‫بیلی دیر اومد خونه، .فکر کنم سه یا چهار نصف شب
‫سراپاش خونی بود.
‫جان باز با ساندرا رابطه داره؟
‫- آره. ‫- لوری. واقعا متاسفم.
‫- برای اعتراف آماده‌ام. ‫- مطمئنی؟
‫تو خاطرات ارینو دزدیدی؟
‫فکر کنم وکیل می‌خوام.
‫بریم کلبه‌ی بابا.
‫برای آخرین بار میریم ماهیگیری.
‫آماده؟
‫چرا خاطرات ارینو آتیش زدی؟
‫چی توشون بود که می‌خواستی مخفی بمونه؟
‫زنگ بزن مِر.
ارائه‌ای از وبسایت والا مووی
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com
« تـرجمـه از نیـما » .:: NimaAM ::.
‫هیچی؟
‫همچنان وصل نمیشه.
‫بیسیمش هم جوابگو نیست.
‫با اداره اون منطقه تماس بگیر.
‫بهشون بگو چی شده،
‫و بگو چند تا ماشین بفرستن
‫- و کلبه رو بررسی کنن. ‫- دریافت شد.
‫این عکسو از کجا آوردی؟
‫آه، از یکی از دفتر خاطرات ارین.
‫دیلان هینچی میدونه که پدر واقعی دی.جی، جان راسه؟
‫نه. عکسا رو ازش مخفی کردم.
‫آخرسر نگفتی چرا دفتر خاطرات ارینو آتیش زدی.
‫ایده خودم بود.
‫گفتم اگه پلیس پیداشون کنه،
‫ممکنه چیزی داخلشون نوشته باشه...
‫مثلا چی؟
‫همون.
‫مثلا این که پدر واقعی دی.جی، کیه.
‫دیلان می‌خواست والدینش دی.جی رو نگه دارن.
‫گفت اگه ازشون بگیرنش،
‫قلبشون میشکنه.
‫این دلیل اون بود.
‫دلیل تو چی بود؟
‫فکر کردم خود ارین هم اینو می‌خواد.
‫سعی داشتم به خواسته دوستم احترام بذارم.
‫پس برای این می‌خواستی منو بیاری اینجا. ها؟
‫که یه جوری صحنه‌سازی کنی انگار خودکشی کردم!
‫فقط اینجوری می‌تونم مطمئن بشم.
‫درسته. درسته.
‫پرتم کن تو رودخونه و برو سر زندگیت.
‫بیا جان. همینجا. ها؟
‫همینجا. که مطمئن باشی.
‫همه که فکر می‌کنن من کُشتمش،
‫دل هیچکی هم واسه یه بدبختی مثل من تنگ نمیشه.
‫- بزن جان! ‫- لطفا ساکت باش بیلی. بذار...
‫- ببخشید. ‫- معذرت نخواه.
‫در حقم لطف می‌کنی، جان.
‫بزن، جان.
‫خودت گفتی! تو خانواده داری. من کسی رو ندارم.
‫فقط ماشه رو بکش.
‫من هم اینو می‌خوام.
‫ماشه رو بکش. ماشه رو بکش جان!
‫- خفه شو بیلی! ‫- تمومش کن جان!
‫- بزن! ‫- ببند دهنتو!
‫- کثافت! ‫- فقط شلیک کن جان. باشه؟
‫یا عیسی مسیح.
‫بزن جان.
‫فقط بزن. ماشه رو بکش جان.
‫جان!
‫هفت‌تیرو غلاف کن! غلاف کن وامونده رو!
‫گفتم غلافش کن!
‫نه!
‫جان!
‫کار من نبود مِر.
‫بکش راحتم کن مِر.
‫مر، خواهش می‌کنم. فقط منو بکُش.
‫مر، خواهش می‌کنم.
‫فقط منو بکش. خواهش می‌کنم.
‫مر، بکش راحتم کن.
‫- نمیشه بذاری بمونه؟ ‫- نه.
‫همین الانش مث سگ میخاره و بوی گه میده.
‫جس رایلی اومده بود اداره.
‫اینو تو یکی از
‫دفاتر خاطرات ارین مکمنامین پیدا کرده.
‫می‌خواست برادرشو مقصر جلوه بده.
‫حالت خوبه؟
‫نه واقعا.
‫ولی این هم از سر رد می‌کنی.
‫خوبه.
‫می‌خوای از کجا شروع کنم؟
‫از کی با ارین مکمنامین
‫وارد رابطه جنسی شدی؟
‫یه شب دم دریاچه هارمونی، تو دورهمی خانوادگی،
‫بیلی، تموم عصر...
‫نوشیدنی خورده بود.
‫شروع کرد شلوغ‌بازی.
‫رفتم بهش سر بزنم.
‫با کنی و ارین، یه کلبه شریک شده بود.
‫و آ، کنی و بیلی، خواب خواب بودن.
‫ارین جلوی در بود.
‫شروع کردیم به صحبت کردن.
‫گفت خوابش نمیبره،
‫قرار شد بریم پیاده‌روی.
‫کلّ شب با هم حرف زدیم.
‫و بعد...
‫همو بوسیدیم.
‫از اون موقع، رابطمون شروع شد.
‫رابطه جنسی؟
‫فقط سکس نبود. میدونی؟
‫آره. سکس هم می‌کردیم.
‫ببین...
‫هردومون اوقات سختی رو میگذروندیم.
‫اون... تو خونه دچار مشکل بود.
‫من و لور هم رابطمون خوب نبود.
‫محرم راز هم بودیم،
‫جوری که دیگران نمی‌تونستن باشن.
‫یه رابطه خاصی بینمون بود.
‫ارین، باردار شد و آ...
‫ازش خواستم بچه رو بندازه.
‫قبول نکرد.
‫و خب، حقیقت، پذیرفته نبود.
‫اون زمان با دیلان هینچی دوست شده بود،
‫گذاشتیم...
‫دیلان فکر کنه پدر واقعی دی.جی، اونه.
‫تعریف کن شب 10 ژانویه چی شد.
‫تو اقامتگاه جنگلی بودم. نامزدی فرانک.
‫ارین، آ، چند بار بهم زنگ زد.
‫وایسا، هیچ تماسی...
‫با شماره تو نگرفته بود.
‫تو گزارش تماسهاش خبری نبود.
‫نه. ما از این خط اعتباری‌ها استفاده می‌کردیم،
‫که یه وقت لوری نفهمه در تماسیم.
‫ارین میدونست نباید به خط عادیم زنگ بزنه،
‫ولی اون شب، زد. ناراحت بود.
‫گفت اگه نرم دیدنش، همه چی رو
‫به لوری میگه.
‫من هم از مهمونی رفتم. رفتم پارک برندی‌واین،
‫اونجا منتظر بود. عصبانی بود.
‫می‌خواست پول عمل گوش دی.جی رو من بدم.
‫سعی کردم... سعی کردم قانعش کنم.
‫گفتم در اولین فرصت پولشو جور می‌کنم،
‫ولی اون... اون، آ...
‫...آروم نمیگرفت. .معلوم بود کارد به استخونش رسیده
‫از دروغهای من خسته شده بود...
‫یه هفت‌تیر داشت. هی تکونش میداد...
‫جیغ میزد میگفت من زندگیشو خراب کردم.
‫میگفت همونجا خودشو با تیر
‫خلاص می‌کنه.
‫هرگز اونجوری ندیده بودمش.
‫ترسیدم واقعا این کارو بکنه.
‫سعی کردم هفت‌تیرو به زور ازش بگیرم...
‫یه تیر در رفت و خورد تو دستش.
‫خون بود که میپاشید،
‫اون هم جیغ میزد.
‫قاطی کردم.
‫هول شدم و با تیر زدمش.
‫به کجاش شلیک کردی؟
‫به صورتش.
‫بدنشو کشیدم بردم تو جنگل.
‫خودمو تمیز کردم و باز برگشتم به اقامتگاه جنگلی.
‫برای چی؟
‫باید فرانک و فِی رو میبردم خونه...
‫که یه عذر موجه داشته باشم.
‫و، آ، به بیلی زنگ زدم.
‫اومد تو پارک، دیدنم.
‫و آم، جسدشو گذاشتم پشت ماشینش.
‫برای چی اون همه راه بردیش تو جنگل شارپ؟
‫ارین گفت اون شب با چند تا از بچه‌ها
‫رفته بوده اونجا.
‫- گفتم شاید فکر کنید... ‫- می‌خواستی فکر کنیم کار یکی از اوناست.
‫لوری هم میدونست؟
‫راضیش کردم بهتون اطلاعات دروغ بده.
‫که بگه بیلی ارینو کشته.
‫جان راس اعتراف کرد که .اون شب ارین مکمنامینو کُشته
‫امروز صبح زنگ زدم دفتر دادستانی
‫و ازشون خواستن اتهامات تورو پس بگیرن.
‫تنها جرمی که تو مرتکب شدی
‫دروغ گفتن راجع به دوچرخه ارین بود.
‫کاش مانعش میشدم.
‫وقتی ارین از ماشینم پیاده شد،
‫باید دوباره سوارش می‌کردم.
‫و نمیذاشتم بره پارک.
‫بعد از این هر جا که بری...
‫امیدوارم بهتر از ما باهات رفتار کنن.
‫من نمی‌خوام جایی برم کارآگاه.
‫ایست‌تائون خونه منه.
‫آره.
‫یک فقره مصداق ماده 2501،
‫که در صورتی که فرد، به طور عمد، آگاهانه،
‫از سر بی‌احتیاطی یا سهل‌انگاری، ‫باعث مرگ انسان دیگری بشود
‫به قتل عمد مجرم شناخته خواهد شد.
‫متهم، لطفا بایستن.
‫دو دقیقه وقت دارین.
‫ممنون که قبول کردی منو ببینی.
‫میدونم حق ندارم این کارو بکنم، ولی...
‫ازت می‌خوام، آم...
‫دی.جی رو بیاری پیش خودت...
‫بزرگش کنی. یه زندگی خوب براش فراهم کنی.
‫من چاره دیگه‌ای ندارم.
‫چاره دیگه‌ای ندارم. پسرمه.
‫مال منه. می‌تونی این کارو بکنی؟
‫باید بریم.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- راه بیوفت.
‫مر؟
‫راس، امروز در ارتباط با مرگِ...
‫ارین مکمنامین، احضار شد.
‫اون شب باهاش بودیم.
‫شب نامزدی فرانک.
‫اون، جانه.
‫لعنتی. مِر اومد. نمی‌خوام اون بشنوه.
‫باید خاموشش کنم. ای وای!
‫خدای بزرگ!
‫این دفعه دیگه چت شده پیرزن؟
‫هیچی.
‫این بار چند تا منهتن زدی بالا؟
‫تورو خدا ولم کن!
‫حالت چطوره مِر؟
‫روزهای بهتری هم داشتم.
‫تو دادگاه، لور هم دیدی؟ چطور بود؟
‫صحبت نکردیم.
‫نمی‌تونم از فکرش بیام بیرون.
‫نمی‌تونم تصور کنم داره چی میکشه.
‫- بهم دروغ گفت مامان. ‫- می‌تونی سرزنشش کنی؟
‫آره که می‌تونم سرزنشش کنم.
‫اون جلوی تحقیقات یه پرونده قتلو گرفت.
‫مامان! تو چشمام زل زد و گفت بیلی ارینو کُشته.
‫ولی میدونست کار جانه!
‫- مِر، کوتاه بیا. ‫- ول کن! اگه می‌خوای
‫طرف اونو بگیری، من
‫باهات صحبتی ندارم.
‫باشه. ببخشید. ببخشید. ببخشید.
‫من همیشه طرف توئم. .حتی اگه جور دیگه‌ای رفتار کنم
‫ممنونم.
‫آه، دَن. دیکن مارک امروز عصر آزاد شد.
‫فکر کردم بخوای بدونی.
‫من میرم بخوابم.
‫شب بخیر.
‫چطوری؟
‫سلام.
‫بذار.
‫امروز چطور پیش رفت؟ بهت فکر می‌کردم.
‫عالی! حرف نداشت!
‫کی می‌خواستی قضیه برکلی رو به من بگی؟
‫بابات بهم گفت.
‫ازش ناراحت نباش. ذوق داشت.
‫کلا بعیده برم. پس...
‫باشه.
‫الان یعنی چی؟
‫یعنی...
‫...زندگی خودته شیوان.
‫آره. ولی...
‫اگه میشه دو دقیقه مادرم باش
‫و راهنماییم کن.
‫من میگم برو.
‫مطمئنی خوبی؟
‫چیه؟ راهنماییم خیلی مادرانه نبود؟
‫راستش بدجوری به تعطیلات نیاز دارم.
‫بلد نیستی دروغ بگی مامان.
‫عاشق بودن تو ایست‌تائونی.
‫جای بهتریه، چون تو هستی. شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫برای چی شوهرت دستشویی گربه رو
‫میریزه تو کشوی لباس تو؟
‫نه نه نه. فعلا کاریش نداشته باش.
‫الان یه مامور میرسیم پیشتون.
‫سلام.
‫- صبح بخیر، جَن. ‫- نه. من از گربه‌ها متنفر نیستم.
‫یه لحظه.
‫خیلی‌خب. چشمات بسته باشه!
‫باز نکنی. باز نکنی.
‫خیلی‌خب. حالا.
‫به خونه جدیدت خوش اومدی.
‫خونه من؟ ولی چجوری؟
‫برای خیلی‌ها عزیزی. اینجوری!
‫مامانی، یه چیزی اون زیره!
‫کو؟ اون زیر؟
‫- گفتی "کون‌زیر"! ‫- کون‌زیر!
‫آره. گفتم "کون‌زیر"!
‫واقعا گفت.
‫اوه. خوبی رفیق؟
‫چیزی نیست.
‫این پسر شماست؟
‫بله.
‫میشه بررسی کنید
‫این اطلاعات درسته یا نه؟
‫بله. درسته.
‫چند دقیقه دیگه برمیگردم،
‫و میبرمش برای عمل.
‫نگران نباش رفیق.
‫گوشِتو قشنگ درست می‌کنیم.
‫هیس.
‫آقای رید، موکلتون به شما اطلاع ندادن
‫که امروز صبح قصد دارن کِی بیان؟
‫جلسه قرار بود بیست دقیقه پیش شروع بشه.
‫معذرت می‌خوام.
‫نتونستیم باهاش ارتباط برقرار کنیم.
‫باز سعیمونو می‌کنیم.
‫من میرم دستشویی. ببخشید.
‫چی شده؟
‫قاضی بدجوری عصبانیه.
‫نمی‌تونم ببرمش.
‫نه که نخوام. فقط...
‫چند وقته مصرف می‌کنی؟
‫چند ماهه.
‫برای این شروع کردم که بتونم بیدار بمونم.
‫ولی تازگی، بدتر شده. پس...
‫مطمئنم تو از شنیدنش خیلی خوشحالی.
‫منو، راحتی درو خوشحال می‌کنه.
‫و اگه معنیش اینه که پیش ما میمونه،
‫پس آره.
‫آره. خوشحالم.
‫- عرضه هیچ کاری رو ندارم. ‫- بیخیال. اینطور نیست.
‫چرا هست.
‫این بار سعیمو کردم. .می‌دونی؟ واقعا سعیمو کردم
‫آره. میدونم.
‫میدونم سعیتو کردی.
‫بهش بگو مریض شدم.
‫نمی‌خوام یه وقت فکر کنه
‫که نمی‌خواستمش.
‫باشه. حتما.
‫ترتیب همه چی رو دادم.
‫از اینجا یه راست میرم کمپ.
‫میدونم دوستش داری.
‫بهم گغت اونی که داشته خراب شده. پس...
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫حالا!
‫نظر خود من روی اینه.
‫- نظر شما چیه؟ ‫- اون؟
‫آره. چطور؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- مشکلش چیه؟
‫به نظر من زشت نیست.
‫خوب نیست. زشت هم نیست.
‫بیخیال!
‫بین کل کت شلوارای تو این بروشور،
‫این آخرین چیزیه که من انتخاب کنم!
‫بابا می‌خوام این دفعه یه چیز متفاوت بپوشم.
‫به اون چه؟ عروسی خودته.
‫اصلا اگه دوست داری با شرت خالی برو!
‫ممنون. فقط چیزی نمی‌خوام که... چطور بگم؟
‫- که جذاب باشه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫یادته تو عروسی خودمون چی پوشیدم؟
‫- نه. ‫- دقیقا.
‫می‌خوام برای فِی به‌یادموندنی باشم.
‫خب باشه. منتها نه به عنوان ورق‌پخش‌کن!
‫خیلی‌خب.
‫کون لق همتون.
‫کت شلوار خیلی خوشگلیه.
‫- لعنتی. ‫- چیه؟ چی شده؟
‫اون، آم، ساندرا الیوته.
‫همون زنی که جان باهاش رابطه داشت.
‫مامان. مامان.
‫فرانک، رفتی دیدن جان؟
‫نه. آ...
‫ببین، چیزی که...
‫مسئله‌ای که خیلی ناراحتم می‌کنه، اینه که...
‫اون شب بعد از قتل ارین، .من و فِی رو رسونده خونه
‫برامون خاطره میگفت. آواز میخوند، میخندید.
‫من مست بودم. ولی اینو خوب یادمه.
‫که اون کارو انجام بده و جوری رفتار کنه...
‫انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده. .با عقل جور در نمیاد
‫مامانی، چسب زخم منو درست کن.
‫خدای من. درست می‌کنم. چی شده؟
‫باز شد؟
‫- بابابزرگ؟ ‫- همم؟
‫میشه لطفا باهام بازی کنی؟
‫اوه. با کمال میل باهات بازی می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. بریم ببینم! ‫- برو حالشونو بگیر.
‫برو بریم.
‫باورم نمیشه!
‫چیه؟
‫اگه من بودم و چسب زخم من باز شده بود،
‫میگفتی خفه شم و خودم درستش کنم.
‫خب آره. تو روان‌درمانی راجع به این هم صحبت می‌کنی؟
‫- اگه بگم آره، ناراحت میشی؟ ‫- نخیر.
‫اوهمم. راستشو بخوای، همش عصبی بودم.
‫...عصبی از این که پدرت...
‫اونی نبود که باهاش ازدواج کردم،
‫و آ، عصبانی از این که نمیشد درستش کنم،
‫و خب، خشمم رو زیاد سر تو خالی کردم.
‫متاسفم مِر.
‫خب...
‫میبخشمت مامان.
‫خوبه. چون من خودمو خیلی وقته بخشیدم.
‫- مامان. ‫- مامانبزرگ.
‫مامانبزرگ، ناراحت نشو.
‫- مامان‌بزرگ. تورو خدا. ‫- نه. بیخیال. ول کن...
‫- الان این کارو نکن. ‫- باشه. باشه. ببخشید.
‫ببخشید.
‫ببین، اینو برای تو هم می‌خوام مری آن.
‫می‌خوام بتونی خودتو ببخشی.
‫در مورد کوین.
‫تقصیر تو نبود. تقصیر تو نبود.
‫آره. من برم... دستشویی.
‫ناراحت نباش.
‫- هی، مِر. ‫- جنده خانم!
‫چی؟
‫شوهرت میدونه باز به جان راس میدادی؟
‫- ببخشید؟ ‫- فیلم بازی نکن!
‫از حرفات سر در نمیارم.
‫من با جان راس یه اشتباه کردم،
‫پنج سال پیش.
‫- آره. ‫- برگشتم با شوهرم،
‫و از اون موقع هر روز باهاشم. هر روز!
‫- فهمیدی؟ ‫- باشه.
‫نه. چی باشه؟! این عین حقیقته.
‫خود حقیقته.
‫راجع به هفت‌تیر چیزی یادت هست؟
‫آه، جی بگم... یه هفت‌تیر معمولی بود.
‫خب، تو ازش گرفتی و گم و گورش کردی،
‫قطعا باید یادت باشه که چه شکلی بود.
‫واقعا یادم نمیاد مِر.
‫همون طور که گفتم، همه چی یهویی شد.
‫هی مِر!
‫بله؟
‫الان با دادستان صحبت کردم.
‫گفتن چون بیلی راس همکاری کرده،
‫ماه جونِ آینده آزادی مشروط میگیره.
‫- هاه! ‫- گفتم شاید بخوای بدونی.
‫مرسی که گفتی.
‫- میگم یه سوال! ‫- جان؟ الان میام.
‫اون متخصص بالستیک، که بهمون گفت
‫آلت قتاله ارین، یه کلت اسپشیال بوده...
‫- اوهمم؟ ‫- یارو رو قبول داری؟
‫رودست نداره. هر وقت بشه اونو میاریم.
‫چطور؟ چیز دیگه‌ای فهمیدی؟
‫نه. فقط...
‫یکی از مارپل زنگ زد، درباره‌اش تحقیق می‌کرد.
‫خیلی‌خب. بعدا صحبت می‌کنیم.
‫- می‌تونم کمکت کنم؟ ‫- آره. با مادرت کار دارم.
‫مامان؟
‫میشه لطفا بری بالا؟
‫برو. برو.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- میدونستی؟
‫میدونستی پسر من نیست؟
‫نه.
‫شنیدم گوششو عمل کردین.
‫خب...
‫خیلی وقته می‌خواستم اینو بیارم.
‫دیگه نمیدونم چیکارش کنم.
‫مثلا باهاش یه چیزی براش بخر...
‫یا براش بخوابون به حساب. برای بعدها...
‫- توقعی نبود. ‫- آره. میدونم.
‫میدونستم هیچ توقعی نیست. اما...
‫و آ، این هم از طرف مادر واقعیشه.
‫زود باش ببینم. پاشو.
‫نه. ولم کن. پام داره از درد میترکه.
‫با آخرین آهنگ، همه باید برقصن.
‫خوش گذشت بهت؟
‫آره. معلومه!
‫اونقدری که میشه تو عروسیِ
‫شوهر سابق، خوش گذروند.
‫خب، خیلی خوب مدارا کردی.
‫آره. البته اون سه‌تا بلادی مِری که سر ظهر سر کشیدم
‫- بی‌تاثیر نبود. ‫- لعنتی.
‫فکر می‌کردم من تاثیرگذار بودم.
‫تو هم موثر بودی. یکم!
‫اسم بِیتس کالجو تا حالا نشنیدم.
‫احساس می‌کنم از خودت درآوردی.
‫آره. از خودم درآوردم.
‫وقتی مستقر شدم، بهت زنگ میزنم. خب؟
‫هر وقت یه جای خوب واسه آبجوخوری پیدا کردم.
‫چرا الان می‌خوای بری؟
‫حالا که اوضاع داره خوشایند میشه. ها؟
‫فقط برای یه ساله.
‫خب ما چی میشیم؟
‫کی میدونه؟
‫خیلی وقته که دست از پیش‌بینی زندگی برداشتم.
‫ولی اینو میدونم که:
‫بهترین چیزهای زندگیم...
‫برام غیرمنتظره رخ دادن.
‫کتابم، پسرم...
‫تو.
‫نمی‌خوام اینو از دست بدم.
‫خداحافظ مِر.
‫آقای کارول؟ همه چی روبراهه؟
‫خیلی‌خب. دارم میام.
‫- آقای کارول؟ ‫- بله؟
‫شما زنگ زدی بیام. یادت نیست؟
‫آخ. آره. درسته. ببخشید. بیا تو.
‫برات قهوه بریزم؟
‫البته.
‫همه چی روبراهه آقای کارول؟
‫نه.
‫ببین، از وقتی بتی مرده...
‫اصلا زندگیم از هم پاشیده.
‫تو هم مدتیه پسرتو از دست دادی.
‫آره.
‫تحملش راحت‌تر میشه؟
‫نه.
‫ولی بعد یه مدت، یاد میگیری با ‫حقایق غیر قابل تحمل، کنار بیای.
‫و میفهمی باید کابینت رو با مواد خوراکی پر کنی،
‫پول برقو بدی، ملحفه رو بشوری، پس...
‫یه جورایی یاد میگیری باهاش کنار بیای.
‫فکر کنم هنوز به خاطر رابطه من
‫با مادرت، از دستم عصبانی باشی.
‫نه راستش. نه.
‫آه، هلن چی؟
‫فکر کنم ترجیح میداد اون حرفا
‫خصوصی بیان بشه. ولی...
‫این روزا کینه کسی رو به دل نمیگیره.
‫خب، اگه یه وقت تو مغازه دیدمش،
‫- میشه باهاش صحبت کنم؟ ‫- آره.
‫از دور.
‫چرا گفتی بیام آقای کارول؟
‫اوه. خب از وقتی بتی فوت شده،
‫تو این خونه یه چیزایی گم میشه.
‫مثلا لیوانم با طرح "ایگلز"، ‫از مسابقه قهرمانی. گم شده!
‫یه پیتزابُر داشتم. از اون خوباش. گم شده!
‫- هفت‌تیر هم گم شده بود. ‫- آهان.
‫پس می‌خوای یه هفت‌تیر گم‌شده رو گزارش کنی.
‫نه نه. دیگه پیدا شده.
‫یعنی ندزدیدنش؟
‫اون روز صبحو یادته که به خاطر نوه‌ی من،
‫و اون مزاحم اومدی اینجا؟
‫- آها. ‫- اون روز رفتم انبار
‫و هفت‌تیرمو برداشتم،
‫- پس مطمئنم اون موقع داشتمش. ‫- خب...
‫ولی اون شب از انبار یه صدا اومد،
‫رفتم برش دارم. دیدم نیست.
‫- ولی حالا برگشته سر جاش؟ ‫- آره.
‫اون روزی رفتم ابزار بردارم،
‫که دیدمش.
‫ولش کن...
‫...خودم هم نمیدونم چی دارم میگم.
‫خیلی‌خب. چجور هفت‌تیری بود؟
‫یه کلت دیتکتیو اسپشیال.
‫کلت دیتکتیو اسپشیال؟
‫آره. وقتی از نیروی پلیس ریدلی در اومدم،
‫گذاشتن... نگهش دارم.
‫عیبی نداره هفت‌تیرو ببینم آقای کارول؟
‫نه. چه عیبی؟
‫تو زیرشیروونی نگهش میداشتم،
‫ولی نوه‌هام میرفتن اونجا بازی می‌کردن. پس...
‫گذاشتمش این تو.
‫تو میز کار. تو اون کشو.
‫عجیبه که دو تا تیر کمه.
‫- کی به این انبار دسترسی داره؟ ‫- هیچکس.
‫فقط من و اون پسره که چمن‌ها رو میزنه.
‫کی چمن‌ها رو میزنه؟
‫رایان راس.
‫مر؟
‫مر!
‫خیلی‌خب. می‌بینمت.
‫هی!
‫رایان!
‫هفتاد و پنج، پنجاه و یک، دلکام.
‫الان دم مدرسه راهنمایی ایست‌تائون
‫یه سوژه از دستم فرار کرد.
‫پسر سیزده ساله، با شلوار گرمکن خاکستری،
‫و تیشرت تیره.
‫همه واحدهای در دسترس رو بفرستین به محل.
‫مظنون، به اتهام قتل تحت تعقیبه.
‫مامان! مامان!
‫- رایان! ‫- مامان. مِر دنبالمه.
‫فهمیده. داره میاد اینجا.
‫فهمیده. فهمیده!
‫فهمیده!
‫کسی جلوتر از من نره. خب؟
‫بیا اینجا.
‫ببخشید.
‫- ببخشید. ‫- چیزی نیست. نگران نباش رایان.
‫هیس.
‫می‌دونی که مجبور نیستی با ما صحبت کنی، رایان؟
‫فقط... فقط می‌خوام تموم بشه.
‫میدونستم بابام با ارین رابطه داره.
‫یه روز، پیام‌هاشو تو گوشیش دیدم.
‫به بابا گفتم.
‫گفت که اشتباه کرده.
‫گفتم اگه تمومش کنه، رازشو نگه میدارم...
‫نمی‌خواستم خانواده‌ام از هم بپاشه...
‫مخصوصا بعد از اتفاقی که دفعه اول افتاد.
‫دفعه اول؟
‫جان، قبلا با یه زن
‫به اسم ساندرا الیوت رابطه شد.
‫یه مدت جدا شدیم،
‫و بعد باز برگشتیم پیش هم.
‫فکر می‌کردم رابطش با ارین تموم شده.
‫بعد، اون شب...
‫که خونه فرانک بودیم...
‫کسخلی؟ این بچه‌بازیا چیه؟
‫دیدم بابام با گوشی صحبت می‌کنه.
‫دیگه به این خط زنگ نزنیا!
‫گه میخوری به این خط زنگ بزنی. فهمیدی؟
‫بعدا گوشیشو نگاه کردم...
‫"باید صحبت کنیم! امشب تو پارک!" ‫"تو پارک برندی‌واین می‌بینمت. ساعت دوازده!"
‫"باشه. میام."
‫تا رسیدم خونه...
‫دوچرخمو برداشتم و...
‫رفتم خونه آقای کارول...
‫که هفت‌تیرشو بردارم.
‫میشه بگی از کجا می‌دونستی که هفت‌تیرش تو انباره؟
‫هر سال تابستون چمن‌هاشونو میزدم...
‫چشمم بهش افتاده بود.
‫بعد سوار دوچرخه‌ام شدم و رفتم پارک برندی‌واین،
‫و منتظر موندم.
‫- اجازه بده... اجازه بده برسونمت خونه. ‫- لازم نیست.
‫ارین، بیا سوار شو. بذار برسونمت.
‫سوار شو ارین. بذار برسونمت. ارین!
‫برو! برو.
‫فقط می‌خواستم بترسونمش.
‫که به خونواده‌ام کاری نداشته باشه.
‫اصلا... نمی‌خواستم...
‫میشه بگی بعدش چی شد؟
‫- دست از سر خونواده‌ام بردار! ‫- چی؟
‫- چرا این کارو کردی؟ ‫- چی؟ چی م... چی کا...
‫به خدا فقط می‌خواستم بترسونمش!
‫سعی کرد هفت‌تیرو از دستم بگیره،
‫با هم درگیر شدیم.
‫و من...
‫رایان؟
‫شلیک کردم.
‫هفت‌تیرو برداشتم...
‫برگشتم خونه آقای کارول...
‫گذاشتم سر جاش.
‫برای چی این کارو کردی؟
‫نمیدونم. فقط...
‫نگران بودم.
‫فکر کردم اگه پرتش کنم یه جا...
‫یا بخوام قایمش کنم،
‫یکی پیداش می‌کنه.
‫گفتم شاید اگه بذارم سر جاش...
‫هیچکی نفهمه که گم شده.
‫بعدش، ترسیدم.
‫زنگ زدم بابام.
‫اون شب دیر اومد خونه.
‫گفت با عمو بیلی رفتن و درستش کردن.
‫گفت این دیگه یه رازه.
‫رازی که نباید به هیچکس بگیم.
‫هرگز!
‫پس هیچ ربطی به ساندرا الیوت نداشت.
‫دیدم همش ناراحته.
‫تو مدرسه دعواش شد. گریه می‌کرد.
‫فقط یه بار اینجوری دیده بودمش،
‫اون موقعی که فهمیده بود پدرش با
‫ساندرا رابطه داره.
‫فکر کردم شاید دوباره شروع کرده.
‫با همون زنی که قبلا بوده؟
‫کی فهمیدی لور؟
‫کی فهمیدی رایان بود که ارینو کشت؟
‫جان، همون روز صبح که تو اومدی بهم گفت.
‫همون روز صبح که رفتن کلبه ماهیگیریِ پت.
‫به خاطر پسرم حاضر شدم دروغ بگم.
‫اگه امروز سر و کلّتون پیدا نشده بود
‫حاضر بودم این حقیقتو به گور ببرم.
‫آم...
‫رایان، عزیزم...
‫چیز دیگه‌ای هست که بخوای به ما بگی؟
‫فقط همین که متاسفم.
‫بابت هر کاری کردم متاسفم.
‫خیلی‌خب رایان.
‫قراره این مامورا ببرنت
‫کانون اصلاح و تربیت.
‫وقتی بری اونجا، ازت
‫اثر انگشت و چیزهای دیگه می‌خوان.
‫وقتی اونجا مستقر شدی،
‫فرصت میدن به مادر و خواهرت زنگ بزنی.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫درست میشه.
‫- لور. لور. ‫- نه. ولم کن.
‫- منو ببین لور! ‫- دستت به من نخوره!
‫دستت به من نخوره!
‫چرا به خودم نگفتی؟
‫- لور! ‫- نه!
‫همین یکی!
‫نمیشد همین یکیو بیخیال شی؟
‫تو که جانو گرفتی!
‫چرا به همون راضی نشدی؟
‫اون رایانه. رایانه!
‫رایان من. رایان!
‫عمدی نبوده.
‫اون اصلا بلد نیست هفت‌تیر دست بگیره.
‫- لور! ‫- چی میشد
‫همین یکیو بیخیال شی؟
‫به خاطر تو خانواده‌ام از هم پاشید.
‫پاشو برو گمشو. نمی‌خوام دیگه ببینمت.
‫گمشو بیرون...
‫گورتو گم کن! از ماشین من پیاده شو!
‫از وقتی رایان دستگیر شده
‫با لوری تماس داشتی؟
‫زنگ زدم. پیام دادم.
‫نه. نمی‌خواد باهام صحبت کنه.
‫و معتقدی مخصوصا از دست تو شاکیه
‫چون اگه پرونده رو حل نمی‌کردی...
‫هنوز خانواده‌اش سر جاش بود؟
‫قبلا درباره‌ی این صحبت کردیم که تو خودت رو
‫درگیر این پرونده‌ها می‌کردی، به عنوان یه روش
‫که به غصه کوین فائق بیای.
‫به نظرت حالا آماده‌ای که
‫بالاخره با چیزی که ازش فراری هستی، روبرو بشی؟
‫درس و مشقت چطور پیش میره؟
‫خوبه.
‫یه کلاس نویسندگی داریم. خیلی دوستش دارم.
‫خوشحالم.
‫مویرا یه چیزی برات فرستاده.
‫این کارتو برای تولدت درست کردم.
‫ممنون.
‫می‌خوای به برادرت سلام کنی؟
‫- آره. ‫- بوپ بوپ بوپ بوپ!
‫سلام دی.جی.
‫سلام.
‫خوب درس بخون. خب؟
‫خیلی دوستت دارم.
‫- مواظب خودت باش. خب؟ ‫- اوهمم.
‫تو راه، هر شب زنگ میزنیا. خب؟
‫اوهمم. اوهمم.
‫دوستت دارم.
‫وای خدا. برو دیگه!
‫خداحافظی کن.
‫- خداحافظ شیوان. ‫- خداحافظ شیوان.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ. دوستت دارم شیوان.
‫وای خدا.
‫خدای من.
‫این هم رفت.
‫شبتون خوش.
‫میدونم برای بعضی از شما،
‫دیدن دوباره من روی این سکو، ناخوشاینده.
‫بسیاریتون، باز من رو به کلیسا پذیرفتین،
‫در حالی که دیگران، مردد بودن.
‫هشت ماه طول کشید تا شجاعت کافی رو حاصل کنم
‫تا مجددا اینجا در حضور شما بایستم.
‫در این مدت، اندیشه بسیار کردم
‫و حس می‌کنم انگار از یک تونل تاریک، خارج،
‫و وارد سطح بعدی شفا شدیم.
‫و حس می‌کنم که بار دیگر، ‫روحیه‌ای قوی در اهالی ایست‌تائون
‫برمیخیزه. و این مایه شگفتیست.
‫اما اعضایی در این اجتماع
‫همراه ما، خارج نشدن.
‫افرادی که از وقایع تلخ یک سال اخیر
‫آسیب دیدن.
‫افرادی که اکنون، خود را خارج از دایره‌ای میبابند
‫که زمانی در اون، جا داشتن.
‫دایره این اجتماع، زمانی زندگی اون‌ها بود.
‫و شاید احساس کنید حق اونهاست که
‫خارج از این دایره باشن.
‫که خطاهایی که مرتکب شدن، و دروغهایی
‫که گفتن، در این مکان جایی نداره.
‫ولی ما در جایگاهی نیستیم که
‫لیاقت این افراد رو محک بزنیم.
‫تنها وظیفه ما، عشق ورزیدنه.
‫مصرّم که به اونها سر بزنید.
‫شما رو پس خواهند زد. در به روتون خواهند بست.
‫خواهند گفت استحقاق بخشش شما رو ندارن.
‫اجازه ندید!
‫آه، قاطی این آشغالا دنبال چی میگردی؟
‫امیدوار بودم یه جفت کفش پیا کنم.
‫کفش می‌خوای چیکار؟ تو یه صاریغی!
‫فکر کردم شاید با یه جفت کفش مردونه،
‫به یه آقای واقعی تبدیل بشم.
‫اوه. برای آقا شدن،
‫باید رفت و آمد کردنو یاد بگیری.
‫- رفت و آمد؟ ‫- آره. اینجوری.
‫- میرم بیرون. ‫- کجا؟
‫یکم... هواخوری!
‫- سلام مِر. ‫- سلام مویرا.
‫- هی. چطوری؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫خوبم عزیز دلم.
‫- مامانت هست؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫مویرا، عزیزم؟ میشه بری بالا؟
‫- باشه. خداحافظ، مِر. ‫- می‌بینمت، عزیزم.
‫- چایی میخوری؟ ‫- مرسی.
‫لور.
‫من پیشتم.
« تـرجمـه از نیـما » .:: NimaAM ::.
دانلود فیلم و سریال بدون سانسور ValaMovie.com
:کانال تلگرام والا مووی @ValaMovie