ทรมานไปด้วยกันมันไม่ดีหรอก
ฉันก็จะเจอแต่ความทรมาน
ลาก่อน
กูชานซอง
เธอจากไปแล้ว
นี่
เธอมองเห็นอาคารนั่นเหรอ
- ขอโทษครับ - ขอโทษค่ะ
ไปลูก ไปๆ
ไม่รู้ว่ามีที่แบบนี้ในมยองดงด้วย
- นั่นน่ะสิ - อือ ไปเถอะ
ผู้จัดการกูคงสับสนแย่
เขาทำงานกับเรามาสักพักแล้ว
อย่างน้อย คุณก็ควร ทิ้งข้อความไว้หน่อยไหม
ฉันทิ้งอย่างอื่นไว้ให้เขาแทนข้อความ
ฉันทิ้งเงินชดเชย กับจดหมายเลิกจ้างให้เขา
คุณคงมองเขา
เป็นแค่มนุษย์คนที่ 99 ที่ทำงานให้คุณสินะ
เปล่านะ กูชานซองเป็นคนพิเศษ
ฉันเลยไม่อยากใจอ่อน
ฉันต้องพยายามเข้มแข็งเข้าไว้
ผมไม่ได้ยินคำพูดอ่อนไหว จากคุณมาเป็น...
ไม่สิ นี่คือครั้งแรกในรอบ 500 ปีเลย
ห้าร้อยปี
คุณตายมานานขนาดนั้นแล้วเหรอ
ห้าร้อยปีแล้วยังมัวทำอะไรอยู่นี่
ได้ยินจากปากผีตนที่อยู่มานาน กว่าตัวเองสองเท่านี่มันแปลกๆ นะ
ฉันไปไม่ได้เพราะถูกผูกติด กับต้นไม้จันทรา
ผมก็ยังไปไม่ได้เพราะยังมี เรื่องละอายใจต้องสะสางบนโลก
ผมไปหาบรรพบุรุษภพหน้า แบบนี้ไม่ได้หรอก
ต่อให้ไปภพหน้า คุณก็ไม่เจอบรรพบุรุษหรอก
พวกเขาคงไปเกิดใหม่ไม่รู้กี่รอบแล้ว
ไม่มีอะไรต้องกังวล
ผมน่ะอยู่โรงแรม แล้วกังวลต่อไปได้ครับ
แต่แบบนี้คุณจะรับได้เหรอ
แน่ใจเหรอที่จะตัดใจจากโอกาส
การได้ไปภพหน้าผ่านผู้จัดการกูน่ะ
พวกเขาไม่ให้ฉันไปอย่างสบายใจหรอก
ต่อไปนี้ก็พยายามรีบจัดการ
เรื่องละอายใจ ที่ค้างคาอยู่ในชาตินี้แล้วกัน
เหลือเวลาไม่มากแล้ว
แก้ไม่ได้ก็ตัดใจขึ้นรถไปภพหน้าซะ ไม่ต้องเสียดายอะไร
แล้วแขกล่ะ ส่งไปเรียบร้อยดีไหม
ยมทูตมาช่วยเราเคลื่อนย้ายแขก
ถึงจะวุ่นวายไปบ้าง เพราะการย้ายกะทันหันก็เถอะ
คนที่ไม่มีเรื่องคาใจ และพร้อมไปจากโลกนี้แล้ว
เชิญขึ้นรถบัสด้านนี้เลยครับ
ส่วนคนที่ยังไปไม่ได้ เพราะมีเรื่องคาใจ
เชิญยืนด้านนี้ครับ
(ไปภพนี้ ไปภพหน้า)
ห้ามสับสนเด็ดขาด
หากขึ้นรถไปแล้ว จะหันหลังกลับไม่ได้
นี่คุณ จะไปภพหน้าแล้วเหรอ
ลูกคนโตฉันเข้ามหาวิทยาลัย จนได้ดีแล้วค่ะ
ฉันไปได้แล้วล่ะ
อุตส่าห์เข้าฝัน เพื่อไปปลุกลูกชายทุกเช้า
ดีใจด้วยที่เขาเข้ามหาวิทยาลัยได้
เดินทางปลอดภัยนะ
(ไปภพนี้ ไปภพหน้า)
คุณคะ ต้องเลือกแถวนะคะ
ผมตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปภพหน้า หรืออยู่ที่นี่ต่อ
คุณเขียนนิยายเสร็จแล้วเหรอคะ
ยังครับ ตอนมีชีวิตผมเขียนไม่เสร็จ แต่ตายแล้วก็คงเขียนไม่เสร็จ
ผมไปดีกว่า
หรือจะอยู่เขียนต่อดีครับ
แขกคนนี้ตัดสินใจไม่ได้สินะ
เขาไปไม่ได้หรอกค่ะ
ไม่ต้องเขียนนิยายให้จบก็ได้
แต่จะไปได้ก็ต่อเมื่อ ปล่อยวางเรื่องที่ยึดติดค่ะ
รถคันนี้ไปภพหน้านะคะ
โปรดเลือกแถวให้ถูกด้วยครับ
หันหลังกลับไม่ได้นะครับ
พนักงานบางคนขึ้นรถไปภพหน้าด้วย
เราคงขาดคนไปสักพัก
สนับสนุนให้พนักงานไปภพหน้าด้วย
ทำไมคุณทำเหมือน จะปิดโรงแรมเลยครับเนี่ย
เราย้ายมาที่ใหม่แล้ว ก็ต้องหาผู้จัดการที่เป็นมนุษย์สิ
ไม่จำเป็น
เรามียูนานี่
พวกเขาย้ายของฉันมาหมดไหม
หมายเลขสี่โทรเรียกบริษัทขนย้าย
ให้มาจัดการของของคุณทั้งหมดแล้วครับ
นี่ คุณต้องขับสิ
ผมเคยขี่แต่ม้า ไม่เคยขับรถนะครับ
ห้าร้อยปีมานี่ คุณไม่เคยหัดขับรถเลยเหรอ
ประธานนั่นแหละ เป็นผีแปลกที่ขับรถเป็น
เหลือเชื่อเลย
บ้าจริง
ขำอะไร
ผมว่าตลกดีที่ผีคาดเข็มขัดนิรภัยด้วย
ผมชอบรถเปิดประทุนนะ
นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่ได้นั่งโพนี่ทูของคุณ
หัวสูงเหมือนกันนะคุณเนี่ย
ขึ้นมาสิครับ ไปซิ่งกัน
ยี้ฮ่า
"ยี้ฮ่า" เนี่ยนะ เชยชะมัด
โรงแรมใหม่อยู่ชานเมืองงั้นเหรอ
ดีจัง เหมือนไปปิกนิกเลย
ครับ
หนูคุยโทรศัพท์อยู่น่ะค่ะ
ตามเครื่องนำทางไปก็พอค่ะ
ครับ
ฉันไปสอบใบขับขี่ดีกว่า จะได้ขับมาทำงาน
ตั้งใจเรียนไปเถอะน่า
ปิดเทอมหน้าร้อนแล้วย่ะ ตาบื้อ
เดี๋ยวฉันก็เรียนจบแล้ว
พ่อแม่เขาบอกว่าจะซื้อรถให้ ถ้าฉันเข้ามหาวิทยาลัยได้
เออ ฉันมีอพาร์ตเมนต์ เป็นชื่อตัวเองด้วย
พอเรียนจบแล้วฉันจะไปอยู่บ้านตัวเอง
อยู่กับพ่อแม่นี่อึดอัดใช่ไหม
มันก็แค่เป็นการชดใช้ ที่มีราคาสูงมากน่ะ
โอ้โฮ เข้มจัง ชิมหน่อยไหม
ครับ
ชิมไหมคะ
ไม่เป็นไรครับ
มีอะไร
มีผู้หญิงอยู่ในรถข้างหน้าเรา
อย่ามองนะ เธออาจโดนทำร้ายได้
ช่วยด้วย
ช่วยด้วยๆ ได้โปรด...
ในโลกนี้มีผีตั้งเยอะแยะ
อย่าไปคิดมากเลย
ฉันต้องเป็น ผู้จัดการโฮเทล เดล ลูนานะ
ไปรับผีตนนั้นมาเป็นแขกเราเถอะ
หือ
คุณลุงคะ
รถสีเทาคันนั้นที่เพิ่งขับผ่านไป
ช่วยตามไปได้ไหมคะ
- หือ - เดี๋ยวหนูจ่ายเพิ่มให้
- ขับเร็วๆ เลยค่ะ - ก็ได้ครับ
เดี๋ยวก็มีปัญหากับประธานหรอก
เธอยังไม่ใช่ผู้จัดการโรงแรมนะ
เร็วๆ หน่อยนะคะ
(ร้านขายยา)
มาตามหาโฮเทล เดล ลูนาเหรอ
รู้ไหมครับว่าโรงแรมย้ายไปไหน
คุณคงรู้แล้วว่าโรงแรมย้ายไป
ถ้าฉันบอก เธอจะตามหามันอีกเหรอ
เธอเกือบตายเพราะมันวอลนะ
ได้ยินว่าเธอรับคำสาปทรงพลังนั่นไว้
ถ้าไม่ปล่อยออกไป วิญญาณเธอจะบาดเจ็บหนักเอานะ
กูชานซอง ปล่อยนะ
คุณจางมันวอลปกป้องผมครับ
ผมไม่เป็นไร
ต้องขอบคุณเธอสิที่มันวอลไม่เป็นไร
เธอต่างหากที่ปกป้องหล่อน
พี่สาวฉันเลือกคนถูกจริงๆ
เพราะงั้นทำดีต่อไปนะ
ผมถูกส่งไปที่โรงแรม เพื่อจุดประสงค์นั้นเหรอครับ
พอชะตากรรมเลวร้ายจากอดีต กลับมาเล่นงานเธอ
ผมต้องเป็นคนกันมันออกไปเหรอ
เธอทำภารกิจสำเร็จนี่ จะโกรธไปทำไม
สงสารมันวอลที่เห็นในฝันเหรอ
ครับ ผมสงสาร
ผมโกรธที่คุณชื่นชมผมที่ไม่เลือกข้าง
เธอทิ้งผมเพราะผมไปขวางทาง
คุณจะบอกให้ผม
ขวางทางเธอต่อไปเหรอ
เลือกข้างได้ ไม่เป็นไร
แต่ขวางทางเนี่ยสิที่ยาก
ทุกคนอยากทำหน้าที่โอบกอด ปลอบประโลมผีตนนั้น
แต่หน้าที่แย่ๆ อย่างเข้าไปขวางทาง อดทนและอ้อนวอนนั้น
มีแต่คนดีเท่านั้นที่ทำได้
อย่าประเมินผมสูงไปครับ
ผมไม่อยากได้หน้าที่ ที่ไม่มีใครต้องการ
ผมไม่ใช่คนดีขนาดนั้น
จริงเหรอ งั้นก็เลิกทำสิ
แค่กินนี่ก็พอ
นี่อะไรครับ
ยานั่นจะทำให้ความสามารถ ในการมองเห็นผีหายไป
เธอจะมองไม่เห็นเหล่าภูตผี
ไม่เห็นโฮเทล เดล ลูนาอีกต่อไป
จะไม่เห็นทั้งหมดเลยเหรอครับ
เขาเลือกทิ้งเธอไปแล้วนะ
ฉันต้องให้โอกาสเธอทิ้งเขาด้วย
บางครั้ง เราก็ยุติธรรมมากนะ
ผมมาที่นี่เพื่อหาวิธีตามหาเธอ
แต่คุณกลับให้วิธีตัดขาดจากมันแทน
เทพไม่ได้เป็นผู้กำหนดผลลัพธ์นะ
มนุษย์ต่างหาก
เป็นแบบนั้นเสมอ
ขอบคุณที่ให้โอกาสผมครับ
เดี๋ยวสิ จะกินเลยเหรอ
ไม่คิดหน่อยเหรอ
คิดว่าพอไตร่ตรองแล้ว ผมจะไม่กินเหรอ
เพราะผมเป็นคนดีน่ะเหรอ
ผมบอกแล้วไงครับ
ผมไม่ได้ดีพอจะอาสาทำหน้าที่แย่ๆ
ที่ผมยังลังเล...
นั่นก็เพราะผมชอบเธอ
แค่กอดปลอบประโลมมันไม่พอหรอก
เธอเป็นผู้หญิงใจร้ายครับ
เธอทิ้งผมเพราะผมเข้าไปขวางทาง
ต่อให้ผมกลับไป เธอก็คงไม่ต้อนรับ
และจะไม่รู้เลย ว่าเธอจะทำเรื่องอันตรายอีกเมื่อไหร่
แต่ผมจะคิดดูว่า ผมชอบเธอมากจนไม่สนเหตุสนผล
แล้วกลับไปหาเธอไหม
ถ้าจะเก่า อย่างน้อยก็ต้องดูโบราณ
ถ้าจะเล็ก อย่างน้อยก็ต้องน่ารัก
(โฮเทล เดล ลูนา)
ไม่ว่าจะมองยังไงก็น่าเกลียดเป็นบ้า
นี่เป็นที่ดินผืนเดียว ที่งบเราพอจะซื้อไหวค่ะ
แต่ว่ามีสุสาน อยู่เหนือเนินเขาทางนั้น
ที่นี่มืดและชื้นด้วย กำลังดีเลยค่ะ
น้ำดื่มที่นี่ก็อร่อย เขาดังเรื่องมักก็อลลีด้วยนะ
สมัยก่อนตอนทำโรงแรมมันวอล ท่านประธานผู้อดอยากยากจน
ก็จะดื่มมักก็อลลี กับกิมจิไชเท้าตลอดเลย จำได้ไหม
ไวน์ข้าวนั่นก็ทำจากที่นี่
เลิกพูดถึงสมัยนั้นได้แล้ว
อาคารนี่ก็น่าเกลียดพออยู่แล้วนะ
ยิ่งรู้สึกจน เหมือนสมัยนั้นเข้าไปใหญ่
ว่าแต่อากาศสดชื่นมากเลยนะ ไม่มีฝุ่นละอองเลย
ฝุ่นละอองเหรอ ถ้ามี คุณจะสูดเข้าไปได้หรือไง
ไม่อยากเชื่อว่าผีพูดเรื่องน้ำ กับอากาศบริสุทธิ์เป็นด้วย
ก็ได้ ไม่ต้องไปสนใจภายนอก
พออยู่ข้างในก็เหมือนเดิมแล้ว
ให้ว่องเลย
ห้องโถงดูเล็กลงนะว่าไหม
ท่านประธานคิดไปเองค่ะ กว้างเท่าเดิมค่ะ
ผู้คนที่คุณรีบส่งไป ภพหน้านี่บ่นกันใหญ่
ดอกไม้ในสวนเราเลยบานไม่พอ
เราก็ต้องจนขึ้นเป็นธรรมดา
เดี๋ยวก็กลางเดือนแล้ว แขกเราจะเยอะขึ้นค่ะ
ทำเลเราดีด้วยนะคะ
ฉันหิวน้ำ
ฉันจะไปนั่งมองต้นจันทราในสวน เอาแชมเปญมาให้ที
ของใช้ของคุณยังมาไม่ถึงค่ะ เราเลยไม่มีแชมเปญ
หา
ทำไมสองคนนั้นยังมาไม่ถึงอีก
ไปอู้อยู่ที่ไหนหรือไง
ทำไมเราไม่ดื่ม มักก็อลลีกันแทนล่ะครับ
มารำลึกความหลังกัน
ฉันเพิ่งบอกไป ว่าไม่อยากพูดถึงชีวิตสมัยนั้น
เพิ่งพูดไปแป๊บเดียว ลืมเฉยเลย
คิมซอนบี
ที่คุณสะสางปัญหาไม่ได้
ไม่ใช่ว่าเพราะลืม เรื่องคาใจ 500 ปีไปแล้วเหรอ
เหมือนปลาทองเลย
ปลาทองเหรอ
ผมเป็นบัณฑิต ที่สอบระดับประเทศผ่านนะครับ
เรียกนกกระสาแสนสง่าก็ว่าไปอย่าง แต่ปลาทองนี่ไม่ใช่แล้ว
นกกระสา
นกกระสาก็โง่เหมือนปลาทองนั่นแหละ
อะไรนะ "โง่" เลยเหรอ
ไม่อยากเชื่อจะเลย ผู้หญิงอะไรใจร้ายหยาบคายที่สุด
ยั้งใจไว้ค่ะ
โรงแรมด้านนอกดูไม่น่ามอง เธอก็เลยอารมณ์เสียนิดหน่อย
จางมันวอลน่ะดูดีแค่ภายนอก
แต่ข้างในนี่ปีศาจชัดๆ
เธอไล่ผู้จัดการกูออก
แถมยังเรียกมนุษย์ มาทำอะไรไม่ชอบมาพากลอีก
คุณคิดไหมว่าเธอไล่ผู้จัดการกูออก เพราะเรื่องในวันนั้น
ก็เห็นเธอบอกว่าตัดขาดจากเขา เพราะกลัวว่าตัวเองจะอ่อนแอลง
ฉันกลัวว่าเธออาจทำอะไรเสี่ยงๆ อีก
ไม่มีมนุษย์มาคอยห้ามเธอแล้วด้วย
งั้นผู้จัดการกู ก็มองไม่เห็นผีแล้วเหรอ
ประธานจางว่าแบบนั้นนะ
เธอคงไปโวยวายใส่ท่านมาโก เสียใหญ่โตน่ะสิ
ปลาทองเหรอ
นี่ นึกว่าย้ายที่แล้ว ใบจะร่วงหมดซะอีก
แต่ก็ยังอยู่เลยนี่
แน่ใจหรือเปล่า ว่ากูชานซองมองไม่เห็นผีแล้ว
ฉันให้ยาเขาไปแล้ว
ถ้าเขากิน เขาก็จะมองไม่เห็นผีอีก
ก็ตามนั้น
ดีแล้วล่ะ
เธอมาขอร้องดีๆ เป็นครั้งแรก ฉันเลยตามใจเธอ
แต่มันก็ขึ้นอยู่กับเขา
ว่าจะกินยาไหม
เขาจะเลือกทางไหนนะ
สนุกนักเหรอ
งั้นก็ขออะไรอีกอย่างสิ
ทำให้ดอกฟ้าๆ นี่หดกลับไปได้ไหม
เรื่องนั้นทำอะไรไม่ได้หรอก
นั่นคือสิ่งที่เธอรู้สึก
ดอกไม้จะบานหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับเธอ
แต่หน่อมันสวยมากเลยนะ
คงน่าสงสารแย่ ถ้าผลิบานเป็นดอกไม่ได้
ไม่ต้องคาดหวังหรอก มันไม่มีทางผลิบานแน่
อย่าแม้แต่จะฝัน ว่าได้เห็นดอกไม้บานที่นี่
ตกดึกแล้วก็ยังเหมือนเดิม
ถ้ากินยานี่
เธอจะมองไม่เห็นเหล่าภูตผี ไม่เห็นโฮเทล เดล ลูนาอีกต่อไป
ทนไม่ไหวเหรอ
งั้นก็หนีไปจากฉันซะสิ กูชานซอง
มองหาโรงแรมอยู่เหรอครับ
โฮเทล เดล ลูนาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
ผมอยากพาคุณไปนะครับ
แต่ผม...
จะไม่ไปที่นั่นอีกแล้ว
ขอโทษด้วยครับ
คุณเป็นมนุษย์เหรอ
ผมดูเหมือนผีหรือไงครับ
คุณเป็นใคร
แล้วคุณล่ะ
ผมมาจากบริษัทอสังหาฯ
มาถ่ายรูปตึกไปลงขายในเว็บไซต์น่ะ
ขายเหรอครับ
พวกเขาจะขายที่นี่เหรอ
ใช่ มีปัญหาเหรอครับ
ครับ ที่นี่มีปัญหาเยอะเลย
- ค่ะ - ไหนดูซิ
- ค่ะ - ไม่มีชุดจะใส่เลย
ได้เลยค่ะ
ประธานคะ นายหน้าขายที่โทรมาค่ะ
เขาถามว่าคุณได้จ่ายภาษีมรดกไหม
อะไรดกนะ
ถ้าคุณไม่ได้จ่าย
ก็อาจมีปัญหา เรื่องภาษีโอนที่ดินน่ะค่ะ
ฉันไม่แน่ใจว่าเขาพูดถึงอะไร
ฉันจะไปรู้ได้ไง
ให้ฉันโทรหาผู้จัดการกูไหมคะ
ไม่ต้อง โทรหาเขาไม่ได้
เฮ้อ
มีผีที่รู้เรื่องแบบนี้บ้างไหม
เขาเคยทำงานที่จางแอนด์ยอง บริษัทกฎหมายยักษ์ใหญ่ในเกาหลี
แล้วเสียชีวิตจากการทำงานหนักไป
เขาบอกว่าเคยเป็นทนายที่เก่งมากค่ะ
งั้นเหรอ
คุณจางแอนด์ยอง ปัญหาอยู่ตรงไหนเหรอคะ
ภาษีมรดกนี่มันยังไงเหรอ
คุณโนจุนซอกที่เสียไปแล้ว
ทิ้งทรัพย์สิน ที่เป็นโรงเรือนไว้ให้คุณ
เขาเตรียมเอกสารทั้งหมด ไว้ให้คุณจ่ายภาษีมรดก
แค่ไปจ่าย เรื่องก็จบครับ
จ่ายอะไร
คุณไม่ได้เตรียมเงินไว้เลยเหรอครับ
ไม่รู้เลย คนที่เตรียมไว้ไม่อยู่แล้ว
ฉันไม่รู้เลยสักนิดว่า เขาเตรียมอะไรไว้ไหม
คุณจะขายที่ดินเพื่อจ่ายภาษี
คุณก็ต้องจ่ายภาษีมรดก
เงินกู้ค้ำประกัน
บวกกับภาษีโอนที่ดิน
หลังจากนั้นแล้ว จะเหลือเงินไม่มากครับ
ทำไมจะไม่มีล่ะ นั่นที่ดินฉันนะ
มีคนบอกว่าที่นั่นแพงมาก
ถ้าฉันขายแล้วทำไมไม่มีเงินเหลือล่ะ
ภาษีก็แบบนี้แหละครับ
คุณควรจ่ายภาษีมรดก แล้วเก็บที่ดินผืนนั้นไว้แทนครับ
จางแอนด์ยองๆ
ทำอะไรเนี่ย คุณต้องจัดการเรื่องนี้นะ
จางแอนด์ยองๆ
เขาเสียชีวิตจากการทำงานหนัก
ถ้าเขาอ่านอะไรเกินห้านาที เขาจะเป็นลมค่ะ
เฮ้อ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย
บ้าจริง
ได้สิครับ งั้นโทรหาผมแล้วกัน
ว่าแต่ คุณรู้เรื่องภาษีมรดกได้ยังไงคะ
ผมมาดูอาคาร
แล้วบังเอิญเจอคนชื่อกูชานซองพอดี
เขาอยู่กับผมด้วยเนี่ย
ตอนนี้เหรอคะ
ฉันขอคุยกับเขาได้ไหมคะ
แม่เจ้า นี่มันภาษากรีกหรือไง
ไอ้บ้าๆ
ท่านประธาน ทำไมไม่คุยกับเขาโดยตรงล่ะคะ
ฉันไม่รู้เรื่องเลย ว่าเขาพูดเรื่องอะไร
แล้วคิดว่าฉันจะรู้เหรอ
นี่ ตานายหน้า พูดมาสั้นๆ ให้เข้าใจง่าย
ขายแล้วฉันจะได้เท่าไร
อย่าคิดจะโกงกันล่ะ
ฉันมีพนักงานเก่งๆ
ที่จบบริหารจากฮาร์วาร์ดด้วยนะ
แต่คุณไล่เขาออกนี่ครับ
กูชานซองเหรอ
คุณไม่รู้เรื่องภาษีมรดก กับภาษีโอนที่ดินเลยใช่ไหม
คุณไล่พนักงานเก่งๆ คนนั้นออกทำไมล่ะ
ทำไมนายไปอยู่ที่นั่น
เขาจ้างไปเป็นนายหน้าเหรอ
ผมมาที่นี่เพราะสับสน ที่โดนไล่ออกข้ามคืนครับ
เสียใจแล้วล่ะสิที่ผมไม่อยู่
ถ้าคุณขอให้ผมกลับไป
ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย
ฝากบอกนายหน้าทีนะ
ว่าให้ไล่คนที่ไม่เกี่ยวข้องออกไป
แล้วก็ล็อกอาคารให้ดีๆ
ครับ เข้าใจแล้วครับ
ผู้จัดการกูอยู่ที่นั่นเหรอคะ
เขาต้องตามหาเราทั้งคืนแน่
(ผู้จัดการกูชานซอง)
ถ้าเขาโทรกลับมา บอกให้ไปตายซะแล้วค่อยโทร
เออ ฮยอนจุงกับยูนาอีก
ไปดูซิว่าพวกเขาออกเดินทางหรือยัง
ค่ะ
ถ้าไม่ชอบคู่นั้น ก็คู่นี้สิ
ไม่เอาครับ ไม่ใช่สไตล์ผม
งั้นก็เชิญใส่รองเท้าเชยๆ สีอึนั่น
ไปหางานโรงแรมปกติทำเลยไป
กูชานซอง
ผมต้องล็อกอาคาร ออกมาเถอะครับ
ลุงคะ เราอยู่ไหนแล้วเนี่ย
เหมือนจะขับตามคันนั้นมา จนหลงซะแล้วครับ
สัญญาณจีพีเอสก็มาไม่ถึง
เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
ลุงคะ เป็นอะไรเนี่ย
เมื่อกี้ผมเห็นคนน่ะ
ไม่เห็นมีอะไร
นั่นไง
ให้ตายสิ
ขอโทษนะครับ
รถผมไม่ให้ความร่วมมือเลย
ไม่หรอกค่ะลุง
หนูว่าลุงมาถูกที่แล้ว
ผมจะออกไปเจอกับบริษัทประกัน ตรงถนนใหญ่นะ
เจอกันนะคะ
เฮ้อ บ้าจริงเชียว
เมื่อกี้คือผู้ชายใช่ไหม
คนในรถก่อนหน้านี้เป็นผู้หญิง
ไปดูกันเถอะ
ยูนา
ฉันว่ามันจะอันตรายเกินไปนะ
นายเองก็เป็นผี ฉันก็เคยเป็นผี
ไม่ใช่เรื่องนั้น คือว่ารถคันนั้น
เธอเห็นคนขับไหม
เป็นผู้ชายอายุไม่มาก ใส่แว่นกันแดด
มีผีคนตายอยู่ในรถผู้ชายคนนั้น
แล้วตอนเราไล่ตามเขาไปก็เจอผีอีกตน
ฉันรู้สึก...
นายคิดว่าผีสองชายหญิง โดนผู้ชายคนนั้นฆ่าเหรอ
มนุษย์นี่ บางทีก็อันตรายกว่าผีนะ
ถ้าพวกเขาตายอย่างไม่ยุติธรรม ฉันก็ไปไม่ได้
ฉันเองก็ตายอย่างไม่ยุติธรรม
ฉันจะระวังตัวนะ
งั้นเธอต้องสัญญาว่าจะวิ่งมาที่รถ ทันทีที่เจอมนุษย์คนนั้น
- รับปากไหม - อือ
ปกติแล้ว คนจะกลัวผี
แต่ผีอย่างเรากลับกลัวคนซะได้
ถูกของเธอ
เขาคนนั้นก็ดูเหมือนคนปกตินะ
(โฮเทล เดล ลูนา)
นี่ค็อกเทลประจำโรงแรมเราครับ
แขกที่บาร์ชอบที่สุดด้วย
"เทียส์"
คุณทำเองเหรอ
ครับผม
ตอนเมา แขกจะเพ้อฝัน ถึงชีวิตที่ผ่านมา
คอนเซปต์คือ มันอาจเป็นน้ำตาหยดสุดท้าย
ที่พวกเขาเสียให้กับ ชีวิตที่ผ่านพ้นไป
ทำไมถึงตั้งชื่อเป็นภาษาอังกฤษ คุณเป็นบัณฑิตลัทธิขงจื๊อนี่
อยากเท่แต่ไม่ไหวก็อย่าฝืนเลย
ไม่คิดว่าคนที่ตั้งชื่อโรงแรม แบบพวกหัวสูง
อย่าง "โฮเทล เดล ลูนา" จะกล้าวิจารณ์ผมได้นะ
ค็อกเทลที่ผีทำนี่รสชาติห่วยสุดเลย
ได้ยินว่าหมู่บ้านนี้ ดังเรื่องมักก็อลลี
ไม่ได้ซื้อไว้บ้างหรือไง
คุณเป็นคนบอกให้ผมไม่พูดถึงเองนะ
ลืมแล้วเหรอครับ
คุณเชื่อฟังคำสั่งฉัน ตั้งแต่เมื่อไหร่
กินอะไรไม่ลงเลยเนี่ย เพราะไอ้ค็อกเทลบ้านี่
ตัวเองเบื่อเพราะออกไปช็อปปิ้งไม่ได้
เลยมาลงที่ฉันเนี่ยนะ
ออกจะอร่อยเหาะ
(อาคารหลัก)
(โบรัมมักก็อลลี)
ดีงาม
อะไรเนี่ย
ใครเนี่ย ดื่มหมดเลย
หมู่บ้านนี้ทำมักก็อลลีอร่อยจริงๆ
มีพวกกับแกล้มบ้างไหมนะ
แถวนี้มีไร่หัวไชเท้าหรือเปล่า
กินกับหัวไชเท้าต้องอร่อยมากแน่
ไหนดูซิ ไร่หัวไชเท้าจ๋า อยู่ไหนนะ
ไม่แปลกใจเลยที่มักก็อลลีรสชาติดีมาก
เจ้าคือต้นไม้ใหญ่ เหนือเนินเขานั่นหรือ
ใช่แล้วค่ะ
ข้าเห็นว่าเจ้าสร้างเรือนหลังงาม
ที่นั่นคงเป็นโรงเตี๊ยมจันทรา
ที่วิญญาณมาพักก่อนจากไปสินะ
ค่ะ
ฉันเป็นเจ้าของที่นั่น
ข้าคือผู้อารักษ์บ่อน้ำ ของหมู่บ้านนี้
หมู่บ้านมีเทพปกป้องบ่อน้ำด้วย
ไม่แปลกใจที่น้ำที่นี่รสชาติดีมาก
ต้องขอบคุณท่านด้วยนะคะ สำหรับมักก็อลลีรสเลิศนี้
โดนไล่ออกเหรอ นี่เป็นเพราะฉันหรือเปล่า
คุณมีราไปสร้างปัญหาอะไร
ที่โรงแรมของชานซองไว้ล่ะครับ
จำไม่ได้แฮะ
จำได้ว่ามีความสุขเพราะโรงแรมสวยมาก
แต่หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลย
แล้วพอตื่นขึ้นมา
ฉันก็เมาอยู่ในรถแท็กซี่
จำไม่ได้ด้วยว่าดื่มไป
คุณคงดื่มแหละ สายเมาอยู่แล้วนี่
คงเมาแล้วไปก่อเรื่องเข้า
มันเป็นวิถีของคุณ เห็นมาหลายครั้งแล้ว
ไม่ใช่เพราะมีราหรอก
ผมโดนไล่ออก
เพราะเธอคิดว่าผมน่ารำคาญ
ขอหาทางกลับไปทำงานก่อนนะ
มันวอลเทชานซองซะแล้วมั้ง
แต่ก็ใช่ว่าพวกเขาคบกันนี่
ชานซองชอบเธอครับ
มันวอลทิ้งภาพวาดราคาแพงไว้ เขาจะได้ไม่ไปยุ่งกับเธอ
ผมเห็นสมาชิกสโมสรเรือยอชต์ หลายคนทำแบบนั้น
ไม่คิดว่ามันวอลก็ทำ เธอใจร้ายมากเลย
จะบอกว่าภาพวาดภูเขาใหญ่ๆ นั่น
ราคาแพงมากเลยเหรอ
เธอต้องยกภาพวาดเขาแพ็กดู ให้เขาด้วยเหรอ
อย่างนี้เขาต้องรู้สึกเศร้าทุกครั้ง ที่ได้ยินเพลงชาติแน่
ท่านประธาน
จริงด้วย คุณมองเห็นคนตายได้สินะ
ผมเห็นแล้วนะครับ ข่าวการเสียชีวิตของคุณ
ขอโทษที่ไม่ได้ไปเยี่ยมนะครับ
ผมมาดูภาพวาดนี้ เป็นครั้งสุดท้ายก่อนไปน่ะ
เจ้าเสือล่ะ อยู่ในรูปเหรอ
เสือตัวนั้นได้พักผ่อนเต็มที่ อยู่ในโรงแรมที่ผมเคยทำ
แล้วจากไปภพหน้าแล้วครับ
โรงแรมเหรอ
มีแค่คนตายแบบท่านประธาน ที่ไปพักโรงแรมนั้นได้
โรงแรมที่คุณทำงานให้ ฟังดูน่าสนใจจังนะ
อยากไปที่นั่นบ้างจัง
ไปได้สิครับ
คุณจะได้เห็นสถานที่นั้นเต็มสองตาเลย
จะไปข้างนอกเหรอ
อือ ไปโรงแรม
ไหนว่าไปไม่ได้แล้วไง
ฉันหาทางได้แล้วน่ะ
ไปครับ
ชานซองทิฐิสูงจะตาย
เขาจะไปที่นั่น เพื่ออ้อนวอนเธอจริงๆ เหรอ
ไม่ใช่แนวเขาเลย
คุณเองก็แปลกคนเหมือนกัน
ทำไมไม่ห้ามเขาล่ะ
คุณอุตส่าห์มาถึงนี่เพราะชานซอง
คอยไปขัดตอนพวกเขาเดตกันก็แล้ว ทำไมถึงปล่อยเขาไปล่ะ
ฉันแค่...
ตัดสินใจยอมแพ้น่ะ
หา
ฉันอยากทำให้ชานซองกลับมาหา
แต่พอเจอจางมันวอลคนนั้น
ฉันว่าฉันตัดใจดีกว่า
ทำไม เพราะเธอรวยเหรอ หรือเพราะเธอสวย
ฉันเองก็สวยนะ เงินทองก็เพียบ
แต่ฉันมีความรู้สึกว่า สู้เธอไม่ได้น่ะ
ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป
ชาติก่อนติดหนี้เธอไว้หรือยังไงนะ
เออ ก็เป็นไปได้นะ
ชาตินี้คุณก็ติดหนี้ผมเยอะนี่
เดี๋ยวใช้คืนให้ครบแน่นอนค่ะ
จริงด้วย นี่ก็อุตส่าห์ จัดงานรวมรุ่นที่ร้านคุณให้เนี่ย
ไปอัปเดตในกรุ๊ปดีกว่า
ฉันก็อยู่ในกรุ๊ปนั้นนะ
แถมยังเป็นคนนัดทุกคนด้วย
อย่างกับว่าตัวเอง ทำทุกอย่างเองงั้นแหละ จริงๆ เลย
ไปข้างนอกมาเหรอคะ
ใช่
ของฉันอยู่ไหน ยังมาไม่ถึงเหรอ
ฮยอนจุงกับเด็กฝึก บังเอิญเจอผีระหว่างทางน่ะค่ะ
พวกเขาอยากพาผีพวกนั้นมาเป็นแขก
นึกไว้แล้วเชียว
ออกนอกลู่นอกทางจนได้
ฮยอนจุงคงเรียนรู้มาจาก ผู้จัดการกูน่ะค่ะ
หลังจากเกิดเรื่องกับแขกห้อง 13
เขาก็เมินผีเร่ร่อนไม่ได้อีกเลย
ถูกของคุณ
ผมพาเธอมาจากห้องน้ำสาธารณะครับ
กระดาษชำระสีแดงหรือสีน้ำเงินดีคะ
ให้ตาย คุณพูดมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
รู้สึกเหมือนเคยได้ยินตอนเด็กๆ เลย
มากับผมสิครับ คุณควรพักหน่อยนะ
กระดาษชำระสีแดงหรือสีน้ำเงินดีคะ
เขาป้วนเปี้ยนอยู่ข้างทางม้าลาย ผมเลยพามาที่นี่
ไม่ใช่ทางนั้น ทางนี้
ตานั่นเป็นคนขี้ขลาด
ที่ขี้ใจอ่อนเป็นเลิศ
กูชานซองเหรอ
ประธานผู้ล่วงลับท่านนี้มาที่บ้านผม
ผมเลยพาเขามาที่นี่ครับ
เขาคุยโวว่าโรงแรมแห่งนี้ หรูหรากว่าโรงแรมผมเยอะ
เลยอยากแวะมาดูน่ะครับ
ที่นี่น่าทึ่งมากเลย
คุณมาเป็นแขกของเรา เราจะรับใช้คุณอย่างเต็มที่ค่ะ
ผู้ดูแลชเว
เชิญตามฉันไปที่ห้องพักเลยค่ะ
ทางนี้ค่ะ
กูชานซอง
เจ้าเล่ห์นักนะ
นายหลอกให้เขาหาโรงแรม แล้วตามเขามาเหรอ
ผมตามเขามาก็จริง
แต่ไม่ใช่เพื่อที่ผมจะได้มาที่นี่
ผมเจอเขาเพราะเหตุผลอื่น
เหตุผลอะไร
คุณกูชานซอง
โทรหาเลขาผมให้จัดการ เรื่องภาพวาดได้เลยนะ
พวกเขามีแผนจะจัดอนุสรณ์สถานให้ผม
แล้วก็จะจ่ายค่าภาพวาดนั่นให้ อย่างงามเลย
ครับ
ภาพวาดอะไร
ภาพวาดภูเขาแพ็กดูที่คุณยกให้ผม
เพราะคุณบอกว่ามันกินที่ไง
นาย...
ไหนบอกราคาขายยังไม่ได้เสี้ยวหนึ่ง ของที่ฉันอยากได้เลยไง
ผมแค่ยังไม่ขายครับ
เพราะคิดว่าหลังท่านประธานเสีย ราคาคงสูงขึ้น
นายก็น่าจะบอกฉันตอนนั้น ฉันจะได้ไม่ต้อง...
คุณคงไม่ต้องกำจัดมัน
ขอบคุณสำหรับเงินชดเชยครับ
คนหลอกลวง
ผมไม่ได้หลอกคุณ
ผมไม่คิดว่าคุณจะทอดทิ้ง
ทั้งภาพวาด
ทั้งผม
- มาแบ่งเงินกัน - ไม่ล่ะครับ
ไอ้เด็กฮาร์วาร์ดจอมลวงโลกโลภมาก
โอเค ฉันขอหนึ่งส่วนสี่
ไม่ให้ครับ
ผมไม่ขายนอกจากผมจะได้เต็มๆ
คุณไม่รู้เลยว่าตอนให้ผมมา ภาพมันราคาสูงแค่ไหน
คุณคงถังแตกแล้วสิ
ดื่มมักก็อลลีเฉย
ช่างเถอะ ไสหัวไป
ฉันจะขายภาพวาดแล้วเอาเงินมา
ใช้เงินล่อเธอเป็นวิธีที่ดีที่สุด
ยินดีต้อนรับครับ
ข้าเข้าไปได้ไหม
ได้สิครับ
เชิญครับ
เป็นมิตรจริงๆ เลยนะ
ขอบใจมาก
พวกตระกูลรวยๆ ย่อมมี เงินทุนลับที่ไม่มีใครรู้แน่
ในเมื่อพวกเขารวยล้นฟ้า
พวกเขามักจะมีเงินเก็บ ที่ลืมบอกคนอื่น
ก่อนที่จะตายไป
บางทีก็เป็นบัญชีธนาคารสวิส
บัญชีลับที่เกาะเวอร์จิน
หรืออาจเป็นตู้เซฟที่มีเงินเต็มตู้
ฝังอยู่ในทุ่งทานตะวันอะไรแบบนั้น คุณมีไหมคะ
ไม่รู้สิครับ
ไม่ต้องรีบนะคะ ลองนึกดูดีๆ
น้ำเต็มเลย
ท่านประธานคะ เกิดเรื่องแล้ว
มีสิ่งที่ไม่ควรอยู่ ในโรงแรมเข้ามาค่ะ
น้ำนองโรงแรมเต็มไปหมด
ตัวอะไรเข้ามาเนี่ย
มันเดินผ่านฉันไปด้วยค่ะ
ไม่ใช่วิญญาณของมนุษย์
แต่เป็นเทพ ที่จำแลงกายในร่างชายหนุ่มค่ะ
เทพเหรอ
ฉันรู้แล้ว
แล้วเข้ามาได้ยังไง
ท่านมาโกเป็นคนดูแลพื้นที่นี้
เทพตนอื่นนั้น ถ้าไม่อนุญาตก่อน ก็เข้ามาไม่ได้
คงมีคนให้เข้ามาไงล่ะ
ผมนึกว่าเขาเป็นแขกปกติจริงๆ นะครับ
ว่าแต่เขาเป็นใครนะ
เทพที่ดูแลบ่อน้ำในหมู่บ้านนี้
เทพเหรอครับ
เหมือนในนิทาน เทพารักษ์กับคนตัดไม้น่ะเหรอ
ใช่ไง ท่านคือผู้อารักษ์บ่อน้ำ
นายปล่อยอะไรแบบนี้เข้ามาได้ไง
ผมไม่รู้นี่ครับ ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย
จะไปรู้ได้ไงว่าท่านไม่ใช่แขกธรรมดา
เป็นเพราะเพิ่งย้ายโรงแรมมาด้วย
ฮยอนจุงก็ดันไม่อยู่อีก
ความผิดนายนั่นแหละ
ครับ เอาเป็นว่า ผมผิดเองทั้งหมดแล้วกัน
แล้วเราควรทำยังไงดี ไปบอกให้ท่านออกไปดื้อๆ เลยเหรอ
เราไล่เทพออกไปแบบนั้นไม่ได้
จะบอกให้ท่านออกไปไม่ได้ ในเมื่อเราเป็นคนให้เข้ามา
เราไม่มีทางเลือกนอกจากบริการท่าน
ทำไมเทพถึงทิ้งบ่อน้ำ แล้วเดินทางมาถึงนี่ล่ะ
คงมีอะไรกวนใจท่านน่ะสิ
ข้างนอกต้องวุ่นวายแน่ ไม่มีเทพประจำอยู่แล้ว
เฮ้อ เซ็งชีวิต
ช่วยขยันทำงานกันด้วยนะครับ เดือนต่อๆ ไปคงยุ่งกว่านี้แน่
- ครับ - ค่ะ
วันนี้ข้างนอกร้อนนะ
หัวหน้า น้ำไม่ไหลครับ
น้ำไม่ไหล หมายความว่าไง
- ทำไมไม่มีน้ำไหลออกมา - นั่นน่ะสิครับ
แย่แล้ว
บ่อน้ำแห้งสนิทเลย
ทำยังไงดี
- เกิดอะไรขึ้น - เป็นไปได้ไง
เกิดอะไรขึ้น
- แห้งหมดเลย - เป็นแบบนี้ได้ไง
บ่อน้ำคือแหล่งน้ำหลักในละแวกนี้
ถ้าบ่อน้ำแห้ง ก็จะไม่มีมักก็อลลี
ทำไมน้ำที่ควรจะไว้ทำมักก็อลลี
ถึงได้มาท่วมโรงแรมเรานะ
ผนังทาสีสวยๆ ของฉันได้เปียกหมดแน่
แล้วราก็จะขึ้นกำแพง
อาจจะผุด้วยซ้ำ
ผู้ดูแลชเวไปดูอยู่ครับ ว่าท่านพักห้องไหน
เราไล่ท่านไปไม่ได้
แต่อาจโน้มน้าวให้ท่าน ออกไปเองได้นี่ครับ
พอเจอท่าน ผมจะไปคุยเอง
นายรู้ไหมว่าเวลาเทพพิโรธนี่ น่ากลัวแค่ไหน
สมัยก่อนเราต้องสังเวยมนุษย์ ให้พวกท่านใจเย็นลงด้วยซ้ำ
เทพอาจไม่ได้ขอให้มนุษย์ทำก็ได้
พวกเราแค่ทำไปเพราะความกลัว
แล้วนี่ผู้จัดการกู คุณกลับมาทำไม
ไปเจอท่านมาโกแล้วนี่
เจอท่านแล้วค่ะ
พักอยู่ที่ชั้นแปดค่ะ
เตรียมอาหารกับน้ำไป ท่านจะได้รู้สึกดีขึ้น
ท่านบอกว่าไม่อยากได้อะไร
ขอแค่อย่างเดียว
ท่านอยากให้ผู้จัดการกู ไปพบที่ห้องค่ะ
อยากเจอกูชานซองไปทำไม
ฉันเป็นเจ้าของ ฉันไปเอง
ไม่ได้ค่ะ ท่านอยากได้มนุษย์เป็นๆ
นี่กะให้มีการสังเวยมนุษย์หรือไง
คุณจะไปไหนครับ
ไปจับมนุษย์
หา
ท่านอาจจะโกรธมนุษย์ในหมู่บ้าน
ฉันจะไปจับพวกนั้นมา แล้วส่งตัวไปขอโทษท่าน
- มันอันตรายนะครับ - ฉันไม่สน
ฉันไม่ส่งนายเข้าไปหรอก
ผมเปิดประตูให้ท่านเข้ามา
ท่านขอบคุณผม ผมมั่นใจว่าท่านไม่ทำร้ายผมแน่
ผมจะไปพบเอง
ฉันมีเรื่องจะถามนาย
ถามแล้วนะ
ปกติเขาไม่พูดก่อนเหรอว่า "ถามได้ไหม"
คุณยายที่เราเจอที่โรงพยาบาล ในวันนั้นคือใคร
นายรู้จักเธอใช่ไหม
อือ เขาเป็นน้องสาวฉัน
หือ น้องสาวเหรอ คุณยายคนนั้นน่ะเหรอ
เธออาจจะแก่แล้ว แต่ก็ยังเป็นน้องสาวแสนน่ารัก
เรียกเมื่อไหร่ก็ยิ้มให้ตลอด
"น้องสาวแสนน่ารัก" เหรอ
เธอชื่ออะไร
ฮยอนมี น้องสาวจีฮยอนจุง จีฮยอนมี
ฮยอนมี
ไว้ฉันไปเยี่ยมเธอแล้วถามว่า "จำพี่ฮยอนจุงได้ไหมคะ" ดีกว่า
ไม่ได้
อย่าไปนะ
อย่าไปเยี่ยมเธอเชียว ฉันจริงจังนะ
นี่ คิดว่าฉันจะพูดอะไรแย่ๆ กับน้องสาวนายเหรอ
ฉันชอบนายนะ
ตายแล้ว พังแล้วชีวิต
บอกชอบผู้ชายบนภูเขาผีสิงเนี่ยนะ
ไม่รู้ด้วยแล้ว
ระวังด้วย
เป็นอะไรไหม
ฮยอนจุง
ฉันเจอเขาแล้ว
- ยูนา - หือ
ฉันว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวนะ
ดูสิ
หมอกหนามากเลย
ถ้าเมื่อกี้นายแค่ทำเป็นใจกล้า
ครั้งนี้ฉันจะห้ามนาย
กูชานซอง อย่าเข้าไปเลย กลับไปเถอะ
พอคุณพูดห้ามแบบนี้ ผมนี่ดูเท่ขึ้นมาเลย
แล้วแต่จะคิด นายมันขี้ขลาด ความเท่ก็แทบไม่มี
เพราะงั้นหนีไปเถอะ
ฉันช่วยปล่อยนายไปแล้ว จะกลับมาทำไม
คุณให้เวลาผมอีกแล้ว
หนึ่ง สอง สาม
สามวินาที
ถ้าคุณขอให้ผมกลับไป
ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย
ในช่วงเวลาสั้นๆ คุณอยากให้ผมกลับไป
ครั้งนี้ตั้งสามวินาที
อย่างนี้ผมจะไม่มาได้ยังไงครับ
ไม่ต้องมายิ้มเลย นายทำฉันโกรธนะ
คุณไม่ได้โกรธ คุณเป็นห่วง
ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ
จากประสบการณ์ ผมบอกได้ว่า พวกทวยเทพมักโปรดผม
คงเป็นเพราะผมขี้ใจอ่อนไง
กูชานซอง
ตอบฉันสิ กูชานซอง
ให้ตาย อะไรเนี่ย
อยู่ไหมครับท่าน
ผู้อารักษ์บ่อน้ำ อยู่ในนี้ไหมครับ
อยู่สิ ก็เจ้าให้ข้าเข้ามา
ข้าตื้นตันใจมากเลยนะ
ต้องขอโทษด้วยครับ แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ของท่าน
โปรดกลับไปยังที่ของท่านด้วยครับ
ข้าไม่อยากกลับไป
ท่านหัวเสียเรื่องอะไรมาเหรอครับ
ถ้าบอกผม ผมจะช่วยแก้ไขให้ อย่างเต็มที่เลยครับ
ข้าไม่อยากกลับไป ข้าไม่อยากไป
ท่านว่าไงนะครับ
ข้าหนีมาจากที่นั่น
ข้ามีความกลัว
ข้ากลัวโดนทอดทิ้ง
ข้าไม่เคยเหือดแห้ง
มีน้ำบริสุทธิ์ให้ผู้คนเสมอ
ไม่ว่าพวกเขาจะเอาไปเท่าไร ข้าก็จะกลับมาเต็มอีก
ข้าให้น้ำพวกเขาไปทำน้ำจัณฑ์ ให้พวกเขาหาเงิน
โปรดบันดาลให้ธุรกิจมักก็อลลีของเรา ประสบความสำเร็จด้วยนะครับ
แต่ว่าข้าไม่สามารถเติมเต็มน้ำ
มากเท่าที่พวกเขาต้องการได้
ข้าค่อยๆ แห้งเหือดไปตามกาลเวลา
ก่อนที่ข้าจะแห้งเหือด และถูกทิ้งร้างเป็นบ่ออันว่างเปล่า
ข้าจำต้องหนีมา
ข้าเลือกที่จะทอดทิ้งพวกเขาก่อน
ขณะที่พวกเขายังคิดถึงข้า
รู้สึกยังไงที่ได้มาอยู่ ก้นบึ้งอันน่ารังเกียจของจิตใจข้า
ผมเศร้าครับ
ข้าขอโทษที่มาอยู่ ในที่ที่ไม่มีใครต้อนรับข้า
แต่ข้าไม่มีที่จะไป
โปรดช่วยข้าด้วย
แม้นข้าเป็นเทพชั้นต่ำ แต่ข้าก็ตอบแทนเวลามีคนช่วย
ในเมื่อเจ้าเห็นความกลัวของข้าแล้ว
ข้าจะให้เจ้าเห็นความกลัวของเจ้า
นี่จะช่วยคลี่คลาย ความกังวลของเจ้าได้
พระจันทร์เหรอ
กูชานซอง
เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไรครับ
ผมรู้วิธีแล้วครับ
(แนวกั้นของตำรวจ)
เจออีกศพแล้วครับ
หลีกหน่อย
วันนี้ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจ ได้ค้นพบศพห้าศพ
ที่ถูกแอบฝังไว้บนเนินเขา
ตำรวจเชื่อว่า อาจมีศพถูกฝังอยู่มากกว่านี้
และจะทำการค้นหาต่อไป
ทางตำรวจระบุว่าอาจต้องใช้เวลา
- อีกสองสามวัน - นี่ครับ
ในการระบุตัวตนศพ
และอาจใช้เวลาถึงหนึ่งอาทิตย์
เพื่อหาสาเหตุการตาย
คดีฆาตกรรมต่อเนื่องครับ เจอไปห้าศพแล้ว
จริงเหรอ แย่เลย
ตั้งใจทำงานนะครับ
เดี๋ยวนะ พวกเขารู้ได้ยังไง
เราพาแขกมาค่ะ
- ดื่มเลยๆ ทุกคน - นี่
- กินเลย - ไม่เจอนานเลย
อร่อยนะเนี่ย
- ของแพงเชียวนะ - ไม่เปลี่ยนไปเลยนะเรา
- คิดงั้นเหรอ - นี่จ้ะ
ไม่รู้จักมีราใช่ไหม
รู้ตัวน่าว่าฉันหน้าเด็ก
- ใช่ไหมล่ะ - ดีจัง
- มีรา ดื่มโซดาบ้างก็ดีนะ - ทำไมล่ะคะ
- ส่งตรงจากโรงงานเลย - นี่ เดี๋ยวเถอะ
ว่าไง
อ้าว คุณจีวอน
ไง จีวอน
- ไม่เจอนานเลย - ไง
- ไม่เจอนานมาก - ว่าไง
- กี่ชาติแล้วเนี่ย - ไง จีวอน
- เป็นไงบ้าง - ไม่เปลี่ยนไปเลยนะเรา
เขารู้จักที่นี่ได้ไง
หือ ฉันติดต่อเขาไปน่ะสิ เห็นไม่อยู่ในรายชื่อ
คุณจีวอน นั่งนี่สิคะ
ดีใจที่ได้เจอนะ
ไม่เจอกันนานเลยนะ ซานเชส
นั่นสิ
ไม่รู้ว่านายจะมาด้วย
มีคนที่ฉันอยากเจอน่ะ
ได้ยินว่ากูชานซอง กลับมาเกาหลีแล้วนี่
ใช่ กลับมาแล้ว
ไม่ยักรู้ว่าคุณกับชานซองสนิทกัน
สนิทสิ รู้จักดีเลยล่ะ
เขาเป็นคนฉลาดที่เก่งไปหมดทุกเรื่อง
เขายังเหมือนเดิมไหม อยากเจอเขาจัง
ประธานบริษัทที่ผมสนิทด้วย
มีน้ำพุเล็กๆ ในบ้านพักของเขา
ท่านจะอยู่ที่นี่ได้อย่างสงบครับ
ทีนี้มักก็อลลีที่หมู่บ้านนั้น คงรสชาติไม่เหมือนเดิมแล้ว
พวกเขาจะหาแหล่งน้ำใหม่ครับ
ต่อให้น้ำรสชาติเปลี่ยน ก็คงมีไม่กี่คนหรอกที่รู้สึก
ตราบใดที่ยี่ห้อไม่เปลี่ยน
มักก็อลลีของพวกเขาเคยอร่อยมาก
พอคิดว่าจะไม่ได้ลิ้มรสมันอีก มันทั้งน่าโมโหและก็น่าเศร้านะ
ท่านก็เศร้านะครับ
ด้วยความโกรธ ท่านเลยทำให้บ่อน้ำ เหือดแห้งเพื่อเป็นบทลงโทษ
ทีนี้จะมาเศร้า
ท่านบอกผมว่าท่านไม่ได้โกรธ
ถ้าท่านอยากลงโทษคนพวกนั้น
ท่านคงเรียกตัวคุณแล้ว เพราะคุณแข็งแกร่งกว่า
ทำไมท่านถึงเรียกหา มนุษย์อ่อนแออย่างผมล่ะ
ตอนที่ลงไปก้นบ่อน้ำนั่น นายเห็นอะไร
เห็นความกลัวครับ
"ความกลัว" เหรอ
เขาเปิดเผยจุดอ่อนให้ผมเห็น
จากนั้นก็ให้ผมดู...
สิ่งที่ผมกลัว
สิ่งที่ผมอยากหลีกเลี่ยง
อยากวิ่งหนีไปเดี๋ยวนั้น
สิ่งที่ผมเห็น
มันน่ากลัวมากครับ
เหมือนที่ผมเห็นความฝันของคุณ
คุณเองก็มองเห็น
ความกลัวของผมใช่ไหม
เหมือนที่ผมช่วยให้ผู้อารักษ์บ่อน้ำ ย้ายมายังที่ปลอดภัย
คุณเองก็แค่พยายาม
ให้ผมอยู่ในที่ปลอดภัย
คุณรู้ใช่ไหมว่านี่คืออะไร
ดูเหมือนยานะ
ผมว่ามันแปลก ที่อยู่ๆ ท่านมาโกก็เอานี่มาให้ผม
คุณไปขอให้ท่านมอบให้ผมใช่ไหม
อยากคิดอะไรก็ตามใจ
กูชานซอง
ขอให้นายปลอดภัยนะ
ไม่เอาครับ
ผมจะทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย คุณจะได้ไม่สบายใจ
หา
กูชานซอง รู้ไหมว่ามันมีค่าแค่ไหน
รู้ไหมว่าฉันต้องอ้อนวอนแค่ไหน กว่าจะได้มา
คุณจางมันวอล
ไม่มีที่ไหนปลอดภัยสำหรับผมแล้ว
ผมจะหาเรื่องใส่ตัว และคอยกวนใจคุณต่อไป
คุณต้อง...
ปกป้องผมไปเรื่อยๆ
แต่จริงๆ แล้ว ฉันหวังว่านายจะกลับมา
ผมไม่ปล่อยให้คุณหายไปหรอก
เชื่อใจผมนะ
นายเป็นคนนำพาผู้หญิงคนนั้นกับยอนอู ให้มาเจอฉัน
ขอบคุณนะ กูชานซอง
ถ้ากูชานซองไม่ได้กินยา
งั้นเขาก็เห็นความสัมพันธ์ ที่ถูกตัดขาดไปได้น่ะสิ
มันคืออดีตที่ฉันซ่อนไว้ ช่วยเอาไปกำจัดด้วยนะคะ
ผมได้นำสายสัมพันธ์จากอดีต มาหาคุณอีกแล้ว
คำบรรยายโดย: นิติกาญจน์ รุ่งเรืองยศเมธี