NETFLIX — MINISERIAL ORYGINALNY
- Witam. Miło państwa poznać. - Witamy.
- Proszę siadać. - Emma.
Emma twierdzi, że szukasz wrażeń.
Niezapomnianych.
Zaglądasz tu regularnie, ale nie zna twojego nazwiska.
Staram się…
nie wychylać.
Środki ostrożności.
Jasne. Nie oferuję niczego ludziom, jeśli nie wiem, kim są.
Również środki ostrożności.
Marcos Lizarraga.
- Lizárraga. - Powinienem znać?
Technologia lotnicza.
Jesteśmy tu, żeby się dobrze bawić.
Wybierz sobie jakąś. Na koszt firmy.
Nazywasz się Teo Aguilar.
Masz 55 lat.
Zawsze lubiłeś, gdy ktoś ssał ci fiuta.
- Za parę młodą! - Hura!
Szalejesz za Beą.
Przysiągłeś, że będziesz jej wierny.
I próbowałeś być.
Wiesz, że na to nie zasłużyła.
Ani ona, ani Sofía, wasza córeczka.
Jej narodziny to najlepszy dzień w twoim życiu.
I w życiu twojego teścia.
To on zarekomendował cię specjalnej jednostce śledczej.
I dzięki niemu awansowałeś.
Twoja pierwsza sprawa dotyczyła Aníbala Ledesmy.
Byłeś w tym zielony.
A za chwilę miałeś spotkać samego diabła.
Naszym celem jest szef.
Muszę przeniknąć do klubu,
żeby zebrać informacje.
A jeśli odmówię?
Oferuję ci wyrwanie się stąd.
Znasz swoje słabości.
Przyjęcie tej misji było jak zatrudnienie alkoholika w barze.
Ale ty ją przyjąłeś.
I zacząłeś kłamać w sprawie śledztwa.
Pragnąłeś zagłębić się w piekło, jakim było El Paraíso.
Dobry wieczór, panowie. Witam. Proszę za mną…
I udało ci się.
Nikt nie znał twojego nazwiska oprócz Aníbala Ledesmy.
Dla Emmy i reszty byłeś numerem bez twarzy.
Numerem 27.
Dawałeś upust swoim fantazjom.
I do dziś ponosisz za to konsekwencje.
Weź mnie zamiast niej.
Gdy cię zaszantażował, powiedziałeś mu, kim jesteś
i co się stanie, jeśli nie odda ci taśmy.
Rozwalę ci łeb.
Ale gaduła mógł się wygadać. Wiesz, że nie ujawnił twojego nazwiska,
ale podejrzewasz, że powiedział Emmie o nagraniu.
I przypadkowo stajesz się odpowiedzialny za rzeź.
Myślisz, że Emma cię zdradziła i uciekła z Aníbalem i taśmami.
Zniknęli z powierzchni ziemi, więc jesteś zmuszony się poddać.
Jeszcze raz dzięki.
Aż pewnego dnia przeszłość, o której nikt nic nie wie,
puka do twych drzwi.
Dobrze to rozgrywasz.
I odkrywasz, że zostałeś oszukany.
Czujesz, że w końcu możesz zdjąć z barków ten ciężar.
- Gdzie on jest? - Kto?
Zawiadom wszystkie jednostki.
Zamierzasz odciąć się raz na zawsze od przeszłości.
Nie widzieli twojej twarzy.
Nikt nie wie, że to byłeś ty.
Nikt
poza Aníbalem.
Nadzoruje cię specjalna jednostka.
To śledztwo rządowe.
Dotyczy to też twojego męża.
Wiemy, że był w domu.
Dokąd uciekł?
Niczego nie powiem bez prawnika.
Nie radzę, Candance.
Nikt nie musi o tym wiedzieć.
Od ciebie zależy, co usłyszy dziecko, które nosisz w łonie.
Historię, którą zbudowałaś z kłamstw,
czy historię, którą starasz się ukryć.
Czego chcesz?
Nie ochronię cię ani tu, ani na posterunku.
Twój dom.
Teo,
nigdzie nie ma śladu Vidala.
Ale sąsiad zgłosił kradzież samochodu.
Mamy numery. Wydaliśmy list gończy.
Wsiadaj.
No więc?
Jedziemy do mnie.
Jak to do niej?
- Nie jedziemy na komisariat? - Zaufaj mi.
Policja wciąż szuka podejrzanego o zabójstwa Mateo Vidala.
Zatrzymano jego żonę, Olivię Costę.
Policja nie potwierdziła, że ma związek ze zbrodniami,
ale mogła być wspólniczką męża i pomóc mu w ucieczce.
Policja kontroluje trasy wylotowe z Barcelony
i zwiększyła obecność w kluczowych miejscach,
aby zapobiec ucieczce podejrzanego.
Teraz czas na najważniejsze informacje zza granicy…
Halo?
Sonia.
Mat?
Zaczekaj chwilę.
Odbiło ci, że do mnie dzwonisz?
Skąd dzwonisz?
Z budki telefonicznej. Chcę cię prosić o przysługę.
Wszędzie mówią o tobie i Olivii. Co się dzieje?
Nic nie zrobiłem, przysięgam.
Dlaczego uciekasz?
- Porozmawiaj z policją… - Oni nie mogą mi pomóc.
- A ja mogę? - Muszę się gdzieś dostać.
Policja szuka mojego auta.
To zabrzmi dziwnie, ale chciałbym pożyczyć twój samochód.
- Dokąd jedziesz? - Lepiej, żebyś nie wiedziała.
Chodzi o Olivię.
Ja nie mam z tym nic wspólnego. Soniu, proszę.
- Słuchaj… - Kto dzwoni?
Z biura. Za dwie sekundy kończę.
Dobrze wiem, że to on.
Przekaż mu, że dzwonię na policję. Powiedz mu.
Zaczekam, aż mu to powiesz. No dalej.
Bardzo mi przykro, Mat.
Niezdrowo jest pić tyle kawy.
Kiedy ostatnio spałaś?
Proszę za mną.
Jeśli uzna pan, że powinnam odpuścić, wrócę do domu.
Ale ci dranie mają żonę Vidala dzięki mnie.
Wiem.
Robią z niego kozła ofiarnego.
To, co się wydarzyło, ma związek z przeszłością jego żony,
a nie jego.
Mateo Vidal też ma mroczną przeszłość.
- Śmierć osadzonego… - Manuela Romero.
Podejrzana sprawa.
Każdy ma swoją własną wersję tego, co się stało z Danielem Verą.
Dwa śmiertelne wypadki.
Myślisz, że to przypadek?
Sama nie wiem.
Wszystko jest zbyt podejrzane, żeby to zignorować, szefie.
Potrzebuję pana wsparcia.
Chciałabym coś jeszcze sprawdzić.
Chcę dowiedzieć się, jak zginął Manuel Romero.
Bo jeśli winny jest Vidal,
mógł być zdolny do zabicia kogoś, kto zagrażał jego żonie.
Trzon stanowi przeszłość Olivii,
ale to nie ona zabiła Gallarda i Sáeza.
Z kim chcesz pogadać?
Z dyrektorem więzienia, w którym odbywał karę.
Ty też mało sypiasz?
Tak bywa, gdy człowiek żyje sam.
Jakieś wieści?
Zabójca Gallarda i Sáeza miał szczęście.
Odcisk jest ledwo widoczny.
- Nadal tu jesteś? - Zatrzymało mnie radio.
Jaime Vera przekazał, że Vidal dzwonił do żony.
Lorena, nie słyszałaś tego ode mnie.
- Witam. - Lecę do Marbelli.
Jak dostanę się tam najszybciej?
- Za 55 minut ma pan lot do Malagi. - Proszę Malagę.
Ile płacę?
Osiemdziesiąt.
- Bramka E24. - Dziękuję.
Przepraszam.
Pomoże nam pan? Nie czuje się najlepiej.
Postawmy to tutaj…
Oczywiście.
Proszę, walizka. To wszystko.
- Jak ci na imię, mistrzu? - Jak masz na imię?
- Powiedz. - David.
- Ile masz lat, David? - Powiedz. Niedawno miałeś urodziny.
- Witam. - Dzień dobry.
- Dziękuję. A pani? - Tutaj.
- Okej. - Dziękuję.
- Podróżujecie razem? - Tak.
- Tak, w różne miejsca. - Jasne.
Przepraszam, mógłby pan zdjąć?
A Coruña.
- I Malaga. - Dziękuję.
Śmiało.
JUTRO 23, PLAC SANTA EUGENIA, MARBELLA
Nie będziemy pytać o twoją przeszłość.
Nie interesuje nas, jak zmieniłaś tożsamość.
Chcemy tylko odzyskać taśmy Aníbala.
Emma.
- Kto ją zabił? - Sądzimy, że Rodrigo Gallardo.
Dla kogo pracował?
Mieliśmy nadzieję, że ty nam powiesz.
Nie, kontaktował się ze mną z innego powodu.
- Jakiego? - To sprawa osobista.
Gówno prawda.
Jakieś wieści o Aníbalu?
Rozpłynął się w powietrzu.
Wiesz, gdzie on jest?
Najpierw mówcie, co tu jest grane.
No dobra. Na razie wiemy tyle.
Gallardo i Sáez nawiązali z tobą kontakt.
Podejrzewamy, że Gallardo zamordował Emmę.
Sáez pobił twojego męża i został znaleziony martwy.
Sądzimy, że ktoś ich wynajął, żeby znaleźli taśmy.
Dlatego zabili Emmę.
Ale nie znaleźli kaset.
To klucz do skrytki depozytowej.
Ale potrzebny jest jeszcze drugi klucz.
Myśleliśmy, że ma go Aníbal.
Ale ty wszystko zmieniasz.
To nie ma nic wspólnego z Matem.
Czemu go ścigacie?
Policja łączy go ze śmiercią Sáeza i Gallarda.
To nie ma sensu.
Może nie ma.
A może ma.
Wiedziałaś, że Mat odsiadywał wyrok z Aníbalem?
Co takiego?
Przez kilka miesięcy.
Nie.
To zbieg okoliczności. Powiedziałby mi.
Albo nie, jeśli był w to zamieszany.
Mat nie skrzywdziłby muchy.
Kiedyś zabił człowieka.
To był wypadek.
Tak jak ten incydent w więzieniu?
Jaki incydent?
Nie wiesz, co kilka lat temu spotkało
innego osadzonego z jego bloku?
ŚMIERĆ OSADZONEGO WYPADEK CZY ZEMSTA
Nie napisali, że go zabił.
Tak czy inaczej,
pomożemy mu tylko, jeśli powiesz nam prawdę.
To Bea.
- Hej, kochanie. - Cześć, skarbie.
- Kiedy wracasz do domu? - Przesłuchuję świadka.
Możliwe, że jeszcze dziś.
Kochanie, daj mi Sofię.
- Cześć, tatusiu. - Hej, króliczku. Co słychać?
- Pojeździsz ze mną rowerem? - W ten weekend.
- Na pewno? - Obiecuję.
Dobrze.
Buziak dla mamy i dla ciebie.
Pa, pa.
Do zobaczenia, skarbie.
Uszczęśliwisz moją córkę?
Żądam immunitetu. Dla siebie i dla Mata. Na piśmie.
Przewidzieliśmy to.
IMMUNITET
Oddaj nam kasety, a wrócisz do życia jako Olivia Costa.
Candance Russo zostanie pogrzebana na zawsze.
I dopilnujemy, by Mat został oczyszczony z zarzutów.
Klucz.
Podpisz.
Klucz.
Podpisz.
Najpierw muszę zobaczyć taśmy.
Idź do banku. Ja zaczekam.
Nie lepiej ją aresztować?
Nic nie robimy,
dopóki nie zyskamy pewności, że mamy to, co chcieliśmy.
Dwie kolejne śmierci, a ty wciąż mu wierzysz.
- Nie kontaktował się z panią? - Nie, nic więcej nie wiem.
Ale…
Wybaczcie.
Tak?
Proszę usiąść.
Bardzo panią przepraszam.
To dla nas bardzo trudne.
Mogę o coś panią spytać?
Oczywiście.
Skąd pewność, że jest niewinny?
Wydaje mi się, że zdążyłam dość dobrze go poznać.
Nie sądzę, by był do tego zdolny.
Gdy odwiedziliśmy go w więzieniu,
zapytał nas, co by się stało,
gdyby to Dani przypadkowo popchnąłby jego i zabił.
Pomyślałam, co byśmy wtedy zrobili? Jak bym na to zareagowała?
Patrzyłam na niego…
miał w oczach strach…
i poczułam, jakbym…
patrzyła na syna.
Pod wieloma względami Mat przypomina mi Daniego.
Proszę dać mi znać, gdyby się odezwał.
- Detektyw Ortiz? - Tak.
Mówi Miguel Torralba, naczelnik więzienia Mas Recasens.
Chciała pani ze mną rozmawiać.
Nie wiem, czy zabójcą jest Mateo Vidal.
Spędził tu cztery lata. Na pewno ma pan o nim opinię.
Przejrzałem jego akta, żeby jakoś pomóc. Co chce pani wiedzieć?
Zadawał się z Aníbalem Ledesmą?
Z jego akt wynika, że nie zadawał się z nikim.
Tak też go zapamiętałem. Był samotnikiem.
A sprawa Manuela Romero?
Niczego mu nie udowodniono.
Jasne.
Chcę wiedzieć, co pan o tym sądzi.
Potrzeba dużo siły, żeby powalić takiego mężczyznę.
Więc jestem skłonny sądzić, że to był wypadek i spadł.
Nikt nic nie widział i nie słyszał. Mieliśmy tylko…
ich zeznania.
Komu by pani uwierzyła?
Biednemu dzieciakowi,
który płaci wysoką cenę za pechowe zrządzenie losu,
czy tej bandzie udręczonych dusz?
Roberto Aranda jest przekonany o jego winie.
Aranda jest przekonany,
że chce mieć swoje pięć minut sławy. I właśnie je ma.
Udziela wywiadu dla telewizji.
W obecnej sytuacji
lepiej im nie odmawiać.
Przepraszam.
O co chodzi? Jestem zajęta.
Musimy porozmawiać. Przyjedź. To delikatna sprawa.
Też muszę z panią porozmawiać.
WYDANO NAKAZ ARESZTOWANIA PODEJRZANYCH O DWA MORDERSTWA
- No więc? - Mam je.
Nikomu o nich nie mów.
Nawet Prieto. Najpierw musimy je zobaczyć.
Pospiesz się.
Wszystko w porządku.
Pal przy oknie.
Zrobisz mi kawę?
Masz je?
Skrytka jest pusta.
Tylko tyle dla mnie masz? Co z jej mężem?
Uciekł kradzionym autem. Szukamy go.
Nie wiemy, gdzie się kieruje. Nie możemy go namierzyć.
Potrzebuję twojej pomocy.
Zajmę się tym.
Dam ci znać, gdy dostanę zgodę.
…brak wiadomości o Mateo Vidalu podejrzanym o podwójne zabójstwo.
Vidalowi udało się uciec policji podczas próby aresztowania.
Miejsce jego pobytu nie jest znane.
Przepraszam, panie władzo. Ten facet, którego szukacie…
Przechodziliśmy razem przez bramkę. Miał na twarzy siniaki.
- Chyba leciał do Malagi. - Cholera.
Spisz jej zeznania.
Łącz mnie ze śledczymi.
Wiedziałaś, kim jest Emma Durán, i nie powiedziałaś.
Agenci mi zabronili.
Jeszcze zanim zabrano mi sprawę. Czemu milczałaś?
Chroniłam szkołę.
To nie było moje zadanie?
Wciągnęłaś mnie w to, żebym ochroniła reputację szkoły.
Skoro mnie w to wplątałaś, mogłaś, do cholery, okazać mi szacunek.
- Masz rację. - Tak.
Wybacz mi.
To nie szkołę chciałaś ochronić.
Chroniłaś siebie.
Nie marnuj mi czasu. Po co mnie tu wezwałaś?
PRZEKAZUJĘ PRAWO DO OPIEKI NAD PAULĄ…
Zanim Emma do nas dołączyła, poprosiła o pomoc dla przyjaciółki.
Ta była w ciąży, ale musiała oddać córkę.
To adoptowane dziecko odwiedziło nas
dwa miesiące temu.
Pani to Irene Baltierre?
- Tak. - Mam na imię Paula. Byłam adoptowana.
Znalazłam pani nazwisko na dokumentach.
Zostawicie nas na chwilę?
- Jak ci na imię? - Paula.
Nie powiedziałam o tym Emmie.
Paula odkryła, że została adoptowana i jedynym jej tropem
były dokumenty, w których jej matka zrzeka się praw rodzicielskich.
CIAŁO Z EL PARAÍSO STAR TO CANDIDA RUSSO
Powiedziałam jej całą prawdę.
Ale wtedy nie wiedziałam tego, co wiem teraz.
Że jej matka żyje i to ja ją uratowałam,
gdy przyszła ranna z Emmą.
Ale jest coś jeszcze.
Emma zostawiła to u notariusza.
Przyszło dziś rano.
To na wypadek, gdyby coś jej się stało.
Mam to przekazać jej przyjaciółce.
OLIVIA COSTA
Wolałam nie otwierać.
Bo to, co się dzieje… musi mieć z tym związek.
JAK TAM? WSZYSTKO OK?
…apeluje o zwiększenie patroli w okolicy.
To już trzeci taki incydent.
Sąsiedzi skarżą się na sytuację.
Mamy nowe doniesienia dotyczące Mateo Vidala.
Rozmawialiśmy z Roberto Arandą, byłym więźniem Mas Recasens,
z którym Vidal odsiadywał wyrok za zabicie Daniela Very.
Oto, co nam opowiedział o czasie spędzonym z podejrzanym.
Vidal nie jest już tym samym człowiekiem.
Więzienie zmienia ludzi w drani.
Romero zadzierał z nim od samego początku.
Teraz nie żyje. Podobno wypadek.
Ale to nieprawda. Uwzięli się na siebie.
Mówią, że wypadł przez barierkę. Zatarto wszystkie ślady.
Ale my wiemy, że zrobił to Vidal.
Stacja skontaktowała się naczelnikiem,
aby zajął stanowisko w sprawie śmierci Manuela Romero,
ale odmówił nam komentarza.
Mówiłem ci.
Wszyscy mamy sekrety.
On kłamie.
Może…
sama nie wiesz, kim jest twój mąż.
Czasem nawet nie wiemy, obok kogo śpimy w nocy.
- Muszę iść do łazienki. - Później.
Muszę iść do łazienki.
Wszystko dobrze?
Tak, już kończę.
Co ty tam robisz?
Nic.
Poczułam się słabo i upadłam.
Pomożesz mi?
Jasne, otwórz drzwi.
Już idę!
Wejdź!
Skąd wiedziałaś?
Rzuć broń. Jakoś to rozwiążemy.
Ty to zrób i pojedziemy na policję.
Jeśli ja pójdę na dno, ty też.
Powiem im, kim jesteś.
I co zrobiłaś.
Zamierzasz wszystko poświęcić?
No właśnie.
Ja tak samo.
- Halo? - Wszystko w porządku?
Odsuńcie się od drzwi. Co tu się dzieje?
Słyszeliśmy strzały, wezwaliśmy policję.
- Rozejść się. - Że co?
Wracajcie do domu.
Teo?
- Halo! - W łazience!
Osaczył mnie!
To jeden z klientów na taśmach. Znęcał się nad nieletnimi.
- Teo! - Nie słuchaj jej, Bruno!
- Ma broń. Próbowała mnie zabić. - Zabije nas i zrzuci na mnie winę.
Musisz mi uwierzyć.
Jeśli nie wierzysz, wezwij wsparcie.
I lekarza. Jestem ranny.
- Okłamuje cię! - Tracę dużo krwi.
To numer 27.
Jego taśma ma numer 27.
Otwórz skrzynkę. Sam zobacz.
Bruno, proszę.
Proszę.
Zostaw tę taśmę.
To twoja wina.
Zaraz będzie tu policja.
- Jedno z nas musi wykonać ruch. - Dobra, wygrałeś.
Zabieraj taśmy i wynoś się stąd.
Rzuć broń, żebym ją widział.
Będziesz musiał mi zaufać.
Rzecz w tym, Candance Russo,
że nie ufam takim dziwkom jak ty.
Ty sukinsynu, nazywam się Olivia Costa.
Stój!
Wysiadaj!
Cholera.
Cofnij się, do kurwy nędzy!
LOKALIZATOR / JEDNOSTKA ŚLEDCZA
ODCZYTYWANIE ANTEN, TWORZENIE MAPY
URZĄDZENIE NAMIERZONE
PODSŁUCH AKTYWOWANY
Policja, jak możemy pomóc?
Tu Olivia Costa. Proszę z detektyw Ortiz.
- Proszę. To pilne. - Połączę panią.
Dobrze, proszę się pospieszyć.
ROZŁĄCZANIE UŻYTKOWNIKA
- Halo? - Witam, tu Olivia.
- Mat mówił, że prowadzi pani sprawę. - Przejęli ją kryminalni.
- Nie są z panią? - Dlatego dzwonię.
Jeden z agentów jest zamieszany w nagrania.
Zabił partnera.
- U mnie w domu. - Szybciej.
- Gdzie jesteś? - Szybciej.
Nie teraz, muszę gdzieś jechać.
Jestem teraz jedyną osobą z policji, której możesz ufać.
Powiedz, gdzie jedziesz, a ja ci pomogę. Dobrze?
- Nie wiem. - Szybciej, do kurwy nędzy.
Proszę, zaufaj mi.
Dobrze.
Mam taśmy. Ale jeśli ci powiem, musisz obiec…
UŻYTKOWNIK ROZŁĄCZONY
Halo? Olivia?
Halo?
BRAK SYGNAŁU
Kurwa! Cholera!
Kurwa!
Co się dzieje?
Szefowie wywierają na mnie presję.
Olivia Costa
uciekła z taśmami. Miała je u siebie.
Musimy ją znaleźć. Za wszelką cenę.
Jest coś jeszcze.
Zabiła Soto.
- Ta suka zabiła Soto. - Kurwa.
Chce, żeby policja uznała,
że ja to zrobiłem i zabrałem kasety.
Musiałem odłączyć jej telefon i zgubiłem sygnał.
Ale mam tablice auta, które ukradła.
Dawaj mi pieprzony numer.
Zajmę się policją.
- Sąsiedzi coś widzieli? - Nie. Usłyszeli hałas i nas wezwali.
Kobieta zeznała, że na miejscu skradziono jej samochód.
Opis złodzieja pasuje do Olivii.
- Mam numery. - Podaj tylko mi.
Nie, Loreno. Nie chcę zadzierać z kryminalnymi.
Pani detektyw.
Kryminalni proszą o rozmowę.
W czym mogę pomóc?
- Pani tu rządzi? - Tak.
Pułkownik Amanda Prieto prosi o rozmowę.
Detektyw Ortiz.
Dzwoniła do pani Olivia Costa?
Rozłączyliście ją, zanim powiedziała coś ważnego.
- Wasz agent o wszystkim wie. - Lepiej dla ciebie, żeby tak było.
Wycofaj swoich ludzi.
Eskortujemy cię do biura w Barcelonie i przekażesz nam akta sprawy.
Jeśli znów na ciebie trafię, dopilnuję, żebyś wyleciała z policji.
Zrozumiano?
- Tak. - Doskonale.
Pani pułkownik.
Znaleźliśmy auto skradzione przez Olivię.
W parku przemysłowym na obrzeżach Barcelony.
Tak?
Teo,
mamy ją.
Panie i panowie, wkrótce lądujemy na lotnisku w Maladze.
Na ziemię!
Na ziemię! Wszyscy na ziemię!
Na ziemię!
Wszyscy na ziemię!
- Nie! - Na ziemię!
Nic nie zrobiłem.
Stój spokojnie.
Nic nie zrobiłem.
Przepraszam, poznaje pan tę kobietę?
Nie, przykro mi.
Przyjechała tym samochodem, szarą 208.
Nikogo nie widziałem. Muszę już lecieć,
bo szef mnie zabije.
Dziękuję.
Pani porucznik, nie znalazłem Olivii.
Ale ciężarówki kierują się do Marbelli.
- Jadę tam. - Zaczekaj.
Na lotnisku w Maladze zatrzymano Mateo Vidala.
Niech nikt z nim nie rozmawia.
- Zabierze mnie do swojej żony. - Za ile tam będziesz?
Za trzy godziny i kilka mandatów.
Informuj mnie na bieżąco.
- Mogę o coś prosić? - To zły moment.
- Mam tu wdowę po Soto. - Właśnie o to chodzi.
Bea, moja żona.
Prędzej czy później się dowie.
Nie chcę jej martwić.
Porozmawiam z nią.
Dziękuję.
Taxi!
Na plac Santa Eugenia.
Dziękuję.
JUTRO 23, PLAC SANTA EUGENIA, MARBELLA
- Proszę. - Dziękuję bardzo.
WITAJ
Cześć.
Przepraszam, jestem Olivia Costa.
- Olivia Costa. - Czemu mi to mówisz?
Nikt o mnie nie pytał, nic mi nie zostawił?
Nie, przykro mi.
JUTRO 23, PLAC SANTA EUGENIA, MARBELLA
Brawa dla naszej uroczej Cindy.
A teraz czas na odrobinę nostalgii.
Z serca starego Paraíso Star,
w którym była królową królowych,
jedyna i niepowtarzalna Magia!
Masz klientkę. Jakaś dziwna kobieta.
Wpuść ją.
Dobra.
Pół godziny kosztuje 80.
Zaznaczam, że nie robię dziwnych rzeczy.
Cześć, Kimmy.
Napisy: Mariusz Bansleben