ผมแน่ใจว่าคุณก็มี สิ่งที่คุณคิดถึงในอดีต
ที่คุณไม่อาจกลับไปได้
ผมคิดว่าผมเห็นแล้วครับ
บอกแล้วไงว่าผมเห็นคุณในฝัน
ฝันเหรอ
คุณกำลังยิ้มอยู่ใต้ต้นไม้ต้นใหญ่
ตอนที่มีคนบอกว่าจะสร้างบ้านให้
คุณก็พูดจาเย็นชา เหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้
แต่คุณมีความสุข
ชายที่สอนให้คุณเขียนชื่อมันวอล
คนที่คิดถึงที่สุด ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
คือเขาใช่ไหมครับ
ทำไมนายถึงเห็น...
ภาพแบบนั้นได้
ทำไมผมถึงเห็นคุณ
ผมกลัวว่า อาจจะต้องชดใช้บางอย่างเหมือนกัน
มีเรื่องอะไรที่คุณยังค้างคาใจ อยู่หรือเปล่า
คุณคิดว่าผม
มาที่นี่เพื่อช่วยคุณ
แก้ปัญหาที่ยังค้างคาใจอยู่หรือเปล่า
เจ้าตายได้ซะที่ไหนกัน
เจ้าผูกมัดกับต้นจันทรา
และความเป็นความตาย ได้หยุดไว้เพื่อเจ้า ข้าก็บอกแล้วนี่
ใบไม้แตกหน่อ ดอกไม้บานและร่วงโรย
เวลาของเจ้าจะเดินอีกครั้ง
ต้นไม้เปลี่ยนไปแหละครับ
นั่นสิ
นายอาจเป็นคนที่มีความพิเศษ มากกว่าที่ฉันคาดการณ์ไว้ซะอีก
ผมยังไปไหนไม่ได้หรอก
ถ้าผมไปแล้วซุนดลหมาผมจะอยู่ยังไง
พอถึงคราวตาย เราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
ไม่นะ ผมยังไปไม่ได้
ผมไม่ไปหรอก
ซุนดล เห่าสิ
แกจะได้รอดไง
ถ้าไม่เห่า แกจะตายนะ
โธ่เอ๊ย เร็วเข้า
เห่าสิ แกต้องเห่านะ
นี่ก็หนึ่งสัปดาห์แล้ว เขายังไม่ยอมไปไหนเลย
เพราะเขายังมีเรื่อง ให้เป็นห่วงอยู่น่ะสิ
ในเวลาแบบนี้ ช่วยเขาสักหน่อยก็ไม่เสียหายอะไรนะ
ซุนดล แกต้องออกไปนะ
ไปข้างนอกไง รีบไปเร็ว
ช่วยออกไปข้างนอกได้ไหม
ปล่อยเขาไปเถอะ เขาเถลไถลอยู่ไม่นานหรอก
เดี๋ยวเขาก็หาทาง ไปโรงเตี๊ยมมันวอลได้เอง
ตอนนี้เป็นโฮเทล เดล ลูนาแล้วครับ ไม่ใช่โรงเตี๊ยมมันวอล
นั่นสินะ
โรงเตี๊ยมมันวอล โรงแรมมันวอล โฮเทล เดล ลูนา
เปลี่ยนชื่อบ่อยเหลือเกิน
แต่เจ้าของกลับไม่เคย เปลี่ยนไปเลยสักนิด
เธอไม่เปลี่ยนมากว่า 1,000 ปี
คงหมดหวังแล้วล่ะครับ
เพราะเหตุนี้ ฉันถึงได้ส่งคนไปที่นั่นยังไงล่ะ
จะเปลี่ยนเจ้าของใหม่เหรอครับ
มันวอลหัวรั้นยิ่งกว่าอะไรดี
ฉันก็แค่ช่วยอะไรนิดๆ หน่อยๆ
ทำไมต้นไม้ถึงเปลี่ยนไปล่ะครับ
เพราะอะไรล่ะ เพราะนายไง
เพราะผมเลยเป็นแบบนี้งั้นเหรอ
ความทรงจำเก่าๆ ที่เหือดแห้งไป
ได้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งเพราะนาย
ผมทำอะไรล่ะ
ผมก็แค่เล่าเรื่องความฝัน เกี่ยวกับคุณให้ฟังเท่านั้นเอง
เรื่องเห็นผีมันเกี่ยวกับงานอยู่แล้ว
แต่กับเรื่องความฝันนี่มันไม่ใช่เลย
ผมไม่อยากโดนทำแย่ๆ ใส่ เพราะสิ่งที่ผมไม่ได้เรียกร้อง
นายไม่มีทางหนีเรื่องนั้นพ้นหรอก
ในเมื่อนายเพิ่งจะยั่วโมโหฉันไป
ต้นไม้มีสภาพทุเรศแบบนี้ก็เพราะนาย
ผมรู้ว่าคุณร้าย แต่อย่าบิดเบือนความจริงสิ
มันดูมีชีวิตชีวาดีจะตาย
นั่นแหละ
ปัญหาของฉัน
นายเพิ่งรักษาสิ่งที่ไม่ควร ได้รับการรักษา
ดูจากที่คุณหัวเสียขนาดนี้
ความฝันของผมคงเกี่ยวกับ อดีตของคุณจริงๆ สินะ
คุณอายที่ผมเห็นอดีตของคุณงั้นเหรอ
ใช่
ตอนนี้ฉันอับอาย จนอยากแทรกแผ่นดินหนีแล้ว
เพราะงั้นฉันต้องเช็กให้รู้แน่ชัด
ทำอะไรของคุณ
แบบนี้ไม่ดีนะ
อยู่นิ่งๆ
อย่าทำแบบนี้เลย
กูชานซอง มานอนกันเถอะ
คุณจางมันวอล
นายต้องหลับถึงจะฝันได้ไง
ฉันจะเช็กดูเอง ว่านายเห็นฉันในฝันจริงๆ
หรือว่ากำลังหลอกฉัน โดยอาศัยข่าวลือต่างๆ
ที่ได้ยินในโรงแรมนี้
กูชานซอง หลับซะ
แบบนี้ผมหลับไม่ลงหรอก
อีกอย่าง ต่อให้หลับก็ไม่รู้ด้วยว่า
จะฝันแบบเดิมอีกไหม
งั้นก็นอนข้างฉัน ไปจนกว่านายจะฝันแบบเดิมอีก
ผมไม่อยากนอนข้างคุณ
หุบปากแล้วนอนซะ ตอนที่ฉันยังปรานีนายอยู่
ก็ได้ ผมนอนก็ได้
คุณจะนอนข้างผมหรือดูผมหลับก็ได้
ตามใจคุณเลย
ถ้าผลปรากฏว่านายโกหกฉัน นายตายแน่
คุณอยากให้มันเป็นเรื่องโกหก
เพราะคุณไม่ชอบใจที่ผมเห็นอดีตคุณ
ในเมื่อคุณไม่พอใจนัก
ผมจะไม่บอกแล้วว่าเห็นอะไรในฝัน
จะฆ่าผมหรือปล่อยผมไว้ก็ตามใจ
ช่างเถอะ ฉันไม่นอนข้างนายหรอก
ความทรงจำที่ผมทำให้คุณนึกออก มันทำให้เจ็บปวดขนาดนั้นเลยเหรอ
เพราะผู้ชายคนนั้นเหรอ
เพราะคุณเอาแต่นึกถึงเขา
หุบปากซะ ถ้าไม่อยากตัวเขียวเหมือนต้นไม้นั่น
ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่
ถามทำไม
คิดว่าเป็นนายเหรอ
ผมก็เคยคิดว่ามันเป็นไปได้อยู่
สิ่งที่ผมเห็นอาจเป็นความทรงจำ จากชาติก่อนที่ผมจำไม่ได้
อย่างนายไม่มีทางใช่เขาหรอก
ทำไมล่ะ
ตั้งแต่ฝันถึงเรื่องนั้น ผมก็นึกถึงคุณตลอดเลยนะ
ผมกับคุณอาจเกี่ยวข้องกัน ตั้งแต่ชาติปางก่อนก็ได้
นายไม่ใช่เขา
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ถ้านายใช่เขาจริง ฉันไม่มีทางรู้สึกแบบนี้หรอก
งั้นก็โล่งอกไปที
ผมกลุ้มตลอดเลยว่า "ถ้าเกิดฉันเป็นคน ที่เธอเคยชอบเมื่อก่อนล่ะ"
คิดไม่ตกเลยล่ะ
คุณไม่ได้ชอบเขาหรอกเหรอ
คุณดูเหมือนจะชอบเขานะ
มากสุดๆ เลยด้วย
กูชานซอง
ถ้ายังไม่เลิกพล่ามอะไรไร้สาระอีก
นายได้ชดใช้อย่างสาสมแน่
ชดใช้อะไรล่ะครับ
ทำไม คุณจะไม่จ่ายค่าจ้างเหรอ ผมเซ็นสัญญาไปแล้วนะ
กูชานซอง
ตั้งแต่วันนี้
นายต้องต้อนรับผี
คุณเสียชีวิตเมื่อ...
คุณคงหลงมาสักพักแล้วสินะครับ ผมจะช่วยเช็กอินเอง
คุณจะได้ใช้บริการเสริมสวยของเรา เป็นอันดับแรกเลย
เชิญทางนี้เลย ผมจะกดลิฟต์ให้ครับ
ยังไงกันครับ ขนาดท่านประธาน
ดื่มแชมเปญไปทั้งลัง ก็ยังไม่หายโกรธอีกเหรอ
ผมคงไปทำให้เธอหัวเสียน่ะ ตอนนี้คงกำลังเดือดได้ที่เลย
ว่าแต่ว่า ประธานจางเคยทำบาปอะไรกันแน่
มันเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ หรือเปล่า
ผมก็ไม่แน่ใจครับ
คุณเคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับผู้ชาย ที่เธอน่าจะกำลังรออยู่ไหม
ไม่เคยนะครับ
เหรอครับ
เธอไม่ได้รอเขาอยู่หรอกเหรอ
ผู้จัดการครับ
คุณกังวลเหรอว่าเธอคิดอะไรอยู่
เปล่านี่ ไม่ได้กังวลเลย
เธอไม่ได้รอหนุ่มหมายเลขหนึ่ง กับสองอยู่หรอก
คุณเป็นหมายเลขสามก็ไม่เห็นเป็นไร คุณอยู่นี่แล้ว
คุณจีฮยอนจุงครับ
ผมไม่สนใจสักนิด ว่าประธานจางคิดอะไรอยู่
อีกอย่าง ผมไม่ใช่หมายเลขสามด้วย
หมายเลขศูนย์ต่างหาก หมายเลขศูนย์
หมายเลขศูนย์เหรอ ครับๆ
- ผมพูดจริงนะ - ครับ ศูนย์ก็ศูนย์
หมายเลขศูนย์แล้วไง เธอบอกว่าไม่รู้สึกอะไรเลยนี่
ความรู้สึกน่าขนลุกนี่มันอะไรกัน
ผมว่ามีลูกค้ากำลังมาหลายท่านเลย
คุณจะไหวไหมเนี่ย
ไม่ไหวหรอกครับ
ตอนแรกที่ลูกค้ามาถึง พวกเขามักจะมีสภาพเละเทะไม่น่าดู
บางทีก็มีอะไรพ่วงมาด้วย
แต่ลูกค้าในนี้จะแต่งสวยแต่งหล่อแล้ว คุณน่าจะรับมือได้
ตอนนี้ผมมีประสบการณ์ พอจะรับมือลูกค้าระดับนี้ได้แล้วครับ
ขอเติมกาแฟได้ไหม
พอดีเมล็ดกาแฟหมด
ช่วยรอสักครู่นะครับ เดี๋ยวเราเอาไปให้ที่โต๊ะ
ของที่ลูกค้าในนี้กินและดื่ม
คุณหามาจากไหนเหรอครับ
ไม่น่ามีร้านมาส่งได้นี่
จากโลกหลังความตายครับ
เมื่อเราดูแลลูกค้าที่โรงแรมอย่างดี และช่วยส่งพวกเขาไปภพหน้าได้
เราจะได้สิ่งตอบแทนมาครับ
หมายความว่าพวกวิญญาณ จะจ่ายค่าจ้างให้เหรอ
พวกเขาจะทิ้งพลังงานด้านบวกไว้ครับ
ซึ่งพลังงานที่ว่าจะช่วย ให้ดอกไม้ในสวนของเราบาน
ยิ่งพวกเขามีห่วงน้อยเท่าไร ดอกไม้ก็จะยิ่งสวยมากเท่านั้น
เมื่อไหร่ที่ดอกไม้บานเต็มสวน มาโกจะมาเก็บพวกมันไป
และส่งข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็น ให้เราเป็นการตอบแทน
ถ้าอย่างนั้น ทำไมประธานจาง
ต้องหาเงินจากพวกวิญญาณด้วยล่ะครับ
เพราะใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อไงครับ
เธอเอาเงินไปซื้อแชมเปญ
เสื้อผ้าหรูๆ เครื่องประดับดีๆ และรถแพงๆ หมด
โดนลงโทษอยู่แท้ๆ ยังจะใช้ชีวิตแบบนี้ได้อีก
คุณบอกว่าเธอโดนลงโทษอยู่ใช่ไหม
มีคนบอกฉันว่าฉันอวดดีและโง่เขลา
ถึงฉันจะไม่เห็นด้วยก็เถอะ
ผมเห็นคุณในฝัน
ใบไม้แตกหน่อ ดอกไม้บานและร่วงโรย
เวลาแห่งความเป็นความตาย จะเดินอีกครั้ง
ยายแก่เจ้าเล่ห์นั่น กำลังเล่นตลกกับฉันชัดๆ
ชายที่สอนให้คุณเขียนชื่อมันวอล
คนที่คิดถึงที่สุด ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่
คือเขาใช่ไหมครับ
ตายแล้ว
มีทาสหนีไป
ต้องมีคนช่วยไปแน่ หาให้เจอ
ใครหนีไปกันน่ะ
มันไม่อยู่ที่นี่ ไปค้นหาข้างนอก
ข้าได้ข่าวมาว่า
ตลาดที่มีการค้าทาส จากโคกูรยอถูกโจมตี
ข้าสังหรณ์ใจว่าจะเป็นเจ้ากับพวก เลยมาดูให้แน่ใจ
เคราะห์ดีไปนะที่ข้าว่องไว
เกือบโดนเจ้าแทงตายแน่ะ
เพราะข้ายั้งมือทันต่างหาก เจ้าถึงรอดไปได้
ขอบใจเจ้าแล้วกัน
แต่แผลนี่จะว่ายังไง
หน้าข้าหล่อเหลาไม่เป็นรองใคร
เจ้าจะชดใช้ยังไง
น่าเสียดาย
ท่านหญิงแห่งวังยองจู ชอบใบหน้าเจ้าเสียด้วย
เจ้าคงหว่านเสน่ห์นางไม่ได้แล้ว
เจ้าคิดเหรอว่า นางสนใจแค่ใบหน้าข้าอย่างเดียว
อย่าสำออยน่า
ปล่อยนะ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้
บอกให้ปล่อยไง
หุบปาก รีบเอาตัวมาสิ มัวรออะไรอยู่
ลุกขึ้น
ไอ้พวกชั่วช้าสามานย์ ปล่อยข้า
ปล่อย
ยอนอู
ปล่อย ยอนอู นั่นยอนอูนะ
หุบปากซะ
ถ้าออกไป เจ้าจะโดนจับด้วยนะ
ข้าขอรับปาก ว่าข้าจะช่วยเขาให้ได้
แล้วพามาหาเจ้าเอง
ข้าสัญญา
ยอนอู
หยุด
ยอนอู
ไม่เป็นไรนะ
ข้าไม่เป็นไร
คุณอยู่ที่นี่เพื่อรอชายคนนั้น
มาตลอดเวลาอันยาวนานนี้
มัน...
เขียวชอุ่มจนน่าเกลียด
น่าขันซะจริง
ยอนอู
อีกคนชื่อยอนอูนี่เอง
เป็นพวกเดียวกับจางมันวอล
คุณป้าขายดอกไม้พวกนี้เหรอครับ
เท่าไรครับ ผมขอซื้อดอกหนึ่ง
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันเคยให้เธอไปแล้ว
พ่อของเธอเกือบตาย เพราะพยายามจะเด็ดดอกไม้ให้เธอแน่ะ
หลังเหตุการณ์นั้น เขาก็ไม่ขโมยอีก และใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็ง
แถมยังเลี้ยงลูกชายให้โตมา เป็นคนที่ยอดเยี่ยมแบบเธออีก
ดอกไม้ไง วันเกิดก็ต้องให้ดอกไม้สิ
ดอกไม้
คุณป้าเมื่อตอน...
ว่ายังไงจ๊ะ ได้ทำงานที่โรงแรมเป็นยังไงบ้าง
คุณป้าเป็นคนจัดการเรื่องนี้เหรอครับ
ฉันก็แค่เปิดหนทางให้เท่านั้นเอง
คุณป้าจะสื่อว่าที่พ่อไปที่โรงแรม ไม่ใช่เรื่องบังเอิญงั้นเหรอครับ
รู้ไหม ฉันเคยปลูกต้นไม้ต้นหนึ่งแหละ
กิ่งก้านสาขาแหลมเปี๊ยบไปหมด
และไม่เป็นมิตรกับคนอื่นเอาซะเลย
ฉันอยากให้เธอ ช่วยดูแลต้นไม้ต้นนั้นให้ดีๆ
ถ้าเจอเรื่องลำบากระหว่างดูแลมัน
เธอมาหาฉันได้นะ
(ไปแม่น้ำซัมโด)
(สู่สวรรค์)
ขอโทษนะครับ
ช่วยรอก่อน
คุณลุงครับ
ซุนดล เจ้าหมาโง่
แกไม่ควรโผล่มาที่นี่นะ
นี่ไม่ใช่ที่ที่แกจะมาด้วยได้ เข้าใจไหม
แกนี่มัน ให้ตายสิ
ที่ที่ฉันจะไปไม่ใช่สถานที่ ที่แกจะตามไปได้นะ
เขาตายตามลำพัง ดูทรงแล้วน่าจะผ่านมาหลายวัน
ประตูก็เปิดอยู่แท้ๆ ทำไมหมาถึงไม่ออกมานะ
แปลกจริงๆ
แกจะตามฉันไปที่นั่นไม่ได้นะ
โธ่เอ๊ย ไอ้หนู ไม่น่าเลย
โอเค ไปด้วยกันก็ได้ เราจะไปด้วยกันนะ
(สู่สวรรค์)
มาโกจะเก็บดอกไม้
มาให้คนที่กำลังจะไปยังภพหน้า
ซึ่งวิญญาณที่ได้รับคำอำลาจากมาโก
จะได้ไปสู่ภพภูมิที่ดี
คุณป้าคนเมื่อกี้
คือมาโกงั้นเหรอ
(ร้านขายยา 11-28 ตรอกยักแจ ตลาดคยองดง)
อะไรน่ะ
ชานซอง ออกมาหน่อย
ชานซอง
ชานซอง ฉันซื้อขนมปังเจ๋งๆ มาด้วย
มีคนเห็นผี ที่ร้านเบเกอรี่ร้านประจำของฉัน
ผีตัวนั้นนวดแป้งโด ที่ใช้ทำขนมปังนี่ ฉันเลยรอซื้อมา
ซานเชส อย่าพูดเรื่องพรรค์นั้นได้ไหม
พอกลับถึงบ้าน ก็ไม่อยากฟังเรื่องผีพวกนั้นแล้ว
ถ้าเกิดผีที่ทำขนมปังนี่ ตามฉันกลับบ้านมาล่ะ
ไหงมาอยู่ที่นี่ได้
คุณมาที่นี่อีกทำไม
ชานซอง อะไรของนาย ฉันกลัวนะ
ไม่มีผีสักหน่อย แค่ขนมปังเอง
คุณตามพี่เขามาเหรอ
ตามขนมปังมาเหรอ
ชานซอง ขอโทษที่เล่าเรื่องบ้าบอให้ฟัง
กินขนมปังกันเถอะ นะ
ไม่ล่ะ พี่กินเลย
ผมคงต้องกลับไปทำงานแล้ว
ชานซอง นายเล่นใหญ่ขนาดนั้น ฉันจะกินขนมปังนี่ลงได้ยังไง
ดูเหมือนคุณหมายเลขสามจะพาแขก ที่ออกจากโรงแรมกลับมานะ
เธอออกไปจากที่นี่ ไปร้านเบเกอรี่ แล้วยังทำขนมปังอีก
ไม่น่าทำเรื่องแบบนั้นเลย
เธอคือแขกที่วันนี้ต้องออกไป พร้อมกับรถลีมูซีนใช่ไหม
ครับ ผู้จัดการไปขอลายเซ็นท่านประธาน
เพื่อเปลี่ยนกำหนดการรถลีมูซีนแล้ว
เธออยากกินขนมปัง ก่อนไปจากโลกนี้หรือเปล่านะ
ยังไงเธอก็กินขนมปังของโลกนี้ ไม่ได้อยู่ดี
เรียกรูมเซอร์วิสก็ได้แท้ๆ
ทำไมต้องถ่อไปร้านเบเกอรี่ด้วย
ฮยอนจุง คอยสังเกต
แขกที่เข้าออกโรงแรม ให้ดีกว่านี้ไม่ได้เหรอ
เธออยากขึ้นรถบัสไปภพหน้าหรือไง
โธ่ เมื่อวานมีแขกเข้าเยอะ ผมเลยมือเป็นระวิงน่ะครับ
อย่าให้พลาดอีกนะ
แรงนะนั่น
ใช่ไหมล่ะครับ เธอไล่ให้ผมไปขึ้นรถบัสได้ยังไง
แรงเกินเหตุจริงๆ แหละ
ทำไมเธอถึงเครียดแบบนั้น
อ๋อ ใกล้จะวันที่ 25 แล้วนี่นะ
ใกล้ถึงวันนั้นแล้วสินะ เราจะผ่านมันไปได้ด้วยดีใช่ไหมครับ
ต้องอย่างนั้นแหละ
ถ้าเกิดเรื่อง แบบเมื่อ 42 ปีก่อนขึ้นอีก
คุณชเวต้องโดนลากไปภพหน้าแน่นอน
พวกผีจะออกไปตระเวน สร้างเรื่องในโลกนี้ไม่ได้
ดีที่เธอไม่ได้ก่อเรื่องใหญ่
บอกให้เธอขึ้นรถลีมูซีนไปภพหน้า ตามกำหนดเดิม
ผมจะขอเปลี่ยนกำหนดการน่ะ
ช่วยเซ็นหน่อยครับ
(คำขอเปลี่ยนกำหนดการ)
ยังมีคนที่ต้องเจอให้ได้อยู่ครับ
ผีหน้าไหนก็มีคน ที่อยากเจอทั้งนั้นแหละ
เธอไม่เคยเห็นคนคนนั้น ตอนยังมีชีวิตอยู่
เธอถึงได้ยืนกรานครับ
ตอนมีชีวิต เธอตาบอด
เธอไม่เคยเห็นคนคนนั้นแท้ๆ จะอยากเจอได้ยังไง
ชื่อแซ่ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ
ทำไมต้องตามหาคนที่ไม่รู้จักด้วย
ลืมๆ ไปซะเถอะ
เลิกกวนสักที
เธอว่ามือเธอจำได้
พอจับมือแล้ว เธอจะรู้สึกได้ว่าใครเป็นใคร
ผีนั่นพูดจาไร้สาระแล้ว
ไปซะ ไปให้พ้น
งั้นคุณก็พูดจาไร้สาระเหรอ
คุณบอกว่าแยกแยะคนได้ด้วยความรู้สึก
ว่าผมไม่ใช่ผู้ชายคนนั้นแน่นอน
งั้นคุณเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
นายน่ะ...
ไม่มีทางใช่เขาแน่นอน
แสดงว่าผมพูดถูก เพราะงั้นช่วยเซ็นให้ด้วยครับ
ให้ตายสิ
(จางมันวอล)
ผมจะตามหาคนที่เธออยากเจอ แล้วส่งเธอเอง
ยังไงเธอก็เป็นแขกคนแรกที่ผมพามา
ผมอยากบริการให้ดี
อย่าพยายามเรียกเงินจากเธอนะครับ
เธอไม่มีให้หรอก
ทำไมต้องทำงานที่ไม่ได้เงินด้วย
นายโดนผีตัวนั้นหลอกใช้ชัดๆ
จิตใจอ่อนแอซะจริง
คนแบบนี้แหละที่พวกผีชอบเล็ง
ถูกของคุณ
ถ้าผมใจแข็งมากกว่านี้ ผมคงไม่มาอยู่ที่นี่หรอก
ผมเสียใจจริงๆ ที่ตัวเองเป็นคนจิตใจอ่อนแอ
แบบที่คุณถูกใจ
- นี่ประชดเหรอ - จะบอกว่าเป็นชะตากรรมของผมเอง
ฉันไม่ค่อยเสียใจหรอกนะ
ที่ชะตากรรมของนายยุ่งเหยิงขนาดนี้
คุณคิดจริงๆ เหรอ ว่าคุณเป็นฝ่ายที่ทำแบบนั้น
เขาว่ากันว่า "เราทำชีวิตเราวุ่นวายเอง"
บางทีคนที่ลากผมมาที่นี่
อาจไม่ใช่คุณ แต่เป็นตัวผมเอง ที่มาตามหัวใจสั่ง
ดื่มสิครับ
คุณต้องดื่มน้ำให้เท่าเหล้านะ ไม่งั้นร่างกายจะขาดน้ำได้
ไว้ผมจะเอาขนมปังมาฝาก
เรากำลังจะไปร้านเบเกอรี่ร้านดังกัน
นักแสดงตลกคิมจุนฮยอนที่คุณชอบ ก็เคยไปร้านนี้
ลองกินในคำเดียวสิครับ
ไหงมาเป็นห่วงเป็นใยกัน นายทำฉันระแวงแล้ว
นี่แอบใส่ยาหรือเปล่า
ผมจะดูแลเองครับ
ถ้าผมเอาน้ำกับขนมปังให้คุณ
มันก็ไม่แน่นะ
ต้นไม้แห้งๆ ต้นนั้นแตกใบออกมาแล้ว ดอกไม้อาจจะบานก็ได้
ไม่ต้อง
คิดว่าฉันเป็นต้นกล้าที่จะโต เวลาเอาน้ำมาให้หรือไง
ฉันเป็นต้นไม้แก่ที่แห้งเหี่ยว มานานกว่า 1,000 ปีต่างหาก
แต่มันมีใบงอกออกมาแล้ว ผมว่าคุ้มเหนื่อยนะ
- ทำไมจุ้นจ้านแบบนี้ - ผมคงไปกวนใจคุณสินะ
ไหนว่าคุณไม่รู้สึกอะไรไง สงสัยจะไม่จริง
ไอ้ผู้ชายบ้า...
นี่ กูชานซอง
นายไม่ต้องทำงานนี้แล้ว ไม่ต้องมาที่นี่อีก
ทำไม ผมมีงานต้องทำนี่
ก็ไม่ต้องมาแล้วไง
ฉันจะปล่อยนายไป
ผมไม่มีที่ไปแล้วล่ะ
เพราะคุณสั่งให้ผมออกจาก โรงแรมที่เก่ามาดื้อๆ
เขาแบนผมกันหมด กลับไปไม่ได้หรอก
มีโรงแรมอื่น ที่ติดอันดับฟอร์บส์อีกนี่
ตอนที่ยังไม่รู้ว่าผมเห็นผีได้ พวกเขาก็ชอบผมอยู่หรอก
แต่ตอนนี้ไม่แล้ว
อีกอย่าง คุณก็ไม่มีใคร นอกจากผมแล้วด้วย
นายเป็นหมายเลขสาม
มีผู้ท้าชิงหมายเลขหนึ่งกับสอง ที่ดีกว่านายอยู่
อ๋อ พวกนั้นน่ะเหรอ
จะใช้ประโยชน์ คนที่จิตใจดุดันแบบนั้นได้ยังไงล่ะ
มันต้องคนที่หัวอ่อน โดนจูงจมูกง่ายแบบผมนี่
คนที่ช่วยทำให้พวกเขาหมดห่วงได้
ด้วยเหตุนั้น ผมจึงเป็นหมายเลขศูนย์
กูชานซอง
ขืนยังทำตัวแบบนี้ต่อไป ฉันจะไม่ชอบใจนายแล้วนะ
ระหว่างคุณชอบผมเพราะผมไม่กวนคุณ
กับคุณไม่ชอบผมเพราะผมกวนใจคุณ
ผมเลือกอย่างหลัง
ผมขอตัวไปข้างนอกกับแขกก่อนนะครับ
เขาจะกวนใจฉันไม่เลิกงั้นเหรอ
เพราะต้นไม้นั่นผลิใบ เขาเลยคิดว่าฉันไม่แน่จริงสินะ
หาขนมปังแบบไหนอยู่เหรอครับ
ขนมปังที่คุณกำลังอบอยู่ตอนนี้
หอมมากเลยล่ะค่ะ
ขนมปังเกาลัดครับ
อุ่นดีใช่ไหม
แล้วก็นุ่มฟูด้วย
ผมเพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ เลย
ทุกครั้งที่ฉันไปที่นั่น เขาจะจับมือฉันอย่างทะนุถนอม
หัวใจฉันเต้นดังมากจนฉันกลัวว่า เขาจะเดาความรู้สึกของฉันออก
ฉันไม่เคยคุยกับเขา เป็นเรื่องเป็นราวเลยด้วยซ้ำ
คุณไม่รู้หน้าตาหรือชื่อของเขา
แต่ถ้าได้จับมือ คุณจะรู้ใช่ไหมครับ
ถ้าเข้าหาเขาด้วยมือแบบนี้
มีแต่จะทำให้เขากลัว แถมยังอดจับมือด้วย
ให้ผมเล่าให้พวกเขาฟัง แล้วหาตัวเขาดูไหม
เอาล่ะ ผมจะให้คุณยืมร่างก็แล้วกัน
แหม ขนมปังร้านนี้ อร่อยที่หนึ่งเลยนะครับ
ขอบคุณครับ
มือนี้คือมือที่คุณใช้ทำขนมปังสินะ เยี่ยมมากเลยล่ะ
ไม่ใช่คนนี้
ช่วยแนะนำเค้กได้ไหมครับ
เค้กสตรอว์เบอร์รี่นี่รสชาติยังไง
เค้กช็อกโกแลตก็น่ากิน
ชีสเค้กก็มีเหมือนกันสินะครับ
อร่อยหมดเลยครับ
เหลือพนักงานแค่คนเดียวแล้ว ต้องใช่เขาแน่
ร้านนี้สะสมแต้มได้ไหมครับ
ครับ มีบัตรสมาชิกร้านเราไหมครับ
ไม่ได้เอามาน่ะครับ
บอกเบอร์โทรก็ได้ครับ
ศูนย์ หนึ่ง ศูนย์...
ทำอะไรของคุณ
- ผู้ชายคนนี้ทำตัวแปลกๆ นะ - คุณจะทำอะไรกันแน่
คือผม...
ชานซอง
ทำอะไรน่ะ
ซานเชส
ขอโทษด้วยครับ ผมจะคอยดูเขาให้ดีๆ
ขอโทษจริงๆ
โชคดีนะครับ
พี่บอกไปว่ายังไง
ฉันบอกไปว่านายไม่ใช่โรคจิต แล้วก็ขอโทษเขาไป
พวกเขาไม่ให้นายกลับมาซื้อขนมปังอีก
โทษทีนะ ซานเชส
นายทำแบบนั้นทำไม
เมื่อเช้านายจะไปโรงแรมนี่ ไหงมาโผล่นี่
มีแขกขอให้ผมมาตามหาคนน่ะ
ปัดโธ่เอ๊ย
นายน่าจะถามชื่อเอา
แทนที่จะไปจับๆ กุมๆ มือ พนักงานทั้งร้านแบบนั้น
ผมมีเหตุผลแล้วกัน
ถ้าเป็นเรื่องคนที่ร้านนี้ละก็ น่าจะมาถามฉันสิ
ยังไงฉันก็เป็นลูกค้าประจำ
พี่จำพนักงานร้านนี้ได้หมดเลยเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ ไอ้นี่
ปล่อยๆ
ผมเป็นคนเดียวหรือเปล่า
ที่เห็นของสีเขียวๆ พวกนี้
ใบไม้
เริ่มแตกหน่อแล้ว
สุดยอดเลยเนอะ ถ่ายรูปเอาไว้ดีกว่า
แทนที่จะเริงร่า เราควรเป็นกังวลกันมากกว่า
มันเป็นสัญญาณว่า โรงแรมจะประสบกับความโกลาหล
ทำไมล่ะ
บทลงโทษของจางมันวอล คือถูกผูกมัดกับต้นไม้ต้นนี้
ต้นไม้เปลี่ยนไปแบบนี้
ต้องแปลว่า บทลงโทษใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว
แล้วมันไม่ดียังไงเหรอครับ
คิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้น หลังเธอไปแล้วสิ
เรายังอยู่ที่นี่ได้ก็เพราะเธอ ถ้าเธอไม่อยู่แล้ว แล้วเราล่ะ
เราจะต้องขึ้นรถบัสไปภพหน้าน่ะสิ
ไม่ได้นะ
ผมยังไปไม่ได้หรอก
ฉันก็เหมือนกันแหละ
ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นแบบนี้ไปได้
มีอะไรเปลี่ยนไปกันนะ
เรามีผู้จัดการคนใหม่ไง
เดาว่าคุณหมายเลขสาม ต้องมีเอี่ยวกับเรื่องนี้แน่
คนที่คุณกำลังตามหา ตอนนี้ทำงานอยู่ที่นี่ครับ
สวัสดีครับ กาแฟที่สั่งได้แล้วครับ
นั่นเขาครับ
คนก่อนเพื่อรสชาติ ที่กลมกล่อมยิ่งขึ้นนะครับ
ขอบคุณนะครับ
อยากจับมือเขาไหมครับ
ขอโทษนะครับ
ครับ
ผมเป็นลูกค้าประจำของร้านเบเกอรี่ ที่คุณเคยอยู่ ดีใจที่ได้เจอครับ
อ๋อ เหรอครับ
หวังว่าคุณจะมาเป็นลูกค้าประจำ ของร้านนี้ด้วยนะครับ
อุ่นดีใช่ไหม
แล้วก็นุ่มฟูด้วย
ผมเพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ เลย
อยู่ที่นี่สักหน่อย แล้วค่อยกลับไปที่โรงแรมนะครับ
ภูมิใจไหม
ก็คุ้มเหนื่อยครับ
รถนี่ ซื้อใหม่อีกแล้วเหรอครับ
ใช่ สวยดีใช่ไหมล่ะ
สีอึน่ะไม่เหมาะกับรถหรอก
ต้องสีสว่างๆ แบบนี้ถึงจะดี
ก็เลยไปซื้อมาเลยเหรอครับ
ยังไม่ได้ซื้อ ขอจองไว้ก่อน
ถ้าคุณกำลังจะไปซื้อรถ ผมขอตัวแล้วกัน
ผมขอไปนอนสักหน่อยดีกว่า
เอาสิ งั้นไปนอนกัน
อะไรนะ
ไปนอนด้วยกันไง
คราวนี้ฉันจะดูความฝันของนายให้ได้
คุณเป็นเจ้านายแท้ๆ มาพูดว่า จะนอนกับผมมันไม่เหมาะสมเลยนะครับ
ครั้งนี้ผมจะยอมปล่อยไป
งั้นจะไปกินข้าวแทนเหรอ
ผมไม่ได้บอกว่าจะไม่นอนสักหน่อย แค่ไม่นอนกับคุณต่างหาก
ฉันก็ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น ฉันแค่ชวนนายไปกินข้าวเอง
คุณรู้ตัวบ้างหรือเปล่า ว่าตัวเองพูดจาไม่รู้เรื่องน่ะ
นายว่าจะดูแลฉัน
มันก็หมายถึงคอยดู ให้อยู่ดีกินดีไม่ใช่หรือไง
กูชานซอง
มาดูแลฉันซะดีๆ
คุณอยากกินอะไรล่ะ
เห็นร้านนี้ดังในโซเชียลมีเดีย
ฉันเลยอยากมาลองกิน
คุณรู้ใช่ไหม
รู้อยู่แล้วสินะว่านี่ร้านเพื่อนผม
ถ้าบอกว่าไม่รู้ จะเชื่อไหมล่ะ
ถ้าไม่เชื่อจะถามให้เมื่อยปากทำไม
ที่นี่อะไรอร่อยบ้าง
ถ้าผมบอกไปแล้วไม่สั่ง จะถามให้เมื่อยปากทำไมครับ
รู้ดีนี่
ฉันเอาอันนี้แล้วกัน
นายสั่งอันนี้ ฉันอยากลองทั้งสองอย่าง
ชานซอง
ซานเชสเป็นพี่ที่ผมพักอยู่ด้วย
เขาขี้กลัวมาก
เพราะงั้นห้ามพูดเรื่องผีสางเด็ดขาด
งั้นนายคงโกหกซานเชส ว่าทำงานโรงแรมธรรมดาสินะ
- ไงพี่ - อ้าว
เจอคนที่ตามหาหรือเปล่า
อือ เพราะพี่แท้ๆ
คนนี้เพื่อนร่วมงานของผมเอง
คงเป็นผู้จัดการโรงแรมเหมือนกันสินะ
น่าประทับใจจริงๆ
เราขอเบอร์สองกับเบอร์สิบห้านะ
ได้เลย เดี๋ยวจัดให้
ที่โรงแรมคงเหนื่อยน่าดูสินะครับ
ตั้งแต่เริ่มทำงานที่นั่น ชานซองก็เครียดอยู่ตลอดเลย
นายบอกว่าเจ้านายของนายวิปริตใช่ไหม
ผู้หญิงที่เป็นเจ้าของ
เธอชื่ออะไรนะ
- จางมันวอล - ใช่ จางมันวอล
ผมจำได้เพราะชื่อนี้ฟังดูแปลกดี
เท่าที่ผมได้ยินมา
ลูกน้องต้องนินทาเจ้านาย ถึงจะผ่อนคลายในการทำงาน
ให้คิดซะว่าพิซซ่าที่จะเอามาเสิร์ฟ
เป็นตัวแทนเจ้านายประสาทเสีย
เชิญฉีกเธอกิน ให้อร่อยไปเลยแล้วกันนะครับ
เคี้ยวให้สะใจไปเลย
พิซซ่าแค่ถาดเดียวคงไม่พอ ระบายความโกรธของนายหรอก
สั่งมาอีกถาดสิ
ผมไม่เคยว่าคุณวิปริตนะ
ผมพูดแค่ว่าคุณเป็นคน ที่ใช้เหตุผลด้วยไม่ค่อยได้
แล้วมันผิดตรงไหน
บางทีคนเรา ก็คลั่งขึ้นมาได้ไม่ใช่หรือไง
จะว่าไป ฉันนึกออกพอดี
เรื่องขนมปังที่นายสัญญา ว่าจะเอามาฝากฉัน
ได้เรื่องยังไงบ้างที่ร้านเบเกอรี่
ก็ราบรื่นดีครับ
มือของเธอช่วยให้เธอหาเจอได้
งั้นเหรอ
ความทรงจำที่พวกผีมีอยู่น่ะ
อาจไม่ปะติดปะต่อเท่าไร
การที่ล่องลอยอยู่เป็นเวลานาน
ทำให้พวกเขาลืมเรื่องที่สำคัญไป
บางครั้งพวกเขาก็จำได้แค่
เรื่องที่อยากจำเท่านั้น
นายบอกว่าเธอจำได้แค่มือของเขาสินะ
ช่างเป็นความทรงจำที่สวยงามจริงๆ
แต่ก็ยังขาดจุดสำคัญไป
เธอได้มีชีวิตที่ดีและยาวนาน
ทำไมเธอถึงจำได้ แต่มือคู่ที่หยิบขนมปังให้เธอ
แค่ไม่กี่ชิ้นได้กันล่ะ
คุณจะสื่ออะไรกันแน่
ส่วนใหญ่แล้ว ความทรงจำสำคัญของผี
จะคล้ายๆ กันหมด
ความทรงจำตอนที่ตายไง
ช่วยด้วยค่ะ
กูชานซอง
ถ้าตายแล้วมาที่โรงแรมฉันนะ
ไอ้เวร ทำบ้าอะไรของแก
ถ้าคุณทำแบบนี้ คุณจะสลายกลายเป็นเถ้านะ
อย่าหายไปแบบนั้นเลย
ผมจะหาทางให้เขา ได้ชดใช้อย่างสาสมเอง
ผมสัญญา
คุณเจอตัวผู้ชายที่ก่อคดีชนแล้วหนี เมื่อหกเดือนก่อน
เลยจับเขาด้วยตัวเอง แล้วพาเขามาที่นี่งั้นเหรอ
ครับ เขาขี่มอเตอร์ไซค์ ชนผู้หญิงตาบอด
ที่กำลังข้ามถนนแล้วหนีไปครับ
งั้นเหรอ
คุณนี่สุดยอดไปเลย
"เขาขี่มอเตอร์ไซค์ ชนผู้หญิงตาบอดที่กำลังข้ามถนน..."
คุณเป็นแขกคนแรกของโรงแรมนี้ ที่ผมได้ส่งไปภพหน้าเลย
เห็นว่าถ้าได้ดอกไม้ดอกนั้น คุณจะได้ไปภพภูมิที่ดีนะ
ขอบคุณนะคะ
ความทรงจำเกี่ยวกับมือของเขาที่ฉันมี เป็นเรื่องเลวร้าย
แต่ฉันกลับโง่เองที่นึกไปว่า
มันเป็นความทรงจำที่อบอุ่นหัวใจ
มันคงเป็นเพราะว่า คุณเป็นคนจิตใจดีน่ะครับ
คุณคงเคยเป็นคนที่พยายามจดจำ ความทรงจำดีๆ อยู่เสมอ
มากกว่าจะจำเรื่องน่าสลด
ไม่ว่าความทรงจำดีๆ เหล่านั้น จะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม
(สู่สวรรค์)
(แม่น้ำซัมโด)
คุณลูกค้า
ต้องการกาแฟเพิ่มอีกไหมครับ
ลูกพ่อ ที่นี่กว้างดีเนอะ
ออกไปข้างนอกจะมีหาดทรายอยู่นะครับ
ลูกชายคุณน่าจะชอบ
ขอบคุณนะครับ
ไปเล่นน้ำกันดีกว่า
ลูกต้องสนุกแน่
ให้พ่ออุ้มไหม
เอ้าฮึบ
พ่อลูกคู่นั้นมาพร้อมกัน เพราะอุบัติเหตุรถชนน่ะครับ
กีอุง หยุดก่อนๆ
กีอุง ไม่นะ
ทั้งที่เขาได้เห็นไปแล้ว ก็ยังไม่เลิกคิดอะไรโง่ๆ อีก
ท่านประธานคะ
เราเห็นต้นไม้ในสวนแล้ว
ทุกคนเดือดเนื้อร้อนใจมากเลยค่ะ
ต้นไม้ตายมากว่า 1,000 ปีแล้ว ทำไมจู่ๆ ถึงกลับมามีชีวิตได้ล่ะครับ
มาโกบอกฉันว่าจะมีใครสักคน มาช่วยให้ฉันหลุดพ้นได้
คนที่ว่าคงมาแล้ว
คนคนนั้นคือผู้จัดการกูเหรอคะ
ใช่แล้ว
แล้วผู้จัดการว่ายังไงบ้างครับ
เขาบอกว่าเขาจะดูแลฉัน
และจะพยายามทำให้ดอกไม้บาน เหมือนกับใบไม้พวกนั้น
ฉันเดาว่าพอดอกไม้ร่วง
ฉันก็คงจากไป
แล้วพวกเราจะเป็นยังไงต่อไปล่ะครับ
แล้วมาถามฉันทำไม
ตัดสินใจกันเองสิ
เราจะยอมข้ามไปภพหน้า โดยพร้อมเพรียงกันก็ได้
หรือจะเป็นผีอาฆาตแค้นอยู่ในโลกนี้
แล้วกลายเป็นเถ้าก็ได้
เลือกเอาเองก็แล้วกัน
เราจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ ไปอีกสักหน่อย
ท่านประธานก็ยังไปไหนไม่ได้นะคะ
เราควรปล่อยผู้จัดการกูไป ยังไงเขาก็เป็นตัวเลือกที่สาม
แถมตอนนี้เราก็มี ตัวเลือกที่สี่แล้วนี่ครับ
นี่ ไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอ
ออกไปได้ไหม อย่าทำฉันเสียสมาธิ
โทษที
เราไม่กวนก็ได้
อะไรของเธอเนี่ย
อะไรนักหนา
ไปกันเถอะ
นิสัยแย่ชะมัด
วิญญาณยึดร่างเธอไปแล้ว
แถมเธอใจกล้าด้วย เป็นตัวเลือกที่เหมาะมาก
เรามีตัวเลือกอีกคนแล้วสินะ
ฉันช่วยเธอขโมยร่างด้วย จะเอาเรื่องนั้นมาต่อรองก็ได้
ที่สำคัญ ครอบครัวเธอยังรวยอีก
ปล่อยผู้จัดการกูไปเถอะครับ
เขาไม่ยอมไปน่ะสิ
ฉันบอกให้เขาออกแล้ว แต่เขาไม่ยอม
ตอนนี้กูชานซองเห็นผีได้แล้วนะคะ
ค่อยๆ ปรับตัวได้แล้วด้วย
ต่อให้ควักลูกตาเขาแล้วไล่เขาออกไป
เขาก็ยังจะมองเห็นโรงแรมกับผีอยู่
มาโกน่าจะช่วยกำจัดความสามารถ ในการเห็นผีของเขาได้นะครับ
คิดว่ายายแก่นั่นจะช่วยฉันเหรอ
เธอนั่นแหละส่งเขามาหาฉัน
เราฆ่าคนไม่ได้
แต่ถ้าปล่อยเขาไว้ เราจะต้องไปภพหน้า
มีวิธีแก้ไขเรื่องนี้ได้ โดยไม่ต้องฆ่าเขาอยู่ค่ะ
แขกของเรา
ที่พักอยู่ห้อง 13 ค่ะ
แขกในห้อง 13...
แขกในห้อง 13 เกลียดแม้กระทั่ง เสียงลมหายใจของมนุษย์
ถ้ามนุษย์ได้เห็นแขกในห้อง 13 ละก็
ต้องเป็นบ้าแน่นอน
ต้องทำให้หมายเลขสามวิกลจริตใช่ไหม
นั่นสินะ
ถ้าเขาเป็นบ้า แล้วระหกระเหินไปทั่วอย่างคนวิกลจริต
ต่อให้มองเห็นผี เขาก็มาที่นี่ไม่ได้
โลกมนุษย์มักจะแยกคนเหล่านั้น ออกไปจากคนปกติ
โรงพยาบาลจิตเวชสินะ
ท่านประธาน อนุมัติแผนการนี้ไหมคะ
ตอนนี้กูชานซองอยู่ที่ไหน
หมอนี่ทำให้สวนของฉัน ดูน่าขยะแขยงเข้าไปทุกวัน
ไม่มีใครสั่งให้นายอดหลับอดนอน ไปวิ่งไล่ผีสักหน่อย
เวลาที่ยังเป็นคนปกติอยู่ ก็เหลือไม่มากแล้ว
ดูท่าว่านายคงเสียเวลาอันมีค่า ไปกับการนอนแน่ๆ
น่าเสียดายนะ
แต่นายนั่นแหละผิดเอง
นายเป็นคนประเภทที่ฉันถูกใจจริงๆ
แต่ฉันไม่ชอบที่นายมองฉันออกเลย
ยิ้มอะไร
คุณกะจะมานอนกับผมงั้นเหรอ
พอใจไหมที่ได้ดูผมหลับ
เห็นฉันในฝันอีกแล้วเหรอ
อยากรู้เหรอครับ
นั่งสิ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง
ว่าในฝันผม คุณเป็นยังไง
ฉันเกลียดตรงนี้นี่แหละ
ฉันควรจะบอกให้นายหุบปาก ไม่งั้นฉันจะฉีกปากนายซะ
แต่ฉันกลับคิดจะนั่งข้างนายแทน
ฉันเกลียดความคิดตัวเอง ในเสี้ยววินาทีนั้นที่สุด
คุณเก๊กมาตั้ง 1,000 ปี แต่เผลอใจเสี้ยววินาที
แค่เสี้ยววินาทีก็ดีพอแล้ว
ใช่ การเปลี่ยนแปลงนี้ มีความหมายกับฉันมาก
และนายจะต้องชดใช้ ที่ทำให้มันเกิดขึ้น
นายบอกว่า เราทำชีวิตเราวุ่นวายเองสินะ
งั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนาย นายนั่นแหละผิดเอง
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผม ผมมั่นใจว่าคุณจะปกป้องผม
คุณเคยบอกนี่ว่าคุณจะปกป้องผม เพราะผมเป็นแค่มนุษย์อ่อนแอคนหนึ่ง
คุณเป็นคนหยุดรถมอเตอร์ไซค์ใช่ไหมล่ะ
เปล่าสักหน่อย ต่อให้นายโดนรถชนตาย ฉันก็ไม่สนใจหรอก
ผมรู้น่าว่าเป็นฝีมือคุณ
เพราะเชื่อใจคุณ ผมถึงโดดไปขวาง
บอกว่าไม่ใช่ไง
ผมเชื่อว่าคุณจะปกป้องผมแน่นอน
เพราะงั้นถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับผม ช่วยปกป้องผมด้วยนะ
ผมจะอยู่ข้างๆ คุณนี่แหละ
ฉันจะไล่นายออกแน่
มันมาจากความฝันงั้นเหรอ
เสี้ยววินาทีนั้นของจางมันวอล
ผู้จัดการคะ
ฉันอยากให้คุณช่วย เรื่องแขกคนหนึ่งหน่อย
ได้สิครับ แขกคนนั้นอยู่ห้องไหนเหรอ
เขาเป็นแขกพักอาศัยระยะยาว ที่ห้อง 13 ของโรงแรมเราค่ะ
เอาธูปอันนี้ไปจุดในห้อง 13 นะครับ
ได้ครับ เดี๋ยวจัดการให้
แขกคนนี้ค่อนข้างเรื่องมาก
ขอโทษนะที่ต้องรบกวนคุณ
ผมเริ่มชินกับการเห็นผีแล้วล่ะครับ
ไม่ต้องห่วง
ขอโทษด้วย
รู้สึกเหมือนกับว่าฉันได้ละทิ้ง ความดีงามในฐานะนักปราชญ์ไปแล้ว
น่าละอายใจจริงๆ
ฉันชอบเขานะ เหมือนพี่ชายคนหนึ่ง
ตอนนี้ผู้จัดการกู
กำลังไปที่ห้อง 13 แล้วค่ะ
แขกที่ว่าไปอยู่ไหนกันนะ
กูชานซอง
อย่ามองจะดีกว่า
อย่าให้เธอได้ยินเสียงนายหายใจ
แต่ผมได้ยิน...
อย่าไปฟัง
มีอะไรเหรอครับ
กูชานซองจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันจะให้เขาอยู่ข้างๆ ฉัน
คุณตั้งใจส่งผมไปที่ห้องนั้นใช่ไหม
ฉันทำต่างหูคู่นี้หายไปข้างหนึ่ง
แบบนี้คุณจะล้มละลายเอานะ
กรุณาลดค่าใช้จ่ายของตัวเองด้วยครับ
เธอถูกบังคับให้แต่งงานครับ
ใช่แผนกต้อนรับไหม
คุณลูกค้า ทำแบบนี้กับพนักงานไม่ได้นะคะ
- ผมไม่ถือครับ - ตายแล้ว...
ฉันอยากให้คุณรับไว้
นายกะจะแต่งงานกับเธอจริงหรือไง
คุณจางมันวอล...
กูชานซอง นายก็รักฉันใช่ไหม
คำบรรยายโดย: ณัฐพัชร์ ชำนาญอาสา