ฉันให้โอกาสนายหนี แต่นายก็ทิ้งโอกาสนั้นไป
ถ้าคิดจะหนีตอนนี้
ฉันจะฆ่านาย
นี่คุณฆ่าชายแก่ ที่ทำร้ายคุณเมื่อกี้งั้นเหรอ
อะไรเนี่ย
นั่นอะไรเหรอครับ
เถ้ากระดูกของดวงวิญญาณ ที่เพิ่งถูกเผาไป
เขาเป็นผีงั้นเหรอครับ
บอกแล้วไงว่ามีนิดหน่อย ที่อาจดูเหมือนมนุษย์
แต่คุณบอกว่าพวกเขาไม่อันตรายนี่
ถ้านายโดนพวกผีที่อาฆาตแค้นทำร้าย
ก็อาจจะตายได้เหมือนกัน
หัดแยกให้ออกซะล่ะ
คุณบอกเองนี่ว่าแยกได้ยาก
ถึงต้องตั้งใจดูไงล่ะ
ถ้าตั้งใจดูมันน่ากลัว...
นี่ครับ
มีฉันอยู่ทั้งคน ยังจะกลัวอะไรอีก
โทษนะครับ
นั่นน่ะ...
หยิบให้ได้ไหม
ถ้าผมเข้าใกล้ไปจะไม่อันตรายเหรอ
เร็วสิ
งั้นก็เรียกฉันให้ถูก "ท่านประธาน"
คุณไม่ใช่เจ้านายผมนะ
ผมบอกแล้วไงครับ ว่าไม่คิดที่จะไปทำงานที่โรงแรมคุณ
นายคงยังไม่กลัวขนาดนั้นสินะ
นี่ ถ้าเราทิ้งมันไว้แบบนั้น
จะไม่อันตรายต่อ คนที่เดินผ่านไปมาเหรอครับ
เดี๋ยวขยะนั่นก็จะถูกเก็บไปแล้ว
ใครเก็บครับ
ยมทูต
นายยังจะใส่อีกเหรอ
ทำไมครับ
อันตรายเหรอ
ผมเพิ่งซื้อมาเองนะ
เช็ดๆ แล้วใส่ใหม่ไม่ได้เหรอ
ทิ้งไป
เดี๋ยวไปซื้อคู่ใหม่กัน
แล้วกระเป๋าผมล่ะครับ
(ความตาย)
ไหนดูซิ
คู่นี้สวยดี
ใส่ดูสิ
ไม่เอาครับ ไม่ใช่สไตล์ผม
มันดีกว่า
รองเท้าสีอึเห่ยๆ คู่เมื่อกี้ตั้งเยอะ
อย่าใส่อะไรแบบนั้นอีก
ฉันเกลียดสีอึนั่น
งั้นที่คุณบอกให้ผมทิ้งรองเท้าไป ก็เพราะ...
เพราะมันเห่ยและสีเหมือนอึไง
ไม่ใช่เพราะอันตรายเหรอครับ
ฉันไม่เคยพูดว่ามันอันตรายนะ
ถ้าไม่ชอบคู่นั้น ก็คู่นี้สิ
ไม่เอาครับ
ผมจะเลือกแบบเดียว กับคู่เดิมเป๊ะๆ เลย
ใส่ๆ ไปเถอะ ร้านจะปิดอยู่แล้ว
ไม่มีทางครับ
ขอบคุณที่มาอุดหนุนร้านของเรานะคะ
ให้ตายสิ
เพราะนายเรื่องมากไง
ฉันเลยไม่ได้ซื้อรองเท้าตัวเองเลย
ถ้าเรามีเวลามากกว่านี้
ผมก็ไม่มีทางซื้อรองเท้าแบบนี้หรอก
แย่หน่อยนะ แต่ก็ช่วยไม่ได้
ทุกที่ต่างก็มีเวลาปิด
ฉันซื้อรองเท้าใหม่ให้แล้ว งั้นก็เริ่มงานพรุ่งนี้เลยแล้วกัน
ขอพูดให้ชัดเลยนะครับ
คุณเลือกตามใจตัวเอง
ส่วนผมเป็นคนจ่ายเงินซื้อ
และผมจะไม่ไปทำงานที่โรงแรมคุณด้วย
คุณจะให้ผมไปทำอะไรที่นั่น
ปลอบโยนการปิดประตู
ของเหล่าผู้มาเยือน ที่มาพร้อมความอัดอั้นคับข้องใจ
ปิดประตูอะไรนะครับ
ปิดประตูชีวิต
ความตาย
คุณคิมบยองดู
ผมมารับคุณครับ
(สู่สวรรค์)
คุณได้ออกเดินทางไกลแล้ว
ขอให้คุณข้ามแม่น้ำซัมโด ได้อย่างปลอดภัย
เมื่อคนเราตายไป คนส่วนใหญ่จะข้ามสะพาน
ที่ทอดยาวเหนือแม่น้ำซัมโด
มุ่งสู่อีกโลกหนึ่ง
แต่วิญญาณบางดวงหาทางไปที่นั่นไม่พบ
นายก็เห็นพวกเขาแล้ว
แม้ว่าเวลาบนโลกนี้จะหมดลงแล้ว
แต่พวกนั้นกลับเร่ร่อนไปอย่างโง่เขลา
เหมือนกับที่ห้างปิดทำการแล้ว
แต่คุณก็ยังวนเวียนนึกเสียดาย อยู่ตรงนี้น่ะเหรอครับ
เปรียบเทียบได้ดี
นายเข้าใจดีเลยนะ
พวกที่มาที่โรงแรมฉัน
คือวิญญาณที่หลงทาง ในระหว่างทางไปภพหน้า
งั้นคุณจะบอกว่าแขกที่โรงแรม เป็นผีกันหมด
คุณเลยทำให้ผมมองเห็นพวกเขา
มาที่โฮเทล เดล ลูนาสิ
ถ้าอยู่ข้างฉันละก็ นายปลอดภัยแน่
การกระทำที่เลวร้ายที่สุด คือการที่นายหนีไปโดยไม่ได้รับอนุญาต
อย่าทำล่ะ
กูชานซอง พรุ่งนี้ใส่รองเท้าคู่ใหม่
แล้วขึ้นรถไฟใต้ดินสายสี่นะ
คุณจางมันวอล
บอกแล้วไงว่าให้เรียกให้ถูก "ท่านประธาน"
แล้วคุณล่ะ
คุณอยู่ฝั่งไหนเหรอครับ
ฝั่งที่ประตูยังไม่ปิด
หรือฝั่งที่ยังวนเวียน หลังจากที่ประตูปิดไปแล้ว
คุณไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเหมือนผม
ผมบอกได้แค่นั้น จากเรื่องที่เจอในวันนี้
คุณบอกว่า พวกที่มีจิตอาฆาตแค้นฆ่าคนได้
คุณบอกว่าจะฆ่าผม
แปลว่าคุณก็เป็นผีอาฆาตแค้นหรือเปล่า
ผีอาฆาตแค้น...
น่าจะเป็นตนที่ ยืนอยู่ข้างนายตอนนี้นะ
นายหุบปากทันทีเลยแฮะ
สมแล้วกับที่ฉันถูกใจนาย
ให้ตาย...
ผีอาฆาตแค้นเหรอ
เอ้านี่ ฉันจะเติมให้อีกนะ
มากินกันเร็ว
มาเร็ว
แมวเหมียว กินอีกสิ
ยุนซอ
เมี้ยว
แมวตัวโต เจ้าแมวตัวโต
ยุนซอ
จ้องอะไรอยู่จ๊ะ
เมี้ยว หนูเห็นแมวตัวโตค่ะ
แม่เป็นห่วงแทบแย่
ต้นไม้ต้นนี้ตายหรือยังนะ
มันไม่ได้ผลิดอกออกใบมาเป็นพันปีแล้ว
แปลว่าตายแล้วหรือเปล่า
คุณอยู่ฝั่งไหนเหรอครับ
ฝั่งที่ประตูยังไม่ปิด
หรือฝั่งที่ยังวนเวียน หลังจากที่ประตูปิดไปแล้ว
มันยังมีชีวิตครับ
คุณเคยบอกว่า
ต้นไม้ต้นนี้เหมือน ร่างที่สองของคุณนี่ครับ
ถ้าอย่างนั้น จะพูดว่าฉันยังมีชีวิตได้ไหมนะ
ผมเตรียมแชมเปญชั้นเลิศเอาไว้ให้ด้วย
จะรับเลยไหมครับ
เอาสิ ขวดเดียวไม่พอ ฉันขอทั้งลังเลย
มีคนมาที่นี่
แขกสุดพิเศษมาที่นี่แล้ว
ต้องไปรับแขกสักหน่อย
ท่านประธาน นั่นเสือนี่ครับ
มันอันตรายนะ
ที่วิญญาณสัตว์วิเศษ มาเดินเตร็ดเตร่แบบนั้น
ท่านประธานไล่เสือไปเหรอครับ
นายทำหน้าที่ให้ดีกว่านี้ ไม่ได้หรือไง
หัดหูตาไวออกไปต้อนรับแขกซะบ้าง
ผมทำงานที่นี่มาเกือบ 60 ปี
นี่ครั้งแรกเลยนะครับ ที่มีแขกเป็นเสือ
ตั้งใจทำงานหน่อย
ผีมากมายอยากทำงานที่นี่ เพื่อจะได้อยู่ในโลกคนเป็นต่อ
ถ้าอยากบ่นนัก ก็ขึ้นรถบัสไปภพหน้าได้เลย
ฉันจะไม่ห้าม
ที่กูชานซองมาเกี่ยวด้วย ก็เพราะผมทำงานไม่ดีนะครับ
ถึงผมจะทำงานไม่ค่อยดี แต่มีโชคนะครับ
ตายตอนหนุ่มเนี่ยเหรอเรียกว่ามีโชค
ให้ตาย ใจร้ายจริงๆ
ท่านประธาน ผมจะตั้งใจทำงานนะครับ
(ถึงกูชานซอง สุขสันต์วันเกิด)
มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
ไหนว่าจะไปที่อื่นไง
ฉันตื่นเต้นมากเลย ตอนที่นายบอกว่าจะมาค้างที่บ้าน
ก็เลยผิดหวังที่รู้ว่านายจะไปอีกแล้ว
งั้นมาจัดปาร์ตี้ฉลองกัน
อยากดื่มอะไร เบียร์ เหล้า โซจู เลือกมาได้เลย
ทำไมเงียบนักล่ะ
ชานซอง
นี่ ชานซอง
นายไม่ตอบฉันเลย งั้นเอาเบียร์แล้วกัน
(คุณได้รับการว่าจ้าง จากโฮเทล เดล ลูนา)
แปลว่าคุณก็เป็นผีอาฆาตแค้นหรือเปล่า
พูดแรงไปหรือเปล่านะ
พ่อเห็นป้ายไฟสว่างไสว
และที่ด้านนอกปกคลุมไปด้วยไม้เลื้อย
มันเป็นโรงแรมที่ดูน่าทึ่ง
"โฮเทล เดล ลูนา"
ดูธรรมดากว่าที่คิดนะเนี่ย
ปิดเวลากลางวันเหรอ
ตกใจล่ะสิ
คุณยังไม่ตายนี่ครับ
- ครับ - เชิญดูราคาประกอบการตัดสินใจครับ
(ราคาห้องพัก)
ราคาห้องพักคุณแพงมาก ไม่สมเหตุสมผลเลย
ครับ แพงมากๆ ใช่ไหม
แต่เราต้องทำตามกฎ เลยลดราคาไม่ได้ครับ
นี่ไม่อยากให้ผมเข้าพักเหรอครับ
ด้วยราคาขนาดนั้น คุณไปพัก โรงแรมห้าดาวใกล้ๆ ได้เลยครับ
ผมคงทำแบบนั้นถ้ามาที่นี่ในฐานะแขก
แต่ผมไม่ได้มาเข้าพักครับ
"ถึงกู..."
คุณคือผู้จัดการคนใหม่ คุณกูชานซอง
ผมไม่ได้รับตำแหน่งครับ
แค่มาดูเฉยๆ
ท่านประธานกำลังรอคุณอยู่เลย
ขึ้นไปทางนี้เลยครับ ผู้จัดการ
ผมไม่ใช่ผู้จัดการที่นี่ครับ
ครับ ทางนี้เลยครับ
ตอนนี้ไม่มีแขกเลยเหรอครับ
เต็มทุกห้องแล้วครับ
ที่เงียบเพราะส่วนใหญ่หลับกันอยู่
ที่นี่ธรรมดากว่าที่ผมเคยได้ยินมานะ
ได้ยินมาว่ามีสระน้ำที่เหมือนทะเล และบาร์ชั้นดาดฟ้าด้วย
เราภูมิใจในสองอย่างนั้นมากครับ
มันมีจริงเหรอครับ
อยากขึ้นไปดูไหมครับ
ผู้จัดการ
ช่างเถอะครับ ไม่ต้องดูก็ได้
บอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่ผู้จัดการ
ถ้างั้น "พี่" ล่ะครับ
คุณกูชานซอง
ท่านประธานกำลังรออยู่เลยครับ
คิดซะว่าที่นี่ตอนนี้เป็นเวลาตีสาม
สำหรับโรงแรมทั่วไปนะครับ
เขาบอกว่าทุกห้องเต็มหมดแล้ว
แปลว่ามีผีมาจองเต็มแล้วเหรอ
ผมเป็นมนุษย์ครับ
เหมือนกับคุณกูชานซอง
ตั้งแต่ยุคนี้
จนถึงยุคนี้
ผู้หญิงคนนี้อยู่ทุกยุคเลย
เดี๋ยวเธอจะมาแล้วครับ
ขอโทษนะครับ
คุณทำงานที่นี่มานานเหรอครับ
ผมเริ่มทำงานที่นี่ตั้งแต่อายุ 40
ก็มากกว่า 30 ปีแล้วครับ
อะไรนะ 30 ปีเหรอ
ผมเป็นคนเดียวในโรงแรมนี้ ที่แก่ตัวลงได้ครับ
และตอนนี้คุณกูชานซอง จะรับหน้าที่ต่อจากผมครับ
สามสิบปีเหรอ
แปลว่าฉันต้องอยู่ที่นี่ จนแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ
ทำไมมาเอาป่านนี้
นายไม่ได้ใส่ รองเท้าคู่ที่ฉันเลือกให้เมื่อวาน
คู่นั้นมันฉูดฉาดเกินไป
ที่จะใส่ในโรงแรมที่ผมทำงานอยู่ครับ
ผมแค่แวะมาแป๊บเดียว เดี๋ยวต้องไปทำงานแล้ว
สาวแว่นกันแดดคงเลิกแกล้งนายแล้ว
คุณสั่งให้เธอไปอยู่ใกล้ผมงั้นเหรอ
คุณให้เธอตามติดผม ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้ทำอะไรเธอเหรอ
อ๋อ
เธอจะไปคอยอยู่ใกล้ๆ คนที่เธอเคยเชื่อมต่อด้วย
เมื่อเคยเชื่อมต่อกันแล้ว
ก็จะเชื่อมต่อกันตลอดไปโดยอัตโนมัติ
นี่ผมเป็นตัวปล่อยไวไฟหรือไง
เปรียบเทียบได้ดี
นายเข้าใจอะไรเก่งแฮะ ฉันเริ่มชอบนายมากขึ้นแล้วล่ะ
ผมไม่อยากให้คุณมาชอบผม
และผมก็ไม่ชอบเห็นผีด้วย
นายต้องเห็นพวกเขา
และควรจะชินไว้ด้วย
ผีพวกนั้นจะเป็นแขกของนาย นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
นี่มันศาสนาแบบใหม่หรือไง
บ้านหลังนี้มีเจ้าของ เป็นคนทรงที่คอยดูแลผีงั้นเหรอ
ที่นี่โรงแรม
ลงทะเบียนที่สำนักงานเขตชุงแล้วด้วย
(สำนักงานเขตชุง กรุงโซล)
(ทะเบียนพาณิชย์ โฮเทล เดล ลูนา)
ผมสืบค้นหาเว็บไซต์ของโรงแรมทั้งคืน
ค้นเท่าไรก็ไม่เจอ
เว็บไซต์หรือกระทู้ที่เกี่ยวกับ โฮเทล เดล ลูนาเลย
แหงสิ นายหาเว็บไซต์โรงแรมไม่เจอหรอก
ฉันบอกแล้วไงว่า โรงแรมนี้ไม่ใช่สำหรับมนุษย์
คุณบอกว่าที่นี่ปลอบโยนพวกผีใช่ไหม
งั้นคุณมีบริการแบบไหน ให้กับแขกของคุณล่ะ
ไล่ผีหรือไง
เราไม่ได้ไล่ผีกัน
ช่วยผ่อนคลายต่างหาก
คุณคะ รูมเซอร์วิสค่ะ
อะไรที่ไม่มีโอกาสได้ทาน ตอนนี้เชิญทานได้ทุกอย่างเลยนะคะ
มีทุกอย่างเท่าที่ต้องการค่ะ
คุณคะ
รู้สึกอุ่นหรือยังคะ
ฉันจะเผาฟืนให้
จนกว่าคุณจะรู้สึกอุ่นนะคะ
ตอนนี้ได้อ่านฉบับจริงด้วยสินะคะ
อีกไม่นานคุณคง อ่านครบทุกเล่มในห้องนี้
ศึกษาเท่าที่คุณต้องการเลยนะคะ
ฉันจะหาหนังสือทุกเล่ม ที่คุณอยากอ่านมาให้ค่ะ
ขอบคุณนะคะ
โฮเทล เดล ลูนาเป็นสถานที่ ที่วิญญาณที่เคยเป็นมนุษย์
มาพักผ่อนและทำสิ่งต่างๆ ที่พวกเขาทำไม่สำเร็จ
ตอนยังมีชีวิตอยู่
หรือพูดได้ว่า นี่คือสถานที่ ที่วิญญาณจะได้ปลอบประโลมตัวเอง
เรื่องพวกนั้นไม่ได้เป็น ของมนุษย์เท่านั้น
พวกผีก็ต้องทำ เพื่อจะได้จากไปอย่างหมดห่วง
แขกที่เข้าพักเป็นผี
ผู้จัดการก็ต้องเป็นผีสิ
ทำไมคุณถึงต้องการมนุษย์ล่ะ
เพราะเรื่องบางอย่าง มีแค่มนุษย์ที่ทำได้ไงล่ะ
จดทะเบียนบริษัทที่สำนักงานเขต จ่ายภาษี
รับการตรวจสอบสุขอนามัย และอื่นๆ
มีเรื่องมากมายที่นายต้องทำ
ผมอยากจัดการเรื่องนี้ เหมือนกับมนุษย์ทั่วไป
นี่คือเงินที่ ผมเก็บสะสมมาใช้หนี้คุณครับ
เป็นจำนวนที่คุณให้พ่อผมยืม รวมดอกเบี้ย
รับไปแล้วปล่อยผมไปเถอะ
เก็บเงินเก่งนะเนี่ย
นายทั้งขยันและฉลาดมาก
ฉันคงไม่ต้องห่วง เรื่องเสียเงินอีกแล้ว
ฉันจะรับไว้เพราะนายเสนอมาให้
งั้นก็แปลว่าเราหายกันแล้วนะ
ผมขอตัวครับ
เอาสิ
ที่จริงฉันรอนายอยู่ เราจะได้ออกไปด้วยกัน
ไปเถอะ
ผมไม่ได้คิดจะออกไปกับคุณนะครับ
นายจะออกไปเองคนเดียวเหรอ
ครับ
งั้นก็ได้
ไปสิ
ชั้นสามด้วยค่ะ
ครับ
ทำไม
ทำไม ทำไมผมยังเห็นผีอยู่ล่ะ
ผมคืนเงินคุณแล้ว ก็ไม่ควรจะเห็นผีอีกแล้วสิ
นายแค่ชดใช้สิ่งที่นายติดหนี้ฉัน
ส่วนของที่ฉันให้ไป เป็นของขวัญวันเกิด
จะได้จำ
วันสำคัญแบบนี้ได้ไง
พูดออกมาได้ยังไง
ผมเห็นผีแบบนี้
จะให้ใช้ชีวิตปกติได้ยังไง
ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้จริงๆ นายก็ทำงานที่นี่ซะสิ
ทำให้ตาผมกลับเป็นปกติเลย
เดี๋ยวฉันจะออกไปแล้ว นายจะเอายังไง
จะไปด้วยกันไหม
งั้นก็อยู่นี่นะ
พอออกไปจากที่นี่แล้ว
ค่อยคุยต่อนะ
เด็กใหม่ดูใจเสาะมาก ผมเริ่มห่วงแล้วล่ะ
แต่ผมว่าเขาดูกล้าหาญมากนะ
ผมกลัวท่านประธานมากกว่าผีอีก
แต่ว่า
เขาดูไม่มีปัญหา ในการคุยกับท่านประธานเลย
ก็เพราะเขายังไม่รู้ว่า ทำไมท่านประธาน
ถึงได้เป็นเจ้าของที่นี่ไงล่ะ
เร็วสิ
จากผีทุกตนที่อยู่ที่นี่
จางมันวอลนี่แหละ น่ากลัวและน่าขนลุกที่สุด
- นี่รถคุณใช่ไหม - วันนี้
ฉันจะขับคันนี้
นี่รถของคุณหมดเลยเหรอครับ
ฉันบอกแล้วไงว่าแขกของเราทุกคนเป็นผี
คิดว่าพวกเขาขับรถมาหรือไงล่ะ
คุณมีรถสวยๆ เยอะเลยนะครับ
ฉันมีรถสปอร์ตเยอะแยะแบบนี้ ค่อยดูเหมือนคนขึ้นมาหรือยัง
คุณไล่ผี...
ดูแลวิญญาณที่โรงแรม คงได้เงินเยอะเลย
นายเกลียดที่ต้องเห็นผี
แต่ชอบของแพงๆ อย่างรถคันนี้ใช่ไหม
อยากมาทำงานกับฉันใช่ไหมล่ะ
ผมไม่เข้าใจว่าคุณทำเงิน
ด้วยการดูแลพวกเขา ในเชิงเหนือธรรมชาติยังไง
นายเริ่มสนใจใน โครงสร้างกำไรของโรงแรมแล้วสินะ
ฉันน่าจะให้นายดูรถก่อนดูผีนะ
ผมไม่สนใจหรอกครับ
หัวเราะทำไม
ผมว่าตลกดีที่ผีคาดเข็มขัดนิรภัยด้วย
ผมจะขับรถไปส่งคุณ
แลกกับทำให้ตาผมเหมือนเดิม
ขำทำไมล่ะครับ
ฉันแค่
เห็นว่าตลกดีที่นายเชื่อว่า ฉันจะทำให้ตานายเหมือนเดิมได้
เราตกลงกันแล้วนะ
ถ้าคุณไม่ทำให้เหมือนเดิม ผมก็ทำงานไม่ได้
ก็ไปทำไม่ได้ไง
เพราะตอนนี้นายต้องไปทำอย่างอื่น
นี่เราจะไปไหนกันครับ
ไปจับเสือ
ล้อเล่นใช่ไหม
ชีวิตของมัน...
เป็นแบบนี้สินะ
เสือไปพักที่โรงแรมคุณได้ด้วยเหรอ
ได้เพราะมันเป็นสัตว์วิเศษ
นี่เป็นเสือโคร่งไซบีเรียตัวสุดท้าย ที่ถูกจับได้ที่คาบสมุทรเกาหลี
ผมจำได้ว่าเคยดูข่าวเกี่ยวกับ การได้รับของขวัญ
เป็นเสือจากเกาหลีเหนือ
พอมาอยู่นี่แล้ว เสือตัวนี้เข้ากับตัวอื่นไม่ได้
ทั้งยังไม่ผสมพันธุ์ด้วย
มันอยู่ตัวเดียวจนถึงวินาทีสุดท้าย
เสือตัวนี้ตายแล้ว
แต่พวกเขาทำให้มันดูเหมือนยังไม่ตาย
และจัดแสดงไว้ที่นี่
ฉันไม่ได้ตาย
ฉันยังไม่ตาย
ฉันแค่อยู่ที่นี่
ท่านครับ ฝันร้ายแบบเดิมอีกแล้วเหรอครับ
ประธานของโรงแรมผม เป็นคนนำเสือมาจากเกาหลีเหนือ
เขาได้รับมันเป็นของสานสัมพันธไมตรี
ตอนไปที่นั่นเมื่อนานมาแล้ว
งั้นเหรอ
แต่คุณบอกว่าตามหาเสืออยู่
ทำไมมาโผล่ร้านข้าวต้มถั่วแดงได้ล่ะ
ร้านนี้เกี่ยวกับเสือเหรอครับ
ข้าวต้มถั่วแดงเป็นของโปรดของเสือ
ก็ปกติที่จะนึกถึงข้าวต้มถั่วแดง
ตอนนึกถึงเสือไม่ใช่เหรอ
ผมไม่เข้าใจว่าความคิดนี้ปกติยังไง
คุณแค่อยากกินข้าวต้มถั่วแดงใช่ไหม
ร้านนี้เคยออก รายการ "อิ่มตาย กายแตก" ด้วยนะ
คิมจุนฮยอน...
คิมจุนฮยอนอีกแล้ว
เขายัดขนมต็อกไส้ถั่วแดงห้าลูก ในคำเดียวเลย
ชายคนนั้น เขาไม่ธรรมดาเลยนะ
นายกินได้กี่ลูกในหนึ่งคำ
บอกแล้วไงครับว่าผมต้องไปทำงาน
มัวมานั่งกินข้าวต้มถั่วแดง ตอนนี้ไม่ได้
การกินข้าวต้มถั่วแดงต้องใช้เวลา
ถ้ารีบกินนี่ละก็ ไส้ต็อกร้อนๆ ลวกเพดานปากนายแน่
ผมให้เงินคุณไปแล้ว
เพราะคุณรับเงินไปแล้ว
ก็ทำให้ตาผมเป็นปกติด้วย
เมื่อนานมาแล้ว
นายรู้ไหมว่า ทำไมคนขายต็อกถึงถูกเสือจับกิน
พอเสือบอกว่า "ส่งต็อกมาสักอันแล้วฉันจะไม่กินแก"
คนขายก็เอาต็อกให้ทันทีเลย
เขาถึงถูกเสือกินทั้งเป็น
คนขายควรจะต่อรองก่อนสิ
งั้นแปลว่าผมจะต้องอยู่ กับผีสาวแว่นกันแดดไปตลอดชีวิตเหรอ
ไม่ พาเธอมาที่โรงแรมฉัน
เธออยู่ได้สองสามวัน แล้วฉันจะส่งเธอไปภพหน้า
ถ้าเธอใช้ชีวิตมาอย่างดี ก็อาจได้นั่งลีมูซีน
(แม่น้ำซัมโด)
(โลกคนเป็น)
(โลกคนตาย)
(สู่สวรรค์)
ได้ยินว่าจะมี ผู้จัดการคนใหม่ที่โรงแรม
ครับ อีกไม่นานผมจะเกษียณแล้ว
ผมว่าจะไปตกปลาบ่อยๆ เลยครับ
นายไม่ได้...
เหลือเวลาเยอะขนาดนั้นนะ
แปลว่าเวลาบนโลกนี้ของผม ใกล้จะหมดลงแล้วเหรอครับ
ผมต้องจัดการอะไรให้เรียบร้อยแล้ว
ผมจะไม่ทำงานที่โรงแรมคุณ
ผมได้ข้อเสนอจากโรงแรมสามแห่ง ที่ติดร้อยอันดับ
จากการจัดอันดับ ของนิตยสารฟอร์บส์เชียวนะ
ตำแหน่งที่โฮเทล เดล ลูนา ไม่จำเป็นต้องใช้ผู้จัดการ
ที่จบเอ็มบีเอจากฮาร์วาร์ด อย่างผมหรอกครับ
ไม่ต้องใช้เอ็มบีเอ
ตอนนี้นายเห็นผีแล้ว
เหมาะกับโรงแรมฉันพอดี
แล้วฟอร์บส์นั่นคืออะไร
ตอนที่ยังไม่รู้ว่านายเห็นผี
พวกเขาก็คงอยากจ้างนายอยู่หรอก
ถ้านายไม่ทำงานที่โรงแรมเรา
งานเดียวที่นายทำได้ก็คือเป็นคนทรง
นายไปเป็นตลกได้นะ
ถ้ากินขนมปังในคำเดียวได้
นายจะไล่ผีเหรอ
ผมทำตัวให้ชินได้ครับ
เมื่อผมชินกับการเห็นผี
ผมก็ชินกับการเมินมันได้ครับ
งั้นเหรอ
มาดูกันว่านายจะเมินพวกเขา
ได้หรือเปล่า
ไปเอากาแฟมา
ถ้านายเมินพวกเขาได้อย่างที่พูด
และเสิร์ฟกาแฟได้โดยที่ไม่หกสักหยด
ฉันจะยอมรับนาย
ถือกาแฟแก้วเดียวยังแทบไม่รอด
คิดว่าโรงแรมหรูๆ พวกนั้น จะจ้างนายหรือไง
ว่าแต่ผู้จัดการคนใหม่ จะเริ่มงานเมื่อไหร่เหรอ
พอเขาเริ่มงานที่นี่แล้ว
คุณจะไปจากโรงแรม ทันทีเลยหรือเปล่าครับ
เขาติดอยู่ที่นี่มานานแล้ว
ทีนี้ก็จะได้ใช้ชีวิตสักที
มาเยี่ยมกันบ้างนะ
และเล่าเรื่องโลกคนเป็นให้ฟังด้วย
จะมีประโยชน์อะไร กับวิญญาณอย่างเราล่ะคะ
ใช้ชีวิตให้สนุก
แล้วก็ไม่ต้องรีบกลับมาที่นี่นะคะ
พวกคุณควรปล่อยวางความเสียใจ
และเดินไปยังภพหน้าเพื่อเริ่มต้นใหม่
ผมหวังว่าจะได้เห็นทุกคนออกเดินทาง ระหว่างที่ผมยังอยู่นี่แท้ๆ
แต่ก็ทำได้แค่หวัง
ไม่มีคุณแล้ว ใครจะช่วยรับมือ อารมณ์ร้ายของเธอล่ะ
ผู้จัดการคนใหม่ ยังดูไม่น่าไว้ใจเท่าไร
หายไปไหนกันหมด
ผมกำลังบอกลาทุกคนก่อนที่ผมจะไปครับ
คิมซอนบี ตอนยังมีชีวิต คุณสอบเป็นขุนนางผ่านใช่ไหม
ใช่ครับ
- แค่บอกเอาไว้... - ไม่ต้องพูด
มันดีกว่าเอ็มบีเอที่ฮาร์วาร์ด ในสมัยนี้อีกใช่ไหม
เอ็มบีเอเทียบไม่ติดหรอกครับ
คุณชเว
คุณบอกว่าเคยอยู่คฤหาสน์ ที่ห้อง 99 ห้องใช่ไหม
ใช่ค่ะ
ฉันมีคนงานมากมายเลยค่ะ
แล้วนายล่ะ
ผมเป็นคุณชายบ้านรวย ที่ได้เข้าโรงเรียนดัง
ในคยองซองเชียวนะครับ
ใช่ไหมล่ะ ก่อนพวกคุณจะตาย
พวกคุณก็ดีกว่ากูชานซองตั้งเยอะ
เขาคิดว่าตัวเองพิเศษ เพราะการจัดอันดับฟอร์บส์บ้าๆ นั่น
บ้าเอ๊ย
ท่านประธาน เหมือนกับคราวก่อน
ผมเกรงว่าจะต้องเข้าโรงพยาบาล สักสองสามวันครับ
ไม่สบายเหรอ
กูชานซองคนนั้น จะมาที่นี่เมื่อไหร่ครับ
เขาบอกว่าเขารับไหว ฉันเลยปล่อยเขาไป
แต่อีกสองสามวันก็ไม่รอดแล้ว
เขาอ่อนแอเกินไป
ฉันได้จ้างมนุษย์อีกคนมาทำแทนคุณแล้ว
ฉันเลยให้คุณไปใช้ชีวิตได้
ขอให้มีความสุข กับบั้นปลายในฐานะมนุษย์นะ
ไปเถอะ
เขารับใช้เธอมาตั้งหลายสิบปี
แสดงความรู้สึกมากกว่านี้จะตายหรือไง
ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ
ยินดีที่ได้ร่วมงานครับ
(สี่ฤดูกาลแห่งเขาแพ็กดู)
(เสือโคร่งไซบีเรียในเขาแพ็กดู)
ใจเย็นไว้ แค่ไม่ต้องไปสนใจ
ขอบคุณที่มาพักโรงแรมเรานะคะ
ด้วยความยินดีครับ
คุณกูชานซอง
ใช่
ลูกค้าฉันเป็นแขกวีไอพีจากต่างประเทศ
ไม่ใช่ผี
ฉันต้องบอกเลยว่าเราโชคดีมาก
ที่ได้ผู้จัดการที่มีประสบการณ์ มาร่วมงานกับเรา
เขาอยู่ทางนั้นเองค่ะ ฉันขอแนะนำให้รู้จักนะคะ
คุณกูชานซองคะ
อย่าส่งเสียง
ถ้าฉันเงียบไว้ เธอจะไม่ยุ่งกับฉันเหมือนก่อนหน้านี้
มาทักทายหน่อยสิคะ
จะทำไงดี เราสบตากันแล้ว
จะหันหลังกลับไปเฉยๆ ไม่ได้
ถ้าฉันส่งเสียง
ผีตนนี้ก็จะถอดแว่นกันแดด และเข้ามาหาฉัน
คุณกูชานซอง
แต่ฉันจะไม่ตอบเจ้านายได้ยังไง
แต่ถ้าเธอถอดแว่นออก ฉันคงเมินเธอไม่ไหวแน่
เพราะงั้น...
ฉันจะ...
อะไรน่ะ
นึกว่านายจะทำเมินซะอีก
แต่กลับโดดลงน้ำซะงั้น
แล้วคราวหน้าจะทำยังไงล่ะ
โดดจากบนดาดฟ้าเหรอ
แบบนั้นผมคงต้องไป อยู่โรงแรมคุณในฐานะแขก
ผมไม่ยอมไปก่อนนั้นแน่
ผมจะเมินทุกอย่างที่เห็น
นี่อะไร
นายคงจะเมินสิ่งนี้ไม่ได้สินะ
อยากรู้ล่ะสิ
ว่าเกิดอะไรขึ้น กับเสือไซบีเรียตัวสุดท้ายตัวนี้
เกิดอะไรขึ้นกับมันครับ
ไปหาคำตอบกัน
กดกริ่งสิ
นี่มันบ้าชัดๆ เลย
เขาคือประธานโรงแรมที่ผมทำงาน
จู่ๆ พนักงาน จะมาหาประธานแบบนี้เลยได้ยังไง
ทำไมจะไม่ได้
นายบอกเองว่าถูกตามจีบมาทำงานนี่
มั่นอกมั่นใจหน่อย
งั้นผมขอโทรหาเลขาของเขา
และขออนุญาตก่อน เดี๋ยวคุณ...
เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่พนักงานมาเห็นผมป่วยแบบนี้
ผมได้ข่าวว่าท่านป่วยครับ
ผมอยากจะแสดงความเคารพ ขอโทษที่บุกมานะครับ
ไม่เป็นไรหรอก
ว่าแต่ นั่นภรรยาคุณเหรอ
ครับ เธออยากมาแสดงความเคารพด้วยครับ
ดูเป็นคู่รักหวานชื่นดีนะ
ช่วงนี้ผมป่วยก็เลยไม่ได้ออกไปไหน
แถมยังไม่มีคนให้คุยด้วย นี่ก็สนุกดีนะ
เธอคงจะหาห้องน้ำอยู่ครับ
นี่ดูแพงมากเลย
ของแท้หรือเปล่า
เธออยู่ต่างประเทศมานาน
เลยพูดไม่มีหางเสียงน่ะครับ
งั้นเองเหรอ
ที่รัก
กลับไปนั่งได้แล้ว
ไปนั่งเถอะนะ
เถอะนะ
คุณคงจะรู้เรื่องภาพวาดสินะ
ภาพนี้
มาจากศิลปินชื่อดังชาวเกาหลีเหนือ
ตอนที่ผมไปเกาหลีเหนือ ผมได้มาเป็นของขวัญ
พร้อมกับเสือโคร่งไซบีเรีย
ครับ เราเห็นเสือจัดแสดงอยู่ครับ
งั้นเสือตัวนั้น...
ผมเอามันมาจากเกาหลีเหนือ
แต่ตอนอยู่ที่นี่มันไม่ผสมพันธุ์เลย
และในที่สุดก็ตายลงอย่างโดดเดี่ยว
เพราะมันไม่จำเป็นต้องทิ้ง สิ่งที่มีความหมายเอาไว้ที่นี่
สิ่งที่มีความหมายกับมัน
อยู่ในที่ที่มันกลับไปไม่ได้
ผมเลยรู้สึกสงสารมัน
ผมเอาแต่ฝันถึงเสือตัวนั้น
คนที่พามันมาที่นี่ควรส่งมันกลับไป
เสือสตัฟฟ์ตัวนี้กลายเป็นสัญลักษณ์
การแลกเปลี่ยนของสองเกาหลี
การกำจัดมันหรือส่งมันกลับ
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม
มีแค่รูปนี้แล้วสินะ
ที่บ่งบอกว่าฉันเคยใช้เวลาอยู่ที่นี่
เธอจะจำมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง
ที่แค่ผ่านมาที่นี่ได้ไหมนะ
เสือตัวนั้นอยู่ใกล้ๆ ท่านประธานแน่นอนครับ
ทำไมคุณถึงไม่จับมันล่ะ
มันไม่อยากมากับฉัน ฉันบังคับไม่ได้
ดูเหมือนว่ามันกำลังรอ วันตายของประธานคนนั้น
เสือทำให้ท่านประธานป่วยเหรอครับ
ถ้าเป็นแบบนั้นก็อันตรายมากนะ
เราไม่มีเวลามากินปลาดิบกันแล้ว
พอดูภาพเขาแพ็กดู ฉันก็อยากกินปลาดิบไง
คุณดูภาพภูเขา ทำไมถึงอยากกินปลาดิบล่ะ
เพลงชาติร้องว่า "เขาแพ็กดูและทะเลบูรพา"
ของมันมาคู่กัน
เป็นเรื่องปกติที่อยากกินอาหารทะเล
หลังจากเห็นเขาแพ็กดูไม่ใช่หรือไง
คุณแค่อยากจะกินปลาดิบแหละครับ
ไม่ว่าจะเสือหรือตัวอะไร
ผีกำลังทรมานมนุษย์ เราต้องกลับไป
ได้สิ
นายต้องกลับไปที่นั่น
ไปบอกประธานนั่นว่านายกำจัดเสือได้
โดยแลกกับบางอย่าง
แลกกับอะไรครับ
ภาพวาดราคาแพงที่เราเห็นเมื่อกี้
ไปเอามา
อะไรนะ
เขาจะยกให้ถ้านายบอกเขาว่า เขาป่วยเพราะเสือตัวนั้น
ตาแก่นั่นรวยจะตาย
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่า คุณทำกำไรให้โรงแรมยังไง
คุณรีดไถเงินจาก คนที่กำลังลำบากเพราะผี
นี่คือหน้าที่ของผม ในฐานะพนักงานมนุษย์เหรอ
ถูกต้อง
นี่จะเป็นงานของนายนับตั้งแต่นี้
ผมจะไม่โกงเงินคนอื่นแบบนั้น
คุณก็หลอกพ่อผมแบบนี้ด้วยงั้นเหรอ
ฉันช่วยชีวิตพ่อนาย
และได้ตัวนายเป็นการแลกเปลี่ยน
ฉันถึงปกป้องนายอยู่ตอนนี้ด้วย
ถ้าไม่มีฉัน
นายได้ตายแน่
ผีอาฆาตแค้นจะมาทรมานผมเหรอ
ผมว่าคุณก็ทำแบบนั้นอยู่แล้วนะ
ผมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคุณแล้ว
ผมจะกลับไปใช้ชีวิตของผมครับ
ถ้าอยากถอดแว่นนักก็ถอดเลยสิ
ผมเห็นเสือมาแล้ว ผมไม่กลัวอะไรอีกแล้ว
ผมไม่กลัวคุณแล้ว
ถอดเลยสิ
ผมรอคอยและอยากรู้มาตลอด ว่าคุณจะมาเมื่อไหร่
คุณบอกว่าทำงานที่นั่นมา 30 ปี
ผู้หญิงคนนั้นเก็บคุณไว้ ถึง 30 ปีเลยเหรอครับ
ไม่เลยครับ
ผมตัดสินใจอยู่ที่โรงแรมเอง
คุณใช้เวลาครึ่งชีวิต ในที่แบบนั้นเหรอครับ
โฮเทล เดล ลูนา คุ้มค่าเวลาชีวิตของผมครับ
ผมไม่เข้าใจคุณค่าของมันเลยครับ
ผมไม่อยากรีดไถ
เงินหลายพันล้านวอนจากท่านประธาน ตามที่เธอสั่ง
และคงทำไม่ได้ด้วย
โฮเทล เดล ลูนา
อธิบายไม่ได้ด้วยตรรกะของโลกมนุษย์
ณ ที่แห่งนี้ ค่าของเงินและอำนาจดูจะต่างออกไป
ดังนั้นผมถึงไม่อาจตัดสิน
สิ่งที่ท่านประธานทำ โดยใช้มาตรฐานของมนุษย์ได้
ผมแน่ใจว่าคุณเกลียดโรงแรม
และไม่อยากเห็นมันในตอนนี้
คุณคงอยากหนีจากมัน
แต่ว่า ถ้าคุณรวบรวมความกล้า และเผชิญหน้ากับมัน
คุณเองก็อาจจะได้พบ
คุณค่าของโรงแรมเหมือนกับผมก็ได้
ชานซอง
นั่งทำอะไรคนเดียวน่ะ
ฉันกำลังคุยอยู่ไง
คนเดียวเหรอ
คงจะเหงาสินะ
เมื่อทำงานนี้ คุณจะได้พบ
โลกลึกลับที่ไม่มีใครรู้จัก
ไม่คิดว่ามันน่าสนุกเหรอ
(โฮเทล เดล ลูนา)
อ้าว
ผู้จัดการโน
ท่านประธานคะ
ผู้จัดการโนมาที่นี่ในฐานะแขกค่ะ
ท่านประธาน
ผมทำงานที่นี่มาทั้งชีวิต
แต่กลับรู้สึกแปลกๆ ที่มาในฐานะแขก
คุณตายแล้วเหรอ
ขอโทษครับ
เมื่อผมย่างก้าวออกไป ลมหายใจห้วงสุดท้ายก็หมดลง
ฉันอุตส่าห์ปล่อยให้คุณไป
คุณคงไม่มีโอกาส ได้ใช้ชีวิตอย่างมนุษย์เลยสินะ
ตอนที่ผมดูแลแขกอยู่ที่นี่
ผมได้ใช้ชีวิตอย่างมีความหมาย ในแบบของตัวเองครับ
เมื่อนานมาแล้ว ตอนที่ผมคิดจะปลิดชีวิตตัวเอง
ถ้าไม่ได้เจอท่านประธานในวันนั้น
ผมก็คงจะมีชีวิตแสนสั้นและไร้ค่า
การได้อยู่ที่โฮเทล เดล ลูนา
ทำให้ผมโล่งใจไปเยอะเลย
โล่งใจอะไรกัน
คุณไม่เคยมีครอบครัว ที่จะรำลึกถึงตัวคุณด้วยซ้ำ
เพราะผมเป็นคนเดียว ที่แก่ตัวลงในโรงแรมนี้
คุณก็เปรียบเสมือนพี่น้องของผม
ลูกสาวของผม
และหลานสาวของผม
ตอนนี้คุณมีตัวแทนที่เชื่อใจได้
ผมก็จากไปอย่างหมดห่วงได้แล้วครับ
เพราะว่า...
ฉันตายไม่ได้
ฉันเลยบอกไม่ได้ว่าเราจะพบกันอีก
หรืออะไรแบบนั้น
ผมหวังว่า
เวลาของคุณจะเริ่มเดินอีกครั้ง ในสักวันนะครับ
ขอโทษที่แวะเข้ามาดึกแบบนี้นะครับ
ผมมีเรื่องสำคัญต้องบอก
เรื่องเสือใช่ไหม
ผู้หญิงที่มากับคุณตอนนั้น
คุณจางมันวอลมาหาผม
เธอบอกคุณไหมครับ
ว่าเสือตัวนั้นอยู่ใกล้ๆ คุณ
ผมพามันมายังที่ ที่มันไม่สามารถกลับบ้านได้
ผมรู้สึกแย่มาตลอด ที่กักวิญญาณของมันไว้ที่นี่
แม้มันจะตายไปแล้ว
ออกมาสิ
อย่ายึดติดอยู่ในร่าง ราวกับมีชีวิตอยู่อีกเลย
ออกมาเถอะ
ฉันจะช่วยพาออกไปเอง
สำหรับบทลงโทษที่ผมเอาเสือตัวนั้นมา
เธอบอกว่าต้องเอาภาพวาดของผมไป
ผมรู้ว่ามันเชื่อได้ยาก
แต่เสือนั่นไม่ได้เป็นแค่ความฝัน
ผมให้เธอเอาภาพวาดไป
ถ้าจะชดใช้สิ่งที่ผมทำลงไปได้
ให้มากกว่านั้นผมก็ไม่เสียดาย
ภาพวาดนั้นเป็นรูปเขาแพ็กดู
ภูเขาและเสือ
ต้องอยู่คู่กัน
ทำไมผมถึงไม่เคยคิดเรื่องนั้นนะครับ
ที่ที่เจ้าอยากไป
ไม่มีอยู่ในโลกนี้อีกแล้ว
แต่ว่าชายที่นำเจ้ามาที่นี่ ได้มอบสถานที่ให้เจ้าอยู่
ไปสิ
ไปสู่สุคติ
คุณครับ
ผมรู้ว่าคุณควรไปที่ไหน
ผมจะพาไปเองครับ
ผมหนีคุณเพราะผมไม่ชอบที่คุณคอยตาม
แต่ไม่เคยถามเลยว่าคุณตามผมมาทำไม
พอมาคิดดูแล้ว
ถึงเมื่อก่อนคุณจะมองไม่เห็น แต่ตอนนี้อาจจะเห็นก็ได้
ลืมเรื่องที่คุณมองไม่เห็นไป
และลองมองอีกครั้งสิ
เห็นไหมครับ
ดวงตาคุณกลับมาแล้ว
(สี่ฤดูกาลแห่งเขาแพ็กดู)
เพราะมันไม่จำเป็นต้องทิ้ง สิ่งที่มีความหมายเอาไว้ที่นี่
สิ่งที่มีความหมายกับมัน
อยู่ในที่ที่มันกลับไปไม่ได้
เสือตัวนั้นกลับเขาแพ็กดู อย่างปลอดภัยไหม
ขอโทษที่เข้าใจผิดนะครับ
ใช่แล้ว
ท่านประธานบอกว่า ปัญหาที่แก้ไม่ตกนั้นทรมานจิตใจ
(ขอโทษที่เข้าใจผิดนะครับ)
(ส่งแล้ว)
นั่นแหละ ไม่เสียมารยาทแล้ว
ไม่ได้นะครับ
- เราไม่ควรไปจับมันนะ - ตายจริง
ขอโทษด้วยนะคะ
ทำเป็นมองไม่เห็น
นายทำได้
(จากกูชานซอง)
เธอยังไม่ตอบเลย
ขอโทษค่ะ
สระว่ายน้ำยังเปิดอยู่ไหมคะ
ครับ ช่วงนี้เราเปิดตอนกลางคืนด้วยครับ
ทางนี้...
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ถ้านายโดนพวกผีที่อาฆาตแค้นทำร้าย
ก็อาจจะตายได้เหมือนกัน
หัดแยกให้ออกซะล่ะ
เสือกลับเขาแพ็กดูอย่างปลอดภัยแล้ว
และฉันมาเพื่อยกโทษให้นาย
ขอบคุณครับ
ข้าอิจฉาต้นไม้นะ
ไม่ต้องเดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว
ได้หยั่งรากและอยู่กับที่คงจะดี
อะไรนะ
จะใช้ต้นนี้สร้างบ้านให้ข้าหรือ
ลืมไปเถอะ
ข้าไม่คิดจะสร้างบ้าน อยู่กับเจ้าสักหน่อย
ตื่นแล้วเหรอครับ
ท่านประธานรออยู่เลยครับ ผู้จัดการ
บอกแล้วไงว่าผมไม่ใช่...
เพิ่งเคยมาที่นี่ ตอนกลางคืนใช่ไหมครับ
นี่แหละครับ โฮเทล เดล ลูนาของแท้
เมื่อทำงานนี้ คุณจะได้พบ
โลกลึกลับที่ไม่มีใครรู้จัก
ไม่คิดว่ามันน่าสนุกเหรอ
ท่านประธานมาแล้ว
หัวใจเต้นอยู่ในร่างอุ่นๆ
รู้สึกแบบนี้สินะ
คุณร่ายมนตร์ใส่ผมเหรอ
ทำไมผมถึงฝันถึงคุณล่ะครับ
กูชานซอง ฉันเคยคิดว่านายอ่อนแอ
แต่นายแข็งแรงมากๆ เลยนะ
รู้ไหมว่าท่านประธานเป็นยังไง ตอนที่ยังมีชีวิต
ใบงอกแล้ว
เวลาของคุณจะเริ่มเดินอีกครั้ง
เราควรปล่อยผู้จัดการกูไป
ถ้าเขาเป็นบ้า แล้วระหกระเหินไปทั่วอย่างคนวิกลจริต
ต่อให้มองเห็นผี เขาก็มาที่นี่ไม่ได้
คำบรรยายโดย: นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี