NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wiemy, że obecnie pana pozycja
w Grupie Malvara jest zagrożona.
Dlatego informujemy
o pewnych nieprawidłowościach finansowych
uderzających w Enrique’a Wilsona.
Sama możliwość upublicznienia tego sprawi,
że zmieni zdanie
na kolejnym spotkaniu zarządu.
Prosimy pamiętać:
pana wygrana jest naszą wygraną.
Witam, panie Genovés. W czym mogę pomóc?
List, który wsunął pan pod moje drzwi.
Kto panu go dał?
Nikt. Był w skrzynce na listy w recepcji.
Nie dzwoniłem, bo było wcześnie.
Czemu pan pyta?
Bez powodu. Dziękuję.
Miłego dnia.
Miłego dnia, panie Genovés.
Patricia Sánchez Elvira?
- Tak. - Tak.
Javier Ruiz Gómez-Luján?
- Nie. - Nie.
Sabino Rojas Bustos?
- Tak. - Tak.
Dolores Bernal Landiríbar?
-Tak. - Tak.
Enrique Wilson Malvar?
Nie.
- Nie. - Enrique?
Santiago Garrido Balderas?
- Nie. - Enrique?
Nie.
Eloísa de Celis Ferrer?
- Nie. - Nie.
Na tym kończy się głosowanie
na nadzwyczajnym zebraniu zarządu.
Skoro nie ma większości
w sprawie wniosku o zwolnienie,
pan Víctor Genovés Neira
pozostaje prezesem Grupy Malvara.
Spotkanie zostanie zakończone,
gdy wszyscy podpiszą protokół…
UM: NOWA WIADOMOŚĆ
PASEO DEL PRADO, DZIESIĘĆ MINUT
…są oburzeni reformą służby zdrowia
i brakiem zrozumienia ze strony rządu
mimo ciągłych apeli.
PROTEST PRZECIW OSTATNIEJ REFORMIE SŁUŻBY ZDROWIA
Według organizatorów
jest obecnie 400 000 demonstrujących.
Rząd mówi, że jest ich 180 000.
Jednak ta ostatnia cyfra to…
Dzwonię do Operacyjnego. To jego działka.
Nie dzwoń.
…jak każdy z nas może zobaczyć.
- Nie ma czasu, Alfredo. - Nie. Wezmę to na siebie.
Co ty mówisz?
Protokół zmusiłby nas do usunięcia 250 000 protestujących.
To zbyt ryzykowne. Nie dzwoń.
Tak.
Pokaż numer odznaki!
Protest to nasza jedyna broń!
Jak widać,
dotychczas jest to pokojowy protest.
Może to odpowiedź na sugestie rządu,
który zdyskredytował demonstracje,
łącząc je z zamieszkami…
Osiem minut.
Mimo to jest dużo policji…
Niech oni zdecydują.
Ale musimy dzwonić teraz.
Nie możemy czekać przed telewizorem.
Ktoś zginie.
Możemy już iść?
Teoretycznie nie możemy zakończyć,
dopóki prezes nie podpisze protokołu.
…to pełne nadziei twarze, które są dumne
z siły własnego protestu.
Tysiące ludzi skanduje jednym głosem.
Chwileczkę.
Dyrektor jest na linii.
…dziennikarze obserwują to
w każdej prowincji w Hiszpanii…
Siedem minut.
…nadal są ludzie pod Atochą, gdzie marsz zaczął się ponad godzinę temu.
Ogromny tłum wypełnił Paseo del Prado.
Wygląda na to, że ludzie ciągle dołączają.
Może tak być, bo policja twierdzi,
że nie ma wyboru
i musi zacząć przekierowywać ruch.
Powiadommy ich.
To nadinspektor.
Proszę pana,
mamy wiadomość o ataku
na Paseo del Prado.
Za siedem minut.
Coś się dzieje.
Nadjeżdżają radiowozy.
Dochodzi tam chyba do jakichś starć.
Oddziały prewencji wysiadają z furgonetek.
To może być próba rozproszenia tłumu,
ale jak dotąd nie mamy żadnego potwierdzenia.
Próbujemy sprawdzić te informacje.
Chwileczkę…
Policjanci próbują
rozproszyć tłum.
Przynajmniej na Paseo del Prado wokół Fontanny Neptuna…
Powtarzam: policja występuje
przeciwko protestującym na Paseo del Prado.
Dostaliśmy informację, że tak samo jest w Cibeles przed ratuszem.
Musimy dostać potwierdzenie od władz,
ale wydaje się, że demonstracja w Madrycie
przeciwko reformie zdrowia
jest rozpraszana siłą.
Taka reakcja
jest zupełnie nieproporcjonalna.
Jak mówiliśmy,
do tej pory protest był pokojowy.
Oddziały prewencji używają znaczącej siły
i w wielu miejscach widać popłoch.
Widzimy wielu ludzi leżących na ziemi.
Mimo że niektórzy demonstranci
opierają się policji,
większość ludzi ucieka przed przemocą…
Uwaga!
Widać kogoś leżącego bez ruchu na ziemi.
To ktoś zadeptany przez tłum uciekających.
Nie rusza się
i wydaje się nie reagować,
gdy policjanci sprawdzają jego stan.
Te niestety brutalne sceny
z naszej bezpośredniej relacji…
Leżący manifestujący nie daje znaku życia.
Nie rusza się i nikt go nie rusza.
Policjanci zabezpieczają teren
i torują drogę dla najbliższej karetki.
Protestujący w dużej mierze się rozeszli.
Teren wokół Fontanny Neptuna
został zamknięty przez policję.
Karetka zbliża się do osoby,
która ciągle się nie rusza.
Brawo!
Do rozesłania.
Víctorze.
Nie wiem, jak to zrobiłeś, ale…
zagrałeś nieczysto.
Oby ci to wyszło na dobre.
Wracamy do pracy.
Do jutrzejszego zabrania.
Chwileczkę.
Oddzwonię. Przepraszam.
Telefon ciągle dzwoni. To pierwszy…
Nie teraz, Daniel.
Powiedz mi chociaż, jak to zrobiłeś.
…relacja na żywo ze starć,
które mają miejsce na Paseo del Prado.
Zidentyfikowaliśmy człowieka,
który stał się pierwszą ofiarą
Hiszpańskiej Rebelii.
Nazywał się Javier Piñares, miał 34 lata
i był ojcem dwojga dzieci w wieku trzech i pięciu lat.
Przyjechał do Madrytu, by wesprzeć protest zdrowotny.
Rozmawiałem z sekretarz stanu.
Gdyby chcieli twojej głowy, dałbym im ją. Ale nie chcą.
Kurwa, Alfredo…
Ale narobiłeś.
Wiesz, ile osób jest nade mną
po reorganizacji?
Trzy.
Włączając dyrektora generalnego i sekretarz stanu,
to pięć.
Razem ze mną to sześć.
Zwarty szereg pilnuje, by nic nie wyciekło
i chroni twoją dupę.
Zapewnienie z twojej strony,
że to nie my spowodowaliśmy
śmierć tego protestującego, miałoby sens.
Bo tak mówią media
i wszyscy tak myślą.
Możesz mi to obiecać?
- Wiadomość była jasna… - Jaka wiadomość?
Wiadomość z nazwą ulicy. To wszystko.
Zapytam jeszcze raz.
Potwierdzasz, że nie odpowiadasz za tę śmierć?
Były dwa wypadki,
wariat samobójca i dwa maile.
Twoi Ulubieńcy Midasa prawie nie istnieją.
A może nie istnieją.
Może są tylko fantazją biznesmena.
Albo twoją.
To nawet gorsze.
Następnym razem mnie zawiadom,
nim zadzwonisz, cholera!
Kupiłam wino, na które mnie nie stać.
Nie powinnaś. Wejdź.
Mamy co uczcić.
Nadal jesteś prezesem. Jak to zrobiłeś?
Nic nie zrobiłem.
Nie było cię całe rano i nic nie robiłeś?
Enrique Wilson zmienił zdanie. I tyle.
Blefował i spasował.
Coś się stało?
Nie.
Powinieneś być szczęśliwy.
Jestem.
Ale też wyczerpany.
Ty nie?
Jestem wykończona.
Powinniśmy się dziś wyspać.
Cóż…
Zobaczymy.
Wiem, co ci jest.
Co?
Znów jesteś moim szefem.
Między nami koniec.
To nie jest śmieszne.
Martwi mnie to.
Ale postanowiłam…
dać sobie kilka dni…
by to przemyśleć.
Gdy protestujący są w niebezpieczeństwie,
ewakuacja jest standardem.
Przestrzegali protokołów
na takie okoliczności.
Nie mamy żadnych dodatkowych informacji.
Nie zawaham się
pociągnąć winnych do odpowiedzialności. Tak?
Czy to prawda, że inspektor odpowiedzialny za ochronę podczas protestu
dostał ostrzeżenie o ataku terrorystycznym?
Wiemy tylko, że marsz przeniknęły
agresywne grupy, które wywołały popłoch.
Pani sekretarz, zabójcza panika wybuchła
po rozpoczęciu ewakuacji.
Policja już wiedziała o ostrzeżeniu.
Sprawdzamy to,
ale według moich informacji
ostrzeżenie nie miało związku z okolicznościami, które spowodowały…
Alfredo, wysyłam wszystkich do domu.
Ich zmiana się skończyła.
Zdajemy sobie sprawę z powagi tego,
co się stało. Zapewniam, że…
Też powinieneś odpocząć.
…napięć społecznych
i szkód dla instytucji rządowych,
gospodarki i naszych obywateli.
Na koniec chciałabym podkreślić wspaniałą pracę…
Musimy zrobić objazd.
Wiele ulic jest zamkniętych po zeszłej nocy.
Słyszał pan? Spalili kilka samochodów, śmietniki…
Podpalili nawet posterunek.
Wszystko z powodu tego zabitego gościa.
Przepraszam.
Planuje pan jeść w Montes w piątek?
Zwykle pan tak robi.
Co?
Mam wizytę u lekarza w czasie lunchu.
To blisko Montes.
Mogę pana podrzucić i odebrać.
W porządku. Nie martw się.
Nie zaszliśmy tak daleko dzięki dobremu zarządzaniu, zdolnościom
czy przedsiębiorczości.
Zaszliśmy tak daleko dzięki lojalności.
Lojalności wobec zasad i ludzi.
Dumna firma powinna być lojalna
wobec społeczeństwa,
które ją akceptuje.
Musi dbać o ziemię, która ją karmi.
El Observador Nacional…
tak właśnie robi.
Dlatego,
tak długo jak będę prezesem Grupy,
nie poddamy się
i nie będziemy się targować o cenę gazety.
Będziemy chronić jej prawdziwą istotę,
która odróżnia nas od innych.
Zyski przynoszą nam platforma i treść.
Powiedział ci, co się stało?
Czemu miałby mi mówić?
…ale treść nas nie definiuje.
A El Observador tak.
El Observador…
nas definiuje,
bo pokazuje naszą determinację
i pozwala innym nas zobaczyć
jako godnych zaufania.
Antonio Malvar o tym wiedział.
I rynek o tym wie.
Dziś wszyscy chcą kupować akcje Grupy,
bo jesteśmy godni zaufania.
Na pewno nic nie chcesz?
Nie, dziękuję.
Hej!
Chodźmy.
- Wszystko dobrze? - Tak. Muszę stąd wyjść.
- To droga do wyjścia? - Tak.
Oddychaj.
Oddychaj. Oprzyj się o ścianę.
Jedziemy na pogotowie?
Jedźmy do ciebie.
Proszę.
Dobrze.
…podważają rolę policji w społeczeństwie,
a presja społeczna
po wczorajszej śmierci Javiera Piñaresa
doprowadziła do rezygnacji
zastępcy dyrektora operacyjnego
Policji Narodowej.
Salvador Yagüe, prezes INRP.
W obliczu rosnącej nierówności
i nieprzyzwoitych manifestacji bogactwa
policja poświęca większość czasu i środków,
finansowanych przez obywateli,
by chronić własność prywatną.
NIE ZAPOMNIMY
NIE ZAPOMNĘ
Dobry wieczór. Mogę zobaczyć pana dowód?
Przepraszam, inspektorze.
SPRAWIEDLIWOŚĆ
NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH
NIE ŻYWIMY URAZY, ALE BĘDZIEMY PAMIĘTAĆ
KAŻDY Z NAS TO JAVIER PIÑARES
Mordercy!
Víctor?
Co się dzieje?
Wybacz, nie chciałem cię budzić.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Móniko…
Nie chcę, żebyś myślała,
że mi na tobie nie zależy…
albo że…
Mam sobie iść.
Na kilka dni.
Potrzebuję paru dni!
Myślałem, że spojrzę na ciebie
i się uśmiechnę, ale nie umiem.
Nie umiem.
Są…
pewne rzeczy, którymi muszę się zająć.
ZAMORDOWANY
MĘCZENNIK
„HISZPAŃSKA REBELIA” SIĘ NASILA
Brutalne starcia,
grabieże,
23 rannych
i 192 aresztowanych.
To bilans z wczoraj, trzeciego dnia
po tragicznej śmierci Javiera Piñaresa.
To się dzieje w Hiszpanii 25 października.
To wszystko na dziś. Dziękujemy za uwagę.
Zrobione. Dziękuję wszystkim.
Dzięki. Kończymy!
Skończyliśmy.
Do zobaczenia.
Jak życie, Mónica?
Ciągle wieszają na was psy
z powodu tego artykułu?
Odpieramy każdy atak.
Na pewno?
Część krytyki wydawała mi się…
wiarygodna.
Dajesz się nabrać na złożoność finansową,
a to ich taktyka.
Jasne…
A Valente jest święty i ma sumienie.
Jak wszystkie źródła El Observadora.
Zamknij się, Jaime.
Właśnie miałem dzwonić.
Wiesz, czemu Valente zgodził się mówić?
Nie.
Nie wiem.
Luis, powiedz, że też byłeś zaskoczony,
gdy to potwierdził.
Też byłeś zaskoczony?
Nic nie słyszałaś, prawda?
O czym?
Alfaad nie żyje.
Znaleziono go w kajdankach z kulą z tyłu głowy.
Nawet tego nie zatuszowali.
Długo nie czekaliśmy.
Przykro mi.
- Przyjdź. - Dobrze.
BRAK DOPASOWAŃ
Łapy przy sobie!
Jak przesłuchania?
Wyodrębniliśmy 87 protestujących.
Czterech jest podejrzanych.
Nieznacznie podejrzanych.
Większość chętnie składała zeznania.
Wyodrębniliśmy jedną piątą
ze zidentyfikowanych,
czyli 10% protestujących.
Jestem tego świadomy.
Wiesz, co jest zabawne?
Nie uważają, że badamy ostrzeżenie, które wyciekło do prasy.
Uważają, że to wymówka, by rozbić Rebelię.
Niby pracujemy dla rządu.
Stawiasz na kogoś z nich?
Nie.
Świetne wieści, Raúl.
Też mam wieści.
Powodzenia, Alfredo.
Wiemy, że człowiek z parkingu
to były współpracownik Diega,
który parę miesięcy temu kupił mu auto. Diego spłaca dług w ratach pod stołem.
W kopercie była zapłata. Bez związku.
Co teraz? Dalej śledzimy kierowcę?
Muszę śledzić dużo osób.
A Diego pewnie się tylko wypróżniał
w domu Genovésa.
Muszę iść.
Wybacz, synu. Przestraszyłeś mnie.
Zapomniałeś, że tu jestem, nie?
Nie, Marcos.
Myślałem, że może pójdziemy w sobotę na wycieczkę. Co ty na to?
Dawno tego nie robiliśmy, co?
Powędrujemy sobie w ten weekend?
Znalazłem piękny szlak w Segowii.
Spodoba ci się.
Dobrze?
Zawiozę cię do mamy.
W sobotę. Nie zapomnij.
Wpadnę po ciebie o ósmej.
NAGRANIE ZASTRZEŻONE: ZNALEZIENIE ZWŁOK ALFAADA
- Pijesz na moich oczach. - Tak.
Chcesz?
To nam pomoże dokończyć artykuł.
To był gówniany dzień.
Dokładnie.
Za Alfaada.
Zrobiłbyś to?
Co?
To, co on, wiedząc, jak to się skończy.
Nie jestem typem bohatera.
Choć poczucie winy może być silniejsze,
niż myślimy.
Prawda?
Latami współpracował z tym reżimem.
Zbyt wiele krwi na rękach.
Moje grzechy są mniejsze od jego,
a jednak mi ciążą.
Jakie grzechy?
Powiedz.
Powiedzmy, że…
W pracy przekraczałem granice częściej,
niż bym chciał.
Nie sądzę, że kierował się poczuciem winy.
Nie?
Czas, który tam spędziłam…
Wydawało się, że naprawdę chciał…
nadać znaczenie swojemu życiu, spuściźnie.
Znaleźć sens tego wszystkiego.
A ty?
Czujesz ostatnio ciężar jakichś grzechów?
Zostawiasz mnie dla niego?
Wygląda na to, że zwiał.
Jestem nieudacznicą.
Mama tak mówi.
Mówi też, że sama się sabotuję.
Zostawić panu jedzenie w lodówce?
Glorio…
Widziałem nagranie, jak rozmawiałaś wczoraj z Diegiem.
O czym?
Nie wiem. Gadka szmatka. Nie pamiętam.
Ta gadka szmatka była długa.
Jeśli powiem,
obiecuje pan, że zachowa milczenie?
Obiecuję.
Pytał o pana nową dziewczynę, reporterkę.
O co pytał?
Pytał, czy się wprowadziła,
gdyby przyszła, jak pana nie będzie.
Wszystko.
Dobrze.
- Przygotować panu coś? - Nie wiem, Glorio.
Spróbuję wrócić, zanim pan skończy.
Co?
Wizyta u lekarza. Mówiłem kilka dni temu.
Jasne.
Szanowny panie Genovés,
zastanawiał się pan kiedyś,
czemu jest pan na tak wysokim stanowisku?
Czy wierzy pan, że na nie zasłużył?
Pan Genovés? Ktoś to zostawił dla pana.
Kto ci to dał?
Jakiś młody człowiek.
Tak czy tak,
podczas gdy cieszy się pan posiłkiem,
wciąż pracujemy bardzo blisko pana…
dla pana.
Prosimy wyjść i spojrzeć na swoje dzieło.
Wezwać karetkę!
To Toni, syn sąsiadów.
Dzwoń po pogotowie!
Wciąż pan myśli, że nas pokona?
Następna ofiara zginie 31.
I potem co pięć dni aż do końca pana dni…
lub pana majątku.
Prosimy się zastanowić, panie Genovés.
Kto przeżyje w świecie stworzonym dla najlepiej przystosowanych?
Prędzej czy później zrozumie pan,
że jesteśmy produktem selekcji społecznej.
Naturalnej kulminacji porządku,
który pan i inni akceptujecie.
Jesteśmy przyszłością.
Jesteśmy tym, co nieuniknione.
Z poważaniem,
Ulubieńcy Midasa.
Conte.
Oczekiwałem go.
- Witam. - Inspektorze.
Zajmę się tym, Tucho. Dzięki.
Panie Genovés.
Przyniósł pan list?
Tak.
Dziękuję.
Budynek nad restauracją
ma duży taras na dachu,
na którym chłopiec często się bawił.
Wszystko wskazuje na to,
że to był wypadek.
Nie sądzę,
by ten list udowadniał coś innego.
A Diego? Naprawdę był u lekarza?
Sprawdzamy to.
Dla pewności namierzamy jego telefon.
Nie śledził go pan?
Na razie wiemy,
że kierowca spędził u pana trochę czasu
i rozmawiał z pomocą domową.
Do teraz jego działania były zgodne z jego rolą ochroniarza.
Wiedział wcześniej, że będę tam jadł.
Zawiózł mnie, był u lekarza i wrócił zaraz po zdarzeniu.
Sprawdzamy, czy pojechał do lekarza.
- Przywiózł pana tu? - Tak.
Powiedziałem, że idę złożyć zeznanie w sprawie wypadku.
Dobrze. Niech tak zostanie.
OFIARA 5
Możemy pójść na piwo?
To może wydawać się zbyt pochopne,
ale pomoże państwu uporać się z tą sytuacją.
To jego rodzice.
Víctor Genovés jadł w Montes.
Zgodził się złożyć zeznanie.
Dziękuję.
Proszę wybaczyć.
Nie ma pan wrażenia,
że Ulubieńcy Midasa dobrze nas znają,
że wiedzą, jak działa policja,
jak pana podejść
i jak działa system?
Chodzi panu o listy?
O wszystko.
Mówię o tym, że potrafią uczynić
swoje zbrodnie niezauważonymi,
wplatając je w codzienne zgony.
Mówię o klarowności ich działań.
Nie wątpię, że to banda przestępców.
Ale ich styl pisania przypomina
staroświeckich rewolucjonistów,
jakby byli jednostką wojskową wyrosłą z Hiszpańskiej Rebelii.
Czyli mają ideologię?
Nie wiem. Może.
Uważają to za świetny biznes.
Czyż nie tak?
Pieniądze w zamian za czyste sumienie.
Zastanawiam się,
czy nie wybrali pana właśnie dlatego,
że jest pan biznesmenem…
z sumieniem.
Nie nadążam, inspektorze.
Prowadzenie interesów to jedno.
Zabijanie to coś innego.
Ulubieńcy Midasa nie widzą różnicy między zabiciem dla pieniędzy
a zgodą na czyjąś śmierć, by ich nie stracić.
Jeśli sugeruje pan, bym zapłacił,
bo nie umie zatrzymać tej rzezi, proszę mówić wprost.
Nie to sugeruję, panie Genovés.
Śmierć dziecka też nas dotyka.
A zastanawiał się pan,
ile muszą zainwestować w te zabójstwa?
Zamiast drążyć Rebelię, niech pan sprawdzi, kogo na to stać.
Pracujemy nad tym.
Ma pan kogoś na myśli?
Ta rozmowa nie ma sensu.
To pana zafajdana robota.
Przepraszam, nie mam gotówki.
Życie bywa okrutne.
To przykre, co się stało.
I ta zbieżność z moją wizytą u lekarza.
To musiało być okropne.
Nie martw się.
- Tak? - Jest pan z Diego?
Tak.
Proszę nic nie mówić.
Po namierzeniu telefonu wiemy,
że nie był u lekarza, ale u pana.
- Wraca pan do domu? - Tak.
Jest pan daleko?
Nie.
Super. Proszę nic nie robić.
Wysyłam dwie ekipy, żeby go aresztować.
Będą za kilka minut.
Jasne?
Tak.
Musi pan tylko zachować spokój
i zapomnieć o tym telefonie.
Dobrze.
- Porozmawiamy później. - Dziękuję.
O której jutro?
Jeszcze nie wiem. Zadzwonię.
Dobrze.
Diego, możesz tu przyjść?
Oczywiście.
- Wiedziałeś, co się stanie, prawda? - Co?
Wiedziałeś o chłopcu.
Co wiedziałem?
Zawiozłeś mnie do restauracji, bo dla nich pracujesz.
„Dla nich”?
Dla Ulubieńców Midasa.
Nic nie wiem o Midasie.
Jasne, że nie.
Co robiłeś wtedy w moim domu?
Nie mów mi o żadnym „raporcie”.
Byłeś w środku 45 minut.
- Po co pytałeś Glorię o Mónikę? - O czym pan mówi?
Powiedz prawdę.
- To prawda. - Mów!
Bo co? Co zrobisz?
Za kogo się uważasz, gnoju? Myślisz, że możesz ze mnie kpić?
Kim oni są, skurwielu?
Oszalałeś!
- Kto? - Nie wiem!
- Kim, skurwielu? - Nie wiem!
Jak się z tobą kontaktują?
Mów prawdę!
Nie wiem…
Powiedz prawdę!
Szanowni członkowie zarządu,
zwołałem was, by was poinformować
że jestem owłosioną bestią.
Kluczem do golfa jest…
napęd…
i pozycja tyłka. Jasne?
Wystawiasz tyłek i…
Podoba ci się mój kij?
Tak? Chcesz go dotknąć?
Pozdrowienia z nieba!
To wszystko.
Niczego nie ukradłem.
Nikogo nie skrzywdziłem.
Od jak dawna korzysta pan z domu szefa?
Pięć, sześć miesięcy…
Krótko po przyjęciu do pracy.
To było tylko kilka razy.
Wysłał pan komuś te filmy?
Paru kolegom z pracy dla zabawy.
Czasem wyrywałem dziewczyny,
udając, że to mój dom.
Co w tym złego?
Chata się tylko marnuje!
Koleś jest nudziarzem.
Wydaje się przyjazny, ale jest sztywniakiem.
Arogancki drań.
Myśli, że jest kimś, bo dostał spadek. Miał szczęście i tyle.
Wie pan, że pana szef
zainstalował kamery w domu Genovésa?
Wiedział pan?
Nie, ale wisi mi to. Jasne?
Mogę już iść?
Muszę iść na komisariat, by zgłosić napad.
Pieprzony frajer.
Zbliż się na 100 metrów do komisariatu
i rozwalę ci łeb.
Bez obaw, nie wniesie oskarżenia.
To się nie może powtórzyć, panie Genovés.
W razie wątpliwości czy podejrzeń
proszę do mnie dzwonić, dobrze?
Proszę odpocząć.
Potrzebuje pan tego.
Każę komuś pana odwieźć.
Tato, możemy wrócić drogą przy jeziorze?
Tak, ale to zbiornik retencyjny.
Marcos!
To nic takiego.
Zobaczę, czy się skaleczyłeś.
Nie ruszaj nogą. Proszę.
Marcos, daj mi zobaczyć ranę.
Pokaż mi ranę.
Pokaż mi nog…
Przepraszam, tato.
Wybacz, synu.
Nie chciałem tego.
Nie chciałem spadku.
Nie chciałem całej tej odpowiedzialności.
W porządku, tato.
Wiem, że jesteś zajęty pracą.
Do zobaczenia w środę.
Przytulisz mnie?
- Pa. - Pa.
Marcos…
Nie mów mamie, dobrze?
Proszę.
Muszę ci coś powiedzieć.
Daj mi streszczenie.
Wszyscy są zmęczeni i wkurzeni.
Wszyscy.
To duża presja, Alfredo.
Śledztwa, Natalio.
Autopsja wskazuje na ślady walki,
ale są niejednoznaczne.
Mogą pochodzić z zabaw w szkole tego dnia.
Będą przesłuchania,
ale na razie żaden sąsiad nic nie widział.
Wszyscy są zbyt zajęci w tym mieście.
Co się tu, kurwa, dzieje, Natalio?
Dlaczego nic nie mamy?
Co robię nie tak?
To ja tracę rozum
czy Ulubieńcy Midasa to Bóg?
Może powinienem zrezygnować.
Ty przejmiesz kontrolę.
Lepiej byś spał?
Pięć osób nie żyje.
Pięć pieprzonych ofiar.
Wczoraj dziecko.
Robimy, co możemy.
Wychodzimy poza protokół.
Pracuje nad tym prawie 50 osób.
Wszyscy w nadgodzinach.
To na nic.
Ty też nie jesteś Bogiem.
Co mogliśmy zrobić inaczej?
Coś musi się zmienić,
bo to wszystko na nic,
jeśli nie możemy zapobiec śmierci niewinnych ludzi.
Na nic!
Dobrze…
Porozmawiamy, jak się uspokoisz.
Zapobiegniemy śmierci.
Zapłacimy.
Złapiemy ich, podążając za pieniędzmi.
Przynajmniej udaremnimy kolejne zabójstwo.
Napisy: Anna Wiśniewska