ฉันรู้คุณคิดอะไรอยู่
ครอบครัวเรากลายเป็นเรื่องเล่า อาชญากรรมเป็นทศวรรษไปได้ยังไง?
คนในเมืองส่วนใหญ่ เรียกเหตุการณ์นี้ว่าเป็นเหตุการณ์โรคจิต
แต่ก็อีกครั้ง เซเลมมีประวัติอันยาวนาน ในการเผยแพร่ข่าวลือไม่เป็นจริง
มันสนุกและเพลิดเพลินไปซะหมด จนกว่าจะมีคนสูญเสียตา
[มาเล่นกานกับปีศาจ เด็กอาฆาตฆ่าให้ยับ]
[เซเลม]
ฉันชื่อบิลลี่
ฉันกับน้องชายเกิดที่บ้านหลังนี้
เป็นบ้านเดียวกันกับที่พ่อเราโตมา
และพ่อของพ่อของพ่อของพ่อก่อนหน้านั้น
แต่พ่อของเราเขาไปแล้ว
ไอ้บ้านั่นหายหัวไปหลังจากส่างเมา พอนึกได้ว่าตัวเองมีลูกสามคน
ถ้าคุณเจอจอห์น เฟลทเชอร์ ฝากบอกเขาไปเน่าตายในนรก
นั่นแม่ เธอยังอยู่
นั่นพี่ชายเธอ ลุงบ๊อบ
ตกงานมาซักพักแล้ว
พวกนั่นคือน้องฉัน
นั่นมาร์คัส
ส่วนตัวเล็ก โจน่าห์
เราจะเรียกเขาว่าโจ
เด็กทุกคนในเซเลม รู้ประวัติผู้หญิงพวกนั้น--
พวกที่ถูกแขวนคอ
ถูกเผา กดน้ำ เมื่อหลายร้อยปีก่อน
นี่เรื่องราวครอบครัวของเรา
อาชญากรรมที่แท้จริงหนึ่งเดียว คืออดีตอันเลวร้ายของเซเลม
และบรรดาผู้ถูกสาปก่อนหน้าเรา ก็นำพาคำสาปมาสู่เรา
แม้แต่ที่ในเซเลม พวกเขาไม่ได้สอนประวัติศาสตร์ทั้งหมด
เรื่องราวบางเรื่องก็สูญหายในระหว่างทาง
ฉันจะเล่น จะไม่เลิก
ฉันจะเล่น
จะไม่เลิก
ฉันจะเล่น ฉันจะเล่น
จะไม่เลิก
ฉันจะเล่น ฉันจะเล่น
จะไม่เลิก
ฉันจะเล่น ฉันจะเล่น
ถ้าพวกเขาสอนเราทุกเรื่องที่เกิดขึ้น
น้องฉันคงทิ้งมีดนั้นไว้ ในที่ที่เขาเจอมัน
โจน่าห์
มาหาข้าสิโจ
ทางนี้ โจ...
กระดูกคนเหรอ?
- เหมือนจะใช่นะ - โอเค น่าขยะแขยง
อะไรอีกล่ะนั่น?
- ไดอารี่ - ไดอารี่ใคร?
คงจะของคนที่แก่มากๆ
“ผู้ที่ประกาศจะต้องจัดเตรียมภาชนะ
ภาชนะจะถูกสาป จากนั้นแม่มดจะมา”
น่าขนลุกใช่มั้ย?
บุกเข้ามาบ้านคนอื่นแบบนี้ มันผิดกฏหมาย
- ไม่ใช่บ้านใครซักหน่อย - ฉันว่าไม่ใช่
ใครที่อยู่ที่นี่อาจเป็นพวกโรคจิต หรือบูชาซาตาน
และเขาคงทำมีดจากกระดูกของเหยื่อ ดังนั้นวางกลับไปซะ
ไปกันเถอะ
เอ่อ ใช่ ไม่ จริงๆ แล้วฉัน
ฝันว่าเราอยู่ด้วยกันคืนก่อน
ไม่ ไม่ใช่ฝันแบบนั้น
โอเค ก็มีนิดหน่อย
- อี๋ - ใช่
ใช่ ฉันอยากให้นายขอ ใช่ฉัน...
- โซฟี - น่าหยะแหยง
- หยาบคาย - ไม่ดีเลย
- ฉันไม่อยากฟังเธอเซ็กส์โฟน - เปล่าซะหน่อย
ก็ได้ ว่าไปเถอะ
เดาสิว่าใครจะไปงานปาร์ตี้ของปีล่าร์
- ที่แกลโล่ว์คืนนี้ - ไม่ใช่ฉัน
ฉันมีสัมภาษณ์ตอนเก้าโมง
เออใช่
ที่... ซับเวย์งั้นสิ?
- นังตัวร้าย ตายซะ - จะเป็นศิลปินแซนด์วิชเหรอ?
- นักศึกษาสมิธ - ใช่ ฉันรู้
เธออยากไปโรงเรียนอย่างมีความสุข
- กับเลสเบี้ยนทุกคน - ก่อนอื่นเลย ไม่แคร์คนอื่น
หญิงแท้ก็ไปสมิธเหมือนกัน
อย่างที่สอง ในฐานะเลสเบี้ยน
มันฟังดูดีมากเลย
เอาน่า โซฟ
เราไม่เคยได้ทำอะไรเลย
ไม่เคยไปงานปาร์ตี้
ใช่ เพราะมันหนาวและพวกนั้นก็แย่
และถ้าฉันอยากคุยเรื่อยเปื่อย
- ก็แค่ไปเที่ยวกับที่บ้าน - โอเค
- "เรื่อยเปื่อย" เธอนี่เหมาะกับที่สมิธ - น่ารัก
ฉันไม่อยากเห็นเธอกับพีท กินหน้ากันจริงๆ นะ
ฟังนะ เธอเป็นเพื่อนรักฉัน
ไปเถอะ
นะ ไม่มีเธอคงไม่สนุก
ไปด้วยกันนะ
โอ้ว้าว เธอนี่เป่าหูเก่งเนอะ
เพื่อนรัก
วิลเฮลมินา?
- แม่ - ก็ได้ บิลลี่
หนูชอบชื่อ "วิลเฮลมินา" นะ น่ารักดี
ฉันก็ชอบเหมือนกัน โซฟี
- เห็นน้องบ้างมั้ย? - ไม่เห็น
โชคดีที่ไม่เห็นตั้งแต่มื้อเช้า
น้ำนี่ทำฉันปวดขี้ตลอดเลย
ไงนะ
ดูพวกโง่นั่นดิ
เฮ้ยเฟลทเชอร์ ได้ข่าวพี่สาวแก
- โดนพีทเย็ดแล้ว - โอ้วว พีท
เย็ดฉันที
- โจ! - ไรวะ?
- อย่าพูดถึงพี่ฉันแบบนั้น ไอ้เวร! - โจ!
- จะบ้าเหรอ? - ฉันไม่กลัวพวกมันหรอก
ฉันเพิ่งไปแต่งรถมานะ
จ่ายค่าซ่อมมาเฟลทเชอร์
ได้ จะเอาเช็คนั้นไปส่งให้พ่อนายเลย
หัวเราะห่าไรวะ?
จะดูดไข่ฉันมั้ยล่ะ เฮ้!
อย่ามาพลักเขา
รู้อะไรมั้ย?
ฉันรู้ทำไมแกทั้งคู่เละเทะขนาดนี้
เพราะบ้านแกไม่มีคนแข็งแกร่งเป็นแบบอย่าง
ฉันน่าจะไปบ้านแก ช่วยแม่แกซักดอก
เจ๋งโคตร
- นายอัดพวกมันเละ - พอแล้วโจ
เอางี้นะ คราวหน้าเราจะคาราเต้ใส่มัน ให้พับเหมือนแพนเค้ก
- "โอ้จมูกฉัน!" - หยุดพูด!
นายมีปัญหาอะไร?
ปัญหาฉันเรอะ? ปัญหาฉันคือไรงั้นเรอะ?
คือนาย โจ
จะไปโยนน้ำใส่เขาทำไม?
นายหาเรื่องแบบนี้ตลอด
แบบไหน?
บุกเข้าบ้านคนอื่น ทำตัวอ้อนตีน
ฉันน่าจะปล่อยนายโดนอัด
โจน่าห์
ไงหนุ่มน้อย
มีอะไรในกระเป๋าเหรอ?
เอ่อ ประทัดสามเหลี่ยม ระเบิดเอ็ม-80
เจ๋งดี
พูดถึง "เรื่อยเปื่อย" แล้ว
ฉันต้องกลับไปกินข้าวเย็นกับพ่อแม่ ลาก่อนค่ะ
- แล้วเจอกันนะ - เจอกัน
คืนนี้จะไปไหนกันเหรอ?
ปาร์ตี้ที่แกลโล่ว์
ใช่ ไม่
- แม่คะ - ไม่ แม่รับกะอื่นเพิ่ม
- แม่ต้องให้ลูกดูน้อง - แม่
เดี๋ยวนะ แล้วมาร์คัสทำอะไร?
หนูว่าไม่ต้องให้เราสองคนดูโจก็ได้
เขาก็มีแผน แม่ให้เขายกเลิก
แม่ก็ต้องให้ลูกยกเลิกเหมือนกัน
แผนอะไร? มีแผนอะไร?
เขาเมาเนื้อที่ชั้นใต้ดินกับแรนดี้ และแกล้งว่าอยู่วงดนตรีที่ไม่มีใครรู้จัก
แม่ไม่อยากเถียงกับลูกทุกครั้ง ที่แม่ขอให้ลูกช่วยบิลลี่ แม่เหนื่อย
แค่สองชั่วโมงเอง ได้โปรด
นี่ไม่ยุติธรรมเลย
รู้มั้ยอะไรไม่ยุติธรรม?
- หนูขอโทษ - อย่าเลย
ดูน้องหน่อย โอเคมั้ย?
ลูกเป็นคนเดียวที่แม่พึ่งได้
ให้ตายเถอะ
- มาร์คัส ไปทำอะไรมา? - หกล้มครับ
- โจ? - เขาอัดกับพวกนิค ลิเบอร์ตินี่
- เพราะแบบนี้เลยปล่อยไว้ไม่ได้ไง - เจ๋งออก
มาร์คัสต้องโตได้แล้ว โอเค? นายจะมาทำตัวประจบประแจง...
เธอทำแม่โมโห เพราอยากไปเย็ด กับแฟนในป่าคืนนี้ใช่มั้ย?
อะไรนะ...
- นายมันสารเลว - มาร์คัส
- อย่างน้อยฉันก็ได้เย็ด - ช่างหัวมึงดิ
พอได้แล้ว? ทั้งคู่เลย
มือถือตอนนี้-- เอามาให้แม่
- อะไร? - จริงดิ?
- บอกให้พูดเพราะๆ เวลาอยู่ต่อหน้าน้อง - แม่
แล้วเราจะดูโจยังไงถ้าไม่มีโทรศัพท์?
ไม่รู้ อยู่กับปัจจุบันมั้ง?
และถ้ามันเร่งด่วนก็ใช้โทรศัพท์บ้าน
เอามา
เร็ว
ขอแจ้งให้ทราบ หนูจะย้าย ไปนิวยอร์คฤดูร้อนนี้กับพีท
เธอต้องเป็นคนฉลาด ที่โง่ที่สุดที่ฉันรู้จัก
งั้นสิ? เพราะอะไร? เพราะฉันอยากจะออกไปจากที่นี่
แล้วก็ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักทีไง
ไม่ เพราะที่เธอทำคือตามตูดไอ้หมอนั่น ต้อยๆ เหมือนลูกหมา
- พี่จะย้ายออกเหรอ? - ไม่ เธอไม่ได้จะไปไหน
อย่าทำให้น้องเสียใจสิ
เขาไม่สนหนูหรอก
- ขอห้องพี่นะ? - เห็นมั้ย?
แล้วนี่เธอจะออกจากโรงเรียน เพื่อย้ายไปอยู่กับเด็กนิสัยเสีย
ซึ่งจะทิ้งเธอทันทีที่มีโอกาส?
ใช่แล้วไง อนาคตนายจะเป็นไงล่ะพ่อฉลาด?
จะเติมน้ำมันด้วยคะแนน ACT งั้นสิ?
หรือว่าครั้งต่อไป
ที่นายอัดใครสักคน
พวกเขาจะตั้งข้อหาแล้วนายก็ไปเข้าคุก
แย่กว่านั้นก็โรงบาลบ้า
- เออ - โรคจิต
ให้ตายเถอะบิลลี่ พอได้แล้ว
แม่ อย่าทำอย่างนี้กับหนู
ลูกจะไม่เป็นไร
แม่สายแล้ว เอาน้ำแข็ง ไปให้มาร์คัสประคบด้วย
แล้วก็อย่าให้ลุงบ๊อบสูบบุหรี่ในบ้าน
มีอะไรจะเพิ่มในรายการอีกมั้ยคะ?
เอ่อมี
ทำแซนด์วิชให้โจกิน
รักลูกนะ
ขอแซนด์วิชโดริโต้ได้มั้ย?
มาหาข้าสิโจ
โจ...
- ฮะ? - ไม่เป็นไรใช่มั้ย?
ใช่
เธอได้...
ฉันได้...
เปล่า ไม่มีอะไร
โอเค
ทำไมถึงเกลียดเขานัก?
เขาไม่ได้ให้ไตพี่เหรอ?
อืม...ใช่ ตอนเรายังเป็นเด็ก โจ
เขาไม่ได้ให้ฉัน
และนั่นไม่ใช่ข้อแก้ตัว ที่จะทำตัวแย่อยู่ตลอดนะรู้มั้ย?
โจ
- แม่ไปแล้วเหรอ? - ไปแล้ว
"ฉันจะ..."
"ฉันจะไม่..."
“ฉันจะไม่...
...ล...เลิก”
"ฉันจะเล่น
จะไม่เลิก”
เจ้าจะเล่น!
จะไม่เลิก!
เจ้าจะเล่น! จะไม่เลิก!
หุบปาก! หุบปากซะ!
โจ
"บอกฉัน..."
"...ปีศาจ..."
อยากดูหนังมั้ย?
- โอเคนะ? - อือ
นายดูไม่ดีเลย
สบายดี
ขอโทษที่ฉันหลุดใส่นายไป
ไม่เป็นไร
นายก็ยังเป็นตัวป่วนเหมือนเดิม
โอเค โซฟี นี่บ้าไปแล้ว มันเกิดอะ...
โจน่าห์
ตอนนี้เธอโกรธมาก
ซึ่งตามความคิดฉันก็สมควรแล้ว
มาหาข้าสิโจ
นี่ โจ
โจ
โจ?
โจ
เฮ้ โจ
เธออยากให้ฉัน เอ่อ
ทำพิซซ่าหรืออะไรให้กินมั้ย?
ไม่
โอเค
อะไรวะ?
- ฉันไม่ชอบเลย - อะไร...
เราแจ้งตำรวจดีมั้ย?
เอาดิ โทรหาตำรวจเลย
บอกว่ามีคนมาเคาะประตู
น่าจะพวกเวรจากสุสานนั่นล่ะ
ใครเหรอ?
- ไม่มี - แฮ่!
เพื่อนฉันพีทเอง จะฆ่าฉันเหรอ?
โอ้พระเจ้า นายนี่มันร้ายจริงๆ
น้องเธอคิดว่ามันตลกอะ
ฮ่าฮ่า
จะซื้อกล้องฟิล์มเหรอ?
ย้ายไปนิวยอร์คเพื่อซื้อกล้องฟิล์ม?
- แล้วจะเอาที่ไหนจ่าย? - โซฟี
- ไม่... - จะทำห้องล้างรูป
ในถ้ำที่พักอยู่ใช่มั้ย?
- ฮ่าฮ่า ตลกจังเลยโซฟี - ว้าว
รู้มั้ยอะไรที่เราควรทำตอนนี้?
- หืม? - ไปจากที่นี่ ไปปาร์ตี้
- มาเถอะน่าที่รัก - ไม่ได้
ไปไม่ได้จริงๆ ฉันต้องดูน้อง
แม่เธอจะกลับมากี่โมง?
ประมาณตีสองมั้ง
ตีสอง ฉันจะพากลับก่อนตีสอง
เธอควรจะดูแลฉัน
- อืม... - บอกเขาสิ
ไม่จำเป็นต้องให้ใครดูนายแล้วหนุ่มน้อย
นายก็ 13 แล้ว
ฉันว่าเราอยู่ชิลที่นี่กันก็ได้
นี่ดื่มสิ ฟังเพลง
ป๋องเดียวพอนะ
- ตีวัวกระทบคราดอยู่ป่าว? - เปล่า
ได้ผลนะ
เด็กๆ พกบัตรกันมามั้ยน่ะ?
หา...
- ว่าไงบ๊อบบี้? - ไงเปโดร
- หวัดดี - ไม่ต้องห่วง
ฉันไม่มอง ไม่ต้องห่วง
ล้อเล่นน่าา ส่งเบียร์ให้หน่อยสิ
- อ่า... - เฮ้! โอ้!
- ขอบคุณ - นี่บ๊อบ
จำได้มั้ยแม่ไม่ชอบให้สูบบุหรี่ในบ้าน?
อืม เปิดหน้าต่างสิ
ไม่เอาน่า
- โจก็อยู่นะ - ได้
บางทีมาร์โกอาจจะเอาสักหน่อย...
- ไม่ ไม่ ทิ้งไปเลย - ทำไม?
ไม่ อย่าสูบนะ
- เลิกโชว์อ๊อฟ - ครับแม่
- ยังไม่บรรลุนิติภาวะ มาเร็ว - เฮ้
- ขอบคุณ - ต่อเลย
- โย่ บ๊อบบี้ - อืม?
อยากไปปาร์ตี้ด้วยกันมั้ย?
มันดูไม่ดีนะไอ้หนุ่ม
- คุณทำได้อยู่แล้ว - ขอบใจ
มาร์คัสเอาไง? ไปด้วยมั้ย?
- อะไร? - เอาล่ะ ไม่
เขา...เขาไม่ได้รับเชิญ
- ฉันเพิ่งถูกเชิญ - นายได้รับเชิญ
- น่านไง - เราจะไป
- ไม่ หาแผนเองสิ - เอาน่าที่รัก
อย่าใจแคบสิ ฉันก็อยากปาร์ตี้
เพื่อนนายล่ะไปไหนหมด? โอ้ลืมไป ไม่มีซักคน
นังบ้า เพื่อนฉันไม่ว่าง
ฉันจะไปปาร์ตี้ ทำไมต้องอยู่ที่นี่ ในเมื่อเธอไป?
อ๋อ ก็เพราะมีคนต้องดูโจ
- บ๊อบไง ดูโจได้ใช่มั้ย? - ฮะ? อะไร?
- ล้อกันเล่นเหรอ? - จะบ้ารึเปล่า?
บ๊อบ... เป็นผู้ใหญ่แล้ว
ในทางเทคนิคฉันเป็นผู้ใหญ่
- แทบจะไม่ ไม่ - ฉันเป็นผู้ใหญ่
เอาน่า อย่าใจร้าย
โจ นายไม่ว่าใช่มั้ย?
โอเค ก็ได้
บ๊อบ ดูโจนะ
อย่าปล่อยให้พวกเขาไป
ทำให้พวกเขาเล่น
ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น
ถ้าไป ฉันจะโทรหาแม่
โว้ว ไม่เจ๋งเลยเพื่อน
โจ เราจะสนุกกัน
แม่ไม่อยากให้บ๊อบดูฉัน
แม่คิดว่าเขาไร้ประโยชน์
- โว้ว ใจเย็น โจ - เรียกฉันว่าไงนะ?
- พวกไม่เอาน่า - โจ พูดดีๆ
- อย่าทำตัวแบบนั้นสิ - แบบไหน?
แบบคนที่เธอจะไปย้ายไปนิวยอร์ค ด้วยน่ะเหรอ?
รึบางคนที่มาร์คัส จะได้โบ้ยปัญหาทั้งหมดได้?
เฮ้ย ไม่ยุติธรรมเลย
อะไรไม่ยุติธรรม?
ที่ฉันเป็นเพื่อนคนเดียวของนาย แต่ก็ยังทำตัวเหี้ยกับฉัน?
อะไรวะ? เกิดอะไรขึ้น?
พวกนายจะทิ้งฉันไป และฉันไม่ปล่อยแน่
- เอ่อ...โจ - เรา...
- เราไปปาร์ตี้ เดี๋ยวก็มา - ใช่ เราไม่ได้ทิ้งนาย
- ใช่ - นายเล่นอยู่นี่กับบ๊อบ
เล่นเกมสิ เล่น "ฟอร์ทไนท์"
ฉันไม่อยากเล่น "ฟอร์ทไนท์"
ฉันอยากเล่นเกมอื่น
ถ้าเล่นกับฉัน ฉันจะปล่อยให้ไปปาร์ตี้
และจะไม่ฟ้องแม่
ได้เลย โจ
อยากเล่นเกมอะไรล่ะ หืม?
ไม่เอาน่าที่รัก ฉันไม่อยากเล่นไล่จับนะ
เล่นกับเขาไปเถอะ
บอกไว้ก่อนนะฉันเล่นเกมไม่เก่ง
แต่ฉันจะทำสุดความสามารถโจ
ลุงก็ด้วยบ๊อบ
เอ่อ ฉันจะเป็นกรรมการ
ไม่งั้นจะบอกแม่เรื่องเงิน
ไม่งั้นผมจะบอกแม่เรื่องเงิน
เงินอะไร?
เงินที่ลุงขโมยตอนที่แม่ไม่เห็น
บางครั้งหลานก็เหี้ยมากนะรู้ป่าว?
เขาเป็นแค่เด็ก
โจ มาเร็ว
เราจะเล่นเกมอะไร?
ทีละคน
ให้พูดว่า "ฉันจะเล่น จะไม่เลิก"
โซฟี
โซฟี พูดสิ
ฉันจะเล่น จะไม่เลิก
ฉันจะเล่น
พีท
ฉันจะเล่น จะไม่เลิก
- อะไร? - โจ?
โจน่าห์ สาบานเลยนะ
ถ้าจะปั่นหัวเรา มันไม่ตลกเลย
- นั่นมีดเหรอ? - โอเค
- ให้ตายสิ โจ - โอเค ไม่
บอกแล้วไง... เอามาให้ฉัน
บิลลี่ ฉันจะไปเอาเบียร์
- เรายังไม่เสร็จ - เกมจบแล้วโจ โอเค?
เราจะไปกันแล้ว
ให้ตายสิ
จะมามั้ย?
นี่ มาร์คัส
มาร์คัส
จะมามั้ย?
ฉันจะอยู่กับโจ ไปเถอะ
ฉัน... บ๊อบก็อยู่นะ
ไม่เป็นไร
ฉันอยู่เอง
โอเค ตามนั้น
ทำตัวดีๆ ล่ะโจ
โอเค?
ชิบหาย โจ นายเป็นอะไร?
พูดคำนั้นสิ
- หมายความว่าไง? - พูดคำนั้น
- หยุด! พูดอะไร? - พูดสิ!
- บนมีดนั่น! - หยุด โอเค
- “ฉ-ฉันจะเล่น จะไม่เลิก” พูดแล้ว - ไม่
ให้เขาพูดส่วนที่เหลือ
พูดส่วนที่เหลือ บนมีด
- พูดที่เหลือ - โอเค หยุด
- พูดสิ! พูดสิ! - หยุด โอเค
“บอกฉันสิปีศาจ ใช่ฉันมั้ย?”
มา-มาร์คัส?
เจ้าจะเล่น จะไม่เลิก
เจ้าจะเล่น จะไม่เลิก!
มาร์คัส
ฉันมาอยู่บนเตียงได้ไง?
นายหมดสติไป
บ๊อบลากนายมา
เขาอยากพานายไปโรงบาล แต่ฉันบอกเขาว่านายเมาเนื้อ
จะไปบอกเขาว่านายฟื้นแล้ว
มีดอยู่ไหน?
ฉันว่าเราเอามีดไปทิ้งดีกว่า
มันทำฉันรู้สึกแปลกๆ
ใช่ ฉันจะ...
ฉันกำจัดมันเอง
แต่ฉัน อยากเห็นมันก่อน
มันอยู่ไหน?
บอกมาสิ
โจ
ใต้เตียงฉัน
โอเค
ดี
ไปนอนซะ
ดึกแล้ว
ไป
♪คนจนมีสิทธิ์มั้ยคะ คนจนมีสิทธิ์มั้ยคะ♪
♪ มีงานให้ทำมั้ยคะ ปริญญาไม่มี... ♪
โอเค โอเค เข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว
ดูนะ
- โอ้! นิดเดียวเอง - ใกล้จริงๆ
พิลาร์ แจ๋วเลย
ถ้าเราเก็บหมด ต้องวิ่งเปลือยนะสาวๆ
กฎของแกลโล่ว์
คืนนี้ฉันสนุกชิบหาย
ฉันดีใจมากที่ทุกคนมาได้
ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนผู้หญิงน่ะ
- อืม - นึกไม่ออกเลยว่าทำไม
- โซฟี ทำตัวดีๆ สิ - เกือบแล้ว
- อะไร? - ใช่ ฉันไม่กัดหรอก
ถ้าไม่ขอฉันอะนะ
- นี่หยอดฉันเหรอ? - อยากให้หยอดมั้ยล่ะ?
มาเล่นให้จบดีมั้ย?
เอ่อเอาสิ
- โอ้เยสๆๆๆ - เจ๋ง
- เจอหน่อย! - เจ๋งไปเลย
- ได้แค่นั้นแหละที่รัก - แจ๋ว
แต่น่าเสียดาย...
...เธอต้องดื่ม
ไม่ยุติธรรมเลย โซฟีเล่นไม่ได้เรื่องซักนิด
โทษที ฉันไม่เก่งกีฬาเบียร์น่ะ
ฉันก็ไม่ได้เก่ง
จะเททิ้งทำไมล่ะนั่น?
โทษที
มาร์คัส?
มาร์คัส
มาร์คัส! เปิดประตูที
ฉันรู้ว่านายมีมีด เปิดประตู
ทีนี้ให้พวกมันเล่น
ทำอะไรลงไป?
มาเล่นกาน
ลุงบ๊อบ
ลุงบ๊อบ ลุงบ๊อบ ตื่นสิ ตื่นๆๆ
โจมีอะไร มีเรื่องอะไร
- ม-มาร์คัส... มีมีด - อะไร?
- ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น - หลานพูดเรื่องอะไร?
- มีบางอย่างผิดปกติ - โจใจเย็นๆ
ใครน่ะ? มาร์คัสเหรอ?
ถืออะไรในมือน่ะ?
- เราต้องไปแล้ว - พูดกับฉันสิ มาร์...
- ลุงบ๊อบ ลุงไม่เข้าใจ - โอเค รอเดี๋ยว
ฉันจัดการเอง
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย?
ไม่ ลุงบ็อบ อย่าไป...
โอเค เอ่อ...
ไงหลาน เฮ้
ทำอะไรอยู่น้อ?
หลานแค่ล้อเล่นใช่มั้ย?
มาเล่นเกมกันบ๊อบ
ตายสิมาร์คัส หน้าผากหลาน
เอาเป็นเกม... แฮงก์แมน?
มาร์คัส หลานเลือดออกนะ
งั้นเหรอ?
- บ้าเอ้ย! - มาร์คัส หยุด!
มาร์คัส อย่านะ! หยุด!
มาร์คัส หยุดนะ
ปล่อยลุงไป ปล่อย...
มาร์คัส ปล่อยลุงไปเถอะ
ปล่อยลุงไป
คำว่าอะไรบ๊อบ?
- สี่ตัวอักษร - มาร์คัส ช่วยด้วย
- ช่วยด้วย มาร์คัส - ไม่ใช่
มาร์คัส! หยุดนะ!
นั่นลุงบ๊อบนะ!
ปล่อยเขาลง!
ตัวอักษร บ๊อบ
"เอช" "ตัวเอช"
ดี
- อีกที - มาร์คัส ปล่อยเขาไปเถอะ
- เราเล่นเกมอื่นก็ได้ - อีกที
"อี" "อี" "ตัวอี"
- ไม่ถูก - อย่าๆๆๆ
นายจะฆ่าเขา!
หยุดนะ!
ฉันไม่ได้ยิน
เธอน่าสนใจ
พวก!
ฉันผิดเอง ไม่น่าเป็นแบบนั้น
เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าหล่อนกับพีท...
สนิทกัน
อ๋อ พวกเขาโตมาด้วยกัน
เมื่อไหร่จะย้ายล่ะ?
ก็...
เราคิดกันว่าต้นเดือนมิถุนา
พีทบอกพ่อแม่เขารึเปล่า?
ไม่ เหมือนกับว่าเขารอจนถึงนาทีสุดท้าย
แต่พ่อแม่เขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่
- โอ้ แปลกใจจัง - หุบปากน่า
- ยกๆๆๆๆ! - ไป! เอาเลยๆๆ!
เธอมากับฉันได้เสมอนะ
เรียนที่สมิธ?
ไอเดียนี้แย่ขนาดนั้นเชียว?
ฉันว่าความคิดนี้มันมั่นคง
กว่าทางอื่นนิดหน่อยนะ
ฉันรักเธอนะ
ฉันรู้ว่าเธอรัก
โย่ สาวๆ ไปขี้ใส่นาบ้านพี่ให้หน่อยสิ?
- ไม่นะ - เอิ่ม...
พระเจ้า
ฉันจะไปหาพีทนะ
โอเค ไปหาพีทเถอะ
เขาบอกว่าไปฉี่
ไปฉี่
- ไงโซฟี? - อย่าแม้แต่จะคิด
โอเค
ไม่เอาน่า หยุดนะ
หยุดสิ
เธอจะทำอะไร?
ฉันคิดถึงเธอ
ฉันก็คิดถึงนาย
- จริงเหรอ? - จริงสิ
เธอน่ารักว่ามั้ย?
ใช่ ฮอตดี
โย่ ใครเชิญไอ้ตัวตลกนี่มา?
คงมาโดนกระทืบว่ะ
หน้ามันเป็นไรวะ?
พระเจ้า มาร์คัส
- เชี่ยเอ้ย - นาย...
เลือดไหล
ไงโซฟี
พร้อมจะเล่นแล้วรึยัง?
นายพูดเรื่องอะไร?
ฉันจะเล่น
จะไม่เลิก
นายเมายาอะไรรึเปล่า? เราต้องพานายไปโรงบาล
เล่นยาเรอะเฟลทเชอร์?
- หุบปาก - ใครน่ะ?
น้องชายบิลลี่
มันเมายาเหี้ยๆ กรีดหน้าผากตัวเองเป็นรูป "X"
เป็นไรป่าว?
ไงพีท
พร้อมจะเล่นแล้วรึยัง?
มาร์คัส นายเอามีดมาทำไม?
อะไร...
แล้วมีดมีไว้ทำไรล่ะ?
โอเค นายไปซะเถอะ
นี่ที่ส่วนตัว
ได้ยินฉันมั้ย?
เออ ฉันได้ยิน
เสียงเธอ ทำฉันอยากเอามีดปาดเข้าคอเธอชิบ
- มึงพูดว่าไงนะ? - นี่มัน...
มาร์คัส!
ใจเย็นพวก! ปล่อยเธอไป!
- พีท! - เราจะแจ้งตำรวจเฟลทเชอร์
แกจบแล้ว
โยน มือถือ ทิ้งกองไฟ
- ฝันเหอะ - นิค หยุดก่อน
เดี๋ยวนี้
- นิค ทำสิ! - ชู่ววว
ซื้อเครื่องใหม่ให้กูด้วยเฟลทเชอร์
พวกแกที่เหลือด้วย
มือถือ ทิ้งกองไฟ
เร็ว
เชี่ยเอ้ย
โซฟี
เธอด้วยโซฟี
ทำไมนายทำแบบนี้? ทำเพื่ออะไร?
เพราะว่า...
...ได้เวลาเล่น...
ชู่ววๆ
...ซ่อนหา
บางทีเราอาจจะคุยกันเรื่องนี้ได้
บางทีเราอาจจะหาทางออกร่วมกัน
ใช่ บอกเราว่ามีเรื่องอะไร บางทีเรา...
- บางทีเราอาจช่วยได้ - ใช่ เราช่วยได้
ชู่ววๆ
พีท
- หยุดนะ! ไม่หยุด! - หยุด!
แม่ง! เชี่ยเอ้ย!
- ให้ตายเถอะ! เชี่ยเอ้ย! - แทงกุเฉย
- มาร์คัส นายทำบ้าอะไร? - พระเจ้า
มาร์คัส ทำห่าอะไรของมึง?
เริ่มกันเลย
เริ่มอะไร?
สิบ
เก้า
แปด
ยังไม่เล่นอีก
- เล่นอะไรล่ะ? - ซ่อนหาไง
ไปซ่อน
เจ็ด
ไป
- หก - ไปซ่อน!
- พีท - มาร์คัส!
พีทอย่าทิ้งฉัน
ไม่นะ! พีท!
มาร์คัส มาร์คัส
ห้า
- ปล่อยเธอไปก่อน - สี่
ต้องปล่อยเธอ เพราะเธอต้องไปซ่อนไง?
ถ้าอยากให้เธอเล่นก็ปล่อยเธอไปซ่อน
ใช่ ฉันอยากเล่นมาร์คัส
ให้ฉันเล่นเถอะนะ
ปล่อยเธอไปเถอะ เธอจะได้เล่นได้
มาร์คัส
ได้โปรด
ไปดิ
สาม
สอง
หนึ่ง
บิลลี่! บิลลี่! บิลลี่ บิลลี่
- บิลลี่ บิลลี่ บิลลี่ - โจเหรอ? โจ
- โจ เธอมาทำอะไรที่นี่? - บิลลี่ บิลลี่
ลุงบ๊อบตายแล้ว
- ไงนะ - มาร์คัสฆ่าเขา
โจ มันไม่ตลกนะ
บิลลี่ มาร์คัสฆ่าบ็อบ
เขาแขวนคอลุง
พอได้แล้วโจ โอเค?
ฉันบอกความจริงอยู่ ฟังกันหน่อยสิ
- นายทิ้งฉัน ไอ้คนสารเลว - ชู่ววว
เราต้องไป เราต้องไปซ่อน! โอเค?
เราต้องซ่อน
เขาฆ่าบ๊อบ ฉัน...
ฉันเห็นกับตา
โอเค โอเคโจ
โจ
- เธอทำฉันกลัวนะโจ - บิลลี่!
บิลลี่! มาร์คัสน่ะ
มาร์คัส เขาฆ่าคนอื่นๆ
โอเค เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ?
ไม่รู้สิ เขาอาจจะเมายา หรือมีคนวางยาเขา
แต่... ตาของเขาเหมือนคนบ้า
และเขาให้เราทุกคนเล่นซ่อนหา
และทุกคนก็วิ่งหนี และเขา...
และเขา... เขามีมีด
เขามีมีด และตามหาเราอยู่ เราต้องหนี
มาร์คัสเนี่ยนะ?
- เขาไม่ทำแบบนั้นหรอก - ฉันเห็นกับตา!
มองฉันสิ เลือดท่วมตัวไปหมด
เราต้องหนี มีโทรศัพท์มั้ย เราต้องแจ้งตำรวจ
บ้าชิบ แม่ฉันเอาไป
เราแจ้งตำรวจไม่ได้
ถ้าเขาทำอย่างที่บอก
กำลังฆ่าคน เราควรทำยังไง?
มันไม่ใช่เขา
เขาต้องให้เราช่วย บิลลี่
เราจะไปช่วยเขาได้ยังไง?
ตอนเราเจอมีดมันมีสมุดไดอารี่
ไปกันได้แล้ว!
ไดอารี่อยู่ไหนโจ?
เอ่อ...คือ...
ตามฉันมา
ฉันจะพาไปที่ที่เจอมัน
เจอตัวแล้ว
นั่นไดอารี่เหรอโจ?
ใช่ นี่แหละ
"ไดอารี่ของโจแอนนา กู๊ด"
ปี 1692 เลย?
“ผู้ที่ประกาศเรื่องนี้
“จะต้องจัดเตรียมภาชนะ
“ภาชนะจะถูกสาป
“จากนั้นแม่มดจะมา
“พวกมันเรียกฉันว่าอีตัวปีศาจ”
“และอ้างว่าแดเนียลลูกชายฉัน เกิดจากเวทมนตร์
“ผู้ใหญ่บ้านประกาศว่า
“เปลวไฟเป็นทางรอดเดียวของเรา
“สาบานว่าจะเผาเราทั้งเป็น
“พวกมันบอกว่าฉันเป็นแม่มด
“คืนก่อนมีคนมากรีดหน้าผากฉัน ว่าเป็นแม่มด”?
“ฉันหนีไปกับแดเนียล”
“สู่ส่วนที่ลึกที่สุดของป่า
“ที่ซึ่งไม่มีชาวเมืองกล้าไป
“วันนี้เขาอายุ 12
สิ่งเดียวที่ปลอบประโลมฉันได้ คือทำให้แดเนียลปลอดภัย"
“พวกเด็กเลวจากในเมือง ท้ายสุดก็หาเขาเจอ
“พวกมันล่อลวงลูกฉันให้เล่นเกม แต่ก็เป็นแค่อุบายเท่านั้น
“ทีแรก พวกมันกรีดตัว 'X'
“บนหน้าผากลูกฉัน เหมือนที่พวกมันทำกับฉัน
“แล้วพวกมันก็เล่นแฮงก์แมน และแขวนคอเขา
“แต่เขาไม่ยอมตาย
“พวกมันเลยตัดเชือก แล้วเล่นซ่อนหาต่อ
พอพวกมันพบเขา มันถอนฟันเขาทีละซี่”
นี่สยองเกิ๊นโจ ไม่อยากอ่านแล้ว
ไม่ อ่านต่อบิลลี่ นี่อาจเป็นทางเดียว
- ที่ช่วยมาร์คัสได้ - ไม่ๆๆ นี่มันบ้าไปแล้ว โอเค?
อ่านมันซะ! อ่านมันซะ! อ่านมันซะ! อ่านมันซะ!
อ่านต่อสิ
“ครั้นตกกลางคืนพวกมันก็ทุบตี
“ร่างกายอันบอบช้ำด้วยคบเพลิง
“ในที่สุดพวกมันก็จบชีวิต อันแสนเศร้าของเขา
แดเนียลลูกรักฉันตายแล้ว”
ฉัน-ฉัน...
ฉันจะแก้แค้น
ไอ้พวกเด็กเวรตะไล ที่อยากเล่นกับแดเนียลของฉันมากนัก
จะต้องเล่นกับเขาตลอดไป
ทั้งๆ ที่ฉันไม่ใช่แม่มด
แต่พวกมันก็ยังกล่าวหาว่าฉันเป็น
ฉันจึงบนบานให้ได้เป็น
พวกมันจะได้เจอกับความโกรธเกรี้ยว ของแม่มดตัวจริง
ฉันทำมีดจากกระดูกของแดเนียล
และสลักคำสาปไว้บนนั้น
ฉันเอามีดนั่นไปให้พวกเด็กเวรนั่น และให้พวกมันเล่น
พวกมันพูดคำสาปออกมาดังๆ และเรียกแดเนียลของฉันกลับมา
เขาเล่นกับพวกมัน เหมือนที่พวกมันเล่นกับเขา
และตอนนี้พวกเขาจะเล่นด้วยกัน...
ตลอดไป
แล้วพี่ชายของเราล่ะ?
เขาจะเล่น เขาจะไม่เลิก
มันจะจบลงเมื่อแดเนียลชนะ
ถ้าเราชนะล่ะ?
- กลับมาก่อน! - หยุดๆ
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราชนะ?
เด็กๆ ที่เล่นกับแดเนียลเกมสุดท้าย
วิ่งไล่แดเนียล แตะเขาด้วยคบเพลิง เหมือน...
...เล่นไล่จับ
ไล่จับ ฉันคิดออกแล้ว
- เราไปกันเถอะ - ไปไหน?
บ้าน
เราจะรู้ได้ไงว่าเขาจะมา?
มีทางเดียวที่จะรู้
โซฟี
- จะให้เราใช้ทำอะไร? - บิลลี่
ไฟฉายไล่จับ
เราเล่นกับพ่อเป็นประจำ
ไม่มีใครเคยชนะโจ
พร้อมนะ?
- พร้อม - โอเค
มาเร็ว
แดเนียล ฉันอยากเล่น
เลือกเกมสิ
ได้ยินว่าชอบเล่นไล่จับ
เล่นไฟฉายไล่จับกันเป็นไง?
มาเร็ว
แดเนียล?
ชิบหาย!
โจ! โจหยุด!
มันร้อนโจ! โจนี่ฉันเอง!
ฉันเอง! หยุด!
ขอล่ะโจ! โจ!
มาร์คัส?
ระวังด้วยนะ!
ถ้าโดนแสงส่องใส่ มันจะร้อน
เอาเลย!
ฉายไฟไปที่เขาไว้
ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้
หยุดนะ! โจ นั่นมาร์คัส หยุดก่อน
ทุกคนหยุด!
เขาหายใจ
มาร์คัส
- มาร์คัส! - ฉันเป็น
มาร์คัส! มาร์คัส!
- มาร์คัส ได้โปรด ได้โปรด - หยุดนะ หยุด!
มาร์คัส ไม่!
โอเค
เอาไงต่อดีบิลลี่?
เราตายแน่
เราต้องทำไรสักอย่าง ไม่งั้นเขาจะถูกสาป!
มาร์คัสถูกสาป มาร์คัสถูกสาป
ถ้าคำสาปอยู่ในมีด
บางทีมีดอาจทำลายคำสาปได้
มาเล่นเกมใหม่กัน
- เกมนี้สนุกสุดๆ - ภาชนะ
มาร์คัสอ่านคำสาปบนมีด เขาเลยกลายเป็นภาชนะ
เอาเป็น...
เกมเรดโรเวอร์ โจ?
เรดโรเวอร์
มีดนั่น มาร์คัสพูดคำสาปบนมีด
เรดโรเวอร์
เกิดอะไรขึ้น? ไม่นะ!
- ช่วยด้วย! ช่วยฉันด้วย! - บิลลี่ตั้งสติ!
ส่งโจน่าห์...
มานี่
- ฉันจะเล่น - อะไร?
- จะไม่เลิก - หยุดนะ หยุด!
- บอกฉันสิ ปีศาจ... - อย่านะบิลลี่!
...ใช่ฉันมั้ย?
ฉันจะเล่น จะไม่เลิก
บอกฉันสิ ปีศาจ ฉันใช่มั้ย?
ใช่ฉันมั้ย?
ใช่ฉันมั้ย? ใช่ฉันมั้ย?
มาร์คัส?
ตื่นสิ
ไม่เป็นไร
มาร์คัส! ไม่เป็นไร นี่ฉันเอง
ฉันเอง โจเอง
- โอเค? นายโอเคมั้ย - โจ โจ
- นายไม่เป็นไร โอเค? - โจ
- ฉันกลับมาแล้วเหรอ? - เฮ้
- นายกลับมาแล้ว - โจ
- โอ้โจ - เฮ้
ฉันกลับมาแล้วเหรอ?
โซฟ
บิลลี่ล่ะ?
บิลลี่อยู่ไหน?
บิลลี่?
เรารอเธออยู่
เธอจะได้เล่นกับเราแล้ว
เจ้าจะเล่น จะไม่เลิก
♪ ล้อมรอบโรซี่ กระเป๋าเต็มไปด้วยโพซี่ ♪
♪ ขี้เถ้า ขี้เถ้า เราทุกคนล้มลง ♪
ฉันจะทำเครื่องหมายให้
เราจะได้เล่นด้วยกันตลอดไป
บิลลี่?
ฉันเองโซฟี ปิดไฟได้แล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ฉันจกตาเขา เกือบจะฆ่าเขาได้
แต่แล้วฉันก็ฟื้นขึ้นมา
บิลลี่
มาร์คัส
บ้าชิบ
ไม่นะ บิลลี่หยุด
โจ เดี๋ยวก่อน โจ!
มาเร็ว
ชู่วว
เดี๋ยวๆๆ
โอเค
เดี๋ยวๆๆ
- โอเค - ไป
มาเล่นกาน!
ไม่ๆๆๆๆๆ
มันเปิดไม่ออก!
เชี่ยเอ้ย!
มาเร็ว
มาร์คัส ช่วยด้วย!
- ฉันทำอะไรลงไป? - เป็นอะไรอีก ช่วยหน่อย!
ฉันฆ่าลุงบ๊อบ
อะไรนะ
แล้วก็ฆ่าพีท
ไม่ นายไม่ได้ทำ
นั่นไม่ใช่นาย
ฉันนี่แหละทำ ฉันนี่แหละทำ
ปีศาจต่างหาก
ลุกขึ้น! ลุก!
มาร์คัส รวบรวมสติ!
- ฉันทำเครื่องหมายให้! - ปล่อยฉันนะ!
- ช่วยด้วย! - มาร์คัส มาช่วย! เดี่ยวนี้!
- ฉันทำเครื่องหมายให้! - อย่านะ!
มาร์คัส!
เราจะได้เล่นด้วยกันตลอดไป
- ช่วยด้วย! - ฉันอยากเล่น
- ไม่นะ - โจ
- เรดโรเวอร์ - ไม่
โจ ไม่
เรดโรเวอร์ เรดโรเวอร์...
ฉันทำเครื่องหมายให้
...ส่งแดเนียล...
ไม่นะ โจ ไม่
...มาที่นี่
แม่ แม่
ได้โปรด
มะ...
แม่
แม่คับ
มะ...
แม่
แม้แต่ที่นี่ในเซเลม
พวกเขาไม่ได้สอนประวัติศาสตร์ทั้งหมด
เรื่องราวบางเรื่องก็สูญหายในระหว่างทาง
จนกระทั่งหนึ่งในนั้นพบเรา
หรือจริงๆ แล้ว...
เราพบมัน
มาร์คัสเข้ามอบตัว
และตอนนี้เรารอการพิจารณาคดี
อีกเรื่องหนึ่งในเซเลม ที่ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นจริง
แต่มันก็ไม่สำคัญ
เรารู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มีคนบอกว่า มันจะทำให้ครอบครัวเราแข็งแกร่งขึ้น
แต่ไม่รู้สิ
นั่นคือบาดแผล
แม้หลังจากที่เราเผชิญกับมัน
เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน
แม้ว่าเราจะไม่ต้องการ
แม้ว่าเราจะไม่ใช่คนเริ่มเรื่อง