ชองมยองหรือ
ดูมีความสุขดีนะเพคะ
องค์หญิง
(จันทร์เพ็ญ)
ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่
คิดว่าเพราะอะไรล่ะ
คิดว่าข้ามาแสดงความยินดี ที่ท่านได้แต่งงานหรือ
ตอนนั้นข้าไม่น่าเมตตาเจ้าเลย
รอยยิ้มบนใบหน้าของท่านเมื่อครู่นี้
งดงามมากเพคะ
น่าเสียดายนะ
ที่เจ้าบ่าวจะไม่มีวันได้เห็น
ข้าจะทักทายเขาแทนท่านเอง
แต่ไม่แน่ใจว่ายิ้มของข้า จะงดงามหรือเปล่า
ชานซอง
ว่าไง มีรา
เพื่อนผมเองครับ แต่ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้ว่าผมมาที่นี่
กูชานซอง
นายพาเธอมาที่นี่สินะ
ขอโทษที่ทำให้คุณรู้สึกอึดอัดนะครับ
เพราะอย่างนี้นายถึงมาสินะ
พวกเขาไม่คิดจะปล่อยฉันไป
ตั้งแต่แรกแล้ว
คุณจางมันวอล
มีอะไรหรือเปล่าครับ
เธอมายืนยิ้มระรื่น
ต่อหน้าฉันอีกแล้ว
เฮ้ย มีรา
ไปดูแลเธอซะ
มันเป็นหน้าที่ของนายนี่
เอ้านี่
- นี่กูชานซอง - โทษทีๆ
- จับมือฉันสิ - อือ
เอ้านี่
ขอบใจนะ
คือ...
ฉันกะจะมากวนนายก็จริง
แต่ไม่นึกเลยว่า จะกลายเป็นแบบนี้ไปซะได้
ดื่มนี่สิ
จะได้สดชื่น เมื่อกี้ดื่มน้ำทะเลเข้าไปนี่
เมื่อกี้คุณจางมันวอลเหรอ
เจ้านายนายน่ะ หล่อนกลับไปเพราะฉันหรือเปล่า
เธอรู้จักหล่อนเหรอ
ไม่นะ ฉันไม่เคยเจอหล่อนมาก่อน
ทำไม หล่อนบอกว่ารู้จักฉันเหรอ
ฉันเคยเจอหล่อน ที่โรงพยาบาลหรือเปล่านะ
ช่างมันเถอะ ฉันนี่ทำให้เรื่องวุ่นวายไปหมด
แต่เมื่อกี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะ
จู่ๆ ลมก็พัดแรง เหมือนมีคนมาผลักฉันเลยแหละ
ให้ตาย น่ากลัวเป็นบ้า
เธอเป็นคนทำหรือเปล่านะ
อะไรก็ไม่ได้ดั่งใจฉันเลย สงสัยฉันโดนสาปแหงๆ
ไปหาหมอผีดีไหมนะ
เอาเกลือมาโรยสิ
เวลามีผีร้ายมารังควาน เธอต้องชำระล้างร่างกาย
ตอนดึกๆ อย่าออกนอกบ้าน อย่าอยู่คนเดียวด้วยนะ
นายพูดเหมือนคุณย่าของฉันเป๊ะเลย
ท่านชอบพูดตลอดว่า
ฉันต้องระวังตัวเสมอ เพราะฉันมีกรรมชั่วจากชาติก่อนติดตัว
ท่านให้สร้อยข้อมือเส้นนี้มาด้วย ท่านว่ามันจะคอยปกป้องฉัน
ยังใส่เจ้านี่อยู่อีกเหรอ
นายจำได้สินะ
ชานซอง ฉันว่าฉันโดนผีร้าย ตามติดอยู่แน่ๆ
- ตอนกลางคืนมาอยู่เป็นเพื่อนหน่อย - ตอนกลางคืนฉันต้องทำงาน
ฉันเรียกแท็กซี่ให้แล้ว เธอกลับบ้านไปแล้วกัน
แต่ฉันทำกระเป๋าหายนี่นา
ฉันจ่ายค่าแท็กซี่ให้แล้ว
ฉันจะจดไว้ เอาเงินมาคืนด้วย
อย่าลืมล่ะว่าเธอติดเงินฉัน เรื่องนี้น่ากลัวกว่าผีอีก
โธ่เอ๊ย
ตายแล้ว
กูชานซอง
นายพาเธอมาที่นี่สินะ
เพราะอย่างนี้นายถึงมาสินะ
เธอจะเป็นอะไรไหมนะ
(อีมีรา)
"อีมีรา" งั้นเหรอ
เธอเป็นผู้หญิงที่เขาเคยคบด้วย สมัยอยู่อเมริกา
โชคชะตาช่างเล่นตลกจริงๆ
เมื่อไหร่จะจบสิ้นสักที
(ลบภาพ)
จะโหวกเหวกกันไปถึงเมื่อไหร่
เอาเลยๆ
ตอนนี้ฉันมีเรื่องให้คิดเยอะ
เห็นท่าเต้นงี่เง่าพวกนั้นแล้ว ปวดประสาทเป็นบ้า
พอสักทีได้ไหม
แจ๋วไปเลย
โอ้โฮ แจ่มมาก
ข่าวต่อไป
คุณพัคฮึงจา ผู้ที่มีอายุมากที่สุดในประเทศ...
ไว้ฉันลงรถแล้ว
พวกป้าๆ ลุงๆ ค่อยเต้นกันใหม่แล้วกัน
เธอเป็นคนที่เกิดในศตวรรษที่ 19 ที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวในประเทศ
คุณพัคฮึงจามีอายุถึง 120 ปี และได้อาศัยอยู่
กับลูกหลานอย่างมีความสุข โดยเธอคอยให้คำปรึกษา
และคอยชี้แนะพวกเขา ด้วยรอยยิ้มอยู่เสมอ
เธอได้ใช้ชีวิตเต็มที่ และจากไปอย่างสงบ
(กำลังไว้ทุกข์)
คุณโชคดีที่ได้มีชีวิตนานกว่า 100 ปี
คงหมดห่วงแล้วสินะ
จะไปอย่างนี้เลยเหรอ
ภรรยาของเหลนชายคุณใกล้จะคลอดแล้ว
ถ้ารออีกสองสามเดือน ก็จะได้เห็นหน้าลื่อนะ
เธออยู่มา 120 ปีแล้ว
มีลูกแปดคนกับหลานอีก 24 คน
จะอยู่ต่อแค่เพื่อรอดูหน้าลื่อ
ก็คงจะโลภเกินไปหน่อย
ลื่อของคุณ ต้องหน้าตาน่ารักน่าชังแน่ๆ
ถ้าไม่ได้เห็นหน้าลื่อคนนี้ คงเสียดายแย่เลยนะคะ
เธอก็อยู่มาตั้ง 120 ปีแล้ว
ไม่มีเรื่องให้เสียใจหรอก
ทำไมถึงมาขัดขวางดวงวิญญาณ ที่พร้อมจะไปสู่สุคติล่ะ
ฉันขัดขวางเธอซะที่ไหน ลื่อของเธอต่างหาก
หญิงคนนั้นผ่านโลกมาสามยุค
และได้ประสบพบเจอทุกสิ่งทุกอย่าง ที่มนุษย์จะได้สัมผัส
ในช่วงชีวิตหนึ่งแล้ว
แต่ตอนนี้ดวงวิญญาณที่พิเศษดวงนั้น
กลับเร่ร่อนในโลกคนเป็นเพราะเธอ
พวกเขาไม่ปล่อยให้ดวงวิญญาณ ที่พิเศษขนาดนั้นเร่ร่อนในโลกนี้หรอก
เห็นไหม ผู้หญิงจุ้นจ้านคนนั้นโผล่มาแล้ว
ลูกๆ ของหล่อนทำอาหารเก่งกันจริงๆ
ขนาดอาหารในงานศพยังอร่อย
นี่ ลองชิมสักหน่อยสิ
แค่ดูก็รู้แล้วว่าเป็นอาหารแช่เแข็ง
ถ้าต้องทำอาหารเลี้ยงแขกในงานศพเอง
คนในครอบครัวคงไม่มีวันเป็นสุขหรอก เดี๋ยวนี้เขาทำกันแบบนี้
ครอบครัวของหล่อนคงถือคติ เลือกวิธีง่ายๆ ไว้ก่อนนั่นแหละ
ถึงได้เป็นครอบครัว ที่มีความสุขขนาดนี้ไง
เธอมาขัดจังหวะการเดินทาง
ไปภพหน้าของวิญญาณดวงนั้น เพื่อให้ได้เจอฉันงั้นเหรอ
ฉันชักจะเสียใจแล้วล่ะ
มาไกลเกินไป
ฉันน่าจะไปหายัยนั่นทันทีเลย
ไปหาผู้หญิงคนนั้น ซงฮวาน่ะ
ไม่ใช่สิ ชาตินี้หล่อนคืออีมีรา
ระหว่างที่เธอแห้งเหี่ยว และเวลาของเธอหยุดเดิน
หล่อนก็กลับมาเกิดเป็นคนในชาตินี้ หลังจากใช้ชีวิตมาหลายภพชาติ
เธอได้เจอหล่อน เพราะเกี่ยวข้องกันในอดีตชาติ
ปล่อยหล่อนไปซะเถอะ
จะให้ฉันปล่อยหล่อนไปเฉยๆ ได้ยังไง
สำหรับเธอ หล่อนอาจเป็น ความแค้นที่ยังไม่ได้สะสาง
แต่สำหรับหล่อน
เธอเป็นแค่เศษเสี้ยวของชาติก่อน ที่หล่อนจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
คุณอยากให้ฉันปล่อยหล่อนไป
ถึงได้ชักนำให้ฉันได้เจอหล่อน ผ่านทางกูชานซองสินะ
เธอห้ามทำร้ายผู้หญิงคนนั้น เป็นอันขาด
ต้องปล่อยหล่อนไปเท่านั้น ฉันถึงจะจากโลกนี้ไปอย่างสงบ
อย่างที่ท่านมาโก ผู้เปี่ยมเมตตาต้องการ
วางใจได้เลย
ฉันจะกลับไปที่โรงแรมแต่โดยดี และอยู่ที่นั่นต่อ
แวะไปส่งฉันที
หรือจะพาฉันไปแม่น้ำซัมโดก็ได้
เขาจะ...
มาด้วยไหม
ในการที่ดอกไม้จะบานได้นั้น เธอจะต้องได้สัมผัสกับสายลม
และปะทะกับสายฝนเสียก่อน
รู้ไหมครับว่าคุณจางมันวอลอยู่ไหน
ท่านประธานยังไม่กลับมาเลยค่ะ
ตอนออกไปมีเรื่องอะไรงั้นเหรอ
จู่ๆ เธอก็โมโหขึ้นมา แล้วหายตัวไปน่ะครับ
อารมณ์ของท่านประธานจาง เปลี่ยนไวอยู่แล้ว
ไม่แปลกอะไรครับ
เวลาโมโห เธอจะชอบไปซื้อของ หรือไปร้านอาหาร
ตอนนี้คงอยู่ที่ห้างสรรพสินค้า ไม่ก็ร้านอาหารดังๆ นั่นแหละค่ะ
บัตรเครดิตเธอเต็มวงเงินแล้ว เธอคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกครับ
งั้นเธอต้องอารมณ์เสียมากแน่ๆ
วันนี้เราอยู่ห่างๆ เธอไว้จะดีกว่า
ปกติเวลาโมโหจัดๆ เธอจะหายตัวไป
แล้วไม่กลับมาไหมครับ
ไม่เคยมีแบบนั้นนะคะ
ยังไงท่านประธานก็ต้องกลับมาที่นี่
ต่อให้หนีไปไกลแค่ไหน โรงแรมก็จะตามไปอยู่ดี
โรงแรมจะตามไปงั้นเหรอครับ
มีความลับเกี่ยวกับโรงแรมนี้ ที่ผมยังไม่รู้อีกเหรอ
ถ้าท่านประธานไม่บอก
- คุณก็ไม่... - ไม่จำเป็นต้องรู้งั้นเหรอ
ผมไม่ได้คิดจะมา ทำงานที่นี่ชั่วคราวอีกแล้วนะครับ
ถ้าพนักงานทุกคนรู้ความลับทุกอย่าง
ผมก็ต้องรู้เหมือนกัน
คุณบอกว่าเธอถูกลงโทษ ให้ต้องอยู่ในโรงแรมนี้
ถ้าเธอหนีไปจากที่นี่ บทลงโทษก็ยังจะตามเธอไปเหรอครับ
ใช่แล้วค่ะ
ท่านประธานจาง ไม่มีวันไปจากโรงแรมนี้ได้
เธอข้ามไปภพหน้าไม่ได้
และอยู่ในโลกนี้ไม่ได้เช่นกัน
ช่วงแรกๆ ดูเหมือนว่า เธอจะพยายามหนีอยู่หลายครั้ง
แต่ก็ไม่เคยหนีพ้น
ท่านประธานจางคือต้นจันทรา
พลังงานของต้นจันทรา เป็นสิ่งที่สร้างมิตินี้ขึ้นมา
ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน ต้นจันทราก็จะหยั่งรากลงที่นั่น
และเกิดเป็นโรงเตี๊ยมจันทราขึ้นมาค่ะ
เมื่อไหร่ที่เธออยู่นอกโรงแรม เกินหนึ่งวัน
ต้นจันทราจะตาม ไปยังสถานที่ที่เธออยู่
เธอถึงต้องกลับมาที่นี่
เธอไม่มีทางหนีมันพ้น
ก็แปลว่า
เธอถูกขังไว้ในโรงแรมนี้สินะครับ
ทำไมเธอถึงถูกผูกติดกับที่นี่ล่ะ
เห็นว่าเธอเกือบกลายเป็นผีร้าย
แต่มาโกพาเธอมาที่นี่ และผูกเธอไว้กับโรงแรมนี้น่ะ
คุณก็เคยเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
กับวิญญาณอาฆาต ที่ทำร้ายมนุษย์ในชาตินี้แล้วนี่คะ
สำหรับประธานจาง ที่นี่เป็นคุกก็จริง แต่ก็เป็นเกราะกำบังด้วยเหมือนกัน
เธออยู่ที่นี่จะปลอดภัยกว่า
นี่ครับ
ขอบคุณนะคะ
โชคดีนะครับ ไม่มีใครเอากระเป๋าคุณไป
ขอบคุณค่ะ
ทำไมมันถึงไปอยู่บนรถบัสได้นะ
เอ๊ะ
รูปหายไปเฉย
สวนสนุกสินะ
ดูเหมือนตอนนั้นอีมีราจะมีความสุขดี
กูชานซองเหรอ
ผู้จัดการกูบอกให้ฉันเตรียมนี่ให้ค่ะ
ตอนที่คุณไม่กลับมา หลังจากหายตัวไปเงียบๆ
เขากังวลน่าดูเลยล่ะค่ะ
ฉันไปเจอคนคนหนึ่งเข้า
เลยต้องใช้เวลาคิดหน่อย
เพราะเขากังวล
ฉันเลยเล่าให้เขาฟังว่าไม่ว่ายังไง คุณก็จำเป็นจะต้องกลับมาที่โรงแรม
งั้นเหรอ
ตอนนี้กูชานซองอยู่ที่ไหน
เธอโอเคไหม
เพื่อนนายน่ะ
ฉันทำให้เธอตกน้ำนี่นะ
ตายหรือยัง
เธอสบายดีครับ
น่าเสียดาย
ทำไมถึงไม่ถาม
ว่าฉันทำให้เธอตกน้ำทำไม
และฉันเห็นอะไรบนหน้าเธอ
นายควรจะรัวคำถามใส่ฉัน ต่อว่าฉัน และห้ามฉันสิ
ถ้าผมพยายามห้ามคุณ คุณจะยอมฟังผมไหมล่ะ
ผมไม่รู้จริงๆ
จากการที่คุณบอกว่าตัวเองเป็นคนไม่ดี
และการที่คุณติดอยู่ที่นี่ เป็น 1,000 ปี
ผมว่าคุณคงไปทำอะไรร้ายแรงมา
แต่ตอนที่ผมเห็นคุณในฝัน
คุณก็แค่มีความรักเท่านั้นเอง
สรุปว่าไปทำอะไรมา
อะไร
หลังจากทิ้งผมไว้แล้ว คุณไปไหนมา
บัตรเครดิตเต็มแบบนี้ คุณคงไม่มีอะไรให้ทำหรอก
ต่อให้ไม่มีนายหรือบัตรเครดิต ฉันก็ยังสนุกได้ย่ะ
ฉันไปแดนซ์ปาร์ตี้มา
กินของหรูๆ ในงานเลี้ยงด้วย
แดนซ์ปาร์ตี้เหรอ
ใช่ พวกนักเต้นนี่ เต้นท่าเด็ดๆ กันทั้งนั้น
แล้วคุณก็ไปคนเดียวเนี่ยนะ
น่าจะชวนผมไปด้วย ไม่ไหวเลย
ถ้านายอยู่ที่นั่นด้วย
คงสนุกน่าดู
ไว้ทำอะไรสนุกๆ ด้วยกันนะครับ
การไปเที่ยวและกินของอร่อยๆ ด้วยกัน มันสนุกกว่าเป็นไหนๆ
พออยู่ด้วยกัน วิวตรงหน้าก็ดูสวยกว่าเดิมเยอะเลย
ไม่ว่าจะทำอะไร
คุณอย่าลืมเรื่องนี้ก็พอ
ผมไม่สนว่าที่นี่จะเป็นคุก หรือเกราะกำบังสำหรับคุณ
ยังไงผม...
ก็จะอยู่ที่นี่กับคุณ
คุณหมอคะ
คุณหมอคะ ฝนตกล่ะค่ะ
ฉันมีความสุขทุกครั้งที่ฝนตกเลย
เพราะฉันจะได้อยู่กับคุณ
ผมไม่ใช่คุณหมอที่ว่าหรอก
ช่วยอยู่กับฉันจนเพลงจบด้วยเถอะค่ะ
ที่รัก
ที่รัก คุณคะ
เพิ่งกลับมาเหรอ
อือ
นั่นอะไร
นายบอกเองนี่ว่าเธอควรพักกับเรา
ผมเหรอ บอกใคร
ฉันไง
เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย
ก็อยู่คนเดียวมันน่ากลัวนี่นา
นายไม่รู้หรอกว่าฉันเจออะไรมา
- เธอเจออะไรมา - ฉันเจอกระเป๋าที่ทำหาย
บนรถบัสเอกซ์เพรส
ทั้งที่ฉันไม่เคยขึ้นมาก่อน
เดี๋ยวก่อนนะ แบบนี้หมายความว่า มันขึ้นไปอยู่บนรถบัสเองงั้นเหรอ
คุณพระ
พอทั้งคู่เลย
เวลาอยู่บ้าน ก็ขอพักจากเรื่องผีสางหน่อยเถอะ
แต่เรื่องนี้ วิทยาศาสตร์อธิบายไม่ได้นี่
คงมีคนเอากระเป๋าของเธอไป แล้วทิ้งไว้บนรถบัสมากกว่า
นั่นสิ ฟังดูเป็นไปได้อยู่นะ
มีอะไรหายไหม อย่างเงินหรือบัตรเครดิตน่ะ
ฉันไม่เคยพกอยู่แล้ว
ไหนๆ ก็พูดถึงแล้ว ฉันขอยืมเงินหน่อยได้ไหม
โธ่ ซานเชส
ให้เธออยู่ที่นี่ไปก่อนก็แล้วกัน
จะเปิดสวนสนุกของโรงแรมใหม่เหรอครับ
ใช่ เหมือนบางคนจะมีความทรงจำ แสนสุขเกี่ยวกับสวนสนุกอยู่น่ะ
(วันเดอร์)
ไม่ว่าจะเป็นใคร แขกคนนั้นต้องสนุกกับที่นี่แน่
แขกที่ว่าจะมาเมื่อไหร่ครับ
เดี๋ยวฉันจะเชิญมา
คอยดูแลเธอให้ดีด้วย
ได้ครับ
ว่าแต่ท่านประธานให้คุณคิมกับคุณชเว ไปไหนเหรอครับ
ไปดูที่น่ะ
ที่นี่ทั้งวังเวง ทั้งมีพลังงานด้านลบเพียบ
แถมยังไม่มีตึกรามบ้านช่องมาเกะกะ
เข้าตาเลย
แต่แถวนี้ไม่มีห้าง หรือร้านอาหารที่ขับรถถึง
ภายใน 15 นาทีอยู่เลย
ท่านประธานไม่ชอบใจแน่
เรากลับไป
ดูตึกซาวน่า ที่เป็นตัวเลือกถัดไปกันดีกว่า
ทำไมจู่ๆ เธอถึง อยากได้ที่ดินขึ้นมานะ
ดูจากตอนนี้ แค่ค่าผ่อนบัตรเครดิต เธอก็แทบจะจ่ายไม่ไหวแล้ว
นั่นสิ หรือไม่เธอก็คงต้องขาย ที่ดินที่มีอยู่นั่นแหละ
ไม่มั้ง ท่านประธานชอบที่ดินผืนนั้นจะตาย
มีห้างกับร้านแนงมยอน ที่เดินไปได้อยู่นี่นา
หรือเพราะโดนกูชานซอง จี้เรื่องใช้เงิน
เธอถึงได้มีความคิด จะขายที่นั่นขึ้นมา
กว่าจะซื้อที่ผืนนั้น เธอชั่งใจอยู่นานสองนาน
ไม่มีทางขายหรอก เราไปกันดีกว่า
ซาวน่าอึนซอง
(ซาวน่าอึนซอง)
คุณใช้ระบบใหม่ๆ ของอุปกรณ์เป็นไวดีจัง
ลองจิ้มตรงนั้นตรงนี้ดู ก็จะใช้เป็นเองค่ะ
ผมมาจากยุคโชซอน คงใช้ลำบากยิ่งนัก
ฉันก็มาจากยุคโชซอนเหมือนกันนะ
คุณควรปรับวิธีพูดเป็นอันดับแรกเลย
คิดจะใช้ประโยคโบร่ำโบราณไปถึงไหนกัน
ผมจะพยายามปรับปรุง
รอผมด้วยเถิด
โปรดรอก่อน
ขอบพระคุณ
ขอบคุณนะครับ
ไว้คุยกับเจ้านายเสร็จ เราจะติดต่อมานะครับ
ที่โรงแรมเปิดสวนสนุกงั้นเหรอ
ใช่ เธอลองไปดูสิ
ถ้าได้ไปเที่ยวสวนสนุกกับแฟน คงสนุกน่าดู
เธอมีแฟนแล้วเหรอ
ทั้งโรงเรียนเขาลือกันให้แซ่ด ว่าฉันมีแฟนแล้ว
งั้นหรอกเหรอ ก็ดีแล้วนี่
ในเมื่อมีแฟนแล้วก็ตั้งใจเรียน
กับเข้าห้องให้ตรงเวลาล่ะ เข้าใจไหม
ช่างเถอะ
ขนาดนายชอบไปโรงเรียน ก็ยังกลายเป็นคนซื่อบื้อได้เลย
แค่บอกให้เธอขยันเรียน ไม่เห็นผิดตรงไหนเลย
ถ้าตั้งใจเรียน
แล้วไปเป็นหมอเท่ๆ แบบแฟนของผู้จัดการกูก็ดีออกนะ
ท่านประธานให้ฉันคอยจับตาดูหล่อน กับสืบว่าคนอื่นคิดยังไงกับหล่อน
ขอกินหอมหัวใหญ่เยอะๆ ได้ไหม
- ได้สิ - งั้นกินด้วยกันนะ
- เอาสิ - ขอหอมหัวใหญ่เยอะๆ เลยนะคะ
ชอบหอมหัวใหญ่สินะ
(หอยหัวใหญ่)
คำว่าหอมสะกดด้วยมอม้านะ
"หอม"
ไม่ต้องมาอวดรู้เลย คุณชายเอ๊ย
(หอมหัวใหญ่)
ท่านประธานใจดีกว่าที่ฉันคิดไว้อีก
หล่อนคอยดูแล มนุษย์ใกล้ตัวผู้จัดการกูด้วย
คิดจริงๆ เหรอ ว่าหล่อนทำไปเพราะใจดีน่ะ
นายใจดีกับแฟนของฉันได้ไหมล่ะ
ทำไม แฟนเธอเป็นคนใจร้ายเหรอ
ใช่
แฟนฉันใจร้ายไม่พอ ยังเป็นไอ้ซื่อบื้ออีก
หมอฮันโอเคดีไหม
- ไม่เลย - เหรอ
เขาทำฉันกลัวแทบบ้าทุกคืนเลย
เมื่อคืนเขาร้องเพลง อยู่ในห้องเขาด้วย
หือ
- ทำไม อยากเข้าไปเหรอ - อือ
ฉันจะได้มีอะไรไปรายงานท่านประธานไง
ฟังนะ
เอาเป็นแผนแสร้งทำเป็น เพื่อนบ้านผู้น่ารัก
ไปขอยืมไขควงดีไหม
ไม่ดีมั้ง นายไม่มีแผนบ้างเหรอ
ในบ้านมีอะไรแปลกๆ นะ
อะไร
นี่ นั่นไม่ใช่มนุษย์ใช่ไหม
คุณมีรามายืมเครื่องเคลือบดินเผา ราชวงศ์ชิงของฉันไป
อันที่จริงเธอมาขอยืม หลังจากเอาไปแล้วน่ะ
เอาเป็นว่าฉันให้ยืมไปแล้วกัน
พอเธอเอามันไปขายหาเงินมาใช้ พี่ไม่ได้คืนแน่
ผมจะไปเอาคืนให้
ไม่ต้องหรอก ถ้าเธอไม่คืน ฉันจะยึดเงินเดือนเธอซะ
นายทำไม่ได้ แต่ฉันทำได้
เธอยืมเงินผมไปตั้งเยอะ
ผมน่าจะยึดเงินเดือนเธอบ้าง
ชานซอง
นายเคยบอกว่าจะทำงาน ที่โรงแรมปัจจุบันแค่ช่วงสั้นๆ สินะ
เมื่อไม่นานนี้พ่อของเวโรนิก้า
เพิ่งไปเทกโอเวอร์โรงแรมในซิดนีย์มา
ร้านอาหารของพ่อฉัน ก็จะไปเปิดที่นั่นสองร้าน
มันเป็นโรงแรมห้าดาว
นายอยากไปทำงานที่นั่นไหม
ผมไม่คิดจะลาออกจากโรงแรมนี้หรอก
ที่นายทำงานที่โรงแรมของมันวอลนี่
มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า
ประวัติการงานนายออกจะดี และนายก็ขี้อวด
แต่กลับทำงานโรงแรมกิ๊กก๊อก ที่ไม่มีนามบัตรดีๆ ด้วยซ้ำ
แถมให้นายทำงานล่วงเวลาตลอดอีก
ฉันว่ามันแปลกมากเลยนะ
ซานเชส
พี่คิดเหรอว่าคนอย่างผม จะทำงานโรงแรมธรรมดาๆ น่ะ
โรงแรมของผม มีสิ่งอำนวยความสะดวกระดับโลก
พี่นึกภาพไม่ออกหรอก
ว่าแขกของผมเป็นคนพิเศษขนาดไหน
ข้อเสียมีแค่อย่างเดียว
คือผมเอามาโม้ให้คนอื่นฟังไม่ได้
อย่างนี้เองเหรอ
ฉันนึกว่านายทนทำงานในโรงแรมห่วยๆ
เพราะชอบมันวอลซะอีก
อะไรนะ
ฉันพูดแทงใจดำล่ะสิท่า
พี่ดูเหมือนพวกยอมคนง่าย ทั้งที่จริงๆ ไม่สนใคร
- เหมือนจะหัวช้า แต่ดันฉลาด - อือ
ถูก ฉันดูเหมือนเจ้าของร้านพิซซ่า
แต่จริงๆ เป็นมหาเศรษฐี งั้นสินะ
ตอนนี้เวโรนิก้าหลงด้านนั้นของฉัน เข้าเต็มเปาเลยล่ะ
เดี๋ยวเอาน้ำมาให้
อือ
(อีมีรา)
เธอขายเครื่องเคลือบดินเผา ของซานเชสไปหรือยัง
ชานซอง
ตอนนี้ที่โรงแรมนาย มีห้องว่างหรือเปล่า
โทรศัพท์ถ่ายรูปผีไม่ติดแฮะ
ถ่ายนายก็ไม่ติดเหมือนกัน
ถ่ายได้นะ ถ้าฉันตั้งใจให้คนเห็น เหมือนอย่างที่ทำที่โรงเรียนเธอ
แต่ทำได้ไม่นานหรอก
ทำเลยสิ
เร็วสิ ปรากฏตัวหน่อย
เห็นแล้วๆ
จะถ่ายแล้วนะ
ไหงมาอยู่ที่นี่กัน
ผู้จัดการกู
มาทำอะไรน่ะ
เราตามแฟนคนที่เป็นหมอ ของผู้จัดการมาน่ะครับ
มีราน่ะเหรอ
ตามทำไม
ฉันสั่งเองแหละ
คุณมาสั่งให้ผีตามหลอกมีรางั้นเหรอ
นึกว่านายจะไม่สนใจแท้ๆ
แต่ดูเหมือนนายจะกลัวนะ ว่าฉันจะทำอะไรเธอ
แล้วนี่มายืนเฝ้าบ้าน ให้แฟนตัวเองหรือไง
นี่ไม่ใช่บ้านเธอครับ บ้านของรุ่นพี่เธอต่างหาก
ตอนนี้มีราพักอยู่กับผมครับ
ที่บ้านซานเชสน่ะนะ
สรุปว่าอยู่ด้วยกันสินะ
คุณยังจะตามเธออีกไหม ผมต้องคอยระวังไหมครับ
ฉันก็แค่อยากรู้เฉยๆ ว่าเธออยู่ดีมีสุขขนาดไหน
คุณจะไปไหน
เอาผีกลับไปก่อนสิ
ฉันไม่ได้ส่งผีมาสักหน่อย
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า นายกับเธออยู่บ้านเดียวกัน
ถ้าฉันรู้ ฉันคงส่งผีไปเป็นโขยงแล้ว
ช่างมันเถอะครับ เอาเป็นว่าในบ้านนี้มีผีอยู่
เราพาเธอกลับไปที่โรงแรมกันดีกว่า
นะครับท่านประธาน
นะท่านประธาน
พอต้องการอะไร ก็เรียกท่านประธานๆ ใหญ่เลยนะ
ผมได้ฟังจากมีราแล้ว
ว่าคุณได้ยินเสียงประหลาดๆ
กับเห็นอะไรแปลกๆ อยู่เรื่อย
อยากไปพักที่โรงแรมสักพักสินะครับ
พ่อแม่ฉันยกบ้านนี้ให้น่ะค่ะ มันค่อนข้างเก่าแล้ว
คงจะไม่กันเสียงเท่าไร อาจเป็นเพราะแบบนั้น
รุ่นพี่ ฉันเล่าให้เขาฟังไปหมดแล้วล่ะ
ที่ว่าหลังย้ายเข้ามาก็นอนไม่ได้เลย
เราไปที่โรงแรมนายเลยก็ได้ นายไม่เห็นต้องมาเลย
ผมต้องมาดูก่อนว่าแขกเป็นใคร
พอดีทางโรงแรมเรา ไม่รับแขกทั่วๆ ไปน่ะครับ
เจ้านายของนายเลยมาด้วยสินะ
ใช่ครับ
แขกจะมาพักที่โรงแรมเราได้ ก็ต่อเมื่อท่านประธานเชิญมา
บ้านคุณเป็นหมอกันเยอะดีนะ
โรงแรมคุณคงรับแต่แขกที่เป็นสมาชิก
เราขอโรงแรมธรรมดาก็พอค่ะ
งั้นก็เชิญทำตามนั้นค่ะ
ขอตัวนะครับ
ท่านประธานครับ ท่านประธาน
เราต้องพาแขกไปนะ
ลืมซะเถอะ
ฉันจำเป็นต้องดูแลผี ในบ้านนี้ด้วยหรือไง
นี่บ้านของเพื่อนของเพื่อนผมนะครับ
ฉันไม่ชอบขี้หน้าเพื่อนนาย ไม่ชอบนายที่นายเป็นเพื่อนเธอด้วย
ใช่เสียงที่ว่าไหม
คุณก็ได้ยินเหรอ
เราไม่ได้บ้าสินะ
โรงแรมเรามีบริการพิเศษอย่างหนึ่ง
รับบริการสิครับ
ผีตัวนี้ชื่อคยองอา เธอแต่งตัวแนวเรโทร
เห็นว่ารอหมอคนหนึ่งอยู่
หรือว่าเธอจะตามหา คุณพ่อที่เสียไปแล้วของเจ้าของบ้าน
ก็เป็นไปได้
ถ้าเธอเห็นคุณ เธออาจหนีไปได้
ผมจะเข้าไปก่อนนะ
ไม่กลัวหรือไง
ผมมีคุณอยู่ทั้งคน
คุณคยองอา
มินเหรอ
มิน
ผมไม่เป็นไรครับ
มิน คุณกลับมาแล้ว
มินคะ
มินนี่เป็นใครเหรอครับ
ขอโทษที่ทำให้คุณเจ็บนะคะ
แต่หัวใจของฉัน
เป็นของคุณหมอไปแล้ว
สรุปว่ามินกับคุณหมอที่ว่า เป็นคนละคนกันเหรอครับ
คุณป่วยเหรอ
มิน ฉันเหลือเวลาอยู่ไม่มาก
คงใช้เวลาร่วมกับคุณไม่ได้
แต่ฉันจะให้โอกาสคุณ ได้จูบบอกลาฉันนะคะ
คยองอา นี่สมุดบันทึกของเธอเหรอ
ซุกฮี หยุดเลย
อย่าแตะต้องข้าวของฉัน
ฉันเป็นซุกฮีสินะ
ฉันไม่ผิดสักหน่อย ที่เธอมัดใจมินไม่ได้
เลิกทำตัวขี้อิจฉาสักที
โปสต์การ์ดกับจดหมายพวกนี้คืออะไร
มิน นายถามเธอซิ
คุณคยองอา โปสต์การ์ดพวกนี้คืออะไรเหรอครับ
ด้วยความที่ฉันร่างกายอ่อนแอมาก ทำให้ออกไปไหนไม่ได้
เพื่อนก็ไม่มี
ฉันเลยส่งเรื่องของฉันให้สถานีวิทยุ
แล้วก็มีคนส่งโปสต์การ์ด มาอวยพรให้ฉันหายดี
"ขอให้หายดีในเร็ววัน
และขอให้โชคดีในเรื่องความรัก
จากฮี ผู้ฟังตัวยงที่อยู่ซังมุนดง
ซึ่งตกอยู่ในห้วงรักเช่นกัน"
ของจริงนะครับเนี่ย
สงสัยฮยอกมาแล้ว
คงมีคนชื่อฮยอกด้วย
ดูจากสีหน้าของเธอแล้ว ฮยอกก็น่าจะชอบเธอเหมือนกัน
สรุปก็คือ ฮยอก มิน กับคุณหมอที่ว่า ต่างก็ชอบคยองอาเหมือนกัน
ยกเว้นซุกฮีสินะครับ
ฉันเดาว่าตัวร้ายคงมีแค่ซุกฮีนี่แหละ
ผมจะรับบทเป็นมินต่อไป
เราพาเธอไปที่โรงแรมดีกว่า
คยองอาเข้าพักที่โรงแรมเราไม่ได้หรอก
เพราะเธอไม่ใช่วิญญาณของมนุษย์
เธอไม่ใช่ผีงั้นเหรอครับ
ตอนที่เธอกอดนายเมื่อกี้ นายไม่รู้สึกแปลกๆ บ้างหรือไง
จะว่าไป ผมไม่รู้สึกเย็นเลย
เวลาแตะวิญญาณที่โรงแรมเรา ผมจะรู้สึกเย็นวูบทุกครั้ง
แต่ไม่ใช่กับคุณคยองอา
เธอเป็นวิญญาณสมมติ ที่มนุษย์บางคนสร้างขึ้น
"วิญญาณสมมติ" เหรอ
เป็นแค่จินตนาการไงล่ะ
คยองอาถูกสร้างขึ้น จากจินตนาการของใครบางคน
มีคนสร้างเธอขึ้นมางั้นเหรอครับ
เธอเป็นโรคที่รักษาไม่หาย
ฮยอกกับมินมะรุมมะตุ้มรุมรักเธอ
แถมเธอยังมีสัมพันธ์กับคุณหมออีก
สมุดบันทึกเป็นของจริง แล้วก็ มีคนส่งเรื่องไปที่สถานีวิทยุจริง
ประเด็นคือคนคนนั้นไม่ใช่คยองอา
แต่เป็นคนที่สร้างคยองอา ขึ้นมาต่างหาก
ใครกันครับ
ถ้าเราหาคนคนนั้นเจอ เราก็จะกำจัดคยองอาได้
คนช่างมโนที่อินกับเรื่องราวความรัก สุดระทมเรื่องนี้จะเป็นใครกันนะ
อะไรของพวกลูก
- คุณแม่ครับ พวกเขามาช่วยเราน่ะ - อย่าเข้าไป
- มีเรื่องอะไรกันแน่ - แม่รอก่อนสิคะ
พวกคุณเข้ามาทำอะไร ในห้องหนังสือของฉัน
ทุกอย่างในนี้เป็นของฉันทั้งนั้น
ครับ
ผมขอทราบชื่อของคุณได้ไหมครับ
ฉันชื่ออีบ๊กฮีค่ะ
ลงไปรอข้างล่างก่อนไป
คุณรู้จักผู้หญิง ที่ชื่อคยองอาไหมครับ
ฉันนี่แหละค่ะคยองอา
ฉันแต่งงานกับสามี
ตอนอายุ 22 ปี โดยเป็นการแต่งแบบคลุมถุงชน
ฉันไม่เคยคบกับใครมาก่อนเลย
ซึ่งนั่นเป็นตอนที่ฉัน...
สร้างคยองอาขึ้นมา
ฉันมีความสุขมาก ที่ได้สัมผัสกับความรัก
ที่แสนหวาน แสนบริสุทธิ์ แสนจริงใจ ผ่านทางคยองอา
เหมือนกับตัวละคร ในหนังเรื่องโปรดของฉัน
วิญญาณสมมติที่กล้าแกร่งของคุณ ยังมีตัวตนอยู่นะคะ
เหมือนกับหนังเก่าๆ
อย่างนั้นเหรอ
ดูไม่ตกใจเลยนะครับ
พออายุปูนนี้แล้ว ไม่ตกใจอะไรง่ายๆ หรอกค่ะ
ยิ่งไปกว่านั้น
ฉันยังเคยเป็นคนช่างมโน ถึงขั้นสร้างคยองอาขึ้นมาแน่ะ
คุณคยองอาเรียกผมว่ามินด้วยครับ
ก็คุณเหมือนเขาเป๊ะ
อันที่จริง คยองอาชอบมินมากที่สุดเลยล่ะ
แล้วคุณหมอที่ว่าล่ะ
คยองอาคงเป็นคนช่างโปรยเสน่ห์น่าดู
ฉันจำเป็นต้องกำจัดคยองอาหรือเปล่า
ลูกชายกับลูกสะใภ้คุณ กำลังลำบากเพราะเธอเลยครับ
อย่างนั้นเหรอ
เพราะลูกชายของฉันนั่นแหละ ฉันถึงลืมเรื่องของคยองอาได้
เธอต้องแต่งงานกับคนแปลกหน้า ทั้งที่ไม่ได้รัก
คงอึดอัดน่าดู
ถึงจะเป็นจินตนาการหรือเพ้อฝัน
ผมว่ามันก็ช่วยให้เธอทำใจ รับสถานการณ์จริงได้
เปลี่ยนความเป็นจริง ด้วยการสร้างวิญญาณสมมติงั้นเหรอ
ฟังดูเข้าท่านะ
เธอชวนเราทานมื้อค่ำด้วยน่ะครับ เอายังไงดี
เธอบอกลาคยองอาไปแล้ว ก็คงเหงานั่นแหละ
นายก็เป็นมิน อยู่กินข้าวเป็นเพื่อนเธอไปแล้วกัน
ซุกฮีเป็นตัวร้าย ฉันกลับก่อนดีกว่า
ได้ครับ
ไฟลุกโชนสวยดีนะครับ
นั่นสินะ
สวยดี
คุณนายครับ ไม่ต้องเตรียมกับข้าว เยอะขนาดนี้ก็ได้ครับ
มิน รอทานข้าวไปเงียบๆ เถอะนะ
โทษนะครับ
มีราไปแล้วเหรอครับ
ค่ะ คงกลับไปโรงพยาบาลน่ะ
จริงสิ ขอบคุณที่เชิญเรา ไปพักที่โรงแรมนะคะ
ไงนะครับ
เจ้านายของคุณให้บัตรเชิญเรา ให้ไปที่โรงแรมน่ะค่ะ
บัตรเชิญเหรอครับ
เราไปแน่นอนค่ะ อดใจรอไม่ไหวแล้ว
ว่าแต่ว่า เจ้านายผมได้ให้บัตรเชิญ กับมีราด้วยหรือเปล่าครับ
(โฮเทล เดล ลูนา)
ไม่ยักรู้ว่ามีโรงแรมอยู่ตรงนี้
โรงแรมที่ชานซองทำอยู่นี่สุดยอดไปเลย
ยินดีต้อนรับครับ
ท่านประธานรอคุณอยู่เลย
ขอบคุณนะคะ
ทางนี้ครับ
ตามมาเลยค่ะ
ท่านประธานเตรียมของสุดพิเศษไว้ให้ เราไปดูกันดีกว่าค่ะ
โรงแรมนี้สุดยอดไปเลยนะคะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ขอต้อนรับสู่โรงแรมโฮเทล เดล ลูนา
ขอบคุณที่เชิญฉันมานะคะ
ยินดีค่ะ
ยังไงฉันก็...
ทนปล่อยคุณไปเฉยๆ ไม่ได้จริงๆ
ที่นี่เจ๋งมากเลยค่ะ
ว่าแต่ทำไมเงียบเหงาจังเลย
ไม่เงียบเหงาหรอกค่ะ
คุณแค่มองไม่เห็นเฉยๆ
เพราะสิ่งนั้นไงคะ
นี่เหรอคะ
มันทำให้คุณมองไม่เห็นพวกเขาค่ะ
ก่อนหน้านี้ คุณก็ไม่ได้ยินอะไรเหมือนกันใช่ไหมคะ
ใช่เสียงที่ว่าไหม
เราไม่ได้บ้าสินะ
ถ้าถอดสร้อยข้อมือออก ฉันจะมองเห็นอย่างอื่นเหรอคะ
ฝากไว้ที่ฉันก่อนสิคะ
ถูกใจไหม
ค่ะ ฉันชอบสวนสนุกที่สุดเลย
เหรอ ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
คุณในรูปดูมีความสุข
คุณเจอรูปนี้สินะ
ขอบคุณนะคะ
สมัยที่ฉันยังเด็ก
ฉันไปสวนสนุกกับครอบครัว แล้วถ่ายรูปนี้มา
ถูกต้อง
ตัวคุณในวันนั้น กำลังยืนอยู่ตรงนั้นไง
นั่นพ่อแม่กับน้องสาวฉันเองค่ะ
ฉันมีความสุขจัง
ฉัน...
เกลียดจริงๆ
ที่คุณมีความสุข
เพราะงั้น
ฉันจะทำให้เด็กคนนั้น ได้สัมผัสกับความทุกข์โศก
แล้วมอบให้คุณเป็นของขวัญแล้วกัน
ไงจ๊ะ
เธอไม่มีครอบครัวที่สุขสันต์หรอก
แม่ของเธอพูดกรอกหูเธอแบบนี้ตลอด
"แกไม่น่าเกิดมาแท้ๆ ฉันไม่น่าคลอดแกออกมาเลย"
พ่อของเธอโมโหทุกครั้งที่เห็นเธอ
"ทุกอย่างผิดแผนไปหมดก็เพราะแก นังแม่มด"
หลังจากน้องสาวที่น่ารำคาญเกิด
พ่อแม่ของเธอก็รักน้องแค่คนเดียว
ดูสิ ในวันที่เธอมาที่สวนสนุกแห่งนี้
ครอบครัวของเธอทิ้งเธอไว้ตรงนี้ แล้วกลับบ้านไป
มันเป็นวันที่น่าเศร้าที่สุด ในชีวิตของเธอ
แม่จ๋า พ่อจ๋า อย่าทิ้งหนูไปเลยนะ
เอาล่ะ ไปเลย
เข้าไปหาหล่อนและทำให้ทุกวันของหล่อน
มีแต่ความทรงจำอมทุกข์ ของเด็กคนหนึ่งที่ไม่ควรเกิดมา
ขอบใจนะ กูชานซอง
ฉันได้เจอเธอเพราะนายแท้ๆ
และก็เพราะนายอีก ที่ทำให้ฉันเจอวิธีที่แสนวิเศษ
ด้วยเหตุนั้น
ความแค้นของฉันถึงทุเลาลงได้
อย่าทำนะครับ
ฉันทำไปแล้วล่ะ
เจ้านี่
ทรงพลังยิ่งกว่า
วิญญาณสมมติ ที่คุณบ๊กฮีสร้างขึ้นมาซะอีก
เพราะฉันเป็นคนสร้างเอง
มันคือคำสาปยังไงล่ะ
- หยุดเถอะครับ - ทนไม่ได้เหรอ
งั้นก็หนีไปจากฉันซะสิ กูชานซอง
ฉันจะปล่อยนายไป
ผมไม่ไป
ปกป้องผมสิ
กูชานซอง ปล่อยเธอนะ
ไม่ว่าจะทำอะไร
คุณอย่าลืมเรื่องนี้ก็พอ
ผมไม่สนว่าที่นี่จะเป็นคุก หรือเกราะกำบังสำหรับคุณ
ยังไงผม...
ก็จะอยู่ที่นี่กับคุณ
ไม่กลัวหรือไง
ผมมีคุณอยู่ทั้งคน
ตื่นแล้วเหรอคะ
คุณเป็นใคร
ท่านประธานให้ฉันไปส่งคุณที่บ้าน เพราะคุณเมาไม่รู้เรื่องน่ะ
ฉันเมาเหรอคะ
ค่ะ โรงพยาบาลในมยองนยุนดงใช่ไหมคะ
- ไปเลยค่ะคุณ - ครับ
ทีนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว
นายทำทุกอย่างพังหมด
ผมไม่รู้จริงๆ
แต่ตอนที่ผมเห็นคุณในฝัน
คุณก็แค่มีความรักเท่านั้นเอง
นี่เป็นครั้งสุดท้าย ที่เราจะได้นั่งชมจันทร์ด้วยกัน
พวกข้าต้องไปแล้ว
เจ้าคิดจะร่วมก่อกบฏงั้นหรือ
พวกเขาต้องการ แก้ไขบ้านเมืองให้ดีขึ้น
ซึ่งก็ดีกว่าใช้ชีวิต เยี่ยงหัวขโมยอยู่ที่นี่แล้วโดนจับ
และสุดท้ายก็ถูกฆ่า
มาที่วังสิ
ข้าช่วยปกป้องเจ้าได้
เจ้าจะให้ข้าละทิ้งคนของข้า แล้วไปหาเจ้างั้นหรือ
ไม่ได้หรอก
งั้นให้ข้าไปกับเจ้าไหม
ถ้าเจ้าอ้อนวอนให้ข้าไปด้วย ข้าก็จะยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อการนั้น
อย่าดีกว่า
ไม่มีทางไหนที่เราจะ...
อยู่ด้วยกันได้
จริงด้วย
ข้าคงไม่ต้องมาที่นี่อีกแล้วสินะ
เจ้าเป็นเพื่อนดื่มชั้นเยี่ยมเลยล่ะ
ข้าคงคิดถึงเจ้า
ทุกคนพร้อมแล้ว เราจะไปกันเมื่อไหร่
เขามาที่นี่
ตอนนี้คงอยู่ที่นั่น
ข้าขอไปเจอเขา เป็นครั้งสุดท้ายแล้วกัน
มันวอล
เจ้าจะกลับมาไหม
แน่สิ ข้าต้องกลับมาอยู่แล้ว
เจ้าไม่ต้องกลับมาหรอก
ไม่ว่ายังไงข้าก็อยู่ได้
ทำตามที่ใจสั่งเถอะ
ข้าจะกลับมา
ขอเจอเขาแค่อีกครั้งก็พอ
รอข้าก่อนนะ
คนของเจ้าจะตายกันหมด ก็เพราะเจ้านี่แหละ
ข้าได้ความดีความชอบเพราะเจ้าแท้ๆ
เจ้าเป็นคนพาข้าไปที่นั่น
และยังช่วยประวิงเวลา ให้ข้าอีกต่างหาก
ดังนั้นข้าจะไว้ชีวิตเจ้า
ข้าจะฆ่าเจ้า
ไม่ว่ายังไง
ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้
ถ้าอยากฆ่าข้า
เจ้าต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
ยอนอู
ไม่นะ ยอนอู
ปล่อยข้า
ยอนอู
ในเมื่อเจ้าช่วยอำนวยความสะดวก ให้ท่านแม่ทัพ
ข้าจะไว้ชีวิตเจ้าก็แล้วกัน
(จันทร์เพ็ญ)
ไม่ว่ายังไง
ข้าต้องฆ่าเจ้าให้ได้
ชานซอง
ไหวไหม
เกิดอะไรขึ้น
มันวอลพานายกลับมาน่ะ
นายหลับไปหลายวันเลย
"หลายวัน" เหรอ หมายความว่ายังไง
นายหลับไปสามวันติดกันแน่ะ
ทำไมภาพนั่นมาอยู่นี่
มันวอลทิ้งไว้น่ะ
นั่นมัน...
เธอบอกว่ามันกินที่ ก็เลยทิ้งไว้ที่นี่
ว่าแต่มันวอลจะไปไหนเหรอ
ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน ต้นจันทราก็จะหยั่งรากลงที่นั่น
และเกิดเป็นโรงเตี๊ยมจันทราขึ้นมาค่ะ
เธอไปแล้ว
ตอนนายส่งฉัน ไม่ต้องเหงานะ กูชานซอง
สำหรับฉัน...
ไม่ว่าที่นี่จะเป็นเกราะกำบัง
หรือเป็นคุก...
ฉันก็จะเจอแต่ความทรมาน
ทรมานไปด้วยกัน
มันไม่ดีหรอก
ลาก่อน
กูชานซอง
คำบรรยายโดย: ณัฐพัชร์ ชำนาญอาสา