NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Patrz, Micky!
Leci!
Micky!
Ktoś cię szuka!
René León!
- René? - René León!
Idę!
Pilnuj Sergio!
Idę.
Micky.
Wybacz, że tu jestem. Chciałem się z tobą zobaczyć.
- Napijesz się czegoś? - Nie, dzięki.
Chcę ci osobiście podziękować.
Wiesz, ile znaczysz dla WEA.
To dzięki tobie firma się rozrosła.
Bez ciebie nie sprzedałbym jej Warnerowi.
Dziękuję za zaufanie.
To ja dziękuję.
Jak tam nowa płyta?
Julio odbył wstępną rozmowę
z kompozytorami.
Nie wiedziałeś?
Trochę się odciąłem.
Micky.
Rozumiem, że ciężko ci po śmierci Hugo.
Rozumiem, że musisz oczyścić umysł.
Nic mi nie jest.
Sergiño uwielbia plażę. Chciałem, by zobaczył dom...
Nic mi nie jest.
Więc wrócisz niedługo do pracy nad płytą?
Nie przejmuj się płytą.
Sprzedałeś firmę.
Pracują dla mnie najlepsi kompozytorzy.
Wszystko będzie dobrze.
Będzie dobrze.
Co myślisz o moich pomysłach na album?
Nie powinniśmy się spieszyć.
Widziałeś sprzedaż Aries?
Moglibyśmy robić koncerty na 2000 osób.
Tak.
Praca z Manzanero będzie niesamowita.
Będzie tobą zachwycony.
- Spotkanie zaczęło się 15 minut temu. - Przepraszam.
Po pierwsze bardzo się cieszę,
że mogę z wami pracować.
Luis to najważniejszy artysta Warnera.
Chcemy, by nowy album był nawet lepszy niż Romance.
Gdzie jest Micky?
Odpoczywa w Acapulco. Kontynuujmy.
Właśnie to mnie martwi.
Hugo odszedł, Micky olewa zebranie.
Skąd mamy wiedzieć, co z nową płytą?
Mam kilka pomysłów,
które chciałbym wam przedstawić...
A ty to kto?
Kiko Cibrián, miło mi.
Wyprodukowałeś płytę dla tego dzieciaka Valdésa.
Właśnie.
Wyprodukował i napisał też piosenki do ostatniego albumu Micky'ego, Aries.
Ale Aries nie przypomina Romance.
Wiem. Nie chciałbym narzucać innego stylu,
ale moglibyśmy postawić na nowocześniejsze brzmienie.
Nowocześniejsze?
Kiko chce powiedzieć,
że Segundo Romance powinno być bezpośrednią kontynuacją,
ale inną od Romance.
Romance sprzedał się najlepiej.
Zbaczamy z tematu.
Czy ktoś ma jakiś pomysł?
Ktokolwiek?
MIASTO MEKSYK, 2006 ROK
Micky, jesteś wielki!
- Wyszło ładnie, co? - Tak.
Mnie się podobało.
- Wyszło nieźle, co? - Super.
Spektakularne.
Świetne.
Nie martwię się o świąteczny album, tylko o koncerty.
Bez obaw. Beethoven był głuchy.
Jesteś numerem jeden.
Najlepszy.
- Alan. - Tak?
Następnym razem daj coś trudniejszego.
Oczywiście.
Miłej podróży, Micky.
Dzięki.
Micky!
Wesołych świąt.
Nie przesadź z hazardem.
Spodoba mu się?
Moje prezenty nigdy mu się nie podobają.
Trzeba było mi powiedzieć, zanim to kupiłam.
Kiedy mu to dasz?
Jak to kiedy? W święta.
Mówiłaś mu, że chcesz spędzić z nim święta?
Nie. Dlaczego?
Co?
Radzę ci dać mu go dziś
i mieć na Gwiazdkę plan zapasowy.
Tato!
Magda, gdzie mój tata?
Pojechał na wycieczkę.
Jaką wycieczkę?
Wyjeżdża na nią co roku. Nie mówił?
Cześć, Sergio. Co robisz?
- Będę grał z Dokiem. - Naprawdę?
- W co zagracie? - Kim jesteś?
Alex. Pracuję z twoim bratem.
- Sergiño. - Idę, Doc!
Podobny do ciebie.
- Co robisz? - Nie przyszła góra do Mahometa...
Mogłeś zadzwonić.
Co zrobiłby Hugo?
Zadzwoniłby czy przyjechał?
Żona Calderóna mówi,
że będzie miał operację wyrostka.
Tylko on mógł współpracować z Kiko i Armando.
Nie uzgodnili nawet pół zwrotki.
Musisz wrócić i przywrócić porządek.
Druga część Romance to wielka szansa.
Ja też tęsknię za Hugo.
Nie możesz tak żyć.
Hugo pracował do samego końca.
Jak myślisz, co by zrobił?
Niech Kiko i Armando tu przyjadą.
Twój menedżer musi tu być.
Nie mogę tu zostać tak długo. Muszę wrócić do biura.
Przyślij Patricio.
Nie jest twoim menadżerem.
Lepiej nie mieszać go
do sporu z Kiko i Armando.
Mam nagrać album czy nie?
Sprowadź ich.
Nie, niczego nie odwołuj.
Sergio potrzebuje menedżera w Hiszpanii.
Sergio wróci ze mną do Madrytu przed końcem roku.
Muszę tylko znaleźć coś,
co wywrze presję na Micky'ego.
Nie.
Zajmę się tym, Tito.
Słyszałeś o Acapulco?
Tak. McCluskey żalił się Sanzowi.
Manzanero nie pojedzie do Acapulco?
Dasz wiarę, że sukinsyn wciąż każe mi być kierowcą?
Nawet po śmierci starca nie mogę awansować?
Cierpliwości.
Pojedziesz do Acapulco?
A jak myślisz?
Popsujesz album, żeby wysłać go w trasę...
Niczego nie popsuję.
Przełożę wszystko na jakiś czas.
Żeby wysłać Micky'ego w trasę i pobrać prowizkę?
Co pobrać?
Prowizję.
Mam gdzieś prowizję.
McCluskey zostanie tutaj,
a ja przekonam Micky'ego, że muszę być jego managerem.
Moim zdaniem za bardzo się spieszysz.
Tak myślisz?
Sam mówiłeś, że klasyka nigdy nie wychodzi z mody.
Nie ma co kombinować. Posłuchaj.
Z całym szacunkiem, maestro.
Nowa płyta ma odkrywać nowe gatunki.
Nowe gatunki?
Opracowywałem romantyczne wersje klasyków.
Tango, ranchery.
- Ranchery? - No nie wiem.
To kontynuacja albumu bolero.
Album nazywa się Romance, nie Boleros.
Nie zrobię aranżacji do ranchery.
Mają brzmieć jak piosenki Luisa Miguela.
Znajdź innego kompozytora.
- Chciałeś klasyki. - Słuchajcie...
Hugo przefiltrowałby te pomysły...
Hugo tu nie ma.
To jasne.
Tak, Bernardo.
Nie przejmuj się.
- Dzień dobry. - Spłacę dług.
Tak, zajmę się tym.
- Jutro zrobię przelew. - Dzień dobry.
Cały dzień siedzę przy telefonie.
O rany, jak ty sobie radzisz?
Pracujesz pierwszy raz od 12 lat.
Coś ty taki mądraliński?
Cześć, María.
Posłuchaj.
Zajmiesz się dostawcami?
Oczywiście.
Nie, to twoje zadanie.
Przy okazji...
Gdzie jest Azucena?
Nie wiem.
Nie?
Dziś rano dostałem jej pozwolenie na podróż do Limy.
Dziwne.
Po co tam pojechała?
Nie wiem, żeby kupić pisco?
- Mówię poważnie. - Wiem.
Widziałeś raport z Limy. To był wypadek.
Tak.
Na koncercie, który ty zorganizowałeś, nie ja.
Do roboty.
Nie.
Przestań.
Posłuchaj, maestro.
Słucham od pięciu godzin.
Nie wiem, dokąd zmierzasz.
Wiesz, tylko ci się nie podoba.
- Oczywiście, że nie. - Micky.
Co myślisz?
Kłócicie się od paru godzin.
Do niczego nie dojdziemy.
Trzeba mieć jasną ścieżkę.
Micky, ledwo się odezwałeś.
Bo mi nie pozwalacie.
To twój album. Powinniśmy cię słuchać.
Wiecie co?
Muszę oczyścić umysł.
Zaraz wracam.
Pogadam z nim chwilę.
Mam ich dużo.
Dam ci dwa świetne albumy, których słuchałem.
Zobaczmy.
Tylko je oddaj.
Przecież wiem.
Wciąż nagrywamy w tym formacie.
Tak brzmi najlepiej.
Dzięki.
Julio.
Co sądzisz o Roblesie?
Nie wiem, gadałem z nim parę minut. Dlaczego?
Ten typ zawsze ląduje na czterech łapach.
Dobrze mieć takiego gościa.
Wiesz, o co mi chodzi.
Chyba nie chcesz go zwolnić?
Hugo zmarł, René sprzedał.
A ty od niedawna kierujesz Publishow.
Taki ruch może się nie opłacić.
- To sukinsyn. - Uważaj.
Przemyśl to.
To był niezły pojedynek.
Cholera.
Gdy ostatnio byłem tu pijany,
ścigałem się z przyjaciółmi i wylądowałem autem w oceanie.
Naprawdę?
Ile miałeś lat?
Osiemnaście?
Wieki temu.
- Wieki. - Cholera, 18.
W tym wieku oglądałem Playboye dziadka.
To zrozumiałe, że musisz odpocząć.
Każdy potrzebuje czasem przerwy.
Nie powinieneś siedzieć w Meksyku
i wykłócać się z kompozytorami o nową płytę.
Rozerwij się.
Co chcesz robić?
Zaliczyć kogoś? Poświęcę się.
Chcesz jechać w trasę? Załatwię to.
Tylko nie trasa.
Dokończmy rozmowę w klubie.
Teraz?
Teraz jest tam pełno lasek.
Chodźmy.
Wezmę każdą, którą odrzucisz.
Skończysz sam.
Zostaw chociaż jedną.
LIMA, PERU, 2006 ROK
Byłem skłonny odwołać spotkanie.
Wasi ludzie zostawili mnie na lodzie.
Mój zespół miałby ci zaszkodzić?
Przypominam, że mój klient prawie stracił tu słuch.
Oczywiście.
Wasz menadżer nie wynajął dobrego sprzętu,
bo chciał oszczędzić.
Jaki menadżer?
Menadżer Luisa Miguela.
Więc wypadek to jego wina, a nie twoja?
To lista dostawców, których sugerowałem.
Oto, co kupili.
Spójrz na podpis.
On chyba pracuje z wami?
MIASTO MEKSYK, 2006 ROK
Może nie uwierzysz, ale wiem, co czujesz.
Tak?
Twój tata też wyjechał bez słowa?
Twój tata taki już jest.
Znika, gdy robi się ciężko.
Ciężko?
Co jest ciężkie?
Dokąd pojechał?
Mau.
Nie wiem.
Przykro mi.
Zamieszkam z mamą w Miami.
Powiedz mu, jeśli go zobaczysz.
Wiesz, co powiedzieć.
Dzień dobry.
Niezła impreza.
Micky ma prośbę.
Jego zdaniem dla albumu i dla was będzie lepiej,
jeśli przełożymy wszystko na pół roku.
A co z naszą dotychczasową pracą?
Zostaje.
Nikt jej nie tknie.
Dokończymy, gdy Micky wróci z trasy.
- Jedzie w trasę? - Maestro.
Nie naciskajmy.
Powinien pan się cieszyć.
Co? To on nas tu wezwał.
Znika i wraca w ten sposób.
A teraz każe nam spadać na pół roku.
Nie jestem na każde jego zawołanie.
- To czego pan chce? - Nie chodzi o mnie.
Ani o Cibriána. Chodzi o to, czego on chce.
Przepraszam.
Ma rację.
Co?
Nie idzie?
Co tu robisz?
Patrzę, jak przegrywasz.
Po jednej.
Jak mogłeś tu przyjechać, nie mówiąc Michelle?
Mam jej meldować każdą podróż?
Postaw się na jej miejscu.
Mieszka z tobą.
Chce być z tobą.
Wszystko się zmieniło, masz córkę.
Nie możesz tak znikać.
Przeproszę ją, gdy wrócę do Meksyku.
Jasne.
Zanim dotrzesz do Meksyku,
nie będzie już kogo przepraszać.
Posłuchaj mnie.
Nie dobieram.
Micky, proszę.
Wsiądź ze mną do samolotu.
Powiedz córce, czemu nie spędzisz z nią świąt.
Przygotuj samolot, zaraz będę.
Dobra.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio spędziłem święta w Meksyku.
Michelle będzie na nas czekać.
A właśnie.
Słyszałem, że miała problem na imprezie w Querétaro.
Musiałeś ją zabrać.
Zrezygnowałeś z lotu?
Pożyczyłeś jej kurtkę, prawda?
Tak.
Trzęsła się.
To miłe.
Posłuchaj.
To ja jestem jej ojcem.
Nie zapomnij.
Świetnie.
Kierowca was odwiezie. Potem zadzwonię.
Dobra, pa.
Micky, telefon do ciebie.
- Kto to? - Twoja babcia.
Znowu.
Niech przestanie mnie dręczyć.
Dzwoniła dziś trzy razy, by zapytać o Sergio.
To proste. Nie może z nim gadać.
Wie o tym i chce z tobą pogadać. Jest wkurzona.
Powiedz, że jestem na jachcie.
Pani Matilde.
Witam ponownie.
Jest na jachcie.
Kiko, co to jest?
Wybacz. Myślałem, że śpisz.
Nie przeszkadzasz mi. Co to?
Ta sama ranchera.
Nie brzmi jak ranchera.
Tak jak mówiłem.
Każdy gatunek może brzmieć jak piosenka Luisa Miguela.
Grałeś to dla Armando?
Tak.
Zagraj jeszcze raz.
Zajebiście.
Mogłeś mi powiedzieć.
Mogłeś zadzwonić.
Mogłeś zostawić wiadomość, ale nie.
Magda mi powiedziała.
- Świetnie. - Wiesz, co dziś jest?
Dziś moja matka,
a twoja babcia...
kończy 60 lat.
Od lat nie spędzam tu świąt.
Zawsze jadę na plażę albo do Las Vegas...
W miejsce, które mi jej nie przypomina.
Spójrz.
Mama dała mi to przed moim pierwszym występem.
Gdy mi to dała...
nazwała mnie swoim słońcem.
Ty jesteś moim.
Wybacz mi.
Dziękuję za spotkanie.
Gadałem z Sanzem i twoim menadżerem.
Jeśli przełożysz płytę, zrezygnuję.
Nie. Chcę ją nagrać od razu.
No nie wiem.
W Acapulco byłeś nie do życia.
Z tobą też nie było łatwo.
A co myślałeś?
Byłeś jak słoń w składzie porcelany. Nie mogę tak pracować.
Wiem.
Naprawdę przepraszam.
Ale...
zrozum mnie.
Tatę obchodziła moja kariera.
Ale dla Hugo ważny byłem ja.
Ja.
Gdy straci się kogoś takiego...
Micky.
Musisz o tym zaśpiewać.
Wykorzystaj to.
Tak.
Ale potrzebuję ciebie.
Wysłuchaj pomysłów Kiko.
Możemy stworzyć własny gatunek.
Myślałeś o jakimś?
Co tu robisz?
Chcę z tobą być.
- Miło, że przyszłaś na pogrzeb. - Micky.
Musiałam to przemyśleć.
Hugo nie żyje!
Hugo.
Mówisz, że cię odtrącam,
a gdy proszę, byś była przy mnie,
zostajesz w Nowym Jorku.
Nawaliłam.
Wybacz mi.
Tak.
Nawaliłaś.
Spróbuj mnie zrozumieć.
To dla mnie bardzo trudne.
- Boję się. - Coś jeszcze?
Nigdy nie odchodź.
To dla Hugo.
Wiem.
Będę za tobą tęsknić.
Ja za tobą też.
Wracam do biura.
Musimy pogadać.
Alex, masz chwilę?
Tak.
Zaczekaj na mnie w biurze.
Maestro.
- Halo? - Tak.
Co ty tu robisz?
Wiem, już późno.
Ale niespodzianka.
Chciałam ci podziękować, że sprowadziłeś tatę.
To nic takiego.
I dać ci to. Zapomniałam oddać.
- To nic. - Może pachnieć mną.
Przepraszam.
To nic.
Mau, skarbie. Przepraszam za spóźnienie,
ale ktoś im nie powiedział, że przyjdę.
Przepraszam.
Tania, miło mi.
Michelle.
Córka Micky'ego.
Idziemy? Mamy rezerwację za 15 minut.
- Idę do toalety. - Dobrze.
- Tania i ja... - Ja...
Muszę iść.
Dzięki, że sprowadziłeś tatę.
Cześć.
Co się stało? Kupujesz mi drinka?
Sanz i McCluskey są wściekli.
Nie chcą mnie przy Segundo Romance.
Mówiłem ci, idioto. A to wszystko dla głupiej trasy.
Posłuchaj.
Jeśli cię zwolnią, idę z tobą.
Nie zostanę tu na kolejne dwa lata.
- Z czego rżysz? - Nie rozumiesz.
Jeśli mnie zwolnią, w porządku.
Jeśli tego nie zrobią, to znaczy, że Micky mnie tu chce.
A wtedy
będziemy ustawieni.
Nie zwalniaj go.
Nie zabraniaj mi tego.
Nie widzisz, co zrobił?
Chciał namieszać ci w głowie i wysłać w trasę,
byś nie wydawał płyty.
Przesadzasz.
Wcale nie.
Nie wiem, czemu chcesz go w ekipie.
- Z wielu powodów. - Podaj jeden.
Bo mnie słucha.
Jesteśmy podobni.
Wcale nie. Ty harujesz jak wół.
Nie krzycz.
On spoczywa na laurach swojej rodziny.
Podoba ci się, że zawsze się z tobą zgadza.
Nie potrzebuję karmienia ego.
To po co ci on?
Nie chcę więcej zmian.
Gdy znów nawali, zwolnij go. Ale nie teraz.
Kropka.
- Twoja piosenka jest świetna. - Tak?
- Tak. - Podoba ci się?
Powinniśmy nagrać duet.
Powinieneś śpiewać solo.
Oż ty...
Dopadnę cię.
Cześć!
Moje dziecko!
- Miło cię widzieć. - Sergio.
Idź z Dokiem.
- Sergio. - Dawno się nie widzieliśmy.
- Powiedz Érice, że zaraz będę. - Dobrze.
Érika, tak?
Widzę, że plotki są prawdziwe...
Czego chcesz?
Znasz Cynthię Casas?
A jak myślisz?
Właśnie się zaprzyjaźniłyśmy.
Pisze o tobie.
Poprosiła, żebym jej opowiedziała
o twoim ojcu, twojej córce.
Fani wiedzą, że masz córkę?
Wiedzą, że nie widziałeś jej od lat?
Chce też, bym opowiedziała jej o Marceli.
Media chyba nic o niej nie wiedzą.
A może?
Byłoby mi przykro, gdybym musiała jej wszystko opowiedzieć.
Ale muszę coś zrobić, żebyś się opamiętał.
Mówiłam ci, że zabiorę Sergio po dobroci albo siłą.
Bardzo mi przykro.
To twój wybór.
I co? Azucena ci uwierzyła?
MIASTO MEKSYK, 2006 R.
Co za aktor!
Dobra.
Dostałeś zaliczkę.
Nie możesz narzekać.
Dobra.
Dzięki, cześć.
Azucena.
Co u ciebie?
Właśnie wróciłam z Peru.
Jak było?
To nie był wypadek.
Nie do końca.
Jak to?
Nie wypożyczyli sprzętu wskazanego w riderze.
Regulatorów napięcia, generatorów.
Sprawdziłam umowę.
Widziałam podpis.
Twój pracownik nie wynajął tego sprzętu,
co spowodowało awarię.
Choć wziął pieniądze na sprzęt.
Mój pracownik?
Kto?
Mauricio Ambrosi.
Napisy: Ewelina Zakrzewska