- Hej, Felix. Śpisz?
Odbiór.
Już nie. O co chodzi?
- Hej. - Hej.
Mogłem przyjść do ciebie.
Nie. Nie. Moja mama ma bardzo lekki sen.
Więc co tam?
Nie wiem jak to powiedzieć, ale...
Wiem, że jeśli nie powiem tego teraz, zwariuję...
Już mówię.
Możesz się odwrócić?
Poważnie?
Przepraszam, gdy na mnie patrzysz, czuję dużą presję,
zwłaszcza że prawie w ogóle nie mrugasz.
O czym ty mówisz?
Normalnie mrugam.
Lubię chłopców.
Podobają mi się.
Przez chwilę myślałem że tak jest, ale nie miałem pewności i...
Naprawdę chciałem żeby to z Mią wypaliło, bo…
jest super.
Ale nie mogę. Ponieważ...
Lubię chłopców.
Mogę się już odwrócić?
Naprawdę nie wiem, co powinienem powiedzieć.
Ale cieszę się, że mi powiedziałeś.
I to oczywiście nic nie zmienia między nami.
Jak na idealne rzeczy do powiedzenia,
to było całkiem niezłe.
- Felix, nie płacz. - Nie płaczę. Ty...
uświadomiłeś mnie o moim mruganiu. Pobudziłeś moje oko.
Jak się czujesz po zrzuceniu tego wszystkiego z siebie?
Świetnie.
Ale ty byłeś tym łatwym.
Tak. Powiedzenie Mii będzie do kitu.
- Tak. - Ale zrozumie.
To nie tak że ją zdradziłeś, czy zabiłeś jej kota.
Pocałowałem Benjiego.
Odcinek 9: "Kim do cholery jest B?" Tłumaczenie: BlueSquad
Cześć, kochanie!
Nie słyszałam, jak wczoraj wróciłeś.
Jak było na wycieczce?
- Było super. - Cieszę się.
CZEŚĆ, DAWNO NIEWIDZIANY CHŁOPAKU. PAMIĘTASZ MNIE?
Muszę się przygotować do szkoły,
ale powodzenia pierwszego dnia lekcji pianina.
Dziękuję. Czy to nowa kurtka?
- Tak. - pasuje ci.
Macho.
- Witaj w domu, nie? - Hej.
Czy ktoś zmienił nasz salon w akademię gdy na pianinie?
Więc kim są twoi nowi uczniowie?
Jakie mają imiona?
O co im chodzi?
To chłopcy? Dziewczyny? Ile mają lat?
Cóż, zobaczmy. Jest Kyle, z dziewiątej klasy,
chce być następnym Johnem Legendem.
Jest Lisa, z czwartej klasy. Ma dwie lewe ręce.
I Fabian, model męskiej bielizny,
który nalega na granie bez koszulki.
Przepraszam. To był żart na rozluźnienie atmosfery.
- Nie zadziałał. - Nie.
Mando. Nie martw się.
Tylko życz mi powodzenia.
Powodzenia.
Powodzenia i udanego pierwszego dnia.
Pa.
Szkolna potańcówka.
Idealne miejsce na romantyczną noc z moją ukochaną.
Gdyby moja ukochana nie myślała,
że bycie widzianą ze mną to społeczne samobójstwo.
Co nowego u was?
Nadal nie chce, żeby ktoś wiedział, że się spotykamy.
Ale powiedziała Mii, więc małe kroczki.
Co jest mniejsze niż małe kroczki? Kroki płodu?
Nie, nie. Jest dobrze. Rozumiem to.
To kompletnie nie moja liga.
To tak jakby Taylor Swift chodziła z tym psem z Był sobie pies.
Hej! Nie jesteś psem.
Jesteś czarujący,
masz grube, lśniące włosy, i ładne, brązowe włosy.
Opisujesz psa z Był sobie pies.
Chcesz naprawdę być z Lake?
Oczywiście. Myślałem, jak mogę zaprosić ją na tańce.
Pisanie na niebie, flash mob, serenada acapella...
Więc ją zapytaj. Ale wiesz, normalnie.
Więc jaki jest plan na Mię?
Zapytam, czy mógłbym dzisiaj przyjść
tak żeby miała trochę prywatności, Kiedy powiem jej prawdę.
Czy ja to robię?
Idę w jej stronę?
Jesteś całkowicie zakorzeniony.
Pozwól mi, że trochę cię... Tak.
Jaka super jest Mia, pozwalając mi pożyczyć je na tańce?
Mówiłam to wcześniej i się powtórzę.
Jest dla ciebie za dobra. Dzięki.
Zanim coś powiesz, wiem, że byłem nieobecny.
Pomiędzy pracą i tą wycieczką...
Byłem naprawdę kiepski w utrzymywaniu kontaktu.
I przepraszam.
Więc mam ci wybaczyć tylko dlatego, że jesteś świadomy
swojego złego zachowania?
Taką mam nadzieję.
Może spotkamy się dzisiaj po szkole?
Mógłbym do ciebie wpaść?
Masz czas?
Mój tata idzie z Veronicą na koncert Billy'ego Joela,
więc mam cały dom dla siebie.
I mam trochę dziwny plan.
Chcę zrobić domowe sushi.
- Naprawdę? - Tak.
Odkąd obejrzałam ten dokument "Jiro śni o sushi",
marzyłam o tym, żeby spróbować.
Więc wchodzisz w to?
Albo zjemy niesamowitą kolację, albo zatrujemy się rtęcią.
Wchodzę.
Więc mata ne.
To po japońsku "Do zobaczenia później".
- Pa. - Pa.
Tak sobie myślałem...
Powinienem być z tobą bardziej szczery co do moich pragnień.
Słuchaj, powinniśmy iść razem na tańce.
Nie za bardzo lubię tańczyć.
Co? Ty kochasz wszystko, co związane z tańcem.
"Taniec z Gwiazdami", "World of Dance",
"Dance Dance Revolution", "Dirty Dancing", "You Can Dance - Po prostu tańcz".
Jesteś takim dobrym słuchaczem.
Pary, które przychodzą na tańce, są szczegółowo badane,
a ja nie jestem gotowa na to, żebyśmy trafili pod lupę Creekwood.
Więc możemy się spotykać tylko w schowku?
Nie mogę żyć w cieniu, Lake. Już i tak jestem blady.
Cóż, moich rodziców nie będzie dzisiaj w domu.
Chcesz wpaść?
Może będzie tak gorąco, że się opalisz.
- O mój Boże. - Dla jasności, nie zaliczymy kolejnej bazy.
- Po prostu zamienimy schowek na pokój. - Całkowicie rozumiem.
Pytanko. Czy u ciebie w domu chodzi się bez butów?
Bo jeśli tak, to chcę założyć odpowiednie skarpetki.
- Nie wiedziałem, że dzisiaj pracujesz. - Nie pracuję.
Zabieram swoje rzeczy.
Od przyszłego tygodnia przenoszę się do innego punktu.
To przez to, że cię pocałowałem?
Chyba... tak jakby.
Nie musisz się przenosić, Benji.
To, co się stało podczas wyjazdu, nigdy więcej się nie powtórzy.
Słuchaj.
Mój związek z Derekiem nie jest idealny,
ale nie chcę go stracić.
A kiedy mnie pocałowałeś, postawiłeś mnie w trudnej sytuacji.
Powiedziałeś mu?
Nie. Nie miałem powodu. Tylko by się zdenerwował.
Ale sama myśl o codziennej pracy z tobą sprawia, że czuję się...
- winny. - Dlaczego?
Nie zrobiłeś nic złego.
Wiem to.
Cóż, chyba...
Do zobaczenia w szkole?
Najlepiej będzie, jeśli nie będziemy wchodzić sobie w drogę.
Racja.
Drogi Simonie, mam zamiar dzisiaj powiedzieć Mii prawdę.
I jakby tego było mało, Benji ze mną nie rozmawia.
Dlaczego wszystko musi być takie trudne?
Lake, twój pokój jest piękny.
O mój Boże.
Czy to ty jako mała dziewczynka?
Spójrz na swoje malutkie policzki. Mógłbym je schrupać.
Dobra, możemy odpuścić temat mnie za młodu?
W końcu mamy trochę prywatności.
Racja. Co ze mną nie tak?
Kochanie, wróciłam!
Cholera. Mama wróciła wcześniej. Po prostu...
Schowaj się pod łóżkiem. Dobra? Właź.
Właź.
Szybciej. Idzie. W porządku? Dawaj, dawaj!
Cześć, mamo.
- Czyj to plecak? - Mój.
Męskie plecaki są teraz w modzie.
Kochanie, nie. Ten plecak wygląda bardzo brzydko,
nawet jak na męski.
Myślałam, że farbujesz sobie dzisiaj włosy.
Cóż, moja fryzjerka odwołała wizytę, bo jej "dziecko jest chore".
Bla, bla. Tak czy inaczej, byłam w galerii
i kupiłam ci trochę rzeczy, więc... pokaz mody.
W porządku.
Lake, włóczysz się po szkole z męskim plecakiem.
Ta kurtka tak poszerza cię w ramionach, że wyglądasz jak jakiś osiłek.
Proszę? Naprawdę chciałabym cię zobaczyć w tych kilku kreacjach.
Tak! Zabawa!
Hej, Vic.
Nie mam zamiaru owijać w bawełnę.
Rozmowa z Mią będzie bardzo, bardzo trudna.
Musisz po prostu zerwać ten gejowski plaster
i mieć nadzieję, że w końcu ci wybaczy.
Co do Benjiego,
kiedy ja schrzaniłem sprawy z moimi przyjaciółmi,
też nie chcieli ze mną rozmawiać,
więc napisałem przeprosiny na Sekretach Creek.
Nie mówię, że też powinieneś tak zrobić,
ale może spróbuj pomóc Benjiemu zrozumieć podłoże tej sytuacji.
Zrobiłaś ze mnie idiotę rano,
gdy spytałem cię o twoich uczniów.
- Co? - Powiedziałaś głupi żart
bym pomyślał, że wszyscy twoi uczniowie to dzieci.
I że nie dajesz lekcji dorosłemu facetowi w naszym mieszkaniu.
- Armando! - Ale oczywiście wolałaś mnie okłamać w tym temacie.
Właśnie to robi osoba, która zdradziła męża i rodzinę.
Mężczyzna, którego widziałeś, nie był uczniem.
On podrzucał ucznia.
Więc ile czasu potrzeba, bym zaczął grać "All of Me"?
Za miesiąc chciałbym zaśpiewać Kirze Brownstein na jej bar micwie.
To brzmi cudownie. Dobrze...
Na czym skończyliśmy? Ach, tak.
Skarbie. Tak jest idealnie.
Dzięki, mamo...
Naprawdę doceniam to, ale myślę, że sama mogę robić sobie zakupy.
Pracowałaś tak ciężko, by zrzucić wagę
i chcę tylko, żebyś wyglądała najlepiej jak to możliwe.
Myślę, że wyglądam w porządku.
Tylko w porządku?
Myślisz, że byłabym najlepiej ocenianą prezenterką w Atlancie
gdybym wyglądała “w porządku”?
Nie sądzę.
Nie, mogę się założyć, że nie.
Kiedy zaczęłam jako asystentka producenta w Channel Nine,
wiesz jak na mnie mówili?
"Omaha".
Bo byłam małomiasteczkową dziewczyną z Omahy
z kiepską fryzurą i poliestrowymi ubraniami.
Więc żyłam ramenem i powietrzem,
dopóki nie było mnie stać na wizytę w najlepszym salonie w mieście.
A w weekendy kupowałam markowe rzeczy w ciucholandach.
Rok później
"Omaha" była najmłodszym terenowym reporterem w historii Channel Nine.
Słuchaj, w szkole idzie ci nieźle,
ale szczerze, twoje oceny nie otworzą ci żadnych drzwi,
więc musisz się przyzwyczaić, by ganiać, ile sił w nogach.
Więc musisz wiedzieć, jak być zaokrągloną ale nie dużą.
I atrakcyjną, ale nie ździrą.
Opinia publiczna ma znaczenie.
Tak, masz rację, dziękuję.
Później się tym zajmę.
Moja dziewczynka.
Dobra, dla jasności, ona jest nienormalna.
- Twoje ciało jest idealne. - Felix, proszę cię.
Wypuszczę cię tylnymi drzwiami.
Nie mogę na ciebie patrzeć, wiedząc, że słyszałeś tę rozmowę.
W zasadzie to chciałbym cię gdzieś zabrać.
I coś ci pokazać.
Powinniśmy zjeść, zanim będą zimne.
Taki tam żart o sushi.
Wszystko dobrze? Wydajesz się cichy.
Nie, nie, wszystko gra.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Rzucamy szkołę, wyjeżdżamy i otwieramy budkę z sushi?
Hej, Mia, wiesz. Chciałem z tobą porozmawiać.
Mia, jesteśmy!
Dlaczego wrócili?
Wreszcie poznasz mojego ojca.
No popatrz.
Nie spodziewałem się, że mamy towarzystwo.
Cześć, jestem Victor.
- Victor. Miło poznać, cześć. - Veronica.
- Miło cię poznać. - Miło cię poznać.
Co się stało z koncertem?
Postanowiliśmy się ulotnić.
Veronica nie czuła się zbyt dobrze.
Chyba nie czuję jeszcze Nowego Jorku.
To odwołanie do Billy’ego Joela. Znasz tę piosenkę...
- Nieważne. - Proszę, skarbie.
- Dziękuję. - Jedliście coś?
Nie, umieram z głodu.
Mamy sporo sushi.
Dziękuję, dam radę.
Nie przepadam za sushi.
Tak, przepadasz. Cały czas to jadasz.
Pewnie nie wiesz, ale jesteśmy fanami twojego Instagrama.
- Dziękuję. - Harold!
Nie możesz mu mówić, że śledzimy jego Insta!
O Boże, jesteś w ciąży?
- No weź, to absurdalne. Ona... - Skarbie...
Tak, jestem w dziesiątym tygodniu.
Mieliśmy poczekać na odpowiedni moment, by jej powiedzieć.
Odpowiednim momentem okazał się ten, w którym sama odkryła prawdę.
- Może powinienem iść. - Nie.
Nie. Zostań.
Zaplanowaliście to?
Nie, to był w zasadzie przypadek.
Ale szczęśliwy.
Bo uświadomiło mi to, ile dla siebie znaczymy.
I dlatego...
Mia, bierzmy ślub.
Chcieliśmy ci powiedzieć. Czekaliśmy na właściwy moment.
Bardziej ekscytujące było odkrycie tego samemu.
- Przepraszam, potrzebuję chwili. - Skarbie, ty...
Gratulacje.
Więc, tutaj mieszkam.
Nigdy wcześniej nikomu nie pokazywałem mieszkania.
Nawet Victorowi.
Uwierzysz lub nie, nie zawsze to tak wygląda.
Mieszkałem tu z mamą od moich narodzin.
Było normalnie.
Fajne miejsce do mieszkania.
Miałem mnóstwo zabawek.
Wszystkie klocki Lego lądowały w tamtym rogu.
Przez jakiś czas miałem Xboxa.
I trampolinę, którą doprowadzałem sąsiadów z dołu do szału.
Ale zrozumiałem, że mama kupowała te wszystkie rzeczy,
żeby odciągnąć moją uwagę od tego, co się działo.
Cierpiała na depresję.
Z czasem, jej stan się pogorszył.
I choroba zamieniła się w zbieranie rzeczy.
Więc twoja mama jest zbieraczem?
Wolę mówić, że nadmiernie je kolekcjonuje.
Ale tak, tak można powiedzieć.
Felix, dlaczego mi to pokazujesz?
Widziałem twoje życie. Chciałem żebyś zobaczyła moje.
Słuchaj, może i jest to miejsce w którym mieszkam,
ale nie jest ono odbiciem mojej osoby.
To jak widzi cię twoja mama nie jest twoim odzwierciedleniem.
Już jesteś najlepszą wersją siebie.
Jesteś mądra.
Zabawna.
Piękna.
A poza tym, wiem co to piękno.
Tam w rogu jest tysiąc Cosmo, które to udowodnią.
Przepraszam, że jestem taka zła.
Nie jesteś.
Złość jest wtedy, gdy moja siostra wkurza się na rodziców,
wrzucając ich klucze do śmietnika.
Mój tata jest jedyną rodziną jaką posiadam.
I teraz będzie mieć nową żonę.
Nowe dziecko.
Rusza do przodu.
Zupełnie jak moja mama.
Nie rusza do przodu.
Wciąż będziesz jego całym światem, Mia.
Może i beznadziejnie to okazuje,
ale ten facet szaleje na twoim punkcie.
I to się nigdy nie zmieni,
nieważne ile żon i dzieci będzie mieć.
On nie jest twoją matką.
Co ja bym bez ciebie zrobiła?
Dziękuję, że przyszłaś.
Dziękuję, że mnie zaprosiłeś. To dla mnie wiele znaczy.
Wygląda na to, że mój Lyft już jest.
Chodź ze mną na bal.
Kogo obchodzi publiczna opinia? Razem jesteśmy najlepsi.
Nie mogę.
Po prostu...
Za bardzo się przejmuję opinią innych ludzi.
Rozumiem.
Dziękuję.
Ale cokolwiek to nie jest, Lake, nie mogę już tego robić.
Przepraszam. To koniec.
Mamo, to naprawdę dobry indyk.
Idealna ilość kminku.
Coś nie tak? Uważacie, że jest go za dużo?
Zabiorę Adriana na lody.
Pozwolę wam znaleźć źródło tej niezręcznej kolacji.
No chodź. Ubierz buty.
Nie podoba mi się, że dajesz lekcje pianina.
I pomyślałem, że przeprosisz.
Nie mam zamiaru przestać robić tego, co kocham.
Zawaliłam.
Ale jestem zmęczona byciem workiem treningowym tej rodziny.
Ty też zawaliłeś.
Gdybyś nie spuścił manta Rogerowi, po tym, co się stało,
nie zwolniliby cię i nie musielibyśmy się przeprowadzać.
Hej, Victor. My tylko...
Kłócicie się.
Co nowego?
Tata pobił swojego szefa?
Nie chcemy was przytłaczać wszystkimi szczegółami.
Luz, ale możecie przytłaczać nas ciągłymi kłótniami.
Nie uważacie, że powinniście powiedzieć nam wszystko?
Ty i Pilar wiecie, że mamy problemy.
Ale nie wydaje mi się żeby Adrian...
Adrian też to czuje. Jest mały, nie głupi.
Słuchajcie, rozumiem, przez co przechodzicie.
I jest mi przykro.
Przykro mi, że to jest dla was takie trudne. Naprawdę.
Ale robicie wszystko, żeby ten dom był gównianym miejscem.
Musicie się postarać.
Dla nas wszystkich.
Przepraszam za te słowa. Pójdę wziąć prysznic.
Hej, Vic. Mogę pożyczyć dychę na lody?
Nie słyszę cię.
Dobra, czy mogę pójść do twojego pokoju
i wziąć dychę z twojego portfela? Przyjmę ciszę jako zgodę.
B, po pierwsze, przepraszam, że cię pocałowałem.
Ale proszę, wysłuchaj mnie.
Kim do cholery jest "B"?
Tłumacze: Zosia, cieszyk, Emma, jeanne
Korekta & synchro: ArcanumFelis