NETFLIX – SERIAL ORYGINALNY
Halo?
Sophie?
Micky, czego chcesz?
Chciałem tylko...
Chciałem sprawdzić, co u ciebie i Michelle.
Minęło trochę czasu...
Nie, to nie było trochę czasu.
Jedenaście lat.
Nie rozmawiałeś z córką od 11 lat.
Masz rację.
- Tylko... - Wiesz co?
Nigdy więcej nie dzwoń.
- Nie brzmi aż tak źle. - To okropne.
Rozchmurz się. Chodź.
- Nie. - Co?
Nie teraz.
- Chodź. - Nie, Alex mnie zabije.
Mam przyjść o 20.
- Nie mogę. - Może u mnie?
- Albo... Mam lepszy pomysł. - Naprawdę?
Tutaj.
Wciągnęła nas opera mydlana z Crisem Valdésem,
Sekretne pokusy.
A was?
Nie mogę przestać słuchać singla Crisa Valdésa.
Już szósty tydzień z rzędu „No lo harás” Crisa Valdésa
góruje na liście przebojów.
Mam nadzieję, że nie macie dość.
Przyjdzie czy nie?
Miał być o 20.
A która godzina?
Pół do dziesiątej.
- Co jest? - Wiem.
Micky, dwie godziny.
Przepraszam, przeciągało się w studiu.
Chodźmy stąd.
Ale dlaczego?
Zamknięte, nikogo nie ma.
Otwarte!
Widzisz to, Alex?
Idź po łyżwy.
Doc, kurtki.
Tak, Micky.
Dobry jest.
Tak jakby.
Więcej jazdy, mniej śpiewania.
Jak idzie z tą dziewczyną od „Everybody loves banana”?
Z Paolą?
Dobrze.
Jest dobrze.
- A co z Ériką? To koniec? - Tak.
Nie widziałem jej od miesięcy.
Mam jutro randkę.
- Naprawdę? - Tak.
Nareszcie.
Jakieś rady?
Bądź sobą.
To banał, ale działa.
- Bądź sobą. - Będę sobą.
- Tak. - Dzięki.
Chociaż nie.
Nie całkiem, bo ją wystraszysz.
Dzięki za nic.
Wszystko gra?
Tak!
Ale upadł.
Rozmawiałem z organizatorami.
Chcą, by wystąpił w Viña del Mar.
Na koniec festiwalu.
W czym problem?
Nie występował od trzech miesięcy.
Pracował nad Aries.
Chodzi o tydzień w Chile, a nie o trasę po Azji.
Może dokończyć album po powrocie.
Wiesz, że musi być tu z braćmi.
Mógłby ich tam zabrać.
To miasto przy plaży, jest tam lato.
Pozwól mi go przekonać.
Pogadam z nim bezpośrednio.
Cięcie.
- Może zrobimy sobie przerwę? - Nie.
Spróbujmy czegoś innego.
Może inna aranżacja, przejście.
To brzmi trochę przestarzale.
Kikillo...
Dokończymy jutro.
Tak będzie lepiej.
Dziękuję.
Jak praca nad albumem?
Źle. Okropnie.
Ten utwór brzmi, jakby miał 20 lat.
Nie podoba mi się.
Brzmi beznadziejnie.
Zrób sobie przerwę.
To mi pomaga, gdy utknę.
Nie jadę do Viña del Mar.
Od miesięcy nie jesteś w centrum uwagi.
Inni chętnie cię zastąpią.
Chodzi o album Crisa Valdésa? Mam go dość.
Mówienie ci tego to moja praca.
Połowa jego albumu jest w pierwszej dziesiątce.
Ale zapomnij o nim.
Dziś on, jutro ktoś inny.
Jedźmy na festiwal.
Parę koncertów w Chile, parę w Argentynie i wrócimy.
Nie mogę.
Muszę być tu z rodziną. Idę do baru.
Tylko nie Doc.
Zawsze przynosi te same filmy.
Wczoraj ten z Demi Moore. O duchu.
- Cześć, Doc. - Patrz, co mam.
Co?
Chodź tu.
W tym miesiącu jedziemy do Acapulco,
żebyś w końcu zobaczył dom.
Ty, ja, Alex, Michelle, wszyscy.
- Co ty na to? - Świetnie.
Buziak.
Bawcie się dobrze.
Dzięki.
Oglądamy?
Naprawdę.
Spędzam tu dużo czasu.
W Kolumbii na stadionie jest pełno ludzi.
Nie pytaj jak, ale wydostaliśmy się.
Nie chcesz zobaczyć piwnicy Micky'ego?
Nie.
To ulubione wino mojego brata.
Wspominałem, że chce kupić winnicę?
Tak, Alex. Wspominałeś.
Mówiłeś, że śpiewał na Expo Sevilla,
że zdobył nagrodę w San Marino.
- San Remo. - Nieważne.
Powiedz coś o sobie.
Tego chcę.
Mam okropny zwyczaj
gadania bez przerwy o moim bracie.
Przy mnie nie musisz tego robić.
Jak leci? Cześć.
Jak leci? Dzięki.
Micky. Zapomnij o tym.
Nie smuć się.
To nic.
Całkiem nieźle się z tobą bawiłem.
Całkiem nieźle?
Całkiem nieźle.
Dzięki. Zobaczymy, czy jeszcze cię kiedyś podwiozę.
Dobrze. Pa.
Pa.
- Na razie. - Pa.
Słuchaj.
Myślałem sobie...
Co?
Powinienem jechać na festiwal?
Nie wiem.
Będę tam w czwartek, śpiewamy.
Moglibyśmy spędzić parę nocy sam na sam.
- Wino, plaża... - Tak?
Brzmi nieźle.
Jedźmy.
Albo pojadę z Crisem.
Jasne.
Zabawna jesteś.
Żartuję tylko.
Moja córka ma wtedy urodziny.
Które urodziny?
Piąte?
Nikt nie pamięta swoich piątych urodzin.
Jedźmy.
Masz chłopaka?
Nie?
Na pewno?
Byłbym bardzo zazdrosny.
Bardzo zazdrosny.
A przyjaciół?
Jak ma na imię najlepszy?
- Emi. - Emilio?
Emilia, to dziewczynka.
Emilia.
- Skończyłam, mamo. - Zanieś talerz do kuchni.
Powiesz mi, że nie możesz przyjść na urodziny?
Ja? Skądże.
Przychodzisz drugi raz w ciągu tygodnia.
Coś jest na rzeczy.
No cóż...
Jadę na Viñę.
Próbowałem odwołać, ale muszę to zrobić.
Myślałem o urządzeniu jej drugich urodzin.
- Z kuzynami, Alexem... - Z wujkami.
- Michelle nie ma kuzynów. - Przepraszam.
W Acapulco. Wyobraź to sobie. Co myślisz?
Zobaczymy.
Niepotrzebnie ci mówiłam, że dzwonił.
- Nie wiedziałam, że chcesz z nim gadać. - Mogłaś zapytać.
Mam już 18 lat, mamo.
Sama mogę decydować, czy chcę pogadać z tatą.
- Kochanie. - Co?
Nie wiem, czy to dobry pomysł.
Zwłaszcza w trakcie przeprowadzki.
Za tydzień przeprowadzamy się do Miami.
Chcę go zobaczyć.
Nie dzwonił od 11 lat, Michelle.
Wiem.
Chcę wiedzieć, czego on chce.
Kochanie.
Proszę.
Zobaczę, co da się zrobić.
Spotkanie w miejscu publicznym.
- Żeby zrobili mu zdjęcia? - Daj spokój!
Oczywiście, że nie. Nie bądź ordynarny.
Mówię tylko, że Micky to Micky.
Znasz go.
Mamo.
To ja miałam rozmawiać z Mauricio.
Wiem, przepraszam,
ale żadna z nas nie powinna rozmawiać z Mauricio.
Pozwól mi pogadać z tatą.
Może zadzwonić
czy jest zamknięty w apartamencie w Vegas bez telefonu?
Zróbmy tak.
Dam ci jego numer
i powiem mu, że zadzwonisz.
Nie chcę wiedzieć nic więcej.
Dobrze?
Łatwo poszło.
- Nie ma za co. - Miło z twojej strony.
MIASTO MEKSYK, 1994 ROK
Słuchajcie.
Piwnica.
Nie korzystaj z niej. Zostawiłem tam płyty...
Nie ruszaj auta.
Ani kanapy, ani telewizora.
Oczywiście, że nie.
Widzisz? On wie.
- Sergiño. - Torby są gotowe.
Zaraz przyjdę, dzięki.
Czy Bárbara może przyjść?
Kto?
- Dziewczyna, z którą się spotykam. - Tak.
Nie pamiętasz?
Bárbara! Jasne.
Chodź się pożegnać.
Chodź.
Posłuchaj mnie.
Dbaj o niego.
Jesteś panem domu. Słyszysz mnie? Daj buziaka.
Przywieź mi coś.
A więc...
Nie, stary.
Może i jestem nadopiekuńczy,
ale to mój dom i moje zasady.
Nie wchodzi tu nikt, kogo nie znam.
Nie ruszaj auta.
- Cześć. - Cześć!
Przepraszam. Micky...
Przepraszam.
Teraz my.
- Naprawdę? - Teraz my.
Wyglądasz pięknie jak zawsze.
- Hej! - Tak?
Naprawdę.
- Widzimy się później? - Kolacja i wino, ostrygi...
Micky! Co słychać?
- Cześć. Jak się masz? - Świetnie.
Co za ślicznotka. Gratulacje, Micky.
Jak się masz?
Świetnie, a ty?
Super! Dobrze, że nie śpiewałem po tobie.
Nagrywasz już nowy album?
Pracujemy nad nim.
Świetnie.
Kiko! Cześć!
- Cris! - Słuchałeś już płyty, którą wyprodukował?
To bestia!
- Naprawdę? - Kikito to jest gość!
Założę ci mikrofon.
- Wiedziałeś, że pracowali razem? - Kiko i Cris? Nie.
Załatw mi nowego gitarzystę.
Powodzenia, stary.
Pospiesz się z nowym albumem.
Chcę, by Kiko pomógł mi przy nowej płycie.
Tak.
Nie męcz go.
Kiko!
A ty dokąd, Kikito?
Jak to?
Na scenę.
Ze mną? Nie.
On cię zastąpi.
Luis Miguel!
Piwo.
Cholera.
Nie rozumiem, czemu do niej nie dzwonisz.
On taki już jest z laskami.
Nie zrozumiałbyś.
Spotykasz się z nią, świetnie się bawisz.
Zaprosiła cię do klubu.
A ty wolisz siedzieć ze mną i nic nie robić?
Nie.
- Nie rozumiem cię. - Posłuchaj.
Muszę pilnować Sergio. Micky mnie prosił.
Sergio śpi, a tam jest Magda.
Tak.
Więc?
Nie mam samochodu.
Weź auto brata, jest zajebiste.
Zrobiłbyś tak na moim miejscu?
Człowieku.
Byłbym tam dwie godziny temu.
Gdzie Micky?
Właśnie skończył występ.
Alex miał wypadek.
Na Paseo de la Reforma.
Jak to?
Jest cały?
Nie wiem. Hugo dzwonił, jedzie do szpitala.
Tyle wiem, ale musimy wrócić.
Poczekajmy i zobaczmy, co z Alexem.
- Ale... - Micky musi śpiewać w sobotę i niedzielę.
A w międzyczasie ma wywiady.
Nie słuchasz. Alex jest w szpitalu.
Może nie jest źle, po co się martwić?
Jak nie ty, to ja mu powiem.
Doc.
Zagalopowałeś się.
Pomyśl o psychice Micky'ego.
Nie, to ty jesteś jak opera!
- Mój bohater. - Tak, dziękuję.
Niesamowite, co?
- Tak. - Widziałeś to?
Tak.
Co się stało?
Akcja!
Dziób.
Cięcie, mamy to!
Cięcie!
Modelka, proszę.
Gdzie kable?
Prosto na Oscary.
Przynajmniej nie sprzedajemy już warzyw w puszkach.
Aleś ty zabawny. Zaczynałem tęsknić za żartami José.
Naprawdę?
Przy okazji...
Gadałem z Michelle.
Zadzwoniła do mnie dziś rano.
Nie wiem.
Sytuacja z Sophie
jest trochę skomplikowana.
Radzę zaczekać, aż wszystko się uspokoi.
Nie, chcę ją wkrótce zobaczyć.
Gotowy, Micky?
Nagrywaj tylko prawy profil.
Musimy też mieć ujęcie z góry.
Lepiej nie.
Godzina.
Halo?
Michelle?
Ostatnio sięgałaś mi dotąd.
Co ci się stało?
Jedenaście lat.
To się stało.
Pokażę ci dom.
Posłuchaj.
Romans.
Drugi romans.
Moje romanse. Romanse?
Nie rozumiesz?
Niezbyt oryginalne tytuły albumów.
Żartownisia z ciebie.
Następny będzie nazywał się Twoje romanse.
- Nie. - Przepraszam.
- Jej romanse. - Co? O nie.
Potrzebujesz doradcy. Zaufaj mi.
Nie rób tego.
To sama wybierz.
Jej.
Niech będzie.
Nie.
Prawda jest taka...
że miałem problem.
Trudno mi nagrać nowy album.
Śpiewałem na koncercie.
Nagle doszło do zwarcia.
Nie wyjąłem słuchawki dousznej na czas...
Bardzo mi przykro.
Mam pecha.
To ja mam pecha, bo...
strasznie chciałam usłyszeć Jej romanse.
Żartownisia.
Cieszę się, że tu jesteś.
Ja też.
No i? Dogadywaliście się?
On bywa taki... Sama nie wiem.
- Jaki? - No taki...
Jest zabawny.
Nie powiedziałabym,
że to najzabawniejszy człowiek świata.
To za dużo powiedziane.
Tak.
O czym myślisz?
Nie chcę się przeprowadzać.
Nie chcesz przeprowadzać się do Miami?
Po prostu...
Jestem szczęśliwa z przyjaciółkami
i lubię swoje studia.
I właśnie odnowiłam kontakt z tatą...
Rozmawiałaś z nim o tym?
Nie.
Naprawdę.
Dobrze.
Ale może zamieszkam z nim na jakiś czas.
- To jego pomysł? - Nie.
Nie, mówię poważnie. Mówię ci,
bo to niezły pomysł.
Ale dopiero się z nim spotkałaś.
Nie masz pojęcia, jaki on jest.
Nie znasz go.
- Znam. - Poza tym...
Nie wiesz, czy chce z tobą mieszkać.
Wybacz, ale taka jest prawda.
- Nie martw się, zapytam go. - Nie.
Nie pytam o zgodę.
Powiedziałam nie.
Bez obaw. To był poważny wypadek, ale pański brat ma się dobrze.
Ma siniaki, zwichnięte ramię,
ale nie grozi mu niebezpieczeństwo.
- Więc nic mu nie jest? - Absolutnie nic.
Spokojnie. Wszystko jest w porządku.
Dziękuję.
Przepraszam.
- Cześć. - Cześć.
Pamiętasz Bárbarę?
Daj nam chwilę.
Dobrze.
Stary, wybacz mi.
Nawaliłem.
Nawet nie wiem, co się stało.
- Jak się masz? - Dobrze.
Powiedz, co się stało.
Zaprosiła mnie na randkę.
Pojechałem twoim autem.
Odwiozłem ją do domu
i w drodze powrotnej się rozbiłem.
Zrobiłeś wszystko,
czego ci zabroniłem.
Widzisz to?
To tylko ręka, nic poważnego.
Wiesz, co zrobi prasa, jeśli odwołamy wszystkie koncerty?
Tak, jestem menadżerem.
- Hugo. - Tak.
Gość ma zdjęcia wypadku. Chce kasy.
Musimy negocjować i zapłacić.
Powiedz, że zgadzasz się na powrót na festiwal.
Nie.
Przepraszam.
Ale jeśli Micky nie może zagrać trzech koncertów,
bo jego brat ma grypę, to niech lepiej zajmie się...
Ma jakieś inne talenty?
CRIS VÁLDES SZYKUJE TRASĘ PO AMERYCE POŁUDNIOWEJ
Nic mu nie jest. Doc zabrał go do domu.
Kto zostanie z Sergio? Wyjechałbyś na prawie miesiąc.
Doc.
Spróbuję wracać do domu na weekendy.
Nie skończyłeś albumu, a teraz wyjeżdżasz?
Nagram po powrocie.
A co z bratem, który cię potrzebuje?
Może to było wołanie o pomoc.
Rozwalenie mi auta?
Ciekawy sposób.
Zwolniłeś gitarzystę i nie skończyłeś albumu. Zostań.
Nie usunę się w cień, bo szybko mnie zastąpią.
Wracajmy.
Brawo, skarbie!
Sophie!
Chodź!
Zaraz wróci.
- O co chodzi? - O nic.
Lily. Mamy świeczki na tort?
Trasa?
Zrobimy rewelacyjną trasę po Ameryce Południowej.
Jest w Meksyku.
To pewnie stare nagranie. Miał być w Chile.
To na żywo.
Mówiłam, że nigdy się nie zmieni.
Nie złość się. Chodź, czas pokroić tort.
Chcemy tortu!
Tortu, tortu
Daj spokój.
Nie tam.
Co ty robisz?
Głupi Robles!
Nie!
Nie tak. Raz, dwa, trzy, cztery.
Micky.
Jak się masz?
Co za dupek.
Wyłączysz na chwilę?
Na sekundę.
- Wszystko gra? - Tak.
Jakiś problem z trasą?
Nie.
Tata mówił ci o koncercie Queen?
Nie.
Jakieś dziesięć lat temu
Hugo poznał menadżera Queen.
Ustalili, że przywiezie ich do Meksyku.
Twój tata się dowiedział.
Był skłócony z Hugo, więc zrobił wszystko,
by samemu ich sprowadzić.
Poleciał do Londynu do menedżera
i zabrał go do Vegas na swój koszt.
Wiesz, co się stało?
Po tym, jak twój tata zainwestował
tyle czasu i pieniędzy,
Hugo odpadł z gry,
i inny organizator sprowadził Queen.
Koncert był katastrofą.
Twój ojciec zrobił to z jednego powodu.
Żeby ograć rzekomego rywala.
Powiedz, czy było warto.
Jesteś wielki i będziesz wielki,
jeśli skupisz się na pracy, a nie na konkurencji.
Rozumiesz?
Ostatnia sprawa.
Kiko to świetny gitarzysta.
A sądząc po albumie Valdésa, jako kompozytor
staje na wysokości zadania.
Zwolnienie go było błędem.
Mam nadzieję, że to widzisz. Dobranoc.
Sama nie wiem.
Świetnie dogaduję się z przyjaciółkami.
Są bardzo miłe.
Więc podoba ci się na studiach?
Słuchaj.
To świetny kierunek.
Uwielbiam to, choć w życiu bym nie pomyślała...
Dlatego nie chcę...
przeprowadzać się do Miami.
Myślałam o tym.
Pomyślałam, że może...
mogłabym zostać w Meksyku.
Mieszkałabyś z babcią...
czy z prababcią?
Z tobą.
Ze mną?
- Tutaj? - Tak.
A gdzie?
Twoja mama wie?
Nie potrzebuję pozwolenia.
Wiesz, że mam 18 lat?
Ale mieszkasz z mamą. Musisz z nią porozmawiać.
Mógłbym kupić ci dom w okolicy,
żebyś mogła mieszkać z przyjaciółkami albo sama.
Nie byłoby lepiej?
Wolisz kupić mi dom
niż mieszkać tu razem ze mną?
Lubisz swoje przyjaciółki, tak?
- Przykro mi, ale to zły pomysł. - Dzięki za kolację.
Spróbuj porozmawiać z nią jutro.
Na pewno już się uspokoiła.
Michelle zostawiła torebkę.
Niech Sly ją jej jutro zaniesie.
Dobrze.
Odpocznij.
Kikillo.
Micky.
Jak się masz?
Dobrze, dzięki.
- Hugo. - Jak leci?
Chłopaki.
McCluskey.
Słuchaj...
Źle cię potraktowałem na festiwalu.
To było dziwne, ale...
- Zdarza się. - Nie.
- Wybacz. - Wszyscy przepraszamy.
Sprawy wymknęły się spod kontroli, ale rozmawialiśmy z McCluskeyem.
Spodobała nam się twoja praca dla Crisa Valdésa.
Bez przesady...
Była świetna.
Możemy zrobić coś jeszcze lepszego.
Słucham teraz tych albumów.
- Nie wiem... - Earth, Wind & Fire?
- Benson? - Tak.
Tak!
Chcę czegoś innego na tym albumie pop.
Trochę R&B, czegoś nowego w muzyce.
Chcielibyśmy, żebyś to zrobił, ale ostatni album to Romances.
Sprzedaliśmy miliony.
WEA naciska i potrzebujemy piosenek pop,
ale na tym poziomie.
Kikillo.
Potrzebuję piosenek, które poruszą tłumy.
Mam pisać piosenki tego typu, które poruszą tłumy?
To nie jest łatwe.
Jesteś gotów?
- Zróbmy to, stary. - Zróbmy to.
Jesteś sam?
Tak.
Magda jest w swoim pokoju.
Niedobrze, że ciągle jesteś sam.
Nie martw się.
Alex jest ze mną prawie zawsze.
Mam nadzieję, że niedługo się zobaczymy.
Kocham cię, skarbie.
Ja ciebie też.
Tęsknię za tobą.
- Ja za tobą też. - Pa.
Pa.
- Cześć, Doc. - Cześć.
Co jest? Nie chcą mnie wpuścić.
Przykro mi...
Micky zabronił cię wpuszczać.
Co to ma być? Dlaczego?
Jest wkurzony.
Nawaliłem jeden raz.
Jeden raz.
I nie mogę go zobaczyć.
Co mu jest?
Dzięki.
Trzymaj się.
Dziękuję.
Zostawiłaś to u niego.
Kiedy zostawiamy gdzieś rzeczy osobiste,
to znaczy, że nie chcemy stamtąd wychodzić.
Nie wychodzisz?
Nie chcę.
To zostań.
Michelle, znam twojego tatę od dziecka.
Dobrze wiem, że nie jest ojcem roku.
Przegapił pół twojego życia.
Ma trudny charakter.
Czasami trudno go kochać.
Daj mu spróbować.
Daj mu się postarać.
Nawet jeśli nawali.
Bo tak będzie.
Ale pozwól mu.
Twój ojciec bardzo cię kocha.
I nie pal.
To szkodzi.
Dobranoc.
Dobra.
Oto pierwszy utwór,
który napisał dla mnie pan Kiko Cibrián.
Do dzieła.
Przedstawiam wam producenta mojego nowego albumu, Aries.
- Kiko Cibrián! - Gratulacje!
Chcę poruszyć tłumy, gdy zagramy to na żywo.
Będzie super.
Tak to działa.
Brawo.
Dziękuję.
- McCluskey. - Gratuluję.
Dzięki za wszystko.
Wiem, że dużo się dzieje,
ale zostanę z Kiko i skupię się na albumie.
Nie martw się, rozumiem.
Dzięki, Pato.
Producencie, co dalej?
- Kolejny kawałek? - Oczywiście.
Adrián, Arturo. Dobry wieczór.
Dobry wieczór, ktoś do pana.
Więc nie mogę zobaczyć się z Sergio.
Daj spokój.
Przestań.
Nawaliłem. Przykro mi z powodu auta.
Przepraszam.
Mam za tobą łazić?
Nie zabronisz mi się z nim widywać.
Z kim mieszka Sergio?
Nie możesz mi zabronić.
Pojechałem twoim autem po dziewczynę.
Byłeś wredny dla mnie i Bárbary.
- Kim jest Bárbara? - To moja dziewczyna!
Przedstawiałem ci ją dziesięć razy!
Była w szpitalu po wypadku.
- Czego chcesz? - Przestań mnie karcić.
Nie jesteś moim tatą.
To zachowuj się jak dorosły.
Już przeprosiłem. Jechałem po dziewczynę.
Rozbiłeś auto i zostawiłeś Sergiño.
- Sergio nie był sam. - Do cholery!
Zostawiłem go z tobą.
Miałeś z nim zostać.
Mówiłem ci tysiąc razy, mój samochód i Sergiño.
Cholera.
Nie jestem twoim pracownikiem.
Musisz zrozumieć.
Przeżyłem to samo, co ty.
Ja też zasługuję na życie.
Na randki i zabawę, a nie bycie pracownikiem.
Żyjesz z mojej kariery.
Dopóki tak jest, ja decyduję, jak żyjesz.
Widzisz?
Zawsze jest tak,
jak ty chcesz.
Z Sergio, z Mosadem...
Z Mosadem zrobiłem to, co uważałem za najlepsze.
Oczywiście, bo w jednym dniu
jesteś na trasie, w studiu...
Dość tego. To proste. Rób, co mówię,
albo koniec z kasą.
Twoja decyzja.
Naprawdę myślałem, że chcesz, by nasza trójka była razem.
Tego właśnie chcę.
Ale nie pozwolę, by twoje błędy
zakłócały moją pracę.
- Dokąd idziesz? - Mam podjąć decyzję, tak?
Podjąłem. Jutro pożegnam się z Sergio.
Nie powiedziałem, że byłem w Meksyku,
bo Alex miał straszny wypadek.
Bardzo poważny.
Ale...
Jedźmy do Acapulco. Wszystko jest przygotowane. Będzie super.
Tak, wiem.
Dobrze.
Mam nadzieję, że spotkamy się w przyszłym tygodniu.
Dobrze.
Buziaki, powiedz jej...
Gdzie twoja torba?
Jaka torba?
- Do Acapulco. - Nie chcę jechać.
Sergio.
Obiecałeś, że będziemy razem.
Teraz nie ma nawet Alexa.
Słuchaj.
Postanowił odejść.
Dlatego z tobą zamieszkałem? Żeby być sam?
Sergiño.
Chcę, byś pojechał tam ze mną.
Nie chcę jechać.
Mam dla was zwolnić?
- Jestem lepszy. - Zobaczymy.
- On nas miażdży. - Tak, jest dobry.
Świetnie, Sergiño.
Dobra robota.
Nie przewróćcie się, dziadki.
Tak trzymaj, Sergiño!
Dalej, Micky!
Napisy: Ewelina Zakrzewska