนำไป เพราะเห็นว่าเขาจิตใจดี...
นายล่ะ ไม่ได้สนิทกับเขาหรอกเหรอ
ก็ เท่าที่ผมจำได้
ผู้จัดการกู
ชอบสีน้ำตาลครับ
อันนั้นฉันรู้ย่ะ
ยมทูตก็มาแฮะ
อย่าไปตะคอกพวกเขาเลย
เธอเองก็เหมือนจะไม่ได้รู้อะไรเลยนะ
แล้วนายล่ะ รู้อะไรไหม
เจอเขาบ่อยเลยนี่
ฉันเข้าใจว่าพวกคุณเป็นผี
แต่นี่ก็ใจดำกันไปไหม
ท่านประธาน ทำไมไม่ถามเขาเองล่ะคะ
นั่นไงคะ มาโน่นแล้ว
นึกว่าจะเศร้าไปอีกนาน
อาการดีขึ้นแล้วสินะ
ยังไม่ดีขึ้นหรอกครับ
แต่ผมมาเพราะคุณ
ฉันเหรอ
ผมคิดว่า
ผมได้เข้าไปพัวพันกับ การคงอยู่และกาลเวลาของคุณ
ผมได้เจอคนคนหนึ่ง จากความทรงจำอันเจ็บปวดของคุณ
(สถานีตำรวจกลางบอมชอน)
เขาเคยเป็นโจรมาก่อน
แต่ตอนนี้กลับเป็นตำรวจ
เจ้าได้มีชีวิตที่ดีอีกครั้ง
ข้าดีใจด้วย
โล่งอกไปที
อยากเข้าไปใกล้ๆ
แล้วคุยกับเขาไหมครับ
ไม่เอาหรอก
ฉันไม่มีตัวตน
เขาเป็นเหมือนครอบครัวคุณนะ
คุณจะโอเคเหรอครับ
ก็ไม่โอเคหรอก
เศร้านิดหน่อย
ผมได้นำสายสัมพันธ์จากอดีต
มาหาคุณอีกแล้ว
ขอบคุณนะ
กูชานซอง
- ดูหน่อย - เชื่อเลย ไม่ครับ
เรื่องคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนี่
ผลวิเคราะห์ดินที่พลั่วออกแล้วใช่ไหม
ครับ
ใช่ครับ เป็นแบบเดียวกัน กับดินตรงที่เจอศพ
ใช่ไหมล่ะ
แต่ทำไมผู้ต้องหาเอาแต่ปฏิเสธ ว่าไม่ได้ฆ่าพวกเขา
ปวดหัวเป็นบ้าเลย
แต่เรื่องของเรื่องคือ
เขาไม่มีแรงจูงใจอื่น นอกจากฆาตกรรมภรรยาตัวเอง
คงเป็นโรคจิตทั่วไปนั่นแหละ
พวกคลั่งการฆ่าน่ะ
จบ
มีปัญหากับของ ที่รถขนมาวันนั้นน่ะครับ
ทุกอย่างไปถึงปลอดภัยดีนะคะ
ช่วยตรวจชื่อที่ใช้จอง อีกรอบหน่อยครับ
รถหมายเลข 3465 ถูกจองในชื่อ
คุณกูชานซองค่ะ
- ใครนะครับ - นี่ไม่ใช่คุณกูชานซองเหรอคะ
กูชานซองเหรอ
ไม่จริงน่า
กูชานซอง
อยู่ๆ มาเจอนายได้ไงเนี่ย
ชานซอง
วันนี้ก็อยู่บ้านอีกแล้วเหรอ
- ครับ - ไม่ไปโรงแรมเหรอ
ก็เห็นไปตื๊อของานมาตลอดนี่
ผมมีธุระต้องสะสางที่นี่
ซึ่งผมคิดว่า...
ถ้าผมไปสภาพนี้ คงดูแลแขกโรงแรมไม่ได้หรอก
(การคงอยู่และกาลเวลา)
พออ่านหนังสือยากๆ เล่มนี้จบแล้ว ฉันจะหาคำตอบได้ไหมนะ
วิธีปลอบใจผู้ชาย
ที่การคงอยู่และช่วงเวลา ที่เขาจะได้อยู่กับแม่
ถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง
คุณกลัวว่าความลับที่ปิดบังมา จะถูกเปิดโปงเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
ลูกชายคุณไม่ต้องการแบบนั้น
เขากำลังเศร้า
และฉันอยากปลอบเขา
ฉันต้องพึ่งคุณ
ฉันจะ...
พาคุณไปที่โรงแรมฉัน
กลับมาทำงาน
มาที่โรงแรม นั่งสายสี่มา
แขกที่นายต้องไปส่งรออยู่
แขกที่ต้องส่งงั้นเหรอ
(โฮเทล เดล ลูนา)
ผู้จัดการกู ยินดีด้วยครับที่ได้กลับมาทำงาน
ย้ายกลับมาอยู่มยองดงแล้วเนอะ
เทียบกับที่อื่นแล้ว ที่นี่ดีกว่าเป็นไหนๆ
ขอฝากเนื้อฝากตัวอีกครั้งนะครับ
ก็นึกว่าจะแต่งเข้าบ้านเศรษฐี
กลับมาอยู่โรงแรมผีสางเสียอย่างนั้น
เป็นบุรุษที่ไม่ทะเยอทะยานเอาเสียเลย
ประธานจางต้องพึ่งผู้จัดการกู
ผู้หญิงไม่นิยม ผู้ชายทะเยอทะยานหรอกค่ะ
คุณนี่ล้าสมัยจริงๆ
อีกอย่าง เคยบอกแล้วไงว่า อย่าพูดแบบพวกไดโนเสาร์น่ะ
ผมก็เปลี่ยนวิธีพูดแล้วนะ
เนอะ จริงๆ เลย
ขอโทษที่ให้รอครับ
ขอบคุณที่มานะ
รูปจากหนังสือนั่น
ผมขอเก็บไว้ได้ไหมครับ
คุณเก็บไว้ได้เหรอ
ฉันต้องขอ...
ขอโทษจริงๆ
(สู่สวรรค์)
ลาก่อนครับ
แม่
ได้ไปส่งท่านไหม
ครับ
ขอโทษที่ถือวิสาสะพาท่านมานะ
ขอบคุณที่พามาให้ครับ
แล้วก็
ที่บอกให้ผมกลับมาด้วย
มันน่าอายที่ต้องพูดแบบนี้ แต่ว่ากันตามตรง
นายไม่ได้กลับมาเพราะฉันบอกให้กลับ
แต่เพราะนายทำเพื่อฉัน
ฉันจะบังคับให้นายกินยา จะได้ไม่ต้องกลับมาอีกก็ได้
แต่ฉันก็ไม่ทำ
ฉันนึกว่าทุกครั้ง ที่ฉันให้โอกาสนายหนีไป
นายก็แค่กลับมาตามอำเภอใจ
แต่จริงๆ แล้ว
ฉันหวังว่านายจะกลับมา
ผมดีใจนะที่คุณยอมรับ ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่วอแว
เพราะอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม
กูชานซอง
ฉันจะใช้งานนาย
นายเป็นคนนำพาผู้หญิงคนนั้นกับยอนอู
ให้มาเจอฉัน
ซึ่งก็แปลว่า
นายคงพาเขามาได้เหมือนกัน
ก็คงจะใช่ครับ
ฉันมั่นใจว่าจะต้องเป็นแบบนั้น
แล้วก็อีกอย่าง
ฉันจะไม่ยอมให้เขา
จากไปอย่างสงบแน่
คุณก็เลยจะใช้ผมเหรอ
ถูกต้อง ฉันจะทั้งร้ายทั้งเจ้าเล่ห์
และนายอาจจะ...
โดนใช้ โดนทำร้ายจนพังพินาศเพราะฉัน
นี่คุณจะ...
- ขู่ให้ผมหนีไปอีก... - ไม่ใช่
อย่าหนีไปเลย
นายตัดสินใจแล้ว
ว่าจะหาเรื่องใส่ตัวและอยู่กวนใจฉัน
ทั้งที่รู้ว่าอันตรายนั้น
อาจทำให้ถึงตายได้
อยู่ข้างฉันนะ
ถ้าวันหนึ่ง...
ฉันเกิดคลุ้มคลั่งทำเรื่องบ้าๆ
และสลายหายไป
ช่วยอยู่ข้างๆ ฉันทีนะ
ไม่ครับ
ผมไม่ปล่อยให้คุณหายไปหรอก
เชื่อใจผมนะ
การคิดถึงสิ่งที่เรามองไม่เห็น คงยากน่าดู
ฉันยอมอ่อนข้อให้เพราะแกอ่อนแอหรอกนะ
คุณคงเห็นดอกไม้แล้ว ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ
พวกเราจะต้องไปก่อนท่านประธาน
เพราะงั้นเตรียมใจไว้ก่อนดีกว่า
ตอนนี้ก็สวยดีอยู่แล้ว ทำไมต้องร่วงโรยด้วยนะ
น่าเศร้าจริงๆ
ดอกไม้ผลิบาน
ก็เพื่อรอวันร่วงโรย
คำบรรยายโดย: นิติกาญจน์ รุ่งเรืองยศเมธี