TARASCON Í FRAKKLANDI 1956
Þú ert seinn, Jacques. -Fyrirgefðu, séra.
Sæktu vínið.
Því sækir þú það ekki?
Hvað sagðirðu? -Ekkert.
Lát anda þinn koma yfir gjafir þessar svo helgar verði
og til þess að þær verði okkur
sem líkami og blóð drottins vors, Jesú Krists.
Líkami Krists.
Amen.
Blóð Krists. -Amen.
Séra. -Já?
Það er einhver hérna. -Hvar?
Hver er þar?
Hver sem þú ert og hvað sem þú vilt hingað
þá ertu í húsi Guðs.
Hann sér þig.
Setjið þetta undir hitt dekkið.
Systir Irene!
Systir Debra.
Það er systir Debra.
Hún er vandræðagripur. Til vandræða hvern einasta dag.
Nú neitar hún að ganga til skrifta.
Veistu hvers vegna?
Hún taldi sig ekki hafa neinar syndir að játa.
Fyrir það eitt ætti hún að skrifta.
Ég ræði við hana, abbadís.
Takk, systir.
Systir Debra?
Systir Irene.
Eru það skriftirnar?
Abbadísin fær hjartaáfall.
Þá hef ég einhverja synd að játa.
Sendi faðir þinn þig hingað?
Já.
Ég var öðruvísi.
Að senda mig burt var auðveldara en að reyna að skilja mig.
Hvað sagði mamma þín um það?
Ég man varla eftir henni.
Faðir minn sagði alltaf að ég væri eins og hún.
Hann meinti það ekki sem hrós.
Fjölskyldan mín er frá Mississippi
en við lentum í vandræðum þar.
Þegar ég var 4 ára fann hvíta fólkið húsið okkar
og brenndi það.
Þá skráðu bræður mínir sig í herinn.
Pabbi hugsaði: "Synir mínir þjóna föðurlandinu
og dóttir mín þjónar Guði."
Mig óraði aldrei fyrir því að ég myndi enda hérna.
Þarf ég að ganga til skrifta?
Þú hefur játað alveg nóg.
Hver á fætur annarri voru nunnurnar myrtar.
Þær héngu niður úr gluggum eða voru skornar á háls.
Sjálfsvíg, eða stundum eitthvað verra.
Þær komust að því að undir afskekktu klaustrinu
var falið skelfilegt leyndarmál.
Gátt niður til vítis.
Og einhver djöfull hafði sloppið í gegnum þessa gátt.
Við vitum að djöflar geta tekið sér hvaða lögun sem er
en þeir velja lögun sína til að storka trú ykkar
og veikja ykkur í andanum.
En í tilfelli nunnanna í Carta-klaustri
valdi djöfullinn sér óguðlegustu
og alverstu guðlastslögunina.
Hann valdi að vera eins og ein þeirra.
Hvað gerðist svo?
Vatíkanið sendi tvo djöflaveiðara.
Prest og nunnu.
Hvernig stöðvuðu þau hann? -Góð spurning.
Þau notuðu fornan helgigrip.
Flösku sem innihélt blóð Jesú Krists.
Þau sneru heim sem hetjur og kysstu hring páfans.
Presturinn var vígður til biskups.
Hvað varð um nunnuna?
Enginn veit það fyrir víst.
Sagt er að lífsreynslan hafi reynst henni ofviða.
Sumir segja að hún hafi misst vitið.
Vatíkanið lokaði hana inni á hæli.
Náði þér. Flýtum okkur.
Því á Madame svona mikið vín?
Þetta var klaustur. Allir munkarnir voru feitar byttur.
Stelpur, farið allar niður. Klukkan er að verða átta.
Áfram nú.
Ég náði þeim.
Þetta tók sinn tíma.
Heil sértu María, full náðar. Drottinn er með þér.
Blessuð ert þú meðal kvenna
og blessaður er ávöxtur lífs þíns, Jesús.
Heilaga María, Guðsmóðir, bið þú fyrir oss syndugum mönnum...
Jesús Kristur!
Hvað í helvíti!
Kate.
Góðan daginn.
Strax byrjaður að strita?
Ávallt.
Góðan dag, Maurice.
Kafteinn!
Komdu nú, Sophie.
Hæ, Maurice. -Góðan daginn.
Sæll, Maurice. -Dömur.
Viltu spila hafnabolta með okkur í dag?
Að sjálfsögðu. Veistu hvað?
Ég kenni þér sérstakt hnúakast.
Maurice! Maurice! -Sophie kafteinn.
Liðsforingi.
Ég bjó þetta til handa þér. Þetta er vinaband.
Hver perla táknar kost góðs vinar.
Það er fallegt, Sophie. Þakka þér fyrir.
Biðurðu kærastann að kvænast þér, Sophie litla?
Skilaðu því. -Þú getur ekki neytt mig.
Þú ert ekki kennari. Þú ert bara þjónn.
Jafnvel þjónn veit að þú átt að sýna öllum vinsemd og virðingu.
Stelpur! Hvað eruð þið að gera?
Þetta er ekki leikvöllur.
Farið í kennslustofurnar.
Og þú, Maurice.
Ég fann annan kakkalakka í herberginu mínu.
Það er óheppilegt.
Þetta er algjör plága. Það er ógeðslegt.
Ég geng beint í málið.
Það er eins gott. -Ég lofa því.
Kafteinn! Kafteinn! Bíddu.
Hvernig gerðirðu þetta? -Ég lærði það í öðru lífi.
Hvernig er ég?
Farðu nú í tíma, drífðu þig.
Sending.
Er allt í lagi með þig?
Systir.
Það er kominn gestur til þín.
Abbadís?
Maurice?
Bjargaðu mér, systir.
Irene! Þetta er allt í lagi.
Það er allt í lagi.
Nefið á þér.
Systir Irene.
Það er kominn gestur til þín.
Systir Irene.
Yðar náð.
Það hefur komið upp atvik.
Röð atvika.
Szeleste, smáþorp í Ungverjalandi.
Níræð nunna skaut sig á kirkjutröppunum.
Graz í Austurríki.
Prestur skar sig á háls með talnabandi í miðri jólamessu.
Edolo á Ítalíu.
Nunnuefni fleygði sér út um glugga.
Kunnuglegt?
Fyrir mánuði, í Tarascon í Frakklandi,
var annar prestur myrtur í kirkjunni sinni.
Eins og brennifórn.
Tekurðu eftir mynstrinu?
Þetta þokast vestur eftir Evrópu en rótin virðist vera í Rúmeníu.
Það stenst ekki.
Djöfullinn lifir.
Hefurðu rætt við séra Burke? -Séra Burke er látinn.
Hvernig? -Úr kóleru.
Þú ert eina lifandi manneskjan sem hefur tekist á við þetta.
Kirkjan vill að þú rannsakir málið.
Kannaðu hvað þetta vill og hvert það stefnir næst.
Nei.
Hvað segirðu?
Ég sagði "nei".
Ég get það ekki. -Getur ekki eða vilt ekki?
Þú varst ekki í Carta-klaustri.
Ég var lánsöm að lifa af.
Það er rétt. Ég veit ekki hverju þú mættir þar.
En í þessu klaustri, systir, gerðir þú kraftaverk.
Kirkjan þarfnast annars slíks.
Hérna ertu. -Systir?
Hélt ég hefði farið í ranga lest.
Hvað ertu að gera hérna?
Gæta þín.
Einhver þarf að gera það. -Þú verður rekin.
Hvers vegna komstu?
Mamma mín.
Hún lést í eldsvoðanum.
Hún var kirkjan mín.
Ég vil trúa á kraftaverk.
En þegar presturinn stendur
og segist breyta víni í blóð Krists...
Ég meina, það er frekar ótrúlegt.
Það er spurning um trú.
Hann segir bara eitthvað við vínið.
Vínið verður blóð Krists vegna þess að við trúum því.
Allt það stórkostlegasta verður raunverulegt vegna trúar okkar.
Ætli það ekki.
Þú ert ekki tilbúin.
Hví ekki?
Heilt nunnuklaustur féll í baráttu við þetta.
Konur sem höfðu helgað líf sitt trúnni.
Og fórnuðu loks lífinu vegna trúar á æðri mátt.
Þú þarfnast mín.
Vonandi finnurðu trúna á ögurstundu.
"Farðu þá, hver er að aftra þér?"
"Óviturt hjarta sem ég skil eftir."
"Hjá Lísander?"
"Hjá Demetríusi."
"Vertu óhrædd. Hún skal ekki vinna þér mein, Helena."
"Nei, jafnvel þó að þú sért hennar megin."
"Ó, hún er grimm og illvíg ef hún reiðist.
Þegar hún gekk í skóla var hún skass.
Hún verður alveg ólm, þótt lítil sé."
"Lítil enn!
Ekkert nema lág og lítil. Þið leyfið henni að gera gys..."
Tökum pásu. Fimmtán mínútur.
Ég var að komast í karakter.
Já, ömurlegan karakter.
Allt í lagi, stelpur. Rólega. -Stelpur.
Elskan, farðu með þetta á skrifstofuna.
Þú ert best.
Ég heyrði af biluðum skáp á svæðinu.
Lokan opnast ekki.
Má ég? -Endilega.
Hún er föst.
Geturðu þrýst aðeins á hurðina hérna?
Já. Einmitt hérna.
Allt í lagi, takk.
Við erum bæði í nýjustu tísku.
Það er víst.
Allt í lagi.
Kærar þakkir.
Ekkert mál.
Jæja.
Hún er frábær stelpa. Þú hlýtur að vera stolt.
Ég er það.
Þarftu aðstoð?
Nei, allt í góðu.
Slakaðu á, Sophie. Við gerum þér ekki neitt.
Ég sver það.
Það sem við gerðum var ljótt af okkur.
Ég var algjör tík.
Allt í lagi.
Hvað ætlarðu svo að gera?
Við þurfum að fara aftur í tíma.
Það er eftir tíu mínútur.
Viltu gera svolítið skemmtilegt?
Madame segir að kapellan sé bannsvæði.
Ég veit.
Hvað erum við að gera?
Við erum í leik.
Hann kallast "ögrum djöflinum".
Ég sé engan djöful.
Djöfullinn er alltaf hérna.
Þú horfir ekki nógu vandlega.
Það fer eftir því hvar þú stendur og hvenær þú horfir.
Á réttum tíma dags...
skín sólin á rétta punktinn á glerinu.
Ef þú horfir nógu vandlega starir hann beint á þig.
Sagt er að ef þú lítir undan
birtist djöfullinn í mynd risageitar.
Sérðu? Hann fylgist með þér.
Hvað sem þú gerir og hvað sem þú heyrir skaltu ekki líta undan.
Hleypið mér út!
Sophie? Hvað er að? Hvað gerðist?
Heyrðu, allt í lagi.
Hvað gerðist?
Auðvitað kemur kærastinn til bjargar.
Finnst ykkur þetta fyndið?
Er það?
Það er allt í lagi. Þetta er búið.
Hvað gerðist þarna?
Segðu mér það.
Ekki neitt. -Sophie?
Því ertu ekki í tíma?
Ekki hennar sök.
Eldri stelpurnar voru í leik. -Fyrirgefðu, mamma.
Afsakaðu okkur.
Auðvitað.
Er allt í lagi?
TARASCON Í FRAKKLANDI
Systir Astrid?
Velkomnar til Tarascon. Gangið í bæinn.
Við höldum enn messur en enginn mætir í þær.
Fólk telur djöfulinn hafa verið að verki.
Sagt er að kirkjan sé bölvuð og að Guð hafi yfirgefið okkur.
Við fundum hann hérna.
Systir?
Er allt í lagi?
Allt í góðu.
Megum við sjá herbergi séra Noirets?
Auðvitað.
Skuggalegt.
Heilög Lúsía.
Verndardýrlingur blindra.
Heiðingjar myrtu hana. Þeir kveiktu í henni en hún brann ekki.
Fyrir morðið kræktu þeir augun úr henni.
Ég fann þá. Vinsamlegast.
Var drengur þarna þetta kvöld? Vitni?
Já, Jacques. Hann sá allt saman.
Hvar finnum við hann?
Móðir hans vill ekki að hann tali um þetta.
En þið gætuð fundið hann að spila fótbolta í þorpinu.
Voru fleiri í kirkjunni?
Hér var húsvörður.
Hann fór daginn eftir atvikið.
Veistu hvert hann fór?
Ég veit það ekki.
Hann var heimshornaflakkari.
Hann kom frá Rúmeníu.
Þar fékk hann gælunafnið sitt.
Hann var kallaður...
"Frakki". -Frakki.
Hvert ferðu næst?
Ég á nóg til að komast til Ungverjalands
og svo hef ég heiminn í hendi mér.
Að minnsta kosti Ungverjaland.
Þú bjargaðir lífi mínu. -Það var bara smáræði.
Nei, þú lentir bara í... hvað kallast það?
Lífsskuld.
Þetta er mjög einfalt.
Við tvö verðum tengd um alla eilífð.
Ég gleymdi næstum einu.
Þetta er bara örlítill þakklætisvottur.
Tómatafræ. Þakka þér fyrir.
Þú sagðist vilja verða bóndi og verður að byrja einhvers staðar.
Ég mun sakna þín, Irene.
Irene?
Hver er þessi Frakki?
Hann heitir Maurice.
Leiðsögumaður okkar í Carta.
Þegar ég mætti djöflinum sneri hann aftur mín vegna.
Hann bjargaði lífi mínu.
Þá hefur það gerst.
Þannig slapp djöfullinn.
Þannig ferðast hann um og fremur þessi ódæðisverk.
Hann er þá andsetinn.
Maurice.
Hæ. Halló aftur.
Ég þakkaði þér aldrei fyrir.
Sophie sagði mér hvað þú gerðir.
Nei, þessar stelpur eru lítil skrímsli.
Þær eru ekki allar slæmar. Bara nokkrar þeirra.
En í sambandi við kapelluna. Af hverju læsir Madame henni?
Hún er hættulegur staður.
Sonur hennar féll þarna í sprengjuárásunum.
Cedric. Hann var altarisdrengur.
Ég vissi ekki að hún hefði átt son.
Hún talar ekki um það.
Madame er ströng kona en hún hefur reynst okkur afar vel.
Best að fara til barnanna. -Auðvitað.
Ég þarf að halda áfram.
Náði þér!
Hvað varstu að gera? -Ekki neitt.
Þú varst að njósna.
Hugsanlega. -Hugsanlega?
Hugsanlega, líklega, greinilega, algjörlega.
Hvað voruð þið að ræða?
Ekki neitt.
Það var eitthvað. Hann fékk þig til að hlæja.
Það kemur þér ekki við.
Komdu nú og hættu að njósna.
Hey!
Sophie?
Mamma?
Komið út, stelpur. Flýtið ykkur.
Sophie.
Hvert fórstu eiginlega?
Ég leitaði að þér, komdu. -Mamma.
Fljót.
Hvað næst?
Er þetta ein stór erindisleysa?
Nei, það er eitthvað hérna.
Hvað?
Skynjarðu eitthvað?
Eitthvað þannig.
Systur.
Ég á pantað herbergi, Irene Palmer.
Palmer?
Ég finn ekki bókunina.
Það getur ekki staðist. Ég pantaði herbergi.
Ég sé það ekki hérna.
Ég skal sjá um þetta.
Mættum við tala við hótelstjórann?
Vitaskuld. -Þakka þér fyrir.
Jacques?
Þú ert drengurinn.
Vertu óhræddur. Ég heiti Irene. Kirkjan sendi mig til að hjálpa.
Ég veit að þú varst þarna.
Þú sást þetta.
Þetta kvöld. Varstu með talnaband?
Nei, séra Noiret átti það.
Hvað segirðu? -Ég tók það.
Ég var svo hræddur.
Jacques! Bíddu!
Jacques?
Irene?
Irene!
Irene! Irene!
Irene, vaknaðu! Guð minn góður, vaknaðu.
Við þurfum að fá lækni hingað. Hjálp!
Hjálpið okkur! Mig vantar lækni!
Irene.
Hjálp, einhver!
Heil sért þú, María, full náðar. Drottinn er með þér.
Blessuð ert þú meðal kvenna og...
Maurice?
Maurice.
Madame Laurent?
Hvað ertu að gera?
Ég veit það ekki.
Veit það ekki. -Farðu í herbergið þitt.
Já.
Afsakaðu. -Ekkert mál.
Guð minn góður. Guð minn góður.
Mamma!
Hver er hérna?
Cedric?
Cedric.
Hættu!
Þarna er hún. Risin upp frá dauðum.
Takk, læknir. -Alveg sjálfsagt, systir.
Hvað gerðist í gærkvöldi?
Við nálgumst. Ég fékk vitrun.
Ég sá hvað djöfullinn ásælist.
Það er máttugt.
Einhver eftirsóttur fengur, forn helgigripur.
Hann notar Maurice til þess.
Rekur hann áfram.
Þurreys hann.
Heldur honum á lífi aðeins til að finna þetta.
Hann verður drepinn að því loknu.
Altarisdrengurinn.
Ég gleymdi að segja þér að ég fann hann.
Hvað segirðu? -Eða hann fann mig.
Hann kom á meðan þú svafst og færði mér þetta.
Talnaband séra Noirets.
Táknið, það...
Það er kunnuglegt en ég kem því ekki fyrir mig.
Ég þekki það, af myndunum.
Ég sá þetta á einu fórnarlambanna.
Sjáðu.
Þetta er tenging.
Ef við skiljum þetta
gætum við séð hvert hann stefnir.
Hvernig förum við að því?
Ég á vin í kaþólska skjalasafninu.
Ég finn Sophie hvergi. Hefurðu séð hana?
Nei.
Hey, engar áhyggjur. Hún hefur ekki farið langt.
Ég skal finna hana.
Sophie!
Sophie.
Hey.
Þetta er þokkalegur staður. Má ég tylla mér hjá þér?
Til hvers?
Bara til að spjalla.
Madame fór aldrei inn í kapelluna.
Hvers vegna fór hún þangað í nótt?
Það er eitthvað að skólanum.
Eitthvað er skakkt hérna.
Eins og það sé eitthvað hérna...
sem á ekki að vera hér.
Sophie.
Hvað gerðist?
Sástu eitthvað? Hvað sem er.
Nei.
Þetta er bara tilfinning.
Það er í lagi að vera hrædd.
Ég er líka hræddur.
Á ákveðnum tímapunktum í lífi mínu
hefur óttinn látið mig gera hluti sem ég taldi ómögulega.
Þú geymdir vinabandið.
Já, ég reyndi að selja það en enginn vildi kaupa það.
Komdu, förum aftur niður.
Móðir þín er áhyggjufull.
Hún er það alltaf.
Hvers vegna? Elskar hún þig kannski?
Komdu, vonandi straffar hún þig ekki.
Fyrirgefið.
Afsakið, takk. Guð blessi ykkur.
PALAIS DES PAPES Í FRAKKLANDI KAÞÓLSKA SKJALASAFNIÐ
Hvar funduð þið þetta? -Í Tarascon.
Átti presturinn þetta?
Já, hvernig veistu? -Ég ræddi við þá í Vatíkaninu.
Þeir sögðu að djöfullinn úr Carta-klaustri hefði snúið aftur.
Þetta er ættarmerki.
Hvaða ættar?
Heilagrar Lúsíu frá Sýrakúsu.
Fórnarlömbin eru afkomendur hennar.
Heilög Lúsía?
Ég veit hvað það ásælist.
Hvað?
Augun.
Augun? Hvaða augu?
Þegar heiðingjar myrtu Lúsíu komst fjölskylda hennar undan.
En þau voru hundelt.
Þau tvístruðust víða um heim.
Síðan þá hafa þau gætt leyndarmáls.
Það er helgigripur.
Augu heilagrar Lúsíu.
Ásælist þessi djöfull einhver augu?
Hvers vegna?
Þetta er djöfull.
Ég er bara upphafinn bókavörður og hef ekki minnstu hugmynd.
En ef við skiptumst á kenningum
gætuð þið íhugað að þessi djöfull hafi eitt sinn verið engill.
Sem Guð hafnaði.
Sviptur þeim helga mætti sem Guð útdeildi frjálslega til dýrlinganna.
Það vill fá þennan mátt aftur.
Djöflar eru ódauðlegir.
Hann fylgdist með Lúsíu og hefur elt afkomendur hennar síðan þá.
Þessi gripur er ákaflega máttugur.
Það væri óhugsandi ef hann lenti í klóm djöfuls.
En í þínum höndum yrði hann að vopni.
Rétt eins og þú notaðir blóð Krists í Carta-klaustri.
Þannig gerirðu það.
Það er þannig sem þú sendir kvikindið aftur til helvítis.
Við vitum ekki hvar það er.
Ég gæti vitað það.
Við höfum skráð helgigripina og fylgst með orðrómum
og ef minnið bregst mér ekki endaði þessi gripur hjá munki.
Jean-Paul Redar.
Samkvæmt bréfum sem hann sendi til Vatíkansins
gróf hann augun einhvers staðar í klaustri sínu.
Maríuklaustri í Aix-en-Provence.
Um klukkustund héðan.
Er enn klaustur þarna?
Nei, það var selt til víngerðar og núna...
er það heimavistarskóli.
Bíddu, Irene.
Hvað sem gerist í kvöld skaltu ekki hika.
Við þekkjum ekki mátt gripsins.
Það sama á við um djöfulinn.
Hann tekur sér hvaða lögun sem er
og velur sérstaklega lögun til að nýta sér ótta þinn
og ótta allra í kringum þig.
Þú verður að vera tilbúin að stöðva hann með öllum ráðum.
Hvað ertu að elda?
Þetta kallast feijoada og er portúgölsk kássa.
Hvað er í henni?
Brekkusniglar.
Og kuðungssniglar.
Ég laug að þér.
Um hvað?
Ég sagðist ekki muna eftir móður minni.
En ég geri það.
Ég man eftir öllu í hennar fari.
Hún var strangtrúuð.
Sagði að Guð talaði beint til sín.
Hann sendi henni sýnir.
Vitranir.
Eins og mér.
Faðir minn trúði henni ekki.
Sagði að hún væri geðveik.
Haldin villutrú.
Hvað varð um hana?
Pabbi fór með hana til læknis.
Þá komu menn og tóku hana.
Ég verð alltaf hjá þér.
Ég sá hana aldrei framar.
Vá!
Ég vil líka fá að snúa mér.
Frú mín góð.
Komið að þér, mamma.
Nei, ómögulega.
Gerðu það.
Gott og vel.
Er allt í lagi?
Já, þetta er ekkert.
Allt í lagi. -Ekkert mál.
Maurice!
Það er eitthvað undir húðinni.
Æ, nei.
Áfram nú! Flýtum okkur!
Þessa leið! Komið nú!
Guð. Systir.
Maurice.
Það er komið aftur. Hingað.
Maurice... -Kate, þetta er Irene.
Nei, þú verður... -Hún hjálpar okkur.
Við verðum að fara. -Láttu þær vera!
Hvað segirðu?
Við verðum að fara. Undir eins!
Það ert þú.
Hvað?
Það er innra með þér.
Nei.
-Sökin er mín.
Þetta gerðist þegar þú snerir aftur mín vegna.
Guð minn góður. Nei.
Maurice, hvað gengur á?
Við getum stöðvað það.
Halló, systir.
Maurice?
Irene, er allt í lagi?
Stöðvið hann.
Djöfull!
Í nafni Guðs og hins heilaga anda skipa ég þér úr þessum manni!
Láttu hann í friði!
Heldur þetta honum?
Vinnum hratt.
Eruð þið ómeiddar?
Hvað var þetta? Hvað er að honum? -Hann er veikur.
Við hjálpum honum allar saman.
Hann var á leið þangað.
Hvað er þarna?
Þetta er kapellan.
Hverju leitið þið að?
Fornum helgigrip sem var grafinn hér af munknum Jean-Paul Redar.
Kannist þið við það?
Ég er bara kennari. Þetta er bannsvæði.
Redar hefði tryggt að hinir afkomendurnir gætu fundið þetta.
Á hvað starirðu?
Geitina.
Hún er djöfullinn.
Nei, það er leikur krakkanna hérna.
Hvers konar leikur?
Sólin skín inn um rúðuna
svo að augun í geitinni verða rauð.
Það er djöfullinn að fylgjast með þér.
Þarna.
Eitthvað?
Nei, ekki enn.
Þú ert of hátt. Kemstu neðar?
Bíddu. Bíddu, bíddu.
Farðu hægt aftur upp.
Stoppaðu!
Þetta er það.
Við fundum það.
Við fundum það!
Sophie.
Celeste, heyrðirðu þetta?
Það er einhver uppi.
Kannaðu málið.
Bíddu. Bíddu.
Augu heilagrar Lúsíu.
Hæ. -Hver ert þú?
Ég er bara vinkona Kate.
Ég held að það sé einhver uppi.
Hver fjandinn!
Hvað ertu að gera? Hver er þetta?
Hvað er þetta eiginlega?
Þetta er djöfullinn.
Stelpurnar.
Mamma! Mamma!
Hvað er hún að gera?
Þetta er Madame Laurent. -Hvað segirðu?
Hún stendur bara inni hjá sér.
Nei! Nei!
Sophie.
Sophie, þetta er ég, Maurice.
Vertu óhrædd. Ég er vinur þinn.
Sophie. Sophie!
Sophie.
Ég myndi aldrei gera þér mein.
Manstu ekki? Kafteinn?
Augun.
Sophie!
-Irene!
Ertu ómeidd?
Ég náði þessu.
Djöfull!
Irene!
Þú meiðir hann!
Gerðu það, systir.
Þetta drepur mig.
Nei!
Hvar er Sophie?
Haldið hópinn.
Upp, upp!
Áfram, áfram!
Dyrnar! Dyrnar!
Hjálpa mér, Guð, með nafni þínu.
Nei!
Sækið fjölina.
Inn í kapelluna!
Simone, komdu með mér.
Verið fyrir aftan mig.
Ég verð alltaf hjá þér.
Líttu á mig.
Er allt í lagi?
Já.
Þetta var kraftaverk.
Vínið.
Sophie! Sophie!
Irene!
Nei. Nei, Maurice, ekki!
Nei!
Maurice, nei, ekki!
Slepptu. Gerðu það.
Hættu þessu!
Systir.
Biddu með mér.
Þetta er blóð mitt.
Þegar Lúsía var myrt komst fjölskyldan undan.
Þau voru hundelt og tvístruðust víða um heim.
Blóð hins nýja og hins eilífa sáttmála.
Sem verður úthellt fyrir þig og alla
til fyrirgefningar synda ykkar.
Ég sagðist ekki muna eftir móður minni. En ég geri það.
Heilög Lúsía, verndardýrlingur blindra.
Þeir kveiktu í henni en hún brann ekki.
Gerið þetta í mína minningu.
Fórnarlömbin eru afkomendur hennar.
Þú fékkst augun mín.
Amen.
Systir.
Þú bjargaðir mér.
Maurice.
Fyrirgefðu mér.
Mér þykir svo fyrir þessu.
Allt í lagi.
Fyrirgefðu.
Herra Warren? Herra Warren?
Þetta er séra Gordon.
Hann segir að þetta sé neyðartilfelli.
Já, séra.
Hvernig getum við aðstoðað?
Íslenskur texti: Jóhann Axel Andersen