Η Αμερικάνικη δημοκρατία μάς...
δεν διαφέρει και πολύ από την αρχαία Ρώμη.
Μπορούμε να διατηρήσουμε το παρελθόν και την υπέροχη κληρονομιά μάς;
Ή θα πέσουμε και 'μείς θύματα, σαν την αρχαία Ρώμη...
της ασίγαστης δίψας μερικών ανθρώπων γιά εξουσία;
Χρόνε, σταμάτα!
Τραγουδώ γιά τον Κολοσσό και γιά την ιστορία τού Ανθρώπου.
Ας πάμε εκεί πού μάς καλούν οι οιωνοί των θεών...
και η ανομία των εχθρών μάς.
Το καλούπι έχει ήδη σμιλευτεί.
...αν ο πρόεδρός τούς είναι απατεώνας ή όχι.
- Πρόσεχε! - Τζούλια!
- Έλα τώρα. - Παρακαλώ.
Θα ξαναβγούμε.
- Πάρε με, πάρε με αργότερα. - Γιά πρωϊνό, ας πούμε.
Ωχ. Ούπς!
Μισώ και αγαπώ. Γιατί το κάνω αυτό...
θα αναρωτιέσαι.
- Εντάξει, πάμε. - Έτσι λες;
Τζούλια, μπες στο αμάξι.
Εντάξει. Γειά σού, Κλόντιο.
Γειά σού, αγάπη μού.
Δεν είσαι θυμωμένος μαζί μού; Θα το πείς στο μπαμπά μού;
Πάμε.
Τα οικονομικά προβλήματα τού δημάρχου Κικέρωνα...
είναι τόσο μεγάλα...
πού μόνο με ομοσπονδιακή επέμβαση μπορούν να λυθούν.
Τζούλια...
Προσοχή, προσοχή!
Άμεση πυροδότηση.
Αδειάστε την περιοχή. Επαναλαμβάνω, αδειάστε την περιοχή!
Πρόκειται να γίνει έκρηξη.
Περίμενε.
Προχώρα.
Περίμενε.
Προχώρα.
Αυτή τη φορά το παρατράβηξες, Κατιλίνα.
Η περιοχή είναι στην δικαιοδοσία της Διεύθυνσης Σχεδιασμού.
Και τι θα γίνει αν έχεις υπερβεί τις εντολές σού;
Θα απολογηθώ.
Θα απολογηθείς; Αφού θα έχεις γκρεμίσει το κτήριο;
Ο Δήμαρχος Κικέρωνας θα θυμώσει!
Έτσι!
Οι αριθμοί τού νεοεκλεγέντος δημάρχου της Νέας Ρώμης, Κικέρωνα...
συνεχίζουν να πέφτουν στις δημοσκοπήσεις.
Ο Καίσαρας Κατιλίνας,
μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Κράσσων,
κερδίζει βραβείο Νόμπελ γιά την εφεύρεση τού «Μέγκαλον»...
ενός θαυματουργού κατασκευαστικού υλικού.
Πως πεθαίνει μια αυτοκρατορία;
Καταρρέει μέσα σε μια τρομακτική στιγμή;
Όχι.
Όχι, αλλά έρχεται ο καιρός...
πού οι άνθρωποι χάνουν την πίστη τούς σε αυτή.
Και τότε αρχίζει να πεθαίνει.
Ο νέος μάς δήμαρχος, Φραγκλίνος Κικέρωνας...
κληρονόμησε μια κατεστραμμένη δημοσιονομική κατάσταση...
και τώρα κατηγορείται...
γιά την απόλυση δασκάλων, αστυνομικών...
Γραφείο Υπηρεσίας Σχεδιασμού.
- Δώσε μού τον Καίσαρα στο τηλέφωνο. - Περιμένετε, παρακαλώ.
...τον προϋπολογισμό. Ωχ, ωχ.
Το σημαντικό οικονομικό γεγονός της ημέρας,
η «Κράσσος Νάσιοναλ» υποχώρησε κατά επτά μονάδες...
Λυπάμαι κυρία Ουάου,
ο κύριος Καίσαρας δεν είναι διαθέσιμος αυτή τη στιγμή.
Το ξέρω ότι είναι εκεί.
Θα τον ενημερώσω, χαίρετε.
Η Ουάου Πλάτινουμ, το τυχερό σάς λαγουδάκι,
σάς μεταδίδει τα τελευταία νέα...
από το Χρηματιστήριο.
Ο Καίσαρας πήρε με το μέρος τού τον πιό πλούσιο άντρα στην ιστορία,
τον θείο τού, Κράσσο,
πού ήρθε εδώ γιά να υποστηρίξει το όραμα τού Καίσαρα γιά τη Νέα Ρώμη,
πράγμα πού δυσαρέστησε το δήμαρχο Κικέρωνα,
το μεγάλο αντίπαλο τού Καίσαρα.
Γειά σάς κύριοι.
Καλώς ήρθατε. Χαίρομαι πού σάς βλέπω.
Χαίρομαι πού είστε εδώ.
Είμαστε εδώ και περιμένουμε πάνω από τη μακέτα της πόλης...
πάνω από την πρόσφατα κατεδαφισμένη περιοχή της Υπηρεσίας Σχεδιασμού...
την οποία όλοι διεκδικούν γιά δικιά τούς.
Κύριε Κράσσο, εδώ!
Παρακαλώ, κύριε Κράσσο, εδώ!
Θέλω να σάς κάνω μια αληθινή ερώτηση. Εντάξει;
Κλείστε τις κάμερες. Ας διασκεδάσουμε λίγο.
Γάμα τις κάρτες. Πως είναι να είσαι ζάπλουτος;
- Πώς είναι; - Ναι.
Λοιπον, μπορείς να τρομάζεις τούς ανθρώπους.
Σάς αρέσει να τρομάζετε τούς ανθρώπους;
Σλέϊμποϊ, Στρέϊμποϊ, Πλέϊμπόϊ...
Γκέϊ-Μπόϊ;
Όχι κύριε,
τις αδελφές μού θα εννοείς.
Κυκλοφορεί η φήμη,
ότι κάνεις κάποιες «πονηριές» με τις αδελφές σού.
Αν είναι αλήθεια, κόψε το.
Φήμες, παππού, φήμες. Φήμες.
Θα μπορούσες να είσαι ο διάδοχος, ίσως...
Ο Κλόντιος Κράσσος Πουλχέριος ο Τρίτος.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Δεν είναι αστείο να διευθύνεις μια τράπεζα!
Δεν είναι αστείο.
Κλοντ, προστάτεψε το όνομα της οικογένειάς μάς!
Ούου!
Γειά.
Χαίρετε, Χαίρετε.
Καλώς ήρθατε, καλώς ήρθατε. Καλώς ήρθατε, ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Η καρδιά της χρυσής μάς πόλης πάνω σε ένα λόφο.
Οραματιστείτε πώς θα μπορούσε να είναι.
Ένα διασκεδαστικό καζίνο...
με τα πιό σύγχρονα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Και χωρίς καθυστερήσεις στην κατασκευή,
ούτε προβλήματα από τα συνδικάτα ή τα παράλια,
χάρη στον Δήμαρχο.
Βγαίνει πραγματικά όμορφο, όταν χρησιμοποιείς μπετόν.
Α, έλα.
- Έλα! Όχι; - Ωχ!
Πάμε.
«Να ζεί κανείς ή να μη ζεί, αυτό είναι το ερώτημα.»
«Τι δείχνει πιό γενναία ψυχή, να υποφέρεις πετριές...
και σαϊτιές μιάς άθλιας τύχης...
ή να παίρνεις τ' άρματα ενάντια σ' ένα πέλαγο από βάσανα...
και αντιβγαίνοντας να τούς δίνεις τέλος;»
«Θάνατος... ύπνος... τίποτα άλλο.»
«Και μ' έναν ύπνο βάζουμε τέλος στης καρδιάς τον πόνο...
και στα χίλια σωματικά μάς βάσανα, κληρονομία της σάρκας...
είναι μια συντέλεια πού να την εύχεσαι θερμά.»
«Θάνατος... ύπνος...»
«Να κοιμάσαι,
να ονειρεύεσαι ίσως.»
«Ναι, εκεί είναι ο κόμπος,
γιατί σ' αυτό τον ύπνο τού θανάτου, τα όνειρα πού είναι να μάς έρθουν...
όταν θα 'χουμε πετάξει αυτό το θνητό κουβάρι...
θα μπορέσουν πιά να μάς ηρεμήσουν;»
«Αυτή η έγνοια...
κάνει τόσο μακρόζωη τη δυστυχία...»
Νας, τι κάνουμε εδώ;
Περίμενε να δεις.
«Γιατί ποιός θ' ανεχότανε τού χρόνου το ντρόπιασμα και τα χτυπήματα,
τού τυράννου την αδικία την ακαταδεξιά τού φαντασμένου,
τον πόνο μιάς αγάπης περιφρονημένης, τις αναβολές τού νόμου,
της εξουσίας το θράσος,
και τις κλοτσιές πού η καρτερική αξία τρώει από τον ανάξιο,
αν μπορούσε μόνος τού στον εαυτό τού την ανάπαψη να δώσει...
μ' ένα σουβλί.»
Πού είναι το σουβλί μού;
Ως Πρόεδρος της Υπηρεσίας Σχεδιασμού,
η δικαιοδοσία μού καλύπτει πάρκα και εκθέσεις...
Παρακαλώ μην το φωτογραφίζετε.
Σάς ευχαριστώ.
Έλα μαζί μού.
- Δεν μπορώ. Λυπάμαι. - Γιατί;
Η δικαιοδοσία μού καλύπτει πάρκα και εκθέσεις,
και έχουμε ήδη εκδώσει τα απαραίτητα ομόλογα...
γιά την ανάπτυξη αυτής της περιοχής.
Το σώου τού δημάρχου γιά τα αφεντικά...
έχει μετατραπεί σε μάχη γιά την προσοχή τούς,
ειδικά με τον Καίσαρα Κατιλίνα,
τον οποίο γνωρίζω,
και αρνείται να μού κάνει ένα σχόλιο.
Καθάρισα αυτή την περιοχή...
γιά να δημιουργήσω κάτι πού θα εμπνέει τούς ανθρώπους.
Τούς ανθρώπους; Α, καλά...
Πότε νοιάστηκες εσύ γιά τούς ανθρώπους, Κατιλίνα;
Αυτό είναι το δικό μού σχέδιο:
Η πόλη πού ονειρεύονται οι άνθρωποι.
Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται όνειρα.
Χρειάζονται δασκάλους, εγκαταστάσεις υγιεινής, θέσεις εργασίας.
Η «ανάγκη» είναι να δημιουργήσεις κάτι...
πού να υπάρχει και μετά τα πανηγύρια της πόλης, δήμαρχε.
Γι' αυτό θα χτίσουμε τη «Μεγαλόπολη»...
χρησιμοποιώντας αποκλειστικά το «Μέγκαλον»,
πού είναι άφθαρτο.
Το Μέγκαλον δεν είναι ασφαλές!
Τσιμέντο, τσιμέντο, τσιμέντο,
και ατσάλι, ατσάλι, το ατσάλι είναι ασφαλές!
Φανταστείτε τη σημερινή κοινωνία,
ένας κλάδος τού πολιτισμού πού κοντεύει να φτάσει σε αδιέξοδο...
Η ανθρωπότητα ως γέρικο δέντρο...
με ένα στραβό κλαδί πού ονομάζεται «πολιτισμός»...
πού δεν πάει πουθενά.
Μού αρέσουν τα δέντρα όσο σε όλους,
αλλά δεν είμαστε εδώ γιά να συζητήσουμε γιά δέντρα.
Οι άνθρωποι χρειάζονται βοήθεια, και τη χρειάζονται τώρα!
Όχι. Μην αφήσεις το «τώρα» καταστρέψει το «γιά πάντα».
Μιλάμε γιά ανθρώπους.
Γιά ανθρώπους, Κατιλίνα,
και γιά το πώς ζούν τώρα.
Δεν υπάρχει χρόνος γιά να μιλήσουμε γιά το μέλλον των ανθρώπων;
Κι όμως πάντα υπάρχει χρόνος γιά να τούς πείσουμε...
να ξοδεύουν χρήματα πού δεν έχουν,
γιά να αγοράζουν πράγματα πού δεν χρειάζονται,
γιά να μιμούνται ανθρώπους πού δεν τούς αρέσουν.
Και 'σύ κατάντησες αφεντικό στο γύφτικο τσαντίρι...
και δήμαρχος της πόλης τού τίποτα.
Γιά ξαναπές το, και θα σού σπάσω τα μούτρα.
Ήρεμα, κύριοι.
Ήσουν τόσο ψύχραιμος και συγκρατημένος...
όταν δηλητηρίασες τη γυναίκα σού και το πτώμα της εξαφανίστηκε;
Είναι το Μέγκαλον, το θαυματουργό σού υλικό,
φτιαγμένο από το σώμα της;
Έκανες τη φτωχή σού Ηλιαχτίδα ένα πλαστικό δοκάρι;
Ένα πάνελ τοίχου;
Τι συνέβη πραγματικά;
Λοιπόν, εσύ ήσουν ο δημόσιος κατήγορος,
άρα ξέρεις καλά ότι αθωώθηκα.
- Κι είσαι ακόμα γύφτος. - Δεν είμαι γύφτος!
Δε μπορείς να έρχεσαι εδώ...
- και να με λες γύφτο. - Όχι, όχι, όχι.
Όχι, όχι, Δεν είμαι γύφτος!
- Σταμάτα. Είμαι... - Δεν θα με ξαναπείς ποτέ έτσι!
Ηρέμησε. Ηρέμησε, Φρανκ, ηρέμησε!
- Όχι! Όχι! - Κράτα τον.
Λυπάμαι πολύ.
Αυτό παίζουμε λοιπόν;
Παιχνίδια γιά νήπια.
Σάς ευχαριστώ.
Ρίχ' το, Τζέρι!
Είμαι η Ουάου Πλάτινουμ, και αυτό είναι το σκορ.
Ελάτε να με δείτε στην αίθουσα συναλλαγών.
Κάθε μέρα στις 9:00 π.μ.
Μουά!
Οι μεγάλες κυρίες της Ρώμης...
πού έχουν ψύχωση με τη μόδα, ενώ συναναστρέφονται στα κρυφά...
με τα αποβράσματα της αρένας,
δολοφόνους και εκβιαστές.
Θέλω πολύ να τον καταστρέψω...
έτσι άσχημα πού φέρεται στον πατέρα μού.
- Α! - Καλά δε λέω;
Εντάξει, θα τού στείλουμε ένα δηλητηριασμένο γράμμα.
Είμαι πάρα πολύ καλή σε αυτά.
Ναι, να τον χτυπήσουμε.
- Ένας διάβολος; - Α, ναι.
- Βάλε τού λίγο μουστάκι. - Χμ.
Είναι ακόμα κάπως καυτός όμως.
- Ποιός; - Είναι ο ξάδερφός σού.
Ο ξάδερφός μού; Πραγματικά;
Είσαι κακιά.
- Πρέπει να το φορέσεις αυτό. - Μμ-μμ.
Ο γαμημένος κλόουν.
- Νομίζω ότι μισώ τον αδερφό σού. - Και 'γώ.
Α, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι.
Ω, Θεέ μού. Ω, Θεέ μού.
Ναι, θα το κάνω, θα το κάνω.
Ναι, το κάνουμε.
Όταν ήσασταν 22,
τα κτήριά σάς δημιούργησαν το μέλλον.
Αλλά τώρα ο ανιψιός σάς, αυτή η ιδιοφυΐα,
λέει ότι είναι ξεπερασμένα.
Έχω ακόμα λίγες σφαίρες στο πιστόλι μού.
Πρέπει να το πω.
Έτσι είναι;
Δεν έχεις αίσθηση τού χρόνου;
Α, γιά όνομα τού Θεού, σταμάτα πιά με αυτά.
Όπως οι περισσότερες ιδιοφυΐες, μπορεί να είναι...
Ήσουν μέσα σε αυτό το αυτοκίνητο και δεν απάντησες στην κλήση μού.
Περίμενα μέχρι να υπάρχουν καλά νέα να σού πω.
Γάμα την ανόητη Μεγαλόπολη σού!
Ουάου, έχουν αρχίσει οι συζητήσεις.
Σημαίνει πιό πολλά γιά 'σένα από ότι εγώ.
Η κουβέντα δεν είναι αρκετή.
Είναι οι ερωτήσεις πού την οδηγούν στο επόμενο βήμα,
αλλά αρχικά πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση.
Μμ-μμ.
Η ίδια η πόλη είναι άυλη, αλλά μιλάμε γιά αυτήν,
γιά πρώτη φορά.
Και δεν είναι ότι απλά μιλάμε γιά αυτήν,
υπάρχει ανάγκη να μιλήσουμε γιά αυτήν.
Το έχουμε τόσο ανάγκη, όσο τον αέρα, και νερό και...
Μεγαλώνει η ακαταστασία εδώ μέσα;
Ακαταστασία; Ποιά ακαταστασία;
Έλα τώρα,
είσαι ένας ψυχαναγκαστικός τρελάρας, Καίσαρα.
Γουστάρεις πρωκτικό.
Εγώ από την άλλη,
γουστάρω στοματικό.
Τι γίνεται με τις δικές σού κακές συνήθειες;
Προσπαθώ να βελτιωθώ.
Λοιπόν, βαρέθηκα να είμαι η ερωμένη σού.
Θέλω να είμαι το μισό ενός δυναμικού ζευγαριού.
Ποιό μισό;
Όποιο μισό θέλεις να τσαλαπατήσεις με το τεράστιο πόδι σού.
Η καριέρα μού δεν πάει καλά,
Τα ποσοστά μού πέφτουν,
και τώρα...
χρειάζομαι και άλλο.
Καίσαρα.
Καίσαρα. Καίσαρα.
Σε αγαπώ.
Σε αγαπώ με όλη μού την καρδιά.
Πραγματικά, έτσι είναι.
Μην παντρευτείς ποτέ από έρωτα.
Καίσαρα...
γιατί το λες αυτό;
Προσπαθείς να αποφύγεις τα ερωτικά μού υπονοούμενα;
Όχι, απλώς προσπαθώ πάρω μια γαμωσυνέντευξη, ελάτε τώρα.
Υπάρχει κάτι πού δεν έχετε;
Σίγουρα υπάρχει, νεαρή μού κυρία.
Σίγουρα υπάρχει.
Θα ήθελα να δώ τον δόκτορα Κατιλίνα.
Σχετικά με τι;
Το μέλλον τού κόσμου.
Α, αυτό.
Αφεντικό, κάποια μαθήτρια της έκτης δημοτικού είναι εδώ...
Και είπε ότι είμαι ψηλός;
Θυμάται ότι μίλησες στην τάξη της...
γιατί τούς πήραν από το γυμναστήριο.
Την ξέρω αυτήν. Εντάξει, στείλτε την πάνω.
Και αν αυτό πού συνδέει την ισχύ τη αποθηκεύει επίσης;
Καλή ιδέα.
Σάς ευχαριστώ.
Εμένα μού αρέσει αυτή η ιδέα.
Ανεβαίνει πάνω, αφεντικό. Δεν είναι αυτό πού νομίζεις.
- Οι μεγάλες μού προσδοκίες; - Ω, όχι.
Άγιος Ιησούς Χριστός.
Δεν είσαι λίγο μεγάλη γιά μαθήτρια έκτης δημοτικού;
Σάς έστειλα ένα γράμμα χτες το βράδυ.
Ένα παιδιάστικο γράμμα,
και το θέλω πίσω πριν το διαβάσετε.
Παιδιάστικο...
Όχι.
- Αυτό. - Αχά.
Μπορώ να το έχω, παρακαλώ;
Δυστυχώς, το έχω ήδη διαβάσει.
Και ναι, ήταν παιδιάστικο.
Δεν ήμουν μόνη, και δεν ήμασταν στα καλά μάς.
Αλλά πνευματώδες, θα έλεγα, με έναν σκληρό και προσβλητικό τρόπο.
Λοιπόν, νομίζω ότι ο τρόπος αντιμετωπίζετε τον δήμαρχο...
είναι σκληρός και προσβλητικός.
Το ότι υπερασπίζεσαι τον πατέρα σού είναι αξιοθαύμαστο, Τζούλια Κικέρωνα,
παραβατική ως συνήθως.
Γυρνάω σελίδα, μην τα βάζεις μαζί μού.
Δεν κάνω πλάκα,
εσύ είσαι αυτή πού ήρθε μεταμφιεσμένη.
Τελείωσα το πρώτο έτος της ιατρικής σχολής.
Πρώτο έτος στην ιατρική; Σε έδιωξαν;
Όχι. Τα παράτησα.
Αναρωτιέμαι γιατί.
Μάλλον θα μπορούσες να πείς ότι η αγάπη μού γιά την επιστήμη...
συγκρούστηκε με έναν τούβλινο τοίχο...
πνευματικού σθένους...
- σε σχέση με τις μέδουσες. - Μμ.
Το μεσόγλειο υλικό τούς...
είναι ένας εύκαμπτος σκελετός, μοναδικός...
μέχρι να συναντήσει κανείς κάτι πιό μοναδικό, σχεδόν υπερβατικό...
όπως το «Μέγκαλον».
Γιά δες, ένα πραγματικό βραβείο Νόμπελ.
Αυτό έχει λήξει.
Τα βραβεία Νόμπελ δεν λήγουν.
Εννοούσα το φάρμακό σού.
Θα ήθελα να ξέρω την άποψη τού δημάρχου...
γιά την παράλογη συμπεριφορά σού.
Αν ρωτήσεις τον πατέρα μού γιά τούς ανθρώπους πού ζούν όπως εγώ,
θα σοκαριστεί.
Τι το σοκαριστικό έχεις;
Θέλω να γίνω το Άγαλμα της Ελευθερίας!
Κατάλαβα.
Οι στήλες κουτσομπολιού λένε ότι εσύ...
Διαβάζεις στήλες κουτσομπολιού.
Γιά ποιό λόγο;
Γιά να περνάει η ώρα.
Έχεις τόση πολλή πού μπορείς να τη σπαταλάς;
Μερικές φορές.
Χμ.
Ω, καλέ μού.
Πολλά άδεια μπουκάλια.
Ξέρεις, διάβαζα γιά 'σένα χθες το βράδυ,
εκεί πού έλεγες:
«Γιά να καταλάβουμε τον χρόνο, τη συνείδηση, το θάρρος,
πρέπει να το ανακαλύψουμε μέσα στον εαυτό μάς».
Πρέπει αλήθεια να ήσουν ένα αγενές και κακομαθημένο παιδί.
Όπως είσαι εσύ τώρα;
Λοιπόν, έχεις ακόμα το μικροσκόπιο της ιατρικής σχολής;
Όχι, το πούλησα όταν τα παράτησα,
γιά να πάρω ναρκωτικά.
Ψιλοκυβίνη, φυσικά.
Και ποιός υποστηρίζει τον τρόπο ζωής σού τώρα,
ο μπαμπάκας;
Ελπίζω να μην σού χάλασα το πρωϊνό.
- Έλα πίσω. - Γιατί;
Γιά να γελάσουμε, φυσικά.
Τι άλλο ήρθες να κάνεις;
Ήθελα να γίνω μεσάζοντας.
Ααα... Θέλεις να με βοηθήσεις.
Ναι. Και επίσης...
Λοιπόν, θέλω να μάθω.
Και θεωρείς ότι ένας χρόνος στην ιατρική σχολή...
σού δίνει το δικαίωμα να οργώσεις τον πλούτο...
τού υπερβατικού μυαλού μού;
- Το δικαίωμα; - Ναι.
Δεν έχεις ιδέα γιά 'μένα.
Νομίζεις ότι είμαι ένα τίποτα, απλά μια κοσμική...
Όχι ένα τίποτα,
αλλά προσφέρω τον χρόνο μού μόνο σε ανθρώπους πού μπορούν να σκεφτούν.
Περί επιστήμης και λογοτεχνίας και αρχιτεκτονικής και τέχνης.
Με βρίσκεις σκληρό, εγωϊστή και χωρίς συναισθήματα; Είμαι.
Δουλεύω χωρίς να με νοιάζει τι συμβαίνει σε κανέναν από μάς.
Τράβα λοιπόν πίσω στο κλαμπ, «Βγάλ' τα όλα»...
και πήγαινε κόλλα στο είδος των ανθρώπων πού απολαμβάνεις.
Ε ναι, λοιπόν. Θα το κάνω!
Γύρνα πίσω όταν έχεις περισσότερο χρόνο.
Ναι.
Σε είδα να αλλάζεις τούς νόμους της Φυσικής.
Θα μπορούσε ο μεγάλος Καίσαρας Κατιλίνας...
να μην δεσμεύεται από τίποτα, ούτε καν την Τ-συμμετρία;
Τι είδες;
Ήλπιζα να μού πείς εσύ.
Ενδιαφέρον.
Ακολούθησέ με.
Είναι η κόρη...
τού αντιπάλου τού, τού Κικέρωνα, αυτή πού βρίσκεται εδώ.
Ο απόγονος τού αντιπάλου τού Καίσαρα. Και όμως...
Μού αρέσει αυτή.
Αυτό είναι;
Μπες μέσα στο μέλλον.
Με τα μάτια κλειστά.
Και πες μού τι βλέπεις.
Εμ...
Τούς βλέπω όλους, στις γειτονιές τούς.
Δημιουργούν μαζί, μαθαίνουν μαζί...
τελειοποιώντας το σώμα και το μυαλό...
Και γιορτάζουν.
Ω! Είναι...
Έφτιαξαν ένα στέγαστρο.
Ω!
Λόγω της βροχής.
Μόλις ήρθε από πάνω μού.
Είναι μια τέλεια πόλη-σχολείο γιά τούς ανθρώπους της...
και αναπτύσσεται μαζί τούς,
όπως έκαναν πάντα οι μεγάλες πόλεις.
Τι γίνεται με αυτούς πού βρίσκεις απέναντί σού,
πού θέλουν να μείνουν τα πράγματα όπως είναι;
Σαν τον πατέρα σού;
Τι; Με αυτόν;
Δουλεύεις γιά αυτόν;
Η κόρη μού, προδότης;
Μπαμπά, σε παρακαλώ!
Με έμαθες να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μού.
Δεν μπορείς να συνεχίσεις να ζείς στον Μεσαίωνα.
Αυτός ο άνθρωπος είναι μεγαλομανής!
Δελεάζει νεαρά όμορφα κορίτσια σαν εσένα...
με την ιδιοφυή μαλακία τού.
Καταστρέφει αθωότητα και ομορφιά, και τούς ζητά...
αυτό πού ο Πυγμαλίων ζητούσε από ένα μάρμαρο!
Μπαμπά, δεν είναι τόσο κακός όσο νομίζεις.
Αλλά έχει... έχει κάτι.
Κάτι σχεδόν μαγικό.
Γειά σάς, κυρίες μού!
Γειά.
- Μισό λεπτό, κύριε. - Τι;
Θα σταματήσεις την παρέλαση τού δημάρχου;
Μάλλον πλάκα μού κάνεις.
Αυτός ο άνθρωπος είναι ο όλεθρος της ύπαρξής μού.
- Θέλω να φύγει από τη ζωή μού. - Ναι.
Πράγματι σιγουρεύτηκε ότι θα είμαι εδώ στην ώρα μού.
Σε άφησε εδώ;
Χαμογέλα. Χαμογέλα. Χαμογέλα.
Ο Σοβιετικός δορυφόρος,
βγήκε εκτός τροχιάς στο διάστημα...
και το πυρηνικό τού καύσιμο,
θα σκορπιστεί ακίνδυνα πάνω από το Λαμπραντόρ.
- Γειά! - Γειά.
«...μια τροχιά γύρω από τη Γη...»
Και 'σύ!
«...ο πυρηνικός Σοβιετικός δορυφόρος...
θα βουτήξει στην πυκνή γήϊνη...»
- Γειά. - Γειά σού.
- Πώς σε λένε; - Τι κάνετε;
- Χιούϊ. - Χιούϊ.
- Χαίρομαι πού σε γνωρίζω. - Κλοντίν. Κλοντέτ.
«...η ανάφλεξη...
στην υπόλοιπη ατμόσφαιρα...»
«των πυρηνικών κυψελών καυσίμου τού δορυφόρου...»
Ναι, καλώς ήρθες στη βόλτα με το μαγικό χαλί.
«...διαχείριση έκτακτης ανάγκης».
Προς τα πού πήγε ο Χιούϊ;
Προς τα 'κεί.
Τότε ας πάμε εμείς προς τα 'δώ.
Καίσαρα...
Καίσαρα, αγάπη μού.
12 Μαΐου.
Αναθεώρηση των αρχείων τού Εισαγγελέα Κικέρωνα...
σχετικά με την υπόθεση δολοφονίας Κατιλίνα.
Χμ.
Κάποιο μέρος συγκεκριμένα, αρχηγέ;
Προάστια ή κέντρο, παράδεισο ή κόλαση;
Καθαρτήριο.
Ελήφθη.
Σάς αρέσουν τα ερείπια.
Θα σάς άρεσε να πάμε στο Ατλάντικ Σίτι; Έχουμε χρόνο.
Λοιπόν, έχουμε πάντα χρόνο,
ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνω.
Δύσκολο πράγμα να καταλάβεις το χρόνο.
Περνάει ο χρόνος,
βρίσκεις χρόνο, χάνεις χρόνο.
Χρόνος πού φεύγει.
Δεν το καταλαβαίνω. Πώς μπορεί να είναι ηθική η κατασκοπεία;
Δεν είναι κατασκοπεία, είναι έρευνα.
Το σώμα της γυναίκας τού εξαφανίστηκε εντελώς. Πως; Γιατί;
Πού πήγε;
Τζούλια.
Σ' αγαπώ, Τζούλια.
Δεν μπορείς να εξαπατήσεις τον χρόνο και δεν μπορείς να νικήσεις τον χρόνο.
Δεν μπορείς να τον αγγίξεις, να τον γευτείς, να τον δεις, να τον μυρίσεις.
Ο χρόνος δεν σταματά γιά κανέναν. Και το εννοώ, γιά κανέναν.
Καίσαρα.
Σκατιάρη.
Γύρνα, γύρνα, γύρνα, γύρνα πίσω!
Γειά σού, γλυκιά μού.
Παντού γύρω αδικία...
και τόσα βάσανα.
Σταμάτα, σταμάτα.
Δεν βγάζει νόημα.
Ο Καίσαρας αγοράζει λουλούδια.
Αλλά γιά ποιόν;
Εντάξει, σταμάτα, σταμάτα.
Η καρδιά μού πονάει γιά 'σένα, αρχηγέ.
Καλησπέρα, κύριε Κατιλίνα.
Εντάξει, περίμενε με, εντάξει;
Την αγαπάει ακόμα.
Την αγαπάει...
Πάμε να φύγουμε.
Τέτοια είναι τα μυστήρια της ανθρώπινης καρδιάς,
πού είναι δύσκολο γιά αυτόν εδώ τον ιστορικό...
να τα κατανοήσει.
- Τι θα γίνει εκεί; - Ένα μικρό γήπεδο.
Με στέγη σαν χρυσό χαρτομάντιλο.
Πες μού, από όλους τούς θεσμούς...
πού θα διατηρήσεις στην ουτοπία σού,
ποιός είναι ο πιό σημαντικός γιά 'σένα;
Ο γάμος.
Ο άνεμος φυσάει πάνω από το Αιγαίο...
φέρνοντας ό,τι οι αρχαίοι έμαθαν από τούς δικούς τούς αρχαίους,
την ποίηση της Σαπφούς.
«Κάποιοι λένε το ιππικό,
άλλοι λένε το πεζικό και ένας στόλος από μακριά κουπιά...
είναι το υπέρτατο θέαμα πάνω στη μαύρη γη.»
«Εγώ λέω...
ότι είναι η όψη αυτού πού αγαπάς».
Είναι τόσο χαρούμενοι πού σε βλέπουν.
Εκεί πού βρίσκεται το Κολοσσαίο,
εκεί βρίσκεται η Ρώμη.
Όταν πέφτει το Κολοσσαίο, τότε πέφτει και η Ρώμη.
Και όταν πέφτει η Ρώμη, ο κόσμος πέφτει μαζί της.
- Ναι. - Το γαμήλιο δώρο μού σε 'σένα.
Ωωω!
Α, αυτό είναι, ε;
Να πάρει η οργή, Τζέρι!
«Η απληστία δεν είναι παρά μια λέξη…
Πού οι ζηλιάρηδες προκαλούν στους φιλόδοξους».
Τώρα έχεις όλα όσα ήθελες πάντα.
Ουάου!
Εδώ, φίλοι μού, είναι τα πιό πλούσια εγγόνια,
οι διαβόητες Κλοντέτες:
Κλόντια, Κλοντίν, και Κλοντέτ...
μαζί με τον κολλητό αδερφό τούς,
Κλόντιο Κράσσο Πουλχέριο.
Τα μυξιάρικα εγγόνια με το καταπίστευμα τού τραπεζίτη Χάμιλτον Κράσσου...
εμφανίζονται παντού στην πόλη.
Τα πλουσιότερα παιδιά στον κόσμο.
Και οι φήμες λένε ότι κοιμούνται επίσης μεταξύ τούς.
Ευχαριστώ, Τζέϊκ.
- Καίσαρα! - Καίσαρα!
Καίσαρα!
Καίσαρα, εδώ!
Καλά.
Τζούλια!
Περιμένετε, κρατήστε αυτό.
Υπάρχουν και άλλοι εδώ.
- Το βλέπεις αυτό; - Καίσαρα!
Ακούγεται ότι το Μέγκαλον δεν είναι ασφαλές,
έχετε κάποιο σχόλιο γιά αυτό;
Όχι, δεν είναι ασφαλές, είναι απίστευτα επικίνδυνο.
Ποιό είναι το σχέδιό σάς γιά τη Μεγαλόπολη;
Όλοι πρέπει να τρέξουμε! Όχι, είναι πολύ ασφαλές.
Η καλύτερη ερώτηση πού ρώτησε ποτέ κανείς.
Τι είδους πίτσα;
Μόνο μερικές ερωτήσεις. Απλά μια γρήγορη δήλωση.
Πώς νιώθεις...
πού ο πατέρας σού χρεοκοπεί την πόλη, Τζούλια;
Δεν είμαι εδώ εκπροσωπώντας τον Δήμαρχο.
Καίσαρα, σκοπεύεις...
να μείνεις έξω όλο το βράδυ παρτάροντας;
Πάντοτε. Πάντοτε.
- Σάς ευχαριστώ γιά την ερώτησή σάς. - Τζούλια.
- Εξακολουθείς να προτιμάς τα κορίτσια; - Ερωτήσεις;
Θέλετε να διαλύσετε κάθε φήμη...
πού κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή γιά τον τρόπο ζωής σάς;
Και ποιός δεν προτιμά τα κορίτσια;
Ποιός δεν προτιμά τα κορίτσια; Όλοι προτιμούν τα κορίτσια.
Σάς ευχαριστώ γιά τις ερωτήσεις σάς, να έχετε ένα υπέροχο βράδυ.
Εντάξει, πάμε προς τα 'κεί.
Υπάρχει και άλλος ένας εδώ, πρέπει να μιλήσουμε γιά το φόρεμα.
Πείτε μάς περισσότερα γιά το Μέγκαλον.
Νοικιασμένη βοήθεια.
- Βέστα, εδώ! - Γειά!
Δεν μπορώ ποτέ να το συνηθίσω αυτό. Γειά!
Βέστα!
Κυρίες και κύριοι, κυρίες και κύριοι,
η Βέστα Sweetwater.
Είναι αλήθεια, Βέστα,
ότι το φόρεμά σού είναι από Μέγκαλον;
Ναι, το πρώτο στον κόσμο.
Σχεδιασμένο από τον Καίσαρα Κατιλίνα ειδικά γιά 'μένα!
Βέστα, εδώ!
Βέστα!
Είσαι απολύτως πανέμορφη απόψε!
Εκατομμύρια μικροσκοπικές κάμερες...
μεταδίδουν αυτό πού βλέπουν στην άλλη πλευρά.
Είμαι αόρατη!
Γειά σάς, θα θέλατε να αγοράσετε...
μια στολή δόκιμου στρατιωτικής σχολής;
Γαλόνια, χρυσά κουμπιά, τα πάντα...
Τι ντροπή.
Κάποτε ήταν ένας δόκιμος της Ακαδημίας,
τώρα πουλάει αυτή τη γαμημένη στολή.
Κυρίες και κύριοι, και παιδιά όλων των ηλικιών.
Καλώς ήρθατε σε αυτή την υπέροχη συγκέντρωση...
πού γιορτάζουμε το γάμο...
τού αδελφού μάς Κράσσου και της υπέροχης νύφης τού.
Η Τράπεζα Κράσσου θα σώσει η πόλη μάς από το χρέος.
Έκανες προγαμιαίο συμβόλαιο;
Α, εσύ είσαι.
Τι κάνεις με αυτό το...
- Αδελφική φάρσα. - Ω.
Έκανες προγαμιαίο συμβόλαιο;
Λοιπόν, μπορεί να είμαι μεγάλος αλλά δεν είμαι ηλίθιος, ξέρεις.
Τότε λοιπόν γιατί την παντρεύεσαι;
Είναι το δώρο μού στον εαυτό μού.
Γιατρεύει τούς πονοκεφάλους μού, και με κρατάει νέο.
Ίσως και να ζήσω γιά πάντα.
- Χα! - Με συγχωρείτε.
Ούπ-ντε-ντου γιά τον κληρονόμο!
Εκεί είναι!
- Γειά σού, ιδιοφυή ξάδερφε. - Τα συγχαρητήριά μού, θείε.
- Καλή επιλογή. - Λοιπόν, κάτι θα ξέρεις εσύ.
Θα ήθελα να κάνω μια πρόποση.
Στην Ουάου Πλάτινουμ και τον αγαπητό μού θείο Χάμιλτον.
Μαζί αντιπροσωπεύουν τα τρία μεγάλα:
Οικονομικά, δημοσιογραφία...
και σεξουαλικότητα.
- Αυτό είναι ωραίο, μού αρέσει. - Στο μέλλον της οικογένειάς μάς.
Στο μέλλον της οικογένειάς μάς!
Το μέλλον της οικογένειά μάς. Μέλλον...
Λένε ότι το μόνο πράγμα πού είναι μεγαλύτερο...
από τον τραπεζικό λογαριασμό τού Χάμιλτον Κράσσου...
είναι το πουλί τού.
Καλησπέρα, μητέρα.
Μην πίνετε πολύ.
Νομίζω ότι οι αλιγάτορες κάνουν ένα πολύ σωστό πράγμα.
Ποιό είναι αυτό;
Τρώνε τα μικρά τούς.
Αυτό θα κάνω.
Κράσσε.
Αυτός είναι ο γάμος μού.
Είναι ο γάμος σού.
- Γι' αυτό... - Ο γάμος μού...
- Είναι και δικός σού γάμος. - Είναι ο δικός μάς...
Πώς πήρες το όνομα Ουάου Πλάτινουμ;
Είναι ελληνικό;
Μού ήρθε στον σταθμό Πεν,
στο δρόμο μού προς ένα γραφείο ευρέσεως εργασίας.
- Σκατά... Βλέπεις, αυτό είναι ψέμα. - Ουάου!
Μού είπε ότι ήταν από ένα κουτί Κράκερ Τζακ.
Χριστέ μού, δεν μπορείς να πιστέψεις ποτέ αυτά πού λέει.
Και ας δώσουμε ένα χειροκρότημα...
σαν ανίκητο πρωταθλητή μάς,
Γάϊος Μέτελλος!
Χέϊ! Χέϊ!
Αυτά είναι δικά τού.
Ω!
Ρεμιμαζολάμη Ρεμιμαζολάμη. Καλό!
Αναφέρομαι γιά υπηρεσία.
Άκου, είσαι βοηθός μού, όχι σωματοφύλακας.
Αλλά άμα γίνω λιώμα,
μην ανησυχείς, εσύ σχολάς.
Είσαι δικαιολογημένη. Άντε πιές ένα ποτό.
Γιατί προσποιείσαι ότι είσαι τόσο κακός;
Λοιπόν, αν προσποιείσαι ότι είσαι καλός,
ο κόσμος δεν σε πάρει στα σοβαρά.
Αν όμως προσποιηθείς ότι είσαι κακός...
Σε σκοτώνουν.
Έρχονται οι παλαιστές;
Ω, να τος ο Γαργαντούα! Ο Γαργαντούα είναι εδώ!
Γειά, είμαι η Λία Απρέλ, από την εφημερίδα τού σχολείου μού,
πού ονομάζεται Ειδήσεις γιά Χαζοβιόλες.
Είναι καλύτερα να δείχνεις ωραία, ή είναι καλύτερα να μυρίζεις ωραία;
Νομίζω και τα δύό.
Αμαζονία!
Μεγάλες κουβέντες!
Είναι σέξι ο Καίσαρας Κατιλίνας;
Αυτό... είναι μεγάλο ερώτημα.
Ζηλεύω τόσο πολύ.
Τα ονομάζουμε C-notes,
Έχουν τον αριθμό τού κινητού μού πάνω τούς.
Μη με τραβάς.
Πότε κάπνισες πρώτη φορά χόρτο;
Ποτέ.
Ο πατέρας σού μισεί τον Καίσαρα. Γιατί να δουλεύεις γι' αυτόν;
Είναι το αφεντικό σού,
ή είναι το αγόρι σού;
Εεε...
Σάς ευχαριστώ πολύ, Μεγαλειότατε,
Υψηλότατε, Βασιλιά μού.
Είμαστε εδώ, στη Σουηδία.
Σάς ευχαριστώ πολύ πού βρίσκομαι εδώ.
Από ότι καταλαβαίνω, υπάρχει μπουφές μετά από αυτό.
Έτσι, τόσο πιό γρήγορα τελειώσω με την ομιλία μού,
τόσο πιό γρήγορα μπορούμε να φάμε.
Αυτό πού μού αρέσει είναι αυτά τα μικρά χοτ Ντογκ...
τυλιγμένα σε ζύμη.
Νομίζω ότι είναι...
Δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομά τούς τώρα...
Γουρούνια στην κουβέρτα, έτσι λέγονται.
Πραγματικά, το βραβείο Νόμπελ πρέπει να πάει...
σε αυτόν πού τα επινόησε.
Καίσαρα! Καίσαρα! Καίσαρα!
Να είστε σίγουροι,
αυτή η ανακάλυψη θα αλλάξει τον κόσμο.
Ωραίο σακάκι, Καίσαρα.
Είναι αυτού τού Μπαράθα από το Σάβιλ Ρόου;
Μπορώ να το αγγίξω;
10:17 μ.μ. Μεθυσμένος και μαστουρωμένος,
Ο Καίσαρας δεν ξέρει πού βρίσκεται εδώ και λίγες ώρες.
Μια στιγμή χάρης, ίσως;
- Είναι μαζί; - Όχι.
Με αυτόν τον μουρντάρη;
«Μουρντάρης» είναι απαίσια λέξη.
Σαν η γυναίκα να μην έχει καμία σχέση με αυτό.
Κοίτα εκεί.
Όταν πηδάς στο άγνωστο,
αποδεικνύεις ότι είσαι ελεύθερος.
Όταν πηδάμε στο άγνωστο, αποδεικνύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.
Αποδεικνύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.
Όταν πηδάμε στο άγνωστο,
αποδεικνύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.
Ακολουθήστε με, θα σάς δείξω.
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς,
και αν από αυτούς ρέει τέτοια δύναμη,
γιατί δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη άμεσα;
Από αυτή τη στιγμή,
παίζουμε χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Ω, Θεέ μού!
Δείτε το!
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς...
Η ευχάριστη αύρα τού, το όμορφο δέρμα τού,
μεσήλικες γυναίκες ουρλιάζουν γιά χάρη τού...
όπως ουρλιάζουν τα κορίτσια γιά τούς Ροκ σταρ.
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς,
και αν από αυτούς ρέει...
- τέτοια δύναμη... - Καίσαρα...
...αποδεικνύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.
Με ξεγέλασες!
Όταν πηδάμε στο άγνωστο, αποδεικνύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς,
και αν από αυτούς ρέει τέτοια δύναμη,
γιατί δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη άμεσα;
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς,
και αν από αυτούς ρέει τέτοια δύναμη,
γιατί δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη άμεσα;
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς,
και αν από αυτούς ρέει τέτοια δύναμη,
γιατί δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη άμεσα;
Καίσαρα.
Αλλά αν είναι το μυαλό μάς πού μπορεί να εφεύρει Θεούς,
και αν από αυτούς ρέει τέτοια δύναμη...
Κύριε Κράσσο;
Ποιός είναι ο υπεύθυνος εδώ;
Εδώ, κύριε Κράσσο.
Λοιπόν, γειά σού,
μεγάλο αφεντικό.
Παίξε αυτό γιά το μεγάλο μού φινάλε.
Άκου, κάνε αυτό πού λέει.
- Η τράπεζα είναι δική τού. - Εντελώς δωρεάν.
Γιά να μπορούν να το δούν όλοι!
Γιά την ώρα σού, χαζούλη.
Διεύρυνση, κάμερα 3. Κάμερα 4, ζούμαρε.
Το καταφέραμε!
Ωπ!
Ε, φύγε από δώ, βλαμμένε!
Απολαύστε την παράσταση.
Οι βεσταλικές παρθένες εξασφάλιζαν την επιτυχία...
και την ιερότητα της αρχαίας Ρώμης.
Αφιερωμένο στη Βέστα, θεά της εστίας,
την οποίο αποκαλεί ο Οβίδιος «φλεγόμενο κόστος»...
ή «Φύλακα της φλόγας.»
Κυρίες και κύριοι, ένα όραμα παρθενικής...
αλήθειας...
Έδωσε τον «Όρκο Αγνής Αγάπης».
Σάς παρουσιάζω τη δική μάς γλυκιά παρθένα,
Βέστα Sweetwater!
Εντάξει κορίτσια, ελάτε εδώ.
Πάρ' το το και πήγαινε μπροστά. Μπες μπροστά.
Πάντα σκεφτόμουν ότι δεν ήταν αλήθεια.
Ότι μέσα από το σκοτάδι, ξεπήδησε το φως.
Και μετά το βρήκα, το κλειδί πού έλειπε.
Εκεί μέσα μού, την αγνότητα τού Θεού.
Απλώνω το χέρι, δες μέσα από τα σύννεφα.
Έλα μαζί μού τώρα, ξέχνα κάθε αμφιβολία.
- Απλώνω το χέρι. - Επειδή είμαι εδώ τώρα.
Δες μέσα από τα σύννεφα.
- Έχεις τον όρκο μού. - Έλα μαζί μού τώρα.
- Η γαλήνη είναι μέσα μού. - Προκαταρκτικά...
θα σταθώ κάτω από τον ήλιο.
Άκου το τραγούδι μού και άκου την προσευχή μού.
Θα υποσχεθώ την αγνότητά μού.
Είναι η υπόσχεσή μού, είναι ο όρκος μού...
Θέλω ο καθένας από 'σάς...
να κοιτάξει μέσα στην καρδιά τού και να δώσει απλόχερα...
γιά να υποστηρίξει τον όρκο της παρθενιάς της.
Α μπα.
Ποιός από 'σάς θα δωρίσει εκατό χιλιάδες;
Εκατό χιλιάδες.
Διακόσιες χιλιάδες;
Επειδή είμαι εδώ τώρα
έχεις τον όρκο μού...
Πεντακόσιες χιλιάδες!
Σε ξέρω, σε νιώθω, Σε βλέπω, σε ακούω...
Θυμηθείτε,
η υπόσχεσή της να παντρευτεί ως παρθένα...
είναι χρήματα γιά την πόλη!
Και η δωρεά σάς, ενωμένη με τη δική της,
βοηθά την πόλη μάς 10, 12, 20 φορές!
Περπάτησα στους δρόμους πού περπατούσες.
Γιατί εγώ είμαι εσύ. Ξέρω...
Ένα εκατομμύριο!
Απλώς βάλτε το χέρι στην τσέπη και δώστε!
Μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά!
Αυτό είναι, αυτό είναι, το βλέπεις;
Υπάρχουν πάρα πολλά λεφτά εδώ!
Μπορούμε να κάνουμε την οθόνη με τούς αριθμούς...
να ανέβει και άλλο, και άλλο!
10 εκατομμύρια δολάρια!
Πάμε να το καταφέρουμε! Μπορούμε να το κάνουμε!
Ακούω 100 εκατομμύρια;
100 εκατομμύρια δολάρια!
Σάς ευχαριστώ, Νας Μπέρμαν,
γιά τη γενναιόδωρη δωρεά σάς!
Κάτω από τον ήλιο, άκου το τραγούδι μού και άκου την προσευχή μού.
Θα υποσχεθώ την αγνότητά μού.
Είναι η υπόσχεσή μού, είναι ο όρκος μού.
Μπορείτε να δείτε κατευθείαν από μέσα μού!
Αυτό είναι καλό, μείνε με αυτό.
Μείνε με αυτό, κάμερα 3.
Είναι ο Καίσαρας!
Ψεύτρα, ψεύτρα!
Αντί να σχεδιάσετε απλά τη φόρμα...
ή το σχήμα τού αντικειμένου,
μπορείτε πραγματικά να σχεδιάσετε σε κυτταρικό επίπεδο.
Μπορείτε πραγματικά να σχεδιάσετε σε κυτταρικό επίπεδο.
Κυρίες και κύριοι, μείνετε ήρεμοι!
Κυρίες και κύριοι...
Περιμένετε, κυρίες και...
Κυρίες και κύριοι!
Εεε! Μπορείς να με κατεβάσεις; Κατέβασέ με!
Κυρίες και κύριοι! Περιμένετε, κυρίες και κύριοι...
Τεστ, τεστ. Ένα, δύό, τρία.
Τεστ, τεστ.
Γιά όνομα τού Θεού,
Κατιλίνα,
πόσο καιρό θα παίζεις με την υπομονή μάς;
Μέχρι πότε θα μάς κοροϊδεύεις με την τρέλα σού;
Ε, φίλε,
μην κοιτάξεις τη μύτη σού στον καθρέφτη...
γιατί δεν είναι εκεί πού ήταν παλιά.
Μέχρι ποιά βάθη καταστροφής...
θα βυθίσει το αχαλίνωτο θράσος σού αυτήν την πόλη;
Η άθλια ζωή σού είναι σημαδεμένη...
με κάθε είδους σκανδαλώδεις ουλές,
κάθε ατιμία...
και βρομιά...
πού η ανθρώπινη φαντασία μπορεί να συλλάβει.
Ω, τι εποχές!
Μέσα σε αυτήν την πόλη...
δεν υπάρχει τίποτα πιά πού να μπορεί σού δώσει ικανοποίηση.
Εκτός από τη δική σού χαμερπή συμμορία ακολούθων,
η ανησυχία των πολιτών...
δεν έχει καμιά επίδραση πάνω σού;
Δεν υπάρχει άνθρωπος...
πού να μη σε βλέπει με απέχθεια.
Και 'γώ βλέπω εσένα με απέχθεια,
ό,τι στο διάολο και να σημαίνει αυτό.
Παραιτήσου ντροπιασμένος, Κατιλίνα.
Είναι η μόνη σού επιλογή, παραιτήσου τώρα!
Χιούϊ, ο καθένας μπορεί να αγοράσει αυτή την πόλη.
Υπάρχει μια μεγάλη ταμπέλα καρφωμένη απ' έξω:
«Πόλη προς πώληση».
Ο Κατιλίνας σκοντάφτει μέσα στη νύχτα,
κατεστραμμένος και ζαλισμένος,
αλλά δεν υπάρχει απαλότητα στον εκφυλισμό τού.
Αυτό το ξέσπασμα είχε καθυστερήσει πολύ, δεσποινίς Τζούλια.
Ω, Θεέ μού.
Περίμενε, τι συμβαίνει;
Να βλέπω τα χέρια σού!
Να βλέπεις τα χέρια μού.
Καίσαρα Κατιλίνα, άνοιξε την πόρτα.
Κοιμάται.
Ε, Καίσαρα.
Δεν με νοιάζει αν κοιμάται, ξύπνησέ τον!
Κοιμάται!
Ξύπνα τον αμέσως.
Κοιμάται! Συγγνώμη...
Έ! Όπα!
- Ε, όχι! - Άσε με!
Αυτό δεν είναι...
- Σταμάτα να αντιστέκεσαι! - Σταμάτα!
- Επίτροπε. - Φούντι.
- Ηρέμησε. Χαλάρωσε. - Τι συμβαίνει;
- Ο κύριος Κατιλίνας είναι υπό κράτηση. - Ποιά είναι η κατηγορία;
Παράνομη συνουσία με ανήλικη,
νομοθετημένος βιασμός, και έρχονται και άλλες.
- Τι λέτε; - Όχι. Όχι.
Όχι. Ήταν στημένο, εντάξει;
- Κάτω τα χέρια σού! - Δώσε μού το χέρι σού!
- Γαμήσου! - Τζούλια. Τζούλια.
Σάς παρακαλώ μπείτε στο αυτοκίνητο.
- Όχι, δεν είναι... Όχι. - Τζούλια.
Εντάξει, όχι.
- Αυτό δεν είναι σωστό. - Σε παρακαλώ, Τζούλια.
- Περίμενε! Δεν είναι... - Τζούλια!
Γαμήσου!
Αυτό δεν είναι σωστό!
Τζούλια, μην το κάνεις χειρότερο.
Αυτό είναι λάθος. Όχι!
Θα μπείτε πάλι στο αυτοκίνητο, σε παρακαλώ;
Κάνετε λάθος.
Μέχρι να μπορέσει κατανοήσει τα δικαιώματά τού,
θα το πούμε «προληπτική κράτηση».
Έλα, δεσποινίς Τζούλια, να σε πάμε σπίτι.
Η εκδίκηση έχει καλύτερη γεύση όταν φοράς φόρεμα.
Χρόνε,
σταμάτα.
Η Βέστα, δε βρίσκω τίποτα.
Ναι.
Δεν την εμπιστεύομαι.
Περίμενε, τι είναι αυτό εδώ;
- Το έπιασες; - Ναι...
Ωωω.
Εδώ είναι.
Μπίνγκο. Η Βέστα.
Ω, Θεέ μού.
- Κατάλαβα. - Δεν γεννήθηκε καν εδώ.
Γεννήθηκε στην Ινδονησία.
Ε;
Ήρθε εδώ όταν ήταν έξι.
Η ψεύτρα τσούλα.
Καλή δουλεια. Το βρήκαμε.
Εντάξει, πάμε. Γρήγορα, γρήγορα, γρήγορα.
Έλα κάτσε.
Ποιός άλλος ξέρει γιά αυτό;
Έλα, μπαμπά. Είναι 23 ετών.
Ο Κλόντιο παραποίησε το βίντεο.
Η Κατιλίνας είναι ο πιό ένοχος άνθρωπος τού κόσμου.
Αλλά αυτό είναι το πιστοποιητικό γέννησης της Βέστα.
Τον αθωώνει.
Νομικά, ναι.
Όχι όμως ηθικά.
Μπορώ να βρω και άλλο.
Μην το κάνεις.
Τζούλια.
Πάω στον Χάμιλτον Κράσσο.
Τζούλια;
Όλα τα λεφτά της Ρώμης...
δεν θα με κάνουν να αλλάξω γνώμη.
- Τζούλια. - Γειά.
Έλα μέσα, έλα μέσα.
Ήλπιζα να μιλήσω με τον κύριο Κράσσο.
Ω! Λατρεύω αυτόν τον ήχο.
Άκου, σκύλα.
Εσύ και 'γώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Είσαι στην περιοχή μού τώρα,
και θα παίξεις με τούς δικούς μού κανόνες!
Κατάλαβες;
Ένα, ο Κράσσος είναι δικός μού.
Δύό, η τράπεζα είναι δική μού.
Και τρία, και αυτό μπορεί να σού φανεί περίεργο...
Ναι.
Ο Καίσαρας είναι δικός μού.
Και ήταν, εδώ και πολύ καιρό.
Οι Ρωμαίοι κυβερνούσαν τον κόσμο,
αλλά οι γυναίκες τούς κυβερνούσαν στο σπίτι.
Θα είμαι ο Ρομπέν των Δασών γιά τα Σατουρνάλια.
Τρα λα λα! Όμορφος.
Είναι όλα υπέροχα, και τα παπούτσια.
Δεν μπορώ να σε εμπιστευτώ.
Γιατί όχι;
Τα έχεις βάλει με τον ξάδερφό σού...
από τότε πού ήσουν έξι χρόνων,
και ελπίζω μόνο να μην είχες καμία σχέση με αυτά τα σκατά.
Φυσικά και όχι. Πως...
Πώς μπορείς να το λες αυτό;
Τι γίνεται λοιπόν τώρα;
Είμαι εκτός λίστας;
Ποιά λίστα;
Τον κατάλογο των κληρονόμων σού.
Θα πρέπει να μού αποδείξεις την αξία σού, γιέ μού.
Και κόψε τα μαλλιά σού!
Η τραγουδίστρια-εφηβικό είδωλο Βέστα Sweetwater,
πού είχε πλασάρει τον εαυτό της...
ως 16χρονη...
και «Γλυκιά παρθένα της πόλης»...
είναι στην πραγματικότητα 23 ετών,
όπως ανακοίνωσε σήμερα ο εισαγγελέας της Νέας Ρώμης.
Η εξέταση των φωτογραφιών των σεξουαλικών πράξεων από τη Σήμανση...
αποκάλυψε ότι ήταν παραποιημένες και όχι αυθεντικές.
Πάει το όνειρο πού είχες γιά 'μένα.
Μάλλον τού έβαλα φωτιά
και όλα γαμήθηκαν.
Και δεν υπάρχει επιστροφή.
Γειά σού!
Πώς νιώθεις σήμερα;
Τι υπέροχες νέες ιδέες έχεις;
Βάζω στοίχημα ότι έχεις τουλάχιστον 50!
Τέσσερις: Εθισμός, απαξίωση, σκάνδαλο,
και φόνος.
Οι κατηγορίες εναντίον σού αποσύρθηκαν.
Έχω χάσει τη δύναμή μού.
Δεν μπορώ πιά να ελέγξω τον χρόνο.
Οι καλλιτέχνες δεν μπορούν ποτέ να χάσουν τον έλεγχο τού χρόνου τούς.
Εσύ μού το έμαθες.
Πως οι ζωγράφοι σταματούν τον χρόνο,
πως η αρχιτεκτονική είναι παγωμένη μουσική,
πως συνδυάζουν οι χορευτές τον χρόνο και τον χώρο,
οι μουσικοί τού βάζουν ρυθμό, τον τραγουδούν οι ποιητές.
Δεν σκότωσα τη γυναίκα μού...
αλλά τα νεύρα μού...
η μανία μού...
την οδήγησαν σε...
Είμαι σίγουρος ότι ήταν περήφανη πού ήταν γυναίκα σού.
Τώρα, Χρόνε,
σταμάτα!
Κάνε το γιά 'μένα.
Προσπάθησε.
Σταμάτα τον χρόνο, γιά 'μένα.
Δοκίμασέ το.
Άκουσέ με, Χρόνε.
Γιά την Τζούλια...
Απλά προσπάθησε.
Άκου με, Χρόνε, σταμάτα τώρα.
Φαίνεται ότι τα καταφέραμε.
Όνειρο;
Οι οιωνοί είναι κακοί, αγάπη μού.
Εκεί πού κοιτούσα την πανσέληνο,
την άρπαξε ένα σύννεφο πού έμοιαζε με χέρι.
Μόνο αυτοί πού βρίσκονται μέσα σε έναν εφιάλτη...
είναι ικανοί να υμνήσουν το φως τού φεγγαριού.
Η καημένη η Τσίπι, έσπασε το πόδι της στην πόρτα.
Ο πρώτος νάρθηκας από Μέγκαλον, από την Τζούλια!
Τσίπι! Α, τι έγινε;
Ο ιστός τού ποδιού της θα συγχωνευθεί με το Μέγκαλον...
σε λίγες μόνο εβδομάδες.
Κάνε ένα ωραίο σχήμα,
αλλά προσπάθησε να μην σπάσεις τη δομή.
Μέσα σε πέντε λεπτά,
θα πρέπει να μπορούμε να φτάσουμε σε ένα νοσοκομείο, σε ένα θέατρο.
Όλα μέσα σε πέντε λεπτά.
Αυτό είναι πού λέω...
ότι πρέπει να είμαστε διασυνδεδεμένοι.
Ας δανειστούμε πράγματα από τη φύση...
Αυτά είναι πόδια, πρόσωπα, κεφάλια...
Ο πιό γρήγορος δρόμος είναι μια ευθεία γραμμή προς ένα σημείο...
Εντάξει, το επόμενο.
Δες ξανά αυτό το μοντέλο...
και εξήγησέ μού το άλλη μιά φορά.
Τι είναι αυτό;
Κοίτα ακριβώς κάτω από την κορυφή. Αυτό πρέπει να φύγει.
Προσπάθησε να διατηρήσεις το σχήμα.
Θυμάμαι...
ότι με πήγαν εσπευσμένα στο νοσοκομείο...
γιατί είχα τρομερό στομαχόπονο.
Αντίθετα... αυτό πού είχα, ήσουν εσύ.
Ένας ιδιοφυής γιός.
Μαμά, αυτή... αυτή είναι η Τζούλια.
Ωωω.
Μακάρι να μπορούσα να είχα κάνει ένα κορίτσι.
Θα μπορούσαμε να πάμε γιά ψώνια, θα μπορούσαμε να πάμε γιά μεσημεριανό...
Μαμά, η Τζούλια είναι κορίτσι.
Αντίθετα, εσύ ήσουν η μεγάλη μού έκπληξη...
Και συνεχίζεις και συνεχίζεις να εκπλήσσεις τούς πάντες.
- Ααα, ααα. - Δεν...
Παρά τα όσα νομίζεις, δεν είμαι τρελή.
Οι φωνές μού, μού λένε ότι είμαι μια χαρά.
Α, καλά.
Χωρίς την αγάπη αυτού τού κοριτσιού,
θα γίνεις παρελθόν και ψέμα,
σαν τον πατέρα σού.
Το ξέρεις ότι υπάρχει η θεωρία των χορδών;
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Ότι υπάρχουν 11, 11 διαστάσεις.
Δεν έχει αποδειχθεί ακόμα, αλλά αυτό θεωρούν.
Όλα είναι απλά χορδές, ξέρεις...
δεν είναι ενδιαφέρον;
Να σού πω, όταν πήρες αυτό το βραβείο Νόμπελ,
γιατί δεν ανέφερες το όνομά μού;
Θα μπορούσες να σηκωθείς...
και να πείς: «Στη μητέρα μού».
- Ήμουν πολύ άρρωστος. - Θα μπορούσες να πείς...
Το ξέχασα.
Λυπάμαι.
Δεν νομίζω.
Δεν ξέρουν ότι είμαι η μητέρα σού.
Τώρα πού είσαι μαζί της...
επιτέλους μπορείς να με ξεχάσεις.
- Όχι, όχι. - Όχι;
Όχι.
Αυτό πόνεσε.
Με πλήγωσε.
Με πλήγωσες.
Σε φιλούσα, μητέρα.
Τι διαφορά έκανε μια μέρα.
Είκοσι τέσσερις μικρές ώρες
έφεραν τον ήλιο και τα λουλούδια
εκεί πού πριν υπήρχε η βροχή.
Ωχ!
Αυτό είναι. Πιό γρήγορα.
Όχι, το έκανες.
- Αφού το έκανες. - Τώρα κάνω σόλο.
Μού πήρες τη ζωή και την έκανες...
κάτι πραγματικά όμορφο,
και δεν μπορώ να δημιουργήσω τίποτα χωρίς εσένα δίπλα μού.
Όχι, το εννοώ.
Είσαι η κινητήρια δύναμη πίσω από όλα.
Η έμπνευσή μού προέρχεται από 'σένα, η διαύγεια μού προέρχεται από 'σένα,
η υπομονή μού προέρχεται από 'σένα.
Αν μπορώ να μιμηθώ έστω το 10% από το πώς είσαι στον κόσμο,
θα ήταν επιτυχία.
Δεν αγάπησα ποτέ καμιά όπως εσένα.
Σε αγαπώ. Σε αγαπώ. Σε αγαπώ.
Άντε στο διάολο, Καίσαρα!
Με συγχωρείς.
Τι είναι αυτό;
Ο Κατιλίνας ισοπέδωσε τη γαμημένη τη γειτονιά τούς...
γιά την ηλίθια Μεγαλόπολη τού.
Είναι ένα μη εκλεγμένο τέρας!
Μάς γκρέμισε το σπίτι, μάς πήρε τη στέγη,
τώρα δεν έχουμε ούτε φαγητό, δεν έχουμε τίποτα!
- Αηδιαστικό. - Δώσε τούς λίγα χρήματα.
- Εδώ. Ορίστε, πάρτε τα. - Ε, είστε καλά;
Μόνο δες τούς... Δεν είμαι σίγουρος...
Κοίτα, αυτό...
αυτό είναι δύναμη, έτσι μπορείς να την αποκτήσεις.
Θέλεις εξουσία, βγαίνεις δημόσια.
Εκεί είναι η πραγματική δύναμη.
Μα έτσι θα έδινες την πόλη σε ένα σωρό μπάσταρδους.
Δηλαδή, δες τούς, κοίτα τούς.
Όχι μπάσταρδους, μετανάστες.
Είναι πολίτες αυτοί οι άνθρωποι,
πιστεύουν στην ψήφο, κατάλαβες;
Μισούν τον Καίσαρα, κατάλαβες;
Αυτή είναι η ευκαιρία μού να γκρεμίσω αυτή τη μαλακισμένη Μεγαλόπολη.
Εγώ είμαι πολίτης, εσύ είσαι πολίτης.
Αυτοί όμως είναι ανθρώπινα σκουπίδια.
Εντάξει, εντάξει, δώσε μού τα λεφτά μού,
και πήγαινέ με μπροστά τούς.
Αυτό να κάνεις. Εντάξει;
Κάντε χώρο γιά τον Κλόντιο!
Χαίρε, Κλόντιε! Χαίρε, Κλόντιε! Ανοίχτε δρόμο!
Εξουσία στο λαό.
Ναι;
Πάρε αυτό από 'μένα. Αγόρασε κάτι.
Έλα, εδώ, δώσε τού το μικρόφωνο.
Θα σού το δώσω πίσω.
Η εξουσία στο λαό.
Με νοιάζει.
Δώστε αυτό. Μοιράστε τα αυτά.
- Με νοιάζει. Σάς βλέπω. - Γάμα τον Κατιλίνα.
- Πού στο διάολο είναι ο Καίσαρας; - Σάς βλέπω.
Δύναμη στο λαό!
- Η εξουσία στο λαό! - Η εξουσία στο λαό!
Με νοιάζει.
- Η εξουσία στο λαό! - Νοιάζομαι γιά σάς...
και είμαι εδώ και σάς βλέπω!
- Κάτω τα χέρια από τα σπίτια μάς! - Κάτω τα χέρια από τα σπίτια μάς!
- Συγγνώμη. - Τι είναι;
Ο κύριος Νας Μπέρμαν είναι εδώ.
Θα ήθελε ένα λεπτό από το χρόνο σάς.
Θα... εγώ...
Όχι μέσα στο σπίτι.
Θα τον δώ στην αίθουσα δεξιώσεων.
Συγγνώμη γιά μια στιγμή, Θα επιστρέψω σύντομα.
Γύρνα πίσω σύντομα, Φράνκι.
Οπότε θα πάμε αργά,
γρήγορα, γρήγορα, αργά, γρήγορα, γρήγορα, αργά...
Αργά, γρήγορα, γρήγορα, αργά...
Νομίζω ότι αυτό το παιδί, ο Κλόντιο...
είναι στενός φίλος της κόρη σού της Τζούλια.
Δεν είναι φίλος της Τζούλια, είναι απλά γνωστός της,
και πολύ κακή επιρροή.
Παραποίησε αυτό το βίντεο τού Κατιλίνα με κάποιο τρόπο.
Έχει αρχίσει να μαζεύει αρκετούς ψηφοφόρους.
Έχει ένα είδος ιδιοφυΐας, μπορεί να μιλήσει γιά τα πάντα.
Χειρίσου το αυτό, Νας.
Καλά. Θα το φτιάξω.
Απλά ήθελα να πάρω την άδειά σού, γιατί...
ξέρεις...
γιά τη Τζούλια.
Δεν με πειράζει ο κεραυνός,
αλλά η βροντή με τρομάζει πολύ.
- Και... - Αξιότιμε...
Δεν θα το πιστέψετε αυτό.
Τι;
Ξέρετε, αυτός ο δορυφόρος πού είναι να πέσει στο Λαμπραντόρ...
- Ναι; - Λοιπόν...
δεν θα πέσει στο Λαμπραντόρ.
Πώς... πώς το ξέρουν;
Λοιπόν, αυτό είναι το θέμα, κύριε, δεν το ξέρουν.
Όχι ακριβώς.
Και πότε θα το μάθουμε; Όταν θα πέσει;
- Ναι, Αξιότιμε. - Θα είναι πολύ αργά τότε.
Το έχω υπόψη μού αυτό.
Τι κάνουμε;
Κύριε Κατιλίνα, εσείς το είπατε,
ότι καθώς κάνουμε άλμα προς στο μέλλον,
πρέπει να το κάνουμε χωρίς φόβο.
Τι γίνεται όμως, αν όταν εμείς κάνουμε το άλμα,
υπάρχει εκεί κάτι τρομακτικό;
Λοιπόν, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς αν αγαπάς.
Ή αν έχεις αγαπήσει.
Είναι μια ασταμάτητη δύναμη. Είναι άθραυστη.
Δεν έχει όρια,
είναι μέσα μάς, είναι γύρω μάς,
και είναι διαχρονική.
Δεν μπορείς να την αγγίξεις...
αλλά καθοδηγεί κάθε απόφαση πού παίρνουμε.
Αλλά έχουμε την υποχρέωση μεταξύ μάς...
να κάνουμε ερωτήσεις ο ένας στον άλλο.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Είναι αυτή η κοινωνία, ο τρόπος πού ζούμε,
ο μοναδικός τρόπος πού έχουμε;
Και όταν ρωτάμε αυτές τις ερωτήσεις,
όταν γίνεται διάλογος σχετικά με αυτά,
αυτό βασικά είναι μια ουτοπία.
Ο Ραλφ Γουόλντο Έμερσον είπε:
«Το τέλος τού ανθρώπινου γένους θα είναι...
ο ίδιος τού ο πολιτισμός».
Αλλά μια τάση, δεν είναι πεπρωμένο.
Χρόνε,
δείξε μού το μέλλον.
Μαζί, θα ανακαλύψουμε νέα μονοπάτια...
πού οδηγούν στον άγνωστο κόσμο μπροστά μάς.
- Με βρήκες. - Έχω καλά νέα.
Τι έγινε, ποιά είναι τα καλά νέα;
Αυτά τα τσιγάρα, Καίσαρα...
Γιατί υπάρχει κραγιόν στα τσιγάρα;
Αλήθεια, με ρωτάς...
- Γιατί υπάρχει το κραγιόν... - Ποιά ήταν πάλι στο σπίτι μάς;
Ήμουν στο σπίτι, όχι στο εδώλιο...
Γιατί το κάνεις αυτό;
...όπου ο δικαστής ρωτάει...
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Γιατί να κάνω τι;
Χρησιμοποιείς το υπέροχο μυαλό σού.
Και χειραγωγείς. Και κατηγορείς.
Γιατί χρησιμοποιώ το υπέροχο μυαλό μού...
γιά να σκεφτώ ένα σωρό λογικά πράγματα...
Εσύ προσπαθείς να με κάνεις να νιώσω σαν να είμαι τρελή...
σε αντίθεση με υποθετικές καταστάσεις;
Αλλά δεν είμαι εγώ η τρελή εδώ.
Δεν προσπαθώ να σού πω ότι είσαι τρελή,
- αλλά προσπαθείς... - Είσαι, είσαι.
Πώς δεν προσπαθείς να μού πείς ότι είμαι τρελή;
Αφού με κάνεις να νιώθω ότι φαντάζομαι πράγματα.
- Δεν είναι της φαντασίας μού! - Είναι τόσο βολικό...
Είμαι τόσο προετοιμασμένος, το μόνο πού κάνω...
Σώσε την φοβερή σού καρδιά, και την οικογένειά μάς μαζί.
Πόσο καιρό αυτή η τρέλα σού θα μάς κοροϊδεύει;
Ένας άνθρωπος τού μέλλοντος τόσο κυριευμένος από το παρελθόν...
Το μέλλον, πού είναι σημαντικό τώρα, περισσότερο από ποτέ.
Γιατί τώρα;
Δεν μπορείς καν να μαντέψεις;
Όχι.
Δεν το βλέπεις στα μάτια μού;
Το αποτέλεσμα των μεθυσμένων μάς περιπτύξεων;
Ένα μωρό;
- Ναι. - Ένα μωρό;
Ένα μωρό.
Ας παντρευτούμε.
Να παντρευτούμε; Τι είναι αυτό; Δεν μπορούμε να παντρευτούμε.
Γιατί όχι; Φυσικά και μπορούμε. Ένα μωρό!
Όχι, Καίσαρα, έχεις ηθικό μπέρδεμα...
μέσα στην ίδια σού τη συνείδηση.
Είσαι ήδη παντρεμένος.
Γιατί δεν κάνατε παιδιά εσύ και η Ηλιαχτίδα;
Προσπαθούσαμε.
Λυπάμαι.
Οπουδήποτε στη Μεγαλόπολη,
θα μπορείτε να πάτε με ένα από αυτά σε ένα πάρκο...
μέσα σε λιγότερο από πέντε λεπτά.
- Θα θέλατε να δοκιμάσετε; - Θα ήθελα πολύ να δοκιμάσω.
Θα μπορούσατε... Σάς ευχαριστώ.
Όλα αυτά είναι δείγματα, φυσικά.
Φράνκι, έλα.
Χώσου στη λάσπη.
Είδες, βρίσκει ένα μαγικό τρόπο...
όποτε χρειάζεται να πουλήσει κάτι στον κόσμο.
Φράνκι, έλα, επιπλέω.
Δεν καταλαβαίνω.
Θα καταλάβεις.
Επιπλέον, κάθε ενήλικας,
κάθε ενήλικας θα έχει έναν όμορφο ιδιωτικό κήπο.
Θα το βάλω και αυτό μέσα, στην κουζίνα.
Καλώς ήρθατε στο σπίτι μάς.
Χαρτιά, τι διασκεδαστικό.
Τι θα παίξουμε, πόκερ;
Ψιλοπράγματα. Έχω βάλει φασόλια στο τραπέζι.
Οι ουτοπίες δεν προσφέρουν έτοιμες λύσεις.
Ναι, δεν προορίζονται γιά να προσφέρουν λύσεις,
προορίζονται γιά να θέτουν τα σωστά ερωτήματα.
Ναι, αλλά... οι ουτοπίες μετατρέπονται σε δυστοπίες.
Δηλαδή, πρέπει απλώς να αποδεχτούμε...
αυτή την ατελείωτη σύγκρουση πού ζούμε τώρα;
Δεν ήταν η ανθρώπινη φιλικότητα...
πού έδωσε το ερέθισμα στον εγκέφαλό μάς με τη μάθηση...
και μάς έδωσε τη δυνατότητα να υπερνικήσουμε...
όλα τα άλλα είδη στη Γη;
Ω, καλέ μού. Μπλα μπλα μπλα.
Είναι μια ωραία εικόνα, αλλά πώς το ξέρουμε;
Λοιπόν, δεν θα υπήρχε άλλος τρόπος.
Πώς αλλιώς θα μπορούσε ένα είδος πού ωριμάζει τόσο αργά...
να επιβιώσει στην Εποχή των Παγετώνων;
- Ελάτε, αγόρια... - Πώς θα μπορούσαν τόσο λίγοι,
αδύναμοι, δίποδοι πίθηκοι...
να εξελίξουν πιό περίπλοκους εγκεφάλους,
εξυπνότερους εγκεφάλους από τούς άλλους πιθήκους,
και να το κάνουν χωρίς να αναπαράγονται τόσο αργά πού θα εξαφανίζονταν;
Ήμασταν άγριοι, επιθετικοί, ετοιμοπόλεμοι...
όπως οι πιό κοντινοί μάς πρόγονοι, οι χιμπατζήδες.
Ναι, ναι, αλλά ήμασταν τόσο λίγοι,
και διάσπαρτοι σε μια απέραντη ήπειρο.
Οπότε... όχι.
Μέσα ή έξω;
Παίζουμε χαρτιά τώρα ή επανεφευρίσκουμε την ιστορία;
Πού ήμασταν; Αυτό είναι ένα τεράστιο ποτ.
Ο Καίσαρας κερδίζει.
«Ο ίδιος ο πολιτισμός παραμένει ο μεγαλύτερος εχθρός της ανθρωπότητας».
Ρουσσώ.
Παραθέτεις τον Πετράρχη.
Κία γιά να είμαστε ακριβείς, τον παραθέτεις λάθος.
Η Τζούλια μπορεί να παραθέσει οποιονδήποτε.
- Εγώ... - Κάνε μού τη χάρη, σε παρακαλώ.
Μπαμπά.
- Θυμάσαι. - Ναι, θυμάμαι.
Πάσο... Μμ-χμ.
«Είναι ευθύνη της ηγεσίας...
να δουλέψει έξυπνα με αυτά πού υπάρχουν...
και να μην χάνει χρόνο φαντασιώνοντας έναν κόσμο...
με αψεγάδιαστους ανθρώπους και τέλειες επιλογές».
- Μάρκος Αυρήλιος. - Άκου, άκου.
Έξοχα.
Μην μιλάς γιά τη φιλοσοφία σού, μπαμπά,
εφάρμοσέ τη.
«Σκοπός της ζωής δεν είναι να είσαι...
με την πλευρά της πλειοψηφίας,
αλλά να ξεφύγεις, βρίσκοντας τον εαυτό σού...
μέσα στις τάξεις των τρελών».
- Μάρκος Αυρήλιος. - Αχ.
«Το σύμπαν είναι αλλαγή.»
«Η ζωή μάς είναι αυτό πού οι σκέψεις μάς κατασκευάζουν».
Μάρκος Αυρήλιος.
Ω, Τζούλια,
δεν υπάρχει κανένας άλλος...
πού να έχει τόσο όμορφα πράγματα στο σπίτι τού.
Και όπως καταλαβαίνω, μπορεί να επεκταθεί όσο χρειάζεται;
Λοιπόν, ναι.
Τώρα πού θα κάνουμε και μωρό.
- Τι; - Ω, αγάπη μού!
Αν είναι κορίτσι, θα το βγάλουμε Ηλιαχτίδα.
Και αν είναι αγόρι,
θα ονομαστεί Φραγκίσκος.
Ω, Τζούλια.
Μπαμπά. Μπαμπά, σε παρακαλώ.
Μπαμπά, κοίτα με.
Στα μάτια. Εγώ είμαι.
Θα μπορούσα να αγαπήσω κάποιον κακό;
Φράνκι...
Αγάπη;
Μπαμπά;
Μπαμπά.
Παλεύουμε γιά αυτό πού αγαπάμε.
Αλλά δεν κερδίζουμε πάντα.
Τζούλια.
Καίσαρα, εγώ...
Εγώ, απλά...
Τού ραγίζω την καρδιά.
Και λοιπόν, τι θέλεις να κάνεις, θες να φύγεις;
Όχι.
Ήταν μια εποχή γεμάτη υπερβολή και απληστία.
Κανείς δεν ήταν ικανοποιημένος με τη γερουσία...
και πρακτικά, όλοι συλλογίστηκαν...
την ιδέα της αλλαγής με χαρά.
Γειά, Κανάλι 4! Τι λέτε;
Γειά, Κρόστοκ.
Γειά, τηλεόραση, Νέα Ρώμη.
Γειά, σε όλα τα νέα.
Δεν έχει όρια. Και έτσι μπαίνεις στην...
πού κάνει έναν πολιτικό ηγέτη.
Λίγο τρελός, χωρίς όρια,
- είναι και διασκεδαστής. - Πείτε: «Γειά, σε όλα τα νέα.»
Εκείνος ο γερο-ανόητος ο Νας προσπάθησε να σε απομακρύνει από την πολιτική.
Ναι, αλλά μετά σκοτώθηκε, και κέρδισα.
Δεν βλέπεις τι φτιάξαμε;
Αυτό είναι το όνειρο, οι ανεπιθύμητοι,
οι αχρείαστοι, οι αμόρφωτοι,
είμαστε όλοι μαζί τώρα. Εξουσία στο λαό.
- Η εξουσία στο λαό! - Η εξουσία στο λαό!
Ο Πουλχέριος γιά τον πολιτισμό!
- Ο Καίσαρας δεν μάς ευχαριστεί! - Ο Καίσαρας δεν μάς ευχαριστεί!
Πουλχέριος γιά δημοτικός σύμβουλος, Είμαι μόνο εγώ, κανένας άλλος!
Δεν μπορείτε να χρίσετε κανέναν άλλον!
- Είναι απλά... - Ο Καίσαρας Κατιλίνας!
Ποιός το είπε αυτό;
Ο Καίσαρας Κατιλίνας!
Σκάσε!
Δεν θα με απαλλάξει κανείς από τον γαμημένο μού ξάδερφο;
Σταμάτα. Πήγαινε να τούς τραβήξεις.
Γαμώ τον Καίσαρα!
Κατιλίνα.
Απροσδόκητη αυτή η επίσκεψη, Κικέρωνα.
Λέγε με Φρανκ.
Δεν είναι Φράνκλιν, αλλά Φρανκ.
Ξέρεις, όπως ο Σινάτρα, Φράνσις.
Φραγκίσκος. Είναι θέμα της Υπηρεσίας Σχεδιασμού;
Υπάρχει κάτι πού πρέπει να σού πω.
Είναι δύσκολο.
Μπορώ;
Εννοείται. Κάτσε.
Σε παρακαλώ. Ξέρω ότι σε κυνήγησα,
σού άσκησα δίωξη,
αλλά δεν μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει η Τζούλια γιά 'μένα.
Ω...
Θα τα παρατήσω όλα.
Σε παρακαλώ, άφησέ την.
Και οι δύό ξέρουμε τι είναι καλύτερο γιά εκείνη και γιά το παιδί.
Άσε τη Τζούλια να φύγει. Σκέψου την.
Αν μπορούσες να την κάνεις να νιώσει πως δεν την αγαπάς πιά...
θα σού έδινα αυτό.
Είναι η υπογεγραμμένη ομολογία μού.
Στοιχεία γιά το σώμα της γυναίκας σού.
Τώρα πού ο Νας Μπέρμαν πέθανε, μπορώ να το πω.
Ήμουν ανέντιμος στη δίωξή μού εναντίον σού.
Τώρα, μπορώ να επιβιώσω από τα πάντα,
εκτός από το να μάθει εκείνη...
γιά τη συνενοχή μού.
Αυτό θα είναι η ασφάλειά σού.
Αν και δεν καταλαβαίνω τι κάνεις,
θα σε υποστηρίξω.
Ιδιαιτέρως...
και δημοσίως.
Αν μπορείς να το κάνεις αυτό γιά την οικογένειά μού,
θα σού είμαστε γιά πάντα ευγνώμονες.
Θα περιμένω τρείς μέρες να μού απαντήσεις.
Ω, Κικέρωνα.
Υπάρχουν μόνο δύό πράγματα...
πού είναι αδύνατο να τα κοιτάς γιά πολλή ώρα.
Ο ήλιος...
και η ίδια σού η ψυχή.
Ουάου, πού είναι το παλτό σού;
Περίμενα χωρίς παλτό...
γιατί ήξερα ότι θα μού έδινες το δικό σού.
Και θα ήταν ζεστό.
Μυρίζει σαν εσένα.
Σανταλόξυλο... εσπεριδοειδή...
γλυκές αντρικές αναμνήσεις.
Μπορούν ακόμα να γίνουν όλα δικά σού, Καίσαρα,
εγώ και η τράπεζα τού Κράσσου,
την οποία θα κλέψω γιά να σού τη δώσω.
Ουάου.
Θα έπρεπε στ' αλήθεια να μάθω περισσότερα γιά τις τράπεζες, αγάπη μού.
Βαριέμαι τόσο όλη μέρα.
Αυτό δεν είναι καλό.
Και 'σύ με θέλεις, σωστά, αγάπη μού;
Θέλεις να το αναλάβω;
- Ναι. - Ναι.
Θα ξεκινήσω με τούς λογαριασμούς τού Καίσαρα.
Απόψε στο Κρόστοκ.
Είναι το Μέγκαλον ο δρόμος γιά μια καλύτερη ζωή...
γιά 'σάς και την οικογένειά σάς;
Ή μήπως είναι το όνειρο ενός εκκεντρικού...
τρελού επιστήμονα πού θα μπορούσε να μάς σκοτώσει όλους;
Σήμερα στο Κρόστοκ.
Το Μέγκαλον είναι διαστημικό.
Άνοιξε το παράθυρό σού, φίλε,
και κοίτα τι συμβαίνει στους δρόμους.
Η νέα επανάσταση, φίλε! Σεξ, ναρκωτικά και Μέγκαλον!
«Η Μεγαλόπολη δεν μπορεί να χτιστεί!»
«Το Μέγκαλον κρίνεται μη ασφαλές από τούς ειδικούς».
Τι κάνεις;
- Τι μαλακίες. - Τι κάνεις;
Δεν μπορείτε να παρκάρετε εδώ.
Εδώ είναι εργοτάξιο.
Δεν μπορείτε να παρκάρετε εδώ. Κοιτάξτε!
Δεν...
Α, δεν καταλαβαίνετε. Καλά.
- Εντάξει. Καλά. - Το καταλάβατε.
Πρέπει να πάω σπίτι σύντομα γιά να φτιάξω το δείπνο.
Πρέπει να φύγεις. Πρέπει να φύγεις.
Απλά θα πάω να πω ένα γειά.
Θα ασχοληθώ εγώ με αυτόν τον τύπο.
Μπες στο αυτοκίνητό σού, δεν καταλαβαίνεις;
Κουνήσου! Είπα, μπες στο αμάξι σού και πάρ' το. Πάμε.
Πάμε. Πάμε!
Μπες μέσα. Άντε!
- Ο δήμαρχος περιμένει. - Πάμε. Πάμε!
- Μπορώ να έχω ένα αυτόγραφό; - Φυσικά και μπορείς.
- Πώς σε λένε; - Σαμ.
Σαμ. Λατρεύω αυτό το όνομα Σαμ, είναι πετυχημένο.
Ο Καίσαρας δεν θα πεί ποτέ όχι σε ένα παιδί.
«Στον Σαμ...» Πόσων χρόνων είσαι, Σαμ;
- Είμαι 12. - Δώδεκα. Ήμουν και 'γώ 12 χρόνων κάποτε,
είτε το πιστεύεις είτε όχι.
- Φαίνομαι 12 τώρα; - Όχι.
Ευχαριστώ, Σαμ.
Εντάξει, ορίστε, Σαμ.
Χάρηκα πού σε γνώρισα.
Και 'γώ χάρηκα πού σε γνώρισα.
Όχι!
Αφεντικό!
Ε! Ε, σταμάτα!
Βοηθήστε τον!
Έρχομαι.
Δεν θα αφήσω τον χρόνο...
να κυριαρχεί στις σκέψεις μού.
...να κυριαρχεί στις σκέψεις μού.
Δεν θα αφήσω τον χρόνο
να κυριαρχεί...
στις σκέψεις μού!
Δεν θα αφήσω τον χρόνο...
να κυριαρχεί στις σκέψεις μού.
Δεν θα αφήσω τον χρόνο...
Δεν θα αφήσω τον χρόνο να κυριαρχεί... τις σκέψεις μού.
Αφήσω τον χρόνο... Δεν θα αφήσω τον χρόνο...
να κυριαρχεί στις σκέψεις μού.
Τις σκέψεις μού...
Δεν θα αφήσω τον χρόνο να κυριαρχεί στις σκέψεις μού.
Χρόνε, σταμάτα!
Είμαι εδώ, αγάπη μού. Είμαι εδώ, αγάπη μού.
Το Μέγκαλον δεν περιγράφεται,
δεν έχει όρια...
Το Μέγκαλον θα ενεργοποιήσει τις διαδικασίες...
πού θα δημιουργήσουν γονίδια,
υποατομικά σωματίδια, άτομα, μόρια, σωματικές συνάψεις...
Καίσαρα.
Το Μέγκαλον συγχωνεύει όλες τις δυνάμεις.
Θα ενεργοποιήσει τις διαδικασίες...
πού θα δημιουργήσουν γονίδια...
δίνοντας στον Καίσαρα τη δυνατότητα
να ξαναδημιουργήσει το πρόσωπό τού σαν δεύτερο δέρμα.
Έχετε τα κύτταρα;
Είναι ένας κώδικας.
Τα μαλλιά της Ηλιαχτίδας.
Βρήκαμε ένα δείγμα από τα μαλλιά της Ηλιαχτίδας.
Το πρώτο στο είδος τού βιοϋβρίδιο.
Ένα ζωντανό υλικό πού συνδυάζει τεχνητούς...
και φυσικούς ζωντανούς ιστούς.
Το Μέγκαλον είναι η σύνδεση, το σήμα.
Νομίζεις ότι είναι αστείο;
Τον έκανες μάρτυρα, γαμημένε ηλίθιε.
Δεν έφτανε πού κέρδισε το Νόμπελ,
τώρα τον έκανες και μάρτυρα.
Είσαι αδαής.
Έτσι γίνεται με τούς τυράννους!
Ηλιαχτίδα...
Εδώ είμαι, αγάπη μού.
Ήμουν απελπισμένος.
Όλα θα πάνε καλά.
Ανακάλυψα την αρχή τού Μέγκαλον...
προσπαθώντας να της σώσω τη ζωή.
Ο κόκκινος φάκελος...
Ο Κικέρωνας.
Κάτι πού δεν αποκαλύφθηκε ποτέ.
Η ενσάρκωση όλων των επιθυμιών και των τύψεών μού...
ονομάστηκε «Τζέϊν Doe» (Άγνωστη).
Η μανία μού,
οι εμμονές μού,
η μεγαλύτερη μού απώλεια...
«Τζέϊν Doe».
Καταδικάστηκα με την αλήθεια.
Μια αλήθεια πού βρίσκεται στο πιό κρύο,
το πιό σκοτεινό νεκροτομείο της καρδιάς μάς.
Μείνε μαζί της.
Ήρθε σπίτι με καλά νέα,
αλλά είδε κάτι πού άναψε τη ζήλια της.
Την ακολούθησα, αλλά την είδα να πέφτει από τη γέφυρα...
μέσα στο παγωμένο νερό.
Και μέσα στην τρέλα μού, μού ήρθε.
Ανακάλυψα την αρχή τού Μέγκαλον...
προσπαθώντας να σώσω τη ζωή της.
Είπε ότι είχε καλά νέα...
Το μυστικό της.
Και μετά χάθηκαν όλα γιά 'μένα γιά πάντα.
Αυτή είναι η καρδιά μού.
Όχι, όχι, όχι...,
Όχι, όχι! Όχι, όχι!
Είμαστε εδώ γιά να δούμε τον Κράσσο.
Κάποιος πάγωσε τούς λογαριασμούς μάς.
- Κάποιος έχει ανακατευτεί... - Όχι, όχι, όχι!
Θα είμαι στο αυτοκίνητο αν με χρειαστείς, εντάξει;
Τι...
Ξέρεις, όταν άκουσα ότι σε πυροβόλησαν, τσαντίστηκα...
πού δεν το είχα κάνει εγώ ο ίδιος.
Α... πολύ αστείο.
Αλλά ποτέ δεν είχες αίσθηση τού χιούμορ.
Έχω αίσθηση τού χιούμορ.
Και όλα τα άλλα πού έχεις εσύ.
Μυαλό, οικογένεια,
όνομα, ταλέντο.
Δουλεύει με λάθος τρόπο, αλλά μοιράζομαι τα πάθη σού.
Δημιουργία...
δημιουργία...
καταστροφή.
Ξέρεις, ο τρόπος σού,
είναι σχολαστικός, είναι καθαρός,
αλλά είναι άψυχος.
Ο δικός μού τρόπος είναι αληθινός, και τα θέλω.
Τα θέλω όλα. Θέλω το φεγγάρι.
Και θα το έχω.
Κλόντιο.
Δημιουργία...
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι!
Αγάπη μού, τι είναι;
Οι λογαριασμοί μάς έχουν παγώσει.
Έμαθα να κάνω πολλά πράγματα...
μόνη μού, Καίσαρα.
Θεέ μού...
Θα μπορούσαν να γίνουν όλα δικά σού, Καίσαρα,
τα πάντα.
Αυτά τα διαμάντια δεν σημαίνουν τίποτα γιά 'μένα.
Πάρε με.
Πάρε την αγάπη μού.
Καίσαρα!
Έλα μέσα, Καίσαρα.
Πρέπει να προσέχεις, ε;
Ναι. Καλά.
Κάθισε εδώ.
Εδώ. Εδώ.
Α, γιά να δώ...
Ήρθα να ρωτήσω γιατί...
οι λογαριασμοί μάς έχουν παγώσει.
Έχουν παγώσει;
Πρέπει να έγινε λάθος, γιέ μού.
Ουάου, ξέρεις τίποτα γιά αυτό;
«Μόξι».
- Θείε... - Ναι.
Θα σε θυμόμαστε...
γιά τη γενναιοδωρία σού.
Θα με θυμάστε;
Δεν πάω πουθενά.
Ποιά είναι η λέξη με επτά γράμματα...
γιά την «εκδίκηση τού Θεού πάνω στην ανθρωπότητα»;
Πανδώρα.
Ακριβώς.
Χιούϊ.
- Σήκωσε το καπέλο μού. - Σήκωσε το καπέλο μού.
Σήκωσε το καπέλο μού.
Πάμε πάνω.
Ναι, πάμε.
Εμείς ανεβαίνουμε, άλλοι κατεβαίνουν.
Απλά πρέπει να βάλουμε τις υποθέσεις μάς σε τάξη,
να πούμε σε όλα τα αγοράκια τι πρέπει να κάνουν.
Ένα, δύό, τρία, γιούπι.
Γειά σού.
Σού αρέσει το ντύσιμό μού;
Ναι, είναι όμορφο, Ουάου.
Ναι, θεία Ουάου.
Ναι, είναι όμορφο, θεία Ουάου.
Κάνει τον κώλο μού να δείχνει ωραίος;
Δεν μπορώ να τον δώ.
Ναι, είναι ωραίος, θεία Ουάου.
Φίλησέ τον.
Ο παππούς Κράσσος έχει αρχίσει να αμφιβάλλει...
ότι θα παρατήσεις την πολιτική.
Είσαι κακό, πολύ κακό παιδί.
Αλλά είσαι τυχερός,
γιατί θεία Ουάου ήρθε γιά να σε βοηθήσει.
- Είσαι τυχερός; - Ναι.
- Ναι, τι; - Ναι, θεία Ουάου.
- Τι είναι αυτό; - Αυτό είναι το μουνί σού.
Είπα, τι είναι αυτό;
Αυτή είναι η Μεγαλόπολη τού Καίσαρα πού σπαταλάει την ενέργεια της πόλης.
Νομίζεις ότι είναι σε όλη την πόλη;
- Είναι σε όλη την πόλη. - Θέλεις να με γαμήσεις;
Θέλω πολύ να σε γαμήσω, θεία Ουάου.
Τότε βγάλε το παντελόνι σού και ανέβα στο τραπέζι.
Ναι, θεία Ουάου.
Λοιπόν,
ο παππούς σού επέμενε να κάνουμε προγαμιαίο συμβόλαιο...
γιά να μην μπορώ να κληρονομήσω την τράπεζά τού.
Οπότε...
εσύ και 'γώ θα πάρουμε τον έλεγχο.
Εσύ και η θεία Ουάου,
πού ξέρει πώς.
Χμ.
Ναι, θεία Ουάου.
Πρώτον, θα προτείνεις στον Κράσσο...
- Ναι. - να γίνεις προσωρινός...
Διευθύνων Σύμβουλος της τράπεζάς τού,
και να συντάξουν ένα υπόμνημα της υποστήριξής τού σε 'σένα...
- και ότι δουλεύετε οι δύό σάς... - Ω, γαμώτο!
...με «όρους συνεργασίας» μαζί.
Θα δουλέψουμε με όρους συνεργασίας...
Ναι...
- Θεία Ουάου. - Καταλαβαίνεις;
- Αυτός θα νομίζει... - Ναι.
Ότι πρόκειται να παραμείνει Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος...
Αλλά δεν θα μείνει.
...και να σε κρατήσει ως προσωρινό Διευθύνων Σύμβουλο.
- Δεύτερο, όταν το κάνει αυτό... - Δεύτερο.
Ναι.
...θα αρνηθείς, κατάλαβες;
Θα πω «Όχι, όχι!»
Και μετά όλες οι φιλικές κουβέντες θα καταρρεύσουν.
Καλά.
Σού αρέσει να με υπακούς, έτσι;
Ναι.
Ήρθα να σε ρωτήσω αν σκέφτεσαι να μού δώσεις...
την υποστήριξή σού γιά να γίνω προσωρινός Διευθύνων Σύμβουλος.
- Έκοψες τα μαλλιά σού. - Τα έκοψα.
Κάνεις μια προσπάθεια, μπράβο!
Λοιπόν, αυτό πού χρειάζομαι, είναι...
χρειάζομαι ένα υπόμνημα από από το συμβούλιο, παππού,
πού θα λέει ότι δέχεσαι να γίνω προσωρινός Διευθύνων Σύμβουλος.
Είσαι τραπεζίτης τώρα.
Είμαι περήφανος γιά 'σένα.
Ναι, θα σού δώσω έναν τίτλο,
θα σού διδάξω το παιχνίδι.
Γιά περίμενε,
εδώ οι όροι λένε...
ότι θα γίνεις προσωρινός Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος.
Μάλλον ναι. Δηλαδή, δεν ξέρω.
Προσωρινός Διευθύνων Σύμβουλος... χμ.
Και ότι εγώ αποσύρομαι.
Αυτό δεν είναι φιλικό.
Αυτό είναι εχθρικό. Αυτό είναι προδοσία!
- Δεν ήθελα να... - Κακία!
Δεν ήθελα να φαίνεται εχθρικό!
Ποιανού το όνομα είναι αυτό;
Σκέφτηκα πως ήταν αναπόφευκτο.
- Ποιός το υπόγραψε; - Μείνε ακίνητος, σε παρακαλώ.
Έκανα αυτό πού ζήτησες.
- Ναι, όντως. Παππού, σε παρακαλώ. - Όχι! Όχι!
- Φύγε από κοντά μού! Όχι! - Σε παρακαλώ, πρέπει να ξαπλώσεις!
Δεν μπορώ...
Κύριε Κράσσο!
Θεέ μού, εσύ μού έδωσες την περιουσία μού.
Και θα είναι η θέληση τού Χρόνου...
να βρούμε την εκδίκησή μάς.
«Ας ερωτευτούμε ξανά...
και ας σκορπίσουμε χρυσόσκονη σε όλο τον κόσμο.»
«Ας γίνουμε μια νέα άνοιξη
και ας νιώσουμε το αεράκι πού φέρνει το άρωμα τού ουρανού.»
«Ας ντυθεί η Γη στα πράσινα...
και σαν χυμός ενός νεαρού δέντρου,
η χάρη από μέσα μάς θα αναβλύσει.»
«Ας σκαλίσουμε πολύτιμους λίθους από τις πέτρινες καρδιές μάς...
πού θα φωτίσουν το μονοπάτι της Αγάπης.»
«Το βλέμμα της Αγάπης είναι κρυστάλλινο...
και έχουμε την ευλογία τού.»
Σάς ονομάζω τώρα συζύγους.
Καλά Σατουρνάλια σε εσάς!
Καλά Σατουρνάλια σε όλους.
Καλά Σατουρνάλια σε εσάς!
Εντάξει, κύριοι,
δείξτε μού.
Έχουμε μια εσωτερική εξαγορά.
Αρχίστε.
Ω, ομορφιά στον ανοιχτό ουρανό...
κεχριμπαρένιοι κόκκοι από στάρι...
μωβ βουνό...
Δεν είναι ωραία;
Αφορμή γιά γιορτή.
Τώρα άντε, βγες από το αμάξι μού.
Αμερική! Αμερική!
Η απόφαση είναι οριστική.
Από τις 11:00 μ.μ. ώρα ανατολικής ζώνης.
Και στεφανώνω τη χάρη σού με αδελφοσύνη
από θάλασσα σε λαμπερή θάλασσα!
Τώρα πού το νέο συμβούλιο εγκαταστάθηκε...
και ψήφισε...
Μίλα πιό δυνατά, δεν ακούω καλά!
Το συμβούλιο ψήφισε να καθαιρέσει τον Χάμιλτον Κράσσο...
από τη θέση τού Διευθύνοντος Συμβούλου της Εθνικής Τράπεζας Κράσσου.
Αριγκάτο.
Σάς ευχαριστώ πολύ.
Πήραμε την τράπεζα,
τώρα ελευθερώστε τον όχλο.
Να είστε δίκαιοι,
εκτός αν ένα βασίλειο προσπαθήσει να παραβιάσει τούς νόμους...
γιατί μόνο η δύναμη τού κυρίαρχου μπορεί να δικαιολογήσει το σκοπό.
Πού είναι ο Καίσαρας τώρα; Πού είναι η Μεγαλόπολη τού;
Δεν περιμέναμε αρκετά;
Αν δεν πολεμήσετε σαν διάολοι, θα χάσουμε την πόλη.
Θα κρατήσουμε αυτό πού είναι δικό μάς.
Ο Καίσαρας απέτυχε.
Ο Κικέρων απέτυχε.
Η πόλη είναι δική μάς!
Προσοχή, προσοχή.
Δολοφονία και βία απλώνονται τούς δρόμους μάς...
Είμαστε εδώ,
είμαστε δυνατοί...
και θα πάρουμε τη χώρα μάς πίσω!
Πουλχέριος γιά τον πολιτισμό!
Μάς απειλούν κακοί άνθρωποι.
Η Νέα Ρώμη, η μεγαλύτερη χώρα...
πού ο κόσμος γνώρισε ποτέ, απειλείται...
από αυτούς πού θέλουν να αναλάβουν...
τις υποθέσεις της κυβέρνησης.
Γαμιέται ο Καίσαρας!
Γαμιέται ο Δήμαρχος, γαμιέται το Δημαρχείο!
Φύγετε από την πύλη τού Δημαρχείου.
Επίτροπε; Εδώ ελάτε, έρχεται το τρένο.
Αυτή η συγκέντρωση είναι παράνομη.
Τι έκανες με τη Μεγαλόπολη;
Πού είναι η Μεγαλόπολη;
Κρατήστε τη γραμμή! Κρατήστε τη γραμμή!
Δήμαρχε Κικέρωνα;
Έρχεται και άλλο βαγόνι, παιδιά.
Η εξαγωγή τού δημάρχου βρίσκεται σε εξέλιξη. Όβερ.
Γειά...
Γειά.
Μπορώ... μπορώ να την κρατήσω;
Ναι. Είναι ο παππούς σού.
Γειά...
- Ποιός είναι αυτός; - Γειά...
Ω...
Α, έτσι σε κρατούσα και εσένα.
- Ω, κοίτα. - Κοίτα, της αρέσεις.
Ναι.
Κρατάς το μέλλον στα χέρια σού.
Δεν θέλεις έναν καλύτερο κόσμο γιά εκείνη;
Ο Καίσαρας είναι ένας απερίσκεπτος ονειροπόλος πού θα καταστρέψει τον κόσμο...
πριν προλάβει να χτίσει έναν καλύτερο.
Δε μπορούμε να γίνουμε όπως ήμασταν πριν;
Θα μπορούσαμε;
Δεν θα μπορούσαμε, Τζούλια;
Κοριτσάκι μού, αγγελούδι μού;
Εμπιστέψου με.
Εμπιστέψου με, μπαμπά.
Υπήρξαν κάποια νέα.
Οι ταραξίες υποχώρησαν...
και ο δρόμος είναι καθαρός.
Δόξα τω Θεώ.
Νωρίτερα σήμερα είχε μετατραπεί...
- σε σκηνικό βίας. - Η Αμερική,
ο κύριος τού γνωστού κόσμου, είναι τελειωμένη.
Κάντε ησυχία γιά μια φορά και κάντε αυτό πού σάς λέω.
Ο φτωχούλης μάς Ρομπέν των Δασών.
Δεν τού έμεινε πολύς χρόνος...
αλλά ήθελε να σε δει.
Δεν είναι από αυτούς πού εγκαταλείπουν εύκολα.
Μετά βίας μπορεί να μιλήσει.
Ήρθαμε να αποτίσουμε τα σέβη μάς, παππού.
Πως σού φαίνεται πού μού σηκώθηκε;
Μια ματιά να της ρίξω και μού σηκώνεται...
Αν δεν ήταν γι' αυτό,
θα σε άντεχα οικονομικά...
μέχρι το τέλος.
Αλλά τελικά...
να πού θα ζήσω περισσότερο από 'σένα.
Ουάου,
εσύ, τσούλα της Γουόλ Στριτ, γιά 'σένα χτυπάει η καμπάνα.
Τι;
Όχι.
Όχι, θεία Ουάου.
Όχι, όχι, όχι.
Γαμώτο!
Οι Θεοί έχουν αποφασίσει να μάς διδάξει η ιστορία,
ότι μόνο ένα ελαφρύ σπρώξιμο χρειάζεται...
γιά να ανατραπεί η δημοκρατία μάς.
Γιατί ένας τολμηρός άντρας μπορεί να βρεί τη δύναμη...
να ανατρέψει μια αρρωστημένη κοινοπολιτεία.
Είστε εδώ παράνομα.
Πήγαινε σπίτι αλλιώς θα συλληφθείτε.
Αφήστε κάτω τα όπλα...
και επιστρέψτε στα σπίτια σάς, παρακαλώ.
Ο Καίσαρας είναι ζωντανός!
Πρέπει να σταματήσετε!
Ακούστε.
Τι είναι αυτό;
Τι ξέρουμε γιά αυτόν;
Οι Θεοί τού;
Ελευθερία.
Αγάπη.
Καλοσύνη.
Διανόηση.
Θάνατος.
Πεπρωμένο.
Δεν με απασχολεί με τη θέση μού στην ιστορία.
Αυτό πού με απασχολεί είναι ο χρόνος,
η συνείδηση και το θάρρος.
Μα τι είναι ο χρόνος,
πέρα από μια καμπύλη από παρελθόν και μέλλον πού μάς κυκλώνει;
Τι είναι η συνείδηση,
πέρα από μια έκρηξη ψυχής από μέσα μάς;
Και τι είναι το κουράγιο,
δεν είναι η αρχή μιάς ζωτικής συζήτησης;
Πρέπει να κάνουμε μια μεγάλη συζήτηση γιά το μέλλον!
Θέλουμε ο κάθε άνθρωπος στον κόσμο...
να συμμετάσχει σε αυτή τη συζήτηση.
Αυτή η πόλη απειλείται από ασυνήθιστα...
- τραγικές συνθήκες... - Περιμένετε, Αξιότιμε.
- ...έχουμε... - Αξιότιμε, ακούστε.
Αυτοενοχοποιείται.
Μηδενίστε το χρέος!
Γκρεμίστε τον κόσμο και τα προκατασκευασμένα τσαντίρια...
στα οποία σάς χώνουν οι οικογένειες πού κυβερνούν τον κόσμο.
Γεννηθήκατε με την επιλογή να είστε αυτό πού θέλετε να είστε,
και πρέπει να είστε!
Καίσαρας! Καίσαρας Κατιλίνας!
Ας μην ειπωθεί γιά μάς...
ότι υποβαθμίσαμε τούς εαυτούς μάς σε βάναυσα...
και ανεγκέφαλα θηρία.
Ο άνθρωπος πρέπει δικαίως να αναγνωρίζεται ως μεγάλο θαύμα,
ένα ζωντανό πλάσμα άξιο θαυμασμού!
Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των ονείρων.
- Ναι! - Ναι!
Κατιλίνας!
Χαίρε, Νέα Ρώμη! Χαίρε, Μεγαλόπολη!
Η Μητέρα Γη μάς έδωσε την ιδιοφυΐα...
να φτιάξουμε ένα μέλλον τόσο όμορφο...
πού δεν μπορούμε να το απορρίψουμε.
Οι πύλες της Μεγαλόπολης είναι ανοιχτές!
Πηγαίνετε τώρα, και να ξέρετε ότι ο κόσμος μάς έχει αλλάξει γιά πάντα!
Επικαλέστε τη ρήτρα έκτακτης ανάγκης.
Θα αφήσω τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας τού Μέγκαλον,
την τράπεζα, όλη μού την περιουσία,
στον Κήπο της Εδέμ τού Καίσαρα, στη Μεγαλόπολη!
Θα μείνω στην ιστορία ως «Κράσσος ο Γενναιόδωρος».
Και θα με αγαπάνε αιωνίως!
Ναι, κάν' το, κάν' το.
- Ένα ακόμα. - Περίμενε!
Εντάξει.
- Ένα ακόμα. - Εντάξει.
- Τραβάω! - Ναι, άντε, άντε.
Μάς κοροϊδέψατε, σκατένιοι.
Αλήθεια;
Πού πήγαν όλα τα λεφτά;
- Η ομάδα! - Μάς πρόδωσες.
«Μη με πατάς!»
- Μάς πρόδωσες! - Είναι δικιά σού η τράπεζα;
Μάς χρησιμοποιήσατε.
Πάει η πιστή σού βάση, μαλάκα, έτσι λέω!
«Ούτε πατερίτσες, ούτε σταυρούς!»
Δέστε τον!
Περίμενε, περίμενε! Περιμένετε!
Βοήθεια!
Βοήθησέ με, παππού!
Σάς ευχαριστώ.
Έλα.
Παρακαλώ.
Έλα, Φράνκι.
Τέρι...
Αγάπη μού.
Καλή χρονιά!
Χαίρομαι πού σε βλέπω! Χαίρομαι πού σε βλέπω!
Καλή χρονιά!
Καλή Χρονιά σε όλους!
Καλή χρονιά!
Ωχ, έχουμε νέα χρονιά...
- Καλή χρονιά! - Μουά!
Καλή χρονιά!
- Καλή χρονιά! - Καλή χρονιά!
Μητέρα.
Αφού είμαι εδώ, θα μάς βγάλετε μία;
Υπάρχουν τόσα πολλά ακόμα πού μπορούμε να πετύχουμε...
αλλά υπάρχει χρόνος;
Υποσχεθείτε μού, θα χτίσετε με σύνεση.
Ναι, μπαμπά. Υποσχόμαστε.
Ναι...
να είσαι σίγουρος.
Χτίστε ένα μέλλον γιά αυτήν.
- Τζούλια... - Δέκα, εννιά...
- ...σταμάτα το χρόνο. - ...οκτώ, επτά, έξι,
- πέντε, τέσσερα... - Τώρα, Χρόνε, σταμάτα!
Ορκίζομαι πίστη στην ανθρώπινη οικογένειά μάς,
και σε όλα τα είδη πού προστατεύουμε.
Μια Γη, αδιαίρετη, με μια μακρά ζωή,
με παιδεία και δικαιοσύνη γιά όλους.
Με παιδεία και δικαιοσύνη γιά όλους.
Ένα, δύό, τρία, τέσσερα.
Ο πλανήτης Γη επιβραδύνει.
Οι θάλασσες, οι υπόγειες σπηλιές...
όπου και αν κοιτάξεις γύρω σού.
Κύριε, πάρε με από το χέρι...
οδήγησέ με μέσα από την άμμο της ερήμου
στις ακτές της γης της επαγγελίας.
Με κάνεις να δακρύζω,
όταν με κοιτάς στα μάτια
και βλέπεις ποιός είμαι πραγματικά.
Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο,
άλλαξε τον εαυτό σού.
Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο,
άλλαξε τον εαυτό σού.
Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο,
άλλαξε τον εαυτό σού.
Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο,
άλλαξε τον εαυτό σού.
Αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο,
άλλαξε τον εαυτό σού.
Και αν δεν μπορείς να αλλάξεις τον εαυτό σού,
τότε άλλαξε τον κόσμο σού.
Ο κόσμος είναι πολύ μεγάλος
και η ζωή είναι πολύ μικρή,
γιά να είσαι μόνος...
γιά να είσαι μόνος