Film wyłącznie dla widzów dorosłych.
Lainey!
NA SPRZEDAŻ
Idę.
Gdzie byłaś?
Muszę cię widzieć. Rozumiesz?
Tak. Przyniosłam jabłko.
Wejdź.
W PUŁAPCE
Miałaś tego nie otwierać.
Muszę się spakować. Nie chcę, żebyś sama wychodziła.
I nie przynoś więcej jabłek. Mamy ich dość.
Dołączy do kolegów.
To był prezent. Zjedz je.
Dobrze.
Nie to.
- To? - Nie.
Żartujesz?
- Pójdę do niego. - Nie. Znasz zasady.
Przesuń rower. Muszę się dostać do lodówki.
Mogę ja to zrobić?
Nie. Ja to zrobię.
Oczywiście.
Wyjedziemy wieczorem, żeby dzieci przespały większość drogi.
Prawie skończyłam.
Muszę sprzątnąć spiżarnię i dokończyć pakowanie.
Reszta pokoi jest posprzątana.
Tak.
Tak zrobiłam.
Niedługo znajdę pracę i będę płacić czynsz.
Bardzo dziękujemy za pomoc.
Mamusiu?
To się nie powtórzy.
Nic nie brałam od odwyku.
Ciszej, rozmawiam z ciocią Claire.
Mam zrobić test?
Telefon się zaraz wyładuje, ale zrobię test, jeśli trzeba.
Mamo, proszę.
- Mamo? - O co chodzi?
Muszę siusiu.
Chodź. Idziemy do łazienki.
Mówi się: L-M-N-O-P.
Skończyłaś?
Nie.
Pośpiesz się.
Mamusia ma jeszcze dużo do zrobienia.
Ćwicz alfabet.
Prawie go znasz.
Wciąż przecieka. Szlag.
Brzydkie słowo.
Masz rację.
- Przepraszam. - Babcia mówiła,
- że to bardzo brzydkie słowo. - Babcia nie żyje.
Skończyłam.
Starczy na wyjazd.
- Mamo? - Tak?
Tata też nie żyje?
Nie.
Tata żyje.
- Babcia mówiła, że jest niedobry. - To nieprawda.
Nie jest zły.
Jest chory.
Tak jak mama kiedyś.
A mama jest dobra.
Wyzdrowiałam, bo kocham moje małe małpki.
- Nie jestem małpką, tylko dziewczynką. - Nie.
Jesteś moją małą małpką.
Z planety małpek.
- Co to? - Jedzenie. Na podróż.
- Mam tu krakersy w pieski. - Nie chcę wyjeżdżać z domu babci.
Nie ma tu dla mnie pracy, a potrzebujemy pieniędzy na podatki
i życie.
Mogłabym sprzedawać jabłka.
Są zgniłe.
Cholera!
Lainey?
Chodź tu!
Gdzie moje jabłka?
Posłuchaj.
Musisz otworzyć drzwi.
Mocno przekręć zatrzask. Jest zardzewiały, więc użyj siły.
Gdzie moje jabłka?
Zepsuły się. Otwórz drzwi.
Wyrzuciłaś je na dwór?
Zbierzemy nowe.
Mama potrzebuje pomocy.
Pomożesz?
To trudne. Przekręć w dobrą stronę.
- Moja jabłka są chore? - Zepsuły się. Już nie wyzdrowieją.
Odsuń się.
Jesteś tam?
Tak.
Otwórz frontowe drzwi
i przynieś czerwoną skrzynkę z ganku.
Otwórz ją i podaj mi długie metalowe narzędzie.
To z iksem na końcu.
Narzędzie?
Tak.
Przynieś cokolwiek z czerwonej skrzynki na ganku.
Podaj mi to, co znajdziesz w środku. Jasne?
Tak.
Proszę.
Dobra robota.
Teraz podaj mi takie z iksem.
Dobrze.
Znalazłaś klucz?
- Ktoś tu jest. - Kto?
Tata. Wziął skrzynkę z ganku.
Zamknęłaś drzwi wejściowe?
Tata wychodzi.
Idź go zawołać!
Znowu się zatrzasnęłaś. Nic nowego.
Dzięki.
To twoje.
Dzięki.
Żartowałem. Spokojnie.
- Zadajesz się z Sammy'm? - Nie mam gdzie mieszkać.
Zostałbyś tutaj, gdybyś znowu nie ćpał.
Ślicznotko. Ile masz lat?
- Jestem dziewczynką. - Chodź do mnie. Kochanie?
Idź dokończyć kanapkę.
Cześć, słonko.
Naniosłeś mnóstwo błota.
Wybacz.
Gdzie mały?
Na górze, śpi przed podróżą.
Nie chcę go budzić.
Czyli Teksas?
Nie stać mnie, żeby tu zostać. Jest za drogo.
Babcia nic nie zostawiła?
Żadnych pieniędzy?
Nie. Tylko dom.
Jesteście naćpani. Idźcie już.
Wolę zostać.
Cieszę się, że mnie wpuściłaś.
Możemy porozmawiać.
O czym?
Wiem, w czym jest problem.
- Uważasz, że jesteś dla mnie zbyt dobra. - Wcale nie.
Po prostu skorzystałam z szansy.
Też możesz. Masz dzieci.
A ty przyprowadzasz tu Sammy'iego.
- Wiesz, co z nią robił. - Znowu to samo.
Wmawiasz to sobie.
Co zrobiłem?
- Nic. Mówiłam do Roba. - Co? Powiedz.
Rozmawiam z Robem.
Wymówiłaś moje imię. Co zrobiłem?
Powiedz. Co zrobiłem?
Nie mówiłam do ciebie, tylko do Roba.
Mam jeszcze dużo pracy. Dzięki za pomoc, zadzwonię.
Jest zajęta. Chyba cię wygania.
Mam tego dość.
To są też moje dzieci.
Nic się nie zmieniłaś.
Wciąż jesteś słaba. Co byś zrobiła, gdybym cię nie wyciągnął?
To dziura na pustkowiu.
Masz rację. Przepraszam.
Kłamie.
Wcale nie jest jej przykro. To kłamczucha.
Udajmy, że mnie tu nie było.
Albo nie. Zróbmy tak, jakby naprawdę mnie tu nie było.
Przestań.
Tak właśnie sobie radzisz beze mnie.
Nie rób tego. Puść!
Tak ci będzie beze mnie.
Zawsze cię ratowałem z opresji.
Wypuść mnie.
Co robisz?
To cię czegoś nauczy.
Mamo, jesteś tam?
Idź na górę i zamknij drzwi. Na drzwiach znajdziesz guzik.
- Zrozumiałaś? - Czemu tam siedzisz?
Idź już. Idź!
Rob,
wypuść mnie. Proszę.
Co robisz?
Wbiłeś mi gwóźdź w rękę, dupku.
Teraz masz czas na przemyślenia.
Zrobiłaś się zbyt pewna siebie.
Naćpałeś się. Nie myślisz trzeźwo. Nie rób tego.
Co z dziećmi? Możemy je zabrać do mnie.
Nie ruszaj moich dzieci!
Rob!
To pedofil.
Lainey, zamknij drzwi. Wciśnij guzik.
Rob, proszę, nie pozwól mu tknąć dzieci.
Zostawcie je.
Uważaj. To mocne prochy.
Wrócę, kiedy znów będziesz sobą.
Zostawcie dzieci.
Proszę.
Lainey, jesteś tam?
Mama cię kocha.
Lainey, to ty? Jesteś tam?
Czemu tam siedzisz?
Znowu się zatrzasnęłam.
Gdzie Mason? Nic mu nie jest?
Zasnął.
Nacisnęłam guzik na drzwiach i zaśpiewałam mu alfabet na dobranoc.
Świetna robota.
Posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Musisz zamknąć drzwi wejściowe.
Umiesz je otworzyć, więc teraz musisz przekręcić zamek w drugą stronę.
Dobrze.
Zamknęłam drzwi.
Jesteś bardzo mądrą dziewczyną.
Co tata zrobił z drzwiami? Powiedz mi, co widzisz.
Są zepsute.
Wiem. Coś do nich przybił?
Kawałek deski.
Deska.
Szlag.
Posłuchaj. Moja torebka...
Nie.
Mój telefon leży na podłodze w salonie.
Musisz go przynieść.
Proszę, wyjdź już.
- Zadzwonię pod 911. Idź po telefon. - Co 911?
Przynieś telefon.
Jesteś pewna, że sprawdziłaś wszędzie?
Był na podłodze.
Nidzie go nie ma.
- Torebki też nie ma? - Nie ma.
Rob ją zabrał.
Szlag.
Wyjdź już, chcę siusiu. Musisz ze mną iść.
Posłuchaj.
Mason musi dostać butelkę. Jedna jest w lodówce.
Trzeba mu zmienić pieluchę, ale mama tego nie zrobi.
Muszę siusiu.
To idź. Nie mogę z tobą pójść. Jestem tu zamknięta.
Tęsknię za babcią. Chcę do babci.
Przepraszam, kochanie.
Mama była niedobra.
Też tęsknię za babcią.
Ale musimy same sobie radzić.
Przepraszam, nie gniewaj się.
- Mason zrobił kupę. - Szlag.
Dopiero teraz?
Pamiętasz, jak mama zmieniała pieluchę?
Trzeba wyciągnąć mokre chusteczki i wytrzeć mu pupę.
Potem wyrzuć starą pieluchę i umyj ręce.
- Rozumiesz? - Wiem, co robić.
Pamiętaj, że jest ciężki.
Wiem.
Jestem głodna.
Zjadłam.
Musisz nakarmić Masona.
W torbie z pieluchami jest plastikowa łyżeczka.
Nakarm go.
Najpierw go posadź.
Ciągle jestem głodna i chce mi się pić.
Możesz się napić wody ze zlewu. Weź kubek.
Nie chcę wody. Wolę sok.
Spakowałam go z resztą rzeczy do samochodu.
Kluczyki miałam w torebce.
Poza tym nie powinnaś pić tyle soku. Jest niezdrowy.
Ale ja chcę sok.
Pij wodę.
Nie pozwól mu się zakrztusić. Najpierw go posadź, słyszysz?
Mamo, obudź się.
Idź spać.
Wyjdź, boję się.
Nie mogę.
Przecież wiesz. Później cię utulę.
Możesz. Musisz się bardziej postarać.
Robię, co mogę.
Potwór mnie porwie.
Potwory nie istnieją.
On siedzi w ciemności.
Mason cię potrzebuje. Jest sam.
Wolę zostać z tobą.
Zimno tu.
Na górze jest cieplej.
Połóż koc przy oknie. I włóż skarpetki.
Nie jest mi zimno.
Spokojnie.
Jutro stąd wyjdę. Jak tata wróci.
Tata jest niedobry.
Idź do łóżka.
Połóż się.
Skończyłam.
Świetnie.
Pora nakarmić Masona.
Bądź ostrożna.
Cholera.
Kiedy Mason zaśnie, będziesz musiała mi pomóc.
Dobrze. Proszę.
Nic z tego.
Potrzebuję czegoś metalowego. Jakiegoś narzędzia, żeby wyrwać deskę.
To mocny patyk.
Szukaj dalej.
Mama nie przebije się przez ścianę kredką.
Przecież wiesz.
Potrzebuję czegoś twardego.
Czegoś z metalu. Już ci mówiłam.
Przepraszam.
Nie powinnam na ciebie krzyczeć.
Świetnie sobie radzisz.
Jestem złą matką.
Nie potrafię się tego nauczyć.
Nigdy tego nie mówiłam, ale byłam zbyt młoda, kiedy się urodziłaś.
Nie byłam gotowa.
A potem
cię zostawiłam, bo byłam chora.
Zawaliłam to.
Ale się staram.
Obiecaj, że jak dorośniesz,
nie będziesz mnie nienawidzić tak, jak ja nienawidzę mojej matki.
Jesteś tam?
Kto tam jest?
Odpowiedz.
Znalazłam to pod liśćmi. To narzędzie taty.
Zgubił je.
Świetna robota. Właśnie tego potrzebowałam.
Udało się.
Mądra dziewczynka. Kocham cię.
Pójdę się zająć Masonem.
Wyjdę stąd.
Zobaczysz.
Jesteś tam?
Prawie się przebiłam.
Za kilka godzin się stąd wyczołgam.
Co się tam dzieje?
Lainey? Co się stało?
Upuściłam go.
Boże!
Próbował zejść ze schodów.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Musisz go podnieść i trzymać dopóki nie przestanie płakać.
Jest sam i się przestraszył.
Chce mleka, ale się skończyło.
Musisz je zrobić. Pamiętasz jak? Trzy łyżki proszku z puszki.
Potem wlewasz wodę, nakładasz smoczek i potrząsasz.
Uda ci się.
Prawie się wydostałam.
Dam radę.
Już niedługo.
Ktoś tu jest.
Kto?
- Tata? - To ten pan, który z nim był.
Powiedz, że zamknęłaś drzwi.
Właśnie wszedł.
Jest tu kto?
- Biegnij na górę i zamknij drzwi. - Może on cię wyciągnie.
To potwór, uciekaj.
Halo?
Jest tu kto?
Dziewczynko?
Gdzie Rob?
Przyszedł?
Jest zajęty.
Pomyślałem, że wpadnę i popilnuję dzieci.
Nie potrzebujemy niańki.
Radzimy sobie.
Idź stąd.
Lubisz wyganiać ludzi, co?
Masz piękną córkę.
Prześliczną.
Jest na górze?
Rob się wkurzy, że molestujesz jego dzieci.
Jest na górze?
- Trzymaj się od nich z dala. - Rob wisi mi kasę.
Przyszedłem odebrać zapłatę.
Nie! Stój! Zaczekaj!
Dziewczynko?
Gdzie jesteś?
Mam prochy Roba.
Nie ruszyłam ich.
To pewnie ze trzy gramy.
Nie pozwól, żeby się zmarnowały.
Dał ci trzy gramy,
- a mnie wisi kasę? - Tak.
Weź je. Są twoje.
Podaj je przez szparę w drzwiach.
Wypuść mnie, a będą twoje.
Wypuścić cię?
Nie ma mowy.
Nie mieszam się w rodzinne kłótnie.
To zadzwoń na policję.
Albo pożycz mi telefon.
Nie będę nigdzie dzwonił.
Ani cię nie wypuszczę.
Po prostu mi je daj.
Jeśli je dostaniesz, zostawisz nas w spokoju?
Masz stąd iść i nie wracać.
Oczywiście.
Pójdę.
Masz moje słowo.
Daj mi je.
Jessica?
Podaj je pod drzwiami.
Wybacz. Jestem ranna.
Nie uda mi się podejść tak blisko.
- Włóż rękę pod drzwi, dam ci je. - Nic ci nie jest.
- Wsuń je pod drzwiami. - Nie dosięgnę.
Daj mi je.
Utknęłam na końcu, nie dosięgnę.
Próbowałeś ich?
Rob mówi, że są mocne.
Skoro ich nie chcesz, wywalę je.
Czekaj.
Dobra.
Gdzie one są? Dosięgniesz?
Prawie. Jeszcze trochę.
Więcej nie dam rady. Sięgasz?
Prawie.
Rzuć je tu.
Chwila.
Coś ty zrobiła?
Wyjmij to, zdziro!
Coś ty mi zrobiła?
Pójdę stąd. Obiecuję.
Wyjdziesz stąd razem ze mną.
Jeśli włożysz tu druga rękę, też ci ją odrąbię.
Zapierdolę dzieci na twoich oczach.
Wyjmij to z mojej dłoni, zdziro!
Już.
Coś ty zrobiła? No już.
Zrób to! Już.
Proszę.
Wyjmij to.
Co tam robisz?
Pachnie jak alkohol.
Nawalona dziwka. Zabiję cię.
Proszę. Wyjmij to.
Zimno tu. Zamarznę.
Burza idzie. Widziałem w wiadomościach. Będzie zimno.
Nienawidzę zimna.
Zostawiłeś otwarte drzwi. Mam nadzieję, że zamarzniesz.
Co?
Coś ty powiedziała?
Masz nadzieję, że zamarznę?
Naprawdę? "Mam nadzieję, że zamarzniesz".
Masz nadzieję, że zamarznę?
Jesteś głupia.
Ludzie, którzy maja nadzieję, to desperaci.
Są zdesperowani i słabi.
Zamknij się.
Słyszałem, że byłaś na odwyku.
Rob mi wszystko powiedział.
Dali ci nadzieję? Naprawdę?
Pewnie po tym, jak zabrali twoje pieniądze.
Wiem, jak to działa.
Też przez to przechodziłem.
Byłem trzeźwy przez długi czas.
Miałem pracę. Poszedłem na studia.
Nawet płaciłem podatki.
Ale potem, kiedy zmarła moja matka,
zrozumiałem,
że nikomu na tym świecie
na mnie nie zależy.
O tym nie mówili na odwyku.
Nie powiedzieli, że wrócę do mojego żałosnego życia.
Dzięki narkotykom uciekałem od niego.
Masz jeszcze te trzy gramy?
Tak.
Długo nie wytrzymasz.
- Przestań gadać. - Wiesz o tym.
Zamknij się.
Wiesz co?
Wyczuwam twoją słabość.
Jej smród.
Ty i ja dobrze się rozumiemy.
Ja nie molestuję małych dziewczynek. Nie cierpię pedofilów.
Ilu znasz ludzi takich jak ja?
Ktoś cię molestował,
kiedy byłaś mała?
Trzymał na tobie brudne łapska?
Przestań gadać. Ani słowa!
- Podobało ci się? - Zamknij się.
Zamarznę tu. Jest zimno.
- Co robisz? - Wychodzę.
Wydrapiesz sobie wyjście jak myszka?
Nie miałem zamiaru skrzywdzić ciebie ani twoich dzieci.
Jasne.
Lubię dzieci. Nie jestem złym człowiekiem.
Jesteś potworem.
Nie ma prądu.
Zostań na górze. Nie schodź tu.
Mamo?
Wracaj na górę. Nie schodź tu.
- Jesteś tam? - Uciekaj.
Mam ją!
Nie krzywdź jej.
Wyciągnij go.
Już go wyciągam. Poczekaj.
Mamo, złapał mnie!
Czekaj, wyciągnę go.
Mamo, pomóż!
Zostaw ją!
Co robisz?
Co ty wyprawiasz?
Zabiję ją.
Wyciągaj go, już.
Uciekaj. Szybko!
Coś ty zrobiła? Zgaś to.
Proszę!
Zgaś ogień!
Lainey?
Wszystko w porządku?
Przykryj Masona kocem.
Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze,
a wewnątrz są drapieżnymi wilkami.
Poznacie ich po ich owocach.
Czy zbiera się winogrona z ciernia, albo z ostu figi?
Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce,
a złe drzewo wydaje złe owoce.
Nie może dobre drzewo wydać złych owoców
ani złe drzewo wydać dobrych owoców.
Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu,
będzie wycięte i w ogień wrzucone.
A więc: poznacie ich po ich owocach.
Mamo.
DLA JESSIKI
Na co mi to teraz?
Sammy?
Żyjesz, Sammy?
Idę do was.
Wyszłam ze spiżarni. Wpuść mnie.
Mama!
Jestem przy tobie.
Pokaż się.
Mamusia wróciła.
Chodź do mamy.
Świetnie sobie poradziłaś.
Doskonale.
Jestem głodna. Mogę zjeść krakersy?
Są w aucie, pamiętasz?
Potrzymaj Masona.
O tak. Trzymaj go w cieple.
Jestem głodna.
Chcę do domu.
Zimno mi.
Trzymaj brata.
Mocno.
Chodźmy.
- Krakersy wypadły. - Zostaw je.
Chodź szybko. Pada coraz mocniej.
Mogę zjeść krakersy?
Pójdę po nie.
Zajmij się Masonem.
Trzymaj go mocno. Poczekaj tu.
Lainey, wpuść mnie.
Lainey?
Siadaj.
Już! Siad! Czekaj.
- Zostaw go. - Przestań płakać.
Dość!
- Mama już tu jest. - Proszę, puść go.
Proszę, proszę.
Powiedziałem proszę dwanaście razy.
Pamiętasz?
Przepraszam.
Proszę. Przepraszam.
- Puść go. - Chcesz do mamy?
Mamusiu.
- Spokojnie. - Spójrz, co zrobiłaś z moją ręką.
Stój! Nie podchodź.
W spiżarni są narkotyki. Możesz je sobie wziąć.
Są tam też pieniądze. Tysiące dolarów.
Weź je. Tylko oddaj mi dzieci.
Potnę je.
Nie! Puść je.
Nie płacz.
Proszę, przestań. Puść je.
Jeśli podejdziesz, potnę go.
Odłóż nóż.
- Co robisz z moimi dziećmi? - Ta suka
- wbiła mi śrubokręt w rękę. - A ty co zrobiłeś?
- Rzuć to. Mówię serio. - Wisisz mi kasę.
Rzuć to. Na podłogę. No już.
Dobra. Już.
Puść dziecko.
Spokojnie.
Idźcie do mamy.
- Nie odpowiedziałeś na moje pytanie. - Patrz, co mi zrobiła.
Co zrobiłeś moim dzieciom? Jesteś pedofilem?
Wisisz mi kasę.
Co to było?
Gałąź spadła.
Dokąd idziesz?
Dziękuję, że przyszedłeś.
Chcę tylko zabrać stąd dzieci. Masz moje kluczyki?
Dzieci są bezpieczne.
Sammy już ich nie skrzywdzi. Zająłem się nim.
Mówiłaś o pieniądzach?
Łatwiej było to założyć niż zdjąć.
Muszę zabrać dzieci do lekarza.
Wyglądają na zdrowe. Nie bądź taka nadopiekuńcza.
Są głodne. Muszą coś zjeść.
Jest zimno, a w moją dłoń wdała się infekcja.
Nieźle się tu bawiłaś.
Wcale nie. Nic nie wzięłam.
Nie kłamałaś.
Cholera!
- Wiesz, co możemy za to kupić? - Możesz wziąć wszystkie pieniądze.
Ale nam daj spokój.
Próbowałaś?
Chcesz?
Weźmiemy je razem.
Dobra.
Jestem gotowa.
W aucie mam jedzenie. Chcę najpierw nakarmić dzieci.
Też coś zjedzmy.
Bez jedzenia się rozchorujesz. Sam wiesz.
W porządku. Najpierw zjedzmy.
Pójdę po jedzenie, zostań tu.
Mogę trochę?
Nie, to dla taty.
Zaraz wróci z jedzeniem.
Tata jest niedobry.
Owszem.
Gotowa?
Mam tu coś lepszego. Odebrałem po drodze.
Lepsze od tamtego?
Wcześniej mówiłeś coś innego.
Myliłem się.
Wziąłem trochę i kompletnie odleciałem.
Dlatego tak późno przyszedłem. Nie moja wina.
Dobrze, że tego nie wzięłaś. Od teraz biorę same kryształy.
Nie jestem głodny.
Musisz jeść.
Widziałeś, co się stało z Sammym. Był ledwo żywy.
Naprawdę musisz coś zjeść, choć nie masz ochoty.
Tak.
Masz rację.
- Dzięki. - Proszę.
Niezłe.
Co to? Wygląda jak gówno.
To mus jabłkowy mojej mamy.
Jedz.
Przejdźmy do salonu?
Nie chcę, żeby dzieci to widziały.
Jasne.
Twoja kolej.
Trzymaj.
Nie jestem gotowa.
Później wezmę.
Nie ma mowy. Naćpamy się razem.
Pośpiesz się.
Starczy dla ciebie.
Chcę czystą strzykawkę.
Załóż opaskę.
Dla własnego dobra.
Nie chcę ci zrobić krzywdy. Nigdy nie chciałem.
Dalej.
Ręka mnie boli.
Suka.
Załóż opaskę, bo rozwalę ci łeb.
Dalej.
Zabij mnie.
Załóż opaskę.
A ty dokąd?
Dokąd idziesz? Jess?
Wracaj!
Czemu ode mnie uciekasz?
Sam ci to wstrzyknę. Serio.
Nie bądź dla siebie taka surowa.
Raz poszłaś na odwyk i myślisz, że jesteś lepsza.
Chcesz się mnie pozbyć.
Uważasz, że jesteś ode mnie lepsza.
Ale nie jesteś.
Jesteśmy tacy sami.
Cholera.
Przedawkowałeś.
- Coś ty mi dała? - Trzy gramy twojej gównianej mety.
Dałeś mi ją i zostawiłeś dzieci na pastwę losu,
kiedy ja siedziałam w tej pieprzonej spiżarni.
Jesteś nikim.
Nieprawda.
Zniszczę cię.
MUS JABŁKOWY BABCI
Przyniosłam jabłko.
Naprawdę? Zobaczmy.
Mam dobre wieści.
Pobliska kawiarnia zamówiła 20 słoików musu babuni.
Użyją go do orzechowych gofrów.
Jest dobre? To, które przyniosłam?
Lekko zgniłe. Ale odkroimy ten kawałek.
Użyjemy reszty.
Poćwiczmy alfabet.
Gotowa?
Tłumaczenie na zlecenie Monolith Films: Olga Krysiak