NETFLIX — MINISERIAL ORYGINALNY
Jak długo bierzesz te leki? W ogóle je bierzesz?
Chcę tylko widywać córkę częściej niż dwa dni w tygodniu.
I co ja na to poradzę? Tak zdecydował sąd.
- Od kiedy jesteś na zwolnieniu? - Od wczoraj.
Dość tego. Lorena!
- Nie krzycz na nią. - Lorena!
Nie krzycz na nią.
Pójdę po nią.
Lorena, do cholery!
Rusz się, wychodzimy!
Pożegnaj się z tatą.
Będziesz ci dobrze u mamy. Zobaczysz.
Kiedy cię zobaczę?
Niedługo.
Pa, kochanie.
- Zostawiłam pracę domową. - To nic.
- Nie pójdę bez niej do szkoły. - Lorena, proszę.
Nigdzie nie pójdę, dopóki po nią nie wrócimy.
Masz. Weź klucze ojca. Leć.
- Pospiesz się. - Dobrze.
Nazywasz się Lorena Ortiz.
Miałaś siedem lat, gdy straciłaś najważniejszą osobę w swoim życiu.
Wraz z nim pochowano część ciebie.
Zamykasz się w sobie i nie chcesz wracić z nią do domu.
Nie wiesz, że robisz jej przysługę.
Bo tego właśnie chciała.
Popatrz na nią.
Siostra Irene zastępuje ci matkę przez następne 13 lat.
Nigdy nie byłaś otoczona tyloma ludźmi. I nigdy nie czułaś się tak samotna.
- Lorena! - Lorena!
Uderzasz mocno, aby wyładować złość, że ojciec cię porzucił.
Ale to nie uczy cię wybaczenia.
Izolujesz się, żeby nikt inny cię nie skrzywdził.
Kiedy się usamodzielniasz, chcesz zapomnieć o bólu.
Chcesz być silna.
Pierwszy raz nie jesteś samotna.
Znajdujesz to, czego szukasz…
DOŁĄCZ DO POLICJI
Sposób, by wyrównać rachunki z przeszłością… z ojcem…
Żyje w tobie, ale będziesz od niego lepsza.
Nawet gdy okazujesz się za niska, nie zrażasz się.
Javi to urodzony wojownik.
Też taka się stajesz.
Już nikt nigdy cię nie odrzuci.
A kiedy sądzisz, że ci się udało,
coś znowu zwala cię z nóg.
Nie mówisz mu, że jesteś w ciąży. Nie chcesz być matką.
Boisz się mieć rodzinę jak twoja.
Mówisz mu, że rzucasz treningi, że kończysz z boksowaniem.
Ale nie mówisz mu najważniejszego:
że dokonałaś aborcji, żeby nie mieć z nim rodziny.
I wszystko się psuje.
Badasz każdą sprawę w archiwum, dopóki nie padniesz.
I znowu jesteś najlepsza w grupie.
Po pięciu latach jesteś panią detektyw Ortiz.
Najmłodszą detektyw w wydziale zabójstw.
Nikt nie nazywa cię Loreną.
Minęło 30 lat od dnia, gdy wszystko poszło źle.
Masz tyle lat, co on, gdy cię porzucił.
Czujesz się samotna.
Aż jeden telefon zabiera cię do punktu wyjścia.
Tak komendancie?
POLICJA NARODOWA
Witam, komendancie.
Od kiedy nie żyje?
Potwierdzi to autopsja,
ale wstępna analiza sugeruje, że niecałe sześć godzin.
- Jakieś ślady przemocy? - Nie.
Podręcznikowe samobójstwo. Wyskoczyła z okna.
Jeśli nie było przemocy, co robi tu robimy?
Nie jesteśmy tu z powodu zabójstwa.
Dyrektorka poprosiła sędziego, by przekazano ci sprawę, Ortiz.
To twoje śledztwo.
Cześć, Loreno.
Pani dyrektor Baltierre.
Rano nie zeszła na śniadanie.
Poszłam do jej pokoju, ale jej nie było.
Kiedy podeszłam do okna…
Trochę potrwa, zanim szkoła otrząśnie się z tragedii.
Nie chcę być nietaktowna...
ale dlaczego ja?
- Zawsze byłaś dobrym człowiekiem. - Sprawiałam kłopoty.
Ale byłaś godna zaufania.
POLICJA – ZAKAZ WSTĘPU
Właśnie kogoś takiego teraz potrzebuję.
Wiesz, że samobójstwo to ciężki grzech śmiertelny.
Tak.
Taki rozgłos nie przysłuży się instytucji katolickiej.
Jeśli dziennikarze do nas zadzwonią, nie dowiedzą się niczego.
Dziękuję.
W ostatnich latach dużo o tobie myślałam.
Jak życie? Jesteś zamężna? Masz dzieci?
Nie.
- Modliła się przed skokiem. - Była bardzo pobożna.
Czy miała powód, żeby się zabić? Była chora?
Nic o tym nie wiem.
Co roku mamy rutynowe badania.
Miała z kimś konflikt?
Prawdziwa święta.
Poznaje ją pani?
Nie.
Co pani wie o jej wcześniejszym życiu?
María była bardzo skryta.
WYBACZ MI
Spędziła 15 lat w klasztorze Santa Federica.
To zamknięty zakon w Gironie.
Poza nauczaniem nauk społecznych, robiła też zamówienia.
- Czy ktoś coś widział lub słyszał? - Nie wiem.
POLICJA – ZAKAZ WSTĘPU
WYBACZ MI
Charakter pisma z notesu i zdjęcia jest taki sam.
Crespo, to pismo odręczne ofiary.
Zraniła lub zdradziła kobietę ze zdjęcia,
napisała list z przeprosinami i skoczyła.
Tusz jest stary. Napisała to lata temu.
- To nie ma sensu. - Na razie nie.
Znajdźmy kobietę ze zdjęcia.
Może poznamy motyw samobójstwa.
Trudno będzie prześwietlić zakonnicę.
W Hiszpanii są trzy Maríe Luján Calvos. To żadna z nich.
- Fałszywe dane? - Rozmawiałem z dyrektor Baltierre.
- Niczego nie podejrzewała. - A Facebook? Instagram?
- Nawet nie miała komórki… - Zadzwoń do klasztoru.
- Niech wyślą, co mają. - Już to zrobiłem.
Klasztor nie istnieje. Spłonął.
Rada Girony odkupiła ruiny.
Posiadają klasztorne archiwa, ale większość spłonęła.
Nie ma tam nic o Maríi Luján Calvo.
Wydajesz się dzisiaj inna.
Bardziej nieobecna.
Co cię trapi?
Od jak dawna tu przychodzę? Co mi to dało?
Są okresy lepsze i gorsze.
To część procesu.
Czuję, że na to zasłużyłam.
Na co?
Na gówniane życie, które mi dano.
Wierzy pan w karmę?
To nieistotne, w co wierzę.
Karma mówi, ze możemy wybierać między dobrem a złem.
Czyniąc dobro w tym lub poprzednim życiu,
to samo otrzymamy w zamian. A czyniąc zło…
Sprawiłam zbyt wiele bólu.
Kogo skrzywdziłaś?
Uderzyła twarzą o ziemię.
Jesteś gotowa?
Najpierw otworzymy czaszkę.
Ofiara oszczędziła nam trochę pracy. Miło z jej strony.
Carlos. Dosyć tych żartów.
Z mózgu została miazga. Jest bezużyteczny. Tak samo czaszka.
Objawy pośmiertne wskazują, że zmarła o 2 w nocy.
Kości w lewym ramieniu i nogach są połamane,
ale nie ma śladu zewnętrznych lub wewnętrznych urazów przedśmiertnych.
Czekamy na toksykologię, ale narządy są nienaruszone.
Wszystko wskazuje na śmierć przez zderzenie czołowe.
Zakonnica przed wyskoczeniem z okna nie została pobita.
- Ani napadnięta… - Jest coś, czego nie wiem?
„Hannibal”.
Rzymianin, który przekroczył Pireneje na słoniach.
Kartagińczyk.
- Był Kartagińczkiem, nie Rzymianinem. - Co za różnica?
Jakieś 500 lat różnicy.
- Dlaczego zakonnica ma taki tatuaż? - To nie wszystko.
Proszę.
Implanty piersi. 300 centymetrów sześciennych.
Co najmniej rozmiar D.
Zakonnica z silikonowymi cyckami.
Myślałem sobie: „To zakonnica, ale nadal kobieta”.
„Może biedaczka miała kompleksy”. Myliłem się.
- Miała niewiele zahamowań. - Co masz na myśli?
Przysięga czystości nie była jej mocną stroną.
W dniu swojej śmierci uprawiała seks.
- Z przodu i z tyłu. - Dobrowolnie?
Na to wygląda.
W odbycie i pod paznokciami ma ślady lubrykantu.
- Sama go użyła. - Dokładnie.
Całkiem jak Frankenstein.
Claudia!
Co ty tu robisz?
Coś się stało?
Claudia.
Nie bój się. Chcemy ci pomóc.
Co widziałaś tej nocy, gdy zmarła
siostra María?
Powinnam była już spać w swoim pokoju.
Tak, no dawaj. Wybierz jedną. Najgorszą, zobaczysz.
Ale bawiłyśmy się.
No oczywiście, najgorsza!
Mówimy na to „bransoletkowa gra” i co wieczór się zmieniamy.
Robi się różne rzeczy w zależności od koloru, który się trafi.
Gra jest zabroniona, ale każdy grał w nią przynajmniej raz.
Dlatego do tej pory milczałam.
Było mi wstyd i się bałam.
Co stało się potem?
Usłyszałam kroki.
Czyje?
Nie wiem. Nie widziałam twarzy.
Ale to była kobieta.
O której to się działo?
Pomiędzy pierwszą a drugą.
Chciałam wrócić do pokoju…
i nie dać się przyłapać.
Czy to tę kobietę widziałaś?
Nie wiem. Przepraszam.
POWIĘKSZENIE PIERSI I REKONSTRUKCJA
PLASTYKA POŚLADKÓW ZMNIEJSZENIE PODBRÓDKA
Detektyw Ortiz?
Pan Oddone zaprasza. Proszę za mną.
Tak. Oczywiście.
Świetnie.
Doskonale, zjemy kolację. Do zobaczenia.
Przepraszam, że pani czekała. Matías Oddone, prawnik Tetco.
- Rozmawialiśmy przez telefon. - Dziękuję za zaproszenie.
- Nie ma sprawy. Jak mogę pomóc? - Jasne.
Denatka, o której mowa.
Niewiele o niej wiemy.
Używała fałszywego nazwiska i miała implanty z Tetco.
Powinniście mieć jej dane w swojej bazie. Numer seryjny to 15121979.
Te implanty mają co najmniej 15 lub 20 lat.
- Możliwe. - Nie wiem, czy mamy tak stare dane.
Mogę zobaczyć nakaz?
- Nakaz? - Nakaz sądowy.
Obowiązują nas przepisy chroniące prywatność pacjentów.
Nikt tu nie próbuje uzyskać poufnych danych medycznych.
Wiemy, że miała implanty. Potrzebuję jej nazwisko.
Chyba są inne sposoby, by zdobyć jej dane.
Nie.
Niestety, nie w tym przypadku.
Przynieś mi nakaz, a chętnie ci pomogę.
A teraz wybacz…
Marto, pozwól do mnie.
Najpierw powiedział, że nie trzymają starej dokumentacji.
Potem zrobił ze mnie głupka. Nie podał mi nazwiska.
To było obraźliwe.
Potrzebuję nakazu,
by sprawdzić archiwa Tetco i znaleźć nazwisko siostry Maríi.
Nic z tego.
Słucham?
Nie wydadzą nam nakazu. Właśnie dostałem telefon.
Kto dzwonił?
- Porozmawiamy na miejscu. - Nie, kto…
Nie pomogę ci, jeśli nie jesteś ze mną szczera.
Na ostatniej sesji wspomniałaś o jakimś bólu.
Wszystko zostaje między nami. Wiesz o tym.
Zdarzają się wyjątki, gdy musi pan złamać zasadę poufności.
Nie możesz wiecznie uciekać.
Pomogę ci.
Mamy jeszcze dziesięć minut.
Jestem z kimś umówiona.
Hej.
- To ty. - Nie.
Nie byłam pewny, ale to ty.
- Pomylił mnie pan z kimś. - Sylwester 2003. Marbella.
Świetnie się bawiliśmy. Nazywasz się Emma.
Nazywasz się Emma. Hej!
Nie odbiera, ale potrzebujemy nakazu.
Sędzia nie odbierze. To on do mnie dzwonił.
- Ostrzegł mnie. - Przed czym?
Kto chce ukryć jej tożsamość?
Skup się na zbadaniu jej śmierci.
- Zapomnij o tym, kim była. - Bez tego nie mamy sprawy.
- Nie będę tak bezczynnie stać. - Dać ci radę, Ortiz?
Nie płyń pod prąd. Tylko się zmęczysz.
Ukrywała swoją tożsamość przez dziesięć lat.
- Przed kim uciekała? - Nie wiem.
Czemu sędzia nie chce ujawnienia jej tożsamości?
- Kto na niego naciska? - Trochę to śmierdzi.
A nawet cuchnie.
Skupmy się na tym, co mamy.
W pokoju ani na ciele nie ma śladów przemocy.
Nikt nic nie słyszał. Żadnego krzyku ani hałasu.
- Nie ma dowodów, że to nie samobójstwo. - Właśnie.
Więc miej oczy szeroko otwarte.
Ktoś sprawdził łazienkę?
Na pewno tak. Czemu pytasz?
Spójrz na to.
TECHNIK KRYMINALISTYKI
Wrzuciła to i nie spuściła wody. Czemu?
Po co ktoś siada na środku pokoju?
To barowa serwetka.
Jest na niej jakiś napis, ale muszę to zbadać.
- No to leć. - Okej.
Poszewka na poduszkę.
Nie pasuje do pościeli.
Są trzy komplety pościeli i tylko dwie poszewki. Jednej brakuje.
- Może zniknęła jak skarpety w praniu. - Może.
Poszewka mogła zaginąć lub ktoś mógł ją zabrać.
Zjem i wyślę ci raport o naszej biuściastej dziewicy.
- Tylko go podpiszę. - To jeszcze nie koniec.
Wiele rzeczy się nie zgadza. Zrekonstruuj jej głowę.
Naprawa tego bałaganu zajmie kilka godzin. Na pewno się opłaci?
Poszewki są bawełniane.
Jeśli w jej ustach lub gardle znajdziesz włókna, wykluczymy samobójstwo.
Jeśli nic nie znajdziesz, trudno.
- Proszę pana… - Później.
Kto to?
Ktoś ją znalazł przed nami.
Ukrywała się w szkole w Barcelonie.
Próbowano ją zidentyfikować po implantach,
ale to udaremniliśmy.
Zostawcie to, nad czym pracujecie.
To ma wyższy priorytet.
SPECJALNA JEDNOSTKA ŚLEDCZA
Teo, o co chodzi?
Bea, kochanie, nie czekaj na mnie.
Jadę do Barcelony. Pilna sprawa.
Kiedy wracasz?
Nie wiem. Porozmawiamy rano, kiedy dotrę na miejsce.
Kocham cię.
Prosiła pani o dyskrecję, ale nie mam na to wpływu.
Nie wiemy, jak zginęła.
Nawet nie wiemy, kim była.
Niech Bóg jej kiedyś wybaczy.
Nie miała pani podejrzeń?
Poza szkołą i rodziną nie miała żadnych znajomych.
Nie używała kart kredytowych ani telefonu.
Szkoła zapewniała jej wszystko, co potrzebne.
Zawsze była wzorową katoliczką.
To połączenia nawiązane z pokojem siostry Maríi
z ostatnich 15 dni.
Proszę sprawdzić, czy jakiś numer się wyróżnia lub jest spoza szkoły.
Sądzisz, że…
María nie popełniła samobójstwa?
Proszę przejrzeć te bilingi.
Krew?
Szminka.
To numer telefonu.
Ostrożnie.
SZUKAJ PO NUMERZE
WYSZUKIWANIE W REJESTRZE
Poproszę kieliszek wina.
Hej.
Znowu się spotykamy.
Nie taki był plan.
Daj spokój. Nie bądź taka surowa.
Nie wyraziłam się jasno?
Nie mamy już o czym rozmawiać.
Hej. Proszę dżin z tonikiem.
Halo?
Teraz? Czemu? O co chodzi?
Dobra, przeleciałem ją.
No i?
Czemu zaprzeczałeś?
Nie sądziłem, że tak to się skończy.
- Będę miał kłopoty, jeśli dowie się żona. - Już je masz.
Ty ostatni widziałeś ją żywą.
Co to, do cholery, znaczy?
Na razie oficjalną hipotezą jest samobójstwo.
Ale póki co nie możemy wykluczyć innych przyczyn.
Nie zabiłem jej, jeśli to pani sugeruje.
Chcę zadzwonić.
Masz adwokata czy chcesz z urzędu?
Nie powiadomię prawnika. Nic nie zrobiłem.
Do kogo chcesz zadzwonić?
Do żony.
No co? Musi wiedzieć, gdzie jestem.
Co? Zdradzam żonę. To nie czyni mnie zabójcą.
Nie.
Ale to może.
Utrata wzroku w prawym oku, pęknięcie naczynia w lewym,
złamany nos, pęknięta błona bębenkowa.
Nie wiem, czemu nadal masz żonę.
Gdzie ją poznałeś?
Kupiłem jej drinka. Poszliśmy do hotelu. Podrzuciłem ją. Standard.
Nie dała mi numeru. Nie mówiła, co robi i gdzie mieszka.
- Ani jak się nazywa. - Gdzie ją wysadziłeś?
Nie zabiłem jej.
- Nie zrobiłbym czegoś takiego. - Gdzie?
Nie ma jego odcisków.
Należą do ofiary lub zakonnic sprzątających.
Pewnie miał rękawiczki.
Pogadajcie z drogówką.
Sprawdźcie nagrania.
Sprawdźcie, czy zostawił ją pod szkołą i wrócił do domu, czy ją śledził.
- Mów. - Zrobione.
- Wpadnij do kostnicy. - Dobra.
Carlos ma raport. Sprawdź kamery.
Założę się o 20 euro, że drań poszedł za nią do szkoły.
Dosyć harowania za darmo po godzinach.
Mój syn ma dwa miesiące, już widzi…
To było samobójstwo?
W tchawicy miała bawełniane włókna.
Biedaczka przez dłużą chwilę walczyła o życie,
gdy ktoś zakrył jej drogi oddechowe czymś miękkim z bawełny,
co mogło spowodować śmierć przez uduszenie.
Chcesz ją zobaczyć?
Moja rekonstrukcja twarzy to pieprzona Kaplica Sykstyńska.
Teraz może mieć otwartą trumnę.
- Teraz? Czemu? O co chodzi? - Masz spotkanie?
Nie. Jestem z chłopakami z biura. Poszliśmy na drinka z klientem.
- OK, nie wracaj późno. - Nie bądź zła.
Kocham cię.
Wcale nie musimy ze sobą rozmawiać.
Cholera.
Hej, co się dzieje?
- Sądziłem… - Nalegaj, a już mnie nie zobaczysz.
Gdybyś zmieniła zdanie.
Kurwa.
Co masz?
Jesteś mi winna 20 euro.
Gość odjechał.
- To nie jego szukamy. - Szkoda.
Czekaj, a to co?
Przechodzień?
Sprawdź nagrania z okolicznych kamer po śmierci ofiary.
Zaraz wracam.
Możesz iść.
Mówiłem, że mylisz się co do mnie.
Nie zabiłeś jej.
Ale nie mylę się co do ciebie.
WYBACZ MI
Gdzie ona mieszka?
Nie wiem, o czym mówisz. Nie wiem.
Gdzie ona mieszka?
O kogo chodzi? Nie mam pojęcia.
Gdzie ona mieszka?
Nie wiem.
Nie wiem, gdzie ona mieszka. Nie wiem.
Kimmy, nie udało się.
Sprawiłam zbyt wiele bólu.
PIERDOL SIĘ
- Masz coś? - Popatrz na to.
Dziesięć po drugiej. Zakonnica już nie żyła.
To on.
Sukinsyn.
Czekaj. Teraz będzie najlepsze.
Zdjął rękawiczkę.
Zaraz zwymiotuje.
Przybliż.
Chcę wiedzieć, czyj to samochód.
Proszę wysiąść. Musimy coś sprawdzić.
Przepraszam.
- Pani dyrektor Baltierre? - Sprawdziłam listę, jak prosiłaś.
Znalazłam numer nie powiązany ze szkołą ani z siostrą Maríą.
- Rozmowa trwała trzy minuty. - Kiedy to było?
Pięć dni temu. O 15.
- Dwa dni przed śmiercią. - Tak.
Na której stronie jest to połączenie?
Na górze 14.
Numer ma końcówkę 8730.
Loreno, myślisz, że to ma związek ze śmiercią siostry Maríi?
Wkrótce się dowiemy.
Halo?
Loreno, mamy odciski.
Gdzie zakonnica?
Specjalna jednostka śledcza.
Proszę zaczekać.
ZADZWOŃ JAK NAJSZYBCIEJ
Napisy: Mariusz Bansleben