NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Hej!
Dziękuję.
MIASTO MEKSYK, 2007 ROK
- Sprawdzimy to. Dam znać. - Sprawdziłeś wszystko?
Za dwa tygodnie. Chwileczkę.
Oddzwonię.
Dziesięć razy. Przysięgam.
Gotowy na wielki powrót na scenę?
Zajmij się koncertami. Inaczej nie pojadę na wakacje.
Spodnie charro są gotowe na występ.
Kiedy wyjeżdżasz?
Za kilka dni.
Ale skup się na tym.
Jestem tu, gdybyś czegoś potrzebował.
Słuchaj.
Tak?
Dziękuję.
Za wszystko.
Nie ma za co.
Idź. Czekają na ciebie.
Do dzieła!
Dzisiejszy wieczór
jest dla mnie wyjątkowy.
Cieszę się, że wróciłem do moich fanów.
Dziękuję.
Dziękuję wam wszystkim.
Panie Ambrosi.
- Tak? - To do pana.
- Dzięki. - Nie ma za co.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ. M.
Bycie zwolnionym jest do kitu, co?
Wiem, jak to jest.
Zwolniła mnie połowa gazet w kraju.
Praca dla gazety to nie to samo.
Nie?
Mów, co chcesz, ale to nie ja piję o 11 rano.
Nie możesz tak dalej.
A co mam zrobić?
To, co zawsze.
Sprzedajmy reportaż.
Reportaż?
O Luisie Miguelu?
Nie, o Walterze Mercado.
Armando, nie mogę wejść do biura.
Zabiliby mnie.
Od kiedy potrzebujesz pozwolenia?
- Dziesięć lat pracy... - Dwanaście.
- Cholera... - Dwanaście lat pracy.
Tak ci odpłaca za dwanaście lat pracy?
Dasz mu się pokonać?
Gotowa?
Na co?
Jak to?
Dostaniesz dziś rolę.
Nie.
Nie znam jeszcze kwestii.
Musimy poćwiczyć.
Nie, wstydzę się.
- Nie! - Nagrywamy!
- Micky, nie! - Akcja!
On?
Tak, on tu jest.
Ten, który nie wierzył w teatr.
- Ten, który wyśmiewał moje sny. - Nie.
Powoli zaczęłam
sama tracić wiarę i pasję.
A to wszystko przez...
Przez moją zazdrość i lęk przed przyszłością.
Stałam się...
- Stałam się jakaś. - Moja.
Nie!
Idę.
Kochanie.
Może ugotuję kolację w zamian za tą, którą prawie zepsułem?
Możemy uczcić twoją rolę.
Brzmi cudownie.
Wszystko jest gotowe.
Aries Productions.
Rany.
Podoba ci się biuro?
Jak się masz?
Nasza recepcjonistka. Wyprostuj plakietkę.
Wszystko po lewej będzie działem marketingu.
Dalej jest studio z twoim pianinem.
Na górze jest przestrzeń dla ciebie.
Moje biuro.
To wszystko to dział promocji,
sala konferencyjna i finanse.
Julián!
Trzeba jeszcze dopiąć parę szczegółów.
Co myślisz?
Świetnie, Pato.
Rozmawiałeś z Julio o przejściu?
Widziałeś McCluskeya?
Nie.
Nie chce mnie widzieć.
Patrz.
Absolwent Columbii.
Pracował w Goldman Sachs w Nowym Jorku.
Będzie kierował działem finansów.
- Goldman Sachs? - Pato.
Tak, przez trzy lata.
Przepraszam.
Czy to nie kierowca Hugo?
Zatrudniliśmy go do pomocy w biurze.
Micky powinien to zobaczyć.
Micky.
TAJEMNICE SŁOŃCA
GDZIE JEST MATKA LUISA MIGUELA?
Posłuchaj mnie.
SŁOŃCE MA CÓRKĘ
To nie może się powtórzyć, Sergio.
Rozumiesz?
Przyszedł ktoś po ciebie.
Wy dwaj, za mną.
Co ci się stało?
- Oni wyglądają gorzej. - Jak to?
Tak się nie robi. Wyrzucą cię.
Rozmawialiśmy o tym. Wezmę twój plecak.
Co my z tobą zrobimy?
Wiesz, gdzie jest moja mama?
Oni mówili, że moja mama zniknęła.
Czemu tak powiedzieli?
Nie słuchaj ich.
Sergio, co wiesz o Marceli?
Czy Luis Miguel wie?
Jakie masz wieści?
Jakieś wieści o Marceli?
Gdzie ona jest?
Czy Luis Miguel o tym wie?
Sergio!
Wiesz coś o mamie?
Wiesz, gdzie jest?
Odsuńcie się.
Cofnijcie się.
Odsuńcie się.
Zrobicie sobie krzywdę.
Cofnąć się!
Uważajcie!
- Sergio! - Gdzie twoja mama?
MIASTO MEKSYK, 2007 ROK
Które najlepsze?
To cabernet.
- Tak. - A dla ciebie?
Tak samo.
Dla mnie też.
Nieźle, Luis.
Nieźle.
- Spróbujmy syrah. - Dobra.
Ale na pewno? Nie masz problemu z uchem?
Co mówiłeś?
Przynajmniej mogę koncertować.
Jest coraz lepiej.
Miło mi to słyszeć.
- Dzięki. - Serio.
A gdzie jest Michelle?
Pojechała z koleżankami do Los Angeles.
Wszystko u niej dobrze?
Idealnie.
To dobrze.
MADRYT, 2007 ROK
Wejdź.
Co ty tu robisz?
Podobno tamci wyglądają gorzej.
- Jak się masz? - Wiedziałeś?
W gazetach piszą, że wiedziałeś,
że od lat nikt nie miał kontaktu z mamą.
To bardziej skomplikowane.
Masz tylko dziesięć lat.
Wiedziałeś czy nie?
Tak.
Dlaczego nic mi nie powiedziałeś?
Bo chciałem cię chronić.
Nie chciałem, żebyś czuł się jak ja.
Ale mama wysyłała mi listy do Hiszpanii.
Nikt nie wie, gdzie jest?
Przepraszam.
Przyszła panienka Sophie.
Zaraz wrócę.
Sophie.
- Co u ciebie? - Micky.
Rany.
Nie rozumiem.
Dlaczego twoja babcia rozpowiedziała o twojej mamie i Michelle?
To skomplikowane.
Bardzo skomplikowane.
Co zrobisz?
Co my zrobimy?
Micky.
Jak wyjaśnić córce, że jej tata mówi, że nie istnieje?
Nigdy tak nie mówiłem.
Ale nie mówiłeś o jej istnieniu.
Widuję ją co tydzień.
Świetnie się dogadujemy.
Cieszę się, ale prędzej czy później będziesz musiał coś zrobić.
Co mam zrobić?
Powiedz o niej.
Pogadaj z prasą. Cokolwiek.
Pozwól mi to przemyśleć.
Co mamy zrobić, jeśli prasa nas znajdzie?
Nie podali waszego nazwiska.
Nie martw się.
Musisz wyznać prawdę.
To nie takie proste.
To twoja córka.
Nie może być prościej.
MIASTO MEKSYK, 2007 ROK
Proszę bardzo.
Miło cię widzieć.
Jak leci? Przyszedłem po swoje rzeczy.
Dzień dobry, Aries Productions.
Z kim mam połączyć?
Jak się pani miewa?
Twoja odprawa.
Jak miło.
To jakiś żart?
Możesz to sprzedać.
Azucena, pracowałem tu 12 lat.
I tak mi się odpłacacie?
Nasze warunki.
ANULOWANE
Co to jest?
Oddasz całą skradzioną sumę. Co do centa.
Albo pójdziesz siedzieć.
Nie martw się, w małych ratach.
Wybieraj.
- Gdzie Mauricio? - Na wakacjach.
Dziwne, że nie został, żeby się nade mną pastwić.
Zrobisz coś dla mnie?
Powiedz mu,
żeby się pieprzył.
Albo nie.
Niech pieprzy siebie i swoją zdzirowatą matkę.
Sukinsyn!
Kiedyś będziemy musieli wyjść z tego pokoju.
Później.
Nie mogę uwierzyć, że nie znasz Madrytu.
Nie znam wielu rzeczy.
Pokażę ci.
Dobrze?
Halo?
Co jest, Micky?
Tak, wszystko w porządku.
Wszystko gra.
Nie trzeba było.
Dziękuję.
Tak.
Uściski. Pogadamy później.
MIASTO MEKSYK, 1994 ROK
Mój mały, spójrz na siebie.
Nikt tu nie umie się tobą zająć.
Dobrze, że wkrótce wyjeżdżamy.
Co tu robisz?
Tak witasz babcię?
Daj spokój, Alex.
Przyszłam do wnuka.
- Sergiño, idź do swojego pokoju. - Nie, zostań.
To on do mnie zadzwonił.
Matilde, zrozum, że Sergio tu mieszka.
Bo go porwaliście.
Nikt go nie porwał. To mój brat.
Sprowadziłeś go tu wbrew naszej woli.
Nie pozwałam cię,
bo bałam się twoich prawników.
Ale wiemy, że twój ojciec zapisał,
że Sergio ma mieszkać ze mną.
Brzmi świetnie.
Z czego będziesz żyć?
Bo nie dam ci ani grosza.
Wiesz co?
Dość tych kłótni, niech Sergio zdecyduje.
Żadnych prawników ani pośredników.
Niech wybierze między nami.
Wie, że go okłamałeś.
Wie, jaki jesteś.
- Niech wybierze. - Matilde.
Micky i ja nigdy go nie okłamaliśmy.
Kłamstwo, ukrywanie prawdy...
Na jedno wychodzi.
Dobra, niech wybierze.
- Micky. - Dobrze.
- Na pewno? - Nie.
Mój tata popełnił ten sam błąd.
Czekaj.
Z kim chcesz mieszkać, Sergiño?
Z twoją babcią, która chce tylko
wykorzystać cię do cna?
Czy z nami?
Twoimi braćmi, którzy cię kochają i chcą cię chronić?
Skarbie.
Spójrz na mnie.
Cokolwiek się stanie,
cokolwiek postanowisz,
zawsze będę cię kochać.
Sergiño.
Tak powinno być.
Sergiño.
Wciąż mieszkam w tym hotelu.
Czekam na dom, który obiecałeś dla mnie wynająć.
Sergiño, proszę.
Niech twój asystent zabierze tam jego rzeczy.
Proszę.
- Chodźmy, skarbie. - Sergiño...
Chodźmy, skarbie.
Sergiño.
MIASTO MEKSYK, 2007 ROK
Tak jest.
Tutaj...
Co tam, José?
Wciąż tu jesteś?
Co tu robisz, Martín?
Przesiaduję.
Tak jak ja. Pracoholizm.
Tacy już jesteśmy. Dobranoc.
Pa, Martín.
Poproś o podwyżkę.
Wykorzystują cię.
Sukinsyn.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ. M.
LINIE LOTNICZE AVIAMAX
Co za sukinsyn.
MICHELLE SALAS CEL PODRÓŻY: MADRYT
Powiesz, dlaczego jesteś taki szczęśliwy?
Lubisz piłkę, Armando?
- Jasne. - No dobrze.
Moje znalezisko
jest jak mecz z największym rywalem,
na którym podczas 93. minuty
zdobywasz zwycięskiego gola.
To jest tak piękne.
No to mów.
Wystarczy, że pójdziesz
i to potwierdzisz.
Z dwoma kostkami lodu.
- Lucía... - Nie wstawaj.
Proszę.
- Dzięki. - Dzięki, że przyjechałeś.
Wybacz, że dopiero teraz.
Nie martw się. Wiem, że jesteś zajęty.
A co u ciebie?
U mnie?
Radzę sobie.
- Jedziesz do Argentyny? - Za tydzień.
Sprzedałam dom.
Załatwione.
Ale to dobrze. Nowy etap.
To konieczne.
Wyobrażam sobie.
Mów, co u ciebie.
Czytałam w gazecie
o twojej mamie i córce.
Nie.
- Nic nie mów. - Co zamierzasz?
Wydasz oświadczenie, udzielisz wywiadu?
Sam nie wiem.
Nie wiem, czy warto.
Wiesz, ile razy Hugo martwił się o twoją karierę?
Ile?
Ani razu.
Martwił się o ciebie.
O twoich braci.
O twoją przyszłość.
Zastanów się,
co będzie najlepsze dla ciebie.
Nie dla kariery, dla ciebie.
Powiedzieć prawdę?
O twojej dziewczynie?
O córce, o rodzinie?
Powiedzieć o swoim życiu czy milczeć?
Co myślałby Hugo?
Tutaj.
Siedząc tu.
Z winem w ręku.
Odwaga popłaca.
Bardzo za nim tęsknię.
MADRYT, 2007 ROK
- Dobranoc. - Dobranoc.
Gadałem z Sergio.
Jadą do Madrytu w tym tygodniu.
Wiem.
- Pieprzyć to. Załatwię to. - Micky!
- Do cholery. - Czekaj.
- Na pewno? - Nie stracę też jego.
- Pójdę z tobą. - Zostań tu.
Mówiłem, że to nie twoja wina.
Nie chcemy, żeby doszło do infekcji.
- Piecze. - Podmucham.
Już lepiej, skarbie.
Załóż to.
Idę. Boże!
- Odsuń się. - Micky. Co tu robisz?
Myślisz, że skłamałem w sprawie mamy?
Dlatego chcesz z nią zamieszkać?
Dobra.
To wszystkie pocztówki,
wszystkie listy,
które ci wysłała, udając mamę.
Nie słuchaj go, on kłamie.
Kłamię?
Sergiño.
To ona cały czas nas okłamywała.
- Ona i tata kłamali latami. - Jak śmiesz mu to robić?
Jak ty śmiesz nam to robić?
Straszysz go.
Mówiła, że to ona powiedziała prasie o mamie?
Nie? Powiedz mu.
To przez nią dopadli cię w szkole.
- To prawda? - Powiedz mu.
- Nie. - Nie? Jasne.
Powiedz mu.
Spójrz mu w oczy i wyznaj prawdę!
Kłamca!
Kłamca? Powiedz mu, do cholery.
No już.
Powiedz mu.
No już.
Oto kobieta, z którą chcesz zamieszkać.
Nie chcę już z tobą mieszkać.
- Nie dotykaj mnie. - Nie, skarbie.
Nie mów tak.
Sergio!
Nigdy ci tego nie wybaczę.
Zadowolony?
Teraz nienawidzi nas oboje.
Nie żartuję, Patricio. Podjąłem decyzję.
W tym tygodniu mam konferencję prasową.
Dobra, jeden na jednego,
ale niech będą poważni.
Magda, sprawdzisz, czy to wino?
- Tak. - Dzięki.
Nie. To ja wydam oświadczenie.
Zaufaj mi.
Dzięki.
Sophie.
O rany, kto ma dziś urodziny?
To do kolacji.
Świetnie wyglądasz.
Czego się napijesz? Kawy?
Co jest grane?
Mam dobre wieści.
Rozmawiałem z menadżerem.
W tym tygodniu udzielę wywiadu.
Opowiem o wszystkim.
O wszystkim.
Zwłaszcza o Michelle.
Jesteś pewny?
Całkowicie.
Nie wiem, co powiedzieć.
O co chodzi?
O nic.
Nie sądziłam, że to zrobisz.
Tak trzeba.
Gość oszalał.
Nie wie, co się stanie, jeśli udzieli wywiadu.
Jak zareagują fani na wieść o jego córce?
Albo o jego matce?
Pytasz mnie?
Tak.
Jestem zwykłym pracownikiem.
Nie zgrywaj ofiary.
Jesteś tu, by mi pomóc.
Jakieś pomysły?
Gazeta.
Co?
Co spotkało jego młodszego brata?
Dopadli go dziennikarze.
Co spotkałoby córkę?
Halo?
Jestem sama, Ximena. Dlaczego?
Na koncercie.
Spójrzmy.
Na którym kanale?
Dobrze, oddzwonię.
Najważniejsze jest dla mnie
zachowanie profesjonalizmu przed publicznością.
Daję ludziom całego siebie.
To dla mnie najważniejsze.
Powiedz nam,
co się u ciebie dzieje.
Jesteś singlem?
W sumie tak.
Jestem singlem.
W tym zawodzie ciężko o poważny związek.
Ciągłe podróże,
trasy, wyjazdy...
Luis Miguel wykorzystał okazję
i zbliżył się do pięknej prezenterki.
Widać było między nimi zażyłość, gdy wychodzili ze studia.
Krążyły plotki o ich romansie.
Podobno widziano ich...
Zróbmy to, jak należy.
Nigdy by mi nie wybaczył.
Ani tobie.
Musimy zaryzykować i mu powiedzieć.
Daj mi trochę czasu.
Dopiero zaczęłam się z nim dogadywać.
Proszę. Spójrz na mnie.
Powiedzmy mu razem za kilka miesięcy.
Dobrze?
Proszę.
Prosisz?
Dobra.
Poczekamy.
- Jesteś taki przystojny. - A ty taka piękna.
- Najpiękniejsza w Madrycie. - Pewnie!
Wracamy do hotelu? Wypuścisz mnie kiedyś stamtąd?
Nie?
- Porwiesz mnie w pokoju? - Tak.
Tak?
Tak.
Kochanie.
Wejdź.
W porządku?
Kochanie?
Widziałam twój wywiad.
Z tą prezenterką.
Dlatego się spóźniłeś?
- Mówiłem, że muszę pracować. - Dwugodzinny wywiad?
Wyszedłeś z nią później?
Nie. Przyszedłem do ciebie.
- Myślała, że jestem singlem. - Bo tak powiedziałeś w wywiadzie.
Mówiłem ci.
Nie mogę wyjawić, że kogoś mam, ze względu na karierę.
Kochanie.
Mówię prawdę.
To się chyba nie uda.
Nie odchodź.
Co jeszcze mogę zrobić?
- Co jeszcze? - Nic.
Chcę stabilnej przyszłości.
Z tobą to niemożliwe.
Nie wychodzi z pokoju.
Dziś pod domem stali paparazzi.
Sergio nie będzie mógł nigdzie pójść.
Rozmawiałeś z nim?
Trochę.
Nie chce z nikim gadać.
Sergio nie powinien tu być.
To gdzie ma być?
Może w szkole z internatem w Stanach.
Ma tylko dziesięć lat.
Nie może tu pójść do szkoły ani wyjść z domu.
Zamieszkasz z nim?
Zajmiesz się nim?
Ja mogę go zabrać.
Daj spokój.
Mówię serio.
Mogę z nim jechać.
Minie osiem lat,
zanim skończy szkołę.
Jesteś pewny?
Tak.
Zrobię, co trzeba.
Ale chcę, by to było jasne.
Nie robię tego dla was.
Mogę to zrobić tylko dla niego.
Dzięki, Joe.
- Jest tutaj? - Tak.
W studiu wszystko gotowe.
Micky.
To kiepski pomysł.
Widziałeś, jak prasa naskoczyła na twojego brata?
Co się stanie z twoją córką?
Prasa już o tym spekuluje.
Spekulacje to nie to samo, co wiedza.
Zapomnij o karierze,
plotkach czy stracie wizerunkowej
po ogłoszeniu, że masz nieślubną córkę.
Pomyśl o życiu Michelle.
Będą codziennie wypytywać ją o tatę.
Nigdy nie zazna spokoju.
Sugerujesz więc, że mam to ukrywać do końca życia?
Nie uznawać córki, brata, dziewczyn...
Wiesz, że jeśli zaczniesz ten temat,
zapytają o całą resztę.
Co by to oznaczało?
Koniec kariery.
- Nagrywajcie go tylko z prawej. - Nagrywamy na żywo.
Zaczynamy za trzy,
dwa, jeden.
Luis Miguel, dziękuję za spotkanie.
Cieszę się, że tu jestem
i że mi zaufałeś.
To ja dziękuję.
- Ostatnio widzieliśmy się w Buenos Aires. - Tak.
Mówiłeś mi przed wywiadem, że chcesz
przekazać coś fanom.
Nie krępuj się.
Dziękuję. Zgadza się.
Co powie, mamo?
Ostatnio pojawiło się dużo...
spekulacji na temat...
mojego życia, kariery.
Chciałem więc...
przekazać słuchaczom...
że...
Chcę powiedzieć,
że...
Co się dzieje?
Nic...
Chciałem powiedzieć, że...
postanowiłem...
nagrać swój pierwszy album koncertowy.
To będzie coś wyjątkowego.
Pierwszy koncert odbędzie się w Auditorio Nacional.
Po tylu latach kariery
mam tyle pięknych piosenek,
która moja publiczność pokochała...
Myślę, że to dobre doświadczenie.
Kontakt z widownią na koncercie.
Myślę, że to ważne...
Dlaczego nie chce, żebym go zabrał?
Daj mu czas.
Co masz w torbie?
Sergiño.
Hej.
Proszę.
Lepiej, żebyś był z dala ode mnie.
Przyjadę, gdy tylko będę mógł.
Obiecuję.
Zadzwonimy, gdy dojedziesz.
Dziękuję.
Dbaj o niego.
Mogę wejść?
Co ty tu robisz?
Mam dla ciebie prezent.
To zostanie między nami.
W zamian za to, co jestem ci winien.
Plus milion dla mojego kumpla Armando.
- Który się wysilił... - Wynocha!
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Napisy: Ewelina Zakrzewska